Skip to main content

Full text of "Matthæi Parisiensis, monachi Sancti Albani, Chronica majora"

See other formats


THE  LIBRARY 


The  University 

of 
North  Carolina 

<2 


n 

H 

1 
1 

PATTERN 

cu 

.J 

TYPE 

SLOT  OR 

7i 

SIZE 

START 

/: 

H 
O 

R 

Z 

o 

N 

! 

T 

< 

A 
I 

z 
< 

V 

S 

E 

z 

R 
T 

at 
ui 

1 
C 

►- 

A 

i/> 

L 

Ui 

X 

u 

^ 

z 

R     L 

I 

0    A 
N     B 
T     E 

z 

L 
D     S 

(J 

z 

L 
1 

>■" 

B   U 

■ 

THE  LIBRARY  OF  THE 

UNIVERSITY  OF 

NORTH  CAROLINA 

A' 

r 

CH 

APE 

LHILL 

pr! 

CUST.  ACC 


ENDOWED  BY  THE 

DIALECTIC  AND  PHILANTHROPIC 

SOCIETIES 


DA25 
.B5 
1858 
no.57 , v.  1 


UNIVERSITY  OF  N.C.  AT  CHAPEL  HILL 


00032186278 


This  book  is  due  at  the  WALTER  R.  DAVIS  LIBRARY  on 
the  last  date  stamped  under  "Date  Due."  If  not  on  hold  it 
may  be  renewed  by  bringing  it  to  the  library. 

DATE                           RET 
DUE                              RET- 

DATE                            RET 
DUE 

M  1  5  1SS8 

r        . 

KWV1  4pss 

RERUM  BRITANNIC  ARUM  MEDII  .EVI 
SCRIPTORES, 


OR 


CHRONICLES  AND  MEMORIALS  OF  GREAT  BRITAIN 

AND  IRELAND 


DURING 


THE   MIDDLE  AGES. 


24552. 


Digitized  by  the  Internet  Archive 

in  2011  with  funding  from 

University  of  North  Carolina  at  Chapel  Hill 


http://www.archive.org/details/matthiparisiensi01pari 


THE  CHRONICLES  AND  MEMORIALS 


GREAT  BRITAIN  AND  IRELAND 

DURING  THE  MIDDLE  AGES. 

PUBLISHED    BY  THE   AUTHORITY  OP    HER   MAJESTY'S     TREASURY     UNDER 
THE   DIRECTION  OF   THE  MASTER  OF  THE   ROLLS. 


On  the  26th  of  January  1857,  the  Master  of  the  Holls 
submitted  to  the  Treasury  a  proposal  for  the  publication 
of  materials  for  the  History  of  this  Country  from  the 
Invasion  of  the  Romans  to  the  reign  of  Henry  VIII. 

The  Master  of  the  Bolls  suggested  that  these  materials 
should  be  selected  for  publication  under  competent 
editors  without  reference  to  periodical  or  chronological 
arrangement,  without  mutilation  or  abridgment,  prefer- 
ence being  given,  in  the  first  instance,  to  such  materials 
as  were  most  scarce  and  valuable. 

He  proposed  that  each  chronicle  or  historical  docu- 
ment to  be  edited  should  be  treated  in  the  same  way  as 
if  the  editor  were  engaged  on  an  Editio  Princeps ;  and 
for  this  purpose  the  most  correct  text  should  be  formed 
from  an  accurate  collation  of  the  best  MSS. 

To  render  the  work  more  generally  useful,  the  Master 
of  the  Holls  suggested  that  the  editor  should  give  an 
account  of  the  MSS.  employed  by  him,  of  their  age  and 
their  peculiarities;  that  he  should  add  to  the  work  a 
brief  account  of  the  life  and  times  of  the  author,  and 
any  remarks  necessary  to  explain  the  chronology ;  but 
no  other  note  or  comment  was  to  be  allowed,  except 
what  might  be  necessary  to  establish  the  correctness  of 
the  text. 

a  2 


The  works  to  be  published  in  octavo,  separately,  as 
they  were  finished  ;  the  whole  responsibility  of  the  task 
resting  upon  the  editors,  who  were  to  be  chosen  by  the 
Master  of  the  Rolls  with  the  sanction  of  the  Treasury. 

The  Lords  of  Her  Majesty's  Treasury,  after  a  careful 
consideration  of  the  subject,  expressed  their  opinion  in  a 
Treasury  Minute,  dated  February  9, 1857,  that  the  plan 
recommended  by  the  Master  of  the  Rolls  "was  well 
calculated  for  the  accomplishment  of  this  important 
national  object,  in  an  effectual  and  satisfactory  manner, 
within  a  reasonable  time,  and  provided  proper  attention  be 
paid  to  economy,  in  making  the  detailed  arrangements, 
without  unnecessary  expense." 

They  expressed  their  approbation  of  the  proposal  that 
each  Chronicle  and  historical  document  should  be  edited 
in  such  a  manner  as  to  represent  with  all  possible  correct- 
ness the  text  of  each  writer,  derived  from  a  collation  of  the 
best  MSS.j  and  that  no  notes  should  be  added,  except 
such  as  were  illustrative  of  the  various  readings.  They 
suggested,  however,  that  the  preface  to  each  work  should 
contain,  in  addition  to  the  particulars  proposed  by  the 
Master  of  the  Rolls,  a  biographical  account  of  the  author, 
so  far  as  authentic  materials  existed  for  that  purpose, 
and  an  estimate  of  his  historical  credibility  and  value. 

Rolls  House, 

December  1857. 


MATTHiEI    PARISIENSXS, 

MONACHI  SANCTI  ALBANI, 
CHRONICA  MAJORA. 


Ofchoa  cfotfci  la*<muCtaW\mp,>ffii.<5 
inter  cwfijaatiWia  r^raiuifrnf ^a,^ 


ifeH^fflyST&Tl^lpT^XeCa^ 


[ 


XIV.C.7. 


MATTHiEI    PARISIENSIS, 


MONACHI  SANCTI  ALBANI, 


CHRONICA 

MAJORA. 

•^  p*  3lS 

c  a, 

EDITED 

W  •< 

HENRY  RICHARDS  LUARD,  M.A. 

fellow  of  trinity  college  ;  registrar y  of  the  university,  and  vicar  of 
great  st.  mary's,  Cambridge. 

VOL.  I. 


The  CREATION  to  A.D.  1066. 


PUBLISHED  BY  THE  AUTHORITY  OF  THE  LORDS  COMMISSIONERS  OF  HER  MAJESTY'S 
TREASURY,  UNDER  THE  DIRECTION  OF  THE  MASTER  OF  THE  ROLLS. 


LONDON: 

LONGMAN  &  Co.,  and  TRUBNER  &  Co.,  PATERNOSTER  ROW ; 

also  by  PARKER  &  Co.,  OXFORD; 

MACMILLAN  &  Co.,  CAMBRIDGE; 

A.  &  C.  BLACK,  EDINBURGH ;  and  A.  THOM,  DUBLIN. 


1872. 


Printed  by 


Printed  by 

Eyre  and  Spottiswoode,  Her  Majesty's  Printers. 

For  Her  Majesty's  Stationery  Office. 


PREFACE, 


o 
O 

ri 


CONTENTS  OF  THE  PREFACE, 


Page 
The  Greater  Chronicle  of  Matthew  Paris  -  -  ix 

Authorship  of  the  earlier  portion  x 

MSS.  of  Matthew  Paris's  Chronicle       -  -  xi 

MSS.  of  Roger  of  Wendover's  Chronicle  -  -       xiii 

MSS.  of  Matthew  of  Westminster  -  -  xv 

The  earlier  portion  of  Matthew  of  Westminster,  probably 

transcribed  from  the  Corpus  Christ!  MS.  of  Paris    -        xvi 
Table  of  Errors  of  the  Scribe  of  the  Corpus  MS.  fol- 
lowed  in  the  Chetham  MS.  of  Matthew  of  West- 
minster       ------      xvii 

Comparison  of  the  MSS.  of  Roger  of  Wendovcr  with  the 

Corpus  MS.  -----       xxi 

Summary  of  the  Facts  -  xxx 

Theory  of  the  Authorship  -  xxx 

Who  was  the  Author  of  the  original  Compilation  ?         -     xxxi 
Possibly  the  same  Person  as  the  Author  of  the  Life  of 

Offa  .-_--_    xxxii 

Character  of  the  Compilation    -  -  -  -  xxxiii 

Alphabetical  list  of  the  Compiler's  authorities  -  -    xxxv 

Errors  of  the  Scribe  of  the  Corpus  MS.  -  -  xxxix 

Errors  of  the  Rubricator       .     -  -  -  -  xl 

Manner  in  which  the  Compiler  used  his  authorities       -         xli 
Errors  of  the  Compiler  •  -  -  -       xlvi 

Table  of  the  Compiler's  additions  -  Ivi 

Minor  additions  of  the  Compiler  -  lxxiii 

Proof  that    Matthew   Paris   could  not  have  been  the 

Author  of  the  original  Compilation  -  -    lxxvi 

Additions  of  Matthew  Paris      -  lxxx 

Authors  quoted  by  Paris  -  lxxxiv 

Plan  of  the  present  edition         -   •  lxxxiv 

Table  of  MSS.  used      -----  lXXxv 


PREFACE. 


The  most  valuable  portion  of  the  Greater  Chronicle  The 
of  Matthew   Paris,   perhaps   the   best   known   of    all  n£!ate-r] 
the  mediaeval  historians,  was  first  published  by  Arch-  ofMatthe-w 
bishop  Parker  in  1571,  an  edition  reprinted  at  Zurich    ans" 
in  1589  and  1606,  and  again  by  William  Wats  in  1640, 
whose  edition  was  reprinted  in  Paris  in  1644,  and  in 
London  in  1684.     It  has  been  translated  into  French 
by  A.  H.  Breholles,  in  1840-41,  and  into  English  by 
Dr.  Giles,  1849-1854.     In  spite  of  this,  however,  it  can- 
not be  said  that  the  historian  has  ever  yet  had  justice 
done  to  him,  for    his  work  has  never  been  printed   in 
its   entirety,  and  his  original  editor,  Parker,  had  such 
strange  ideas  of  his  duty  as  an  editor,  as  to  alter  his 
text  almost  at  random,  and  to  introduce  matter  from 
other  sources  in  a  very  arbitrary  manner.1 

All  that  is  known  of  the  life  of  Matthew  Paris  has 
been  put  together  with  such  care  and  skill  by  Sir 
Frederic  Madden  in  his  preface  to  the  third  volume 
of  the  Minor  History  (the  Historia  Anglorum),  as  to 
preclude  the  necessity  of  saying  anything  more  on  this 
subject  ;  and  for  a  sketch  of  the  Scriptorium  of  St. 
Alban's,  I  need  only  refer  to  the  preface  of  Sir  Thomas 
Hardy  to  the  third  volume  of  his  Materials  for  British 


1  Proofs  of  this  will  be  given  in 
the  preface  to  the  second  volume. 
See  the  remarks  and  specimens 
given  by  Sir  F.  Madden  in  his  pre- 
face to  the  Historia  Anglorum,  i. 


pp.  xxxii-xxxvii.  The  edition  edited 
by  Wats  was  printed  off  as  far  as 
the  beginning  of  the  reign  of  Henry 
II.  before  he  had  aDything  to  do 
■with  it. 


X  PREFACE. 

History  in  the  present  series.  I  propose  at  this  time 
to  confine  myself  to  an  account  of  the  chronicle  as  far 
as  1066,  the  whole  of  which  is  contained  in  the  present 
volume,  reserving  the  consideration  of  the  later  portion, 
and  an  estimate  of  Paris  as  a  historian,  to  subsequent 
volumes. 
Question  The  question  of  the  authorship  of  the  chronicle  con- 
authorship  Gained  in  the  present  volume  is  a  very  difficult  one ; 
of  the  unfortunately  the  original  MS.,  though  it  has  been  used 
tionofthV  ^y  many,  has  never  before  been  thoroughly  collated  ;  nor 
chronicle,  have  the  authorities  which  were  used  in  its  compilation 
been  investigated.  Much  light  has  of  necessity  been 
thrown  on  the  question  by  doing  this ;  and  if  I  have 
come  to  a  different  conclusion  as  to  the  authorship  from 
what  has  been  the  popularly  received  theory,  it  must  be 
remembered  that  I  am  in  possession  of  evidence  of  which 
hitherto  no  use  has  been  made.  While,  however,  several 
of  the  modern  theories  respecting  this  question  can  be 
proved  to  be  incorrect,  and  while  I  believe  the  con- 
clusion to  which  1  have  come  is  at  least  a  very  probable 
one,  I  cannot  feel  that  it  is  in  any  way  certain.  It  is 
very  evident  that  we  have  not  the  original  MS.  from 
which  the  chronicle  was  transcribed  ;  and  this  not  being 
in  existence,  much  that  would  be  proved  from  it  can 
only  now  be  conjectural.  All  that  I  can  do  is  to  put  the 
facts  that  can  be  ascertained  as  clearly  as  I  can  before 
my  leaders,  and  to  leave  them  to  judge  how  far  my 
conclusions  are  correct.  The  question  must  involve  a 
great  deal  of  careful  investigation  and  minute  criticism. 
It  is  not,  however,  without  its  own  interest,  and  will 
shed  considerable  light  on  the  value  of  our  authorities 
for  the  early  history  of  England. 

In  the  first  place,  I  will  set  before  the  reader,  as 
briefly  as  I  can,  the  evidence  given  by  the  existing 
MSS.,  in  order  to  show  what  the  difficulty  attaching  to 
the  question  of  the  authorship  is. 


PREFACE.  XI 

Under  the  name  of  Matthew  Paris  we  have  the  two  MS.  of 
MS.   volumes,  Nos.  26   and  16  (which  I  denote  by  the  £Eri?J7  Ar,  5^^ 
letters  A,  and  B.),1  in   the  Library  of  Corpus  Christi  Corpus    .       ^  ^  ^ 
College,   Cambridge,  having    the   earlier  portion,   down  ColWe,'^         /  &, 
to  1195,  written  in  one  or  two  scribes'   hands  of  the  Cambridge. 
beginning  of  the  13th  century,  and  the  later  portion  in  p 

the  hand  which  has  commonly  been  supposed  to  be  that  wo   ?&  ju**\// 

of  Paris,  and  which  certainly  is  a  St.  Alban's  hand.  a  /2  s  J 
Throughout  the  earlier  portion,  that  is  before  the  hand 
called  Paris's  begins,  are  numerous  additions  and  correc- 
tions, some  on  inserted  leaves,  others  in  the  margins  or 
between  the  lines,  in  certainly  more  hands  than  one, 
but  all  bearing  distinctly  the  St.  Alban's  character.3 
In  some  cases  the  writing  of  the  original  scribe  has  been 
carefully  erased,  and  fresh  matter  written  over  the 
erasure  ;  in  these  cases  the  corrector  has  always  had 
additional  matter  to  insert.  The  corrections  embrace 
frequently  very  minute  points,  such  as  alterations  of 
spelling,  and  show  that  the  MS.  was  read  through  Avith 
the  idea  of  being  corrected  throughout ;  the  work  of 
correction  has  however  been  very  unequally  done,  as 
many  gross  and  obvious  blunders  are  left  unaltered. 
Though  I  believe  that  there  is  evidence  that  these  cor- 
rections were  done  at  different  times,  and  that  they,  as 
well  as  the  additions,  are  written  in  at  least  two  hands, 
I  cannot  think  that  there  is  any  reasonable  doubt  that 
they  were  written  either  in  the  handwriting  or  under 
the  direction  of  Matthew  Paris  himself,  the  author  of 
the  later  portion  of  MS.  B.  Indeed,  under  the  year  622 
(p.  271),  where  he  has  introduced  a  considerable  amount 
of  fresh  matter,  written  over  an  erasure,  respecting 
Mahomet,  he  refers  for  further  details  to  what   he  has 


1  See  the  full  description  of  these  i  gated  by  Sir  Thomas  Hardy  in  the 
Volumes  in  Sir  F.  Madden's  preface  I  preface  to  his  third  volume  of  the 
to  the  Historia  Anglorum,  pp.  liv-  Materials  for  British  History,  and 
lxi.  •■  in  the  account  of  the  fac-similes  pre- 

2  The  question  of  the  handwriting  !  fixed  to  that  work,  that  I  need  say 
of  the   additions   to    this  MS.  has  |  no  more  bfi  the  point. 

been   so  fully  and  carefully  investi-  | 


Xll 


PREFACE. 


Copies  of 
this  in  the 
British 
Museum. 
Cotton. 
Nero  D.  5, 


given  under  the  year  1236,  while  under  this  latter  year 
he  inserts  a  reference  to  what  is  given  on  the  subject 
under  the  year  622.1 

Of  this  MS.  there  exist  two  copies,  MS.  Nero,  D.  5  in 
the  Cotton  Collection  in  the  British  Museum  (which  I 
call  C),  and  MS.  1620  in  the  Harleian  Collection,  in  the 
same  library  (which  I  call  D.).2  These  are  each  written 
Harl.  1620.  jn  one  ]ian(j  throughout,  and  are  demonstrably  copied 
from  the  Corpus  Christi  MS.  (A.).  C.  contains  some 
additional  notes  in  its  margins,  which  are  believed  by 
Sir  F.  Madden  to  have  been  written  by  Paris  ;  so  that 
this  MS.  would  have  some  authority  of  its  own,  as 
having  passed  under  the  author's  own  eye.  It  is  how- 
ever, as  well  as  D.,  a  most  slavish  copy  of  the  Corpus 
MS.,  the  grossest  errors  being  left  uncorrected,  and  the 
corrector's  marginal  additions  being  usually  foisted  into 
the  text,  even  when  they  are  only  variations  or  expla- 
nations of  a  word,  and  spoil  the  sense  by  being  thus 
thrust  in.  Thus  frequently,  when  the  corrector  of  A.  has 
given  a  various  reading  in  the  margin,  the  scribe  of  C. 
inserts  it  with  the  other  in  the  text ;  e.  g.,  p.  1 5,  where 
A.  has  TricerberO)  the  corrector  has  vel  Cerbevo  in  the 
margin  ;  C.  has  Tricerbero  vel  Cerbero  in  the  text ; 
p.  19,  A.  has  vastitata  (of  the  island  of  Leogecia),  the 
corrector  has  over  the  word  between  the  lines  vel  vas* 
tata ;  C.  reads  vastitata  vel  vastata  ;  p.  67,  A.  has  delate, 
the  corrector  puts  percepts  above  it,  and  C.  D.  read 
delate  percepte.8  A  curious  instance  may  be  seen  in  the 
note1  to  p.  17.  The  corrector  has  here  written  a  mar- 
ginal note  as  to  the  grammatical  use  of  the  word  exulo. 
In  D.  this  is  in  the  text  written  on  like  the  rest,  as  if 


1  These  references  are  both  in 
rubrick,  and  in  (I  think)  the  same 
St.  Alban's  hand. 

'  See  Sir  F.  Madden's  description 
of  these  two  MSS.  Preface  to  the 
Historia  Anglorum,  pp.  lxi-lxv. 

3  This   is  the   case    continually. 


See  the  notes  l,  p.  22  ;  ',  p.  25  ;  8, 
p.  36  ;  ",  p.  68,  &c.  I  have  quoted 
the  readings  of  C.  D.  at  first,  in 
order  to  show  their  identity  with 
A.  ;  afterwards  I  only  give  their 
variations. 


PREFACE.  xiii 

it  were  part  of  the  sentence,  of  which  it  of  course  makes 
nonsense.1 

Under  the  name  of  Roger  of  Wendover,  and  with  Roger  of 
his  name  at  the  end,  there  exist  two  MSS.,  one  the  MS.  ms.  Douce 
Douce  ccvii.,  in  the  Bodleian  Library  at  Oxford  (which  ccvii- 
I  call  W.),  of  about  the  middle  of  the  13th  cen- 
tury ;  the  other  Otho  B.  5  (called  0.),  in  the  Cotton 
Collection  in  the  British  Museum,  written  about  the 
middle  of  the  14th  century.  The  first  of  these  begins 
as  A.  does,  after  a  prologue  chiefly  copied  from  Robert 
de  Monte  (to  which,  however,  it  adds  an  additional 
paragraph),  with  the  Creation,  and  goes  through  all  the 
early  Scripture  and  Roman  history  much  in  the  same 
way,  except  that  it  is  usually  fuller.  This  compilation 
has  much  both  verbally  and  in  matter  that  is  identical 
with  A.,  and  yet  they  differ  so  greatly  that  no  one  could 
call  them  copies  of  the  same  book,  and  so  as  to  make 
collation  of  the  two  in  the  earlier  portion  impossible.2 
This  is  the  case  down  to  the  year  A.D.  231.  Here  the 
MS.  which  bears  Wendover's  name  becomes  identical 
with  the  Corpus  MS. ;  and  with  only  such  variations  as 
will  always  exist  between  two  copies  of  the  same  work, 
continues  so  till  the  year  1012,  the  only  exception  being 
the  insertion  of  a  chapter,  "  De  origine  militiaB  Templi," 
introduced  before  the  year  G21  from  William  of  Tyre.3 
From  the  year  1012,  still  having  much  in  common 
with  A.,  it  is  for  the  most  part  less  full,  omits  much  that 
is  found  in  A.,  and  has  some  entries  that  A.  has  not. 
This  continues  to  the  year  1065,  when  the  MSS.  are 
again  identical.  This  MS.  is  written  by  a  very  care- 
less and   ignorant    scribe,  there   being  many  omissions 


1  See  the  notes  ",  p.  37 ;  -,  p.  97  ; 
3,  p.  100;  »,  p.  470. 

2  See  the  comparison  between 
Parker's  printed  text  of  "  Matthew 
"  of  Westminster  "  and  the  earlier 
portion  (still   unprinted)  of  Roger 


of  Wendover  in  the  Appendix  II. 
to  Sir  Thomas  Hardy's  Materials 
for  British  History,  vol.  iii.  pp.  415- 
419. 

3  See  p.  2G9. 


XIV 


PREFACE. 


MS.  Cot- 
ton. Otho 
B.  5. 


of  words,  and  even  sentences ;   it   has   been   corrected 
throughout,, but  not  very  carefully,  in  another  hand. 

The  other  MS.  bearing  Wendover's  name,  which  I  call 
O.,  has  been  unfortunately  grievously  injured  by  the 
fire  at  Ashburnham  House  in  1721  ;  so  much  so  that 
though  it  has  been  most  carefully  and  skilfully  put 
together,  a  large  portion  of  most  of  the  leaves  is  gone, 
and  much  that  is  left  is  illegible.  It  is  very  carefully 
written,  with  comparatively  few  errors  of  transcription 
or  omission.  It  supplies  many  of  the  omissions  in  W., 
explains  many  of  its  blunders,  and  is  probably  copied 
from  the  earlier  one  of  which  W.  is  a  transcript.  Some- 
times, however,  its  omissions  are  the  same  as  those  of  W.1 
The  earlier  portion,  before  the  Incarnation,  if  it  ever 
existed?  is  gone  altogether.  Its  arrangement  differs  from 
that  of  W.,  as  there  are  no  headings  like  those  in  that 
MS.  to  each  paragraph  or  year,  but  the  whole  is  divided 
into  93  chapters,  with  a  heading  to  each,  e.g.  "  capitulum 
"  secundum  de  his  quse  contigerunt  tempore  quo  Gaius 
"  Caligula  ;"  "  capitulum  47  de  his  quas  facta  sunt  tem- 
"  pore  quo  regnavit  Anastasius  imperator  ;"  "  capitulum 
"90  ;de  rebus  gestis  tempore  quo  regnavit  in  Anglia 
"  Henricus  secundus  a  conquestu  sub  quo  sanctus 
"  Thomas  Cantuariensis  fuit  martirio  coronatus."  Roger 
of  "Wendover  was  printed  from  the  Douce  MS.  in  1841- 
1842  by  the  English  Historical  Society,  under  the 
editorship  of  the  Rev.  H.  O.  Coxe,  now  Librarian  of 
the  Bodleian  Library.  Mr.  Coxe  omitted  all  before  the 
year  A.D.  449,   excepting  a  portion  which  he  inserted 


1  See,  for  instance,  p.  297,  where 
the  passage  "  nisi  legithnum  ha- 
"  bere  connubium,  nullus  faciat," 
-which  is  in  A.,  is  omitted  in  both 
the  Wendover  MSS. 

2  In  the  old  catalogue  (Oxon. 
1696)  of  the  Cotton  MSS.,  it  is 
described  as  "  Chron.  Eogeri  de 
"  Wendovere  a  Christo  nato  ad  A.C. 


"  1234."  As,  however,  it  begins, 
"  Incipit  liber  secundus  de  floribus 
"  Historiarum  a  nativitate  Domini 
"  nostri  J.  C,"  &c,  the  earlier 
portion  was  probably  in  the  MS. 
originally,  though  removed  before 
it  came  into  Sir  E.  Cotton's  pos- 
session. 


PREFACE.  XV 

in  his  preface,  so  that  the  earlier  portion  of  this  chronicle 
is  still  extant  only  in  MS. 

But  besides  these  there  is  a  large  number  of  MSS.,  "  Matthew 
in  their  earlier  portion  mainly  identical  with  A.,  which  blister." 
go  under  the  name  of  a  third  writer,  Matthew  of 
Westminster.  These  in  many  cases  in  the  earlier  years 
have  some  entries  which  A.  has  not ;  they  occasionally 
vary  from  each  other,  as  if  peculiar  additions  had  been 
made  in  the  different  MSS.  according  to  the  monasteries 
where  each  was  written  ;  but  for  the  most  part,  down 
to  A.D.  231,  and  from  1012  to  1065,  where  the  Wen- 
dover  MSS.  differ  from  A.,  they  agree  with  A.  and  not 
with  Wendover.  Of  these  the  earliest  is  the  MS.  pre- 
served in  the  Chetham  Library  at  Manchester  (No.  6712), 
which  is  written  in  various  hands,  a  portion,  namely 
that  from  1241  to  1249,  being  written  in  what  is  dis- 
tinctly a  St.  Alban's  hand,  and  which  is  supposed  by  Sir 
F.  Madden  to  be  Matthew  Paris's  own.  It  is  from  one 
of  these  MSS.  of  the  so  called  "  Matthew  of  Westminster  " 
that  the  early  portion  of  this  chronicle  has  been  printed,1  , 
and  thus  what  is  contained  in  the  present  volume  has  / 
got  the  name  of  "  Matthew  of  Westminster."  2  Even  / 
since  Mr.  Coxe's  edition  of  Roger  of  Wendover  was 
issued,  and  it  was  clear  that  so  much  of  these  two  was 
identical,  they  yet  have  been  quoted  as  if  independent 
authorities,  when,  whether  original  or  not,  they  are 
absolutely  identical,  and  this  even  by  writers  like 
Lappenberg  and  Earle. 

•  As  "  Matthew  of  Westminster"  goes  down  to  1307,  the 
authorship  of  the  later  portion  does  not  concern  the 
present  inquiry  ;  but  as  the  earlier  portion  is  nearly 
identical  with  the  MSS.  of  Matthew  Paris,  and  as  the 


1  First  by  Parker,  London,  1570. 

2  Turner,  for  instance,  in  his 
History  of  the  Anglo-Saxons,  in- 
variably quotes  this  chronicle  as 
"  Matthew  of  Westminster,"  quite 
indifferently  when   it  gives  matter 


not  to  be  found  elsewhere,  and 
when  it  is  obviously  a  transcript  of 
some  earlier  writer.  He  seems  to 
consider  its  authority  quite  as  good 
as  that  of  Florence  or  Hunting- 
don. 

b  2 


XVI  PREFACE. 

Chetham  MS.  must  have  been  written  about  the  same 

time  as  A.  (in  the  first  half  of  the  13th  century),  the 

existence  of  these   MSS.   has   added    difficulties  to  the 

question  of  the    authorship,  and    it  will    be    necessary 

to  clear  up  the  question  as  far  as  relates  to  them. 

Matthew  of      My  belief  is  that  the  earlier  portion  of  "  Matthew  of 

Westmin-    «  Westminster  "  is  a  transcript  with  additions  and  omis- 
ster  a  tran-    _  >■ 

script  with  sions  of  the  MS.  at  Corpus  Christi  College,  made  by 
the'cwpus some  independent  person  after  some  few  of  the  cor- 
Christi  MS.  rector's  alterations  were  written,  but  before  the  greater 
portion  of  them,  certainly  before  the  longer  inserted  pas- 
sages, and  with  additions  introduced  by  the  individual, 
whoever  it  was,  under  whose  direction  the  MS.  was  first 
transcribed.  I  see  no  reason  for  doubting  that  this  was 
done  in  St.  Alban's,  and  then  the  copy  lent  for  transcrip- 
tion to  Westminster  or  other  monasteries,  St.  Paul's,  St. 
Mary's  Southwark,  Merton,  Norwich,  Rochester,  fee.,1  in 
each  of  which  some  additions  peculiar  to  each  monastery 
or  scribe  were  introduced.  These  additions  in  one  case 
take  the  shape  of  an  additional  chapter,  "  Distinctio 
regionum," 2  but  are  for  the  most  part  inserted  sentences 
from  the  same  sources  that  the  author  of  the  original 
compilation  has  used.3  I  have  examined  all  the  MSS. 
under  the  title  of  Matthew  of  Westminster  in  the  British 
Museum,4  the  Bodleian  Library,5  Westminster  Abbey, 
Trinity  College,  Cambridge,6  Manchester,7  Eton,  and 
(by  a  friend)  the  one  at  Paris,8  and  the  following 
evidence  will,  I  think,  prove  my  point. 


1  See  Madden's   Preface  to   the  :  the  Claudius  and  Royal  form  an- 


Historia  Anglorum,  i.  p.  xxviii. 

-  See  note 4,  p.  5.  The  substance 
of  this  is  in  Wendover,  though  at  a 
different  place. 


other  pair. 

5  These  are  Laud  572,  Fairfax  20, 
Rawlinson  B.  177,  Id.  B.  186,  Mus. 
149,  Ilatton  53. 

3  See,  for  instance,  pp.  7,  13,  34.     I       6  R.  4.  2.    A  well  written  MS.  of 

4  These   are  Arundel  96,   Clau-    I   average  correctness, 
dms  E.  8,  Reg.  14  C.  6,  Lansdowne  "  Chetham  6712. 

96,    Nero    D.   2.      Generally    the   j       s  Paris,  Bibl.  du  Roi  6045. 
Arundel  and  Nero  MSS.  agree,  and  | 


PREFACE.  XV11 

p.  11.     A.   has  Atheniorum  for   Atheniensium.     So  Errors  of 
MS.  Chetham  and  the  other  MSS.  of  Westminster.  ^\lfhe 

p.  14.     A.  has  "  ab  ara  destructa  ductus  Jeroboal,"  Corpus 
for   dictus.     So   Chetham.     The   other  MSS.  of  West-  S^f 
minster  generally  follow  Chetham,  excepting  the  Eton  followed  in 
MS.,  which  frequently  differs  altogether,   and  in  most  ham  Ms~ 
cases    is    more   correct.       It   is   written   in   one    hand  of  Matthew 

of  West- 

throughout,  a  hand  of  the  early  part  of  the  14  th  cen-  minster. 
tury. 

p.  15.  A.  omits  milia.  So  Chetham.  The  Eton  MS. 
inserts  M.  above  the  line. 

p.  19.  A.  omits  the  verb  belonging  to  templum 
Diance.     So  Chetham.     Paris  supplies  invenerunt. 

p.  26.     A.  has  Litico  for  Levitico.     So  Chetham. 

p.  26.     A.  has  oram  for  horam.     So  Chetham. 

p.  30.     A.  has  nedom  for  Edom.     So  Chetham. 

p.  39.  A.  has  "  seditionem  populis  Romge  fecit,"  for 
populus.     So  Chetham,  reading  also  fuit  for  fecit. 

p.  53.  A.  has  destitui  for  destrui,  in  speaking  of  the 
walls  of  Babylon,  which  makes  nonsense  of  the  passage. 
So  Chetham  and  other  MSS.  of  West. 

p.  58.     A.  has  profecte  for  profecti.     So  Chetham. 

p.  65.     A.  has  exivit  for  exuit.     So  Chetham. 

p.  67.  A.  has  formidinis  for  fortitudinis.  So  Chet- 
ham and  most  of  the  MSS.  of  West. 

p.  68.     A.  omits  vires.     So  Chetham. 

p.  70.  A.  has  in  urme  for  in  urbe.  The  MSS.  of 
West,  vary  between  in  urme  and  in  urine.  The  Eton 
alone  has  in  urbe. 

p.  78.     A.  wrongly  inserts  se.     So  Chetham. 

p.  85.  A.  has  Siciliam  for  Ciliciam.  So  Chetham 
and  other  MSS.  of  West. 

p.  86.  A.  has  cam  (a  blunder  for  causa).  Chetham 
has  cd,  probably  seeing  the  source  of  A.'s  blunder,  and 
restoring  the  old  abbreviation  for  causa. 

p.  96.     A.  has  ingressi  for  ingessi.     So  Chetham. 

p.  96.  A.  has  duxebat  for  ducebat.  So  Chetham,  and 
most  of  the  Westminster  MSS. 


XV111 


PREFACE. 


Errors  of  p. 

the  scribe 

of  the  P" 

Corpus  liam 

ChristiMS. 

which  are  1 

followed  in  p. 


97.     A.  has  fe vie  for  ferre.     So  Chetham. 
106.     A.  has  Claudius  for  Arviragus.     So 


Chet- 


111. 
111. 


of  West- 
minster. P*  ^J-^- 
corrected. 
p.  113. 


A.  has  odoris  for  odores.     So  Chetham. 
A.  has  istilio  for   stibio.     So  Chetham  and 
ham  MS.    most  of  the  West.  MSS. 

of  Matthew  p.  111.  A.  has  aliarum  for  animalium.  So  Chetham. 
A.  had  captivam  for  captiva  before  it  was 
So  Chetham. 

The  year  73]  is  a  repetition  of  the  year  56 
in  A.  So  in  most  of  the  West.  MSS.  Eton  has  in  the 
year  56  what  A.  gives  in  52. 

p.  115.     A.  has  agerit  for  ageret.     So  Chetham. 

A.  has  cathedram  for  cathedra.  So  Chetham. 

A.  has  edictu  for  edicto.     So  Chetham. 

A.  has  ad  for  ac.     So  Chetham. 

A.    has    Vesomedius    for  Mesomedius.     So 


p.  115. 
p.  117. 
p.  118. 
p.  124. 

Chetham. 
p.  129. 


A.  has  excellentie  for  excellere.     So  Chetham. 
130.     A.  has  ecclesia  for  esca.     So  Chetham. 
134.     A.  has  persenilis  for  senilis.     So  Chetham. 
141.     In  copying  his  original,  the   scribe  of  MS. 


Chetham  had  omitted  the  year  259  (which  is  given  in 
A),  and  went  on  with  the  successive  years,  numbering 
them  as  in  A.  260,  261,  &c.  A  subsequent  corrector  has 
altered  260  into  259,  and  so  on  ;  this  has  been  followed 
by  every  MS.  of  Westminster  which  I  have  examined, 
and  goes  on  to  the  year  334,  when  they  read  "  Anno 
"  gratie  cccxxxiii.  et  cccxxxiv.,"  and  so  bring  the  num- 
bers of  the  year  in  accordance  with  A.  and  the  MSS.  of 
Wendover.1 

The  curious  reading  in  the  same  page,  AD.  262, 
"  Postumus  qui  per  csedes  diebus  xxi  in  Gallia  tyranni- 
"  dem  invasit,"  I  shall  discuss  farther  on.     It  affords  a 


1  The  only  exception  is  the  Eton 
MS.  See  note  -,  p.  161.  The  cor- 
rector of  the  Chetham  MS.  has  gone 
on  altering  the  years  till  348,  so  that 


there  is  no  year  348.  But  et  iiii.  is 
inserted  above  the  line  in  the  year 
cccxxxiii. 


PREFACE. 


XIX 


distinct  proof  that  all  the  MSS.  of  Westminster  were  Errors  of 

derived  from  A.  through  the  Chetham  MS. ;  and  it  shows  ^fhe 

also  that  this  marginal  correction  was   inserted   in  A.  Corpus 

before   the   MS.   was   borrowed   by   the   scribe   of  the  Shkh^f 

Chetham  MS.  followed  in 

p.  154.     A.D.  306.     A.  has  magnitudinis  for  mansue-  iiam  MS" 

tudinis.    So  Chetham.  of  Matthew 

of  West- 

p.  156.     A.D.  314.    A.  had  omitted  the  verb  dura-  minster. 
verat  in  an  extract  from  Bede.     So  Chetham. 

p.  164.  A.D.  352.  Here  the  MSS.  differ,  the  West- 
minster MSS.  omitting  a  sentence  which  is  in  A.,  and 
substituting  another  in  its  place.  I  suspect  this  arises 
from  the  copyist  not  being  able  to  make  sense  of  the 
words  he  found  in  A.  erudAna  voluntas  (a  blunder  for 
eni  dinitas),  and  so  going  to  another  source  for  some- 
thing to  fill  its  place.1     See  the  notes  4  and  5. 

p.  171.  A.D.  386.  The  strange  blunder  of  the  cor- 
rector of  A.,  supposing  an  to  stand  for  ante  instead  of 
annis,  and  adding  "dies  obit"  has  been  followed  by 
Chetham  and  other  Westminster  MSS.2 

p.  172.     A.D.  391.     A.  has  episcopos  for  ipsos.     So 
It  is  corrected  in  A. 

A.D.  413.     A.  has   vertice  for   cervice.     So 
Chetham. 

p.  181.  A.D.  434.  A  sentence  given  in  A.,  but  ex- 
puncted,  is  omitted  in  Chetham. 

p.  194.  A.D.  461.  A.  has  altered  "trescenta  milia  .  . 
"  soeiavit^  in  Geoffrey  of  Monmouth,  to  "trescenta 
"  milia  sociatis."     So  Chetham. 


Chetham. 
p.   177. 


1  The  reading  of  the  Chetham 
MS.  in  this  place  is  as  follows  : — 

"  Invaluit  hceresis  Antropomor- 
"  phitarum,  Hseresis  Antropomor- 
"  phitarum  in  Siria  et  Macedonia 
"  nascitur  ab  Antropho  quo  dam 
"  inducta,  qui  Jesum  humanam 
"  tantum  formam  habere  asserebat 
"  et  corporis  partibus  Deum  esse 
"  distinction,  quod  catholics   fidei 


"  [est  contrarium.  Eodem  tem- 
"  pore]  floruit  quoque  Paphnutius 
"  episcopus  virtutibus  clarus."  The 
words  in  brackets,  which  the  Chet- 
ham MS.  omits,  are  given  in  the 
Eton  MS. 

2  Eor  other  instances  of  the  cor- 
rections in  MS.  A.  being  followed, 
see  note  4,  p.  187,  note  ",  p.  188. 


XX 


PREFACE. 


Errors  of 
the  scribe 
of  the 
Corpus 
ChristiMS. 
■which  are 
followed  in 
the  Chet- 
ham  MS. 
ofMatlhew 
of  West- 
minster. 


p.  244.     A.D.  551.     A.  has  ibi  for  Ibce. 
The  Eton  MS.  has  lie. 


So  Chetham. 


p.  265. 
"  annis  " 

p.  318. 
vandum. 

p.  359. 


A.D.    616.      A.    has    "post  viginti   et   uno 
for  unum  annos.     So  Chetham. 
A.D.  701.     A.   has  obs&rvantiam  for  obser- 
So  Chetham. 

The  verb  privilegiaverit  in  the  heading  to 
the  chapter  is  omitted  in  A.     So  also  in  Chetham. 

p.  390.  In  copying  the  word  segniciem,  A.  writes  it 
seniciem ;  this  was  read  seviciem,  and  the  MSS.  of 
Westminster  have  sevitiam  in  consequence. 


p.    399 

Chetham. 

p.  411. 

d.  425. 


A.   has   confessione   for  confessionem.     So 


A.  has  fugiens  for  fugientem.     So  Chetham. 

A.D.  888.  A.  has  "  Athelmus  Wintoniensis 
"  (an  error  for  Wiltoniensis)  co  "  for  comes  ;  the  MSS.  of 
Westminster  all  read  cor,1  except  the  Eton  MS.,  which 
reads  episcopus.  Chetham  apparently  co,  but  it  has 
been  erased. 

These  are  only  a  few  out  of  many  proofs  that  could 
be  produced.  It  may  be  observed  that  sometimes  the 
Chetham  MS.  has  followed  the  corrections  given  by 
the  corrector  of  A.,  though  in  most  cases  when  they 
are  obviously  right,  it  has  not  done  so.  This  will  show 
that  these  corrections  were  made  at  different  times, 
and  that  the  Chetham  MS.  was  copied  from  A.  between 
the  times  when  the  first  and  second  set  of  corrections 
were  made.  It  would,  I  think,  be  dangerous  to  pro- 
nounce from  the  handwriting  as  to  which  were  earlier 
and  which  later,  especially  as  these  minor  alterations 
are  in  a  very  minute  hand,  and  there  could  not  have 
been  many  years  between  the  two  times.     None  of  the 


In  A.  the  two  words  are  joined 
ton-ether,  coreyis,  so  that  the  reading 
roris  easily  explained.  It  has  given 
rise  to  all  sorts  of  blunders.  The 
printed  text  of  Parker,  -who  printed 
from  the  Eton  MS  ,  reads  episcopus, 


and  an  Athelm  has  been  inserted 
at  the  lists  of  the  bishops  of  Win- 
chester on  the  strength  of  this. 
See  Coxe's  Wendover,  i.  p.  352  ; 
Hardy's  Le  Neve,  iii.  p.  5,  n.  41. 


PREFACE.  XXI 

larger  alterations  or   additions  are  found  in  the  Chet- 
ham  MS.1 

We  may  consequently,  I  think,  dismiss  the  question  The  MSS. 
of  Matthew   of   Westminster  and  all  the  MSS.  which  °f  West-^ 
go  under  his  name  from  our  present  consideration,  in  minster 
the  matter  of  the  authorship  of  the  compilation  which  dismissed 
is  preserved  in  MS.  A.     On  the  question  as  to  who  the  from  tbe 

present 

transcriber  of  the  MS.    was,    who   its   continuator,    or  considera- 
whether  the  name  of  Matthew  of  Westminster  represents  tl0n- 
a  real  person,  or  is  altogether  supposititious,  I  wish  not 
to   enter.      Having   shown  that    the   book   is   directly 
derived  from  MS.  A.,  the  question  of  authorship  has  no 
concern  with  Paris's  earlier  history.2 

My  next  point  is  to  endeavour  to  show  the  relation  Compari- 
which  the  MSS.  which  have  Wendover's  name  bear  to  Mgg.  0f 
the  Corpus  MS.,  in  order  to  ascertain  whether  any  clear  Roger  of 

•  Wendover 

evidence  can  be  obtained  of  the  one  being  derived  from  with  the 
the  other,  or  of  their  having  a  common  original.  £orPu.s    „ 

A      !  -r    7     r-  i-         7     .       -n      -i       ir        ,     J  t  Chnstl  MS. 

p.  1.  A.  has  Job  tor  Jacob  m  K.  de  Monte  s  prologue. 
So  Wendover.  Weudover  has  an  additional  paragraph 
at  the  end  of  the  prologue  as  it  is  in  A. 

p.  7.  Though  for  the  most  part  the  account  of  the 
earlier  years  is  much  fuller  in  Wendover  than  in  A., 
the  account  of  Abraham  is  fuller  in  A. 

p.  11.  The  account  of  the  condition  of  the  Jews  in 
the  wilderness,  "  Intra  illos  ....  dominata,"  introduced 


1  The  scribe  of  the  Chetham  MS., 
though  a  servile  was  an  honest 
copyist.  Thus  in  p.  40,  the  word 
co-utebdntur  (  =  avyxP&'/'Tai>  S.  Joh. 
iv.  9)  was  a  puzzle,  and  he  writes  it 
contebantur.  The  Reg.  MS.  reads 
comitabantur,  and  the  Claud,  comi- 
tebantur. 

-  I  do  not  see  how  we  can  reject 
the  evidence  of  two  MSS.  which 
claim  the  authorship  for  "  Matthew 
"  a  monk  of  Westminster."  Sir 
Frederick  Madden's   theory   of  its 


being  an  abridgement  by  Paris  of 
his  own  work  rests  entirely  on  the 
evidence  afforded  by  the  hand- 
writing of  the  portion  1241  to  1249 
in  the  Chetham  MS.  I  have  col- 
lated this  portion  of  the  Chetham 
MS.  with  the  printed  text  of  West- 
minster, and  my  impression  is  that 
the  scribe  was  not  the  author.  But 
the  earlier  portion  could  certainly 
not  have  been  by  Matthew  Paris,  as 
I  shall  be  able  to  prove. 


XX11  PREFACE. 

Compari-    by  the  compiler  into  his  extract  from  Orosius,  is  not  in 

son  of  the    -ttt       i 

MSS.  of     Wendover. 

Roger  of         n.  16.    The  words  natvem  pro  bestia,  in  the  account  of 

Wendover  . 

with  the      the  death  of  Brutus's  father,  introduced  by  the  compiler 
Corpus       int0  Geoffrey's  narrative,  are  in  Wendover.     Generally 
'  speaking,  when  Geoffrey  is  followed  and  enlarged,  Wen- 
dover is  the  same.      Sometimes,  however,  he  is  less  full 
than  A. 

p.  23.  In  the  chapter  from  Geoffrey  Be  morte  Bruti, 
the  compiler  of  A.  has  spoilt  the  sense  by  changing  sepeli- 
crunt  eum  into  sepultus  est.  Wendover,  who  is  not  so 
full  here,  has  avoided  the  error,  though  he  has  sepultus 
est. 

p.  25.  In  these  extracts  from  the  Bible,  Wendover  is 
much  less  full. 

p.  30.  Wendover  avoids  the  blunder  nedom,  and  has 
Edom  correctly. 

p.  32.  There  is  no  sign  in  Wendover  of  the  play  on 
the  name  Cordelia  (commota  est  corde  ilia  for  Cordeilla) 
which  A.  has. 

As  a  sj)ecimen  of  the  two,  the  following  may  be 
remarked : — 

Geoffrey  has  (ii.  §  12),  "  ibique  ipsum  infirmum  fin- 
"  geret  et  balnearet,  indueret  et  foveret."  A.  alters  this  to 
"  ipsumque  ibi  balnearet  et  foveret  et  regalibus  indueret 

indumentis."  Wendover,  "  ipsumque  ibi  balnearet  et 
"  foveret  et  regalibus  indutum  ornamentis  honoraret." 

The  last  gives  me  the  impression  of  being  enlarged 
from  what  A.  has. 

p.  59.  The  pretended  quotation  from  Lucan  is  in 
Wendover. 

p.  60.  A.  has  Gothomanus  for  Gorbonianus  in 
Geoffrey.     So  Wendover. 

p.  62.  In  the  account  of  Darius,  Hugo  of  S.  Victor 
(who  is  here  the  authority)  has,  speaking  of  his  daugh- 
ters, "  quarum  redemptionem  oblata  Darius  etiam  regni 
"  sui  dimidia  parte  non  obtinuit.  Illas  tamen  Alex- 
"  ander/'  &c.     Wendover  takes  illas  as   the  object  of 


PREFACE.  XX111 

obtinuit,  and  in  order  to  make  sense  of  the  passage  thus  Compari- 
altered,   he   changes   quarwm  redemptionem   into  pro  ^gg  ^ e 
quarum  redemptione.     A.  has  the  stop  after  parte,  not  Roger  of 
after  obtinuit,  but  has  left  the  other  words  unaltered.      wi^  t^er 

p.  64.     In  the  third  line  of  this  page,  where  A.  has  Corpus 
"  aliis  omnibus   cunctis  "  for  "  aliis  oneribus  cunctis," 
Wendover  has  "  aliis  omnibus  universis"  apparently  an 
attempt  to  make  sense  of  the  reading  of  A. 

p.  70.  A.  has  in  urme  for  in  urbe.  Wendover  has 
urine. 

p.  91.     A.D.  17.    Livius  Ortensis  is  also  in  Wendover. 

p.  92.  A.D.  18.  The  addition  of  the  compiler  to  his 
authority  about  Ovid  is  also  in  Wendover. 

p.  92.  A.D.  19.  This  entry  from  Diceto  and  Orosius 
is  in  Wendover. 

p.  107.  A.D.  60.  Wendover  has  the  same  error  as  A. 
as  to  Agrippina  being  Nero's  wife. 

p.  108.  A.D.  65.  The  addition  made  by  the  compiler 
to  Ado's  entry  is  in  Wendover,  under  the  year  64,  who 
has  also  the  two  errors  about  Lucretius  and  Lucan. 

p.  109,  1.  2.  A.  has  curribus  for  cruribus.  Wendover 
has  cervicibus. 

p.  113.  A.D.  73.  This  repetition  of  the  year  56 
about  Arviragus  is  also  in  Wendover. 

p.  116.  A.D.  94.  This  extract  from  Diceto  is  also  in 
Wendover,  but  with  variations. 

p.  124.  A.D.  145.  Wendover  has  avoided  the  blun- 
der in  A.  of  joining  together  two  modes  of  expression ; 
see  note  1. 

p.  128.     A.D.  177.     This  is  not  in  Wendover. 

p.  130.  A.D.  187-  The  additions  to  Geoffrey  about 
the  grants  of  king  Lucius  to  churches  and  churchmen 
are  in  Wendover,  under  the  year  184. 

p.  130.  A.D.  188.  The  blunder  ecclesia  for  esca  is 
also  in  Wendover. 

p.  141.  A.D.  261,  262.  Wendover  is  correct  in  these 
years  (see  post,  p.  lxxviii). 

p.  164.     A.D.  352.     Here   Wendover   gives    an  alto- 


XXIV  PREFACE. 

Compari-    gether  different  entry  for  the  year  to  MS.  A.     See  it  in 

MSS  of     ^:ie  no^e  on  ^ne  Passage- 

Roger  of        p.  168.     A.D.  369.     A.   has  gratie  for  gratia.     So 

Wendover   ttT       t 

with  the     Wendover. 

Corpus  p.  172.    A.D.  390.    A.  omits  Jla/mmce.     So  Wendover. 

p.  181.  A.D.  434.  The  insertion  in  A.  which  is  ex- 
puncted  (see  note  2)  appears  in  Wendover,  but  in  both 
the  MSS.  with  marks  indicating  that  the  scribes  were 
doubtful  about  it. 

p.  185.  A,D.  445.  W.  has  numero  for  uncle,  making- 
nonsense  of  the  passage.  O.  has  un,  i.e.  uncle,  and  so  no 
doubt  the  MS.  from  which  W.  is  copied. 

p.  194.  A.D.  461.  The  error  of  construction  in  A. 
is  also  in  Wendover. 

p.  195.  Wendover  agrees  with  A.  in  reading  haberent 
for  haberet,  omitting  sibi,  and  in  reading  inermi  for 
inermes. 

p.  233.  A.D.  516.  In  the  paragraph  about  the  foun- 
tain of  St.  Alban's,  which  is  inserted  in  the  middle  of 
the  extracts  for  Geoffrey,  W.  agrees  with  A.  in  having 
hinc,  evidently  mistaking  hue,  which  O.  has,  for  line. 

p.  235.  A.D.  520.  A.  has  lanceam  incorrectly  for 
lancea.     So  Wendover. 

p.  254.  A.D.  590.  The  words  omitted  in  A.,  which 
are  necessary  for  the  sense,  are  in  Wendover.  This  is 
one  of  the  compiler's  introductions. 

p.  265.  A.D.  616.  In  the  extract  from  Bede,  A.  has 
altered  "  post  viginti  et  unum  annos  "  into  "  post  viginti 
"  et  uno  annis."     So  Wendover. 

p.  282.  A.  D.  644.  A.  has  niinutum  for  minutim. 
So  the  two  MSS.  of  Wendover,  though  one  has  been 
since  altered. 

p.  296.  A.D.  672.  A.  has  incorrectly  nolentes  for 
nolentibus.     So  Wendover. 

p.  301.  A.D.  678.  In  the  extract  from  Malmesbury, 
A.  spoils  the  sense  by  omitting  dixit.     So  Wendover. 

p.  310.  A.D.  689.  A.  omits  the  necessary  words  in 
materia  in  the  extract  from  Geoffrey.     So  Wendover. 


PREFACE.  XXV 

p.  313.     A.D.  096.     A.  omits  sororem.     So  Wendover.  Compari- 

p.  317.  A.D.  699.  In  the  vision  of  Dricthelm,  which  ^gS°  of  e 
is  taken  from  Bede,  0.  has  "  vestimenta  suda"  for  "  vesti-  Roger  of 
"  menta  uda."    W.  has  suda,  expuncting  the  d,  i.e.  sua.  ^.[^  the 

p.  318.     AD.  701.     A.  has  observantiam  incorrectly  Corpus 
for  observandum.     So  Wendover. 

p.  323.  A.D.  711.  By  omitting  the  verb  impetravit,  one 
of  Bede's  sentences  is  spoilt  in  A.     So  also  in  Wendover. 

p.  327.  A.D.  714.  In  copying  Felix's  life  of  St.  Guth- 
lac  there  is  an  important  omission  in  A  (the  verse  of  the 
Psalm  chanted  by  S.  Guthlac).    So  also  in  Wendover. 

p.  329.  A.D.  721.  The  curious  reading  feronta  for 
feritate  which  A.  has,  is  also  in  Wendover. 

p.  331.  A.D.  727.  ■  A.  has  incorrectly  conanti  for 
conantem.     So  also  Wendover. 

p.  345.  A.D.  765.  In  the  last  line  of  the  extract 
from  the  Life  of  Offa,  non  is  omitted  in  A.  So  also  in 
Wendover. 

p.  359.  A.D.  793.  In  the  heading  the  verb  privi- 
legiaverit  is  omitted  in  A.     So  also  in  Wendover. 

p.  370.  A.D.  805.  In  mentioning  the  death  of 
Abbat  iEthelheard,  A.  omits  the  necessary  words  "  diem 
"  clausit  extremum."     So  Wendover. 

p.  399.  A.D.  870.  A.  has  incorrectly  confessione  for 
confessionem.     So  also  Wendover. 

p.  411.  A.D.  878.  A.  has  incorrectly  fugiens  for 
fugientem.     So  also  Wendover. 

pp.  417,  419.  A.D.  883,  885.  A.  omits  a  necessary 
preposition  ad.     So  also  O.     W.  is  here  deficient. 

p.  431.  A.D.  894.  A.  has  cum  suis  for  cum  suis 
filiis.     So  also  O. 

p.  435.  A.D.  901.  A.  has  "Tunc  rex  Eadwardus 
"  rei  cognita  veritate  de  temeritate  Ethelwoldi."  W. 
has  "  Tunc  rex  Eadwardus  re,"  &c,  the  re  probably  a 
beginning  of  rex  expunctecl. 

p.  439.  A.D.  910.  "in  editiori  murorum  eivitatis 
"  loco,"  A.  from  Malmesbury.  O.  has  editioni,  W. 
editionem,  O.    apparently  not   knowing   the  word  and 


XXVI  PREFACE. 

Compari-    copying  it  wrong-ty,  W.  having  the  same  reading  that  O. 

son  of  the       •         .1     /»        i  ■  i   ,       •         •  i 

MSS.  of     gives  before  him  and  trying  to  make  sense. 

Roger  of        p.  449.    A.D.  934.     A.  has  incorrectly  gravidatam  for 

■with  the      gravidata.     So  also  Wendover. 

£orPu?„™       P-  457.     A.D.  946.     A.  has  aliud  for  alium.     So  also 
ChnstiMS.       *     , 

Wendover. 

p.  457.  A.D.  947.  A.  has  qucv  prophetia  for  quam 
proplietiam.     So  also  Wendover. 

p.  460.    A.D.  957.    A.  omits  pastor.   So  also  Wendover. 

p.  461.  A.D.  958.  A.  has  concupineta  for  concupi- 
veram.     Wendover  has  concupinetam. 

p.  461.  A.  omits  frigore  after  nivali,  in  the  extract 
from  Osbern :  Wendover  supplies  tempore,  evidently 
seeing  the  blank  and  not  knowing  the  true  reading. 

p.  466.  A.D.  974.  A.  has  Rinoh  for  Kinoth,  or 
Kineili.     Wendover  also  has  Rinoth. 

p.  470.  A.D.  978.  In  copying  Malmesbury's  account 
of  the  burial  of  Edward  II.,  A.  alters  "  sacro  regis 
"  corpore  ....  levato/'  to  "  sacro  regis  corpore  .... 
"  transferens,"  misled  by  a  previous  poznitens,  and  for- 
getting to  change  the  case  of  the  object.  Wendover  has 
"  sacrum  regis  corpus  ....  transferens/'  adopting  the 
transferens,  but  correcting  the  other  error.  This  would 
appear  a  proof  that  A.  is  not  copied  from  Wendover,  but 
Wendover  from  the  original  of  A. 

p.  472.  A.D.  983.  A  necessary  ut,  wanting  in  A., 
is  also  omitted  by  Wendover. 

p.  473.  A.D.  988.  The  words  omitted  by  A.  in 
copying  the  text  of  Malmesbury,  the  absence  of  which 
spoils  the  sense  of  the  passage,  are  also  wanting  in 
Wendover.  Immediately  before,  the  error  which  A.  has 
of  leguntur  for  legitur  is  also  in  Wendover. 

p.  476.  A.D.  994.  A.  has  (from  Florence  of  Worcester) 
"  regiis  cum  muneribus  honoravit."  Wendover  has  eum 
for  cum,  apparently  to  avoid  the  awkward  place  of  cum. 

p.  485.  A.D.  1012.  Here  the  Wendover  MSS.  differ 
from  A. 

In  the  history  of  the  Cologne  archbishop  A.  has  "  alio- 


PREFACE.  XXvii 

*'  quio  dulci  multos  ad  se  amatores  invitabat."  Wen-  Compari- 
dover  has  "  alloquio  fallaci  rplurimos?  which  looks  like  ™° f  t]}e 
a  subsequent  alteration.  Roger  of 

So  again  in  the  next  page,  for  non  prcesumens,  Wen-  ^h  tiT^ 
dover  has  contern/pnens.  Corpus 

p.  486.     A.D.  1012.     The  notice  of  archbishop  Lyfing  ChristiMS- 
is  not  in  Wendover. 

p.  487.  A.  has  from  Malmesbury  Pcdingo  comiti. 
Wendover  adds  Danico. 

p.  488,  1.  3.     Mulier,  A.     Gunnildis,  Wendover. 

p.  489.  A.D.  1013.  The  insertion  of  the  compiler 
into  Florence's  account  of  iEthelred's  defence  of  London, 
"  aliud  non  habens  refugium,"  is  not  in  Wendover. 

pp.  490,  491.  A.D.  1018,  1014.  These  chapters  are 
very  much  fuller  in  A.  than  in  Wendover. 

p.  493.  A.D.  1015.  Where  A.  has  "inter  Assump- 
"  tionem  et  Nativitatem  beatse  Marias  in  Northanhum- 
"  briam  cum  uxore  sua  proficiscens  terram  totam  quae 
"  fuit  Sigeferth  et  Mercheri  comitum,"  W.  has  only, 
"  cum  ipsa  in  Northanhumbriam  profectus  terram  totam 
"  duorum  comitum  prsedictorum,"  which  looks  like  an 
abridgment  of  the  former. 

p.  494.  The  close  of  the  first  paragraph  of  A.D.  1016 
is  very  briefly  abridged  in  Wendover,  while  in  the 
earlier  portion  he  is  fuller  than  A. 

p.  495.  A.D.  1016.  The  account  of  Cnut's  siege  of 
London  is  omitted  altogether  in  Wendover. 

In  the  account  of  the  battle  of  Sherstone,  for  "  in 
"  prima  acie  stans,"  Wendover  has  "  in  prima  acie  onili- 
"  tans,"  which  looks  like  a  correction  for  the  former. 

p.  501.  A.D.  1017.  A.  adds  to  Malmesbury's  account 
of  the  concealment  of  Alfred  and  Edward  in  Normandy, 
"  ut  sic  saltern  mortis  periculum  evitarent/'  This  is  not 
in  Wendover,  who  has  only,  "  cum  avunculo  suo  duce 
"  Ricarclo,"  in  its  place. 

p.  502.  A.D.  1018.  For  cujus  consilio,  an  insertion 
of  the  compiler,  Wendover  has  "  quae  mediatrix  inter 


XXV111  PREFACE. 

Compari-  "  Cnutonem  et  gentem  Anglprum  existens  dedit  ei 
MSS  ofC  "'concilium."  This  gives  the  idea  of  being  an  expansion 
Roger  of     of  the  former. 

Sth<T       P-   503-     AD-    102°-     A-    has    "victum   haberent   et 

Corpus        "  vestitum/'   in  an  introduction  into  the  extract  from 

'the   Historia   Eliensis.      Wendover   has  only   viverent. 

Below,   in  mentioning  the  churches  founded  by  Cnut, 

the  words  "  et  prsecipue   Essedunam  "  are  omitted  by 

Wendover. 

p.  505.  A.D.  1025.  The  mention  of  Edmund's  con- 
secration to  Durham  is  not  in  Wendover. 

p.  505.  A.D.  102G.  The  compiler's  introduction  of  the 
reason  for  Cnut's  visit  to  Glastonbury  is  not  in  Wendover. 

p.  506.  A.D.  1029.  The  words  "  quasi  legationis 
"  causa,"  the  ostensible  reason  for  Hakon's  exile,  are 
not  in  Wendover. 

p.  506.  A.D.  1030.  The  words  "nothus,  eo  quod  de 
"  matrimonio  non  fuit  generatus,"  of  William  of  Nor- 
mandy, are  in  Wendover  and  not  in  A. 

p.  507.  A.D.  1030.  The  words  "vel,  ut  alii  dicunt, 
"  in  Orcadum  insula  est  occisus  "  of  Hakon,  are  not  in 
Wendover. 

p.  507.  A.D.  1031.  The  passage  about  Robert's  death 
and  William's  succession  is  not  in  Wendover.  In  the 
account  of  Cnut's  visit  to  Rome,  which  follows,  there  are 
considerable  omissions  in  Wendover,  while  there  is  one 
remarkable  addition,  respecting  English  archbishops  at 
Rome,  "nee  possunt  absque  simonia  pallium  obtinere." 
This  is  not  in  Florence,  who  is  here  the  source. 

p.  508.  A.D.  1032.  The  words  "  a  rege  Cnutone " 
of  the  foundation  of  St.  Edmundsbury  are  inserted  by 
Wendover. 

p.  513.  A.D.  1040.  The  mention  of  the  emperor 
Henry  III.  is  not  in  Wendover.  Below,  instead  of  the 
names  of  the  persons  sent  to  dig  up  Harold's  body, 
Wendover  has  only  "  milites  et  carnifices."  This  must 
have  been  abridged  from  the  original  of  A. 


PREFACE.  XXIX 

p.  5 1 4.  In  copying  Florence's  account  of  Goclwine's  Compari- 
ship,  A.  adds  the  words  naves  vel  to  "uncias  ap-  ^°  "f  **}e 
"  pendentes."  These  are  not  in  Wendover,  probably  Eoger  of 
from    his     not     knowing    the    meaning    of   the    word.    ■f1f^ver 

6>  °  with  the 

Below,  the  statement  (also  from  Florence)  that  Harold  Corpus 
was   the  instigator  of  Alfred's   death,  is  not  in  Wen-  ChristiMS- 
dover. 

p.  514.  A.D.  1041.  The  names  of  the  two  collectors 
of  Harthacnut's  tax,  "  Faeder  et  Turstinum,"  slain  by 
the  people  of  Worcester,  are  not  in  Wendover. 

p.  517.  A.D.  1042.  The  last  clause  of  this  year 
about  queen  Emma  is  not  in  Wendover. 

p.  518.  A.D.  1047.  Speaking  of  the  death  of  the 
bishop  of  Winchester,  A.  has  ':  Stigandus,  Helmhamensis 
"  praesul,  in  ejus  loco  sublimatur."  Wendover,  "  ei 
"  subrogatus  ambos  obtinuit  pontificatus." 

p.  523.  A.D.  1052.  In  the  account  of  queen  Ead- 
gyth's  restoration,  after  the  quarrel  between  Godwine 
and  the  king  was  made  up,  A.  has  "  et  earn  pristinee 
"  restituit  dignitati."  For  this  Wendover  has  "  nee 
"  tamen  carnaliter  illam  cognovit,"  which  looks  like  a 
later  alteration.  Below,  in  speaking  of  the  two  prelates 
who  were  exiled,  Wendover  says  the  one  restored  was 
Robert  (the  archbishop  of  Canterbury)  instead  of 
William  (the  bishop  of  London). 

p.  524.  A.D.  1055.  Here  where  A.  from  Florence 
calls  the  peace  made  by  Harold  with  iElfgar  and  Griffith 
firma,  Wendover  calls  it  infivma.  He  also  omits  the 
mention  of  the  reception  of  his  earldom  by  iElfgar. 

p.  525.  The  compiler's  statement  that  Hermann  was 
the  last  bishop  of  Wilton  is  not  in  Wendover.  He, 
however,  inserts  in  the  mention  of  the  removal  of  the 
see  to  Salisbury,  "  rege  Eadwardo  concedente,"  no  doubt 
from  the  similar  expression  of  Malmesbury  a  little  above 
the  sentence  which  is  the  source  of  this  passage.  (Gest. 
Pont.  ii.  83,  p.  183.) 

p.  525.      A.D.   105G.      The   description  of  Leovegar, 

c 


XXX  PREFACE. 

Compari-    which  the  compiler  has  taken  from  Florence's  description 

MSS  of 6   °^  Odda,  is  not  in  Wendover. 

Roger  of         p.  525.     A.D.   1057.      The  mention  of  the  emperor 

with  the      Henry  IV.  is  not  in  Wendover. 

Corpus     ^       p.  526.     In  speaidng  of  the  reason  why  Edward  sent 
'  for  Edmund   Ironside's   son   Edward,  A.  has    "  ut   ipse 
"  vel  filii  ejus  sibi  succederent  in  regnum."     The  words 
velftlii  ejus  are  not  in  Wendover. 

p.  530.  A.D.  1062.  A.  says  that  Wulstan  was  made 
Bishop  of  Worcester,  "  acclamante  populo :  "  Wendover, 
"  rege  acclamante  cum  populo." 

p.  531.  A.D.  1065.  Here  the  MSS.  of  Wendover 
again  are  identical  with  A. 

p.  534.  In  the  story  of  Tostig's  banquet  Wendover 
has  delicias  for  alios. 

p.  539.  A.D.  1066.  A.  has  nomen  for  omen.  So 
Wendover. 

Summary        The   facts   then   now   before  us   are  these.     MS.  W. 

of  the  facts.  (Wendover)  is  identical  with  A.,  between  A.D.  231  and 
A.D.  1012.  Before  231  it  is  very  much  fuller  on  the 
whole,  though  not  always,  than  A.,  the  sources  of  the 
portion  between  the  Incarnation  and  that  year,  though 
usually  the  same  as  those  employed  by  the  compiler  of  A. 
(for  the  most  part,  Peter  Comestor,  Ado  of  Vienne,  and 
Hugo  of  S.  Victor),  being  in  many  instances  amplified. 
From  this  point  till  1012  the  MSS.  offer  only  the  same 
kind  of  variations  that  any  two  MSS.  of  the  same  work 
will  always  do.  Between  1013  and  1065  they  again 
differ  considerably,  W.  being  on  the  whole  considerably 
less  full  than  A.  Add  to  this  that  A.  is  a  very  carelessly 
written  MS.,  full  of  scribe's  blunders  and  occasional 
omissions. 

Theory  of       ^he  most  probable  theory  from  these  facts  seems  to  me 

the  author-  .  . 

ship.  to  be  :  A.  is  a   direct  transcript  from  another  MS.  exist- 

ing in  St.  Alban's,  compiled  and  written  shortly  before, 
near  the  beginning  of  the  13th  century.  Wendover 
proposed  to  himself  to  make  a  new  edition  of  this,  and 


PREFACE.  XXXI 

to  re-write  it.  This  lie  actually  did  as  far  as  the  end  of 
the  year  231,  using  it  and  its  materials,  which  were  of 
course  to  he  found  at  hand  in  the  monastery.  After  231 
he  gave  up  his  intention  of  re-editing  the  work,  and  con- 
tinued his  own  book,  merely  by  transcribing  the  earlier 
compilation,  until  the  year  1012,  when  he  again  carried 
out  his  original  plan,  though  less  fully  than  before.  The 
evidence  seems  to  me  to  admit  of  no  other  explanation 
than  this.  If  an  earlier  compilation  existed  in  St.  Albans, 
it  is  very  unlikely  that  there  should  be  two  distinct  am- 
plifications of  it  existing  in  the  same  monastery ;  and  as 
the  style  of  A.,  or  rather  the  way  in  which  its  compiler 
copies  and  abridges  his  authorities,  does  not  change  at  the 
year  232,  while  the  style  of  W.  markedly  does,  I  think 
we  must  conclude  that  A.  is  the  original  of  the  two,  and 
W.  the  work  of  a  copyist.  The  popular  theory  that  A. 
is  a  copy  of  W.,  transcribed  under  the  directions  of  Mat- 
thew Paris,  is,  I  think,  utterly  untenable ;  the  whole 
introductoiy  portion  differs  so  greatly  in  the  two  MSS., 
that  of  W.  being  fuller  then,  while  not  so  full  after  1012  ; 
and,  as  I  think  has  been  shown  above,  giving  evidence  of 
being  derived  from  A.  between  the  years  1012  and  1065. 

Who  then  was  the  author  of  this  compilation  ?     If  the  inquiry 
conclusion  to  which  I  have  come  is  correct,  it  was  not  j^*°    ®f 
Roger  of  Wendover  ;  and  to  say  nothing  of  his  date,  I  the  compi- 
shall  be  able  to  produce  conclusive  evidence  that  it  was  w^e^.e 
not  Matthew  Paris,   assuming  him  to  be  the  author  of  dover  and 
the  corrections  of  MS.  A.     And  the  only  serious  objec-  1j^£^s 
tion  to  my  theory  is  that  it  seems  unlikely  that  the  of  their 
author  of  so  laborious  a  compilation — the  basis  on  which 
the  two  historians  of  St.  Alban's,  Wendover  and  Paris, 
founded  their   histories — the   book    which  was   lent  to 
other  religious   houses,  and   became  the  source  of  the 
widely   popular   compendium   called   by    "  Matthew   of 
"  Westminster's  "   name,   should  pass   so   entirely   into 
oblivion.     That  the  author  had  been  soon  thrown  into 
the  shade  by  the  greater  fame  of  Wendover  and  Paris, 

c  2 


XXXll 


PREFACE. 


(ft 4   cM*.**^, 


even  in  his  own  monastery,  is  clear  from  Walsingham's 
words,  who,  in  speaking  of  the  celebrated  monks  of  St. 
Alban's,  speaks  of  "  Rogerus  de  Wendovere,  noster  mo- 
"  nachus,  cui  psene  debent  totius  regni  chronographi 
"  qaicquid  habent."  x  But  it  must  be  remembered  that 
many  years  elapsed  between  the  date  of  the  compilation 
and  the  time  when  these  words  were  written  by  Walsing- 
ham  ;  and  it  was  not  unlikely  that  a  book,  so  completely 
made  their  own,  and  continued  to  their  own  time,  by  the 
"W.  T^yin*^  o£c^  two  great  historians  of  the  house,  Wendover  and  Paris, 
*■     \5^*S  ^y     should  even  in  the  house  itself  be  called  by  one  of  their 

~x  0L'*<<1>^*ifr~*£/l  am  unable  to  suggest  any  name  for  the  author,  there 
*^/^c^  *-*  *^v  can  be  no  doubt  that  his  work  was  written  in  the 
&1'a+*J>  *•*'  w  abbey  of  St.  Alban's,  from  the  frequent  mention  of  the 
•*v*'  */  A/t*t*£r*t-  abbey,  and  from  the  elaborate  way  that  anything  that 
tends  to  illustrate  the  history  of  St.  Alban's  is  amplified, 
as  for  instance  the  Life  of  S.  Alban.  As  to  the  author's 
date,  the  work  must  have  been  composed  after  the  time 
when,  as  Sir  Thomas  Hardy  has  remarked  (Materials 
for  British  History,  iii.  p.  xlii.),  we  learn  from  the  Gesta 
Abbatum  S.  Albani,  that  Peter  Comestor's  work  was 
introduced  into  the  monastery, — that  is,  during  the 
abbacy  of  John,  25th  abbat,  1195-1214.3 

Of  the  works  used  in  the  compilation,  probably  the 


names.     The  loss   of   the  author's  name    is  in    no   way 

more  remarkable  than  the  loss  of  that  of  the   Life  of 

'Offa,2  which  would  have  an  especial  interest  in  a  society 


which   claimed  its  origin  from  that  monarch. 


Though 


r 


The  Life 
of  Offa  tt 

latest  work 


"'     ' :!  lhe  latest  in  date  is  the  Life  of  Offa,  which  was  certainly 


used. 


written  in  the  monastery  of  St.  Alban's.     The  compiler 
has  extracted  a  considerable  portion  of  this  Life  of  Offa 


1  De  Fundatione  et  mentis  Mo- 
nasterii  Sancti  Albani.  Appendix 
E.  to  Riley's  John  of  Amundes- 
ham's  Annals  of  S.  Alban's,  ii.  p. 
303. 

2  I  shall  hereafter  shew  that 
Matthew  Paris  could  not  have  writ- 


ten  this,   as    has  been    sometimes 
supposed.     See  below,  p.  Ixxx. 

3  See  Riley's  edition  of  the  Gesta 
Abbatum,  i.  p.  233,  and  compare 
Madden's  Preface  to  the  Historia 
Anglorum,  i.  p.  xii. 


PfiEFACE.  XXXU1 

(pp.  356,  seqq.),  and  at  the  same  time  has  enlarged  some 
of  his  extracts  in  a  manner  very  much  as  the  author  of 
such  a  piece  would  do  in  using  it  in  this  manner ;  and 
in  addition  to  this,  on  another  occasion  (p.  252),  in 
speaking  of  the  tomb  of  S.  Alban,  he  uses  the  same 
words  that  the  author  of  the  Life  of  Offa  uses.1  The 
Life  is  used  again  in  speaking  of  Offa  in  p.  343.  It 
appears  to  me  that  a  very  possible  theory  may  be  that 
the  author  of  the  Life  of  Offa  was  also  the  author  of  the 
compilation  which  formed  the  basis  of  the  histories  of 
Wend  over  and  Paris. 

The  compilation,  whenever  and  by  whomsoever  it  was  Character 

•  ,,  i   -i  -,    1  •  -i-i      ofthecom- 

written,  must  be  regarded  as  a  very  curious  and  remark-  piiation. 

able  one.  The  very  large  number  of  sources  consulted, 
the  miscellaneous  character  of  many  of  the  extracts,  the 
mixture  of  history  and  legend,  the  giving  fixed  years  to 
stories  which  even  writers  like  Geoffrey  of  Monmouth 
had  left  undated,  the  care  at  one  time,  and  the  care- 
lessness at  another,  the  slavishness  with  which  one 
authority  is  followed,  and  the  recklessness  with  which 
another  is  altered,  the  frequent  confusion  of  dates 
through  ignorance  and  want  of  care,  the  blunders  dis- 
played in  many  instances  from  the  compiler  not  under- 
standing the  author  whom  he  is  copying,  as  is  especially 
the  case  in  the  extracts  from  the  Anglo-Saxon  Chronicle, 
— all  these  characteristics  may  well  earn  for  the  author 
the  title  that  Lappenberg  has  given  to  him,  though 
under  the  name  of  "  Matthew  of  Westminster/'  namely 
that  of  the  ''  Verwirrer  der  Geschichte."  At  the  same 
time  there  is  no  doubt  that  he  had  access  to  some 
materials  which  we  no  longer  possess  ;  and  my  object 
has  been  to  trace  all  his  statements,  where  possible, 
to  their  source,  and  to  distinguish  any  additions  that  the 
compiler  has  made,  when  they  are  merely  rhetorical 
amplifications  of  his  own,  or  when  they  are  realty  from 
some  source  not  now  extant. 

1  See  the  note  ",  p.  252. 


XXXIV 


PREFACE. 


The  chief 
authorities. 


The  prologue  is  taken,  with  the  exception  of  a  sentence 
at  the  beginning  from  Ado,  and  one  at  the  end,  which  I 
suppose  to  be  the  compiler's  own,  from  Robert  de  Monte. 
The  early  history  from  the  Creation  is  chiefly  from  Peter 
Comestor,1  but  with  considerable  additions  from  the 
Vulgate  Translation  of  the  Old  Testament,  S.  Augustine, 
Isidore,  S.  Jerome,  &c.  The  early  Roman  history  is 
from  the  Historia  Miscella.  With  additions  from  many 
other  sources,  the  history  up  to  our  Lord's  Birth  is 
chiefly  from  the  Chronicle  of  Ado,  archbishop  of  Vienne 
from  859  to  874,  and  the  Excerpta  Minora  of  Hugo 
of  S.  Victor.2  Peter  Comestor  is  again  employed  at 
the  beginning  of  our  era.  The  chief  authorities  used 
for  the  history  of  England  are,  besides  the  fabulous 
history  of  Geoffrey  of  Monmouth  the  whole  of  whose 
work  is  introduced  in  an  abridged  form,  Bede,  Florence 
of  Worcester,  Simeon  of  Durham,  Henry  of  Huntingdon, 
and  William  of  Malmesbury  ;  Asser  was  unknown  to  the 
compiler,  and  is  always  quoted  at  second  hand  from 
Florence.  The  general  history  is  chiefly  from  Ado, 
though  with  frequent  introductions  from  the  Chronicle  of 
Sigebert  of  Gembloux  and  others.  The  dates  and  lengths 
of  the  reigns  of  the  Popes  are  at  first  from  the  Vita? 
Pontificum  of  the  Librarian  Anastasius,  and  afterwards 
from  some  continuation  which  was  preserved  at  St. 
Alban's.  The  source  of  every  passage  which  I  have 
been  able  to  identify  is  given  in  the  margin.  The  alpha- 
betical list  which  follows  gives  all  the  authorities  to 
whom  I  have  been  able  to  trace  any  statement  in  the 


1  The  copy  made  for  S.  Alban's 
of  this  work  is  now  MS.  Reg.  4  D. 
vii.  in  the  British  Museum.  Mad- 
den's  Preface  to  the  Historia  An- 
gloruni,  i.  p.  xii,  note  l. 

2  I  regret  that  it  was  not  till 
many  of  the  earlier  sheets  had  been 
printed  off  that  I  became  acquainted 
with  this  work,  and  thus  the  autho- 


rities given  in  the  margin  are 
occasionally  the  writers  used  by 
Hugo,  when  Hugo's  name  ought  to 
stand  there.  Three  of  these  instances 
seemed  to  me  of  sufficient  impor- 
tance to  have  the  leaves  cancelled ; 
the  others  will  all  be  found  indi- 
cated in  the  table  of  Corrigenda  at 
the  end  of  this  preface. 


PKEFACE.  XXXV 

compilation,  my  object  being,  of  course,  to  identify,  not 
the  original  source,  but  the  author's,  for  his  facts. 

List  of  the  authorities  which  have  been  used  by  the 
compiler,  with  the  editions  to  which  reference  is 
made. 

Abbo  of  Fleury  :  Vita  S.  Eadmundi  (Migne's  Patro-  Alphabets 
logia,  cxxxix.).  S?  Hst  of 

°     '  '  the  com- 

Acta  S.  Silvestri.  piler's 

AdoofVienne:  authorities 

Chronicon  (Migne,  cxxiii.). 
Martyrologium  (Migne,  cxxiii.). 
Adrevald  of  Fleury : 

Historia  translationis  S.  Benedicti  (Migne,  cxxiv.). 
De  miraculis  S.  Benedicti  (Migne,  cxxiv.). 
Aelred  of  Rievaulx  : 

De   genealogia   regum  Anglorum    (Twysden's  x. 

Scriptores) . 
Vita  Edwardi  Confessoris  (Twysden's  x.  Scrip- 
tores). 
Anglo-Saxon  Chronicles1  (Monumenta  Etistorica  Bri- 
tannica). 

Apostolica  Historica  de  S.  Petro  (Fabricius,  Cod.  Apoc. 
Novi  Testamenti). 
Augustine,  S.  : 

De  Hreresibus  (vol.  8,  Migne,  xlii.). 
De  Civitate  Dei  (vol.  7,  Migne,  xli.). 
Bede : 

Historia  Ecclesiastica  (Mon.  Hist.  Brit.). 
Chronicon  de  sex   jetatibus   sseculi   (Mon.    Hist. 

Brit.). 
Vita  S.  Cuthberti  (Stevenson,  Eng.  Hist.  Soc). 
Vitfe  abbatum  Girvieasium  (Mon.  Hist.  Brit,  pre- 
fixed to  Simeon  of  Durham). 


The  chronicle  used  was  the  Peterborough  one  (MS.  Bodl.  Laud.  636). 


XXXVI  PKEFACE. 

Alphabeti-       Berengosns  :  De  laude  et  inventione  S.  Crucis  (Migne, 

callistof  -I  x 
the  com-  CiA-  r 
piler's  Bridferth    of    Ramsey:    Vita    S.    Dunstani    (Migne, 

authorities.  •     N 

CXXX1X.). 

Cassiodorus  :  Historia  Tripartita  (Migne,  lxix.). 

Chronicon  Fani  S.  Neoti  (Gale,  Scriptores  xv.  p.  141). 

Cuthberti    Epistola     de     morte    Bedse    (Stevenson's 
Bede,  i.). 

Dexter  :  Chronicon  (Migne,  xxxi.). 

Fanstus,  S. :  Vita  S.  Mauri  (Acta  Sanctorum,  15  Jan.). 

Felix:  Vita  S.  Guthlaci  (Acta  Sanctorum,  11  Apr.). 

Flodoard  of  Rheims  :  Annales  (Migne,  cxxxv.). 

Florence  of  Worcester:  Chronicon  (Mon.  Hist.  Brit.). 

Freculphus:  Chronicon  (Migne,  cvi.). 

Geoffrey    of  Monmouth :    Historia    Britonum    (Giles, 
Loud.  1844). 

Gregory  of  Tours  : 

Historia  Francorum  (Migne,  lxxi.). 
De  miraculis  S.  Juliani  (Migne,  lxxi.). 

Hegesippus  de  bello  Judaico  (Weber,  Marburg,  1864). 

Henry  of  Huntingdon  :  Chronicon  (Mon.  Hist.  Brit.). 

Hermannus  Contractus  (Migne,  cxliii.). 

Hildebert  of  Le  Mans :  Historia  de  Mahumete  (Migne, 
clxxi.). 

Historia  Eliensis  (Gale,  Script,  xv.  and  Stewart,  Anglia 
Christiana  Soc). 

Historia   Miscella    (Eyssenhardt,    Berlin,    1869,    and 
Migne,  xcv.). 

Historia  Rameseiensis  (Gale,  Scriptores  xv.). 

Historia  de  S.  Cuthberto  (Hinders  Symeon  of  Durham, 
Surtees  Soc.  vol.  51,  1867). 

Hugo  of  S.  Victor:  Excerpta  priora  (Migne,  clxxvii.). 

Ildefonsus  (Pseud.)  :    Continuatio  Chronicon  S.  Isidori 
(Migne,  xcvi.). 

Isidore  of  Seville  : 

Etymologia  (Migne,  lxxxii.). 
Chronicon  (Migne,  lxxxiii.). 


PREFACE. 


XXXV11 


Isidore  of  Seville : 

De  ortu  et  obitu  patrum  (Migne,  lxxxiii.).1 
Isidore  (Pseud.) :  Decretalia  (Hinscbius,  Lips.  1863). 
Jerome,  S.  : 

Liber  Qua3stionum  in  Genesin  (Migne,  xxiii.). 
In  Osee  (Migne,  xxv.). 
Eusebii  Chronicon  (Migne,  xxvii.). 
Johannes  Diaconus  Vita  S.  Gregorii  (Migne,  Ixxv.). 
Josephus  :  Antiquitates  Judaicas  (Dindorf,  Par.  1845). 
Justin  (Elzevir,  Amstelod.  16G4). 
Leontius  :    Vita   S.  Johannis    Eleemosynarii   (Migne, 
Ixxiii.). 

Libellus   de   regibus    Saxonicis  (Hinde's    Symeon   of 
Durham.     Surtees  Soc.  vol.  51,  1867). 

Lucas  Tudensis  :  De  Westergothis  (ed.  1633). 
Marianus  Scotus:   Chronicon   (Pistorius,  Franc.  1601 
and  Migne,  cxlvii.). 

Martyrologium  Romanum  (Antv.  1701). 

MS.  apud  Leland,  Collectanea  iii.  (Hearne,  1770). 

Nennius  (Mon.  Hist.  Brit.). 

Orosius  :  Historia  (Migne,  xxxi.). 

Osbern  : 

Vita  S.  Dunstani  (Migne,  cxxxvii.). 
Vita  S.  Elphegi  (Migne,  cxlix.). 
Vita  S.  Odonis  (Migne,  cxxxiii.). 
PasskrSS.  Ethelberti  et  Ethelredi  (ap.  Simeon.  Dunelm. 
Mon.  Hist.  Brit.). 

Paulinus :  Vita  S.  Ambrosii  (Migne,  xiv.). 
Paulus  Diaconus  :  De  gestis  Longobardorum  (Migne, 
xcv.). 

Petrus  Comestor : 

Historia  Scholastica  (Migne,  cxcviii.). 
Historia  Evangelica  (Migne,  cxcviii.). 


Alphabet! 
cal  list  of 
the  com- 
piler's 
authorities. 


1  The  first  two  references  to  this 
treatise,  pp.  97,  109,  were  taken 
from    the    Cologne    edition,    1617, 


where   it   is    called 
"  morte  sanctorum." 


De   vita   et 


XXXV111  PKEFACE. 

Alphabet!-       Pilati  Epistola   ad   Tiberium    (Fabricius,  Cod.   Apoc. 
thecl°-f    Novi  Testament!). 

piler's   _  Privilegium  Eadmundi  regis  (Monasticon,  iii.  p.  137). 

Ralph  de  Diceto :  Abbreviate  ones  Chronicorum  (MS. 
13  Reg.  E.  vi.,1  and  Twysden's  x.  Scriptores). 
Robert  de  Monte  :  Annales  (Migne,  clx.). 
Ruffinus  :  Historia  Ecclesiastica  (Yeronaa,  1745). 
Sigebert  of  Gembloux  :  Chronicon  (Migne,  clx.). 
Simeon  of  Durham : 

Annales  (Mori.  Hist.  Brit.). 

Historian    recapitulatio    (Hinde,   Surt.    Soc.   vol. 

51.) 
Historia    .Dunelmensis    Ecclesire    (Twysden's   x. 

Scriptores). 
De  Archiepiscopis    Eboracensibus    (Hinde,  Surt. 
Soc.  vol.  51). 
Ursinus :  Yita  S.  Leodegarii  (Migne,  xcvi.). 
Yita  S.  Neoti  (Whitaker,  Lond.  1809.) 
Yita  OfFaa  II.  (Wats,  in  the  same  volume  with  Matthew 
Paris's  History). 

Yita  S.  Oswini  (Raine,  Surtees  Soc.  1838). 
Yitas  Pontificum  (Anastasius,  Migne,  cxxvii.  cxxviii.). 
Yulgate,  the,  especially  the  two  books  of  Maccabees. 
William  of  S.  Alban's  :  Yita  S.  Albani  (Acta  Sancto- 
rum, June  22). 

William    of    Jumieges  :     Historia    Northmannorum 
(Migne,  cxlix.). 

William  of  Malmesbury  : 

Gesta  regum  (Hardy,  Eng.  Hist.  Soc). 
Gesta    Pontificum    (Hamilton,    in    the    present 
series).2 


1  This  MS.  was  formerly  in  the 
library  at  S.  Alban's.  See  Madden's 
Preface  to  the  Historia  Anghrum, 
i.  p.  xii.  note  2. 


Paris  into  the  compilation,  there  are 
extracts  from  Sibyllinorum  Ver- 
bornm  Interpretatio  (Migne,  xe.)  ; 
Rabanus    Maurus,   De   vita   beatae 


-  In  the  additions  introduced  by   I   Mariaj  Magdalensc  (Migne,  cxii.). 


PREFACE.  XXXIX 

I  proceed  to  speak  of  the  character  of  the  compilation,  Character 
and  of  the  way  in   which    the  compiler  has  used    his     th^ 
authorities.  tion. 

In  the  first  place,  the  scribe  who  wrote  the  Corpus  Errors  of 

MS.  was  a  very  illiterate  and  careless  one  :  thus  to  give  *e  scnbe 

n  .  n.  &        of  the 

some  specimens  out  of  many  instances  of  careless  writing  Corpus 

or  blundering,  we  find  mortalibus  for  moralibus  (p.  1),  S[lstl 

alterra   for   altera   (p.  4),  tarctarent  for  tractarent  (p. 

23),  aratur  for   aratra   (p.  55),  omnibus   for  oneribus 

(p.  64),  juventute   for  vivente  (p.  75),  conso  for  tonsor 

(p.  86),  cam  for  causa,  (from  not  understanding  ca,  ib.), 

rubes  for  urbes  (p.  92),  rie  for  ne  (p.  95),  in  terrum 

for  interim  (p.  100),  juvene  for  Vienne  (p.  107),  curri- 

bus   for  cruribus   (p.  109),   ecclesia   for   escct   (p.   130), 

«spem  for  specie  (from  not  understanding   s£><?,  p.  164), 

unum  for  imcfe  (from  not  understanding  uh,  pp.  267, 

277),  die  for  De£  (p.  287),  regnavit  for  generavit  (ib.), 

seculis   for   sceleris    (p.  289),   martyr   for   mater  (from 

not    understanding    mr,    p.    302),  fofensi   for  Rofensi 

(p.  333),  uecciam  for  necessaria  (p.  336),  sermonibus  for 

seditionibus  (p.   337),  'ipse  for  tempore   (ib.),  urce  for 

wece    (p.    342),    -Hews   for   %ecis  (p.    372),    toto   for   ocfo 

(p.  374),  c?e  populi   et   latores  for   e£  populi  delatores 

(p.  397),  sepulture  ut  dere  for  talionem  reddere,  the  eye 

of  the  scribe  being  caught  by  the  first  two  words  a  line 

before  (p.  399),  optas  for  aptas  (p.  406),   ut  eldun  for 

Melduni  (p.  417),  ecce  for  cefere  (cece,  p.  436),  onatrem 

for  moirtem  (p.  442),  regionibus  for  regibus  (ib.),  coroni- 

bus  for  cogonibus  (p.  476),   Orencestriam  for   Cirences- 

triam  (p.  502),  cunctis  for  cuneis   (p.  504),   animo  for 

cfc-n-Tio  (p.  512),  parentes  for  parcentes  (p.  514),  a&  for  <m 

(p.  519),  u&i  for  w  (from  not  understanding  i&,  p.  532.) 

The  proper  names  are  frequently  grievously  mangled,  for 

instance,  Vesomedius  for  Mesomedius  (p.  124),  Hostenus 

for  Bostrenus  (p.  170),  &c. 

Nor  was  the  rubricator,    who   writes    in  a   different 

hand,  one  of  the  regular  St.  Alban  s  type,  better  than 


xl  PREFACE. 

Errors  of    the  scribe  ;  among  many  instances    of   carelessness  and 

the  rubri-     .  . 

cator  of      ignorance,  the  following  may  be  selected. 

the  Corpus      p.  95.     Direcci  is  given  in  the  headine;,  apparently 
ChristiMS.  .    l  ,.  °  t»      1 1  J 

for  airectio. 

p.  130.  The  heading  to  the  year  A.D.  188,  Eleutherii 
constitution  appears  in  the  Corpus  MS.  Meutherius  con- 
stituitur. 

p.  145.     Domitianus  is  given  instead  of  Dioclitianus. 

p.  146.  A  heading  belonging  to  the  year  A.D.  291  is 
prefixed  to  A.D.  290,  with  which  it  has  nothing  to  do. 

p.  372.  The  rubric  belonging  to  A.D.  818  is  prefixed 
to  A.D.  822. 

p.  381.  The  heading  has  "De  morte  Bemulfi  regis" 
for  Bertulfi,  though  the  name  is  given  correctly  in  the 
text  immediately  below. 

p.  39 G.  "  De  nuntio  Inguar  ad  regem  Eadmundo 
"  misso  "  for  Eadmundum. 

p.  452.  The  rubricator  gives  film  for  fratris  ;  in  p.  453, 
dimiserint  for  diviserint ;  in  p.  465,  Wigorniensem  for 
Wigomiam. 

p.  479.  The  heading  to  the  year  A.D.  999  is  « De 
"  Cantie  depopulatione."  The  rubricator,  in  writing 
the  heading  to  the  next  year,  "  Rex  Ethelredus  .  .  ." 
began  the  former  over  again,  and  actually  wrote  "  De 
"  Cantie  fredus." 

p.  481.  A.D.  1006.  For  the  heading  to  this  year 
the  rubricator  has  repeated  that  to  the  following  year. 
He  has  done  similarly  in  p.  491  and  p.  498. 

p.  523.  A.D.  1053.  The  heading  to  the  chapter  which 
mentions  the  death  of  Rhys,  brother  of  Griffith,  is,  "  Quod 
"  Gviffinus  frater  regis  Walensium  perimitur,"  although 
the  chapter  begins  "  Frater  Griffini,  &c." 

p.  529.  The  rubricator  has  pacis  for  pactis  in  the 
heading. 

These  errors  are  important  as  proving  that  the  author 
could  not  have  been  the  rubricator,  and  I  think  the}'  are 
quite  conclusive  against  the  idea  which  has  been  enter- 


PREFACE. 


Xli 


tained  that  Matthew  Paris  himself  was  the  rubricator. 

Some  of  the  above   blunders  it  is  impossible  to  believe 

that  he  could  have  committed.1 

As   to   the   compilation  itself,  it  is   evident  that  the  Manner  in 

compiler  followed  no  fixed  law  in  the  way  he  culled  his  wmcn, tne 

1  ....         compiler 

"  flores  ;"  in  most  cases,  especially  in  the  earlier  portion,  used  his 

he  follows  his  authorities  word  for  word ;  sometimes,  authonties- 
however,  especially  in  the  case  of  Peter  Comestor,  he 
gives  merely  an  abridgment.  On  the  other  hand,  he 
frequently  enlarges  and  embellishes  what  he  has  before 
him,  introducing  rhetorical  flourishes  or  epithets  merely 
for  the  sake  of  doing  so.2  He  seems  to  consider  all  his 
authorities  of  equal  value,  and  all  the  events  told,  whe- 
ther legendary  or  historical,  of  equal  interest.  Sentences 
are  sometimes  made  up  out  of  Geoffrey  of  Monmouth  and 
Bede  as  if  of  equal  authority.  The  authorities  quoted 
by  name  are  Trogus  Pompeius  (i.e.  Justin),  p.  89,  Bede 
frequently,  Geoffrey  of  Monmouth  as  the  author  of  the 
Historia  Britonum,  pp.  149,  308,  and  by  name  in  p.  310, 
the  Life  of  S.  German  (probably  that  by  Constantius), 
p.  191,  the  Anglo-Saxon  Chronicles  as  Cronica  Anglo- 
rum.3  The  compiler  had  some  knowledge  of  Latin 
poetry,  as  we  have  Lucah  quoted  several  times,  once 
(p.  59)  wrongly,  Juvenal  in  p.  106,  Claudian,  p.  175,  He 
occasionally  introduces  verse  himself,  pp.  351,  537.  He 
makes  no   attempt  to  correct  wrong  quotations  in  his 


1  I  sincerely  hope  that  -what  has 
been  said  above  will  prevent  the 
early  portion  of  this  compilation 
being  ever  quoted  again  as  "  Mat- 
"  thew  of  Westminster  ;"  or  that 
personage  and  Wendover  being 
quoted  for  the  same  statement  as 
independent  authorities.  The  pro- 
per name  for  the  book  would  be  the 
"  St.  Alban's  compilation."  See 
what  Sir  F.  Madden  says  on  this 
point,  Hist.  Anglor.  i.  p.  xxviii. 
note  10,   As  to  the  question  whether 


"  Matthew  of  Westminster  "  was  a 
real  person,  see  what  I  said  above, 
p.  xxi,  note  2. 

2  These  sometimes  in  the  case  of 
a  favourite  expression  are  repeated 
in  the  same  language ;  see  an  in- 
stance pointed  out  in  the  note  3  to 
p.  220,  where  an  expression  is  used 
for  the  third  time. 

3  Farther  on,  under  the  year 
H28,  Hugo  of  S.  Victor  is  men- 
tioned by  name. 


tlii 


PREFACE. 


autuonties. 


Manner  in  authorities ;    for    instance,   the   wrong   citation   of  the 

Wmfitl  tllG 

compiler     prophet  Habakkuk  is  left  as  he  found  it  in  Peter  Co- 
used  Ms      mestor   (p.  80).     He  affixes  dates  to  the  stories  he  ex- 
tracts from  Geoffrey  of  Monmouth  and  the  legends  he 
copies  out  of  William  of  Malniesbury  quite  as  readily  as 
he  copies  the  dates  from  Sigebert  or  Florence. 

Sometimes  he  alters  the  expressions  of  his  authorities 
to  suit  his  own  time  ;  thus,  in  p.  323,  A.D.  711,  where 
he  is  copying  Bede,  he  alters  Bede's  usque  Jtodie  into 
ad  obitum  Bedce.  The  dates  of  events  copied  are  occa- 
sionally altered,  apparently  with  no  other  reason  than 
that  he  may  have  something  to  insert  in  a  year  which 
would  otherwise  have  been  blank.  See,  for  instance,  the 
extracts  from  Sigebert  of  Gembloux,  p.  230.  There  are 
also  endeavours  at  times  to  make  the  fabulous  stories 
more  probable  by  altering  the  names  given  in  them, 
which  would  be  inconsistent  with  the  dates  to  which 
they  are  assigned.  Thus  in  p.  239,  in  an  extract  about 
king  Arthur  from  Geoffrey  of  Monmouth,  the  name  of 
the  Pope  is  altered,  that  the  story  might  be  possible  to 
have  taken  place  under  the  year  to  which  the  compiler 
has  affixed  it. 

In  the  later  portion  of  the  compilation,  that  is  after  it 
is  nearly  confined  to  English  history,  the  author  mixes 
up  the  English  authorities  used  in  a  very  curious  man- 
ner, patching  together  the  accounts  given  by  Florence, 
Huntingdon,  and  Malmesbury  so  as  to  be  often  very 
confusing.  A  date  or  a  word  is  sometimes  inserted  from 
one  authority,  while  another  is  being  verbally  copied.1 
He  must  have  compiled  his  chronicle  with  many  of 
his   sources    immediately   before   him.       Sometimes   he 


1  See  a  curious  instance  in  p.  390. 
Simeon's  account  of  the  battle  in 
which  Osbryht  and  -3211a  fell  is 
being  copied ;  but  the  compiler  in- 
serts in  die  Pahnarum  from  the  His- 
toria  de  S.  Cuthberto.  See  also  p. 
446,  note1,  p.  480,  note1.     In  p.  421 


"  caput  regni "  as  a  description  of 
London  is  introduced  from  Malmes- 
bury, "while  Florence  and  Hunting- 
don are  being  copied  ;  in  p.  439  the 
word  supparum  (camisiam)  from 
William  of  Jumieges  is  inserted  in 
an  extract  from  Malmesbury. 


PREFACE. 


xliii 


tries   to,  reconcile  discrepancies  by  minute   alterations,  Manner  in 
but  more  frequently  lie  is  not  in  the  least  deterred  by  whlcl? tne 

*  •»  •>   compiler 

finding  contrary  accounts  of  the  same  transaction  in  Ins  used  his 

different  authorities,  and  simply  copies  both.  In  the  authorities- 
earlier  portion  there  is  ample  evidence  that  Justin, 
Orosius,  and  Josephus 1  were  known  to  him,  and  in  the 
library  of  the  monastery  ready  to  his  hands  ;  but  he 
prefers  in  most  cases  to  take  Roman  and  Jewish  history 
from  the  Historia  Miscella  and  Hugo  of  S.  Victor,  even 
when  they  are  manifestly  copied  from  the  above  writers. 
The  above  list  of  authorities  used  is  especially  inter- 
esting, as  showing  what  probably  was  the  extent  of  the 
historical  library  of  St.  Alban's  at  the  time  Roger  of 
Wendover  and  Matthew  Paris  were  writing,  viz.,  the 
earlier  portion  of  the  13th  century,  and  the  books  which 
were  open  to  them.  It  is  valuable  also,  as  showing  how 
little  there  is  that  we  have  not  at  present.  In  the  list 
which  follows  (pp.  lvi-lxxiii)  of  the  compiler's  own 
additions,  if  we  take  away  what  are  evidently  his  own 
inventions  or  enlargements  for  the  sake  of  fancied  im- 
provements, it  will  be  seen  how  little  there  is  left  of 
which  the  source  cannot  be  identified  with  absolute 
certainty.  The  recent  publication  of  the  "Libellus  de 
"  regibus  Saxonicis "  in  Mr.  Hinde's  very  valuable 
edition  of  Symeon  of  Durham  (Surtees  Society,  vol.  51, 
1867),  has  shown  what  is  the  authority  for  several  facts 
which  were  before  supposed  to  be  only  known  through 
this  compilation.  The  author  must,  however,  have  had 
access  to  certain  Annals  of  Northumbria,  which  are  no 
longer  in  existence,  and  I  think  that  the  frequent 
mention  of  Kent  points  to  some  similar  annals  of  that 
part  of  the  kingdom  winch  have  been  lost.  If  to  these 
we  add  one  or  two  saints'  lives,  and  the  Acta  S.  Silvestri, 
I  think  we  possess  all  his  other  authorities.     The  list 


1  The  MS.  of  Josephus,  which 
was  probahly  that  used  in  S.  Alban's, 
is  now  in  the  British  Museum,  MSS. 


Reg.  13  D.  vi.,  vii.  See  Madden, 
Preface  to  the  Historia  ADglorum, 
i.  p.  xii.  note  2. 


xlr 


PREFACE. 


Character 
of  the 
compiler's 


of  his  introductions,  in  which  I  have  not  consciously 
omitted  anything  of  importance,  will  enable  the  reader 
to  judge  of  this  for  himself. 

Of  what  are  certainly  the  author's  own  introductions, 
the  most  characteristic  are  the  explanations  of  English 

own  intro-  names,  which  he  continually  inserts  while  copying  his 
authority  closely,1  and  the  characters  he  gives  of  the 
various  bishops  or  abbats,  whose  succession  or  death  he 
has  occasion  to  mention  ;  thus  he  says  of  James,  bishop 
of  Nisibis,  that  he  "  in  Ecclesia  clarissime  refulsit " 
(p.  1G2),  while  in  the  next  page  he  calls  him  "vir 
"  in  scripturis  humanis  et  divinis  eloquentissimus ; " 
Ecgberht,  archbishop  of  York,  is  "  in  divina  scientia  vir 
"  ad  plenum  eruditus "  (p.  338)  ;  archbishop  Bregwine, 
"  vir  prudens  et  in  litterali  scientia  eruditus  "  (p.  344)  ; 
iEthelheage,  bishop  of  Sherborne,  is  "  vir  in  rebus  eccle- 
"  siasticis  eruditus "  (p.  402).  In  p.  459,  A.D.  954, 
Florence's  "  vir  reverendus  "  of  archbishop  Oskytel,  is 
expanded  into  "  vir  bonus  et  in  rebus  divinis  ad  plenum 
"  eruditus/'  iElf  heah  is  called  "  vir  litteratus  et  mori- 
"  bus  ornatus,"  p.  472.  These  appear  to  be  introduced 
merely  according  to  the  writer's  fancy. 

His  errors.  His  errors,  though  in  most  cases  proceeding  from 
pure  carelessness,  are  sometimes  more  elaborate,  and 
occasioned  by  ignorance  of  the  language  in  which  his 
original  is  written ;  this  is  especially  the  case  in  the 
instances  (not  very  many)  in  which  the  Anglo-Saxon 
chronicle  is  used.  Anglo-Saxon  words  are  mistaken  for 
proper  names,  the  system  of  numeration  in  Anglo-Saxon 
is  not  understood,  and  corruptions  are  caused  by  the 
eye  catching  sight  of  an  expression  in  a  language  with 
which  the  compiler  was  not  familiar.  The  way  in  which 
the  chronicle  is  used  gives  the  idea  that  the  compiler  did 
not  understand  Anglo-Saxon,  but  consulted  it  for  genea- 


1  A  curious  instance  of  alteration 
from  this  cause  may  be  seen  in 
p.  408  (A.D.  875),  where  Florence's 


Stratcluttenses     is     changed     into 
Walenses. 


PREFACE. 


xlv 


logies  and  proper  names.1  This  ignorance  of  the  language 
of  his  authorities  is  sometimes  displayed  even  in  the 
case  of  Latin ;  one  very  curious  instance  may  be  seen 
in  p.  876,  where  the  account  of  Ecgberht's  victory  over 
the  Danes,  in  A.D.  835,  is  copied  from  Huntingdon. 
Huntingdon  speaks  of  him  as  "  secunda  usus  fortuna," 
and  this  the  compiler  has  interpreted  as  meaning 
"  being  victorious  on  a  second  occasion/'  and  has  actually 
introduced  an  account  of  a  second  victory  in  A.D.  886, 
which  had  no  existence  but  in  his  own  imagination. 

He  oftener  abridges  than  enlarges,'2  but  he  is  fond  of  Character 
introducing  clauses  or  explanations  which  illustrate  or  piiatjon_ 
amplify  his  authorities  ;  thus,  while  copying  Geoffrey's 
account  of  Brutus  killing  his  father,  he  inserts  the  words 
"  patrem  pro  bestia  "  (p.  16),  and  shortly  afterwards 
Pandrasus  is  directed  by  Brutus  to  be  kept  "  reverenter  " 
(p.  18).  His  extracts  are  made  generally  with  little  care 
for  accuracy,  and  he  occasionally  gives  two  differing  ac- 
counts from  two  of  his  different  authorities  3  of  the  same 
event  ;  while  sometimes  he  has  repeated  a  notice  of  an 
event  from  the  same  authority  in  different  language.4 
He  occasionally  uses  the  first  person  intentionally 5 ;  but 
on  more  than  one  occasion  he  uses  it  when  merely  copied 
from  his  authority.6     One  very  curious  instance  may  be 


1  See  pp.  296,  309,  402,  437.  In 
p.  384  is  a  blunder  over  an  Anglo- 
Saxon  word  in  .ZEthelwulf' s  charter. 
From  an  extract  in  p.  437  (A.D. 
902)  it  is  clear  that  the  Peter- 
borough chronicle  was  that  used 
by  the  compiler. 

2  On  the  other  hand  the  usual 
stories  of  Godwin  e  and  Harold  are 
filled  up  and  exaggerated. 

3  See  p.  272,  where,  through  an 
error  of  Malmesbury,  Cwithelm  is 
called  the  brother  of  Cynegils,  in- 
stead of  his  son,  though  shortly 
before,  in  copying  Huntingdon,  the 


compiler  had  correctly  called  him 
his  son. 

4  See  pp.  336,  337,  where  the 
ordination  of  Frithebert  to  Hexham 
is  repeated  twice  from  Simeon  of 
Durham. 

5  See  pp.  344,  421,  442,  536. 

6  In  p.  306,  while  copying  Bede, 
he  leaves  his  first  person  unaltered  ; 
so  also  in  an  extract  from  Hunting- 
don, p.  509.  In  p.  364,  where,  in 
quoting  what  Alcuin  says  as  given 
by  Malmesbury,  he  uses  the  first 
person,  without  giving  any  hint  as 
to  who  is  speaking. 


Xlvi  PREFACE. 

seen  in  p.  384,  where  he  uses  nostra;  in  speaking  of  the 
monastery  of  Malmesbmy,  showing  he  must  have  copied 
William  of  Malmesbury's  statement  without  thinking 
about  it.  There  is  evidently  frequently  an  intention  of 
rounding  a  sentence,  or  completing  any  statement  he 
thinks  unfinished ;  thus,  in  mentioning  the  succession  of 
bishops  from  one  of  his  authorities,  he  not  unfrequently 
inserts  the  mention  of  the  deaths  of  their  predecessors. 
Sometimes,  however,  he  alters  apparently  only  for  the 
sake  of  altering;  thus,  Geoffrey's  "flevit  arnare  qusesivit- 
"  que  "  is  altered  to  "  cum  lachrymis  qusesivit "  (p.  32) ; 
the  same  writer's  "  cum  solis  navibus "  is  changed  to 
"  nudis  corporibus  "  (p.  235)  ;  where  Florence  has  "  in 
"  septimana  hebdomada  post  Pascha,"  he  alters  it  to  "  in- 
"  stante  sancta  solemnitate  Pentecostes"  Cp.  412)  ;  where 
Simeon  has  "  xxxvii.  dies,"  it  is  altered  to  "  mensem  " 
(p.  415)  ;  where  Huntingdon  says  "non  sine  mirabili 
"  exercituum  ruina  fugam  dedignans,"  he  alters  it  to 
"  per  fugam  non  declinans  ruinam "  (p.  341) ;  where 
Malmesbury  has,  "  elementis  Anglicis,"  he  gives  instead, 
"  Anglicis  et  aureis  litteris,"  p.  372,  &c. 
Errors  of  I  proceed  to  point  out  the  chief  errors  and  deviations 
the  com-     from  ^}ie  original  sources. 

p.  1.  In  the  prologue,  taken,  as  has  already  been 
stated,  chiefly  from  Robert  de  Monte,  in  contrasting 
Jacob's  simplicity  and  Esau's  craft,  the  author,  appa- 
rently not  thinking  simplicity  a  just  characteristic  of 
Jacob,  substitutes  Job,  though  Esau  is  left.1 

p.  2.  In  the  account  of  the  creation  of  man,  where 
Ado  is  literally  copied,  the  words  "  in  agro  Damasceno  " 
are  introduced  from  Peter  Comestor. 

p.  23.  In  speaking  of  the  death  of  Brutus,  by  a  par- 
tial change  of  the  construction,  the  sentence  is  made 
unorammatical.     See  note  2. 


1  It  is  curious  that  in  the  prologue  to  the  Historia  Anglorum,  Jacob  is 
left,  i.  4  (ed.  Madden). 


piler. 


PREFACE.  xlvii 


p.  56.     In  this  account  of  the  kings  of  Persia,  which  is  Errors  of 

the  co 
piler. 


made  up  from  several  sources,  some  of  the  passages  being  th 


certainly  taken  from  Justin,  what  Justin  says  of  Arta 
xerxes  Mnemon  is  here  used  of  Artaxerxes  Longimanus. 

p.  63.  Alexander  is  said  to  have  met  his  end  "  cum 
"  a  Babilonia  reversus  fuisset,"  though  immediately 
afterwards  the  words  "  in  eadem  urbe "  occur  as  the 
place  of  his  death.  Here  Hugo,  the  authority,  is  delibe- 
rately altered  for  the  worse,  as  he  has  "  Babiloniam " 
correctly. 

p.  64.  In  the  account  of  Heliodorus's  aggression  on 
the  Temple,  which  is  taken  directly  from  the  Book  of 
Maccabees,  the  avenger,  instead  of  being  the  "  terribilis 
"  sessor"  on  the  horse,  is  the  horse  himself,  "equus 
"  terribilis." 

p.  70.  In  the  extract  from  Geoffrey  of  Monmouth 
regin  is  given  for  regni,  and  made  into  a  proper  name. 

p.  91.  Livy  is  described  as  "  Ortensis."  I  have  offered 
a  conjecture  as  to  the  origin  of  this  blunder  in  the  note 
on  the  passage,  supposing  that  the  compiler  had  the 
Historia  Miscella  before  him,  while  he  was  also  copying 
S.  Jerome's  chronicle. 

p.  107.  A.D.  60.  Agrippina  is  called  Nero's  wife, 
instead  of  his  mother. 

p.  108.  A.D.  62.  In  the  account  of  the  martyrdom  of 
S.  James  from  S.  Jerome's  chronicle,  the  words  pertica 
fullonis  are  introduced  from  Hugo  of  S.  Victor. 

p.  108.  A.D.  65.  Lucretius  is  put  in  place  of  Lu- 
canus  :  and  an  addition  to  Ado's  account  is  given  about 
Seneca,  here  called  Lucan. 

p.  113.  A.D.  73.  "  De  morte  Arviragi  regis."  This 
chapter,  taken  from  Geoffrey  of  Monmouth,  is  a  repeti- 
tion of  the  entry  for  the  year  A.D.  56.     (p.  107.) 

p.  124.  A.D.  145.  By  joining  together  two  different 
words  of  expression  the  sense  is  spoilt. 

p.  124,  A.D.  149.  S.  Papirus  is  called  episcopus 
instead  of  diaconus. 

d  2 


xlviii  PREFACE. 

Errors  of        P-  164.     A.D.  350.     The  compiler  not  seeing  that  by 

tnt*  com~ 

piler.  Roma  Ado  here  means  New  Rome,  i.  e.  Constantinople, 

has  made  Constantine  bring  the  relicks  of  SS.  Andrew 
and  Luke  from,  instead  of  to,  Constantinople. 

p.  167.  A.D.  366.  Here  is  a  curious  instance  of 
careless  copying.  Ado  says  that  Joviniau  reigned  "  uno 
"  anno,  vel  ut  verius,  octo  mensibus."  Our  compiler 
alters  this  to  "  uno  anno  et  octo  mensibus." 

p.  171.  A.D.  389.  To  an  extract  from  Ado,  an  ac- 
count of  S.  Ambrose's  consecration  from  Paulinus's  life  of 
S.  Ambrose  is  added,  though  it  had  been  mentioned  from 
Ado  several  years  before,  A.D.  377  (p.  169). 

p.  176.  A.D.  406.  In  the  same  paragraph  are  two 
entries  respecting  S.  Chrysostom.  He  is  called  Johannes 
Crisostomus  in.  the  first,  and  Johannes  Constantinopoli- 
tanus  in  the  second.  The  compiler  who  took  the  first 
from  Sigebert  and  the  second  from  Ado,  evidently  had 
no  idea  that  the  two  entries  related  to  the  same  person. 
So  again, — 

p.  179.  Sigebert  is  followed  in  calling  the  first  king 
of  the  Franks  Pharamund,  though  in  p.  170  Ado  had 
been  followed  in  calling  him  Priam. 

p.  191.  In  a  sentence,  which  is  wholly  the  compiler's, 
he  quotes  Bede  as  giving  the  date  of  the  death  of 
S.  German.     Bede  is  speaking  of  Valentinian. 

p.  195.  Inermi  is  given  for  inermes ;  and  so  in 
p.  222,  grandi  for  grandes. 

p.  248.  A.D.  571.  There  is  a  confusion  about  the 
Paschal  cycle. 

p.  249.  A.D.  580.  Huntingdon  says  that  Cutha, 
in  the  12th  year  of  Ceawlin,  took  Bedford  and  other 
castles  ;  the  compiler  omits  all  mention  of  Cutha,  and 
says  that  Ceawlin  took  them. 

p.  287.  A.D.  651.  Oidilwald,  king  of  Deira,  is  made 
son  of  Eanflsed,  in  consequence  of  the  compiler  joining 
together  two  sentences  of  Florence. 

p.  314.     A.D.  698.     By  endeavouring  to  change  Sige- 


PREFACE.  xlix 

belt's  construction,  the  compiler  represents  Tiberius  III.  Errors  of 
(Apsimar)  as  being  imprisoned  instead  of  Leontius.  piieiC°m" 

p.  319.  By  carelessly  copying  Bede,  the  compiler 
represents  him  as  ordained  priest  by  Benedict  Biscop, 
while  Bede  especially  says  he  was  ordained  by  Ceolfrid. 

p.  324.  A.D.  712.  A  list  of  the  bishops  of  Worcester, 
given  by  Malmesbury,  ends  with  the  words  "  Dunstanus, 
"  Oswaldus,  Eldulfus,  quorum  tres  ultimi  archiepiscopi 
"  fuerunt."  The  compiler  in  copying  this  remembered 
that  Dunstan  was  archbishop  of  Canterbury,  and  rushed 
to  the  conclusion  that  the  other  two  were  so  also,  and 
inserted  Cantuarienses  before  fuerunt 

p.  331.     A.D.  727.     Ini's  queen  is  called  Sexburga. 

p.  337.  Through  blundering  over  Huntingdon,  Ceolwlf 
is  said  to  have  died  in  A.D.  739.  There  is  also  an  error 
in  the  genealogy  given. 

p.  342.  A.D.  756.  Here  is  a  curious  blunder,  from 
the  compiler's  ignorance  of  Anglo-Saxon.  He  is  copying 
Huntingdon's  account  of  Sigebert's  death  by  a  swine- 
herd (porcarius) ;  but  turning  to  the  Chronicles,  he  sees 
the  words  an  ypan,  which  he  mistakes  for  a  proper  name, 
and  calls  the  porcarius  "  Ansuan." 

p.  344.  A.D.  762.  In  copying  Florence,  he  has  made 
Eadberht  follow  instead  of  precede  iEthelberht  II.  in 
Kent. 

p.  344.  A.D.  765.  Pope  Adrian  I.  is  incorrectly  men- 
tioned under  this  year,  though  his  accession  is  correctly 
given  afterwards  under  AD.  772. 

p.  347.  A.D.  773.  Alchred  of  Northumbria  is  said 
to  have  died  this  year,  instead  of  being  expelled.  There 
is  another  confusion  (Ethelredus  for  Alcredus)  respecting 
the  kings  of  Northumbria,  pointed  out  in  the  note  to 
AD.  780,  p.  350. 

p:  35 J.  The  succession  of  the  bishops  of  Sherborne 
from  the  MS.  A.  of  Florence  of  Worcester  is  placed  in 
this  year  (784)  evidently  at  random. 


1  PREFACE. 

Errors  of  p.  352.  A.D.  787-  The  error  respecting  the  bishops 
pilerC°m"     °f  Dorchester  is  pointed  out  in  the  note  2. 

p.  353.  By  carelessness  in  joining  together  two  sen- 
tences of  Florence,  Osred  is  called  the  "  trinepos  "  of  Ida, 
instead  of  Alchred. 

p.  362.  A.D.  795.  By  joining  together  the  accounts 
of  two  quite  different  years  (770  and  795)  given  by 
Sigebert,  the  acts  of  Constantine  V.  are  attributed  to 
Constantine  VI. 

p.  364.  "  iEthelhardo  legationem  graviter  fungente." 
Malniesbury,  from  whom  this  is  taken,  has  "  amminis- 
"  trante  ;"  the  compiler  alters  it  to  "  fungente,"  and 
forgets  to  change  the  case  of  legationem. 

pp.  369,  370.  A.D.  803.  The  successions  of  the  bishops 
of  London  and  Rochester  are  inserted  at  random. 

p.  371.  A.D.  815.  Louis  I.  is  said  to  have  been 
crowned  by  P.  Leo  III.,  instead  of  by  his  successor 
P.  Stephen  IV. 

p.  376.  A.D.  834.  Among  those  who  fell  in  Ecgberht's 
battle  with  the  Danes,  Sighelm,  bishop  of  Sherborne,  is 
introduced,  who  did  not  die  till  a  century  afterwards. 
The  name  seems  to  have  been  carelessly  altered  from 
Huntingdon,  and  the  see  inserted  without  any  thought 
of  the  date.  Of  the  curious  blunder  arising  from  the 
compiler's  not  understanding  the  meaning  of  secunda.  I 
have  already  spoken  (p.  xlv). 

p.  377.  A.D.  837.'  jEthelstan,  son  of  ^Ethelwulf,  is 
said  to  have  been  illegitimate,  probably  through  a  con- 
fusion with  the  great  iEthelstan,  the  story  of  whose  birth, 
as  given  by  Malmesbury,  was  known  to  the  compiler. 

p.  378.  A.D.  838.  The  construction  is  altered  and 
a  solecism  produced  by  the  attempt  at  varying  it. 

p.  379.  A.D.  846.  ,<Ethelstan,  king  of  Kent,  is  called 
episcopus,  probably  through  mere  carelessness. 

p.  3^84.  A.D.  854.  In  ^Ethelwulfs  charter  the  A.-S. 
word  prce-hna3benne  is  corrupted  into  wintereden. 


PREFACE.  li 

p.  386.     A.D.  856.     Here  Lotbaire  seems  to  be  mis-  Errors  of 
taken  for  Louis  II..  and  Charles,  kino-  of  Provence,  son   .?  com" 

'  °  '  piler. 

of  Lotbaire,  for  Charles  the  Bald.     The  error  arises  from 
a  careless  looking  at  Malmesbury,  ii.  p.  157. 

p.  401.  A.D.  870,  The  death  of  Weremund,  bishop 
of  Dunwich,  is  inserted  at  random. 

p.  402.  A.D.  871.  Here  is  an  instance  of  an  error 
arising  from  the  compiler's  habit  of  turning  over  the 
A.-S.  Chronicle  in  search  for  proper  names.  At  the 
battle  of  Ashdown,  Florence,  who  is  here  hterally  fol- 
lowed, states  that  one  only  of  the  two  pagan  kings  fell, 
adding  immediately  afterwards  that  this  was  Bacgseg. 
The  compiler,  looking  into  the  Chronicle  for  the  name, 
found  mention  of  two,  Bacgseg  and  Haldene,  and  then 
altered  Florence's  text  to  state  that  both  were  slain. 
Under  the  year  878  (p.  410),  where  he  is  copying  Simeon 
of  Durham,  he  mentions  Haldene,  having  entirely  for- 
gotten the  previous  mention  of  his  death. 

p.  403.  In  the  genealogy  of  Alfred,  which  is  chiefly 
from  Florence,  Gewis  or  Gegwis  is  supposed  to  be  a 
woman  by  the  compiler,  and  reginae  added  after  the 
name.  On  the  other  hand,  p.  405,  in  the  list  of  Alfred's 
children  (also  from  Florence),  iElfthryth  is  turned  into 
a  son,  Alfredus. 

p.  407.  In  the  account  of  the  scholars  encouraged  by 
Alfred  (from  Florence),  iEthelstan  and  Werwulf  (here 
called  Werebert),  Alfred's  chaplains,  are  turned  into 
bishops,  and  sees  invented  for  them.  This  is  probably 
from  a  confusion  with  Werenbert,  who  was  bishop  of 
Leicester  in  802. 

p.  414.  A.D.  879.  In  the  mention  of  Alfred's  foun- 
dation of  Shaftesbury,  the  compiler  adds  that  Algiva, 
queen  of  Edmund,  afterwards  constructed  a  nunnery 
there.  Edmund's  queen  was  buried  there,  but  Alfred's 
daughter  was  the  abbess  of  Shaftesbury,  and  these  two 
have  been  confused.     See  the  note  on  the  passage.     The 


Ill  PREFA.CE. 

Errors  of  next  entry  about  Louis  III.  and  Charles  III.  is  a  careless 
piler  m"     C0Pvmg  °f  one  °f  the  authorities. 

p.  415.  A.D.  883.  The  account  of  Scotus  Erigena, 
from  Malmesbury,  is  inserted  without  any  regard  to  his 
real  date. 

p.  427.  A.D.  889.  The  account  of  Alfred's  sending 
alms  to  Jerusalem  seems  to  be  derived  from  what  Simeon 
says  of  Abel,  patriarch  of  Jerusalem,  sending  alms  to 
Alfred.  Below,  under  A.D.  891,  is  a  curious  proof  of 
the  Ancdo-Saxon  chronicle  beino-  used  and  mi  sunder- 
stood.  Tribus  et  dimidio  is  given  as  a  translation  of 
Jmibban  healr.ne,  where  Florence  has  correctly  duobus  et 
dimidio.  Again,  in  p.  428,  the  comet  called  in  the 
chronicle  peaxebe  (hairy)  star,  is  styled  by  the  compiler 
vexede  sterre. 

p.  431.  A.D.  895.  The  account  of  Hasting's  defeat 
at  Buttington,  which  is  an  enlargement  of  the  account  in 
the  Chronicle,  is  altogether  falsified  from  the  same  cause. 
His  statement  that  Alfred  "  paganos  tarn  navali  quam 
"  terrestri  exercitu  circumcinxit  "  has  led  to  a  different 
site  being  fixed  on  for  the  battle  to  the  usual  one.  See 
the  note  on  the  passage,  and  Earle's  Two  of  the  Saxon 
Chronicles  Parallel,  notes,  p.  319. 

p.  432.  A.D.  895.  Wirral,  a  district  of  Cheshire,  is 
given  as  the  English  name  of  Legecestria  (Chester), 
through  misunderstanding  the  Anglo-Saxon  Chronicle. 
See  the  note  on  the  passage. 

p.  434.  A.D.  898.  Here  again  is  an  instance  of 
blundering  over  the  Anglo-Saxon  Chronicle:  utep  mene, 
the  outer  sea,  is  mistaken  for  the  name  of  the  river  at 
which  the  Danes  landed  :  "  ostium  fluminis  cui  uthemare 
"  nomen  est." 

p.  436.  A.D.  901.  This  account  of  Edward's  daughters 
and  their  husbands  has  several  errors  from  a  confusion 
between  the  two  authorities  employed.  The  compiler  has 
blundered  on  this  a  second  time  in  p.  451.      A.D.  938. 


PREFACE.  liii 

p.  437.     A.D.  902.     Florence  has,  "  regis  minister  Ead-  Errors  of 

---F-  the  com- 

"  woklus,  abbas  Kenulfus."      This   is  altered   to   "  Ead-  piier. 

"  woldus  et  Kenulfus  abbates."    Immediately  afterwards 

BeonnoSey  runu  is  falsified  into  "  Brithricus  et  Sinotlms." 

p.  438.  A.D.  905.  Several  of  the  bishops  mentioned 
are  affixed  to  wrong  sees. 

p.  439.  A.D.  907.  The  events  put  under  this  year 
belong  to  A.D.  901,  under  which  year  they  are  given 
in  Florence. 

p.  439.  A.D.  910.  Charles  the  Great  is  said  to  have 
brought  the  relicks  from  Jerusalem  instead  of  from  Con- 
stantinople. 

p.  443.  The  names  of  the  two  towns,  Eadesbyrig  and 
Warwick,  are  blunderingly  altered. 

p.  446.  A.D,  925.  Eadgyth  is  mentioned  as  Sihtric's 
wife. 

p.  447.  A.D.  927.  The  marriage  of  Hugh,  count  of 
Paris,  is  set  down  to  this  year  apparently  without  any 
authority. 

p.  450.  A.D.  934.  WeUensis  is  an  error  for  Wil- 
toniensis. 

p.  467.  A.D.  975.  Florence,  Avho  is  here  the  autho- 
rity copied,  in  speaking  of  the  number  of  ships  in  Ead- 
gar's  fleet  (3,600),  says  there  were  1,200  in  each  of  the 
East,  West,  and  North  seas.  Our  compiler  deliberately 
inserts  another  1,200  in  the  South,  though  he  leaves  the 
whole  number  (3,600)  unaltered  ! 

p.  469.  A.D.  976.  This  repetition  of  the  succession 
of  the  bishops  of  Crediton,  given  before  under  952,  seems 
due  to  a  confusion  between  the  bishops  of  Crediton  and 
Wilton.     See  the  note  on  the  passage. 

p.  473.  A.D.  988.  The  omissions  from  Malmesbury's 
text  (inserted  in  brackets),  without  which  the  sentence 
cannot  be  understood,  seem  rather  due  to  the  compiler 
than  to  the  scribe,  and  give  a  proof  of  the  carelessness 
with  which  the  authorities  were  copied. 

p.  478.     The  compiler,  intending  to  alter  the  construe- 


liv  PREFACE. 

Errors  of    tion  of  the  sentence  introduced  "  cujus  dextra  roanus  " 
pi]er_  for  "  dextrse  manus,"  but  forgot  the  verb  now  rendered 

necessary  at  the  end  of  the  sentence. 

p.  481.  A.D.  1006.  Here,  although  Florence,  the 
authority  followed,  gives  correctly  the  name  of  the 
archbishop  who  died,  our  compiler  has  gone  out  of  his 
way  to  introduce  an  error  from  Malmesbury.  Having 
Malmesbury's  Gesta  Pontificum  before  him,  and  wishing 
to  give  the  succession  in  the  see  of  Winchester  thus 
made  vacant  by  the  promotion  of  iElfheah,  he  confuses 
him  with  an  earlier  bishop  of  the  name,  though  again 
Florence  is  perfectly  correct. 

p.  482.  A.D.  1009.  There  is  a  confusion  between 
the  bishops  of  Selsey  and  Sherborne. 

p.  497.  A.D.  1016.  In  the  list  of  those  who  feU  at 
Assandun,  Florence  describes  Ulkytel  as  "  East  Anglorum 
"  dux,"  and  goes  on  "  JSthelwardus  dux,  films  ducis 
"  East  Anglorum  Athelwini  Dei  amici."  This  is  altered 
into  "  Usketellus  et  films  ejus  Ethelwoldus,  et  Dei 
"  amicus  Ethel winus."  Just  before  is  a  curious  instance 
of  the  way, in  which  Henry  of  Huntingdon's  words  are 
dovetailed  into  a  paragraph  of  Florence  of  Worcester. 

p.  500.  A.D.  1017.  Here  is  a  curious  example  of  a 
blunder  and  its  consequences.  In  copying  Malmesbury's 
account  of  Cnut's  fourfold  division  of  England,  the  com- 
piler states  that  Mercia  was  given  Eorico,  evidently  a 
mere  error  of  transcript  for  Eadrico.  Knowing  that 
Eadric  was  earl  of  Mercia,  he  came  to  the  conclusion 
that  this  Eoric  had  been  violently  put  into  his  place, 
and  represents  him  as  going  to  Cnut  to  complain,  and 
thus  bringing  about  his  death,  which  is  described  in 
Malmesbury's  words,  though  he  gives  the  story  from 
Huntingdon  immediately  afterwards.  He  was  probably 
led  to  this  by  Malmesbury  expressly  declaring  his  igno- 
rance of  the  cause  of  the  quarrel. 

So  in  the  following  paragraph  (p.  501),  having  intro- 
duced  an    error   from  Malmesbury  into  Florence's    ac- 


PREFACE.  lv 

count  of  the  sons  of  Edmund  Ironside  (Eadwinum  for  Errors  of 
Eadmundum),  and   knowing  that  there  was  an  Ead-  Le  com" 
mundus  somehow  connected  with  them,  he  introduces 
an  Eadmundus  as  a  brother  of  Eadgar  iEtheling. 

p.  502.  The  year  when  Wulstau,  who  held  the  sees 
of  York  and  Worcester  together,  resigned  the  latter,  is 
given  as  the  date  of  his  death. 

p.  504.  A.D.  1022.  The  alteration  of  Eadgar  into 
Edward  the  elder,  as  the  king  whose  laws  were  esta- 
blished by  Cnut,  is  probably  due  to  what  Malmesbury 
says. 

p.  518.  A.D.  1040.  Greater  care  was  evidently  taken 
by  the  compiler  in  this  portion  of  his  work  than  in  the 
earlier.  Thus,  in  the  mention  of  Harthacnut's  corona- 
tion, he  has  introduced  from  Diceto  the  statement  that 
the  king  was  crowned  by  the  archbishop  of  Canterbury, 
and  has  given  the  right  archbishop  (Eadsige)  instead  of 
^Ethelnoth,  whom  Diceto  erroneously  mentions  as  the 
consecrator.  Another  proof  of  the  greater  care  used  here 
may  be  seen  in  the  way  in  which  Florence's  attempt  to 
combine  the  two  stories  respecting  the  indignity  with 
which  Harold's  body  was  treated  is  avoided,  by  the 
compiler's  omitting  "  in  gronnam  proicere."  Flor.,  p. 
599  e. 

p.  516.  A.D.  1042.  The  Dane  at  Avhose  wedding- 
feast  Harthacnut  died  is  called  Cnuto  instead  of  Tovius 
(Tofig). 

p.  519.  A.D.  1051.  In  speaking  of  Danegeld,  the 
number  of  years  (38)  during  which  Florence  mentions 
that  it  had  existed,  is  turned  into  the  number  of  thousand 
pounds  to  which  it  had  amounted ! 

p.  524.  A.D.  1055.  Bishop  Hermann  is  said  to  have 
wished  to  change  the  seat  of  his  bishoprick  from  Rams- 
bury  to  Salisbury,  instead  of  to  Malmesbury,  as  Florence, 
who  is  here  copied,  says.  This  probably  arises  from  the 
compiler's  knowing  from  William  of  Malmesbury  that 
the  see  was  afterwards  removed  to  Salisbury.     It  does 


lvi 


PREFACE. 


Errors  of 
the  com- 
piler. 


not,  however,  save  him  from  the  inconsistency  with 
which  in  the  next  page  he  copies  Malmesbury  in 
stating  that  bishop  Hermann  did  change  the  seat  of  his 
diocese. 

p.  525.  A.D.  1056.  Here  the  character  given  by 
Florence  to  earl  Odda  is  curiously  transferred  in  pre- 
cisely the  same  words  to  Harold's  chaplain,  Leovegar. 

p.  529.  AD.  1059.  The  count  of  Ponthieu  is  called 
GodAoinus  instead  of  Guido. 


Additions 
of  the 
compiler. 


I  come  next  to  speak  of  the  matter  which  is  due  to 
the  compiler  himself. 

The  following  table  gives  all  the  additions  of  any 
importance  which  he  has  introduced  from  his  own  fancy, 
or  which  he  has  derived  from  some  source  not  now  in 
existence,  or  which  I  have  been  unable  to  identify : — 

p.  2.     The  conclusion  of  the  Prologue. 

p.  11.  There  is  an  addition  to  the  extract  from 
Orosius  about  the  condition  of  the  Israelites  in  the 
wilderness. 

pp.  53,  54.     An  addition  respecting  Cyrus. 

p.  58.  "  alii  Thraciam  "  is  added  to  Justin's  account 
of  the  countries  ravaged  by  the  Gauls. 

p.  59.  A  line  said  to  be  from  Lucan,  but  not  so,  re- 
specting "Brennius,"  is  introduced  into  the  middle  of  a 
long  extract  from  Geoffrey  of  Monmouth. 

p.  63.     The  mention  of  Antiochus  as  son  of  Seleucus. 
The  Linea  Salvatoris  is  the  compiler's  own. 
The   reflections    on   the   time    of  our    Lord's 


p.  a. 

p.  81. 
Nativity 
p.    89. 


A.D.   9. 


The  mention  of  the  chronicle  of 
Trogus  Pompeius.  Diceto  has  under  this  year  "  Trogus 
"  Pompeius  scribit  hue  usque,"  but  our  compiler  is  very 
much  fuller. 

p.  92.  A.D.  IS.  The  account  of  Ovid,  though  partially 
from  S.  Jerome's  Eusebius,  is  enlarged  from  some  other 
source  which  I  cannot  identify. 


PREFACE.  lvii 

p.  95.     A.D.  32.     The  whole  of  this  entry  is  the  com-  Additions 

■  -,      ,  of  the 

pi  lev  S.  compiler. 

p.  108.  A.D.  65.  The  details  of  the  death  of  Seneca, 
here  called  Lucanus  instead  of  Lucius. 

p.  114.     A.D.  79.     The  account  of  S.  John. 

p.  117.  A.D.  96.  atque  Nigasius  is  added  to  "Dio- 
"  nisius  cum  sociis  suis,"  which  is  from  Diceto. 

p.  130.  A.D.  187-  The  account  of  king  Lucius's 
confirmation  of  his  gifts  to  churches  and  churchmen, 
and  of  his  making  churches  and  cemeteries  places  of 
sanctuary-. 

p.  136.  A.D.  227.  The  martyrdoms  under  Alexander. 
This  is  written,  as  also  the  next  year,  in  the  S.  Aiban's 
hand. 

p.  138.  A.D.  245.  The  emperor  Philip  remained  a 
Christian  to  the  end  of  his  life. 

p.  140.     A.D.  252.     The  account  of  Origen. 

p.  155.     A.D.  309.     Death  of  S.  Nicholas  of  Myra. 

p.  155.  A.D.  310.  Succession  of  Constantino  to 
Galerius. 

p.  156.  A.D.  314.  Origin  of  the  name  Warlamecestre 
or  Watlingecestre  for  S.  Aiban's. 

p.  157.     A.D.  316.     Account  of  S.  Silvester. 

p.  160.  A.D.  325.  The  quotation  from  Zechariah  is 
introduced. 

p.  162.    A.D.  340.    Deaths  of  Constantine  and  Silvester. 

p.  164.  A.D.  352.  Addition  to  the  account  of  the 
Anthropomorphites. 

p.  167.  A.D.  365.  Julian's  death  attributed  to  Mer- 
eurius. 

p.  174.  A.D.  398.  Division  of  the  empire  between 
Arcadius  and  Honorius, 

p.  175.    A.D.  400.     Claudian  quoted  about  Rufhnus. 

p.  175.  A.D.  402.  Addition  to  the  account  of  the 
heresy  of  Eunomius. 

p.  181.  A.D.  484.  The  cessation  this  year  of  the 
tribute  paid  by  the  Britons  to  the  Romans. 


lviii 


PREFACE. 


Additions 
of  the 
compiler. 


p.  181.  A.D.  435.  Character  of  Gwithelm,  archbishop 
of  London. 

p.  187.  A.D.  447.  Addition  to  the  account  of  the 
invitation  of  the  Saxons  by  Vortigern. 

p.  191.  A.D.  450.  Mention  of  the  biography  and 
death  of  S.  German. 

p.  196.  A.D.  462.  The  account  of  the  ravages  of 
the  Saxons,  though  partly  made  up  from  Bede  and 
Geoffrey,  is  the  compiler's.  The  mention  of  the  monks 
flying  with  their  relicks  is  curious. 

p.  218.     A.D.  476.     Regulations  of  pope  Hilary. 

Explanation  of  the  name  Cyme- 

Defeat  and  death  of  Heneist  at 


Time  during  which  Hengist  held 

Occupation  of  Sussex  by  iElla. 
Date  at  which  Anastasius  began 

Character  of  Acacius,  bishop  of 

Custom  of  using  a  dragon  for  a 

Ravages  of  the  Saxons  in  Britain. 
Stuph  and  Wihtgar  land  on  the 

Explanation   of    the    name    of 

Regulations  of  pope  Felix  IV. 

The  S.  Alban's  fountain. 

Pavia  mentioned  as  the  place  of 

The  isle  of  Avallon  explained  to 

Mention  of  the  fable  of  Arthur's 


p.  218. 

A.D. 

477. 

nesoara. 

p.  220. 

A.D. 

489. 

the  Don. 

p.  221. 

A.D. 

489. 

Kent. 

p.  225. 

A.D. 

492. 

p.  225. 

A.D. 

493. 

to  reign. 

p.  226.     A.D.  495. 
Constantinople. 

p.  228.     A.D.  498. 
standard. 

p.  231.     A.D.  511. 

p.  232.     A.D.  514. 
west  side  of  Britain. 

p.    232.     A.D.    514. 
Chichester. 

p.  233.     A.D.  515. 

p.  233.     A.D.  516. 

p.  235.     AD.  519. 
the  exile  of  Boethius. 

p.  242.     AD.  541. 
mean  Glastonbury. 

p.  242.     A.D.  542. 
being  alive. 


PREFACE.  lix 

p.  243.     A.D.  545.     Length  of  the  reign  of  Aurelius  Additions 

pi  of  the 

^onan-  compiler. 

p.  246.  A.D.  560.  While  copying  Huntingdon  as  to 
iEthelberht's  date,  he  speaks  of  the  opinions  of  others 
(i.e.,  the  A.-S.  Chron.  and  Florence)  as  being  more 
probable. 

p.  248.     A.D.  571.     Completion  of  the  Paschal  cycle. 

p.  250.     A.D.  585.     The  eight  kingdoms  of  England. 

p.  251.  A.D.  586.  Considerable  additions  to  Geof- 
frey's account  of  the  sufferings  of  the  Britons  when 
forced  to  fiy  into  Wales,  and  of  the  time  during  which 
they  lasted. 

p.  251.  A.D.  586.  Account  of  the  three  provinces 
in  which  the  Britons  settled. 

p.  252.  A.D.  586.  Description  of  the  Welsh,  and  of 
their  hatred  of  the  English,  and  of  the  character  of  the 
country. 

p.  252.  A.D.  586.  Destruction  of  the  church  of 
S.  Alban,  in  which  the  same  words  are  used  as  occur 
in  the  Life  of  Offa. 

p.  252.  A.D.  586.  List  of  the  kings  at  this  time  in 
England. 

p.  253.     A.D.  586.     Britain  now  called  England. 

p.  253.  A.D.  587.  Length  of  the  reign  of  Sledda, 
king  of  the  East  Saxons. 

p.  253.  A.D.  588.  Length  of  the  reign  of  Wibba  of 
Mercia. 

p.  254.  A.D.  590.  On  Cyssa's  death  the  kingdom  of 
Sussex  falls  to  Ceawlin. 

p.  255.  A.D.  594.  Length  of  the  reign  of  CeorL 
king  of  Mercia. 

p.  260.  A.D.  604.  The  dignity  of  London  transferred 
to  Canterbury. 

p.  262.  A.D.  605.  Additions  to  the  account  of  Trajan 
by  John  the  Deacon. 

p.  263.     A.D.  610.     Contemporary  kings. 

p.  267.     A.D.  616.     Return  of  Eadbald  to  the  unity 


lx 


PREFACE. 


Additions 
of  the 
compiler. 


of  the  church,  apparently  introduced  to  finish  the 
sentence, 

p.  267.  A.D.  617.  Reception  of  Mellitus  and  Justus 
on  their  return  to  Britain  by  Eadbald. 

p.  268.  A.D.  618.  The  Holy  Sepulchre  inviolate 
when  Jerusalem  was  taken  by  Chosroes. 

p.  268.  A.D.  620.  Tears  of  Heraclius  on  restoring 
the  Cross. 

p.  269.  A.D.  621.  Long  vacancy  of  the  see  of 
London  after  the  death  of  Mellitus. 

p.  274.  A.D.  628.  Death  of  Cwichelm  at  "  Quich- 
"  elmeshlawe." 

p.  276.  A.D.  633.  The  three  British  kingdoms 
enumerated,  the  compiler  remembering  his  own  previous 
addition  on  this  subject,  above  p.  251,  though  he  speaks 
here  of  Menevia  instead  of  Cornubia. 

p.  276.  A.D.  633.  Addition  to  the  account  of  the 
dress,  &c,  of  Brien  as  a  pilgrim. 

p.  280.  A.D.  640.  Expulsion  of  Eormenred  by  Ear- 
conberht,  in  Kent. 

pp.  285-287.  A.D.  651.  Passion  of  S.  Oswine,  and 
his  burial.  This  is  mentioned  as  being  at  Ingetlingum 
(i.  e.  Gilling),  Tynemouth,  a  cell  of  S.  Alban's. 

p.  292.  A.D.  661.  ^Ethelwald  is  said  to  have  been 
"  anno  regni  sui  quarto  a  prsefato  Wlfhero  subjugatus." 

p.  292.  A.D.  661.  There  is  also  an  addition  to  Bede's 
account  of  S.  Wilfrid's  life  at  Ripon. 

p.  294.  A.D.  664.  The  vacancy  of  the  see  of  Can- 
terbury, which  Bede  says  was  "  non  pauco  tempore,"  is 
mentioned  as  lasting  four  years. 

p.  294.  A.D.  664.  "  Oswii  regis  Alius  "  is  introduced 
after  Alfridus.  There  are  some  remarks  on  S.  Wilfrid 
and  S.  Chad  introduced. 

p.  294.  A.D.  665.  Mortality  in  England,  and  suicide 
of  many  in  consequence. 

p.  294.  A.D.  Q66.  Wine  not  included  in  the  series 
of  bishops  of  London. 


PREFACE.  lxi 

p.  296.     A.D.  672.     Reason  for  the  expulsion  of  Sex-  Additions 
burh  from  Wessex.  compiler. 

p.  298.     A.D.  675.     Burial  of  Earconwald,  bishop  of 
London,  in  St.  Paul's. 

p.  2.99.     A.D.  676.     Length  of  the  reign  of  Centwine, 
king  of  Wessex. 

p.  302.     A.D.  680.     Additions  to  Bede's  account  of 
the  synod  of  Hgethfield. 

p.  304.     A.D.   681.     Date   of  the   translation   of  S. 
Benedict. 

p.  308.      A.D.  687.     The  ravages  of  Csedwalla  and 
Mul  in  Kent  lasted  for  three  years. 

p.  311.     A.D.  692.     The  church  of  S.  Martin,  Dover, 
built  by  Withred  and  Suihard. 

p.   313.     A.D.    695.     Explanation   of  who  the    Sub- 
Hum  brian  Mercians  were. 

p.  318.     A.D.  703.     Addition  respecting  S.  Benedict 
Biscop's  early  life. 

p.   320.     A.D.  705.     Offa  induced  by  Cyneswyth  to 
give  up  the  world. 

p.   327.     A.D.   714.     Addition   to   Felix's  Life  of  S. 
Guthlac. 

p.    329.      A.D.    722.      Statement    that    ^Ethelberht 
reigned  17  years  in  Kent. 

p.  330.     A.D.  725.     Mention  of  Bede's  History. 

p.  330.     A.D.    727.       The   English   school    at    Rome 
founded  by  Ini. 

p.  333.    A.D.  730.    Additions  to  Huntingdon's  charac- 
ter of  Ceolwulf,  king  of  Northumbria. 

p.  334.    A.D.  734.     Addition  to  Malmesbury's  account 
of  Bede. 

p.  336.     A.D.  734.     Account  of  Bede's  burial-place. 

p.  336.     A.D.  734.     The  names  of  the  sees  of  bishops 
Wilfrid  and  Wastold  introduced. 

p.   337.     A.D.  740.     Cuthbert  receives   the  pall,  and 
consecrates  Duni,  bishop  of  Rochester. 

e 


lxii 


PREFACE. 


Additions 
of  the 
compiler. 


p.  338.  A.D.  743.  Character  of  Ecgberht,  archbishop 
of  York. 

p.  338.  A.D.  745.  The  statement  that  eight  bishops 
of  York  had  been  without  the  pall. 

pp.  339,  340.  A.D.  748.  Additions  to  the  account 
of  the  miracle  preventing  the  removal  of  S.  Benedict's 
relicks  from  Fleury. 

p.  340.  A.D.  749.  Length  of  the  reign  of  ^Ethelberht 
of  Kent. 

p.  340.  A.D.  750.  Bebba  explained  to  be  Bani- 
borough. 

p.  344.  A.D.  760.  An  eclipse  of  the  moon  on  Aug.  1. 
This  is  an  error,  as  there  was  no  eclipse  on  that  day  ;  the 
nearest  took  place  at  half-past  3  a.m.  on  Aug.  31.  L'Art 
de  verifier  les  dates,  i.  p.  66  (ed.  1783). 

p.  344.     A.D.  760.     Character  of  archbishop  Bregwine. 

p.  344.  A.D.  762.  Erroneous  account  of  the  succes- 
sion of  the  kings  of  Kent. 

p.  344.  A.D.  764.  Here  the  compiler,  speaking  in 
the  first  person,  mentions  his  ignorance  of  the  seat  of  the 
bishoprick  of  Linclsey. 

p.  346.  A.D.  769.  Beornred  is  defined  as  "  rex 
"  Merciorum  deposit  us." 

p.  346.     A.D.  770.     Mention  of  falling  stars. 

p,  350.  A.D.  780.  Alchred  ended  his  life  with 
Kinoth,  king  of  the  Picts. 

p.  351.  A.D.  786.  Addition  to  Malmesbury's  account 
of  Cynehard. 

p.  354.  A.D.  791.  Wincanhalth,  which  Simeon  men- 
tions as  the  scene  of  the  archbishop  Eanbald's  synod,  is 
here  identified  as  Finchale. 

p.  354.  A.D.  792.  Additions  to  the  account  of  the 
murder  of  iEthelberht,  king  of  the  East  Angles,  which  is 
taken  from  the  life  of  Offa. 

p.  356.     A.D.  793.     Explanation  of  the  name  Witerne. 

p.  357.     A.D.  793.     Account  of  S.  Alban's  shrine. 


preface.  lxiii 

pp.  358,  359.     A.D.  793.     Additions  to  the  story  of  Additions 

the  meadows  bought  by  Offa  in  Flanders,  and  mention  of  tne 

-.         -.  .  compiler, 

that  these  were  consecrated  and  given  by  him  for  the 

use  of  pilgrims. 

p.  360.  A.D.  793.  Peter's  pence  explained  to  be 
Komscot. 

p.  36'3.  A.D.  796.  Solar  phenomenon,  supposed  by 
the  compiler  to  portend  the  deaths  that  took  place  soon 
after.     Length  of  the  reign  of  Eardulf  of  Northumbria. 

pp.  363,  364,  A.D.  796.  Account  of  Ecgfrith,  Offa'  s 
son,  and  his  gifts  to  S.  Alban's.     Grief  at  his  early  death. 

p.  366.  AD.  799.  Simeon's  account  of  pope  Leo's 
ill  treatment  enlarged. 

p.  367.  AD.  800.  The  churches  in  Hartness  and 
Tynemouth  spoiled  by  the  Danes. 

p.  369.  A.D.  802.  Embellishments  to  the  story  of 
Eadburh. 

p.  370.  A.D.  805.  Length  of  Wilfred's  occupation  of 
the  see  of  Canterbury. 

p.  370.  A.D.  808.  Expulsion  of  Eardulf  from 
Northumbria  by  iElfwold. 

p.  370.  A.D.  809.  Carnage  by  Ecgberht  when  he 
reduced  Cornwall. 

p.  370.    A.D.  810.     Death  of  ^Elfwold  of  Northumbria. 

p.  371.  A.D.  813.  Results  of  the  councils  held  by 
Charles  the  Great. 

p.  371.  A.D.  814.  Reasons  for  archbishop  Wulfred 
and  bishop  Wibert  going  to  Rome. 

p.  371.  A.D.  815.  Erroneous  statement  that  Louis  I. 
was  crowned  by  pope  Leo. 

Curious  additions  to  the  legend 

Deprivation  of  Ceolwulf. 
Length  of  Beornwulfs  reign  in 

Length  of  time  of  Wiglaf's  exile, 
e  2 


p.  373.     A.D. 

821. 

of  S.  Kenelm. 

p.  373.     A.D. 

821. 

p.  373.     A.D. 

823, 

Mercia. 

p.  374.     A.D. 

828. 

lxiv  PREFACE. 

Additions        p.  375.    A.D.  829.    Northumbria  ravaged  by  Ecgberht, 
0  t  e.,        and  Eanred  put  under  tribute. 

compiler.  i 

p.  375.  A.D.  830.  Reduction  of  the  Welsh  by 
Ecgberht. 

p.  375.  A.D.  831.  The  date  of  archbishop  Wulsi's 
death. 

p.  376.     A.D.  833.     Meaning  of  the  name  Sheppey. 

p.  376.  AD.  833.  Ravages  of  the  Danes  at  Char- 
mouth. 

p.  377.  A.D.  837.  Statement  that  ^Ethelstan,  son  of 
iEthelwulf,  was  not  born  in  wedlock. 

p.  377.     A.D.  838.     Details  of  ^Ethelhelm's  death. 

p.  378.  A.D.  838.  Additions  to  Huntingdon's  account 
of  the  Danish  invasions. 

p.  379.  A.D.  844.  Expulsion  of  ^thelred  of  North- 
umbria by  Readwulf,  and  subsequent  recovery  of  his 
kingdom. 

p.  880.  A.D.  848.  Succession  and  reign  of  Osberht 
in  Northumbria  after  yEthelred's  death.  An  eclipse  of 
the  sun  on  Oct.  1.  This  is  an  error,  as  no  eclipse  took 
place  then.     L'Art  de  verifier  les  dates,  i.  p.  68. 

p.  380.     A.D.  849.     Alfred's  name  is  introduced. 

p.  380.  A.D.  849.  Explanation  of  the  meaning  of 
Wihtgaresburih. 

p.  383.  A.D.  854.  Additions  to  the  account  of 
iEthelwulf's  charter. 

p.  384.  A.D.  854.  Alfred  is  said  to  be  taken  to  Rome 
iu  order  that  he  might  be  taught  in  morals  and  religion 
by  pope  Leo  III. 

p.  385.  A.D.  854.  Reasons  for  the  conspiracy  against 
iEthelwulf,  viz.  Alfred's  coronation  at  Rome,  and  Judith's 
being  styled  and  treated  as  Queen. 

p.  386.  A.D.  854.  Additions  about  ^Ethelbald's 
division  of  his  kingdom. 

p.  386.  A.D.  855.  Unwillingness  of  S.  Edmund 
to  accept  the  crown  offered  him. 


PREFACE.  lxv 

p.  387.     A.D.  859.     Penitence  of  iEthelbald,  and  his  Additions 
divorce  from  Judith.  compiler. 

p.  389.  A.D.  862.  Notice  of  ^lfrith,  bishop  of 
Winchester. 

p.  389.     A.D.  867.    The  Danes  at  York  on  A 11  Saints 
Day. 

p.  390.  A.D.  867.  Ecgberht,  the  Danish  king  of 
Northumbria,  is  styled  genere  Anglicus. 

p.  390.  A.D.  867.  Prosperous  battles  of  Eahlstan, 
bishop  of  Sherborne,  against  the  Danes. 

p.  391.  A.D.  868.  Explanation  of  the  meaning  of 
Muchel,  a  name  given  to  Alfred's  father-in-law.  Eahl- 
swyth's  name  is  introduced  below. 

p.  391.  A.D.  870.  Landing  and  ravages  of  the  Danes 
in  Scotland.     Heroism  of  Ebba,  abbess  of  Coldingham. 

p.  392.  A.D.  870.  Destruction  of  monasteries  by  the 
Danes. 

pp.  393-395.  A.D.  870.  Causes  of  the  martyrdom  of 
S.  Edmund.     Story  of  Regnar  Lodbrog. 

p.  396.  A.D.  870.  The  bishop,  who  is  in  Abbo  only 
"  unus  ex  suis  episcopis,"  is  here  Humbert,  bishop  of 
Elmham. 

pp.  397,  398.  A.D.  870.  Battle  of  Thetford  and 
passion  of  S.  Edmund. 

p.  399.  A.D.  870.  The  Danes  winter  in  East  Anglia 
after  S.  Edmund's  murder. 

p.  399.  A.D.  870.  Arrival  of  Guthrum  and  departure 
of  Hinguar  and  Hubba. 

p.  400.  A.D.  870.  Name  of  the  place  where  S.  Ed- 
mund's body  was  found. 

p.  401.  A.D.  870.  Death  of  Weremund,  bishop  of 
Dunwich. 

p.  402.  A.D.  871.  Succession  and  character  of 
./Ethelheage,  bishop  of  Sherborne. 

p.  403.     A.D.  871.     /Ethelred  buried  regio  more. 

p.  404.     A.D.  871.     Explanation  of  the  name  seaf. 


lxvi  PREFACE. 

Additions        p.  405.     A.D.  871.     Addition  to  the  account  of  Alfred's 

of  the  .        ,        , 

compiler,     boyhood. 

p.  407.  A.D.  871.  Peace  bought  from  the  Danes  by 
Burhed  of  Mercia. 

p.  407.  A.D.  872.  Keception  of  Ecgberht  of  North- 
umbria  and  archbishop  Wulfhere  by  Burhed  of  Mercia. 

p.  407.  A.D.  873.  Peace  bought  from  the  Danes  by 
the  Mercians. 

p.  409.     A.D.  876.     The  Danes  attack  Wessex. 

p.  409.  A.D.  876.  Cause  of  the  death  of  Eicsig  of 
Northumbria. 

pp.  409,  410.  A.D.  877.  The  Danes  at  Exeter  and 
in  Mercia.     Alfred's  fleet.     His  siege  of  Exeter. 

p.  410.  AD.  878.  Destruction  of  Hinguar  with  Hubba 
and  Haldene  by  Alfred.  The  greater  part  of  the  Danes 
join  Guthrum  and  ravage  Wessex. 

p.  411.  A.D.  878.  Some  of  the  bishops  cross  the  sea, 
and  others  join  Alfred  in  his  hiding  places. 

p.  412.  A.D.  878.  S.  Neot  mentioned  as  living  at 
Hamstoke  ;  "  libidinis  incendiis  "  added  to  the  charges 
S.  Neot  brings  against  Alfred. 

p.  413.  A.D.  878.  East  Anglia  held  by  Guthrum 
under  Alfred. 

p.  414.  A.D.  880.  Eclipse  of  the  moon  on  October 
13th.  This  is  an  error ;  there  was  an  eclipse  on  Sep- 
tember 22.     L'Art  de  ve'rifier  les  dates,  i.  p.  68. 

p.  415.     A.D.  882.     Reason  for  the  vacancy  in  the  see 

Account  of  the  siege  of  London 
Alms  sent  by  Alfred  to  Rome  and 
Account  of  Has  ting's  submission 
Defeat  of  the  Danes  by  Alfred  at 


of  Hexhan 

i. 

p.  421. 

A.D. 

886. 

by  Alfred. 

p.  427. 

A.D. 

889. 

Jerusalem. 

p.  429. 

A.D. 

893. 

to  Alfred. 

p.  429. 

A.D. 

894. 

Farnham. 

PREFACE.  Ixvii 

p.  431.     A.D.  894.     Hasting's  wife  and  children  saved  Additions 

,         .  ,  „     ,  of  the 

by  Alfred.  compiler. 

p.  431.  A.D.  895.  Details  of  Hasting's  defeat  at 
Buttington  on  Severn. 

p.  432.  A.D.  897.  Guardians  of  the  kingdom  ap- 
pointed by  Alfred.  See  the  note  on  the  passage  as  to 
the  origin  of  this  error. 

p.  434.  A.D.  898.  Peace  and  employment  of  the 
latter  part  of  Alfred's  reign. 

p.  435.  A.D.  901.  Addition  respecting  iEthelwold's 
seizure  of  one  of  the  nuns  of  Wimborne. 

p.  436.     A.D.  901.     iEthelwold's  expedition  to  France. 

p.  437.  A.D.  902.  Rhetorical  addition  about  ^Ethel- 
wold's  battle. 

p.  438.  A.D.  905.  Additions  to  the  account  of  the 
sees  filled  up.  The  Isle  of  Wight  is  mentioned  as  belong- 
ing to  Winchester  diocese. 

p.  438      A.D.  906.     Result  of  the  comet's  appearance. 

p.  439.  A.D.  908.  The  city  of  Chester  had  been 
destroyed  by  the  Danes. 

p.  440.  A.D.  911.  Meaning  of  Wodensfeld  ex- 
plained. 

p.  441.  A.D.  912.  Reasons  for  Rollo's  behaviour  on 
doing  homage. 

p.  442.     A.D.  912.     Object  of  the  Danish  migration. 

p.  443.     A.D.  915.     Death  of  archbishop  Plegmund. 

p.  443.  A.D.  915.  Worcester  mentioned  as  one  of 
the  counties  invaded  by  the  Danes. 

p.  444.  A.D.  918.  Towcester  and  Waymere  fortified 
by  Edward. 

p.  446.  A.D.  924.  The  people  of  Wales  and  Galloway 
added  to  the  names  of  those  whom  Florence  mentions 
as  beine-  under  Edward's  rule. 

p.  446.  A.D.  925.  Repudiation  of  his  wife  by  Sihtric 
who  returns  to  idolatry.     Her  death  at  Poles  worth. 

p.  447.  A.D.  926.  The  aurora  borealis  connected  with 
Sihtric's  death. 


lxviii  PREFACE. 

Additions  pp.  447,  448.  A.D.  929.  Additions  to  the  story  of 
compiler      ^ne  ^^  °f  ^Ethelstan  to  Glastonbury. 

p.  449.  A.D.  932.  Humble  life  of  bishop  Frithstan 
after  his  retirement. 

p.  450.  A.D.  934.  Eadwine  passed  over  as  too  young 
to  reign. 

p.  450.     A.D.  934.     Mention  of  Eadwine's  burial. 

p.  452.  A.D.  940.  Edmund  styled  the  hceres  legiti- 
mus  of  iEthelstan.  He  chooses  his  place  of  burial  at 
Malmesbury.  A  quotation  from  S.  John's  Gospel  intro- 
duced. 

p.  453.  A.D.  940.  S.  Dunstan  restored  to  Glaston- 
bury, consentientibus  monachis.  His  endeavours  to 
show  kindness  to  all. 

p.  453.  A.D.  940.  In  the  account  of  the  division 
of  the  kingdom  between  Edmund  and  Anlaf,  it  is  settled 
that  the  survivor  should  reign  over  the  whole  kingdom. 

p.  454.  A.D.  940.  Marriage  of  Anlaf  with  Alditha, 
daughter  of  the  jarl  Orrn. 

p.  455.  A.D.  946.  Edmund  aided  in  his  attack  on 
Cumberland  by  Lolinus  (Llewellyn),  king  of  Demetia. 

p.  455.  A.D.  946.  The  two  sons  of  Dunmail,  king 
of  Cumberland,  blinded. 

p.  455.     A.D.  946.     Details  of  the  death  of  Edmund. 

p.  456.  A.D.  946.  Reason  for  Eadwine  and  Eadgar 
not  succeeding  Edmund. 

p.  456.  A.D.  946.  Eadred  gives  two  bells  to  York, 
quiets  Cumberland,  and  goes  to  the  south. 

p.  457.  A.D.  946.  Explanation  of  the  vision  of  S. 
Dunstan. 

p.  458.  A.D.  950.  Eiric  of  Northumbria  slain  on 
Steinmor  with  his  son  and  brother  by  Maccus.  Eadred 
obtains  the  kingdom. 

p.  460.  A.D.  957-  S.  Dunstan  is  described  as  multum 
renitens  at  his  election  to  Worcester. 

pp.  461,  462.  AD.  959.  Character  of  Eadwig's 
reign,  who  is  said  to  be  "justo  Dei  judicio  defunctus." 


PREFACE.  lxix 


p.  462.     A.D.  960.     Miracles  of  S.  Dunstan.  Additions 

of  the 
compiler. 


p.  463.     A.D.  961.     Birth  of  ^Ethelred.  ^ 


p.  465.  A.D.  969.  Eadgar  puts  monks  in  the  place 
of  seculars  in  cathedrals,  as  well  as  in  the  greater  monas- 
teries as  Florence  mentions.  The  last  clause  is  also 
altered  to  suit  this  view. 

p.  465.  A.D.  970.  S.  Swithun's  remains  translated 
by  divine  command. 

p.  466.  A.D.  973.  Latin  name  (Bath)  of  Akemanne- 
cester. 

p.  466.  A.D.  973.  Gifts  given  to  Eadgar  at  his  con- 
secration. 

p.  466.  A.D.  974.  The  Thanet  islanders  punished 
for  illtreating  York  merchants. 

p.  466.  A.D.  974.  Revelation  of  the  body  of  S. 
^lfgifu. 

p.  466.  A.D.  974.  The  kingdoms  of  the  kings  who 
rowed  Eadgar  on  the  Dee  are  mentioned. 

p.  467.     A.D.  975.     New  coinage. 

p.  467.  A.D.  975.  Details  of  the  visit  of  Kenneth  of 
Scotland  to  Eadgar. 

p.  468.  A.D.  975.  Gifts  of  Eadgar  to  Kenneth, 
remaining  in  the  hands  of  the  Scotch  kings  till  the  time 
of  Henry  II. 

p.  468.  A.D.  975.  Fame  of  Eadgar  through  Europe. 
Some  murmur  against  the  succession  of  Edward  II. 

p.  474.  A.D.  988.  Details  of  the  legend  of  S.  Dun- 
stan and  the  devil. 

p.  474.  A.D.  990.  Accusation  of  iEthelred  by  his 
wife  Emma  to  her  father  Richard  of  Normandy. 

p.  476.     A.D.  994.     Baptism  of  Olaf. 

p.  482.  A.D.  1008.  Addition  to  the  account  of 
Brihtric. 

p.  483.  A.D.  1011.  Reason  for  archbishop  iElfheah's 
torture. 

p.  484.  A.D.  1011.  Treaty  with  the  Danes  and 
departure  of  Swegen, 


Ixx 


PREFACE. 


Additions 
of  the 
comDiler. 


p.  484.  A.D.  1012.  The  name  of  the  village  in  which 
the  dancing  legend  is  said  to  have  taken  place  is  intro- 
duced. So  also  with  the  names  in  the  story  of  the  ill- 
favoured  priest  made  archbishop  of  Cologne,     p.  485. 

p.  486.  A.D.  1012.  Account  of  the  massacre  of  the 
Danes.  This  is  said  to  have  been  done  by  iEthelred 
at  the  instigation  of  one  Huna. 

p.  487.  A.D.  1012.  Gunhild's  husband  and  son  are 
said  to  have  been  hostages  with  herself. 

p.  488.  A.D.  1012.  Swegen's  preparations  for  his 
invasion  of  England. 

p.  48.9.  A.D.  1013.  iEthelred  is  described  as  having 
no  other  refuge  but  London. 

p.  490.  A.D.  1013.  Terror  of  ^Ethelred,  his  remorse 
for  his  brother's  death,  and  fear  lest  the  nobles  lie  had 
exiled  should  surrender  him  to  the  Danes. 

p.  490.  A.D.  1013.  Eadric  sent  with  140  soldiers 
to  Normandy  with  Emma,  remaining  'there  two  years 
with  her. 

p.  493.  A.D.  1014.  Sigeferth  and  Morkere  are  said 
to  have  been  invited  to  a  banquet  by  Eadric. 

p.  494.  A.D.  1016.  Cnut  besieges  London  and  in- 
vades Mercia  a  second  time. 

p.  495.  A.D.  1016.  The  date,  June  9,  is  given  for 
the  battle  of  Pen-Selwood. 

p.  496.  A.D.  1016.  The  date,  June  25,  is  given  for 
the  battle  of  Sherstone.  Eadric's  treachery  at  Brentford 
is  said  to  be  instinctu  Gnutonis. 

p.  497.  AD.  1016.  The  date  Oct.  IS  is  given  for  the 
battle  of  Assandun.  The  mention  of  Cnut's  loss  in  the 
battle  is  an  addition. 

p.  499.  AD.  1016.  Duration  of  the  peace  between 
Cnut  and  Edmund  Ironside.  Character  of  Edmund's 
reign,  and  envy  of  Eadric.  • 

p.  500.  A.D.  1016.  Mourning  for  Edmund  in  Eng- 
land. 

p.  500.     A.D.  1017.     Besides  the  account  of  Eadric's 


PREFACE.  Ixxi 

being   despoiled   of  the   earldom  of  Mercia    {see   above  Additions 
p.  liv),  there  are  some  remarks  on  his  death  at  the  end     the., 

1  ' '  compiler, 

of  the  chapter,  p.  501. 

p.  501.  A.D.  1017.  Determination  of  Cnut  to  banish 
the  English  royal  family. 

p.  502.  A.D.  1017.  All  of  the  royal  race  banished 
by  Cnut,  in  order  to  make  the  crown  hereditary  in  his 
family. 

p.  502.  A.D.  1018.  Death  of  ^Elgifu,  Cnnt's  wife. 
By  Emma's  advice  Cnut  sends  home  the  Danish  fleet 
and  the  stipendiary  soldiers.  Cnut  arranges  his  affairs 
in  Denmark. 

p.  504.  A.D.  1022.  Cnut  has  the  laws  of  Edward 
the  elder  translated  into  Latin. 

p.  504.  A.D.  1023.  By  Emma's  advice  Cnut  tries 
to  conciliate  the  English. 

p.  505.  A.D.  1026.  The  reason  for  Cnut's  visit  to 
Edmund's  tomb  at  Glastonbury,  viz.  that  he  might  not 
be  supposed  to  be  guilty  of  his  death. 

p.  506.  A.D.  1028.  Norway  subdued  by  Cnut  mag- 
natibus  annuentibus. 

p.  506.  A.D.  1028.  Account  of  the  Chronicle  of 
Marianus  Scotus. 

p.  507.  A.D.  1030.  Arrangement  of  Robert  of  Nor- 
mandy with  Henry  I.  respecting  his  heir  William. 

p.  507.  A.D.  1031.  Revenge  of  William  against  his 
adversaries. 

p.  511.  AD.  1036.  Landing  of  Alfred  with  fifty 
ships  at  Sandwich, 

p.  512.  A.D.  1038.  Two  introductions  accusing  Sti- 
gand  of  avarice. 

p.  513.  A.D.  1040.  Harthacnut  crowned  by  arch- 
bishop Eodsige.  Godwine's  present  of  a  ship  said  to  be 
for  the  death  of  Alfred  and  in  order  to  obtain  the  kind's 
friendship. 

p.  514.     A.D.  1041.     Severity  of  Harthacnut's  tax. 

p.  515.     A.D.  1041.     The  story  of  Gunhild's  accusa- 


lxxii  PEE  FACE. 

Additions    tion  anj  her  vindication  is  considerably  enlarged  from 

of  the  t,*-  i         i  .    n  i 

compiler.     Malm es bury  s  account  from  some  other  source. 

p.  520.  A.D.  1051.  This  story  from  Simeon  of  Dur- 
ham is  said  to  have  taken  place  near  Lindisfarne. 

p.  523.  A.D.  1053.  In  the  legend  of  Godwine's 
death,  the  king  is  made  to  say  that  he  is  unworthy  of 
Christian  burial,  and  the  compiler  adds  that  the  burial 
took  place  at  Winchester,  rege  ignorante. 

p.  523.  A.D.  1015.  The  kingdom  of  Scotland  is  said  to 
be  given  by  Edward  to  Malcolm  III.,  to  be  held  of  him. 

p.  524.  AD.  1055.  Harold  encamps  in  Snowdon. 
Hermann  is  called  the  last  bishop  of  Wilton. 

p.  526.  A.D.  1057.  Edward,  son  of  Edmund  Iron- 
side, leaves  his  children  under  the  charge  of  Edward  the 
Confessor. 

p.  526.  AD.  1057.  Story  of  Godgifu  and  the  Co- 
ventry tax. 

p.  529.  A.D.  1059.  Harold  imprisoned  in  Ponthieu 
and  accused  of  being  a  spy.  One  statement  of  the  rea- 
son of  his  expedition,  that  he  was  sent  to  bring  over 
William  to  England,  as  Edward  wished  to  make  him  his 
heir. 

p.  533.  A.D.  1065.  Harold  is  said  to  have  exiled 
Caradoc. 

p.  533.  A.D.  1065.  In  the  story  of  the  quarrel  be- 
tween Harold  and  Tostig,  while  all  are  wondering  at 
Tostig's  behaviour,  Harold  is  represented  as  seizing  him 
in  his  arms  and  hurling  him  on  the  pavement,  and  the 
soldiers  then  separate  them. 

p.  535.  AD.  1066.  In  copying  Malmesbury's  state- 
ment of  the  line  of  Cedric  not  having  been  interrupted, 
the  compiler  introduces  the  mention  of  the  Danes. 

p.  537.  AD.  1066.  One  of  the  possible  causes  for 
Edward's  treatment  of  Eadgyth  is  his  hatred  of  her 
father,  "  qui  proditor  erat  convictus." 

p.  537.  A.D.  1066.  Edmund  Ironside  is  styled  "  rex 
"  naturalis  de  stirpe  regum,"  and  the  kingdom  said  to 


preface.  lxxiii 

belong  of  right  to  his  grandson  Eadgar.     Harold  is  de-  Additions 
scribed  as  a  crafty  and  shrewd  man,  and  is  said  to  have  compiler 
placed  the  crown  on  his  own  head. 

p.   538.     A.D.  10G6.     There  is   an   introduction  into 
Harold's  arguments  as  to  his  oath  to  William. 

p.  541.     A.D.  1066.     The  English  are  said  to  have 
gone  "  ebrii  "  into  the  battle. 

p.   542.     A.D.   1066.      There    is  an    addition  to  the 
account  of  the  comet. 

The  above  table  is  confined  to  additional  matter,  and  Minor  ad- 
takes  no  account  of  mere  verbal  enlargements  or  addi-  J^con^ 
tions  for  the  sake  of  rounding  the  sentences  or  mere  piler. 
rhetorical  embellishment.  These  are  in  all  important 
cases  pointed  out  in  the  notes  to  the  passages,  or  will  be 
easily  seen  by  referring  to  the  authorities  mentioned  in 
the  margin.  1  give  a  few  specimens  that  the  character 
of  these  minor  alterations  may  be  seen.  The  walls  of 
Jerusalem  are  said  to  be  rebuilt  "  cum  summa  solicitu- 
"  dine  "  (p.  54) ;  "  atque  earn  invincibilem  fecit "  is  added 
to  the  mention  of  Aurelian's  surrounding  Rome  with 
walls  (p.  143);  "ad  diversas  destinavit  provincias,  ut 
"  rempublicam  manu  militari  tuerentur  "  is  an  explana- 
tion and  enlargement  of  "  Caesares  legit "  of  Ado  (p.  146) ; 
"  mutatis  vestibus  "  is  introduced  into  Geoffrey's  account 
of  S.  Alban's  death,  though  the  passage  is  cited  from 
the  Historia  Britonum  by  name  (p.  149).  Constantine 
constructs  his  church  at  Naples  "  miro  opere,  omnibus 
"  apostolis  et  martyribus "  (p.  161).  Arius  leaves 
"  omnia  viscera  sua  cum  vita  et  hceresi,"  the  last  two 
words  being  introduced  (p.  164).  Sulpitius  is  described 
as  "  qui  vitam  beati  Martini  in  libellum  redegit  "  (p.  179). 
The  account  of  the  landing  of  Port  and  his  sons  is  finished 
with  the  sentence  "maris  litora  occuparunt,  et  locum 
"  ilium  desertum  inhabitare  cceperunt  "  (p.  229).  "  His 
"  vero  diebus  assidute  fiebant  inter  Britones  et  Saxones 
"  irruptiones  "  is  prefixed  to  the  account  of  Ceawlin's 


Jxxiv  PREFACE. 

Minor  ad-  conquests  in  580  (p.  249).  The  serpents  in  Sussex  in  776 
the  com-  were  seen  "  ae  si  de  terra  -scaterent  "  (p.  349).  Beorn  is 
piler.  said  to  have  been  burnt  by  the  Northumbrians  in  suis 

cedificiis  (p.  350)  ;  this  is  possibly  an  error  in  translating 
the  A.-S.  Chronicle.  Cenwulf  is  victorious  in  battle  ut 
leo  (p.  364).  The  Danes  in  863,  after  ravaging  Kent, 
"  ad  naves  cum  spoliis  revertuntur "  (p.  389).  The 
Danes  killed  at  Ashdown  "  descenderunt  ad  inferos 
"  ignibus  perpetuis  cruciandi "  (p.  402).  "  Aucupatoria  " 
is  added  to  the  arts  for  which  Alfred  was  distinguished 
in  his  boyhood  (p.  404).  In  875  "  nuper  multipli- 
"  catus "  is  added  to  the  account  of  the  Danish  army 
(p.  408).  The  12  days  during  which  Guthrum  re- 
mained with  Alfred  were  spent  "in  magna  lsetitia" 
(p.  413).  Multimoclas  is  introduced  after  strages  in 
copying  Florence  (p.  421).  Hasting  is  called  tc  per- 
"  ditionis  filius  "  (p.  425).  ^Ethels wyth  dies  at  Pavia 
"  in  habitu  religionis  "  (p.  427).  Alfred's  laws  are  pro- 
duced "  inter  stridores  buccinarum  et  fragores  bello- 
"  rum"  (p.  428).  Ecgwine,  who  is  styled  mulier 
nobilissima  by  Florence,  is  here  concubina  (p.  436). 
The  new  sees  in  the  place  of  Winchester  and  Sherborne 
are  created  "  ne  grex  Domini  absque  cura  pastorali 
"  luporum  incursionibus  quateretur  "  (p.  438).  In  the 
account  of  Edmund's  escape  when  hunting,  "  soscal- 
"  lorum"  is  introduced  (p.  452).  iElfsin  ascends  the 
throne  of  Canterbury  "  cum  Symone  Mago  "  (p.  461) ; 
concubina  is  added  to  Wlfrida  (p.  463).  Eadgar  collects 
his  fleet  "  regni  sui  prospiciens  utilitati  pariter  et  quieti  " 
(p.  467).  In  the  account  of  the  synod  of  Winchester  in 
975,  the  crucifix  which  spoke  is  described  "  quee  alter- 
"  cantibus  astabat  in  ecclesia  "  (pp.  468,  469).  In  the 
account  of  the  synod  of  Calne,  the  king's  age  is  im~ 
becillis,  the  people  fall  to  the  earth  truculenter,  and  the 
account  of  the  miracle  ends,  "  gratia  haec  et  his  similia 
"  operante  divina  "  (p.  469).  In  the  account  of  Eadric's 
death    "  ne  tumultus   fieret   in   'poimlo?   the   last   two 


PREFACE.  lxxv 

words  are  added  to   make  it  a  quotation  from  S.  Mat-  Minor  ad- 

thew's  Gospel  (p.  500),  and  in  the  next  page  his  head  is  th^ 

said  "  avibus  exponi."     Alfred  and  Edward  remain  in  piler. 

Normandy  "  nt  sic  saltern  mortis  periculum  evitarent " 

(p.    501).    Cnut   in   laying  aside  his  crown,   after   the 

story  of  the  sea,  "magnum  regibus  futuris  prsebuit  hu- 

"  mihtatis    exemplum "    (p.   510).       Henry    III.   reigns 

"  magnifice  "  (p.  513).    In  the  account  of  Godwine's  ship, 

the  words  aureis,  auream  are  inserted  to  every  detail, 

and  the  armillse  are  said  to  weigh  "  xvi  naves  vel  uncias  " 

(p.  514).     The  pedigree  of  Edward  the  Confessor,  taken 

from  Florence,  is  given  up  to  Alfred,  "cujus  genealogia 

"  superius   ad   Adam    usque  perducitur "   being    added 

(p.  517).    In  the  account  of  the  rising  of  Godwine  and  his 

sons,  "  honore  "  is  introduced  before  the  names  of  their 

counties  (p.  521).     Leovegar  is  described  as  "  Dei  famu- 

"  lum,  in  omni  religione  perfectum  "  (p.  525).    S.  Peter's, 

Westminster,  is  described  as  "  extra  urbem  Londonia- 

"  rum  "  (p.  534).    The  flight  of  the  English  at  Hastings 

is  said  to   have  lasted  "quousque  plenum  ab  hostibus 

"  triumphum,  ut  prsedictum  est,  Normannis  nox  super- 

"  veniens  donavit"  (p.  542). 

I  have  spoken  above  of  the  explanations  that  are 
frequently  given  of  the  names  of  places ;  the  compiler 
does  the  same  thing  frequently  with  those  of  persons  ; 
thus  he  inserts  "  Oswii  regis  films "  after  Aldfridus 
(p.  294) ;  "  rex  West-Saxonum "  after  Cuthredus 
(p.  338)  ;  "  rex  Northanhumbrorum "  after  Eadbertus 
(p.  340);  "  Zaccarus "  after  Leo  (p.  349);  "rex  Fran- 
"  coram  et  patricius x  Romanorum "  after  Karolus 
(p.  371) ;  "  pio  rege  Francorum  et  patricio  Romano- 
"  rum  "  after  Lodowico  (p.  379)  ;  "  qui  et  Pelagius " 
after  Sergius  (ib.)  ;  "  qui  post  patrem  Anglise  monarchiam 


1  patricius  in  A.D.  813,  imperaior  in  A.D.  814,  apparently  from  a  wish 
to  vary  the  title. 


Ixxvi 


PREFACE. 


The  St. 
Alban's 
compila- 
tion. 


Additions 
of  Matthew 
Paris. 


Proofs  that 
Matthew  ■ 
Paris  was 
not  the 
author  of 
the  com- 
pilation. 


"  gubernavit "  after  Eadwardus  (p.  405);  "de   secunda 
"  uxore  generatum  "  after  Ethelredum  (p.  468). 

Such  then  is  the  St.  Alban's  compilation,  used  by 
Roger  of  Wendover  and  Matthew  Paris  as  the  basis  of 
their  histories,  and  popularized  by  some  other  compiler 
under  the  name  of  Matthew  of  Westminster.  It  is  a 
curious  proof  of  the  uncritical  and  unhistorical  character 
of  the  age  when  it  was  compiled,  as  regards  the  history 
of  the  past,  and  of  the  readiness  with  which  even  such 
writers  as  Wendover  and  Paris,  who  were  to  shed  such 
lustre  on  their  abbey  as  historians  of  their  own  time, 
took  what  they  found  ready  to  their  hand,  and  thus, 
to  some  extent,  made  themselves  responsible  for  its 
many  blunders  and  confusions. 

I  proceed  next  to  speak  of  the  additions  made  to  this 
compilation  by  Matthew  Paris,  believing  him  to  be  the 
author  of  the  corrections  which,  whether  written  in  his 
own  hand  or  not,  are  given  in  the  Corpus  Christi  MS. 
That  he  could  not  have  been  himself  the  author  of  the 
compilation,  or  have  known  the  source  from  which  it  is 
derived,  will,  I  think,  be  made  clear  from  the  following 
proofs. 

In  p.  15,  where  the  history  of  Samson  is  being  told, 
abridged  from  the  book  of  Judges,  the  words  "  uxore 
"  ducta  in  Tampnata  "  occur.  Paris  had  forgotten  the 
original,  in  Tampnata  being  the  Vulgate  form  of  in 
Timnath,  and  inserts  as  a  correction  in  the  margin 
intemptata,  to  agree  with  uxore. 

In  p.  19,  in  the  extract  from  Geoffrey  about  Brutus, 
the  compiler  has  omitted  the  verb  repererunt  after  tem- 
plnm  Dianas.  Paris  supplies  the  omission  with  inve- 
nerunt.     Wendover  has  erat. 

In  p.  30,  in  an  abridgment  of  Peter  Comestor,  where 
the  revolt  of  Edom  is  mentioned,  the  scribe  had  written 
"  recessit  nedom "   for    "  recessit   Edom."     Paris   alters 


PKEFACE.  lxxvii 

nedom  to  in  Edom,  and  thus  makes  nonsense  of  the  Proofs  that 

,  Matthew 

sentence.  Paris  was 

In  p.  84  is  a  still  more  curious  and  convincing  in-  not  the 
stance.     The  compiler  has  been  copying  from  the  His-  ^e  c°™ 
toria  Miscella  (here  Eutropius)  the  account  of  the  early  pilation. 
inhabitants  of  Italy,  who  are  said  to  have  been  taught 
by  Saturn  to  live  in   a  more  civilized  manner,  "cum 
"  antea  semiferi  glandium  tantummodo  alimentis  vitam 
"  sustentarent."     Unfortunately  the  scribe  had  left  out 
the  bar  over  the  a  in  gladium,  and  Paris,  not  seeing  the 
more  obvious  correction,  and  having  the  idea  suggested 
by  the  word  gladium  in  his  head,  actually  fills  up  the 
sentence,  "cum  antea  semiferi  gladium  exercentes  tan- 
"  tummodo   alimentis  cruentis  vitam  sustentarent ;"    a 
statement  entirely  the  contrary  to  what  the  author  is 
saying,  not  to  speak  of  its  absurdity.     As  all  the  MSS. 
attributed  to  "  Matthew  of  Westminster  "  read  glcmd/ium     V     ' 
in  this  place,  it  is  clear  that  they  are  independent  of  this 
correction  of  Paris. 

In  p.  36,  a  little  further  on,  in  copying  from  the  same 
source,  in  the  account  of  the  rape  of  the  Sabines,  Ro- 
mulus is  said  to  have  invited  to  his  games  "  vicinas 
"  urbis  Roma3  nationes."  The  scribe  carelessly  wrote 
urbes  for  urbis.  Paris,  in  order  to  make  sense  anyhow, 
inserts  que  after  Romse,  wishing  the  sentence  to  mean, 
I  suppose,  the  cities  and  nations  bordering  on  Rome. 
Here  again  the  Wendover  MS.  and  those  of  Westminster 
read  correctly  urbis. 

In  p.  63,  where  Alexander's  treatment  of  the  daughters 
of  Darius  is  mentioned  (Hugo  of  S.  Victor  is  the  imme- 
diate source,  his  authority  being  Justin),  Paris  seems  to 
have  missed  the  sense,  and  by  inserting  sed  has  made 
nonsense  of  the  whole.  Here  the  Wendover  MSS.  could 
not  have  been  the  misleading  cause. 

In  p.  71,  in  a  long  extract  from  Geoffrey  of  Monmouth, 
Lud  is  mentioned  as  preferring  London  to  all  his  other 
cities,  and  residing  there  the  greater  portion  of  the  whole 

f 


lxxviii 


PREFACE. 


Proofs  that  year,  "  majori  tempore  totius  anni."  The  scribe  bad  acci- 
P^risws  denta%  omitted  the  word  anni.  Paris  fills  up  the 
not  the  sentence  with  vitce  suae,  which  he  could  not  have  done 
the  com-     nac^  ne  been  the  original  compiler. 

pilation.  In  p.  88,  in  the  account  of  Herod's  death,  which  is 

copied  from  Peter  Comestor,  the  scribe  had  omitted  the 
words  italicised  in  the  sentence,  "  statimque  cum  tussi 
"  violenta  distenderetur,"  I  suspect,  from  not  under- 
standing or  being  able  to  read  his  original.  Paris,  by  a 
most  unhappy  guess,  has  written  in  cor  manu  in  the 
vacant  space.  Here  again  Wendover  and  the  MSS.  of 
Westminster  have  cum  tussi  correctly. 

In  p.  110,  AD.  68,  in  an  extract  from  Ado,  Paris  has 
altered  the  meaning,  and  spoilt  the  sentence  by  changing 
Gccsarum  into  ccesa. 

In  p.  141,  A.D.  261,  262,  occurs  the  most  remarkable 
instance  of  all ;  and  as  I  think  important  inferences  are 
to  be  drawn  from  it,  I  shall  discuss  it  at  length. 

The  entries  for  these  two  years  in  the  C.  C.  MS.  are 
as  follows  (the  lines  correspond  exactly  to  the  ori- 
ginal) :— _ 

Anno  gre  cclxi.     Sixtus  tenuit  cathedra 
romanam  annis  ii  mensibus  xi  et  dieb3  vi  cessav. 
q  p  Anno  gre  cclxii.     Postum9  "  qj  sedes  diebus    xxi 

in  Gallia  tyrannidem  invasit  ac  p  x  annos,  etc. 

The  point  under  the  s,  and  the  c  above  it,  indicating 
that  c  is  substituted  for  the  expuncted  letter,  and  the  q  p 
(i.  e.  qui  per)  in  the  margin,  are  in  the  writing  of  Paris. 

The  scribe  who  is  inserting  the  account  of  Pope 
Sixtus  from  the  Vitas  Pontificum,  which  he  makes  the 
event  for  A.D.  261,  between  the  two  extracts  from  Ado, 
which  he  puts  down  to  the  previous  and  following  years, 
had  not  room  in  the  line  for  the  words  que  sedes  diebus 
xxi.  after  cessavit.  He  carries  these  down  into  the  next 
line,  as  he  has  done  in  many  similar  cases  throughout 
the  MS.,  and  puts  the  mark  "  before  q3  to  show  that  it 
belongs  to  the  line  above.      Unfortunately  he  omitted 


PREFACE.  lxxix 

the  usual  red  mark  of  the  paragraph,  which  in  similar  Proofs  that 
cases   he  uses  to   divide   a    portion   thus    inserted    off  par;s  was 
from    the    line   to  which   it    does   not  belong.      Paris  not  the 
omitted   to  notice  the  only  existing  mark  ",  and  endea-  the  com- 
vours  to  make  sense  of  the  passage  with  this  insertion,  Pllatl°n. 
thus  reading — 

Postumus  qui  per  cpedes  diebus  xxi  in  Gallia  tyran- 
nidem  invasit,  &c. 

This  appears  conclusive  as  to  the  facts  that  Paris 
could  not  have  himself  been  the  author  of  this  compila- 
tion, and  that  he  did  not  know  the  sources  whence  it 
was  derived. 

As  all  the  MSS.  attributed  to  "  Matthew  of  West- 
"  minster  "  follow  this  blunder,  introducing  in  addition 
et  tunc  before  cessavit,  and  reading  qui  per  secies  or  qui 
pei'  cedes  after  Postumus  in  the  next  line,  while  the 
Douce  MS.  of  Wendover  is  correct,  I  think  it  is  clear 
that  the  Westminster  MSS.  were  here  derived  from  this 
Corpus  Christi  MS.,  and  not  from  that  of  Wendover. 

In  p.  144,  A.D.  282,  another  curious  error  is  intro- 
duced by  Paris,  in  ignorance  of  the  original,  where  turre 
ferata  is  altered  into  terra  ferata,  Paris  not  seeing  that 
ferata  was  the  scribe's  way  of  writing  /errata.  Here 
again  the  two  MSS.  of  Wendover  are  correct. 

In  p.  171,  A.D.  38G,  the  compiler  is  copying  Sigebert's 
mention  of  the  length  of  Marcomir's  reign.  The  scribe 
had  written  an  triginta  quatuor.  Paris  interpreted 
an  by  ante  instead  of  annis,  and  actually  adds  dies  obit 
after  the  number. 

p.  193.  A.D.  456.  For  the  MS.  reading  cinulas, 
evidently  a  blunder  for  ciidas  (keels),  which  Nennius  and 
Wendover  have,  Paris  substitutes  cimbas.  It  is  evi- 
dently a  guess  at  the  most  likely  word  by  one  who  did 
not  know  the  word  ciulas. 

p.  359.  A.D.  793.  In  the  extract  from  the  Life  of 
Offa,  the  author's  words  are  "  Dinuinerata  denique  pro 
"  distractione    pratorum    pecunia,"    "  the    money    being 


lxxx 


PREFACE. 


Proofs  that 
Matthew 
Paris  was 
not  the 
author  of 
the  com- 
pilation. 


Additions 
of  Matthew 
Paris  to 
the  com- 
pilation. 


"  paid,"  &o.  ;  the  scribe  had  left  out  the  initial  D  for 
the  rubricator  to  fill  in.  Paris  took  innumerata  for  the 
true  reading,  and  inserts  soluta  after  denique,  "  an 
"  innumerable  sum.  of  money  being  paid,"  &c.  This  is 
very  important,  as  affording  a  proof  that  Paris  could  not 
have  been  the  author  of  the  Life  of  Offa.1 

p.  492.  A.D.  1014.  The  compiler  is  enlarging  the 
account  of  the  invasion  of  the  sea  given  by  Florence  of 
Worcester,  who  has  simply  "  mare  littus  egreditur."  The 
compiler  took  litus  or  littus  for  a  noun  of  the  fourth 
declension,  and  inserted  proprios  after  litus,  at  the 
same  time  altering  the  verb  into  a  participle  at  the  end 
of  the  sentence,  egrediens.  Paris,  knowing  the  proper 
declination  of  litus,  alters  the  sentence  into  "maris  litus 
"  proprios  terminos  egrediens."  It  is  impossible  with 
this  evidence  to  suppose  him  to  have  been  the  compiler. 

It  may  be  remarked  that  in  general  he  corrects  the 
extracts  from  Geoffrey  of  Monmouth  with  greater  care 
than  the  rest  of  the  compilation,  and  evidently  had  him- 
self access  to  a  copy  (see  pp.  172,  309),  though  in  many 
cases  he  made  no  use  of  it,  as  several  of  the  above 
instances  show. 

To  these  instances  may  be  added  the  fact  that  to 
several  of  the  later  legends  he  has  affixed  in  the  margin 
the  words  "  verum  sed  impertinens." 

The  additions  made  by  Matthew  Paris,  inserted  in 
the  MS.  either  in  his  own  hand  or  by  his  direction,  are 
the  following : — They  are  throughout  the  volume  printed 
in  large  type.  I  have  not  mentioned  the  mere  altera- 
tions of  language,  which  will  be  easily  found  by  the 
difference  of  type,  e.g.,  pp.  9,  11,  18,  21,  23,  34,  36,  40, 
54,  63,  70,  71,  72,  88,  99,  101,  110,  114,  226,  255,  344, 
485,  512,  514,  515,  521. 


1  Paris  (or  his  assistant)  inserts 
here  a  note  in  rub  rick  in  the  mar- 
gin respecting  the  charter  of  Offa. 


See  Mr.  Riley's  Preface  to  John  of 
Amundesham,  ii.  p.  xlvii. 


PREFACE.  lxxxi 

Of  the  curious  alteration,  in  p.  34,  about   the  early  Additions 
inhabitants  of  Italy,  I  have  already  spoken.  of  Matthew 

p.  42.     Here  is  an  insertion  of  three  leaves,  in  a  hand  the  com- 
of  the   St.  Albans  type,   but  I  think  certainly  not  in  PUation- 
Paris's   own,    on    the    Sibyls.       It   is   taken   from   the 
"  Sibyllinorum  Verborum  Interpretation  printed  among 
the  works  of  Bede,   with  additions  from  S.  Augustine 
De  Civitate  Dei  and  the  Etymologies  of  S.  Isidore. 

p.  97.  A.D.  34.  "  Cui  successit  Euodius "  is  added 
to  the  mention  of  St.  Peter's  see  at  Antioch. 

p.  101.  A.D.  47.  An  insertion  on  two  separate  leaves 
on  the  division  of  the  Apostles,  and  the  arrival  of  SS. 
Mary  Magdalene  and  Martha  in  Gaul,  taken  out  of 
Kabanus  Maurus'  Life  of  S.  Mary  Magdalene.  This,  of 
which  a  fac-simile  is  given,  is  in  a  St.  Alban's  hand,  but 
certainly  not  that  of  Matthew  Paris  himself. 

p.  180.  A.D.  432.  An  account  of  S.  Patrick's  mission 
to  Ireland,  and  the  conversion  of  S.  Modwenna. 

p.  198.  A.D.  465.  Paris  has  written  here  in  a  very 
minute  hand,  often  difficult  to  read,  explanations  of  the 
prophecy  of  Merlin.  The  most  important  is  the  story 
of  the  ex-empress  Matilda's  assertion  that  Henry  was 
her  son  by  Stephen.  This  he  repeated  in  the  Historia 
Anglorum  (i.  pp.  294,  295).  It  has  not  been  hitherto 
known  that  it  was  also  given  in  the  Chronica  Majora. 
The  story,  as  has  been  remarked,  is  probably  derived 
from  the  words  of  Merlin's  prophecy,  "  nocebit  possidenti 
"  ex  impiis  pietas,  donee  sese  genitore  induerit."1 

pp.  269-272.  A.D.  622.  There  are  considerable  intro- 
ductions and  alterations  to  the  account  of  Mahomet,  in 
Paris's  hand,  written  over  an  erasure,  made  in  order  to 
enable  him  to  enlarge  the  account.  This  is  partly  from 
the  Historia  de  Mahumete  by  Hildebert  of  Le  Mans, 
and  partly  from  the  original  compiler's  source,  the  con- 


1  See  also  Sir  F.  Madden's  re-    I   vol.  iii.  of  the  Historia  Anglorum, 
marks   on   this   story.     Preface  to    I   p.  xxxviL 

er  2 


lxxxii  PREFACE. 

Additions  tinuation  of  S.  Isidore's  Chronicle,  attributed  to  Ilde- 
Paris  to  fonsus,  but  I  have  not  been  able  to  trace  the  source  of 
the  com-     the  curious  account  of  Mahomet's  death. 

p.  831.  A.D.  727.  The  English  school  at  Rome 
restored  by  Offa.     This  is  from  the  Vita  Offte. 

p.  347.  A.D.  773.  An  extract,  said  to  be  "  De 
"  cronicis  Sigiberti,"  on  the  capture  of  Pavia  by  Charles 
the  Great,  and  the  right  of  electing  the  Pope,  and  of 
investitures  being  granted  to  him  at  a  synod  held  at 
Rome  under  Adrian  I.  This  is  from  the  Anchin  '  Auc- 
tarium  to  Sigebert's  chronicle,  and  shows  that  it  was 
that  edition  of  Sigebert  which  was  used  at  S.  Alban's. 

p.  348.  A.D.  775.  Verses  on  the  gifts  of  Charles  to 
Offa. 

p.  357.  A.D.  793.  Addition  respecting  Offa,  in  the 
account  of  the  translation  of  St.  Albau.  This  is  from 
the  Vita  Offse. 

p.  362.  A.D.  794.  Succession  of  the  kings  in  Mercia 
after  Offa,  and  account  of  Eadbriht  Pren,  king  of  Kent. 
This  is  taken  from  .Florence  of  Worcester  and  Robert  de 
Monte.  The  rubrick  states  it  is  "  ex  chronicis  Eusebii." 
I  have  offered  an  explanation  of  this  in  the  note  on  the 
passage. 

p.  366.     AD.  799.     Legend  of  Pope  Leo  III. 

p.  372.  A.D.  820.  Foundation  of  Winchcumbe  by 
Cenwulf. 

p.  375.  A.D.  830.  Extract  from  Sigebert,  respecting 
the  end  of  the  9th  great  year  of  the  world.  This  is  said 
to  be  "  ex  chronicis  Eusebii." 

p.  403.  A.D.  871.  Origin  of  the  name  Friday.  This 
is  from  Geoffrey  of  Monmouth. 

p.  450.  A.D.  935.  Origin  of  the  names  of  Normandy 
and  Bigod. 

p.  465.  A.D.  968.  Foundation  of  Ramsey  Abbey  by 
earl  iEthelwine. 

1  S.  Andre  d'Anschain,  or  Anchin,  dioc.  Arras. 


preface.  lxxxiii 

p.  475.     A.D.  992.     Death  of  iEthelwine,  founder  of  Additions 
-r,  of  Matthew 

Ramsey.  Paris  t0 

p.  480.     A.D.  1002.     Discovery  of  the  body  of  S.  Ives  the  com- 

at  Ramsey,  and  punishment  of  the  abbat  for  irreverence 

on  the  occasion. 

p.  480.  A.D.  1003.  Foundation  of  Burton  Abbey  by 
Wi]fric,  i.e.  Wulfric  Spot. 

p.  481.  A.D.  1006.  The  words  "cognomento  Stren  " 
are  added  to  Eadric's  name,  and  "  cognomento  Porthunte  " 
to  the  name  of  Godwine,  from  Florence  of  Worcester. 
So  also  in  p.  482. 

p.  484.  A.D.  1012.  To  the  mention  of  S.  Magnus, 
the  day  of  his  festival  is  added,  and  the  name  of  one 
of  the  dancers  is  introduced.  A  different  conclusion  to 
this  story  is  added,  written  over  an  erasure. 

p.  488.  A.D.  1012.  Account  of  S.  ^Elfheah  and  his 
martyrdom  and  burial.  He  is  made  here  the  successor  of 
S.  Dunstan  at  Canterbury  ;  iEthelgar,  Siric,  and  iElfric 
being  passed  over. 

p.  507.  A.D.  1030.  Murder  of  S.  Olaf  by  the  Nor- 
wegians. This  is  remarkable  as  mentioning  that  the 
Norwegians  used  axes  and  not  swords ;  a  fact  Paris  had 
probably  observed  in  his  expedition  to  Norway.  The 
first  part  of  the  entry  is  from  Florence. 

p.  509.  A.D.  1033.  Foundation  of  the  abbey  of 
S.  Bennet  Holme  by  Cnut,  and  his  road  from  Ramsey 
to  King's  Delf.     His  gifts  to  the  religious  and  poor. 

p.  526.  A.D.  1057.  In  the  story  of  Godgifu,  Paris 
adds  of  her,  "  vero  nihilominus  constans  in  proposito." 

p.  530.  AD.  1061.  Ealdred,  archbishop  of  York, 
"  returned  with  joy  "  from  Rome. 

p.  531.  A.D.  1065.  Whitby  Abbey  is  described  as 
being  "  super  montis  supercilium  quod  mare  propinquum 
"  spectat/' 

p.  533.  A.D.  1065.  The  persons  who  witness  Judith's 
miracle  with  the  hairs  of  S.  Oswine  are  quosdam  "  super 
"  sanctitate  piissimi  regis  et  martyris  dubitantes." 


lxxxiv 


PREFACE. 


Authors 
quoted  by 
Paris. 


The  authors  quoted  in  the  additions  made  by  Paris  to 
this  portion  of  the  history  by  name  besides  Sigebert  are 
Huntingdon  (p.  203)  and  the  Imagines  Historiarum  of 
Diceto  (p.  368,  note  v).  He  refers  to  the  later  portions 
of  his  own  work,  once,  as  already  mentioned  under  the 
year  622  (p.  271),  and  also  in  p.  206,  where  he  refers 
to  the  "  secundum  folium  secundi  libri." 


Plan  of  It  remains  to  say  a  few  words  on  the  plan  of  the 

editiarTent  Presen^  edition.  The  original  work  is  printed  in  small 
type,  all  the  additions  inserted  in  the  margin  or  within 
the  lines  or  on  inserted  leaves  being  in  the  ordinary 
type,  so  as  to  show  at  a  glance  what  is  due  to  Matthew 
Paris  and  what  to  the  earlier  compiler.  In  the  inner 
margins  are  the  authorities  from  which  the  various 
statements  are  taken ;  where  I  believe  an  earlier  authority 
has  been  used  but  not  copied  verbally,  I  have  placed  Cf. 
before  the  name.  The  editions  to  which  reference  is  made 
are  all  mentioned  above  in  the  list  of  the  authorities  used 
(pp.  xxxv-xxxviii).  The  earlier  portion  down  to  231  is 
collated  with  the  Chetham  MS.  and  others  of  "  Matthew 
"  of  Westminster/'  From  that  year  it  is  collated  with 
the  two  MSS.  of  Roger  of  Wendover.  The  readings 
of  the  other  MSS.  of  Matthew  Paris  (CD.)  are  quoted 
when  they  differ  from  their  original,  the  Corpus  Christi 
MS.  The  work  is  printed  from  this  last  MS.,  and  any 
variation  from  it  is  always  mentioned.  For  convenience 
of  reference  I  subjoin  a  table  of  the  MSS.  used.1 


1  The  fac-simile  prefixed  to  the 
volume,  which  gives  a  portrait  of 
Matthew  Paris,  is  from  the  MS.  of 
the  Historia  Anglorum,  or  Minor 
History,  MS.  Eeg.  14  C.  vii.  in 
the  British  Museum.  See  Madden, 
Preface  to  the  Historia  Anglo- 
rum,  i.  p.  xlvii.  Hardy,  Preface 
to  the  third  volume  of  Materials 


for  British  History,  p.  lxxi.  That 
facing  p.  101  is  one  of  the  insertions 
in  the  Corpus  Christi  MS.,  con- 
taining an  extract  from  Rabanus 
Maurus.  See  a  description  of  it  in 
Sir  T.  Hardy's  remarks  on  the  fac- 
similes prefixed  to  the  third  volume, 
of  the  Materials  for  British  History, 
p.  cxxxii.  (Plate  X.) 


PREFACE.  1XXXV 


TABLE  OF  THE  MSS.  USED  IN  THE  PRESENT 
EDITION. 

A.— The  MS.  XXVI.  in  Corpus  Christi  College,  Cambridge, 

from  which  the  text  is  taken. 
B.— The  MS.  XVI.  in  Corpus  Christi   College,  Cambridge, 

the  second  volume  of  the  above. 
C— The  MS.  Cotton.  Nero  D.  V.  in  the  British  Museum. 
D.— The  MS.  Harl.,  1620,  in  the  British  Museum. 

For  an  account  of  these,  see  above,  pp.  xi,  xii,  and  Madden's 
Preface  to  the  Historia  Anglorum,  i.  pp.  liv-lxv. 

W. — The  MS.  Douce  207,  in  the  Bodleian  Library  at  Oxford, 

of  Roger  of  Wendover. 
O.— The  MS.  Cotton.  Otho  B.  V.  in  the  British  Museum,  of 

Roger  of  Wendover.     This  is  the  MS.  called  I.  by  Sir 

Frederic  Madden. 

See  above,  pp.  xiii,  xiv,  and  Madden,  i.  pp.  lxxi-lxxiii. 

Chetham.— The  MS.  No.  6712  in  the  Chetham  Library  at 
Manchester  of  "  Matthew  of  Westminster." 

Trin The  MS.  R.  4.  2.  in  the  Library  of  Trinity  College, 

Cambridge,  of  "  Matthew  of  Westminster." 

For  the  other  MSS.  of  Matthew  of  Westminster  which  have 
been  partially  collated,  see  above,  p.  xvi. 

Cambridge, 

4tli  January  1872, 


ERRATA  AND   ADDENDA. 


Page  5.     De  primis  Gentilium  regnis.     Cf.  Hugo  de  S.  Victore,  Excerpta 

priora,  v.  1,  3,  coll.  225,  227.     The  other  authorities  have,  how- 
ever, been  also  consulted. 
,,     11,  line  12.     The  sentence  "Intra  illos,"  &c.  is  not  in  Orosius. 
„     11,  margin,  below  "  S,  August."  &c.  insert  "Isidor.  Chron.  16,"  and 

below  that,  "  Partly  from  Ado,  col.  35." 
,,     30,  2nd  paragraph.    "  Apud  Assyrios,"  &c.     This  is  also  in  Hugo, 

v.  3,  col.  227,  but  Justin  has  been  used  as  well. 
„     34,  note  4,  line  3,  for  "  with  "  read  "  to  the." 
„     41,  line  3.    "  Et  tunc  secundo,"  &c.     This  is  from  Hugo,  iv.  10,  coll. 

244,  245. 
,,     55.     De  regibus  Persarum.     Hugo,  v.  5,  col.  229,  has  been  used, 
„     66.     De  Antiocho  illustri  rege  Asyce.     Insert  in  the  margin  opposite 

to  the  words  "Cui  frater  Jason,  &c."  Hugo,  iv.  11,  col.  223. 
„      „       In  the  margin  to  the  next  paragraph,  for  "  2  Mace.  iv.  12  " 

read  "  Id." 
„     67,  for  "  2  Mace,  iv."  read  "  Hugo,  v.  1 1,  col.  223.   The  2nd  book  of 

Maccabees  has,  however,  been  used  ;  line  10,  "  amotus  est  a  sacer- 

"  dotio"  is  in  2  Mace.  iv.  29,  and  not  in  Hugo  ;  line  18,  "re- 

"  gressus  est  Antiochiam  "  is  in  2  Mace.  v.  21,  and  not  in  Hugo. 

The  concluding  words,  "  ut  transgrederentur  mandata  Dei,"  are 

neither  in  Hugo  nor  in  the  book  of  Maccabees. 
,,     68.     De  Juda  Machabceo.     This  is  from  Hugo,  iv.  12,  col.  224, 

excepting  the  last  sentence. 
,,       ,,      De  Demetrio.     This  is  enlarged  from  Hugo,  iv.  12. 
„     70,  for  the  first  12  lines  of  the  marginal  notes,  read  "  Hugo,  iv.  12, 

"  coll.  224,  225." 
„     77,  margin.     Below  Hegesippus,  insert  "Hugo,  iv.  13,  col.  226." 
„     96,  margin,  line  3,  for  "  Act.  Apost."  read  "  Hugo,  vi.  3,  col.  242," 

and  insert  the  same  below  "  Act.  Apost.,"  line  7. 
„     98,  margin,  line  11,  for  "  Cf.  Dexter,  &c."  read  "  Hugo,  vi.  4,  col. 

"  242." 
„     103,  line  30,  for  "  pereginationis  "  read  "  peregrinationis." 
„     106.     Anno  53,  for  "  Aurelius  Victor,  4,"  read  "Hugo,  vi.  5,  col. 

"  243,"  and  below,  opposite  "  nee  multo  post,"  i?isert  "  Ado,  col. 

"  78." 
„     108.     A.D.  62,  line  3.    pertica  fullonis  is  introduced  from  Hugo,  vi. 

6,  col.  244. 
„        „      A.D.  65,  line  2.     This  account  of  Seneca's  death  is  not  in 

Ado. 
,,     117.     A.D.  96,  line  2.     atque  Nigasius  is  not  in  Diceto. 
„     134.     A.D.  210.     This  is  from  Hugo,  vii.  9,  col.  250. 


ERRATA   AND   ADDENDA. 

Page  137,  note,  col.  2,  line  2, for  "the  earlier  one"  read  "the  one  copied 

"  from  an  earlier  original." 
140.     A.D.  253,  line  2.    "Hie  ita  primum  .  .  ."     From  Hugo,  yii. 

18,  col.  251. 
143.     A.D.  274,  line  3.     "  Eodem  anno  Paulus  .  .  ."  is  from  Hugo, 

viii.  20,  col.  252. 
246.    A.D.  563.     "Floruerunt  .  .  peroravit."    This  is  from  Hugo, 

ix.  4,  col.  267. 
331,  margin,  line  6,  and  page  352,  margin,  line  12,  for  "Offse,  ii." 

read  "  Offse  II." 
336,  margin,  line  13,  for   "Simeon,  p.    657  c."  read  "Simeon,  p. 

"  657  d." 
432,  note  5,  line  I,  for  "  form  "  read  "  from." 
452,  margin, line  1,  for  "Malmesb.  Gest.  Pont.,  &c."  read  "MS.  ap. 

"  Leland,  iii.  p.  72  (i.e.  iv.  71,  ed.  1770)." 
463,  margin,  line  1,  for  "  Malmesb.  Gest.  Pont.,  &c."  read  "  MS.  ap. 

"  Leland,  iii.  p.  73  (i.e.  iv.  72,  ed.  1770)." 
475,  margin,  lines  18,  19.     There   should  be   commas  instead  of 

periods  after  the  names  JElfric  and  Thored. 
507,  margin,  line  8,  for  "  Haco  "  read  "  Hakon." 


MATTHjEI   parisiensis 

CHRONICA   MAJORA. 


MATTH.EI    PARISIENSIS 
CHRONICA    MAJORA. 


Adonis 

Chronicon    IncWit  prologtis  in  librum  qui  Flores  Historiarum  intitulatur. 

(Migne  s^         Temporum    summam,    lineamque    descendentem   ab    exordio  Prologue. 

cxxiii        '  mundi,  cum1  successionibus   quorundam  regnorum   et  regum, 

col.  23.)      ad  eruditionem   futurorum   duximus    annotare,  ut  ex  brevibus 

Robert  de    lector  devotus  plura  colligere   possit.      Sed  quid  contra  quos- 

onte         (jam   aU(jitores   pigros   dicemus,  qui  obtrectando   dicunt,  quid 

(Migne's      necesse  est  vitas  vel  mortes  seu  diversos  bominum  casus  literis 

Patrol,  clx.  mandare  ?      Prodigia  caali  et  terra?,  vel   aliorum   elementorum 

col,  421.)     scriptis  impressa  perpetuare?      ]S"overint  isti,  bonam  vitam  et 

mores  praacedentium  ad  invitationem 2  subsequentium  proponi, 

maloruxn  vero  exempla  ut  non  imitentur,  sed  ut  potius  viten- 

tur,    describi.       Prodigia    autem   vel    portenta   pra3terita   qua? 

famem,  vel   mortalitatem,  vel   alia   supernaa  vindictas    flagella 

fidelibus    innuunt,    ideo    memoriaa   per   literas    comniendantur, 

ut   si   quando   similia   evenerint,  peccatores    qui   se   iram    Dei 

in  aliquo  incurrisse  meminerint,  mox  ad  remedium  poenitentiaa, 

per  bsec    Deum   placaturi,  festinent.       Ob  banc  itaque  causam 

(licet  alia?   non   desint)  Moyses   legislator   in   bistoria   divina, 

innocentiam 3  Abel,  Caym  invidiam,   simplicitatem  Job,4   dolo- 

sitatem    Esau,   malitiam    undecim    filiorum    Israel,    bonitatem 

duodecimi,  scilicet  Josepb,  poenam  quinque  civitatum  per  con- 

sumptionem    ignis    et    sulpburis    manifestat;    quatinus    bonos 

imitemur,  malorum  esse  sequaces  abborreamus,  ut  peccati  fomi- 

tem  fugiendo  radicitus  enervemus,5  et  base  non  solum  Moyses, 

sed  et  omnes  divinaa  paginaa  tractatores  et  in  bistoricis  et  in 

moralibus6  libris    faciunt,  virtutes    commendando,  vitia  detes- 


Job~\  Jacob,  R.  de  Monte. 


1  cum  .  .  .  regum~\  Introduced  by 
the  compiler. 

2  invitatio?iem~\  imitationem,  W., 
and  all  the  MSS.  of  Westminster, 
as  E.  de  Monte. 

3  innocentiam]      innoticiam,    A. 
Paris  has  expuncted  ti,  and  placed    I       6  moralibus']  mortalibus,  A. 
cen  above  the  line.  » 


5  enervemus]  exstirpemus,  Par. 
margin.  C.  inserts  it  in  the  text, 
evitemus,  W.  devitemus,  R.  de 
Monte. 


2  MATTH^I   PARISIENSIS 

Prologue,    tando,  Deum  timere  simul  et  amare  nos  ammonent.     Non  sunt  R-  de 
igitur  audiendi,  qui  Chronicorum  libros  et  maxime  a  catholicis     ?nJo, 
editos  dicunt   esse   negligendos,  per l  quos    quicquid  humanae 
sapientise  et   saluti  necessarium   est,  per  memoriam   invenire, 
per  intelligentiam  cognoscere,  et  per  facundiam  proferre  stu- 
diosus  valeat  indagator. 


The  crea- 
tion. 


De  opere  primordiali  sex  dierwm. 

Sex  diebus  Deus  rerum  creaturam  formavit.  Primo  condidit  Ado,  col. 
lucem.  Secnndo  firmamentum  casli  in  medio  libravit  aquarum, 
ipsis  aquis  ac  terra  cum  caslo  superiore 2  ac  virtutibus,  quse 
in  ea  conditorem  laudarent,  ante  horum  sex  dierum  exordium 
creatis.  Tertio,  congregatis  in  suum  locum  aquis,  quae  cuncta 
contexerant,  aridam  jussit  apparere.3  Quarto,  sidera  in  firma- 
mento  cseli  posuit,  qui  nunc  quantum  per  conjecturam  sequi- 
noctii  colligitur,  duodecimus  kalendarum  Aprilium  dies  voca- 
tur.  Quinto,  natatilia  et  volatilia4  animantia  creavit.  Sexto, 
animalia  terrestria  et  ipsum  hominem  Adam  in  agro  Damas- 
ceno5  foiruavit,  de  cujus  latere  dormientis,  matrem  omnium 
viventium  Evam  produxit,  qui  nunc  (quantum  credibile  videtur) 
decimus  kalendarum  Aprilium  dies  appellatur.  Unde  merito 
creditur,  si  non  verior  sententia  vicerit,  eodem  decimo  kalen- 
darum Aprilium  die  Dominum  fuisse  crucifixum.  Decebat6 
enim,  ut  una  eademque  non  solum  hebdomadis,  sed  et  mensis 
die,  secundus  Adam,  pro  generis  buniani  salute,  vivifica  morte 
sopitus,  productis  e  latere  suo  cselestibus  sacramentis,  spon- 
sam  sibi  sanctificaret  Ecclesiam,  quo  videlicet  die  primum 
Adam  ipse  creaverat,  ejusque  de  latere  costam  tollens,  muli- 
erem  formaverat,  cujus  adjutorio  genus  propagaretur  hu- 
manum. 


De  peccato  Adoe. 

Adam  in  Paradisum,  unde  quatuor  flumina  oriuntur,  trans- 
latus,  cum  uxori  csaterisque  animantibus  ac  rebus  nomina  in- 
posuisset,  de  porno  comedendo   uxori    suae   adquievit.      Unde, 


1  per indagator]  Intro- 
duced by  the  compiler.  See  the 
additional  paragraph  to  this  pro- 
logue from  W.  in  Coxe's  Wen- 
dover,  i.  2.  There  are  considerable 
variations  in  the  first  part  in  W. 
from  the  above. 

2  Par.  places  over  the  e,  vel  i. 
CD.  read  superiori. 


3  apparere]  appare,  A.  Par. 
adds  re  above  the  line. 

4  el  volatilia']  volatilia  et,  A. 

5  in  agro  Damasceno],  These 
words  are  introduced  from  Petrus 
Comestor,  Historia  Scholastica, 
Genesis,  cap.  13. 

6  Decebat]  dicebat,  A.D.  The 
printed  Ado  has  dicebat ;  Bede, 
from  whom  it  is  taken,  decebat. 


Petrus 
Comestor, 
Histor. 
Scholast. 
Genesis, 
capp.  14, 
16,  18,  22- 
24. 


CHRONICA  MAJORA.  3 

pro  verecundia  imditatis  factis  perizomatibus,  et  a  Domino  de 
Paradiso  ejecti,  de  terra  maledicta  in  sudore  vultus  sui  panem 
adquirunt.  Deinde  collocatis  a  Domino  ante  ostium  Paradisi 
Cherubin  cum  gladio  flammeo,  non  solum  primi  parentes,  sed 
et  tota  ipsorum  progenies,  a  Paradisi  deliciis  sunt  ejecti. 


mestor, 
Historia 
Scholas- 
tica,  Ge- 
nesis, cap 
25. 


De  generatione  Aden. 

Petrus  Co?  Adam  cognovit  uxorem  suam,  scilicet  non  in  Paradiso,  sed 
jam  reus  et  ejectus.  Et  licet  lator  legis  Moyses  generationes 
Ada3,  festinans  ad  tempora  Abraham  patris  Hebraaorum,  praa- 
termiserit,  plures  tamen  Adas  subticet  filios  et  filias.  Sed 
Metbodorus '  martyr  oravit,  dum  esset  in  carcere,  et  reve- 
latum  est  ei  a  Spiritu  Sancto,2  de  principio  et  fine  mundi, 
quod  et  oravit.  Et  scriptum,  licet  simpliciter,  reliquit,  dicens, 
quod  virgines  egressi  sunt  de  Paradiso,  et  anno  vitas  Adam 
quinto  decinio  natus  est  ei  Cayn,3  et  soror  ejus  Calmana. 
Post  alios  xv.  annos  natus  est  ei  Abel,  et  soror  ejus  Del- 
bora.  Deinde  vitas  suas,  id  est,  Adas  exxx.,  Cayn  occidit  Abel, 
et  luxerunt  eum  Adam  et  Eva  c.  annis,  et  tunc  natus  est  ei 
Setb  tricesimo  anno  prima?  cbiliadis,  id  est,  primaa  astatis. 


De  morte  Abel. 

Id.  26,  27.  Caym  agricola  dolens  sua  munera  et  non  fratris  fuisse 
reprobata,  licet  a  Domino  increpatus,  fratrem  septiformi  pec- 
cato  interfecit.4  Postea  vagus  et  instabilis  super  terram 
factus  est,  postquam  a  Domino  est  maledictus. 

Generatio  Caym. 

Id.  28.  Cognovit  Caym  uxorem  suam  Calmana,5  quae  peperit  ei  Enoch. 

Enoch  genuit  Irad.  Irad  genuit  Maniael.  Maniael  genuit 
Matusael.  Matusael  genuit  Lamech.  Hie  duas  habuit  uxores, 
Ada  scilicet  et  Sella.  De  Ada  genuit  Jabaal.  Sella  vero 
Tubalcain  et  Eoema.  Iste  Lamech  primus  hominum  biga- 
miam  introducens,  cum  virum  in  vulnus  et  adolescentem  in 
livore  occidisset,  uxoribus  ob  hoc  sibi  poenam  in  septuplum 
deberi  prasdixit.  Jabaal  adinventis  portatilibus  pastorum  ten- 
toriis,  primus  greges  secundum  qualitatem,  genus,  et  astatem 
distinxit.      Jubal    pater    canentium   in    cithara    et    organo,    id 


1  Methodorus~]     Methodius,     W. 
West.,  as  Pet.  Comest. 

2  Sancto']    om,   West.,   ins.   W., 
not  in  Pet.  Com. ;  inserted  by  Par. 

3  Cayn]  Caym,West.,  Chayni,  W. 


4  Centenarius  erat  Abel  quando 
fuit  interfectus.     Margin  (later). 

5  Over  Calmana  Par.  has  vel  am. ; 
Calmana,  W.  West. 

A  2 


4  MATTH^I  PARISIENSIS 

est,  musica?  artis  inventor,  in  columna  lateritia  et  altera 
marmorea  contra  incendium  et  diluvium  ipsam  artem  sculpsit. 
Tubalchaym,  ferrarise  artis  inventor,  sculpture  operum  in 
metallis  fabricator  fuit,  cujus  malleorum  sonitu  Jubal  delec- 
tatus  proportiones  vocum  primus  ex  eis  perpendit. 

Be  numero  annorum  primce  cetatis. 

Adam,    ut   superius  dictum    est,    genuit   Setli.     Seth  genuit  Pet.  Co- 
Enos.     Enos    genuit  Caynan.     Caynan   genuit   Malaleel.     Ma-  mest-  Gen. 
laleel    genuit    Jareth.      Jareth     genuit    Enocb.      Iste     Enocb     "' 
placens  Deo,    translatus    in    Paradisum,  vivit    cum  Helya,  qui 
quibusdam   Uteris    inventis,  librum,  ut   in    epistola  Judas  con- 
tinetur,    scripsit ;    sub    quo    etiam     Adam    creditur    mortuus. 
Enocb   genuit  Matusale.      Matusale    genuit  Lamecb.      Lamecb 
p.  2.  genuit    JSToe.    Yixit     autem     Adam     dccccxxx.     annis.       Setb, 

Dccccxii.  Enos,  dccccv.  Caynan,  dccccx.  Malaleel,  dcccxcv. 
Jaretdb,  ucccclxii.  Enocb,  ccclxv.  Matusale,  Dcccclxix. 
Lamecb,  Dcclxxvii.  Noe  vero  cum  quingentorum  esset  anno- 
rum, genuit  Sem,  Cbam,  et  Japbet. 


Hie  terminatur  prima  JEtas,    habens    secundum  Hebrceos   annos 
mdclvi.  ;  secundum  septuaginta  interpreter,  mmccxlii.1 

Dc  archec  Noe  et  diluvio. 

Anno  vitae  Noe  c.'2,  inundante  diluvio,  cum  septem  anima-  Id.  34-36. 
bus  arcbam  intravit,  quam  spatio  centum  annorum  loquente 
sibi  Domino  xx.  annis  prius  fecerat.  Et  excrescentibus  aquis 
super  terram  centum  quinquaginta  diebus,  Domino  pluente 
quadraginta  diebus  et  noctibus,  vicesima  septima  die  mensis 
septimi  cum  stetisset  arcba  super  montes  Armenias,  et  post 
quadraginta  dies  corvum  emisisset,  et  postea  columbam  fe- 
rentem  ramum  olivae,  vicesima  septima  die  secundi  mensis 
egressus  est  de  arcba,  eadem  scilicet  die  qua  intraverat  anno 
revoluto,  cum  septima  decima  luna  secundi  mensis  intrasset. 
Et  accepto  sacrificio,  cum  concessionem  carnis  comedendaa  sine 
sanguine  suscepisset,  et  in  signum  diluvii  prceteriti,  non  futuri, 
et  incendii  venturi  iris  posita  fuisset ;  vino  quod  primus  ex- 
coluerat,  inebriatus,  et  a  Cbam  irrisus,  buic  maledicens,  et 
reliquis  filiis  benedicens,  obiit. 


1  mmccxlii.']  mmccxliv.,  W.,  and  I       -  c]   So  West.,  dc.  W. 
all  the  MSS.  of  Westminster. 


CHRONICA  MAJORA.  5 

De  tribus  filiis  Noe.x 

Pet.  Co-  Tribus .  filiis    Noe    texuntur    generationcs    septuaginta    dua?, 

mest.  Gen.  quindecim  scilicet  de  Japhet,  trigiuta  de  Cham,  viginti2  et 
septeni  de  Sem,  qui  disseminati  sunt  per  orbem.  Sem  obti- 
nuit  Asiarn,  Chani  Africam,  Japhet  Europam ;  quorum  genea- 
logias  veteres  ita  distinguunt.  Primus  de  genere  Sem  in 
Asiam  veniens,  provincias  in  hunc  modum  disposuit. 

De  primis  gentilium  regnis. 

Eusebii  Orescente    post   diluvium  populo,  exorta   sunt  quatuor  prin- 

Chronicon  cipalia    regna,    Assyriorum    ab    oriente,  ubi   primus 3  regnavit 

m  erp.  b.     j}eius     Siciniorum    ab    occidente,    ubi  ^Esrialeus,    Scitarum    ab 
riieron. 

aquilone,    ubi    Tanus,    iEgyptiorum    a    meridie,    ubi    Mineus. 

Belo    successit   Semiramis    uxor    sua,    quae    Babiloniam    caput 

S.  Hieron.   regni    constituit.       Cui     Ninus     qui    inventor    idolorum    fuit, 

in  Osee  ii.   faciens   imaginem  Belo   patri.     Tandem    Sardanapallus,  a   quo 

Arbaces    regnum    ad   Medos    transtulit.      Super    quos    tandem 

Astyages    regnans,  data   filia   sua   principi  Persarum,  de    quo 

Cyrus  ortus  est,  ab  eo  est  superatus.     Quo    mortuo,  regno   ad 

Persas    translato,    Darius    films    Astyagis    cum    eodem    Cyro 

conregnavit.4 

De  generatione  Sem. 

Pet.  Co-  Sem   centum   erat  annorum   quando  genuit  Arfaxat,  biennio 

mest.  Cxen.  scilice-b  post  diluvium.  Arfaxath  genuit  Sale  vel  Caynan,  qui5 
genuit  Heber,  a  quo  dicti  sunt  Hebraei,  vel  ab  Abraham,  quasi 
Abrahaei.  Heber  genuit  Phaleg,  cujus  tempore  filii  filiorum 
Noe  increduli  pacti  Dei,  quod  pepigerat  cum  N'oe  de  diluvio 
non  futuro,  composuerunt  lateres  pro  saxis,  et  bitumen  pro 
easmento,  ut  asdifiearent  turrim  cujus  altitudo  tangeret  caslum ; 
quod  si  iterum  iuundaret  diluvium,  in  summitate  ejus  manerent 
securi.  Et  quoniam  arte  propria  existimaverunt  se  evadere 
posse  diluvii  periculum  et  incendii,  facta  est  ibidem  in  agro, 
scilicet  Sennaar,6  linguarum   divisio   seu   confusio,  ita  quidem 


16. 


cap.  41. 


1  The  chapters  in  W.  correspond- 
ing to  these  are  placed  later. 

2  viginW]  decern,  A.C.D.  "West. 

3  primus']  prius,  West. 


didit  civitatem  quam  de  nomine  suo 
Salem  appellavit,  qui  etiam  .  .  .  ." 

6  in   agro,    scilicet    Sennaar]   So 
A.C.D.       The     Chetham    MS.    of 


4  Here  the  MSS.  of  Westminster  i  West,  has  scilicet  Sennaar  in  agro, 
insert  a  chapter,  Distinctio  regionum,  J  but  has  marks  directing  in  agro  to 
&c.  (cap.  iv.  p.  3,  ed.  1701).  A  I  be  placed  before  Sennaar.  The 
similar  chapter  (much  fuller)  is  in  Arundel  MS.  reads,  scilicet  in  agro 
W.,  but  placed  later.  Sennaar  ;    the   Royal  and    Cotton, 

5  Here  West,  inserts,  "  Sale  con-  I  scilicet  Sennaar  in  agro. 


6  MATTH.EI   PAPJSIENSIS 

tit  nee  unus  eorum.  intelligeret  vocem  proximi  sui.  Ideoque 
divisit  eos  Deus  in  diversas  regiones,  et  cessaverunt  asdificare 
turrim.  Yocatnmque  est  nomen  loci  illius  Babel,  id  est,  con- 
fusio,  quia  ibi  confusuni  est  labium  universse  terra?.  Pbaleg 
vero,  in  cujus  faniilia  remansit  Hebra?a  lingua,,  omnium  anti- 
quissima,  idcirco  dictus  est  Pbaleg,  id  est  ab  aliis  divisus. 
Pbaleg  geriuit  Ragau,1  Ragau  genuit  Sarucb,  qui  genuit  Na- 
cbor.  Iste  Eacbor,  cum  exisset  de  Cbalda?a,  ducta  in  uxorem 
Melcba,  filia  fratris  sui  extincti,  moratus  in  Carram  Meso- 
potamia?, mortuo  ibi  patre  suo  et  Abrabam  in'  terra  Cba- 
naan  peregrinante;  bos  tres  fratres,  Hus,  Buz,  et  Batbuel, 
cum  aliis  quinque  genuit.  De  quorum  uno,  scilicet  Buz, 
descendit  Balaam,  qui  secundum  Hebrasos  dicitur  in  Job, 
Eliud  Buzites.2  Iste  Nacbor  genuit  Tbare,  qui  non  valens 
ferre  injurias  sibi  illatas  de  adorando  igne  in  Cbalda?a,  ubi 
et  filium  suum  primogenitum  Aram  extinxerunt,  peregrinatus 
est  cum  Abrabam,  et  Nacbor,  et  familia  Aram  in  Carram 
Mesopotamia?,  ubi  completis  ducentis  quinque  annis,3  mortuus 
est. 

De  Nino  rege  magno  Assyriorum,  et  Semiramide  matre  ejus. 

Temporibus  Tbare  regnavit  Nmus,  rex  Assyriorum  poten-  Trogus 
tissimus,  regina?  Semiramis  filius.  Ease  yirum  mentita,  Pompems 
triginta  et  duobus  annis  regnum  Assyriorum  potentissime  g\ 
gubernavit.  Qua?  ut  callidius  virum  mentiretur,  bracbia  et 
crura  veste  virili,  caput  vero  tyara  tegebat ;  et  ne  forte  novo 
babitu  aliquid  occultare  videretur,  eodem  ornatu  et  populum 
vestiri  jubet,  quern  morem  vestis  exinde  gens  ilia  universa 
tenet.  Magnas  denique  res  gessit.  Qua?  nee  contenta,  mulier 
virilis  animi,  terminis  quos  adquisitos  4  susceperat,  iEtbiopiam 
bello  pressit,  Indis  bellum  intulit,  quos  praater  illam  nullus  ante 
subegerat.  Ha?c  Babiloniam  civitatem  asdificavit,  eamque  muro 
circumdedit,  et  ut  esset  caput  regni  Assyriorum  instituit;  qua? 
tandem  a  filio  suo  interfecta  est.  Qui  dum  matri  successisset, 
contentus  elaborato  a  parentibus  regno,  belli  studia  deposuit, 
et,  velut  sexum  cum  matre  mutasset,  raro  a  viris  visus,  inter 
fceminarum  turbas  consenuit.  Cujus  exemplum  ejus  posteri 
prosecuti  responsa  gentibus  per  internuncios  dabant.  Post 
Ninum  denique  reges  triginta  sex  regnum  Assyriorum  con- 
tinua  possessione  tenuerunt,  usque  ad  Sardanapallum  per 
annos  mille  trecentos. 


1  The  Chetham  MS.  has  vel  Reu 
over  Ragau.  W.,  vho  abridges  this 
chapter,  has  Reu  sive  Ragau. 


2  Buzites]    W.   West.      Bizites, 
A.     Par.  puts  u  over  the  i. 

3  West.  ins.  Thare. 

4  W.  West,  insert  a  viro. 


CHRONICA   MAJORA. 


Pet.  Co- 

mest. 

41-58. 


Be  numero  annorum  secundce  cetatis. 

Vixit  autem  Noe  post  diluvium 1  Dcccl.  annis  ;  Sem,  DC. ;  Ar- 
faxat,  cccxxxviii. ;  Sale,  ccccxxxiii. ;  Heber,  cccclxiv ;  Phaleg, 
ccxxxix. ;  Eeu  sive  Bagau,  ccxxxix.  ;  Sarug.  ccxxx. ;  Nachor, 
cxxxix. ;  Thare  vero  vixifc  lxx.  annis,  et  genuit  Abram,  anno 
videlicet  xliii.  memorati  Nmi  regis  Assyriorum. 


In  Thare  terminatur  secunda  cetas,  hcibens  secundum  Helrceos 
annos  mccxcii.  secundum  septuaginta  mlxxii. 

Thare,  ut  dictum  est,  genuit  Abram,  Aram,  et  ISTachor.  Aram 
genuit  Helena,  Loth,  et  Saram.  Iste  Loth  cum  exisset  de 
Sodomis,  subversis  quinque  civitatibus,  genuit  hos  duos  Moab 
et  Amon  de  filiabus  suis  ebrius  factus.  Nachor  genuit  Hus, 
Buz,  et  Batuel,  ex  Melcha  filia  Aran.  Batuel  genuit  Laban 
et  Bebeccham.  Abram  habuit  uxorem  Saram  nomine,  filiam 
scilicet  Aram  fratris  sui.  Habuit  etiam  duas  ancillas,  Agar 
TEgyptiam  et  Cethuram.  Ex  Sara  genuit  Isaac,  ex  Agar  p. 
Ismael,  ex  Cethura  Madan  et  Madian.  Ismael  genuit  ISTabaioth 
et  Cedar.  Iste  Abram,  suffbcato  Aram  fratre  suo,  adoptans 
filium  ejus  Loth,  ducta  in  uxorem  Sarai,  cum  patre  peregri- 
natus  est  in  Can-am.  Inde  mortuo  patre  venit  in  Sichem,  et 
inde  Pentapolim.2  Postea  collocans  tabernaculum  inter  Bethel 
et  Hay,  cum  in  iEgypto  uxorem  simulasset  sororem,  rediens 
in  convallem  Mambre,  habitavit  confcederatus  tribus  fratribus. 
Qui  cum  de  occisione  quatuor  regum  veniens,  a  Melchisedech 
decimas  accipiente  honoratus  fuisset,  signum  dandae  prolis 
in  pecudibus  et  avibus  suscepit.  Deinde  cum  esset  annorum 
septuaginta  et  quinque,  et  impugnaretur  a  Chaldasis  et  Meso- 
potamicis  per  invidiam,  eo  quod  ipsi  colerent  ignem  et  effigies 
deorum,  ipse  autem  coleret  Deum  unum  creator  em  cunctorum, 
et  assereret  illi  solummodo  honorem  cultus  et  gratiarum 
debere  retributionem,  creaturam  autem  virtute  et  adminis- 
tratione  Conditoris  disponi,  et  non  propria  virtute  subsistere  : 
ad  imperium  Domini  relicta  gente  et  patria  sua,  venit  in  ter- 
rain Chanaan,  accipiens  promissionem,  quod  in  gentem  mag- 
nam  excresceret  nimis,  mutato  nomine  ab  Abra  in  Abraham, 
quod  interpretatur  pater  multarum  gentium,  et  quod  in  semine 
ejus  benedicerentur  omnes  gentes.  Denique  divinitus  pra> 
ceptum  accepit,  ut    se   cum    sua    sobole  circumcideret,  non  ut 


1  The  numbers  are  introduced 
from  Genesis  ix.  xi. ;  post  diluvium 
is  an  error. 

2  West,  inserts,  "Abraham  ^Egyp- 


ths  arithmeticam  et  astrologiam 
tradidit,  a  quibus  ad  Graios 
postea  devenerunt." 


8  MATTHiEI   PARISIENSIS 

ipse  Deus  aliquid  superfluum  in  homine  creasset,  quod  postea 
juberet  abscidi,  sed  ut  inter  alias  gentes  hoc  corporis  signo 
electi  viri  soboles  nosceretur.  Et  cum  esset  jam  senior, 
genuit  Ysaac.  Praecedenti  tamen  tempore,  ut  dictum  est,  ge- 
nuerat  Ismael,  unde  Arabes  et  aliaa  gentes  se  esse  ex  genere 
Abrabas  gloriantur.  Circumcisus  est  etiam  Ysaac  nativitatis 
sua3  die  octavo.  Pra3terea  cum  jam  esset  grandasvus  Abraham, 
preecepit  ei  iterum  Deus  prasfatum  filium  suum  Ysaac  sibi 
inmolari  in  monte  Morin.  Quod  quidem  ille,  Creatori  amplius 
quam  suo  affectui  cupiens  deservire,  voluit  adimplere.  Sed 
nunquam  credentibus  dura  Divinitas,  suspendit  virum  angeli 
voce  a  filii  nece,  ostendens  ei,  quern  immolaret  pro  filio, 
arietem,  ut  absque  pietatis  dispendio  tanti  sacrificium  consum- 
maretur  viri.  Post  haac  autem  cum  esset  Ysaac  jam  sexage- 
narius,  genuit  Esau  et  Jacob,  patriarcbas  Ydumea3  et  Israhe- 
liticas  gentis. 

Be  regno  Argivorum. 

Circa  bos  dies   natum l  est  regnum  Argivorum,  ubi   primus  S.  August, 
regnavit  Inacbus,  cujus  fuisse  filia  Io  perhibetur,  uxor  Osiris,2  ®eP1Yl};. 
quae  ut  magna  dea   est  in  iEgypto   culta,  eo    quod   ibi  juste  3     ' 
regnaverit,  et  bomines  ibidem  Uteris  informaverit. 

De  filiis  Isaac,  Usan  et  Jacob,  et  generations  eorum. 


66-83. 


Memoratus  Ysaac,  cum,  laborante  in  partu  Eebecca  et  ora-  Pet.  Co- 
culum  audiente  de  Esau  servituro  Jacob,  apud  Abimalecb  in  ^,es*'0^en" 
Geraris  peregrinatus,3  uxorem  dixisset4  sororem  suam,  de  semine 
centuplum  colligens,  tribus  puteis  eruderatis,  et  quarto  facto 
in  Bersabee,  ibidem  foedere  inito  cum  Abimelecb  et  Pbicol, 
Esau  reprobato,  ignarus  benedixit  Jacob,  qui,  fratre  suo  turn 
in  primogenitura  turn  in  benedictione  supplantato,  in  Mesopo- 
tamiam  proficiscens,  cum  provisione  juxta  Luzam  titulum  erex- 
isset,  et  pro  Rachel  et  Lia  servitium  quatuordecim  annorum 
apud  Laban  complesset,  pacto  de  aliis  septem  annis  pro  gre- 
gibus,  mutatione  virgarum  vix  completo,  cum  uxoribus  et  filiis 
undecim,  a  Laban  furto  sublatis  idolis  a  Rachel,  recedens  in 
Galaad  est  comprehensus.  Inde  cum  Laban  foedere  inito,  in 
lapidibus  ad  Manaum,  ubi  castra  angelorum  vidit,  proficiscens 
ordinatis  turmis,  vadum  Jaboch  transiens,  matutina  lucta  lasso 


1  Par.   puts   over  this  word,  vel  I       3  cum  ins.  West. 
ortum ;  W.  has  exortum.  4  dixisset\       duxisset,      A.C.D. 


2  uxor  Osiris']  uxor  Isidis,  West.      West. 
Om.  W.  I 


CHRONICA   MAJORA.  9 

nervo  cum  angelo  completa,  mutatione  nominis  facta,  prasmissis 
rauneribus,  fratri  suo  tremebundus  occurrit.  Cujus  filia  Dina 
a  Sichem  oppressa,  et  Sichimitis  in  dole-  occisis,  jussu  Dei  ipse 
in  Bethel  altare  erexit,  et  domum  purgavit. 

Esau  liispidus  venator,  venditis  prirnogenitis  pro1  lenticula 
fulva  dictus  Edom,  ductis  uxoribus  Chananasis,  Judith  et  Ba- 
semath,  supplantatus  a  fratre  in  benedictione,  redeunti  Jacob 
de  Mesopotamia  cum  quadringentis  viris  pacifice  occurrit. 
Matrem  quoque  Esau  et  Jacob,  scilicet  Rebeccam,  adduxit 
Eliezer  servus  Abrahas  Ysaac,  de  Mesopotamia,  sororem  Laban, 
filiam  Batnelis. 


S.  Hieron. 
Liber 
Heb. 
Qusest.  in 
Genes  im, 
xxii.  20. 


De  Job,  et  Balaam,  et  asina. 

Tempore  filiorum  Ysaac,  ut  quidam  tradunt,  fuit  secundus 
rex  in  Edom  Job,  de  genere  Hus  filii  ISTachor,  post  Bale,  qui 
et  in  Genesi  dicitur  Jobab  pronepos  Esau.  Sed  Hebrgei  dicunt 
eum,  ut  diximus,  descendisse  de  Hus  primogenito  Nachor. 
Eodem  tempore  Balaam,  qui  in  Job  Eliud  dicitur,  descendit 
de  Buz,  qui  a  Balac  rege  conductus  at  malediceret "  Israel,  ei 
benedixit,  loquente  sibi  prius  asina,  et  de  ortu  stellaa  et  Sal- 
vatoris  prophetavit. 


74-77. 


Be  nativitate  cluodecim  patriarcliarum. 

Pet.  Co-  Memoratus    autem    Jacob    genuit   duodecim   patriarchas,   de 

mest.  Gen.  qUOrum  stirpe  duodecim  tribus  Israel  originem  habuerunt. 
Habuit  namque  ex  Lia,  quaa  lippa  dicebatur,  Ruben,  Symeon, 
Levi,  Judam,  Ysachar,  Zabulon,  et  Dinam  filiam  quaa  a  Sichi- 
mitis legitur  oppressa.  Ex  Bala  genuit  Dan  et  Neptalim.  Ex 
Zelfa  genuit  Gad  et  Aser.  Ex  Rachel,  quaa  pulchra  dicebatur, 
genuit  Joseph  et  Benjamin.  Iste  Joseph  genuit  Manassen  et 
Effraim,  quorum  uterque  facit  tribum  per  se,  remota  tribu 
Levi  a  sorte  hasreditatis. 


S.  August. 
De  Civit. 
Dei,  xviii. 
5. 


De  Seraph  cleo  JEgypti. 

Circa  hos  dies  Apis 3  rex  Argivorum  transvectus  est  navibus 
in  iEgyptum.  Qui,  cum  ibi  mortuus  fuisset,  appellatus  est 
Serapis,  omnium  maximus  iEgyptiorum  deus.  Serapis  autem, 
non  Apis,  ideo  appellator,  eo  quod  sarcofagum  ^jgyptii  soros 


1  pro]  Written  by  Par.  over  an 
erasure ;  West,  has  a ;  W.  has  pro 
edulio  lenticulce  fulva. 

2  malediceret]    A.  had  maledice- 


retur ;  Par.  has  obliterated  ur ;  W. 
has  malediceretur. 

3  West,   inserts  filiua  Pkorceiei ; 
W.  has  filius  Phoronei. 


10  MATTHjEI  parisiensis 

appellant,  ubi  eum  sepultum  venerari  coeperunt,  priusquam  ei 
templum  conderent.  Hujus  filius  fuit  Argus,  a  quo  sunt  Argi 
appellati. 

Be  Joseph  ei  ejus  venditione. 

Joseph  autem,  cum  sexdecim  esset  annorum,  pascebat  gregem  pet  q0_ 
cum  fratribus    suis,    adhuc   puer,    et   erat    cum   filiis    Balse   et  mest.  Gen. 
Zelfee,  uxorum  patris  sui.      Cumque  fratres  suos  apud  patrem  87. 
accusasset,  et  somnia   plura  fratribus  narrans  somniasset,  invi- 
debant  ei,  atque  iEgyptiis  vendiderunt.      Sed  dum  moraretur  Id.  97, 102. 
Joseph  in  iEgypto,  anno  secundo  sterilium  annorum  descendit 
etiam  eo  Jacob   in  animabus    septuaginta   duabus,  et  habitavit 
ibi,  et  per  ordinem  filiis  suis  ibidem  benedicens  vitam  finivit. 

Be  Jnda  et  ejus  generatione. 

Judas  filius  Jacob,  ex  uxore  nomine  Sue  genuit  Her,  Onam,  Id.  89. 
et  Sela.    Ex  Thamar  genuit  Phares  et  Zaram.     Istam  Thamar 
p.  4,  cum  dedisset  Judas  duobus  filiis  suis,  Her  et  Onam,  et  illi  ob 

ignominiosum  scelus  perissent,  remisit  viduam  in  domum  pa- 
ternam,  timens  earn  tradere  Sela,  quod  fieri  debebat  secundum 
legem,  causa  suscitandi  seminis.  De  qua  postea  sedente  in 
bivio,  mutato  habitu,  vadens  Judas  cum  Tram  opilione  ad  ton- 
dendas  oves,  Sue  uxore  sua  mortua,  Phares  et  Zaram  ad  unum 
concubitum  genuit,  suspicans  esse  scortum.  Qua3  postea  ad 
patibulum  ducta,  tanquam  in  adulterio  deprehensa,  per  arra- 
bonem  annuli,  baculi,  et  armillae  se  liberavit. 

Explicit  de  Genesi.     Incipit  de  Exodo. 

Be  morte  Israel,  et  nativitate  Moysi. 

Mortuo  autem  Israel  in  iEgypto,  et  in  terram  Chanaan  Exod.  i.  ii. 
translate  et  ibidem  sepulto,  crevit  populus  HebrEeorum  mira- 
biliter  annis  multis,  usque  dum  incrementis  ejus  inviderent 
iEgyptii,  et  ipsa  eorum  foecunditas  eis  fieret  importuna.  Tunc 
coeperunt  eos  affligere  laboribus  multis,  sed  tandem  divina 
miseratio  respexit  populum.  Egressus  est  namque  in  diebus 
illis  de  domo  Levi  vir  nomine  Amram,  qui  accepta  uxore 
stirpis  su£e,  nomine  Iochabeth,  genuit  ex  ea  Aaron,  Moysen, 
et  Mariam. 

Be  exitu  populi  Israelitici  de  JEgxjpto  duce  Moyse. 

Denique  cum  creverat  Moyses,  jubente  Domino,  eduxit  popu-  Orosius  i. 
lum   de    iEgypto,    in   portentis    et  prodigiis   magnis,  et  siccis  10. 


CHRONICA  MAJORA. 


11 


vestigiis  transierunt  Bubrum  Mare.  Quos  cum  persequeretur 
rex  Mgy-pti,  poenitentia  ductus  quod  eos  abire  sivisset,  in- 
gressus  est  ipse  cum  curribus  et  equitibus  suis  medium  sicci 
maris.  Sed  subito  refusa  est  super  ipsum  a  tergo  omuis  moles 
aquas,  et  obrutus  est  ibi  cum  universo  agmiue  suo.  Unde 
extant  nunc,  in  eodem  littore,  bujus  signi  certissima  monimenta. 
Tractus  nempe  rotarum  et  vestigia  equitum  et  peditum  ibi- 
dem adhuc  conspiciuntur,  et  si  casu  turbentur,  sole  renasceute, 
diatim  divinitus  reparantur.  Verum  postquam  transivit  Mare 
Bubrum,  populus  HebrEeorum1  fuit  in  deserta2  Syna  annis  quad- 
raginta,  quorum  primo  anno  per  manum  Moysi  suscepit  legem 
a  Deo.  Intra  illos  tamen  annos  non  calciamentum  aut  vestis 
illorum  est  attrita,  nee  ulla  capillorum  vel  unguium  excretio 
eis  est  dominata.  Sed  velut  inmortalitate  jam  reddita,  immu- 
tabilem  bominis  formam  eorum  simplex  servavit  integritas. 
Hos  autem  per  noctem  columna  lucis  tanquam  dux  itineris 
praacedebat,  et  eadem  per  diem  nubis  babens  speciem,  ne  fessos 
solitudo  vasta  redderet,3  ab  aestus  injuria  defendebat. 

Be  figmentis  poetarum. 

Eduxit  autem  Moyses   eundem  popukvm  ex  iEgypto,  novis- 

De  Civit  '  SJmo  tempore  Cycropis  regis  Atbeniensium,  qui  ipsam  Atbeni- 

Dei,  xviii.    ensium 4   condidit  civitatem    in   honorem  Minervaa,  et  ab   ejus 

8,  11.  nomine     Atbycos    Atbanienses     appellavit.        Minerva    quippe 

Greece   Atbanatbe  Partbene,  id  est,  immortalis  virgo  vocatur, 

quoniam  sapientia,  cujus  esse  dea  credebatur,  nee  mori  potest 

nee  corrunipi.     Haec  Ogygii  temporibus  ad  lacum  qui  Tritonis 

dicitur,  virginali   fertur   apparuisse  astate.      Unde  tanto  procli- 

vius  dea5  est  credita,  quo  minus  ejus  origo   innotuit.      Porro 

Atbenienses  lanificii,  vini,  et  olei  usum  primi  finitimis  populis 

tradidisse   feruntur.       Fertur  etiam  de  Cycrope,  quod  primus 

Jovi    ut  Deo6    mactaverit.      Hac    prseterea    tempestate   ferunt 

bomines    de    luto    formasse,    quod    optimus    sapientiaa    doctor 

extiterit.     BZujus  frater  fuit  Atblas,  qui  et  ipse  surnmus  astro- 


1  Hebrceoriim]  The  Chetham  MS. 
has  Hebreorurn  above  Judeorum. 

2  deserta]  Par.  has  vel  -to  over 
the  line. 

3  solitudo  vasta  redderet]  So  Par., 
-who  has  expuncted  the  reading  of 
the  MS.,  latitudo  conficeret.  The 
MSS.  of  West,  vary  between  lassi- 
tudo  conficeret  and  lassitudo  consu- 
meret. 


4  Atheniensium]  Atheniorum, 
A.C.D.  West. ;  Par.  has  over  it  vel 

ensium. 

5  dea']  de  ea,  A.C.D. 

6  ut  Deo]  Not  in  W.  or  West. 
After  primus,  W.  has  bovem.  The 
MSS.  of  West,  vary  between  ovem 
and  bovem. 


12 


MATTH^EI  parisiensis 


logus  fait.     His  etiam  diebus  reperitur  fuisse  Mercurius,  nepos 

Athlantis  ex  Maia  filia  sua,1  homo  rnultarum  inventor  artium. 

Cycropi  vero  Carnao  successit,  sub  quo  Deucalionis   diluvium 

fuit.     Tunc  etiam  Pbaethontis  fuit  fabulosum  incendium.  Isidori 

Chron. 

De  numero  jpopuli  Israel  prceter  Levitas. 

Dum  morarentur  in  deserto  Syna  filii  Israel,  praecepit  Do-  Num.  i. 
minus  Moysi  et  Aaron  ut  numerarent  eos  per  cognationes  et 
domos  ac  familias,  et  nomina  singulorum  a  vicesimo  anno  et 
supra,  omne  sexus  masculini  qui  possent  ad  bella  procedere : 
et  inventi  sunt  de  tribu  Ruben  filii  Israel  primogeniti  xlvi. 
milia  quingenti.  De  tribu  Symeon  lxx.  milia  ccc.  De  tribu  Gad 
xlv.miliaDcl.  De  tribu  Juda  lxxiv.  milia  dc.  De  tribu  Ysachar 
liv.  milia  cccc.  De  tribu  Zabulon  lvii.  milia  cccc.  De  tribu 
Joseph,  scilicet  filiorum  Ephraym,  xl.  milia  cccc.  De  tribu 
Manassen  fratris  Ephraym  xxxii.  milia  cc.  De  tribu  Benjamin 
xxxv.  milia  cccc.  De  tribu  Dan.  lxii.  milia  Dec.  De  tribu  Aser 
xl.  milia  et  mille  D.     De  tribu  ISTeptalim  liii.2  milia  cccc. 

Summa  filiorum  Israel  cum  exirent  de  Egipto. 

Summa  autem  filiorum  omnium   Israel,  sexcenta  tria  milia  Num.  i. 
quingenti  quadraginta.    Levitee  autem  non  sunt  numerati  cum  45-50. 
eis,  sed  jubente  Domino  constituti  sunt  ad  portandum  taberna- 
culum  testimonii  et  omnia  utensilia  ejus,  et  erant3  in  ministerio, 
ac  per  gyrum  tabernaculi  castra  rnetabantur.4 

De  quadraginta  duabus  mansionibus  pojpuli  Israelitici,  dum 
fuerunt  in  deserto,  per  tres  annos. 

Primi    anni,    prima    mansio  °    populi    Israel    in    deserto    fuit  Pet.  Co- 
Eamesse,     secunda     Sochot,    tertia    Echam,    quarta    Phiairon,  mest.  Liber 
quinta  Mara,  sexta  Helym,  septima  desertum  Sim,  octava  De-  ■Nun1,  51* 
phea,  nona  Alus,  decima  Raphidim,  undecima  desertum  Synai. 
Secundi  anni   mansio    prima   fuit   sepulchrum    concupiscentia3, 
secunda   mons    Sepher,    tertia  mons    Seroch,    quarta  Rechima, 


1  A.  C.  D.  repeat  filia ;  it  is  erased 
inC. 

2  liiu]  So  W  ;  liv.  West. 

3  eran  f]  erunt,W.  Chetham.  The 
Reg.  MS.  of  West,  has  qua  erant. 
After  ministerio,  W.  inserts  altaris, 
West.  ejus. 


4  rnetabantur^  metabuntur,  W. 
and  MS.  Chetham;  the  Reg.  MS. 
has  rnetabantur. 

5  mansio']  mensio,  A. CD. ;  it  is 
altered  in  C. 


CHRONICA   MAJORA. 


13 


v.  Eernmon  Phares,  vi.  Lebna,  vii.  Eessa,  viii.  Chelatha,  ix. 
Arada,  x.  Macelotb,  xi.  Tbaacb,  xii.  Thare,  xiii.  Melcha,  xiv. 
Esinona,  xv.  Baneiacbam,  xvi.  mons  Galgag,  xvii.  Jetbebatba, 
xviii.  Ebrona,  xix.  Asion  Gaber,  xx.  Cades.  Tertii  anni  prima 
mansio  mons  Hor,  ii.  Salmana,  iii.  Pbinon,  iv.  Oboth,  v.  Jeaba- 
rim,  vi.  Dibongad,  vii.  Hemonde,  viii.  Blataim,  ix.  Abarim, 
x.  Campestria  Moab. 


Josue. 


De  Josue,  et  de  exploratoribtis  Jericho. 

Pet.  Co-  Mortuo  Moyse,  successit  Josue  films  Nun  in  ducatu  populi 

niest.  Lib.  Israel,  jubente  Domino ;  qui  missis  exploratoribus  in  Jericbo 
de  Cetbim,  post  septem  dies  Jordanem  siccis  pedibus  cum 
omni  populo  transivit.  Duodecim  lapides  de  alveo  in  siccum 
tulit,  aliis  duodecim  de  alveo  in  siccum  reportatis  ;  populum 
in  Galgala  secunda  circumcisione  innovavit.  Civitatem  Jeri- 
cbo, septem  diebus  sacerdotibus  clangentibus  buccinis,  in  sep- 
timo  septies  desfcruxit;  Acbor,  qui  de  anatbemate  regulam 
auream  et  cblamydem  coccineam  tulerat,  propter  quod  Do- 
minus  iratus  in  Hai.  xxxvi.  viros  occiderat,  lapidavit.  Civitatem 
Hai  per  insidias  accendit,  Gabaonitas  in  servos  lignarios  et  P»  5. 
aquarios  recepit.  Quinque  reges  qui  obsederant  Gabaon,  pro- 
ducto  diei  spatio,  sole  et  luna  stantibus,  peremit,1  viginti  qua- 
tuor  reges  qui  erant  cum  Jabin  interfecit.  Altari  constructo  in 
Ebal,  benedictiones  et  maledictiones  acclamari  prrecepit,  terrain 
aliis  secundum,  concessionem,  aliis  secundum  traditionem  dis- 
tribuit.  Duas  tribus  et  dimidiam,  qua?  in  reditu  suo,  post 
quatuordecim  annos,  altare  juxta  tumulos  Jordanis  construx- 
erant,  liberans  dimisit ;  foedus  a  populo  de  colendo  Deo,  per 
aqua3  effusionem  initum,  in  volumine  scripsit. 


S.  August. 
DeCivit. 
Dei,  xviii. 
12. 


De  figmentis  gentilium  temporibus  Josue. 

Temporibus  Josue  Liber  pater  fertur  ostendisse  vitem 
bospiti  suo  in  Graacia.  Et  bis  iterum  temporibus  rapta  per- 
hibetur  Europa,  cujus  filii  fuerunt  Eadamantus,  Sarpedon, 
et  Minos.  His  quoque  diebus  Busyris,  filius  Neptuni  ex 
matre  Lybia,  Paphi  filia,  suis  diis  suos  bospites  immolabat." 
Sed  et  bis  temporibus  Latbona  peperit  Apollinem,  non  ilium 
cujus    oracula  solebant   consuli,3  sed   ilium    qui   cum    Hercule 


1  peremif]  om.  West. 

2  The  MSS.  of  West,  here  insert 
a    paragraph    about    Phoenix    and 


Cadmus.     In   W.  it   is   before  the 
previous  sentence. 

3  non — consuli]  In  West.,  but  not 
inW. 


14 


MATTH^I    PAEISIENSIS 


servivit  Admeto,  qui  tamen  sic  est  Deus  creditus,  ut  plurimi 
ilium  unum  eundemque  opinentur  Apollinem  fuisse.  Hoc 
praeterea  tempore,  Liber  pater  bellavit  iu  India,  qui  multas 
legitur  in  exercitu  foeminas  habuisse,  qua3  Bacbas  sunt  appel- 
latas,  non  tarn  virtute  quam  furore  famosee.  Per  idem  quoque 
tempus  Perseus,-  et  Andromeda  uxor  ejus,  in  caelum  recepti 
esse  referuntur. 


De  judicibus,  qui  post  mortem  Josue  judicaverunt  Israel. 

Post  mortem  Josue  Bennun,  qui  Moysi  successit,  Hebraaorum  Liber 
populus  mansit  sub  judicibus  annis  multis,  quorum  nomina  Judicum. 
sunt  baac,  Otboniel,  Aiotb,  Delbora,  G-edeon,  Abymelecb,  Tbola, 
Jayr,  Jepbte,  Abessan,  Jabdon,  Sanson,  Hely,  Samuel,  qui 
unxit  Saulem  in  regem.  Memoratus  autem  Otboniel  percussit 
Cariatbsepher,  unde  babuit  uxorem  Axam,  quae  petiit  a  patre 
suo  irriguum  superius  cum  irriguo  inferior! ;  judicavit  autem 
Israel  xl.  annis.  Huic  successit  Aotb,  qui  cum  esset  ambi- 
dexter, percusso  Eglon  rege  pingui,  Israel  liberavit ;  judi- 
cavit Israel  lxxx.  annis.  Sangar  occidit  sexcentos  viros  vo- 
mere  uno.1  Delbora  uxor  Baracb  vel  Lapidotb,  occiso  Sisara 
per  Jabel  uxorem  Abner  Cinei,  dato  poculo  lactis,  tandem 
Jabin  interfecit,  cujus  princeps  fait  Sisara,  et  canticum  ceci- 
nit-  Delbora  judicavit  Israel  quadraginta  annis.  G-edeon 
salutatus  ab  angelo,  cui  supra  petram  carnes  obtulit,  ab  ara 
destructa  dictus 2  Jeroboal,  suscepto  signo  in  vellere,  cum  tre- 
centis  aquam  more  canum  lambentibus,  laternis  fractis  et 
tubis  clangentibus,  quatuor  reges  Oreb  et  Zeb  et  Zebee  et 
Salmana  stravit.  Abimelecb,  filius  Jeroboal  de  concubina,  in 
Sycbem  factus  rex  super  Sicbimitas,  lxx.  fratres  suos  inter- 
fecit, superstite  qui  parabolam  de  oliva  et  ficu  et  vite  et 
ramno  Sicbimitis  proposuit.  Eandem  etiam  Sicbem  cum  prin- 
cipe  suo  Gaal,  per  Zebul  destruxit,  et  fragmine  mola3  per 
manum  mulieris  in  oppido  Tbesbe  periit.  Abimelecb  de  Jero- 
baal  regnavit  super  Israel  tribus  annis.  Tbola  succedens 
Abimelecb,  judicavit  Israel  xxiii.  annis,  et  Jayr  xxii.  annis. 
Jepbte  a  filiis  Israel  ut  spurius  abjectus,  in  regione  Thob 
commorans,  postea  super  eos  princeps  factus,  superatis  Am- 
monitis    voto    alligatus,    filiam   post    planctum   virginitatis   xl. 


1  W.  has  "  Post  Aioth  judicavit 
"  Sangar  Israel  anno  fere  uno,  qui 
"  populum  liberans  viros  sexcentos 
"  vomere  uno  peremit,  et  sic  vitam 
u  finivit."   West,  has  after  uno,  "  et 


"  ipse  defendit  Israel  et  eodem  anno 
"  vitam  finivit." 

2  dictus']   ductus,  A.C.D.  "West. 
It  is  not  in  W. 


13 


CHRONICA   MAJORA.  15 

dierum  immolavit.  Quadraginta  duo  [milia]  '  de  Effraym  per 
Secbboletb,  et  Thetholoch,  dijudicans  ad  vada  Jordanis,  truci- 
davit.  Jephte  judicavit  Israel  vi.  annis,  Abesan  post  eum 
judicavit  Israel  vii.  annis,  Aylon  x.  annis,  Abdon  sive  Labdon 
viii.  annis,  Sanson  xx.  annis.  Iste  Sanson  Manue  films,2  cui 
nativitas  ejus  per  angeluna  est  praedicta,  ISTazareus,  uxore  ducta 
in  Tampnata,3  parabola  de  leone  convivis  proposita  et  per  dolum 
mulieris  soluta,  cum  segetes  bostium  ligato  igne  ad  caudas 
vulpium  incendisset,  et  niille  viros  niandibula  asini  aquam 
dante  in  Ramotblesbi  trucidasset,  et  portas  Gazaa  in  montem 
tulisset,  tandem  dolo  Dalidse  rasis  crinibus  a  Pbilistseis  excas- 
catus,  molae  deputatus,  in  templo  Dagon  renascentibus  capillis, 
plures  stravit  mortuus  quam  vivus. 

De  raptu  Helence  et  fahulis  poetarum. 

S.  August.  Inter  annos  illos  quibus  populus  Hebrgeorurn,  post  mortem 
De  Civit.  Jebu,  alternavit  sub  judicibus  et  bumilitates  laborum  et  pros- 
is  peritates    consolationum,  Alexander  Paris   Helenam   rapuit,  et 

regnum  Argivorum  ad  Micenas  est  translatum,  ubi  regnavit 
Agamemnon.  Per  idem  etiam  tempus  celebres  apud  gram- 
maticos  fabulae  sunt  inventse.  Fabula  scilicet  de  Triptolemo, 
quod  jubente  Cerere,  anguium  portatus  alis,  indigentibus 
terris  frumenta  volando  circumtulerit.  De  Minotauro,  quod 
bestia  merit  inclusa  laberinto,  quo  cum  intrassent  bomines, 
inextricabili  errore  inde  exire  non  poterant.  De  Centauris 
quod  equorum  bominumque  fuerit  natura  conjuncta.  De  Tri- 
cerbero,4  quod  sit  triceps  inferorum  canis.  De  Pbrixo  et 
BZelle  ejus  sorore,  qiiod  vecti  ariete  volaverint.  De  Grorgone, 
quod  fuerit  crinita  serpentibus,  et  aspicientes  se  convertebat 
in  lapides.  De  Bellerofonte,  quod  equo  pennis  volante  sit 
vectus,  qui  equus  Pegasus  dictus  est.  De  Ampbione,  quod 
cytbarse  suavitate  lapides  mulserit  et  attraxerit.  De  fabro 
Dfedalo  et  ejus  filio  Tcaro,  quod  sibi  aptatis  pennis  vola- 
verint.  De  Oedipo,  et 5  monstro  quodam,  quod  Spinga G 
dicebatur,     bumana     facie    quadrupes,7     soluta,    quae    ab    illo 


1  milia']    also   omitted  in   West,  j       5  et]  So  Par.  above  quod,  -which 
The  passage  is  not  in  W.  !  is   expuncted  ;    monstro   quodam   is 

2  West,  inserts  de  stirpe  Dan.   W.  !  altered    from    monstrum    quoddam, 
has  de  tribu  Dan.  which  West.  has. 


3  Tampnata]  intemptata,  Par.,  in 
margin,  and  so  CD. 

4  Tricerbero]  vel  Cerbero,  Par., 
in  margin.  Tribercero  vel  Cerbero, 
C. 


6  Spinga]  vel  Spinxs,  Par.,  over 
the  line. 

7  A.  inserts  ob.  The  MSS.  of 
West.  vary.  Chetham  has  it,  Trim 
not. 


16 


MATTH.EI  parisiensis 


proponi  solebant,  velut  insolubili  quasstione,  suo  prascipitio 
perire  compulerit.  De  Anthaao,  quem  necavit  Hercules,  quod 
filius  fuerit  terra?,  propter  quod  cadeus  in  terram,  fortior 
solitus  esset '  assurgere.  De  Ganimede,  puero  ad  stuprum 
rapto,  quod  nefas  non  Jupiter,2  cui  ascribitur,  sed  rex  Tan- 
talus fecisse  refertur.  Danae  etiam  per  imbrem  aureum, 
ipsius  Jovis  fertur3  adepta  fuisse  concubitura,  ubi  subintelli- 
gitur  mulieris  pudicitia  auro  fuisse  corrupta. 


p.  6. 


Birth  of 
Brutus. 


De  excidio  Trojce  et  nativitate  Bruti. 

Hac  tertia  mundi  astate,  cum  judicasset  Labdon  Israel  Historia 
tribus  annis,  factum  est  Trojse  excidium,  expletis  a  mundi  sce  a' u 
initio  quatuor  milibus  xix. ;  a  diluvio  mille  Dcclxxvii. ;  a  nativi- 
tate Abrabaa  et  quadragesimo  tertio  anno  Mni  regis  Assy- 
riorum  dcccxxxv.  ;  ante  urbem  conditam  annis  cccciv. ;  ante 
primam  quoque  Olympiadem  annis  ccccvi.,  capta  est  Troja. 
Dc  cujus  excidio  iEneas,  Veneris  et  Anchisaa  filius,  ad  Italiam 
venit,  post  excidium  anno  tertio.  Qui  cum  Turno  Dauni  Tus- 
corum  filio  dimicans,  eum  interemit,  ejusque  sponsam  Lavi- 
niam,  Latini  regis  filiam,  in  conjugium  accepit.  Regnavit 
autem  iEneas  Latini s4  tribus  annis;  quo  vita  dedecente  reg- 
num  suscepit  Ascanius,  ejusdem  iEneaB  filius,  quem  apud 
Trojam  ex  Creusa  conjuge  genuerat,  et  secum  in  Italiam  ve- 
niens  adduxerat.  Hie  condidit  Albam  super  Tiberim,  genuit-  Galf.  Mon. 
que  filium  cujus  nomen  erat  Silvius.  Hie  furtivas  veneri  i.  cap.  3. 
indulgens,  nupsit  cuidam  nepti  Lavinias,  eamque  fecit  prasg- 
nantem.  Oumque  dies  partus  accessisset,  edidit  mulier  puerum, 
et  in  nativitate  ejus  mortua  est.  Traditur  autem  ille  obstetrici, 
et  vocatur  Brutus.  Postremo  cum  ter  quini  anni  emensi 
essent,  comitabatur  juvenis  patrem  in  venando,  inopinatoque 5 
ictu  sagittaa  patrem  pro  bestia  interfecit.  Quo  mortuo,  ex- 
pulsus  est  ille  ab  Italia,  indignantibus  parentibus  ipsum 
tantum  facinus  commisisse. 


1  solitus  esset']  So  altered  by  Paris 
from  soleret. 

-  Jupiter']  So  Par.  above  the  line. 
Jovis,  A.C.D.W.  West.  C.  puts 
Jupiter  in  the  margin. 

3  fertur]  So  altered  by  Par.  from 
ferta  est,  as  West.    W.  has  dicta  est. 


4  Latinis]  vei  u.,  Par.,  over  the 
line. 

5  inopinatoque]  inopino,  A.  West, 
as  Galf.  Mon.  Par.  puts  inopin- 
atoque above  the  line.  W.  has  ubi 
inopinato. 


CHRONICA   MAJORA.  17 


Ut  Brutus  in  exilium  pulsus,  ad  regem  G-rcecorum  divertit. 

Calf.  Mon.       Exulatus  1  ergo2  Brutus,  adiit  partes  Graaciaa,  et  invenit  ibi  Exile  of 

i-  3-  progenieru   Heleni,    filii   Priami,  qui    sub   potestate    Pandrasi,  Brutus. 

regis  Graacorum,  in  servitute  tenebatur.     Pirrus    etenim  filius 

Acbillis,   post    eversionem    Troja3,    pra3dictum    Helenum    com- 

pluresque3  alios    secum    in   vinculis    abduxerat,    et   ut   necem 

patris  sui  in  ipsos  vindicaret,  in  captionem   teneri  praaceperat. 

Agnita  igitur  veterum  concivium  prosapia,  moratus  est  Brutus 

apud  eos.     In  tantum  autem  militia  et  probitate  vigere  ccepit, 

ita   ut   a    regibus    et   principibus    praa    omni  juventute  patriaa 

amaretur.     Erat   enim  inter  sapientes  sapiens,  inter  bellicosos 

fervens,    et    quicquid    auri     vel     argenti    sive    ornamentorum 

adquirebat,  totum    militibus    erogabat.     Divulgata    itaque    per 

universas  nationes  ipsius  fama,  Trojani  coaperunt  ad  eum  con- 

fluere,    orantes    ut,    ipso    duce,  a    servitute  Graacorum    libera- 

rentur.      Quod  leviter    fieri   asserebant,    cum    in    tantum   jam 

infra  patriam  multiplicati  essent,  ita  ut  septem  milia,  exceptis 

parvulis  et  mulieribus,  computarentur.     Erat  praaterea  quidam 

nobilissimus  juvenis  in  Graacia,  nomine   Assaracus,  qui   parti  - 

bus    eorum    favebat.     Ex  Trojana    namque   matre   natus   erat, 

fiduciamque   in   illis    babebat    maximam,  ut  auxilio  eorum  iu- 

quietudini  Graacorurn  resistere  quivisset.     Arguebat  enim  eum 

frater  suus  propter  tria  castella,  quae  sibi  moriens  pater  dona- 

verat,  et   ei   auferre  conabatur,  quia  ex  concubina  natus   fue- 

rat.     Erat    autem  frater  ejus    patre  et  matre  Graacus,4  ascive- 

ratque  regem  caaterosque  Graacos  parti  suaa  favere.    Inspiciens 

ergo    Brutus    et    virorum    multitudinem    et   Assaraci    castella, 

Id.  i.  4.        quaa  sibi  patebant,  securius    petitioni   eorum  adquievit.     Erec-  Brutus 

tus    igitur    in   ducem,    convocat    undique    Trojanos,    et    oppida  Pandra- 

Assax-aci    munivit.     Ipse    autem    et    Assaracus,  cum   tota  mul-  n      regem 
...    j.  .  L     ..  ni      '  Grraacorum 

titucune  virorum  et  muherum    quaa    eis    adhaarebat,  nemora  et  bello  super. 

colles    occupant.     Deinde    Brutus    literas    suas    regi    direxit,  avit. 

petens  celsitudinem  potentiaa  suaa,  ut  sineret  populum  ad  alia- 

rum  terrarum  nationes  accedere,  vel  in  terra  sua  ad  pristinam 

dignitatem   redire.     Pandrasus    ergo   vebementi  commotus  ira, 

exercitum    grandem    collegit,    ut    Trojanos    persequeretur,     et 


1  Exulatus]  Par.  has  vel  exul 
above  the  line,  and  adds  in  the 
margin  :  "  Exulo  per  totum  hunc 
"  librum  tarn  passivum  sensum 
"  quam  activum  retinet ;  sic  etiam 
"  degenero  transitive  saape  accipi- 
"  tur.     Ita  enim  in  veteribus  isto- 


"  riographis    invenitur."     This    is 
incorporated  with  the  text  in  D. 

2  ergo]  itaque,  W.  ;  igitur,  West. 

3  pluresque]  compluresque,  West. 
This  sentence  is  not  in  W. 

4  Grcecus]  om.  AVest. 


B 


18  MATTH^T   PARISIENSIS 

majori  subiceret  servituti.  Dum  autem  deserta,  quibus  eos 
adesse  autumaverat,  per  oppidum  Sparatinum  peteret,  egres- 
sus  est  Brutus  cum  tribus  milibus  virorum,  ipsunique  nihil 
hujusraodi  praameditatum 1  ex  inproviso  invasit,  totumque  ejus 
exercituin  dispergens,  maximam  partem  interfecit.  Ad  ulti- 
mum  vero,  Marte  sibi  existente  propitio,  Antigonum  fratrem 
regis,  et  Anacletum  ejusdem  socium  retinuit  atque  vinculis 
mancipavit. 

Ut  Brutus  regem  Pandrasum  hello  ceperit. 

Brutus  vero  potitus  victoria,  oppidum  sexcentis  militibus  Galf.  Mon. 
munivit,  captivosque  suos  custodibus  tradens,  nemorum  abdita  u  6~10- 
iterum  petivit.  At  Pandrasus  ob  fugam  siiam  fratrisque  cap- 
tioned] anxius,  populum  dilaceratum  resociare  vacavit,  oppi- 
dumque  cum  resociato  populo  obsidere  progressus  est.  Arbitra- 
batur  enim  Brutum  immisisse  se  infra  ipsum  cum  Antigono 
caeterisque  captivis  quos  ceperat.  Ut  igitur  moenibus  accessit, 
indixit  ut  alii 2  egressum  inclusis  abnegarent,  alii  cursus  flumi- 
nis  averterent,  alii  crebris  arietibus  casterisque  machinationi- 
bus  murorum  compagem  dissolverent.  Brutus  vero  obsessis 
opem  subvectare  affectans,  nocte  sequente  castra  G-raacorum 
invadere  disposuit,  ut  labore  fessos  et  pigros  somno  et  quasi 
ab  bostium  incursione  securos,  miseranda  caade  afficeret,  affec- 
tosque  suaa  voluntati  subiceret.  Dispositis  ergo  catervis, 
Brutus  cum  sociis  suis  bostium  cuneos  audacter  penetrans,  ad 
regis  tentorium,  quod  super  omnia  adire  aastuabat,  pervenit. 
Quo  facto,  enses  ocius  evaginant,  cubilia  sopitorum  ingrediun- 
tur,  letiferos  ictus  ingeniinant,  et  nullam  quietem3  babentes, 
castra  in  modum  leonum  lustra  ferarum  perscrutan- 
tium4  deambulant,  quaeque  sibi  obvia  crudeliter  lauiantes. 
Brutus  vero  Pandrasum  regem  omni  solatio  destitutum,  vivum 
retinuit,  ipsumque  vinciri  et  reverenter  conservari  prase epit. 

Ut  Brutus  filiam  Pandrasi  regis  duxerit  in  uxorem. 

Brutus  vero,  tanta  laatus5  victoria,  quassivit  a  suis   quid  a  Id.  i.  10. 
Paudraso  petendum  laudarent.     Illi  vero   cum   diversis   affec- 
tibus    diversa    affectarent,    surrexit    Mempritius     vir     consilio 
magnus,  indictoque  silentio  ait :  "  Regem  interficere  cupiditate 


1  prameditaturn]  vel  -tantem,  Par. 

2  alii]  aliis,  West. 

3  quietem]    pietatera,    West,    as 
Galf.  M. 


4  in  modum  .  .  .  perscrutantium] 
in  hnnc  niodurn,  West,  as  Galf.  M. 

5  leetus]  vel  fretus,  Par.,   above 
the  line. 


CHRONICA   MAJORA. 


19 


Galf.  Mon, 
i.  11. 


"  dominandi,  nefas  mibi  videtur,  cum  omnibus  licitum  sit  pro 
"  patria  pugnare.  Sed  laudo  ut  petamus  ab  illo  filiam  suam 
"  ad  opus  ducis  nostri,  et  cum  ea  aurum  et  argentum,  naves 
"  et  frumentum,  et  csetera  itineri  nostro  necessaria,  ut  ali- 
"  quam  regionem  desertam  adire,  ubi  nos  et  tota  nostra  pos- 
"  teritas  in  asvum  soli  regnare  possimus."  Cumque  omnibus 
ha?c  sententia  placuisset,  Bruto  jubente,  rex  in  medium  reve- 
renter  adductus  est.  Edoctus  vero  de  proposito  eorum,  demissa 
voce  respondit :  "Quoniam  adversi  dii  me  meumque  fratrem 
"  Antigonum  in  manus  vestras  tradiderunt,  parendum  est  peti- 
"  tioni  vestra?,  ne  vitam,  quee  vestro  arbitrio  mihi  adimi 
*'  vel  concedi  potest,  amittam ;  do  duci  vestro  filiam  meam 
"  Innogen.  do  aurum  et  argentum,  frumentum,  vinum  et 
"  oleum,  et  quicquid  itineri  vestro  necessarium  censueritis." 
Maritata  itaque  filia  Bruto,  caaterisque  omnibus  rite  peractis, 
rex  liber  a  carcere  [dimittitur],  et  Troes l  ab  ejus  potestate 
secundis  ventis  abscedunt. 


Ut  Brutus  iiavigando  mansionem  qucesierit. 

Id.  Completis  igitur  prospero  ventorum  flatu   duobus  diebus  et  Voyage  oi 

una  nocte,  applicuerunt  in  quandam  insulam  Leogecia  voca-  ru  us' 
tarn,  quaa  antiquitus  vastitata  -  a  nemine  babitabatur.  Exeuntes 
e 3  navibus  venerunt  ad  quandam  civitatem  desertam,  in  qua  P-  ?• 
invenerunt4  tempkim  Diana?,  et  ipsius  imaginem  responsa  dan- 
tem,  si  forte  ab  aliquo  peteretur.  Suggesserunt5  duci  commi- 
litones  templum  adire,  atque  litatis  donis  a  numine  inquirere, 
quae  patria  eis  sedem  certse  mansionis  praeberet  regionem. 
At  Brutus  consiliis  eorum  adquiescens,  ante  aram  dea?  vas 
sacrificii  plenum  vino  et  sanguine  Candidas  cervEe  dextra 
tenens,  vocem  in  base  verba  dissolvit: 


Id. 


TJt  Brutus  Dianam  consuluerit.6 

Diva  potens  nemorum,  terror  silvestribus  apris, 
"  Cui  licet  anfractus  ire  per  astbereos 


Oracle  of 
Diana. 


1  Troes~\  vel  Trojani,  Par.,  above 
the  line. 

2  vastitata~\  vel  vastata,  Par., 
above  the  line.  C.  has  vastitata  vel 
vastata ;  West,  vastata ;  W.  vas- 
tatus. 

3  e]  de,  W.  West. 

4  invenerunt]  ora.  West.  W.  has 
erat,  and  afterwards  imago. 


h  suggesserunt]  altered  by  Par. 
from  suggerunt,  which  West  has. 
W.  sucgesserunt. 

6  In  the  margin  is  a  Picture  of 
a  statue  of  Diana,  with  wings  to 
the  feet,  and  horns,  and  four  wor- 
shippers ;  a  deer  killed  on  the 
ground. 

B   2 


20 


MATTH^T   PAPJSIENSIS 


"  Infernasque  domos,  terrestria  jura  revolvis,1 

a  r£n«  ^c  quag  terras  nos  habitare  velis. 
"  Die  certam  sedem,  qua  te  venerabor  in  sevum, 

"  Qua  tibi  virgineis  templa  dicabo  cboris." 

Hasc  ubi  novies  dixit,  circuivit  aram  quater,  fuditquo 
sanguinem  et  vinum  quod  tenebat,  in  focum,  atque  procubuit 
super  pellem  cervas,  quam  ante  aram  extenderat,  invitatoque 
somno  tandem  obdormivit.  Erat  tunc  quasi  tertia  bora  noctis, 
qua  dulciore  somno  mortales  premuntur.  Tunc  visum  est  illi 
deam  ante  ipsum  astare,  et  eurn 3  in  hunc  modum  affari : 

Respoiisum  Dianas. 

"  Brute,  sub  occasu  solis,  trans  Gallica  regna,  Galf.  Mon. 

"  Insula  in  occeano  est,  undique  clausa  mari,  i-  11. 

"  Insula  in  occeano  est,  babitata  gigantibus  olim, 

"  Nunc  deserta  quidem,  gentibus  apta  tuis. 
"  Hanc  pete,  namque  tibi  sedes  erit  ilia  perennis, 

"  Hie4  net  natis  altera  Troja  tuis. 
"  Hie  de  prole  tua  reges  nascentur,  et  ipsis 

"  Totius  terrae  subditus  orbis  erit." 

Tit  Brutus  GorincBum  invenerit. 

Tali  itaque  visione  expergefactus  dux,  sodalibus  quae  audi-  Id.  i.  11-15. 
erat  indicavit.  At  illi  maximo  fluctuantes  gaudio,  ad  naves 
illico  revertuntur.  Sulcantes  aequora,  cursu  triginta  dierum, 
venerunt  ad  Affricam ;  deinde  ad  aras  Pbilistinorum,  et  ad 
lacum  Salinarum,  et  navigaverunt  inter  Ruscitadam  et  montes 
Azaraa.  Porro  flumen  Malvse  transeuntes  petierunt  columnas 
Herculis,  et  Tyrrenum  sequor,  ubi  juxta  littora  invenerunt 
quatuor  generationes  de  exulibus  Trojaa,  quae  Antenoris  fugarn 
fuerant  comitataa.  Erat  autern  dux  eorum  Corinaaus,  vir  magni 
consilii,  audacias,  et  virtutis.  Hunc  Brutus  associavit  sibi,  et 
populum  cui  praasidebat.  Yenerunt  inde  ad  Aquitanniam,  et 
ostium  Ligeris  ingressi,  situm  exploraverunt  regionis.  At 
Corinaaus  cum  cc.  viris  naves  egrediens,  victualia  viriliter 
congerebat.  Cumqiie  id  Groffario,  qui  tunc  in  Aquitania  regna- 
bat,  nunciatum  fuisset,  cum  Gallis  et  Aquitaniis  obviam 
veniens,  ereptioni  prasdas  vacabat.  Inito  tandem  certamine, 
dira   pugna   committitur   utrobique.     Sed  Corinasus  infra  tur- 


1  revolvis]  revolve,    West.  ;    re- 
solve, W. 

2  Tu]  So  Par.  altered  from  Et, 
as  West,  and  W. 


3  eurn']  sese,  A.  West.     Par.  ex- 
puncts  this,  and  inserts  eurn  over  it. 

4  Hie]  hsec,  West. ;   hie  fiet  et, 
W. 


CHRONICA   MAJORA. 


21 


mas  eorundem  sese  densa  acie  intromittens,  hostes  coegit  in 
fugam,  et  forte  amisso  gladio  arripiebat1  bipennem.  Qua2 
brachium  cum  manu  amputat,  illi  scapulas  a  corpore  separat, 
alii  caput  uno  ictu  detruncat,  altefius  crura  a  summo  dissecat, 
omnes  in  ilium  et  ipse  solus  in  omnes  ruebat.  Quod  Brutus 
aspiciens,  motus  amore  viri,  venit  cum  una  turma,  et  regem 
Goffarium  cum  Pictavensibus  et  Gallis  in  fugam  propellit. 
Affuit  autem  ibi  quidam  Tros 3  nomine  Turnus,  nepos  Bruti, 
quo  fortior  sive  audacior  nullus  excepto  Corinseo  aderat. 
Hie  solo  gladio  suo  sexcentos  viros  peremit,  sed  ab  irruen- 
tibus  Gallis  citius  quam  debuerat,  proh  dolor  !  interfectus  est. 
De  nomine  vero  ipsius  Turonorum  civitas  vocabulum  traxit,  Turono- 
quia  ibidem,  ut  testatur  Homerus,  sepultus  fait.  Et  licet 
Bruto  tanta  victoria  maximum  ingessisset  gaudium,  magno 
tamen  angebatur  dolore  quod  nepotem  suum  amiserat,  juve- 
nem  tantse  probitatis.  Nee  mora,  assensu  suorum  classem 
suam  petivit,  replens  earn  universis  qua3  adquisierat,  navesque 
ingressus,  prosper  is  ventis  promissam  adiens  insulam,  in 
Totonesio  littore  applicuit. 


rum  civitas 
unde. 


Galf.  Mon. 
i.  16. 


Ut  Brutus  ad  insulam  Albion  veniens,  terras  militibus  suis 
afflaenter  distrihuit. 

Erat  tunc  nomen  insula?  Albion,  quae  a  nemine,  exceptis  paucis  Arrival  of 
stantibus,  inbabitabatur.    Amceno  tamen  situ  locorum  herboso-  Brutus  at 
rum,  et  copia  piscosorum  fluminum,  nemorunique  fecunditate4  u6b 
praselecta,   affectum    babitandi  Bruto  sociisque  inferebat.     Per- 
agraois  ergo  quibusque  provinciis,  repertos  gigantes  ad  cater- 
vas5  montium  fugant,  patriam   donante  duce  sortiuntur,  agros 
incipiunt   colere,    domos    aadiflcare,    ita    ut    in    brevi    tempore 
terrain    ab    tevo    babitatam 6    censeres.      Denique    Brutus    de 
nomine     suo,     insulam    Britanniam     appellat,    sociosque    suos 
Britones.     Volebat  enim  ex  derivatione  nominis  sui  memoriam 
babere  perpetuam,  unde  postmodum  loquela  gentis,  quae  prius 
Trojana   sive   curvum   Grascum    nuncupabatur,  dicta    fuit  Bri- 
tannia.    At  Coringeus  portionem  regni,  quaa  ilium  contingebat, 


1  arripiebat]  So  Paris,  over  the 
MS.  reading  amministrabat,  which 
is  expuncted. 

2  qua]  So  Par.  for  huic,  which 
A.  and  West.  have. 

3  Tros]  vel  Trojanus,  Par. 

4  So  altered  by  Par.  from  the 
original  reading,  nemoribus  quoque, 


as  West,  has  ;  nemoribusque,   Galf. 
Mon.     The  sentence  is  not  in  W. 

5  catenas]  vel  cacumina,  Par. ; 
cavernas,W.  and  the  MSS.  of  West, 
(except  Peg.,  which  has  catenas'). 

6  habitatam]  So  altered  by  Par. 
from  inhabitatam,  which  W.  and 
West.  have. 


22 


MATTHjEI  pakisiensis 


ab  appellatione  sui  nominis  Corineiara1  vocat,  populum  quo- 
que  suum  Corineiensem,  exemplum  ducis  est  insecutus.  Ideo 
praecipue  illam  regioneru,  quaa  nunc  a  cornu  Britanniaa 
Cornubia  appellatur,  elegit,  quia  super  omnia  cum  gigantibus 
congredi  asstuabat.  Plus  enim  ibi  abundabant,  quam  in  ulla 
provinciarum  quae  consociis  suis  fuerant  distributes.  Nempe, 
ut  in  bistoria  Britonum  legitur,  ipse  luctamen2  iniit  cum  quo- 
dam  gigante,  Goemagog  nomine,  cujus  statura  duodecim 
cubitorum  erat,  ipsumque  in  bumeris  ponens,  usque  ad  littus 
maris  detulit,  atque  per  abrupta  saxoruru  deorsum  proiciens, 
in  multa  frusta  concidit. 

Ut  Brutus  Trinovantum  condiderit. 

Diviso  tandem  regno,  affectavit  Brutus  civitatem  sedificare.  Galf.  Mon. 
Affectum  itaque  suum  exequens,  circuivit  totius  patriae  situm,  1-  1^'  1^- 
donee  ad  Themensem  fluvium  perveniens,  locum  nactus  est 
proposito  suo  perspicuum.  Condidit  itaque  civitatem  ibidem, 
eamque  Trojam  novam  vocavit.  Quae  postea  per  corruptionem 
vocabuli,  Trinovantum  dicta  fait.  Deinde  civibus,  jure  vic- 
turis,  earn  dedicavit,  deditque  legem  qua  pacifice  tractarentur. 
Begnabant  tunc  in  Troja  filii  Hectoris,  expulsis  posteris  An- 
tenoris.  Begnabat  etiam  in  Italia  Silvius  iEneas,  iEneae 
filius,  avunculus  Bruti,  Latinorum  tertius.  Begnabat  time  in 
Judaea  Hely  sacerdos,  et  arcba  testamenti  a  Pbilistasis  capta 
est. 


Be  Bevitis,  et  captione  arcliee  a  FhilistcBis  et  morte  Heli  sacerdotis. 

Superius  memoratum  est,  quod  jubente  Domino,  remota  est  Num.  yiii. 
tribus  Levi  a  sorte  baereditatis,  ut  ministraret   in   tabernaculo      '  ^m" 
foederis    et    offerret    sacrificia   et   bostias    pro   peccatis.       Iste  i  Paralip. 
Levi  genuit  Caatb,  Caatb  ex    uxore  Jocbabetb  genuit  Isnar  et  vi. 
Amram.     Isnar    primogenitus    genuit    Cbore.     Amram  genuit 
Aaron  et  Moysen.     Iste  Moyses   ducatum  praabuit  filiis  Israel 
ab  iEgyptia  servitute,  ut    superius    dictum  est.     Aaron  genuit 
ISTadab,    Abiu,    Eleazar,    et   Itbamar.      Supradictus  Cbore   liti- 
gavit   contra  Aaron   de   sacerdotio  in   deserto,   eo   quod  ipse 
fuerat   de   primogenito   Isnar,    et   ideo   cum   ccl.    igne    divino 
periit.     Datan   quoque    et  Abiron,  ISTadab    et   Abiu,  tunc   sunt  Cf.  Pet. 
absorpti.     Ab  Eleazar  fuerunt  sacerdotes  descendentes  usque  ad  Comest. 


1  Corineiam]  vel  Cornubiam, 
Par. ;  Corineiara  vel  Cornubiam, 
CD. 


2  luctamen]  certaraen,  West.,  but 
the  Chetham  MS.  has  luctamen 
above  the  line. 


CHRONICA  MAJOEA.  23 

et  1  Reg.  tempora  Christi,  secundum  originem  judicuni,  reguru,  et  pro- 
cap,  vi.  phetarum.  Huic  successit  Phinees,  Phinees  Abisue,  Abisue 
Boezi,  Boezi  successit  Ozi,  a  quo  translatum  sacerdotium  ab 
Eleazar  ad  Hely,  qui  fuit  de  Ithamar,  et  privati  sunt  sacer- 
dotio  Azaria,  Meraioth,  Amarias,  et  Acbitob.  Hely  vero  in 
arguendis  filiis  tepidus,  Ofni  scilicet  et  Knees,  qui  cum.  eo 
sacerdotio  fungebantur  et  sacrificia  altaris  irreverenter  trac- 
1  Reg.  iv.  tarent,  a  Domino  legitur  reprobatus.  Qui  audita  strage  filio- 
rum  suorum,  et  archam  Domini  a  Philistasis  captam,  de  sella 
retro  cadens  fractis  cervicibus,  expiravit.  Judicavit  autem 
Israel  xl.  annis. 

Be  Helcana  et  Samuele,  et  Saul. 

Pet.  Co-  Fuit  autem  in   diebus  ejus  vir  nomine  Helchana,  per  Chore 

mest.  Liber  de  Isnar  descendens,  qui  duas  babuit  uxores,  Fenennam  fce- 
1  Reg-  cundam,  et  Annam  sterilem.  Qua?  votum  faciens  de  masculo, 
si  Deus  ei  daret,  quod  faceret  JSTazarasum,1  peperit  Samuelem 
propbetam  et  judicem,  qui  liberavit  Israel  a  PhilistEeis,  per 
agnum  immolatum  in  lapide  adjutorii,  in  terminis  posito.  Ad 
petitionem  quoque  Israel  Saulem  sibi  a  Domino  ostensum  in 
regem  unxit,  tribus  signis  confirmans  unctionem,  preeceptum  ei 
dans,  quod  quia  postea  transgressus  est,  reprobatus  a  Domino, 
in  tanta  angustia  est  positus,  ut  Samuelem  mortuum  magica 
arte  suscitaret  per  Pbitonissam.  Descendit  autem  per  multas 
successiones  ex  Abiel  de  tribu  Benjamin,  de  cujus  filio  Scis 
natus  est  rex  Saul.  Iste  Saul  genuit  Jonathan,  Jesui,  Mel- 
chisua,  et  Hisboseth,  cum  duabus  filiabus,  Merob  et  Micol. 

De  morte  Bruti  et  successione  filiorum  ejus. 

Galf.  Mon.      Tempore  quo  regnayit  Saul   in  Judasa,  Brutus  Britannorum 
Ui  *•  rex    ex   uxore    sua   Innogem   tres    filios    genuit,  quibus    erant 

nomina  Locrinus,  Albanactus,  et  Kamber.  Hi  postquam  pater 
eorum  in  vicesimo  quarto  anno  regni  sui  ab  hoc  saaculo  mi- 
gravit,  in  urbe  quam  condiderat,  sepultus  est,2  et  diviserunt 
regnum  Britannias  filii  sui,  et  secesserunt3  unusquisque  in 
locum  suum. 

Uncle  Loegria. 

Id.  ii.  1-6.       Locrinus,  qui  primogenitus  fuerat,  possedit  mediam  partem  Loegria. 
insula?,  qua?  postea  de  nomine  suo  appellata  est  Loegria.     Uncle 

1  Par.   has    erased    hcec,    which  3  secesserunt']   successerunt,  Che- 
West,  and  W.  insert  here.  j  tham.     It  is  not  in  W.,  or  in  some 

2  Sic  for  sepelierunt  eum,  which  i  of  the  MSS.  of  Westminster. 
Galf.  Mon.  has. 


24 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


Cambria. 


Albania. 


The 
Humber. 


Cambria.  Camber  autem  partem  illam  qua3  est  ultra  Sabrinum 
flumen,  qua3  de  nomine  ipsius  postmodum  Cambria  dicebatur, 
qua?  regio  modo  Wallia  nuncupatur.  At  Albanactus  junior  pos- 
sedit  partem  illam  qua?  nunc  Scotia  appellator,  et  ex  nomine  suo 
Albaniam  nominavit.  Uncle  Albania.  Illis  deinde  concordi  pace 
din  regnantibus,  applicuit  Humber  rex  Hunorum  in  Albaniam, 
et  commisso  prtelio  cum  Albanacto,  ipsum  interfecit.  Uncle 
Humber  fluvius.  Locrinus  igitur  primogenitus,  associato  sibi 
Kambi'o  fratre  suo,  venit  obviam  Hunorum  regi  citra  flumen 
quod  nunc  Humber  vocatur;  iibi  inito  congressu,  Humbrum 
compulit  in  fugam,  qui  usque  ad  flumen  diffugiens,  submersus 
est  infra  ipsum,  et  nomen  suum  flumini  reliquit.  Ab  bac 
victoria  Locrinus  tres  rapuit  puellas,  quaruni  una  miraa  pul- 
cliritudinis  erat  nomine  Estrildis,  filia  cujusdam  regis  Ger- 
manias  :  cujus  amore  captus,  voluit  earn  maritali  sibi  tieda1 
copulare.  Quod  cum  Corina30  compertum  fuisset,  indignatus 
est  vebementer,  quoniam  Locrinus  pepigerat  sese  filiam  ejus 
ducturum.  Adiit  ergo  regem,  et  tarn  minis  quam  blanditiis, 
Locrino  quod  pepigerat  exequi  coegit.  Duxit  ergo  filiam 
Corinau,  nomine  Cuendoloenam,  nee  tamen  amoris  Estrildidis 
oblitus  est,  sed  facto  in  urbe  Trinovantum  subterraneo,  furti- 
vam  venerem  cum  ilia  ducere  satagebat.  Estrildis  interea 
gravida  facta,  edidit  filiam  quam  Habren  vocavit.  Guendoloena 
vero  gravida  facta,  peperit  filium  quern  vocavit  Madden.  De- 
functo  tandem  Corinaso,  deseruit  Locrinus  Guendoloenam,  et 
Estrildidem  in  reginam  erexit.  ITnde  Guendoloena  supra  mo- 
dum  indignans  adiit  2  Cornubiam,  ubi  exercitu  congregate,  Lo- 
crinum  inquietare  curavit.  Conserto  denique  praslio  juxta 
flumen  Sturam,  Locrinus  ictu  sagittaa  percussus  interiit,  cum 
decern  annis  regnasset.  At  Guendoloena  paterna  furens  in- 
sania,  jubet  Estrildidem  et  filiam  Habren  preecipitari  in  flu- 
vium.  Qui  tunc  de  nomine  ejus  Habren,  nunc  vero  per 
corruptionem  nominis  Sabrina  nuncupatur.  Volebat  enim 
honorem  asternitatis  illi  impendere,  quia  maritus  suus  earn 
genuerat.  Tunc  Homerus  clarus  rhetor  et  poeta  habebatur, 
et  Samuel  propheta  floruit  in  Judaaa. 


Be  Maclclan  et  filiis  ejus. 

Maddan  vero  diademate  insignitus,  genuit   duos  filios,  Men-  Galf.  Mon. 
pricium    et    Malim,    regnumque    pacifice    annis    xl.    tractavit. u<  6# 


1  tceda]  conjugio,  W.  Chetham 
has  toro  in  a  later  hand  above  the 
line;  thoro,  Trin. 


2  adiif]  So  also  W.,  as  Galf.  Mon. 
West  has  abiit. 


CHRONICA  MAJORA.  25 

Quo  defuncto,  discordia  orta  est  inter  prgedictos  fratres,  quia 
uterque  totam  insulaoi  possidere  volebat.  Menpricius  vero 
fratre  interfecto,  tantam  tyrannidem  in  populum  exercuit,  quod 
fere  quemque  nobilissimum  regni  perimere  satagebat ;  sed  vice- 
simo  regni  sui  anno,  dum  venationem  faceret,  a  sociis  secedens, 
a  multitudine  rabiosorum  1  luporum  devoratus  est. 

De  genealogia  Salvatoris  in  cetate  mundi  quarta. 

Linea  Salvatoris,  in  hac  mundi  tertia  estate,  ab  Abrabam 
S.  Matth.  i.  sumpsit  exordium.  Abraham,  ut  dictum  est,  genuit  Ysaac,  Ysaac 
genuit  Jacob,  Jacob  genuit  Judam  et  fratres  ejus,  Judas  genuit 
Phares,  Pbares  genuit  Esrom,  Esrom  genuit  Aram,  Aram 
genuit  Aminadab,  Aminadab  genuit  Naason.  Iste  ISTaason 
egressus  est  de  iEgypto,  princeps  in  tribu  Juda ;  et  ita  verum 
est,  quod  dixit  Dominus  ad  Abraham  in  Genesi,  quod  quinta 
generatione  exierunt  filii  Israel  de  iEgypto,  facta  computatione, 
secundum  tribum  regiam,  ut  vocemus  generationes,  non  per- 
sonas,  sed  successiones,  quod  potes  videre  computando  a  Juda 
ad  JSTaason.  Nam  quinquies  dicitur  ibi  "  genuit."  Si  vero  in 
litera  ilia  contineatur  quarta  generatione,  in  tribu  sacerdotali, 
sumendus  est  orclo  computantibus  a  Levi  ad  Eleazar.  Naason 
autem  genuit  Salmon.  Iste  Salmon  duxit  in  uxor  em  Eaab 
meretricem,  quae  recepit  exploratores  Jericho,  et  abscondit  in 
stipula  lini  super  murum,  et  liberavit  domum  suam  per  filum 
coccineum  positum  in  fenestra,  cum  destrueretur  Jericho. 
Salmon  autem  genuit  Booz  de  Eaab.  In  diebus  Booz,  Elime- 
lech  vir  de  Behllaem,  cum  uxore  sua  ISToemi,  et  filiis  suis 
Maalon  et  Chelion,  tempore  famis  peregrinatus  est  in  Moab, 
ubi  acceptis  uxoribus  filiis  suis,  Ruth  videlicet  et  Orpha,  et  p.  9. 
mortuis  filiis  et  patre,  rediit  Noemi  cum  Ruth  Moabitide,  de 
qua  Booz  genuit  Obeth,  suscitans  semen  propinquo  defuncto. 
Obeth  autem  genuit  Isay,  vel  Jesse.  Jesse  autem  genuit 
David  et  fratres  ejus.  Istum  David,  reprobato  Saule  propter 
inobedientiam,  Samuel  propheta  unxit  in  regem. 

In  Saul  terminatur  tertia  cetas,  liabens  secundum  Hebrceos 
dccccxlii.  annos  ;  secundum  septuaginta  interpretes,  duos  minus. 

De  regno  David. 
Liber  1,  David,  ut  dictum  est,  minimus  fratrum,  in  regem  electus  a 

&'         Domino,    per    Samuelem   et   inunctus    in   Bethel 3    in   signum 

1  rabiosorum]      vel     rabidorum,  1  ing  of  the  MS.,  Bethleem,  -which  he 
Par.;  rabiosorum  vel  rabidorum,  C.      has  expuncted. 

2  Bethel]  So  Par.  above  the  read-   I 


26 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


regis,  postea  in  Ebron  in  regem  super  tribum  Juda  septeni 
annis  et  sex  inensibus,  tertio  super  totuni  Israel  xxxiii. 
annis,  Saulem  psallendo  mitigans,  morte  Golise  animam 
Jonatba)  sibi  conglutinans,  gener  regis  factus  est.  Cujus  in- 
vidia,  ob  laudein  virginum  erga  se  suscitata,  cum  ejus  caute- 
lam  centum  prseputia  dando  frustrasset,  ictum  lancea3  dum 
psalleret,  insidias  satellitum  astutia  Micbol  statuam  in  lecto 
ponentis,  evasit.  Saulem  cum  L[ev]itico 1  tribus  in  ISTabaiotb 
propbetantern,  beneficio  Samuelis  illsesus  vidit.  Jonatba?  exer- 
centi  se  sagittis  foedus  juravit.  In  IsTobe  panes  sacerdotales 
comedit,  simulate-  furore  apud  Acbis.  Becepto  Abiatbar,  solo 
de  sacerdotibus  a  Doecb  peremptis  erepto,  Ceila  liberavit. 
Cipb  de  manu  Saul  irruentibus  Pbilistaais  liberatus,  ejusdem 
postea  persequentis  oram2  cblamydis  praascidit.  Nabal  stulto 
mortuo.  Abigail  duxit  uxorern.  Hastam  et  vas  aquas  de  capite 
Saulis  clam  tulit ;  ab  Acbis  in  Sicbelecb  rediens,  Amalecbitas 
percussit.  ISTuncium  mortis  Saulis  occidens,  carmen  lugubre 
plangens,  mortuo  Isboseth  solus  regnans,  de  Jerusalem  qua3 
prius  Solyma  dicebatur,  Jebuseum  ejecit,  et  Mello  asdificavit. 
Stratis  Pbilistasis  in  Baalfarasim,  arcba  in  Jerusalem  reducta, 
a  Micbol  irrisus,  promissa  prole,  domum  Domino  probibitus 
aedincare,  Moab  funiculis  metiens,  percussit  Pbilistasos  et 
Idumseos  in  valle  Salinarum.  Officiales  dignitates  distribuit, 
Uriam  manu  Amonitarum  occidit;  Absolon  prius  sibi  reconci- 
liatum,  postea  se  persequentem,  fugit,  quo  perempto,  et  Acbi- 
tofel  suspenso,  Jerusalem  rediit.  Populo  ntimerato,  iram  Dei 
sibi  accivit. 


Urbs 
AJclud 
castellum 
puellarum. 


De  Ebrauco  rege,  qui  condidit  Eboracum. 

Tempore  quo  regnavit  in  Judeea  David,  defuncto  Mempritio  Galf.  Mon. 
Britonum  rege,  Ebraucus  filius  ejus  regnum  suscepit,  et  annis  Ji-  7_9- 
xl.  in  eo  regnavit.  Hie  primus  post  Brutum,  classem  in  partes 
Gralliarum  dirigens,  cum  victoria  reversus  est.  Deinde  trans 
Humbrum  condidit  civitatem,  quam  de  nomine  suo  vocavit 
Kaerbrauc,  id  est  civitas  Ebrauci.  Tunc  regnavit  in  Italia 
Silvius  Latinus.  Condidit  etiam  urbem  Alclut,3  versus  Alba- 
niam,  et  oppidum  montis  Agned,  quod  nunc  castellum  puel- 
larum   dicitur.      Genuit   etiam    xx.    filios,    et  xxx.  filias,  quas 


1  All  the  MSS.  of  Par.  and  West, 
have  Litico.     It  is  not  in  W. 

2  oram]  horam,  A.C.D.W.  West. 

3  D.  inserts  here  in  the  margin : 
"  Memorandum  quod  urbs  Alclud 


ponebatur  super  aquam  de  Clyde 
juxta  Glascue  in  Scotia,  quas 
modo  dicitur  Dunbretan,  jam  pe- 
nitus  destructa  praster  castellum." 


CHRONICA   MAJOEA. 


27 


omnes  in  Italiain  ad  Silvium  Albam,  qui  post  Silvium  Latinum 
regnavit,  direxit,  et  ibi  maritatas  sunt  nobilioribns  Trojanis. 
Post  ilium,  Brutus  cognomento  viride  scutum,  regni  guberna- 
cula  suscipiens,  duodecim  annis  regnavit.  Huic  successit  Leil 
filius  ejus. 


Liber 
3  Reg 


De  Salamone,  et  templi  constructions 

Defuncto  David  rege,  jam  quarta  mundi  a;tate,  Salomon 
filius  ejus  successit,  inunctus  a  Nathan  propbeta  et  Sadocb 
sacerdote.  Deinde  occiso  Joab  et  Semey  et  Adonia,  et 
accepta  a  Deo  post  immolationem  sapientia,  templum  Do- 
mino Hierosolymis  asdificavit,  regni  sui  anno  quarto  et 
egressionis  Israel  de  iEgypto  quingentesimo  secundo,  adven- 
tus  vero  Abrahaa  de  Mesopotamia  Syria?  ad  ObananaBorum 
terram  millesimo  atque  vicesimo ;  et  a  tempore  diluvii  mille- 
Galf.  Mon.  simo  et  quadragintesimo.  His  quoque  diebus  memoratus  Leil, 
rex  Britonum,  aadificavit  civitatem,  et  earn  de  nomine  suo 
Kaerleil,  id  est  civitas  Leil,  vocavit.  Begnavit  autem  annis 
xxv.  Post  hunc  regnum  suscepit  Budbudibras  filius  ejus ;  bic 
condidit  Kaerkeint,  id  est  Kantuariam,  et  Kaerguient,  id  est 
Guintoniam,  atque  oppidum  montis  Paladur,  quod  nunc  Sep- 
tonia  nuncupatur. 


ii.  9. 


Be  Roboam,  et  segregatione  decern  tribuum  a  regno  David. 


Liber 
3  Reg. 


iEdificato,    ut    dictum   est,    a   Salomone  templo,  dccima  die 

Septembris    illud    consecravit,  domum  saltus   cum  domo  regia 

mirabiliter  construens.1    Beginam  Saba  bonorifice  suscepit.    Ad 

ultimum  vero  vitam  laudabilem  amore  mulierum  et  cultu  ido- 

lorum  miserabiliter  maculavit.    Post  Salomonem  regnavit  filius 

ejus    Boboam,    contra    quern    exsurrexit    Jeroboam    de    tribu 

Efrraym,  et  segregavit  decern  tribus  a  Juda,  et  a  domo  David. 

Quod  non    casu,    sed  Dei   judicio   contigit,    propter  Salomonis 

offensam,  qui  postquam   illud  nobilissimum   Jerosolymis    con- 

truxisset  templum,  blandimento  mulierum   suarum  subductus,2 

in  idolatriam  est  prolapsus.    Sed  noluit  miserator  et  misericors 

Dominus  eum  patris  sui  regno  privare,  donee  deficeret,  propter 

Pet.  Co-      David  servum  suum.     Proinde  postquam  singula?  partes,  sicut 

mest.  Lib.    scriptum  [est],  singulos  reges  babere  cceperunt,  remansit  cum 

3  Reg.  cap.  tribu  Juda  et  tribu  Benjamin  etiam  tribus  Levi,  qua?  sacerdo- 

■28. 


1  construens']  So  altered  by  Par. 
from  construxit,  which  W.  and 
West,  have. 


subductus]  seductus,  West 


28  MATTHiEI   PARISIENSIS 

talis  erat,  et  Dei  proprie  servitio  mancipata.  Ex  eo  tempore 
istae  tres  tribus  regnuni  Judas,  reliquas  vero  tribus  regnum 
Israel,  ccepit  appellari.  Adhaaserunt  quoque  Israelitico  populo 
tribus  duaa,  Mauasses  scilicet  et  Effraim,  quas  non  sunt  de 
tribubus1  xii.  Nani  Joseph,  unus  de  xii.  patriarchis,  non  unam 
sicut  caateri  patriarcbaa  singulas,  sed  duas,  quas  modo  nomi- 
navimus,  tribus  fecit.  Porro  Jeroboam,  mente  perversa,  in  3  Keg.  xii. 
Samaria  et  in  toto  regno  suo  instituit  idolatriam.  Timuit 
enim  ne  veniendo  ad  templum  Dei,  quod  erat  in  Jerusalem, 
quo  secundum  divinum  mandatum,  sacrificandi  causa,  universae 
genti  illi  veniendum  erat,  populus  seduceretur,  et  stirpi  David 
tanquam  regio  semini  redderetur.  Unde,  sicut  jam  dictum 
est,  populum  Israel aticum  nefanda  impietate  maculavit.  Nam  Id.  xiv. 
ad  suasionem  Abdo  prophetaa  viam  pravam  non  deserens, 
Achiam  Solonitem  per  uxorem  de  salute  pueri  consulens, 
triste  -  nuncium  suaa  desolationis  audiens,  expiravit.  Regnavit 
autem  xxii.  annis. 

De  regilus  Israel. 

Diviso  itaque  regno,  post  Jeroboam  regnavit  super  Israel  in  Pet.  Co- 
Samaria    Nadab    filius    ejus    duobus    annis    sinodocbice.      Iste  mest.  Lib. 
Nadab    obsidens    Gebeton   urbem   Pbilistinorum,  occisus  est  a  „.  e&' 
Baasa,  et  regnavit  pro  eo  xxiv.  annis  sinodocbice.     Iste  Baasa, 
licet  correctus  ab  Jbeu  propbeta,  cum   contra  Asa  sedificasset 
Rama,  impeditus  per  Benadab,  mortuus  est.     Fuit  autem  iste 
Benadab    ex    antiquioribus    regibus    Syria?,    qui    infestaverunt 
reguum3  Israel.     Huic  Baasa  successit  Helam  filius  ejus  duo- 
bus  annis  sinodocbice,  qui  temulentus  sive  ebrius  factus  a  Zimri 
interfectus    est,    et   regnavit  pro  eo  septem   diebus.     Nam  ob- 
sessus   ab  Amri,  succensus  in  Tbersa.     Huic    succedens    idem 
Amri,    regnavit    pro    eo    duodecim    annis    sinodocbice.       Iste 
Amri,  tribus    annis    antequam    solus    regnaret,    contendit  cum 
p.  10.  Thebin,  et  aadificata  Samaria,  obiit.     Post  eum  regnavit  Acbab 

filius    ejus   xxii.    annis    sinodocbice.      Hoc    tempore    floruerunt 
propbetaa  Helias,  Micbeas,  et  Abdias. 

Iste  Helias    oravit   ne   plueret   super    terram,  et    non   pluit  Galf.  Mon . 
annos  tres    et  menses   sex.     His  quoque   diebus  Bladud,  filius  U-  10'  11* 
Rudhudibras,  regnum  Britanniaa  suscipiens,  tenuit  viginti  annis. 
Hie  aedificavit  urbem  Kaerbadum,  quaa  nunc  Bado 4  nuncupatur, 
fecitque  in  ilia    calida  balnea  ad  usus  mortalium  apta,  quibus 
prasfecit  numen  Minervaa,  in  cujus   asde  inextinguibiles  posuit 


1  tribubus']  So  Par.  ;  tribus,  A.       |        3  regnum"]  om.  West. 
■  triste]  So  alt.  by  Par.  from  tristem.  |       4  Bado]  vel  Bafho,  Par. 


CHRONICA  MAJORA.  29 

ignes,  qui  nunquam  deficiebant  in  favillas,  sed  ex  quo  tabescere 
incipiebant,  in  saxeos  globos  convertebantur.  Docuit  etiam 
nicromantiam  per  regnum  Britanniae,  nee  praestigia  facere 
quievit,  donee  alis  sibi  paratis,  ire  per  summitatem  aeris  ten- 
tavit,  ceciditque  super  teniplum  Apollinis  infra  urbem  Tri- 
novantum,  in  multa  frusta  contritus.  Huic  successit  Yeir, 
filius  ejus,  xl.  annis.  Hie  aadificavit  civitatem  super  flumen 
Soram,  qua3  Britannice  Kaerleir,  Saxonice  vero  Leircestre 
nuncupatur. 
4  Reo\  Tempore   vero  quo  Helias  caalum  clausit  efc  sacerdotes    Baal 

interfecit,  Achab  regi  Israel  successit  Ocbozias  filius  ejus  duo- 
bus  annis.  Ochozias  vero  successit  Joram  frater  ejus  xii.  aunis. 
Porro  Joram  occidit  Jheu,  quern  unxit  discipulus  Elisei  in 
dissipationem  domus  Acbab,  secundum  propbetiam  Elyaa.  Reg- 
navit  autem  Jheu  xxviii.  annis.  Cui  successit  Joacbaz  filius 
ejus  xvii.  annis,  sub  quo  Elisaaus  propbeta  defunctus  est,  vir 
vita  prseclarus  et  niiraculis  gloriosus,  et  sepultus  in  Samaria. 
Joacbaz  successit  Joas  filius  ejus  xvi.  annis.  Post  Joas 
vero  regnavit  Jeroboam  filius  ejus  xli.  annis.  Hujus  tem- 
poribus  Osee,  Amos,  Jo'hel,  et  Jonas  propbetabant.  Jeroboam 
successit  Zacbarias  filius  ejus  mensibus  sex,  quern  necavit 
Sellum  servus  ipsius.  Post  Sellum,  qui  uno  mense  regnavit, 
suscepit  regnum  Manaen  decern  annis.  Iste  Manaen,  datis 
mille  talentis  argenti  Pbul  regi  Assyriorum,  ut  ab  eo  rece- 
deret,  dono  falsorum  vitulorum  iram  ejus  in  se  provocavit. 
Post  Manaen  regnavit  Faceias  filius  ejus,  duobus  annis.  Fa- 
ceias  vero  successit  Facee  filius  Romalias,  sub  quo  prophetavit 
Uauin,  qui  Facee  regnavit  xx,  annis.  Iste  vero  non  restitit 
Reglatphalasar,  quin  cajotivaret  duas  tribus  et  dimidiam,  et  de 
Pet.  Co-  tribu  Zabulon  et  Neptalim  asquipollens  dimidias  tribui.  Huic 
mest.  Lib.  successit  Osee,  quern  captivavit  Salmanasar  rex  Assyriorum, 
4  Reg.  cap.  transferens  Israelitas  in  Assyrios,  in  urbibus  videlicet  Medo- 
rum,  juxta  flumen  Gozam.  Sub  eodem  Osee,  licet  dedisset 
licentiam  eundi  ter  in  Jerusalem,  captivata?  sunt  decern  tribus 
a  Salmanasar,  inter  quas  Tobias,  cujus  bistoria  nota  est,  cap- 
tivatus.  Obsessa  tribus  annis  Samaria,  Cutheis,  vel  Jacobitis, 
vel  Samaritanis  impleta  est,  qui  ob  tiniorem  leonum,  lege  re- 
cepta,  non  abjecerunt  idola. 

De  vegno  et  vegihus  Judce. 

2  Paralip.        De  regno  et  regibus  Judas  qui  contemporanei 1  fuere  regibus 
memoratis    tractaturi,    a    Roboam,    filio    Salomonis,    sumamus 

1  contemporanei]  temporanei,  West. 


30 


MATTH^I   PARISIENSIS 


exordium.     Iste  Roboam,  spreto  seniorum  consilio,  adolescen- 
tium  consilio  temeritate  conturbans  populum,  duas  tribus  cum 
Levitica    retiuuit,    et    dictum    est    regnum    illud    Juda;    qui 
peccatis    suis   exigentibus,    Susach   rex  iEgypti    Jerosolymam 
veniens,    templum    Domini    spoliavit.      Hie    etiam   pro    scutis 
aureis   sublatis  scuta    serea  substituit.       Hac  tempestate  pro- 
pbetabant  Acbias,  Jbeu,    Amos,  Jobel,  et  Zacbarias,  et  Elyas 
a  Deo    translatus    nusquam    comparuit.      Boboam    autem    qui 
decern   et  septem  annis  regnavit,  successit  Abia  tribus   annis. 
Abia    successit  Asa.      Iste    Asa  munitis    Gabaa   et   Maspbatb  2  Paralip. 
civitatibus,    de   lapidibus    et    lignis    quae   collegerat    Baasa  in  xvi.  6,  10. 
Eama,    redargutus   a  Jbeu    quod  spem    in  Benadab  posuisset,  -*•  "et- 
dolore    pedum,    quern    propbeta3    intulerat,    ponendo     eum   in  -y^  3  -^eo. 
nervum,    obiit.      Begnavit    autem    li.    annis.      Huic    successit  cap,  32. 
Josapbat   xxv.    annis,    et   post    Josaphat   regnavit    Joram    vii. 
annis.     Quo    regnante,    recessit    Edom,1    ne    esset    sub    Juda, 
et  constituit    sibi    regem.      Post    eum    regnavit   Ocbozias   uno 
anno,    qui    et    Ozias    et    Azarias    vocabatur.      Quern   Azariam, 
cum     filio    suo     Joas     et    nepote    suo    Amasia,     Evangelista 
Mattbasus    a    Cbristi    genealogia    seclusit.      Et   post   Azariam 
regnavit    Atbalia    vi.    annis ;    et    post    ilium   Joas,    qui    bono  Id.  cap.  17. 
usus    principio  sed   fine  pessimo,  interfecit   Zacbariam,  filium 
Joiadte    sacerdotis,   inter    templum    et    altare,    et   regnavit    xl. 
annis.     Et  post  Joas,  Amasias,  qui  regnavit  xxix.  annis. 

Apud  Assyrios  autem  circa  bos  dies  regnavit  Sardanapallus,  Trogus 
bomomuliere  corruptior.    Semper  enim  inter  fceminarum  contu-  Pompeius 
bernia  versabatur.    Ad  quern  admitti  cum  quadam  die  praafectus  L      ™ 
ejus  Arbastus,  praapositus  Medis,  obtinuisset,  invenit  eum  inter  Orosium 
scortorum  greges,  muliebri  babitu,  purpuram  colo  nentem,  et  i.  19. 
inter  virgines   pensa    dividentem,  cum  et   corporis    mollitia  et 
oculorum    lascivia    omnes     secum    positas    foeminas    anteiret. 
Quo  viso,  regressus    ad  socios,  quod  viderat2  refert,  negatque 
continuo   illi    se   prorsus   parere    posse,  qui  se    maluit3    esse 
fceminam   quam  virum.     Et    fit    mox    conjuratio  Medorum  ad- 
versus  gentem  Assyriorum,  et  indicitur  bellum  Sardanapallo. 
At  Sardanapallus,  cum  resistere    rebellibus   gentibus  non  po- 
tuisset,  in  regiam   se    recepit ;    ubi    extructa  et  accensa  pyra, 
se    suasquc    divitias    igne    cremavit,    sicque    defuncto    Sarda- 


1  Edom]  So  W. ;  A.  had  nedom, 
as  also  the  Chetham  MS.  of  West. 
Par.  alters  it  to  in  Edom,  and  CD. 
read  in  eodem,  corrected  to  in  edom. 
The  MSS.  of  West,  vary  between 
nedom  and  edom.     Petrns  Coniestor, 


from  -whom  this  is  taken,  has  "Tunc 
"  recessit  Edom  ne  esset  sub  Juda." 

2  viderat]     Corrected    by    Paris 
from  viderit,  -which  West.  has. 

3  maluit]  malit,  West. 


CHRONICA  MAJORA. 


31 


2. 


napallo,  Assyriorum  rege   tricesimo    sexto,  translatum   est  in  Re<mura 
Medos  Assyriorum   regnum,  per  Arbastum  Medorum   pra3fec-  Assyrio- 
Orosius,  ii.  turn.     Cucurritque    postmodum    regnum  Medorum.  per  succes-  ^um  tranSm 
siones  temporum  atque  regum  usque  ad  Astyagen  avunculum  ]yje(jos 
Oyri,  per    trescentos    quinquaginta    annos.     Verum  reges  Me- 
dorum  non    computantur  in   numero  regum  illustrium  usque 
ad  memoratum  Cyrum,  quamvis   fuerint   et  Chalda3orum  viri- 
bus    praaditi   et  Babyloniaa   nomine    clari.     Et  hoc  pariter   est 
notandum,    quia    eodem   tempore,  quo   apud    Latinos    regnavit 
Procas,  Amulii  et  ISTumitoris  pater,  avus  autem  Rbeaa  Silviaa, 
qua?  mater   Remi    et   Eomuli  fuit,  illo   etiam    tempore   trans- 
latum  est   ad  Medos  regnum  Assyriorum  per  Arbastum  praa- 
fectum. 


Ut  Leir  rex  Britontim  ftlias  suas  prdbaverit.1 

Galf.  Mon.  Circa  hos  dies,  Leir  ~  rex  Britonum  cum  esset  senio  con-  Story  of 
ii.  11-14.  fectus,  et  filium  non  baberet,  tres  filias  quas  habuit,  diviso  ^eir  an(* 
regno,  nobilibus  copulare  maritis  disposuit.  Sed  ut  sciret  quaa  . 1S  au° 
illarum  potiore  regni  parte  dignior  esset,  convenit  singulas, 
sciscitans  ab  eis,  a  qua  fortius  amaretur.  Cui,  cum  duaa  re- 
spondissent  quod  patrem  magis  quam  seipsas  diligerent,  tertia, 
quae  junior  erat,  sororum  adulationem  intelligens,  ait;  "Ego 
"  te  semper  ut  patrem  dilexi,  et  non  aliter,  et  si  a  me  magis  P-  11- 
"  extorquere  desideras,  dico  tibi,  quia  quantum  babes,  tantum 
"  vales,  et  ego  te  tantum  diligo."  Quo  audito,  rex  cum  in- 
dignatione  respondit :  "  Quoniam  in  tantum  senectutem  meam 
"  sprevisti,  quantum  te  plus  CEeteris  dilexi,  ego  te  diligere  indig- 
"  nabor,  nee  unquam  partem  in  regno  meo  cum  sororibus  babe- 
"  bis."  His  ita  dictis,  praadictas  duas  puellas  ducibus  Cornubiaa 
et  Albaniaa  cum  medietate  Britannise  maritavit,  ita  videlicet,  ut 
post  mortem  ejus  totius  insulae  dominio  fruerentur.  Tandem 
cum  bujusmodi3  fama  ad  aures  Aganippi  Francorum  regis  per- 
venisset,  continuo  nuncios  suos  ad  regem  praafatum  direxit, 
rogans  ut  filiam  suam  juniorem,  nomine  Cordeillam,  legitimo 
sibi  matrirnonio  copularet.  At  rex  in  praanominata  adbuc 
perseverans  ira,  respondit,  se  illam  libenter  daturum,  sed 
sine  terra,  pecunia,  auro,  et  argento ;  quod  ita  factum  est. 
Deinde  post  aliquantum  temporis,  cum  Leir  coepit  senio  tor- 
pere,    insurrexerunt    in    ilium   praadicti    duces,  quibus  Britan- 


1  probaverii]  temptaverit,  West. 

2  At  the  foot  of  the  page  is  a 
representation  of  Leir  and  his  three 
daughters  ;     Cordelia     is     saying, 


"  Tant  as,  tant  vauz,  tant  te  pris, 
"  pere." 

3  hujusmodi]  So  also  West.     W. 
has  hujus  facti. 


32  MA.TTH.EI   PARISIENSIS 

niam  cum  filiabus  diviserat,  et  abstulerunt  ei  regnum  atque 
regiam  potestatem.  Rex  igitur  ignarus  quid  ageret,  delibe- 
ravit  tandem  filias  suas  adire,  quibus  regnum  diviserat,  ut  si 
fieri  posset,  sibi  dum  viveret,  et  xl.  militibus  suis  stipendia 
ministrarent.  Qua?  cum  indignatione  verbum  ex  ore  ipsius 
rapientes,  dixerunt  eum  senem  esse,  delirum,  et  mendicum, 
nee  tanta  familia  dignum.  Sed  si  vellet,  relictis  ceteris  cum 
solo  milite  remaneret.1  At  rex,  cum  ad  memoriam  pristinaa 
dignitatis  reductus  fuisset,  cum  fletu  rugitum  emisit,  dicens, 
"  0  Cordeilla  filia,  quam  vera  sunt  ilia  quaa  mibi  respon- 
"  disti  ?  'quantum  babes,  tan  turn  vales,  tantumque  te  diligo.' 
"  Dum  babui,  valui ;  modo  non  babeo,  et  ideo  non  valeo. 
"  Unde  constat  quod  non  me,  sed  mea  munera  dilexistis." 
Haac  et  bis  similia  saapius  animo  revolveus,  disposuit  tan- 
dem filiam  suam  quaa  erat  in  partibus  transmarinis  adire,  ut 
illius  animum,  cujus  gratiam  penitus  demeruerat,  miser  dejec- 
tusque  probaret.  Mare  igitur  cum  festinatione  ingrediens, 
felici  cursu  applicuit  in  partibus  transmarinis.  "Veniens  itaque 
Kariciam,  ubi  filia  sua  erat,  direxit  ad  illam  nuncium  suum, 
qui  ipsum  ad  tantam  productum  miseriam  indicaret.  Quo 
audito,  commota  est  corde  ilia,  et  cum  lacbrymis  quaasivit 
quot  secum  milites  babuisset.  Indicante  nuncio  quod  cum 
solo  milite  et  uno  armigero  adventasset,  praacepit  illico  ut 
patrem  suum  ad  aliam  civitatem  perduceret,  ipsumque  ibi 
balnearet  et  foveret,  et  regalibus  indueret  indumentis.-  Jussit 
etiam,  ut  quadraginta  milites  cum  nobili  apparatu  retinens, 
Aganippo  regi  sese  advenisse  nunciaret.  Quo  facto,  indicavit 
regi  et  filiaa  suaa,  se  a  regno  Britanniaa  per  generos  fuisse 
expulsum,  et  ad  ipsos  venisse  ut  auxilio  eorum  patriam  suam 
recuperare  quivisset.  At  illi  cum  consulibus  et  proceribus 
obviam  venientes,  bonorifice  ilium  susceperunt,  legatos  per 
universam  Gralliam  destinantes,  praaceperunt  ut  milites,  et 
omnes  qui  possent  ad  bella  procedere,  cum  equis  et  armis 
quantotius  convenirent,  ad  Britanniam  ifcuri  cum  ipsis.  Quo 
facto,  duxit  secum  Leir  filiam  suam,  cum  collecta  multitudine 
bellatorum,  pugnavit  cum  bostibus,  et  victoria  potitus  est. 
Deinde,  cum  quosque  potestati  suaa  submisisset,  in  tertio  anno 
mortuus  est.  Mortuus  est  etiam  Aganippus  rex  Francorum. 
Cordeilla  ergo  filia  regni  gubernacula  adepta,  sepelivit  patrem 
in  quodam  subterraneo  quod  sub  Sora  fluvio,  infra  Legeces- 
triam,  fieri  praaceperat. 


1  remaneret']  remanere,  West.         I  W.  has  "  regalibus  indutum  orna- 

2  indumentis']  vestimentis,  West.  I  "  mentis  honoraret." 


CHRONICA   MAJORA.  S3 


Be  morte  Cordeillce. 

Galf.  Mon.      Cum  igitur   Cordeilla    regnum    per    quinquennium    pacifice  Death  of 
ii-  15-  tractasset,  cceperunt  earn  inquietare  duo  filii  sororum  suarum,  Cordelia. 

Marganus  et  Cvmedagius,  quae  Maglauro  et  Hennino  ducibus 
conjugate  fuerant.  Ambo x  juvenes  praeclaraa  probitatis  famam 
habebant.  Quorum  alterum,  videlicet  Marganum,  Maglaurus 
genuerat,  Cunedagium  vero  Henninus.  Hi  itaque,  cum  post 
obitum  patrum  in  ducatibus  eisdem  successissent,  indignati 
sunt  Britanniam  potestatl  fceminaa  subditam  esse.  Collectis 
ergo  exercitibus,  in  reginam  surrexerunt,  nee  saavitiaa  sua? 
desistere  voluerunt,  donee  quibusque  provinciis  vastatis,  praalia 
cum  ipsa  commiserunt.  Earn  quoque  ad  ultimum  captam  in 
carcerem  posuerunt,  ubi  ob  amissionem  regni  dolore  obducta 
sese  interfecit.  Exinde  partiti  sunt  juvenes  insulam,  cujus 
pars  ilia  quas  trans  Umbrum  extenditur  versus  Katanesiam, 
Margano  cessit ;  alia  vero,  quae  in  alia  parte  fluvii  ad  occasum 
solis  vergit,  Cunedagio  submittitur.  Emenso  deinde  biennio, 
accesserunt,  quibus  turbatio  regni  placebat,  ad  Marganum, 
animumque  illius  subducentes,  aiebant  turpe  et  dedecus  esse, 
ipsum  cum  primogenitus  esset  totius  insula?  mtegritatl  non 
dominari.  Camque  bis  et  aliis  pluribus  modis  incitatus 
fuisset,  duxit  exercitum  per  provincias  Cunedagii,  ignemque 
accelerare 2  prascepit.  Orta  igitur  discordia,  obviavit  ei  Cune- 
dagius  cum  omni  multitudine  sua,  factoque  congressu,  casdeni 
intulit  non  minimam,  et  Marganum  in  fugam  protulit.3  Deinde 
secutus  est  eum  fugientem  a  provincia  in  provinciam ;  tandem 
interfecit  eum  in  pago  Kambrias,  qui  post  interfectionem  de 
nomine  suo,  videlicet  Margan,  bucusque  a  pagensibus  appellatus 
est.  Potitus  itaque  victoria  Cunedagius,  monarcbiam  totius 
insula?  adeptus  est,  eamque  triginta  tribus  annis  gloriose 
tractavit. 

De  Roma  et  ejus  conditoribus. 

Eodem  tempore  condita  est  inclita  Roma  a  geminis  fratri- 
bus  Kemo  et  Bomulo,  cujus  regni  primordia  paucis  expedire 
curabo,  ita  tamen  ut  non  modum  proposita?  brevitatis  exce- 
dam. 

Ita  quippe  gens  ipsa  late  per  orbem  terrarum  arma  circum-  Nota. 


1  ambo']  qui  etiam,  West. 

2  accelerare']  So  Par.  in  the 
margin  for  accl'are,  i.e.  accumulare, 
■which  A.D.   and  West.  have.     C. 


has  accelerare.     Reg.  has  accumu- 
lare in  full ;  accumulare,  Galf.  Mon. 
3  protulit]  propulit,  West. 


C 


34 


MATTH^I   PAETSIENSIS 


Janus. 

Saturnus. 
Jupiter. 


Picus. 


Faunus. 
p.  12. 
Latinus. 


iEneas. 

Ascanius. 

Silvius. 


Silvius 
Posthumus 


-^Eneas 
Silvius. 
Latinus 
Silvius. 


tulit,  ut  qui  res  ejus  legunt,  non  unius  geutis  sed  humani 
generis  facta  discant,  et  ad  construendum  ejus  imperium,1 
coutendisse  virtus  et  fortuna  videantur. 

Primus  in  Italia,  ut  quibusdam  placet,  regnavit  Janus.  Historia 
Deinde  Saturnus,  Jovem  filium  e  Graecia  fugiens  in  civitatem  Miscella,  1. 
qua?  ex  ejus  nomine  Saturnia  dicta  est,  cujus  ruinaa  hactenus 
cernuntur  in  finibus  Tuscia?,  baud  procul  ab  urbe.  Hie 
Saturnus,  quia  in  Italia  latuit,  ab  ejus  latebra  Latium 
appellata  est.  Ipse  etenim  rudes  adbuc  populos  domos  aadifi- 
care,  terras  incolere,  plantare  vineas  docuit,  atque  bumanis 
moribus  vivere,  cum  antea  semiferi  gladium  exercentes  tan- 
tummodo  alimentis  cruentis'-  vitam  sustentarent,  et  aut  in 
speluncis,  aut  frondibus  vh'gultisque  contextis  casulis,  babitarent. 
Ipse  etiam  eis  nummos  asreos  primus  instituit ;  pro  quibus 
meritis,  ab  indocili  et  rustica  multitudine  Deus  est  appellatus. 

Post  nunc  Picus  filius  ejus.  De  quo  fabulose  dicitur,  quod 
a  quadam  famosissima  maga,  Circe  nomine,  ob  contemptum 
ejus  amorem,  in  avem  sui  nominis  sit  mutatus.  Post  nunc 
Faunas,  filius  ejus,  qui  fuit  pater  Latini,  cujus  mater,  Car- 
mentis  Nicostratra,  creditur  Latinis  literas  reperisse. 

Quibus   regnantibus   cl.  anni  referuntur   evoluti.     Regnante 
tamen  Latino,  qui  Latinam  linguam   correxit,  Troja   a  Grascis 
captaest,  anativitate  Abrabam  et  quadragesimo  tertio  annoNini 
regis  Assyriorum  annis  dcccxxxv.;  ante  urbem  conditam  annis 
cccciv. ;  ante3  primam  Olympiadem,  annis  ccccvi.     Capta  igitur 
Troja,  ut  supra  dictum  est,  .ZEneas  ad  Italiam  venit,4  regnum-  p.  16,  where 
que    obtinuit.      Post    nunc    Ascanius,   qui    et   lulus,    ejusdem  this  pas- 
JEnead  filius,  in  Italia  regnavit,  et  Silvium  postumum  baeredem  ^aSe  "as 
reliquit,5  fratrem    scilicet    suum,    iEneaa    ex    Lavinia    filium,  rea(jy  ex_ 
summa  pietate  educavit.     Deinde  Ascanius  Julium  procreavit,  tracted. 
a    quo   familia     Juliorum    exorta    est,   parvulus    qui   necdum 
regendis    civibus   idoueus    erat.     Ascanius   cum  xxxviii.  annis 
regnasset,  suscepit  pro  eo  regnum  Silvius  Postumus,  et  reg- 
navit xxix.  annis.      Qui   ideo  Postumus   est  dictus,  quia  post 
mortem  patris  est  editus,  Silvius  quia  silvis c  fuerat  educatus, 
a   quo  omnes  Albanorum  reges  Silvii  vocati  sunt.     Post  nunc 
iEneas  Silvius,  annis  xxxi.     Post  quern  Latinus  Silvius  annis  l.7 


1  imperium]  impetum,  West. 

2  exercentes,  cruentis]  Introduced 
by  Par.,  the  scribe  of  the  MS. 
having  written  gladium  for  glandium. 
The  MSS.  of  "West,  have  all  semi- 
feris   glandium.     It  is   not    in  W. 

The   Hist.    Mis.   has    semiferis,   as 
Eutropius. 


3  ante]  autem,  MS.,  and  so  CD. 

4  A  long  sentence  in  West,  is 
here  omitted.  Throughout  this 
chapter  there  are  additions  with 
above  in  West. 

5  reliquit]  not  in  H.  M. 

6  silvis]  rare,  West. 

7  /.]  om.  West. 


CHRONICA  MAJORA.  35 

regnaverat.     Tunc  apud  Hebrasos  David  regnavit.     Huic  sue-  Alba 
cessit  Alba  Silvius,  annis  xxxix.     Cui  iEgyptus  sive  Atis,  filius  Silvius. 
ejus,  annis  xxiv.      Cui  Caput1  Silvius,  superioris   regis    filius,  na?^5 
annis  xxviii.,  qui  Capuam  in  Campania  condidit.     Cui  Carpen-  Silvius. 
tus  Silvius,  Capis  filius,  successit,  annis    xiii.     Cui  Tiberinus,  Carpentus. 
Carpenti  filius,  annis   ix.     Ab    hujus    nomine    Tyberis    fluvius  Tybenus. 
dictus  est,  eo  quod  in  eum  decidens  extinctus  sit :    bic  -   prius 
Albula  dicebatur.     Post  bunc  Agrippa  Silvius  regnavit  annis  xl.  Agrippa. 
Tunc  Homerus   in   Grascia  fuisse    perbibetur.     Huic    successit 
Aremus  Silvius,  Agrippse  filius,  annis  xix.     Cui  Aventinus  Sil-  Aremus 
vius,    annis    xxxvii.,  qui    in   eo   monte    quo   nunc    pars   urbis  Silvius. 
est  mortuus  ac  sepultus,  sternum  loco  vocabulum  dedit.     Cui  Aventmus' 
Procas  Silvius,  Aventini  filius,  annis  xxiii.     Huic  Amulius,  ejus  Procas 
junior  filius,  annis  xliii.    Cui  ISTumitor,  Procas  regis  junior  filius,  Silvius. 
[qui]  a  fratre  Amulio  regno  pulsus,  in  agro  suo   visit.      Filia  ^mu-ius" 

k-r  .  .  ,.  ,.  .  .  -rr  n.  ,  NumitOr. 

JNumitoris,  adimendi  partus    gratia,  virgo  Vestalis   electa   est. 

Quaa    cum    septimo    patrui    anno   geminos    edidisset    infantes, 

juxta  legem  in  terra  viva  defossa  est.     Yerum  parvulos,  prope 

ripam  fluminis    expositos,    Fastulus,   regum 3   pastor   armenti, 

ad  Accam  Laurentiam,  uxorem  suam,  detulit,  quas  ob  pulchri- 

tudinem  et  rapacitatem  corporis  quaastuosi,  lupa  a  vicinis  appel- 

labatur.      Unde   et   ad  nostram   usque  memoriam  meretricum  Unde 

cellulaa  lupanaria    dicuntur.       Pueri    vero    cum    adolevissent,  Lupanar. 

collecta  pastorum    et  latronum   manu,  interfecto   apud  Albam 

Amulio,  avum  Numitorem  in  regnum  restituunt, 

Eomanum   igitur   imperium,    quo   neque    ab    exordio   ullum  De  Remo 

fere    minus    neque    incrementis    toto    orbe     amplius     bumana et  Rcmulo 

potest  memoria  recordari,  a  Eomulo  exordium  babet,  qui  Eeaa  fon       n" 

Silvias,  Vestalis  virginis,  filius,  et,  quantum  putatus  est,  Martis, 

cum  Remo  fratre  uno  partu    editus  est.     Is4   cum   inter  pas- Quo  tem- 

tores  latrocinaretur,  decern  et  octo  annos  natus,  urbem  exiguam  Pore  con~ 

dita  sit 
m   Palatino   monte  constituit,5  decimo    kalendas  Maias,  Olym-  p 

piade    sexta    anno    tertio,    quadringentesimo    xix.   post   Trojaa 

excidium,  sive  ut  placet  Orosio,  quadringentesimo  quarto,  ante 

sex    annos    quam    decern    tribus   Israel    a    Sennacherib,   rege 

Chaldaeorum,  transferrentur  in  montes  Medorum.     Condita  ergo 

civitate,  quam  ex   siio  nomine  Eomam  vocavit,  a  qua  et  Eo- 

manis  nomen  indictum  est,  baac  fere   egit.     Condito   templo, 

quod  Asilum  appellavit,  pollicitus  est  cunctis  ad  eum  confugi-  Asilum. 

entibus   impimitatem ;   quam  ob   causam   multitudinem    finiti- 


1  Caput]  So  altered  by  Par.  from 
Capis,  as  West. 

2  hie']  qui,  West. 

3  regum]  regii,  West. 


4  is]  his,  A. ;  hiis,  D.   C.  has  been 
altered. 

5  constituit]  constitivit,  A. 

c  2 


36 


MATTH^EI   PARISIENSIS 


Unde 
senatores. 


Sabini  et 
Romani 
unus  popu- 
lus effici- 
tur. 

Unde  cog- 
nomen 
dictum. 
Unde 
Romani. 
Remus  in- 
terficitur. 

Romulus 
disparuit. 


morum,  qui  aliquam  apud  suos  cives  offensam  contraxerant,  ad 
se  confugientem,  in  civitate 1  recepit.  Latini  denique,  Tuscique 
pastores,  et  transmarini  Friges  qui  sub  -ZEnea,  Archades  qui  sub 
Ewandro  duce  influxerant,  ita  ex  variis  quasi  elementis  congre- 
gavit  [uuum]  corpus,  ut  unum  populumque  Romanum  efficeret. 
Centum  ex  senioribus  legit,  quorum  consilio  omnia  ageret, 
quos  senatores  propter  senectutem,  patres  "  ob  similitudinem ,! 
curse,  nominavit.  Mille  etiam  pugnatores  contra  hostes  elegit,4 
quos  a  numero  milites  appellavit.  Turn  cum  uxores  ipse  et 
populus  suus  non  haberent,  invitavit  ad  spectaculum  ludorum 
vicinas  urbes  5  Romceque  nationes,  atque  earum  virgines  rapuit, 
anno  ab  urbe  Eoma  condita  quarto.  Tunc  una  virginum  pul- 
cberrima,  cunctorum  acclamatione  rapientium,  Talasso  duel 
dono  Romuli  decernitur,  unde  in  nuptiarum  solennitatibus, 
Talasso  vulgo  clamitant,  quod  scilicet  talis  nupta  sit,  quae 
Talassum  habere  mereatur.  Commotis  bellis  propter  raptarum 
virginum  injuriam,  Cecinenses  vicit,  Antennates,  Crustumios, 
Sabinos,  Fidenates,  Bizantes  ;  hrec  omnia  oppida  urbem  cin- 
gunt.  Tunc  etiam  Tarpeia  virgo  Sabinorum  clypeis  in  monte 
obruta,  qui  ab  ejus  nomine  Tarpeius  est  appellatus,  in  quo 
postea  Capitolium  est  constructum.  Pepigere  tamen  Romani 
cum  Sabinis  quorum  filias  rapuerant  amicitias,  adeo  ut  Sabi- 
norum rex,  Tutius,  pariter  regnaret  cum  Romulo,  Sabinique  et 
Romani  unus  populus  efficerentur :  quo  tempore  Romani,  ad 
confirmandam  conjunctionem,  nomina  illorum  prasponebant 
suis  nominibus,  et  invicem  Sabini fi  Romanorum ;  et  ex  illo 
consuetudo  tenuit  ut7  nemo  Romanus  sit  absque  pramomine.s 
Propter  hanc  consocietatem,  cum  Sabinorum  more  Romulus 
earn  hastam  ferret, 9  qua3  eorum  lingua  Cyris  appellabatur, 
Cyrinus  est  dictus.  Romani  vero  sive  a  Cyribus,  id  est,  bastis, 
sive  a  Quirino,  Quirites  nominari  cceperunt.  Remus  denique 
a  Fabio,  duce  Romuli  dudum,  nescio  an  fratris  voluntate,  rutro 
pastorali  extinctus  est.  Causa  etiam  ejus  interitus  base  fait, 
quod  ad  tutelam  nova3  urbis  vallum  non  posse  sufficere  incre- 
paverit.     Romulus  vero,  cum  apud  paludem  Capua3  nusquam 


1  civitate']  civitatem,  West. 

2  patres]  vel  -res,  Par.,  i.e.  pares. 

3  Par.  puts  diligentiam  over  this 
"word.     CD.  have  it  in  the  margin. 

4  elegit]  delegit,  W.  West. 

5  urbes]  urbis,  W.  West.  Par. 
has  added  que  after  Roma,  in  con- 
sequence of  this  blunder  of  the 
scribe. 


6  Sabini]  Sabinis,  A.C.D.  West. 

7  ut]  non,  A.D. ;  Par.  puts  vel 
ut  above  the  line,  and  so  C. 

8  prcenoniine]  vel  cognomine,  Par. ; 
pracognomine,  C. ;  praenomine  vel 
cognomine,  D. 

9  ferret]  fratres,  A.C.D. 


CHRONICA   MAJORA. 


37 


Hist.  Misc, 
i. 


Freculphi 
Chronicon, 
i.  3.  13. 


coraparuisset,  anno  regni  xxxix.,  ad  Deos  transisse  creditus  est, 
et  Quirini  nomine  consecratus. 

Nota  de  senaioribus. 
Deinde   Eoma3   per   quinos   dies    senatores   imperaverunt,  et 
his  regnantibus,  annus  unus  completus  est. 

Numa  Pomjpilius  rex  creatur,  qui  leges  Romanis  et  mores 
constituit.  De  Numa  dictum  est  numisma,  qui  et  duos  menses 
addidit.1 
Postea  Numa  Pompilius  rex  creatus  est,  cum  apud  Hebraaos 
Ezechias  regnaret.  Qui  bellum  quidem  nullum  gessit,  sed  non 
minus  civitati  quam  Eomulus  profuit.  Nam  et  leges  Eomanis 
moresque  constituit,  qui  consuetudine  praeliorum,  jam  latrones 
ac  semibarbari  videbantuv.  Et  annum  descripsit  in  decern 
menses,  prius  sine  aliqua  suppntatione  confusum,  et  infinita 
Eomaa  sacra  ac  templa  constituit,  vel,  ut  aliis  placet,  duos  P-  13. 
menses  anno  addidit,  Januarium  et  Februarium,  cum  antea 
decern  tantum  apud  Eomanos  fuissent  a  Eomulo  instituti.2 
Capitolium  quoque  a  fundamentis  a3dificavit,  ut  in  religione 
sacrorum  pra3cipuus,  qui  sacra  et  ceremonias  omnemque  cultum 
deorum  docuit.  Pontifices,  augures,  ca3teraque  sacerdotia,  et 
secreta  quosdam  imperii  pignora  descripsit,  Janumque  bifrontem. 
Ille  primus  focum  Vesta?  virginibus  colendum 3  tradidit,  ut  ad 
simulacrum  custos  imperii  caalestium  siderum  flamma  vigi- 
laret.  In  tantum  enim  vanitate  est  deceptus,  ut  plurima, 
diabolo  dictante,  conscriberet,  quas  postea,  si  ad  hominum 
notitiam  pervenirent,  nimium  obesse  cognovit;  sed  quia  in- 
cendere  ea  timuit,  juxta  suum  latenter  sepulcbrum,  ubi  neminem 
accessurum  credidit,  sub  humo  abscondit.  Succedente  vero 
tempore 4  quidam  rusticus,  dum  in  eodem  agriculturam  exerceret 
loco,  aratro  evadente  hoc  scriptum  reperit  et  praetori  obtulit, 
praetorque  senatui.  Senatus  autem,  ut  vidit,  nimium  detestatus, 
exhorruit,  incendio  tradens  concremavit,  ne  aliqua  curiositate 
ad    hominum   notitiam   tantum    nefas    diabolicum   perveniret.5 


1  The  latter  part  of  this  rubrick 
is  neither  in  West,  or  W. 

2  Par.  has  in  the  margin,  "  Unde 
"  Ovidius  in  libro  Fastorum "  [i. 
43]: 

"  At  Numa  nee  Janum  nee  avitas 
"  prseterit  umbras, 
"  Mensibus  antiquis  prseposuit- 
"  que  duos." 
This  is  put  into  the  text  in  CD. 

3  colendum]  colendi,    West.  W. ; 


altered  by  Par.  The  Arundel  MS. 
of  West,  has  colendi  altered  to 
colende. 

4  Succedente  vero  tempore]  So 
Par. ;  decedente  nee  tempore,  A. ; 
sed  ipso  decedente,  W. ;  decedente 
vero  tempore,  West.  Freculphus 
has  decedente. 

5  There  is  a  sentence  in  West, 
omitted  here,  and  several  through- 
out the  chapter. 


38  MATTH^lI   PARISIENSIS 

Quo  tempore  Isayas  et  Osee  propbetaverunt.  Huic  successit 
Tullus  Hostilius,  qui  omnem  railitarem  discipliuam  artemque  Hist.  Misc. 
bellandi  instituit,  primus  regum  Eomanorum  purpura  et  fasci-  1* 
bus  usus  est,  Manasse  in  Judasa  regnante.  Urbem  ampli- 
avit  adjecto  Ceelio  monte.  Cum  xxxii  annis  regnasset,  ful- 
miue  ictus,  cum  domo  sua  arsit.  His  temporibus,  Bizantium 
civitas  condita  est,  quee  postea  Constantinopolis  est  appellata. 
Post  mine  Ancus  Martius,  Numas  Pompilii  nepos  ex  filia, 
suscepit  imperium,  Josia  regnante  apud  Hebrasos.  Ab  urbe 
miliario,1  in  ipso  fluminis  marisque  coniinio,  Hostiam  civitatem 
condidit.  Post  tunc  Tarquinius  Priscus.  Hie  numerum  sena- 
torum  dupbeavit,  primusque  triumpbans  Eomam  intravit,  muros 
fecit  atque  cloacas,  Capitolium  incboavit,  duodecim  Tusciaa 
populos  subegit.  Hie  xxxvii.  imperii  anno  per  Anci  filios 
occisus  est.  Tunc  est  etiam  Massilia  condita.  Eodemque 
tempore  Jerusalem  a  Nabugodonosor  rege  subversa  est.  Post 
bunc  Servius  Tullius  regnavit  annis  xxxiv.,  quo  regnante, 
Baltbasar  imperabat  Cbaldasis,  sub  quo  Daniel  scripturam 
mysticam  in  pariete  legit  et  interpretatus  est.  Tandem  idem 
Servius  occisus  est,  scelere  generi  sui  Tarquinii  Superbi,  filii 
ejus  regis,  cui  ipse  successerat,  et  filise,  quam  Tarquinius 
babebat  uxorem.  Post  bunc  Lucius  Tarquinius  Superbus,  Sep- 
timus atque  ultimus  regurn,  invasit  imperinm.  Quo  tempore, 
ad  relaxationem  Cyri  regis  Persarum,  reversi  sunt  Jerosolymam 
Judaei  xlii.  milia  cccc.  Iste  primus  excogitavit  diversa  genera 
tormentorum.  Templum  Jovi  in  Capitolio  eedificavit ;  postea 
Ardeam  civitatem  oppugnans,  imperium  perdidit.  Deinde 
Puomee  regnatum  est  per  septem  reges  annis  ccxliii. 

De  consulibus. 

Hinc  consules  ccepere,  pro  uno  rege  duo,  bac  causa  creati,  Hist.  Misc. 
ut  si  unus  malus  esse  voluisset,  eum  alter  babens  potestatem  *• 
similem  coerceret ;  et  placuit  ne  imperium  longius  quam 
annuum  baberent,  ne  per  diuturnitatem  potestatis,  insolentiores 
redderentur.  Fuerunt  ergo  primo  anno  consules  Lucius 
Junius  et  Brutus,  qui  maxime  egerant  ut  Tarquinius  pelleretur. 
Placuit  ergo  ne  quisquam  in  urbe  remaneret  qui  Tarquinius 
vocaretur.  Anno  nono  post  reges  exactos,  cum  gener  Tarquinii 
junioris,  Porsenna  rex  Tuscias,  ad  injuriam  soceri  vindicandam 
ingentem  collegisset  exercitum,  nova  Romas  dignitas  creata  est, 
quas  dictatura  appellatur,  major  quam  consulatus.  Eodem 
anno  etiam   magister   equitum   factus    est,  qui   dictatori   obse- 

1  West,  added  decimo  sexto,  as  the  Hist.  Misc. 


CHRONICA  MAJORA. 


39 


Hist.  Misc 
ii. 


queretur.  Nee  quicquam  similius  potest  dici,  quam  dictatura 
antiqua,  huic  imperii  potestati,  maxime  cum  Augustus  quoque 
Octavianus,  et  ante  eum  G-aius  Caesar,  dictators  nomine  atque 
honore  regnaverunt.  Dictator  autem  Eomee  primus  fait  Largus, 
magister  equitum  primus  Spurius  Cassius.  Sexto  decimo  anno 
post  reges  exactos,  seditionem  populus l  Eomee  fecit,2  tanquam 
a  senatu  atque  consalibus  opprimeretur.  Turn  et  ipse  sibi 
tribunos  plebis,  quasi  proprios  judices  et  defensores,  creavit, 
per  quos  contra  senatum  et  consules  tutus  esse  posset.  Eodem 
tempore,  concedente  Xerse  Persarum  rege,  ISTeemias  Judeeam 
venit,  muros  urbemque  restituit.  Anno  cccii.  ab  urbe  condita, 
imperium  consulare  cessavit;  et  pro  duobus  consulibus  decern 
facti  sunt,  qui  summam  potestatem  tenerent,  ac  decemviri 
nominati  sunt. 

Anno  ccclxv.  ab  urbe  condita,  pro  duobus  consulibus  facti 
sunt  tribuni  militares,  sub  quibus  res  Eomana  crescere  coepit. 
Sequenti  anno,  in  medio  urbis,  inferna  subito  patueruut,  quod 
cum  diutius  ita  maneret  et  cunctis  terrorem  inferret,  tandem 
interpretantibus  aruspicibus,  quod  vivi  hominis  sepulturam 
expeteret,  Marcus  Curtius,  eques  Eomanus,  se  in  id  barathrum 
armatus  injecit,  sicque  conclusum  est.  Anno  quadringentesimo 
septuagesimo  septimo,  cum  jam  clarum  urbis  Eomge  nomen 
esset,  arma  tamen  extra  Italiam  mota  non  fuerant.  Ut  igitur 
cognosceretur  quae  copiee  Eomanorum  essent,  census  est  habitus. 
Turn  inventa  sunt  civium  capita  ducenta  nonaginta  duo  rnilia 
trecenta  triginta  quatuor,  quanquam  ab  urbe  condita  nunquam 
bella  cessassent.     Tunc  contra  Afros  bellum  susceptum  est. 


Be  regibus  Judce  qm  post  Amasiam  regnaverunt. 

His  itaque  breviter  expeditis,  ad  Judaicam  historiam  reflec- 
tendus  est  stylus.  Post  prsefatum  igitur  Amasiam  regem 
Judge,  mansit  populus  sine  rege  xiii.  annis,  quod  probatur  per 
libros  Eegum,  et  per  collationem  annorum  regum  Judge  et 
regum  Israel.  Deinde  regnavit  Ozias  Hi.  annis,  et  post  eum 
Joathan    xvi.    annis.      Hie    eedificavit    portam   domus    Domini, 

^?11™'    quae    in  Actibus  Apostolorum   speciosa  vocatur,    ab    Hebrsei 

c.  24.  porta  Joathan,  ab   aliis  Turris   gregis.     Hac  etiam  tempestate 

prophetaverunt  in  Judaea  Osee,  Amos,  Ysayas,  et  Jonas. 
Porro  post  Jonathan  regnavit  Achaz   xvi.    annis.     Post  Achaz 

4  Reg.         Ezechias    xxviii.    annis.      Cujus    anno    sexto,    Salmanasar   rex 

xviL 


Petrus 
Comestor, 


1  populus']  populis,  A.C.D. 

2  seditionem    .   .    .   fecit]  seditio 
in  populis  Romso  fuit,  West.    The 


Chetham  MS.  has  seditionem  populis. 
W.  has  "  Dictator  Largus  Roma? 
"  populis  seditionem  fecit." 


40 


MATTH^lI   PAPJSIENSIS 


Assyriorum  descendens  in  Samariam,  transtulit  decern  tribus 
Israel,  et  fecit  eos  accolas  in  terra  Assyrioruin,  et  eos,  qui 
dicebantur  Cbussei,  introduxit  pro  eis  in  terrain  ipsorum. 
Qui  ubi  servire  coeperunt  ibi  diis  alienis,  immisit  eis  Dominus 
leones,  qui  devorarent  eos.  Quod  cum  rex  Salmanasar  com- 
perisset,  misit  unum  de  sacerdotibus  captivis,  qui  legis  Israe- 
litica3  doctrinis  eos  imbueret,  et  ad  cultum  Dei  terras  illius 
incolas  2  converteret,  si  forte  ab  eis  baac  molestia  bac  medela 
recederet.  At  illi  quidem  Pentateucbum  Moysi  receperunt, 
sed  deos  patrum  suorum  non  deseruerunt ;  imo  postmodum  in 
monte  Garizim  altare  statuentes,  templum  quod  erat  Jeruso- 
lymis,  quo  ire  et  sua  Deo  vota  persolvere  lege  prseceptum 
p.  14.  erat,  nunquam   ingredi  voluerunt.      Et  bos  Samaritanos  a  Sa-  1  S.  Job. 

niaria  legimus  appellatos,  quibus  minime  co-utebantur  Judaai.  1V-  9- 
Porro  anni  quibus  divisus  est  populus  Israel  a  Juda  et  a 
domo  David,  sunt  trecenti  sexaginta.  Super  Judam  vero,  post 
Ezecbiam  regnavit  Manasses  lv.  annis.  Post  Manassen,  Anion 
duobus  annis.  Post  Amon,  Josyas  xxxi.  annis.  Hie  congressus 
est  cum  Nechao  rege  iEgypti,  et  occisus  est  in  campo  Ma- 
geddo.  Hac  utique  tempestate  propbetaverunt  in  Judaaa  Je- 
remias,  Olda,  et  Sopbonias.  Sed  et  post  Josiam,  regnavit  in 
Judaaa  Joacbaz  tribus  mensibus.  Quibus  nondum  expletis, 
memoratus  Necbao  rex  iEgypti  veniens  in  Jerusalem,  cepit  2  Paralip. 
Joacbaz,  et  duxit  in  iEgyptum,  et  posuit  super  regnum  ejus  XXXV1- 
Elyacbim,  quern  vocavit  Joacbim  sive  Jecboniam,  filium  Josiaa. 
Condemnavit  etiam  Judaaam  centum  talentis  argenteis  et 
talento  auri.  Anno  quoque  regni2  Elyacbim  undecimo,  !N"a- 
bugodonosor  rex  Babilonis  venit  in  Jerusalem,  exigens  ab  eo 
tributum  quod  iEgyptiorum  regi3  solvere  solitus  erat,  quod 
ille  annis  tribus  reddere  non  erubuit.  Tertio  vero  anno,  audiens 
iEgyptios  contra  Babyloniam  dimicaturos,  solvere  distulit. 
Unde  ISTabugodonosor,  sicut  rebellem,  eum  interfecit,  et  tria 
milia  virorum  Juda  captos  in  Babiloniam  duxit,  inter  quos 
erat  propbeta  Ezecbiel  adbuc  puer.  Tunc  etiam  constituit 
regem  Joacbim,  qui  et  Jechonias  nominatur.  Quern  Jecbo- 
niam, non  multis  diebus  interjectis,  Nabugodonosor,  rex  Babi- 
lonis, in  Jerusalem 4  venientem  sibi  obviam  cum  matre  et 
quibusdam  de  populo,  cepit,  et  duxit  in  Babilonem,  consti- 
tuitque  pro  eo  super  Judarn  et  Jerusalem  Sedecbiam  patruum 
ejus,  quern  et  vocavit  Mathanian.     Sed   et  bic   Sedecbias  non 


1  incolas']  Introduced  by  Par.  The 
MSS.  of  West,  have  eos,  or  omit  it 
altogether  as  W. 

2  regni]   om.  West. 


3  regi]   rege,  A.D. 

4  Par.  has  here  erased  et,  which 
A.  had;  et  veniente,  West.  W.  as 
the  text. 


CHRONICA  MAJORA. 


41 


2  Mace.  ii. 
4. 


Pet.  Cc~ 
mest.  Lib. 
4  Reg. 
cap.  45. 


multo  post  contra  Nabugodonosor  rebellare  ccepit,  qui  adju- 
raverat  eum  per  Deum,  et  contra  munificum  largitorem  bos- 
tiliter  agebat.  Et  tunc  secundo  reversus  est  Nabugodonosor, 
undecimo  videlicet  anno  regni  Sedecbiaa,  et  duxit  ilium  in 
Babiloniam  captivum,  et  murum  civitatis  evertit,  et  templum 
exussit,  et  universa  vasa  domus  Domini  secum  asportavit,  et 
posuit  in  templo  sui  dei.  Daniel  quoque  et  tres  pueri,  Ana- 
nias, Azarias,  et  Misael,  qui  erant  de  genere  regio,  captivi 
ducti  sunt,  quos  sua  liberalitate  erudiri  fecit  Nabucbodonosor 
provincialibus  Uteris,  pariter  et  Caldseis.  Ignis  etiam  altaris 
holocaustomatum  sublatus  est  a  sacerdotibus  et  in  profundo 
siccoque  puteo  absconditus,  et  diligenter  ibi  tutatus.  Tunc  et 
Jeremias  propbeta  fecit  comitari l  secum  tabernaculum  foederis, 
et  arcbam,  et  altare  incensi  usque  in  montem  Abarim,  ubi 
quondam  ascenderat  Moses,  ut  videret  Dei  basreditatem.  In- 
venitque  ibidem  Jeremias  speluncam,  et  intulit  ea  illuc, 
offerens  sacrifioium  consummationis  templi.  Obstruxit  denique 
ostium  speluncaa,  et  latent  ibi  baec  omnia  iisque  in  prassentern 
diem.  In  arcba  autern  continebantur  urna  aurea-  manna  et 
virga  Aaron  quaa  fronduerat  et  tabulae  testamenti.  Mansit 
ergo  regnum  Judaicaa  gentis,  usque  ad  praasentem  templi 
vastationem  ac  reversionem,3  annis  nongentis  quatuordecim 
et  vi.  mensibus  decemque  diebus.  Quam  vastationem  non 
tarn  sua  praesentia  legitur  Nabugodonosor  peregisse,  quam 
per  Nabuzardan  principem  militia?  suas.  Ipse  enim  post  re- 
gressionem  regis  in  iEgyptum,  ab  eo  transmissus,  templum 
penitus  evertit,  et  murum  civitatis  subruit,  et  populum  qui 
ibidem  remanserat  in  Babiloniam  duxit.  In  eodem  Sedecbia 
terminatum  est  regnum  Juda3orum,  in  quo  secundum  Jose- 
pbum  regnatum  est  annis  quingentis  et  quatuordecim  et  men- 
sibus septem  et  diebus  decern  ;  secundum  vero  librum  Begum, 
non  plene  quingentis.  Ab  aadificatione  templi  fiuxerant  anni 
cccclxxx.  et  menses  sex  et  dies  decern.  Ab  egressu 4  populi 
de  iEgypto,  anni  M.lxxii.  et  menses  sex  et  dies  decern.  De- 
inceps  cura  rerum  gerendarum  sub  sacerdotibus  fuit,  in  reditu 
a  captivitate,  nisi  quod  circa  tempora  Cbristi  pauci  fuere 
reges,  qui  inferius  post  sacerdotes  sunt  annotati. 


1  comitari]  vel  mu-,  Par. 

2  A.  had  habeyis  after  aurea,  as 
W.  West. ;  it  has  been  erased  by 
Paris.     Om.  CD. 


3  reversionem']  eversionem,  West. 
It  is  not  in  W. 

4  egressu]  ingressu,  A. 


42 


MATTILEI   PAKISIENSIS 


Be  sacerdotibus  quartce1  cetatis. 

Sacerdotes  in  hac  mundi  aetate  quarta,  ut  refert  Egesippus, 
fuere  sexdecim,  Abiathar,  Sadoch,  Achimaas,  Azaiias,  Eliezer, 
Oziel,  Joiada,  Azaria,  Amarias,  Achitob,  Sadocli,  Sellum, 
Helchias,  Azarias,  Saraias,  Josedech.  Isti  non  solum  sacer- 
dotes, sed  principes  sacerdotum  dicebantur,  per  annos  tre- 
centos  et  triginta.  !N"am  eversum  est  templum  anno  quadrin- 
gentesimo  atque  tricesimo  a  conditione  sua. 

Hie  terminatur  gua/rta  cetas,  habens  secundum  Hebrceos  annos 
cccclxxiii.,  secundum  Ixx.  interpretes  cccclxxxiv.2 


p.  15. 
Prophecy 
of  the 
Sibyl. 


De  Bibilla  Priamidis  film,  nobili  prophetissa. 
Fuit  iffitur  Sibilla   Priamidis   regis   filia,    matre   no-  This  is  the 

Q"K    11* 

mine  Hecuba;  provocata  est   autem  Greece  Tyburtina,  j-^y^l 
Latine  vero  Albunea.     Hsec  circuiens  diversas  Orientis  3  borum  In- 
[partes],  prsedicavit   Asia,   Macedonia,    Herostaia,   Pan-  printed     ' 
philia,  Affalguldea,    Cilicia,  et    Galacia.     Cumque   hanc  among  the 

n-  .........  .       .    \  .,  works  of 

mundi   partem   vaticmiis   sins   lllustrasset,    mde    venit  Bede,  e.g., 
iEthiopiam,  Gabaon,  et   Babiloniam,  Affricam,  Libiam,  ^ignf s . 

n.  .   .  -n   i         •  Patrologia, 

Pentapolim  maritimam,  et  Palsestirjam.  Per  omnes  xc.  ii8i- 
has  provincias  sjuritu  prophetiee  impleta,  et  prophetavit  1186- 
bonis  bona  et  malis  [mala]  4  prout  Dominus  ordinaverat. 
Scimus  quoque  quod  in  prseconiis  suis  vera  annunciavit, 
et  qua?  in  novissimis  erant  ventura  praadixit.  Auclientes 
igitur  famam  ejus  Romani,  nunciaverunt  hsec  omnia 
imperatori.  Mittens  ergo  imperator,  decernente  senatu 
ad  earn  legatos,  cum  magno  honore  vocatam,  fecit  earn 
adducere  Romam.  Factum  est  autem  tunc  temporis, 
quod  centum  viri  ex  senatu  Romano  viderunt  som- 
nium  admirabile,  unum  et   idem   singuli,  et  simrd  una 


1  quarto]  tertise,  A.  West.  ; 
quartse,  W. 

2  Here  is  a  reference,  "  Nota  de 
"  Sihillis,"  by  Matt.  Par.  to  the  fol- 
lowing three  leaves,  inserted  by 
him  in  the  volume.  CD.  have  the 
passage  incorporated  into  the  text. 
It  is  not  uncommon  in  MSS.    There 


are  two  in  the  Cotton  Collection 
(Nero,  B.  7. ;  Vespasian,  B.  25), 
one  in  the  Camb.  Univ.  Lib.  Mm. 
v.  29,  possibly  written  at  St.  Alban's, 
&c. 

3  Orientis]  Orientes,  D. ;  Orbis, 
MSS.  Cott.  Camb. 

4  mala]  C.  in  margin. 


CHRONICA   MAJORA.  43 

nocte.  Videbant  autem  in  noctis  visione  novem  esse  Prophecy 
soles  in  cselo,  qui  singillatim  diversas  in  se  figuras  g^yf 
habebant.  Primus  erat  splendens  et  fulgens  super 
omnem  terram.  Secundus  splendidior  et  major,  tethe- 
ream  habens  claritatem.  Tertius,  sanguineo  colore 
flammigerans,  igneus  et  terribilis,  ac  demum  satis  splen- 
didum.  Quartus  sanguine  rubicundus;  quatuor  ex  eo 
itinera  erant  versus  meridiem  radiantia.  Quintus  tene- 
brosus, et  januas  habens,  sicut  in  tonitruo  tenebroso. 
Sextus  tenebrosus,  liabens  aculeum  sicut  stimulum 
scorpionis.  Septimus  tenebrosus  et  terribilis  et  san- 
guineus, tetrum  liabens  gladium.  Octavus  effusus,  et 
sanguineunT  habens  in  medio  colorem.  Nonus  tenebro- 
sus, unum  habens  tantum  radium  fulgentem.  Cum- 
que  Eomam  ingressa  esset  Sibilla,  Romani  earn l  viden- 
tes  mirabantur  nimiam  pulchritudinem  ejus ;  erat  enim 
facie  venusta,  corpore  elegans,  gestu  matura,  affluens 
eloquentia,  auditoribus  suis  dulce  prgebens  eloquium 
cum  discreto  documento. 

Venientes  autem  viri  qui  somnia  viderant,  audita 
celebri  fama  ejus,  dicunt  ad  earn  :  Magistra  ac  domina, 
per  magnam  corporis  tui  pulchritudinem,  et  mentis  tuge 
sapientiam,  necnon  et  oris  tui  eloquentiam,  quam 
nunquam  in  aliqua  mulierum  invenimus,  te  depre- 
camur,  ut  quoddam  mirabile  somnium,  quod  nos  omnes, 
scilicet  centum,  una  nocte  vidimus  singillatim,  edisseras 
et  manifestes,  et  quid  futurum  prremonstret  aperias. 
Respondens  gloriosa  virago,  dixit  ad  eos :  Non  est 
sequum  in  sterquilinio  et  in  loco  diversis  contamina- 
tionibus  polluto,  sacramentum  detegere.  Erat  enim, 
postquam  prasdictum  somnium  seriatim  audierat,  spi- 
ritum  habens  commotum  et  pra3  novitate  stupefactum. 
Porro  venite,  et  ascendamus  montem  Aventinum,  et 
ibi  pryenunciabo  qua3  futura  sunt  civitatibus  Romanis. 
Et  fecerunt  sicut  dixit ;  et  iterum  sciscitabatur  virago 


1  earn]  etiam,  D. 


44 


MATTH^I   PARISIENSIS 


Prophecy    ab  eis  visiones,  ipsi   vero  a  prius  dictis  recitantes  non 

Sibyf         exorbitarunt.      At   ipsa :    Novem    soles,    quos  vidistis, 

[omnes    futuras    generationes    prsesignant.     Quod    vero 

dissimiles    eos    in    se  vidistis1]  dissimilis  vita   erit   in 

filiis  hominum. 


p.  16.         Revelatio  somniorum  centum  Romanorum,  quam  Si- 
billa  regina  raanifestavit  spiritu  prophetioe. 

Primus  sol  prima  generatio  est,  et  erunt  homines 
simplices,  clari,  amantes  libertatem,  veraces,  mansueti, 
beni gni,  consolatores  pauperum,  satis  sapientes.  Se- 
cundus  autem  sol,  secunda  generatio  est,  et  erunt  ho- 
mines splendide  viventes,  crescentes,  Deum  timentes, 
sine  malitia  in  terra  conversantes.  Tertius  sol  tertia 
generatio  est,  et  exurget  gens  contra  gentem,  et  multas 
pugnse  erunt  in  Roma.  Quartus  autem  sol  quarta 
generatio  est,  et  erunt  homines  quod  verum  est  ab- 
negantes  :  et  in  ill  is  diebus  exurget  mulier  de  gen  ere 
Hebrceorum,  nomine  Maria,  habensque  sponsum  nomine 
Joseph,  et  pariet,2  et  erit  virgo  ante  partum,  virgo  post 
partum.  Qui  ergo  nascetur  ex  ea,  erit  verus  Deus  et 
verus  homo,  prout  prophetaa  pra?dicaverunt ;  adimplebit 
legem  JudaBorum  irreprehensibiliter,  et  adjunget  sua 
propria  in  simul,  et  regnabit  in  sascula  sasculorum. 
Amen. 

Nascente  autem  eo,  exercitus  angelorum  a  dextris 
et  a  sinistris  erunt  dicentes,  "  Gloria  in  excelsis  Deo,  et 
"  in  terra  pax  hominibus  bonse  voluntatis."  3  Eo  autem 
baptizato  in  aqua  a  Johanne  praacessore  suo,  veniet 
vox  de  sursum  dicens,  "  Hie  est  filius  meus  dilectus  in 
"  quo  mihi  bene  complacui ;  ipsum  audite."  Erant 
autem  ibi  ex  sacerdotibus  JudaBorum  audientes  hasc 
verba,  et  indignati    dixerunt   ad  earn  :     Ista   terribilia 


1  This,  -which  the  copyist  has 
omitted,  has  been  inserted  from  the 
Cotton  MSS. 


pariet]  parie,  A. ;  patre,  D. 
et  .  .  .  voluntatis']  om.  C. 


CHRONICA  MAJORA. 


45 


sunt,  sileat  hsec  regina.      Respondens  Sibilla  dixit :    O  Prophecy 
Judsei,  necesse  est   ita   fieri,  sed  vos   non  credetis  x  in  ^th,e 

.  .  Sibyl. 

eum.  Nos,  inquiunt,  non  credimus,  quia  verbum  suum 
et  testamentum  sempiternum  dedit  Sanctis  patribus 
nostris,  ut  non  auferat  nianum  suam  a  nobis.  Re- 
spondens  eis 2  iterum,  dixit :  Deus  ceeli  genitus  est  Alius 
virginis,  ut  scriptum  est,  qui  similis  erit  patri  suo, 
et  per  setatem  ut  infans  crescet,  et  insurgent  in  eum 
reges  et  principes  terrse.  In  diebus  illis  erit  Csesari 
Augusto  regnum,  et  regnabit  in  Roma,  et  subiciet  sibi 
omnem  terrain.  Post  ha?.c  convenient  sacerdotes  Hebrse- 
orum  contra  ipsum  Deum  et  hominem,  cujus  nomen 
erit  Jesus,  quia  multa  signa  faciet  inaudita  nee  prius 
visa,  et  comprehendent 3  eum,  et  dabunt  ei  alapas  mani- 
bus  incestis,  et  in  sacro  vultu  expuent  venenata  sputa ; 
dabunt  autem  verbera  super  sanctum  dorsum  Ejus,  et 
colaphos  accipiens  tacebit.  Ad  cibum  autem  fel  dabunt, 
et  ad  sitim  acetum,  et  tandem  suspendent  eum  in  ligno 
et  Occident ;  et  baec  nihil  valebunt  eis ;  quia  die  tertia 
resurget,  et  ostendet  se  discipulis  suis,  et  ipsis  viden- 
tibus  ascendet  in  cselum,  et  regni  Ejus  non  erit  finis. 
Dixitque  principibus  Romanorum  ;  Quintus  sol  quinta 
generatio  est,  et  eliget  sibi  dictus  Jesus  duos  piscatores 
de  Galilsea,  et  propria  lege  docebit  eos,  dicens :  Ite,  et 
doctrinam  quam  accepistis  a  me  docete  omnes  gentes, 
et  per  septuaginta  et  cluas  linguas  instruite  omnes 
gentes.  Sextus  autem  sol  est  sexta  generatio,  et  ex- 
pugnabunt  hostes  istam  civitatem  annos  tres  et  menses 
tres.  Septimus  autem  sol  septima  generatio,  et  ex- 
urgent  homines,  et  multas  facient  persecutiones  in  terra 
Hebrseorum  propter  Deum.  Octavus  autem  sol  octava 
generatio  est,  et  erit  Roma  in  prseda  et  desertatione, 
et  pugnantes  ululabunt  in  tribulationibus  et  doloribus, 
dicentes,  "  Putasne  vivemus  ante  4  partus  fiet  ? " 5   Nonus  p.  17. 


1  credetis']  creditis,  C.  D. 

2  eis]  ei,  D. 

3  comprehendent]  comprehendunt, 
CD. ;  comprehendnt,  A. 


4  ante]  aut,  D.,  not  understanding 
aii  in  A. 

5  For  this,  the  Cotton  and  Camb. 
MSS.  have  "  Putasne  pariemus  ?  " 


46  MATTH^I   PARISIENSIS 

Prophecy  Sol  nona  generatio  est;  et  exurgent  principes  Romani 
SibyL  *n  perditionem  multorum.  Tunc  exurgent  duo  reges 
de  Syria,  et  exercitus  eorum  augebitur  innumerabilis, 
sicut  arena  maris,  et  obtinebunt  civitates  et  regiones 
et  terras  Judseorum  usque  ad  Macedonian!,1  et  tunc  erit 
multa  effusio  sanguinis.  Omnes  tremebunt  in  adventu 
eorum,  et  disperdent  Orientales.  Et  post  base  surgent 
duo  reges  de  Mgypto,  et  expugnabunt  quatuor  reges, 
et  Occident  eos  et  omnem  exercitum  eorum,  et  regna- 
bunt  annos  tres  et  menses  sex.  Et  post  illos  surget 
rex  per  C  nomine,  potens  in  praBlio,  et  regnabit  annis 
xxx.,  et  pedificabit  Deo  templuro,  et  legem  adimplebit, 
et  faciet  justitiam  in  terra  propter  Deum.  Et  post 
eum  surget  alius,  et  regnabit  paucis  temporibus,  et  ex- 
pugnabunt eum  barbarse  gentes,  et  Occident  eum.  Post 
hunc  vero  erit  rex  per  B.  nomine,  et  de  B.  procedet 
Audon  rex,  et  de  Audon  procedet  alius  A.,  et  de  A. 
egredietur  tertius  A.,  et  de  hoc  generabitur  quartus 
A.,  et  erit  bellicosus  nimis  et  prseliator  victoriosus. 
De  ipso  autem  generabitur  rex 2  per  R.  nomine,  et  de 
R.  nascetur  L.,  et  potestatem  habebit  super  decern  et 
novem  reges.  Et  post  hos  surget  Salviscus  rex  de 
Francia,  nomine  per  R.  Ipse  erit  magnus  et  piissi- 
mus,  potens  et  misericors,  et  faciet  judicium  et  jus- 
titiam pauperibus  ;  tantaB  namque  virtutis  gratia  erit 
in  eo,  ut  per  viam  gradiens  cacumina  montium  et  ar- 
borum  inclinentur  ante  eum,  aqua  etiam  in  occursum 
ejus  tardabit ;  similis  autem  imperio  Romano  ante  eum 
non  fuit  rex,  nee  post  eum  futurus  erit.  Et  veniet 
post  eum  rex  per  L.  nomine,  et  post  hunc  regnabit 
B.  viginti  et  tres  annos  super  terram.  Et  de  B.  egre- 
dietur A.  et  ipse  erit  fortis  in  prselio  et  bellicosus,  et 
dum  multum  ierit  per  aquam  et  terram,  non  dabitur 
in  manus  inimicorum,  et  morietur  exul  extra  regnum, 


1  Macedoniam]  Calcedoniam,  A. 
D. ;  Par.  has  Ma  over  the  begin- 
ning of  the  word,  and  so  C.    MSS. 


Cott.   have  Homanorum    usque    ad 
Calcedoniam. 
2  D.  inserts  "  quartus  A." 


CHRONICA  MAJORA. 


47 


et  anima  ejus  in  manu  Dei.  Tunc  exurget  alius  per  Prophecy 
V.  nomine,  ex  una  parte  Salicus,  et  ex  altera  Longo-  gib  1# 
bardus,1  et  ipse  potestateni  habebit  in  terra,  et  contra 
pugnantes  inimicos  morietur.  Et  in  diebus  illis  [erit 
unus] 2  per  O.  nomine,  et  ipse  erit  potentissimus  et  fortis, 
et  bonus,  et  faciet  justitiam  pauperibus,  et  recte  judi- 
cabit.  Et  de  ipso  O.  procedet  alius  O.  potentissimus, 
et  erunt  sub  eo  pugnse  inter  paganos  et  Christianos, 
et  sanguis  eorum  effundetur,  et  cor  ejus  in  manu  Dei, 
et  regnabit  annis  septem.  Et  ex  ipsius  muliere  nas- 
cetur  alius  rex  per  O.  nomine ;  hie  erit  sanguinarius 
et  facinorosus,  et  sine  fide  et  veritafce,  et  per  ipsum 
multa  mala  erunt,  et  multa  effusio  sanguinis,  atque 
destructse  ipsius  potestate  erunt  urbes.  In  aliis  namque 
quam  in  ipsius  regionibus,  tribulationes  erunt  multa? 
et  multa  prselia.  Tunc  exurget  gens  contra  gentem 
in  Cappadocia,  et  Panphilia,  captivabunturque  gentes 
in  ipsius  tempore,  eo  quod  non  introierit  per  ostium 
in  ovile ;  hie  namque  regnabit  per  annos  quatuor.  Et 
post  eum  surget  rex  per  H.  nomine,  et  similiter  in 
diebus  illis  erunt  multre  pugnse  ;  Syriam  expugnabit, 
et  Pentapolim  obtinebit  captivando  earn,  ipse  rex  ex 
genere  Longobardorum.  Tunc  exurget  rex  per  C.  P- 18, 
nomine,  et  expugnabit  Longobardos,  et  erunt  prselia  et 
pugnse.  Ipse  autem  rex  Salicus  erit  fortis  et  potens, 
sed  paucis  temporibus  durabit  regnum  ejus.  Tunc 
exurgent  Agareni  et  tyranni,  et  captivabunt  Tarentum 
et  Barro,  et  civitates  deprssdabuntur,  et  volentes  Romam 
venire  saevient,  nee  erit  qui  resistat  eis,  nisi  Deus  deorum, 
Dominus  dominantium.  Tunc  venientes  Judaei  Persidam, 
disperdent  illam,  ita  ut  non  recuperentur  civitates  quas 
depraedabuntur  ;  et  accurrentes  Persi  ponent  tentoria 
juxta  fossam  versus  Orientem,  et  expugnabunt  Romam, 


1  Salicus . . .  Longobardus]  Saltus, 
et  ex  altera  rex  ex  altera  Longo- 
bardus, A.C.D. 


2  erit  unus']     C.  in  margin ;  pro- 
cedet, MSS.  Cott. 


48  MATTHiEI   PARISIENSIS 

Prophecy  et  obtinebunt  pacem  paulisper.  Et  intrabit  belligerator 
Sibyf  rex  Grsecorum,  et  destruet  templa  idolorum  nomine 
Ierapolim,  et  venient  locustse  et  brucus,  et  comedent 
arbores  et  fructus  Capadocise  et  Cicilise,  et  fame  crucia- 
buntur,  et  postea  non  erit  amplius.  Et  tunc  surget 
alius  rex  Salicus,  vir  fortis  et  belligerator,  et  indigna- 
buntur  contra  eum  multi  vicini  et  parentes.  Et  in 
diebus  illius  traclet  frater  fratrem  in  morte,  et  pater 
filium  ;  frater  cum  sorore  miscebitur,  et  una  mulier 
conveniet  alteri ;  pater  et  filii  et  tota  familia  detes- 
tanda  operabuntur  in  terra ;  senes  cum  virginibus  cuba- 
bunt,  et  sacerdotes  mali  cum  deceptis  puellis  ;  episcopi 
malefactorum  sectatores  erunt ;  et  fiet  efFusio  sanguinis 
in  terra,  et  templa  sanctorum  polluentur,  et  erunt  in 
populo  fornicationes  immundse  et  scelus  Sodomiticum, 
ita  ut  visio  eorum  in  contumeliis  appareat ;  et  erunt 
homines  raptores,  contumeliosi,  odientes  justitiam,  et 
falsitatem  amantes,  et  judices  Romani  immutabuntur ; 
si  hodie  adjudicantur,  alio  die  immutabuntur  propter 
pecuniam  accipiendam,  et  non  judicabunt  rectum  sed 
falsum.  Et  erunt  in  diebus  illis  homines  perjuri,  rapa- 
ces,  et  amantes  munera  falsitatis,  et  destruet ur  lex  et 
Veritas,  et  fient  terrse  motus  per  loca  diversa,  et  insu- 
larum  civitates  et  regiones  demergentur,  et  erunt  per 
loca  pestilentise  hominum,  et  terra  ab  inimicis  desola- 
bitur,  et  non  pra3valebit  eos  consolari  vanitas  eorum. 
Post  hsec  autem  surget  rex  per  H.  nomine,  sub  cujus 
tempore  bella  erunt,  et  duobus  annis  regnabit.  Et  post 
hunc  surget  alius  rex  per  A.1  nomine,  et  veniens  obtinebit 
regnum  aliquanto  tempore,  et  veniet  Romam  et  captiva- 
bit  earn,  et  non  mortificabitur  anima  ejus  in  manus 
inimicorum  ipsius.  In  diebus  vitse  suas  erit  bonus  et 
magnus,  et  faciet  justitiam  pauperibus,  et  vivet  longo 
tempore.  Post  hunc  surget  alius  rex  per  H.  nomine, 
et   de   ipso  B.    procedent  duodecim    B.,  et    erit  genere 

1  4.]  A.  has  H.,  with  A.  above  the  line ;  C.  has  A. ;  D.  H. 


CHRONICA  MAJORA.  49 

Longobardus,  et  regnabit  per  centum  annos.    Tunc1  post  Prophecy 
eum  surget  rex  alius  per  H.  nomine  de2  Francia.    Tunc  gib  f 
initium  clolorum  erit,  quale  non  fuit  ab  initio  muncli ;  et  p.  19. 
erunt  in  diebus  illis  multse  pugnaa  et  tribulationes  mul- 
torum,  et  efFusio  sanguinis,  et  terrse  motus  per  civitates 
et  regiones,  et  terra3  multaa  captivabuntur,  et  non  erit  qui 
resistat  inimicis,  quia  tunc  Deus  irascetur  terras.     Roma 
erit  in  percussione3  et  gladio,  pugnabitur,  et  erit  depre- 
hensa  in  manu  ipsius  regis.     Et  erunt  homines  rapaces, 
cupidi,  tyranni,  odientes  pauperes,  opprimentes  insontes, 
et   salvantes    nocuos;    et    erunt  injusti,    nequissimi,   et 
damnatores  ;   exterminiis 4  captivabuntur,  et  non  est  in 
terra  qui   eis  resistat,  aut   eruat   eos,    propter  malitias 
eorum  et  cupiditates.     Et  tunc  exurget  rex  Grsecorum 
cui    nomen   erit   Constans,  et  ipse  erit   rex   Grsecorum 
et  Romanorum.     Hie  erit  statura  grandis,  aspectu  de- 
corus,  vultu  splendidus,   per  singula  membrorum  linea- 
menta  decenter  compositus,  et  ipsius  regnum  cxii.  annis 
terminabitur.     In  illis  ergo  diebus  erunt  multa?  divitise, 
et  terra  abundanter  dabit  fructum  suum,  ita  ut  tritici 
modium  denario  uno  venundetur,  modium  vini  denario 
uno,    modium      olei    denario  uno.     Et     ipse    erit   rex 
scripturam  habens  ante  oculos.     Rexque  Grascorum    et 
Romanorum  omnia  sibi  vendicabit    de  regnis  Christia- 
norum.    Omnes  civitates  et  insulas  devastabit  rebellium, 
et  uni versa  tempi  a  idolorum  destruet,  et  omnes  paganos 
ad  baptismum    convocabit,   et  per    omnia  templa    crux 
Christi  Jesu  erigetur.    Tunc  namque  prseveniet  iEgyptus  Ps.  lxvii. 
iEthiopiam  manus   dare   Deo.     Qui  vero   crucem   Jesu     " 
Christi   non   adoraverint,    gladio    punientur.       Et    cum 
completi   fuerint    clxx.    anni,    Judaai    convertentur    ad 
Jesum,   et    erit    omnibus    sepulchrum   ejus    gloriosum. 
In   diebus    illis   salvabitur   Jucla,   et    Israel    habitabit 
confidenter. 


1  Tunc']  et,  C. 

2  de]  iQj  -D- 

3  percussione]  persecutione,  C. 


1  doininatores  exterminii,   MSS. 
Cott. 


D 


50  MATTH^I  PARISIENSIS 


De  Antichristo. 


Prophecy  In  illo  tempore  surget  princeps  de  tribu  Dan,  qui 
snii  vocabitur  Antichristus  ;  hie  erit  filius  perditionis,  et  • 
Antichrist,  niagister  erroris,  plenitudo  malitia?,  qui  subvertet 
orbem,  et  faciet  prodigia  et  signa  magna  per  falsas 
simulationes,  deludetque  multos  per  falsas  simula- 
tiones  et  artem  magicam,  ita  ut  ignem  mittere  de 
cselo  videatur,  et  minuentur  anni  sicut  menses,  et 
menses  sicut  septimanee,  et  dies  sicut  horae,  Et 
tunc  [exsurgent]  ab  Aquilone  spurcissimse  gentes  quas 
Alexander  inclusit,  Gog  et  Magog.  Hi  sunt.  xxii.  reges, 
quorum  numerus  sicut  arena  maris.  Cum  autem  ad- 
venerit  rex  Romanorum,  convocato  exercitu  debellabit 
eos,  et  prosternet  usque  ad  internecionem.  Et  postea 
veniet  Jerusalem,  et  ibi  deposito  capitis  diademate  et 
omni  habitu  regali,  relinquet  Deo  Patri  regnum  et 
Christo  Filio  ejus.  Regnante  autem  eo  egreclientur  duo 
viri  clarissimi,  Helyas  et  Enoch,  ad  annunciandum 
adventum  Domini  Christi ;  et  Antichristus  occidet  eos, 
et  post  tres  dies  a  Domino  resuscitabuntur.  Tunc  erit 
persecutio  magna,  qualis  non  fait  antea  nee  postea 
subsequetur.  Abbreviabit  Dominus  dies  illos  propter 
electos ;  et  in  virtute  Domini  occidetur  Antichristus  in 
monte  Oliveti  a  Michaele  archangelo.  Cum  hgec  Si- 
billa  et  alia  multa  prcediceret  futura  Romanis,  quibus 
etiam  signis  ad  judicandum  venturus  est  Dominus, 
vaticinando  intonuit,1  dicens  : 

De  Judicio. 

The  signs  J   udicii  signum  tellus  sudore  madescet.  S.  Augus- 

ment.  b  E  cselo  Rex  adveniet  per  saecla  futurus,  civitate 

S    cilicet  in  carne  pra3sens  ut  judicet  orbem.  Dei,  xviii. 


U  nde  Deum  cernent  incredulus  atque  fidelis 
C  elsum  cum  Sanctis,  sevi  jam  termino  in  ipso.2 


•23, 


1  intonuit]  innotuit,  C.  |        -  D.  adds  est. 


CHRONICA  MAJORA.  51 

S   ic  animaa  cum  carne  aderunt,  quas  juclicat  ipse : 

C  um  jacet  incultus  densis  in  vepribus  orbis,  p-  20. 

R  eicient  simulachra  viri,  cunctam  quoque  gazam. 

E  xuret  terras  ignis  pontumque  polumque 

I    nquirens,  tetri  portas  confringet  Averni. 

S   anctorum  sed  enim  eunctse  lux  libera  carni 

T  radetur,  sontes  seterna  flamma  cremabit. 

0  ccultos  actus  retegens,  tunc  quisque  loquetur 

S  ecreta,  atque  Deus  reserabit  pectora  luci. 

T  unc  erit  et  luctus,  stridebunt  dentibus  omnes, 

E  ripitur  solis  jubar,  et  chorus  interit  astris. 

V  olvetur  caelum,  lunaris  splendor  obibit. 

D  eiciet  colles,  valles  extollet  ab  imo. 

N  on  erit  in  rebus  hominum  sublime  vel  altum. 

J  am  montes  campis  ssquantur,  cserula  ponti 

0  mnia  cessabunt,  tellus  confracta  peribit. 

S   ic  pariter  fontes  torrentur  fluminaque  igni. 

E  t1  tuba  turn  sonitum  tristem  demittet  ab  alto 

O  rbe,  gem  ens  facinus  miserum  variosque  labores. 

T  artareumque  chaos  monstrabit  terra  deliiscens. 

E  t  coram  hie  Domino  reges  sistentur  ad  unum. 

R  ecidet  e2  cselo  ignisque,  et  sulphuris  amnis. 

Efcec  de  Christi  nativitate,  passione,  resurrexione, 
atque  secundo  adventu  in  Greeds  versibus  dicta,  sic 
in  capitibus  inveniuntur  habere  Ih's  xps  theoy  yos 
Sother,  quod  in  translatis  in  Latinum  apparet,  nisi  quod 
Grsecarum  literarum.  proprietas  non  adeo  potuit  ob- 
servari. 

Isidor.  SibillaB  dicuntur  generaliter  omnes  fceminaB  vates  ex  TheSibyls. 

viii?8?  °g'  Hngua  Grseca.  Nam  syos  iEolico  sermone  Deus,  Belon 
Grseci  mentem  dicunt,  quasi  Dei  mentem.  Proinde 
igitur   quia    divinam  voluntatem  interpretari  solebant, 


1  Et]  So  the  MSS.  of  Par.  and 
the  other  MSS.  of  this  account, 
which  I  have  seen.  Set  (i.  e.  Sed) 
is  the  true  reading,  as  in  St.  Augus- 
tine, and  as  necessary  for  the  initial 


letter.  The  verses  occur  in  Martinus 
Polonus,  Freculphus,  &c,  and  usu- 
ally with  et  in  this  place. 
2  e]  de,  C 

D    2 


K9 


MATTH^I   PAMSIENSIS 


The  Sibyls.  Sibillse  dictse  sunt.  Sicut  autem  omnes  viros  prophe- 
tantes  prophetas  aut1  vates  clicimus,  ita  omnis  foemina 
propbetans  Sibilla  dicitur.  Decern  autem  Sibillse  aptis 
auctoribus  fuisse  traduntur.  Quarum  prima  de  Persis 
fuit.  Secunda  Libica.  Tertia  Delphica,  in  templo 
Delphi  Apollinis  genita,  quae  Trojana  bella  vaticinata 
est.  Quarta  Chimera  in  Italia.  Quinta  Erithrsea,  no- 
mine Eriphila,  in  Babilone  orta,  quae  Grsecis  Ylion 
petentibus  vaticinata  est  perituram  Trojara,  et  Homerum 
mendacia  scripturum.  Sexta  Samia,  qua?  Femonote  dicta 
est.  Septima  Cumana  nomine  Almathea.  Ipsa  est  et 
Cymrea.  Octava  Hellespontia,  in  agro  Trojano  nata, 
quaa  scribitur  Salonis  et  Cyri  fuisse  temporibus.  Nona 
Frigia,  qua3  vaticinata  est  Ancyrae.  Decima  Tyburtis, 
nomine  Albulnea.  Quarum  omnium  carmina  efferuntur, 
in  quibus  de  Deo  et  Christo  et  gentibus  scripsisse 
manifestissime  comprobantur.  Celeb ratior  autem  inter 
cseteras  Erithrsea,  qua?  Graece  Tyburna  dicta  est,  sicut 
prselibatum  est,  fuisse  perhibetur.  Quam  eo  tempore  s.  Aug-.  De 
vaticinatam  nonnulli  ferunt,  quo  Roma  primo  floruisse  Cly.'.  ^"' 

...  xvm.  22, 

comprobatur,  quando  videlicet  Achaz,  vel,  sicut  alii  dicunt,  23. 

qui  ei  successit  Ezechias  in  Juchea  regnavit,  ha3C  sane 

de  Christo  qusedam    manifesta  conscripsit,  ut  praenota- 

tum  est.      Cujus    carmina    vir    clarissimus   et    famosus 

interpres,  Flaccianus,  in  quodam  Graaco  coclice  ostendit, 

ita  in  capite  habentia   Jesus  Xristos  Teoy  yos  Sother. 

Quod    est    Latine,    Jesus    Christus    Dei   films  salvator. 

Hi  autem  versus  pramotati,  quorum  primse  literal  hunc 

sensum    reddunt,    sicut    eos    quidam    Latinus,    scilicet 

Augustinus,  ex  distantibus  versibus  interpretatus  pra> 

dicavit  et  ostendit.      Prreter  tamen  omnes  istas   ferunt 

quondam    fuisse    Sibillam,  qua3  ab  omnibus    despectum 

et  conculcatum  lignum  crucis    in   Jerusalem  diu  despi- 

cabiliter  adorans  venerata  est.2 


1  aut']  ante,  C,  not  understand- 
ing au  in  A. 

2  The  latter  portion  of  this  is  not 


in  the  separate  MSS.  of  this  account 
which  I  have  seen. 


CHRONICA   MAJORA. 


53 


Adonis 

Viennensis 

Chronicon. 

(Migne's 

Patrologia, 

cxxiii.), 

col.  49. 


Hugo  of 
S.  Victor, 
Excerpta 
Priora,  v.  5 
(Migne's 
Patrol. 
clxxvii. 
col.  228). 


Orosius  ii. 
G. 


Hugo, 
Excerpt. 
Prior,  v.  5. 


Id.  v.  4,  5, 
col.  228. 


Incipit   cetas  quinta,  nono   videlicet  anno  regni  Nubugodonosor 
regis  Babilonis,  qui  vixit  post  liana  eversionem  annis  xxv. 

Descriptio  Babiloniae. 
Facta,  lit  dictum  est,  templi  Domini  eversione,  simul  et  po-  Descrip- 
puli  Hebraaorum  in  Babiloniam  eductione,  manserunt  ibi  annis  ti°n  of 
septuaginta,  post  quos  prophetaverat  Jeremias,  Judaeorum  a  ^ on" 
captivitatem  esse  solvendam.  Quo  tempore  regnaverunt  post 
ISTabugodonosor  in  regno  Persarum  quatuor  reges,  scilicet 
Evilmerodach,  Labosordach,  Egesar,  et  Baltbasar,  nee  fuit 
Judaais  ulla  spes  evadendi  de  Babilonia,  quae  tunc  cunctis  ur- 
bibus  fortior,  opulentior,  atque  sublimior  erat.  Hujus  enim 
ambitus  circumveniebatur  stadiis  quadringentis  et  octoginta 
sex.  Erat  etiam  in  campi  planitie  et  castrorum  facie  moani- 
bus  paribus  per  quadrum  disposita.  Murorum  vero  ejus  lati- 
tudo  erat  cubitorum  quinquaginta,  babens  altitudinem  quater 
tantam  ;  a  fronte  quoque  murorum  centum  aareaa  portaa.  Per 
medium  autem  ejus  Euphrates  fluvius  transcurrebat,  et  extrin- 
secus  per  circuitum  fossa  late  patens,  in  qua1  amnis  circum- 
fluebat.  Arx  autem,  quaa  intus  imminebat,  est  ilia  turris, 
quas  post  diluvium  a  Nembrocb,  gigante  famosissimo,  coepit 
aadificari,  babens  2  in  altum  quinque  milia  passuum  et  centum 
septuaginta  quatuor.  Latitudo  autem  ejus  quatuor  milia  pas- 
suum tenere  dinoscitur.  Erant  praaterea  aliaa  domus  intra 
eandem  urbem  quater geminaa,  babitationis  nimia  proceritate 
mirabiles,  unde  bumana  virtute  destrui 3  posse  incredibile  vide- 
batur.  Advenerat  ibi  Croesus  rex  Lidorum,  famosus  opibus, 
ut  auxiliaretur  Babiloniis,  cum4  aliis  regibus  et  principibus 
multis.  Et  cum  septimum  decimum  Baltbasar  regni  sui  com- 
plevisset  annum,  irritam  putans  pollicitationem  Jeremiaa,  qua 
praadixerat  usque  ad  annum  septuagesimum  captivitatem  Ju- 
daaorum  esse  solvendam,  exbiberi  fecit  in  mensa  sua  vasa 
templi  Domini,  et  contra  jus  et  fas  bibit  in  eis.  Sed  hujus 
criminis  poanas  Cyrus,5  nepos  Astyagis,  divino  ammonitus  ora- 
culo  luit.  Nempe  educatus  apud  Persas,  cum  adolevisset,  con- 
gregata  Persarum  manu,  avunculo  certamen  indixit,  et  facta 
congressione,  illius  exercitum  fudit,  et  ipsum  Astyagem  cepit.  p.  21. 
Sed  nihil  ei  praater  regnum  abstulit.  Ifcaque  Cyrus  iste  dig- 
nitatem Medorum  ad  Persas  transtulit,  et  Syriani  Scithiamque 
sibi  subjugavit ;   quibus  patratis  Babiloniam  obsedit.     Sicque  6 


1  in  qua]  So  altered  by  Paris  from 
vice.    West,  has  vice,  as  Hugo. 

2  habens  ....  dinoscitur]  This 
is  quoted  as  from  the  Chronicle  of 
Eusebius  in  the  notes  to  S.  Jerome 
on  Isa.  lib.  v.  cap.  xiv.  22,  opp.  iv. 
p.  180  noted  I  cannot  find  it.  It  is 
not  in  Hugo  or  Ado. 


3  destrui]  destitui,  A.  West. 

1  cum  .  .  .  multis]  Not  in  Hugo. 

5  Cyrus oraculo]  Intro- 
duced by  the  compiler. 

6  Sicque intravit]  Intro- 
duced by  the  compiler.  Cf.  Fre- 
culph.  i.  3.  18. 

D   3  -H 


54 


MATTH^I   PARISIENSIS 


Cyrus.         Cyrus  iste  secundum  vaticinium  Ysaiae  propbetaa,  qui  dudum 
haec  figura  prasdixerat,  reges  et  contritum  exercitum  effugavit, 
et  urbem   intravit.      Quam  postquam   disponere  coepit,   laxata  Ado,  col. 
HebrjBorum  captivitate,  ferinas  gentes,  scilicet 1  quinquaginta  50. 
milia  hominum,  regredi  permisit  in  Judaeam,  reddens  eis  vasa 
templi  Domini  aurea  et   argentea  quinque  milia  quadraginta. 
Josedech  quoque  de  genere  Aaron  sacerdotem,  qui  fuerat  cum  Hugo, 
patribus   adductus,  redire   mandavit,  ut  ritus  veteris  solemni-  ^cer.Pt- 
tatis,   per  assueti    sacerdotis   scientiam   reformaretur.    At  illi  col  ^22. 
venientes  in  Jerusalem  cceperunt  rea3dificare  templum  Domini.  Ado,  col. 
Sed  Samaritanis    impedientibus,  intermissum   est   opus,  donee  51. 
consummaretur    sub    Dario    anno    secundo 2    regni    ejus.       Et 
notandum  est,  quia  illo  eodemque  tempore,  quo  a  Cyro  est  Babi- 
lonia  capta,  est  Eoma   a   pra3taxati   regis   Tarquinii    superbis- 
sima  dominatione  liberata.      Porro  3  a  Cyro  rege  potentissimo 
superbia  antiquaa  Babilonias  vindicata,  asdificavit  ibi  banc  quee 
nunc   incolitur  Babiloniam,  abbominatus  omnem  illius   veteris 
Babilonias    superstitionem ;  sicque   vetus  Babilonia,    secundum 
sancti  propbetaa  Ysaise  propbetiam,  perducta  est  in  eremi  vas- 
titatem.     Hac  praaterea  tempestate  floruerunt  in  Judaea  Aggasus 
propheta,  Zacbarias,  et  Malacbias.     Porro  Cambyses,  Cyri  pras-  Hugo, 
fati  regis  Alius,  secundus  ISTabugodonosor  appellatur.     Sub  boc  Excerpt. 
etiam  tempore  factum  esse  putatur,  quod  in  Juditb  bistoria    ri10229   '' 
continetur.     Quo   decedente,    regnaverunt    Magi    duo.     Et   bis 
interemptis,    Darius    Antypasti   filius   rex   est    constitutus,   qui 
regis  Cyri  filiam  in  matrimonium  suscepit,  et  regalibus  nuptiis 
sibi  regnum  firmavit,  ita  ut   non  tarn    in  extraneum   regnum 
translatum,  quam   in  familiam  Cyri  videretur   esse   reversum. 
Et  bujus  Darii,  sicut  pragmissum  est,  anno  secundo  completald.iv.il, 
est  templi  asdificatio,  quadragesimo  sexto  videlicet  anno  post-  col.  222. 
quam  coepit  asdificari.     Unde    Judaai    Domino   evangelico    ser- 
mone  dixisse  referuntur,  "  quadraginta  efc  sex  annis  aedificatum 
"  est  templum  istud,"  et  castera.     Dario  vero  Xerses  filius  ejus 
successit.       Cujus   imperii  anno  septimo  Hesdras,  scriba  legis 
Dei,  ascendit  de  Babilone  in  Jerusalem,  referens  ad  templum 
Domini  sacras  pecunias,  argenti  talenta  sexcenta  quinquaginta, 
vasa   argentea    talentorum    centum,  et  vasa  aurea   talentorum 
viginti,   et   celebravit    solemnitatem     scenopbegias.      Bemeavit 
etiam  Neemias,  ipsius4  regis   pincerna,  de  Susis    castro    anno 
regni    ejusdem  vicesimo,  qui    muros    urbis    reaedificavit  cum 5 
summa  solicitudine. 


1  ferinas     gentes,    scilicet^      So 
altered  by  Paris  from  ferme. 

2  anno  secundo~\  annus  secundus, 
A. 

3  Porro  .  .  .  vastitaieni]  Altered 


and  enlarged  from  Ado,  who  is 
speaking  of  Egypt  and  Cairo. 

4  i.e.  of  Artaxerxes. 

6  cum  summa  solicitudine']  Intro- 
duced by  the  compiler. 


CHRONICA   MAJOEA.  55 


Be  regibus  Britonum. 

Galf.  Mon.       His   temporibus    Cunedagio,    Britonum.   regi,    Brwallo    filius  Kings  of 

u.ib.  ejug  successitj  cujus  tempore  tribus   diebus    pluvia  sanguinea  theBritons. 

cecidit  super  terram.  Huic  successit  Gurgustius  filius  ejus, 
cui  Sisillius,  cui  Lago  Gurgustii  nepos,  cui  Kinmarus  filius  Si- 
silii,  cui  Gorbodogo.  Huic  nati  sunt  duo  filii,  Ferreux  scilicet, 
atque  Porrex,  inter  quos  contentio  facta  est  defuncto  patre, 
quis  eorum  Britannia  potiretur.  Sed  Porrex  fratri  parans  in- 
sidias,  ilium  iuterfecit.  Porro  mater  eorum,  cum  bujus  rei 
certitudinern  babuisset,  propter  mortem  filii  ira  vebementi 
incanduit.  Nacta  ergo  tempus  quo  Porrex  sopitus  fuerat, 
cum  ancillis  suis  in  multis  eum  frustis  crudeliter  laniando 
mactaYit.  Exinde  civilis  discordia  multo  tempore  populum 
afflixit,  et  regnum  quinque  regibus  est  submissum,  qui  se  mutuis 

Id.  ii.  17.  cladibus  infestabant.  Succedente  tandem  tempore,  suscitavit 
probitas  juvenem  quendam,  filium  scilicet  Clotbenis  regis 
CornubiaB,  qui  Dunwallo  Molmutius  vocabatur.  Qui,  ut  regnum 
patris  suscepisset,  insurrexit  in  reges  Loegrias,  Kambrias,  et 
Albania?,  illosque  interfecit,  et  deinde  solus  regnavit.  Hie 
leges  Molrnutinas  statuit,  qua?  usque  bodie  inter  Anglos  cele- 
brantur.  Statuit  praaterea,  ut  templa  Deorura  et  civitates 
talem  baberent  dignitatem,  ut  quicunque  fugitivus  sive  reus 
ad  ea  confugeret,  securus  inter  bostes  sineretur  abire.  Sta- 
tuit etiam  ut  aratra1  colonum,  et  viaa  quae  ad  templa  praa- 
dicta  sive  ad  civitates  ducebant,  eadem  lege  firmarentur. 
Deinde,  cum  quadraginta  annis  regnum  in  pace  tenuisset,  de- 
functus  est,  et  in  urbe  Trinovantum,  prope  templum  Concor- 
diaa,  quod    ipse    ad    confirmationem    legum    construxerat,    est 

Id.  iii.  1.  sepultus.  Deinde  duo  filii  ejus,  Belinus  et  Brennius,  regnum 
inter  se  diviserunt,  ita  scilicet  quod  Belino  Loegria,  Kara- 
bria,  et  Cornubia,  Brennio  vero,  qui  minor  fuerat,  Noetban- 
bumbria  et  Albania  cesserunt. 

Be  regibus  Persarum. 

Trogus  Post   supradictum  Darium  Antipasti  filium,  regnavit  in  re- 

Pompeius  gioue  Persarum  Xerses,  rex  potentissimus  et  magnis  opibus 
10in  "  affluentissimus.  Iste  in  exercitu  suo  septuaginta2  milia  arma- 
torum,  et  de  auxiliis  trecenta  milia,  Gra3ciam  expugnaturus,  legi- 
tur  babuisse.  Naves  etiam  rostratas  mille  ducentas,  et  one- 
rarias  tria  milia.  Sed  tanto  agmini  dux  defuit.  Nam  semper 
in  praslio  postremus  et  in  fuga  primus   Xerses  apparuit;   erat 


1  aratra]   aratur,  A.C.D.  |      2  septuaginta]  septingeiita,  Justin, 


56  MATTHiEI   PAPJSIENSIS 

in  periculis  timidus,  et  ubi   metus   abesset  inflatus,  unde  ad l 
experimentum   belli,  opibus  magnis  fretus,  montcs   in  planum 
sequabat,    et    maria  pontibus  onerabat,    et   immensas  aquarum 
voragines   permeabiles  faciebat.     Sed  ubi    ad    angustias  Ther- 
niopylarum  pervenit,  qua  introitus  in  Graeciam  patet,  turpiter 
devictus  est.     Et  cum  inde  fuisset  reversus,  terrestri  navalique  Justin,  iii. 
preelio  superatus,  etiam  suis  contemptui  esse  coepit.     Deficiente  1- 
itaque    cotidie    regis    majestate,  Artabanus    prasfectus   ejus,  in 
spem  regni   adductus,  vesperi    cum    septem   robustissimis  filiis 
regiam  ingressus,  eum  trucidavit,  et   regnum  ejus    sibi  vendi- 
cavit.     Artabano  vero  Artaxersis    Longimanus    successit.     Hie  Liber 
imperii   sui  anno  tertio,  gentes  Persis   subjectas,  cum  satrapis  Esther,  c.i. 
ct  ducibus    suis,    per   centum    et    octoginta    dies   magnificis  et 
accuratissimis 2  epulis  pavit.     Regina  quoque  Vasti,  uxor  ejus, 
mulierum    convivium    splendide    et    opulentissime    eclebravit. 
Et  dum    rex   reginae  pulcbritudinem,    inter    suas  delicias,  suis 
convivis  vellet  ostendere,  illam  ad  se  venire  prsecepit.     At  ilia 
fastu  superbise  tumens,  ad  eum  venire  contempsit.     Qua  de  re 
rex  ira  commotus,  illam  deseruit,  et  Hester,  puellam  Hebraiam, 
qua3    pulcbritudine    et    gratia   vultus   omnes  Babilonise  puellas 
videbatur    excellere,    suo    conjugio    copulavit.     Iste  Artaxersis  Justin,  vi. 
qui  totam  Grasciam    bellis    edomitam    et    sibi  vendicatam    dis-    '  °      r 
cedere    ab    armis    prascepit,    denuncians    pacis    contradictorem  Mnemon. 
morte  puniendum.     Quod  fecit  non  ut    genti  paci 3  consuleret, 
sed  ut  aliis  bellis  occupatus,  ab   eis  quietus   redderetur.     Post 
base  vero    bellum    civile    apud   Persas    exortum    est,    cum  Ar-  Orosius,  ii. 
taxersis   et   Cyrus,    fratres,    de    regno   ambigerent.     Sed    cum 
P-  22.  c   diverso   ambo  fratres  equis  invecti  concurrentes   affligerent, 

Artaxersis  vulneratus  est,  sed  equi  velocitate  mortem4  exemptus 
evasit.  Cyrus  vero,  coborte  regia  oppressus,  finem  certarninis 
fecit,  et  sic  Artaxersis  regni  sui  potestatem  fratricidio  confir- 
mavit.  Hie  etiam  contra  potentissimos  Persarum  prsefectos,  Ado,  coll. 
Pbanabuzum  et  Tysipbonem,  feliciter  dimicavit,  et  iEgyptum  '  55' 
magno  labore  suo  subjecit  imperio.  Circa  bos  denique  dies 
floruit  Aristotiles  pbilosopbus.  Post  Artaxersem  autem  reg- 
navit  Arxes,  qui  cognominatus  est  Ocbus. 

De  discordia  inter  Belhmm  et  Brennium. 

The  quar-        In  diebus    istis  maxima    orta    est    discordia   inter    praedictos  Galf-  Mon. 
re  between  Britonum  reges,  Belinum  et  Brennium,  eo  quod  uterque  totins  ni-  1-S- 


1  ad]  So  altered  by  Par.  from  ante, 
as  W.  West,  and  Justin. 

2  accuratissimis]    vel  lautissimis. 
Par, 


1  paci]  altered  from  pacis. 
1  mortem]  niorti,  West. 


CHRONICA  MAJORA.  57 

insulas  monarchiam   aastuabat   habere.     Belloque    hinc   et  inde  and  Bren- 
iiidicto,    tandem     dispositis     catervis,     conveniunt     pugnaturi.  nius. 
Cum   igitur  multum    diei   decertando    consumpserunt,  victoria 
cessit  Belino,  et   exercitus  Brennii   maxima    pars   ca3sa,  et  re- 
sidua1  in   fugam   propulsa   est.       At  Brennius  vix  elapsus,  ad 
Gallos  anxius  confugit.2     Cumque  infortunium  suum  principibus 
regionis    propalasset,   petivit    auxilium,  quo   regnum   aniissuni 
recuperare    quivisset.     Porro    cum    sibi   ab    omnibus   auxilium 
negaretur,  venit   tandem    ad    Seginum    ducem   Allobrogum,  et 
ab   eo   bonorifice    susceptus    est.      Moram    autem   illo    faciente  De  probi- 
apud  ipsum,  in  tantam  familiaritatem    ducis  accessit,  ut  omni-  tate  Bren 
bus  ministris  in  curia  preeferretur.     Erat  enim  in  armis  furens,  rm>  ®* 
in  pace   tranquillus,  in    membris    bene    dispositus,    in    consilio  firiam 
expeditus,  in  arte  venandi  sive  aucupandi  sufficienter  edoctus.  ducis  Allo- 
Videns  autem  dux  tot  probitates  in  uno  homine  vigere,  statuit  brogum 
in  animo    ut   unicam,    quam    babebat,    filiam    sibi   matrimonio  cluxeri  • 
copularet.     Nee  mora,  maritatur    puella  Brennio,  principesque 
patriae  ei  subduntur,  soliumque  ducatus   largitur.     ~Nec   annus 
post  elapsus  est,  cum  suprema  dies    ducis  superveniens  ipsum 
bac  luce  privavit.     Tunc  Brennius  principibus  patriae  tbesaurum 
ducis    affluenter    distribuens,    gratiam    omnium    sibi    prudenter 
illexit,    et,    quod   pro  magno    habebant  jDrovinciales,  in   epulis 
dandis  erat  profusus.     Omnibus    itaque    in  amicitiam  attractis, 
indicavit  qualiter  a  fratre  suo  Belino  a  Britannia  ejectus  fuisset. 
Quod    cum    magnates    calluissent,    promiserunt    se    cum    ipso 
ituros,  ubicunque  illos  conducere    affectasset.      ISTec  mora,  col-  Qualiter 
lecto    grandi   exercitu,  mare  ingressus  est,  secundisque   ventis  Brennius 

evectus,  in  Britanniam   applicuit.     Divulo-ato  istitur  ipsius  ad-  m.    lltail~ 
-L  -,.         P  ..  .  ..  .        mam  re- 

ventu,  Belmus  frater  ejus,  ascita  totius  regm  juventute,  obviam  Yersus  jn 

perrexit,  cum  illo  praslium  commissurus.     Sed  cum   bine   inde  fratrem 

stantes  cobortes  fere  commisceri  incepissent,  acceleravit  rnater  suum  se 

amborum,    per   dispositas    turmas   incedens,    desiderans    filium  V1?  ic?,le 
■  -1  -I,  .        tt  it  voluent. 

videre,  quern  multo  temjjore  non   aspexit.     Ut  ergo  ad   locum 

quo  filius  erat  pervenit,  bracbiis  collo  ejus  injectis,    desiderata 

oscula  imprimebat.    Deinde  midatis  ubcribus,  sermonem  in  bunc 

modum  cum  singultu  dissolvit :   "  Memento,  lili  carissime,  me- 

"  mento  uberum  istorum    quaa    suxisti,  memento   matris  tuas, 

"  cujus  viscera  te  cum  angustiis  intolerabilibus  ad  esse  perdux- 

"  erunt.     Anxietatum  igitur,  quas  pro  te  passa  sum,  reminis- 

"  cens,  petitioni  meaa  adquiescens  fratri   tuo  veniam  concede, 

"  iramque  inceptam  compesce."     Super  bis  igitur  et  aliis  innu- 

merabilibus  allegationibus   maternis   Brennius    commotus,  ani- 

mum  sedavit,  et  illico  galea  deposita,  una  cum  matre  ad  fratrem 

1  residua"]  residuum,  West.,  and   I        -  confugW]  aufugit,  West. 
A.  with  vel  a  over  tbe  line.  I 


58 


MATTH^EI  PARISIENSIS 


Rornana 
Historia. 


perrexit.  Quod  Belinus  intelligens,  abjectis  armis,  in  amplexus 
ejusdem  cum  osculo  ruit,  sicque  amici  effecti  in  urbe  Trinovan- 
tum  sese  receperunt,  ubi  inito  consilio  quid  agerent,  statu erunt 
communem  exercitum  in  partes  Gallicanas  conducere,  ut  uni- 
versas  mundi  regiones  sua?  subicerent  potestati.  Deinde  emenso 
anno  transfretaverunt  ad  Gallias,  patriamque  vastare  coeperunt. 
Quod  cum  per  nationes  illas  divulgatum  fuisset,  convenerunt 
omnes  Gallicani  prinoipes  in  obviam,  et  prEelium  commiserunt- 
At  Britones  victoria  potiti  sunt,  Galli  vulneratis  catervis 
fugicrunt.  Quos  Britones  et  Allobroges  insecuti  coeperunt,  et 
deditioni  coegerunt.  Munitis  etiam  castellis  et  urbibus,  Bo- 
mam  petierunt.  Tanta  enim  militum  multitudo  comitabatur 
cos,  quod  omnes  provincias,  per  quas  transitum  faciebant, 
tributum  solvere  cogebant. 

De  istis  fratribus  bistoria  Bomanorum  sic  refert :    Trecenta  Justin, 
milia  Gallorum  ad    sedes   novas  quajrendas    profecti,1    ducibus  x^iv.  4. 
Belino  et  Brennio,  Bomam  invaserunt,  ibique  diu  morati  sunt. 
Sed  mille  libras  auri,  pra3mium   discessionis  a  Bomanis  susci-  Hist.  Misc. 
pientes,  mox  divisis 2  agminibus,  alii  Grteciam,  alii  Macedonian!,  J- 
alii  Tbraciam 3  petiverunt,  et  sua  prole,  velut  quodam  examine,     r       ' 
totam  Asiam  repleverunt.      Tantusque  terror  Gallici  nominis, 
et  armorum   invicta  felicitas  erat  in  illis  diebus,  ut  non  reges 
Orientis,  sine    mercenario   illorum    exercitu,  ulla  bella   gerere 
praesumerent,  neque  pulsi  a  regno    ad  alios    quam    ad    Gallos 
confugerent.     Non  enim  aliter  majestatem  suam  tutam,  neque 
amissam  recuperare  se  posse,  nisi  Gallica  virtute,  arbitrabantur. 
Itaque    in  auxilium    Bitbinia?   regis  evocati,  regnum    cum    eo, 
peracta   victoria,    diviserunt,  eamque    regionem    Gallograaciam 
coeiiominaverunt. 


Gcibius  et  Porsenna  consules. 
Invasion  of      Erant   tunc  Bomee    duo  consules,  Gabius   et    Borsenna,  quo-  Galf.  Mon. 


Rome  by 
the  Gauls. 


rum  consilio  respublica  regebatur.  Qui  videntes  sasvitia?  fra- 111.  9-18. 
trum  neminem  posse  resistere,  assensu  senatorum  venerunt 
ad  illos,  offerentes  eis  dona  plurima  auri  et  argenti,  annisque 
singulis  tributum  solvere  promiserunt.  Firmato  itaque  foe- 
dere,  obsidibus  sumptis,  reges  in  Germaniam  cobortes  suas 
duxerunt.  Illis  vero  recedentibus,  piguit  Bomanos  prasdicti 
foederis,  et  revocata  audacia,  Germanis  in  auxilium  processe- 
runt.  Quod  cum  fratribus  relatum  fuisset,  inierunt  consilium 
quomodo  utrumque  populum  debellare  quivissent.    Eabito  igitur 


1  profecti]  profecte,  A. CD.  "West. 

2  divisis\   Altered  by  Par.  from 
diversis,  as  West. 


alii  Thruciam  is  not  in  Justin. 


CHRONICA  MAJORA.  '  59 

consilio,  remansit  Belinus  in  Germania,  pra3liuin  adversariis 
illaturus.  Brennius  vero  Eomam  adiit,  ut  rupturn  fosdus  iu 
Romanos  vindicaret.  Divisis  itaque  in  hunc  moclum  agruinibus, 
Gabius  et  Porsenna  consules,  casu  inopinato,  obviaverunt  Belino, 
et  praaliura  committere  satagebant,  ISTec  mora,  Romani  pondns 
prcelii  ferre  dinthis  non  valentes,  cum  fuga  campnm  dese- 
ruerunt.  Quos  Belinus  sine  pietate  insequens  trucidare  non 
cessavit,  donee  superveniente  nocte  stragem  inceptam  perficere 
non  valebant.  Dissipatis  itaque  Bomanis,  Belinus  cum  victoria 
Romam  adiit,  ubi  fratrem  suum  civitatem  acriter  invadentem  p-  23. 
invenit.  Ut  igitur  communem  esercitum  confecerunt,  urbis 
moenia  prosternere  non  cessabant.  Et  ut  major  em  bostibus 
terrorem  incuterent,  ante  portas  civitatis  obsides  Bomauorum 
in  patibulo  suspenderunt.  Gabius  interim  et  Porsenna  con- 
sules resociatis  agminibus,  mandaverunt  Bomanis,  ut  matutinali 
crepusculo  de  civitate  exeuntes,  bostes  acriter  invaderent,  et 
ipsi  a  tergo  supervenientes  stragem  facere  molirentur.  Mane 
igitur  facto,  cives  a  fronte  et  consules  a  tergo  impetum  fece- 
runt  in  Alobroges  et  Britones  ex  improviso,  et  ceciderunt 
utrinque  multa  milia  armatorum.  At  fratres  crebras  irrup- 
tiones  facientes,  bostes  retrocedere  coegerunt.  Tandem  inter- 
fecto  Gabio  et  capto  Porsenna,  fratribus  victoria  provenit,  et 
civitas  cum  concivium  opibus  eorum  usibus  cessit.  Bemansit 
igitur  Brennius  in  Italia,  et  populum  inauclita  tyrannide 
fatigavit.     De   quo    etiarn    Lucanus1    poeta   eximius  sic  dixit: 

"  Tarpeiam  cum  fregerit  arcem 
"  Brennius," 

boc  est,  Capitolium.  Cujus  actus  casteros,  quia  Bomana)  illos 
declarant  bistoria3,  ne  fastidium  legentibus  ingererem,  praetermit- 
tere  curavi.  Belinus  vero  in  Britanniam  reversus  cum  tranquil- 
litate  patriam  tractavit.  iEdificavit  autem  urbem  prope  Sabri- 
num  mare,  super  flumen  Uscbam,  Kaerusc  aiDiDellatam,  quaa  De- 
mecise  metropolis  fuit,  quam  multo  post  tempore  Bomani  urbem 
Legionum  dicebant,  eo  quod  ibidem  Bomana3  legiones  byemare 
solebant.  Fecit  etiam  in  urbe  Trinovantum  portam  rnira? 
pulcbritudinis,  qua3  usque  bodie  a  pagensibus  Belinesgate 
nuncupatur.  Quo  defuncto,  successit  ei  Gurgiunt  Barbtruc 
filius  ejus,  paternorum  operiTin  sedulus  imitator,  ita  quidem 
quod  omnes  adversarios  suos  ad  subjectionem  debitam  revo- 
cavit.     Inter    plura   etiam    qua?    laudabiliter   fecit,    in    Daciam 


1  This  quotation  is  an  insertion 
of  the  compiler.  It  is  not  in  Geof- 
frey of  Monmouth.    It  is   not    in 


Lucan,  nor  can  I  find  it  in  any  of 
the  Latin  poets. 


60  •  MATTHiEI   PARISIENSIS 

exercitum  ducens,  tributum  uatri  suo  debifcum  sibi  reddere 
coegit.  Deinde  post  victoriam  rediens,  invenit  xxx.  naves  per 
Orcadum  insulas  advenientes,  viris  et  mulieribus  plenas.  Quo- 
rum cum  adventus  causam  inquisisset,  dux  eorum,  Partholoint 
nomine,  respondit  sese  locum  mansionis  quaerere,  petens  ab 
illo  portionem  regni  Britannia?,  ubi  sub  ipso  vivere  potuisset. 
At  rex  volens  eos  audire,  misit  cum  eis  homines  suos  ad 
insulam  Hybernia?,  qua?  tunc  omni  incola  carebat,  eamque 
illis  concessit.  Creverunt  itaque  ibidem,  et  insulam  usque 
hodie  jure  ha?reditario  tenuerunt.  Defuncto  itaque  Gurgiunt, 
et  in  urbe  Legionum  sepulto,  Guithelinus  filius  ejus  regni 
diadema  suscepit.  Erat  autem  ei  mulier  nobilis  Martia  nomine, 
omnibus  artibus  erudita,  qua?  etiam  legem,  quam  Britones 
Martiam  appellant,  invenit.  Hanc  postea  rex  Alfredus  trans- 
ferens  Saxonica  lingua,  Merchenelage  nuncupavit.  Defuncto 
tandem  Guitbelino,  Sisillius  filius  suus  successit,  cui  Kininarus 
primogenitus.  Cui  Danius  ejusdem  frater.  Quo  defuncto, 
successit  Morvidus  filius  ejus  ex  concubina  generatus.  Hie 
nemini  parcebat  iratus,  quin  omnes  sibi  astantes  interficeret. 
Sed  belua  qua?dam  immanissima  ex  partibus  Hybernici  maris 
adveniens,  bujus  certaminis  pcenas  luit.  Nam  cum  fama  ad 
regem  penetrasset,  quod  inaudita?  feritatis  monstrum  incolas 
juxta  maritima  devoraret,  accessit  ipse  ad  illam,  et  solus  cum 
ea  congressus  est.  Sed,  cum  omnino  nibil  profecisset,  accele- 
ravit  monstrum  illud,  et  apertis  faucibus  ipsum,  velut  pisci- 
culum,  devoravit.  Begnavit  post  ilium  Gotbomanns1  filius 
ejus.  Cui  successit  Arigallo  frater  suus.2  Hie  nobiles  quos- 
que  deprimere  laborabat,  et  ignobiles  exaltare.  Magnates 
vero  a  solio  regni  ilium  deponentes,  Elidurum  fratrem  ejus 
Nota  hu-  in  regem  erexerunt.  Qui,  cum  emenso  quinquennio,  in  Cala- 
militatem     trio    nemore    veniens,    fratri    deposito    casu    obviavit,     motus 

inregee      Rnper  eo    quantocius   accessit   ad   eum,   et  injectis  collo  ipsius 
admirabile        x  '    L  .  J  l 

factum.        bracbns,  iterata  oscula  imprimebat ;    ducensque   ilium  an  civi- 

tatem  Aldclut,  in  regio  tbalamo   occultavit.     Deinde   rex,  sese 

fingens    infirmivm,    ad    omnes    regni    Britannia?    fines    nuncios 

direxit,  mandans   principibus    sibi    subjectis   ut   ad    se  visitan- 

dum    quantocius  properarent.      Cumque   cuncti  ad  regem  con- 

venissent,  pra?cepit    ut   singillatim  et   sine   tumultu  tbalamum 

ingrederentur,  quia  ipsius  infirmitas  silentium  exigebat.     Cre- 

duli    itaque    magnates     sermonibus     regis,    unusquisque    post 

alteram  tbalamum  ingressus    est.     Pra;ceperat  autem  Elidurus 

miuistris  suis    capita  singulis   amputare,  nisi  se  iterum  Arcb- 

gallino  fratri   suo    submitterent.     Ipsi    vero,    mediante  timore, 

1  Go//iom«?!M.s]Gorbonianus,Galf.   I       2  situs']  ejus,  West,  and  so  Galf. 
Mod.  I  Mon. 


CHRONICA  MAJORA.  61 

Galf.  Mon.  unaninriter  paruerunt.  Foedere  itaque  confirmato,  cepit  diadema 
in.  17.  de  capite  suo,  et  capiti  fratris  imposu.it.  Ex  quo  facto,  Eli- 
durus  Pius  postea  nomen  sortitus  est.  Archgallus  secundus, 
cum  decern  annis  regnasset,  defunctus  est,  et  in  urbe  Kaerleir 
Id.  iii.  18.  sepultus.  Erigitur  iterum  Elidurus  in  regem,  et  pristinae  Nota  de 
restituitur  dignitati.  Sed  duo  fratres  ejus  natu  minores,  Vi-  Eliduro. 
genius  et  Peredurus,  collectis  undique  armatis,  insurrexerunt 
in  eum,  et  commisso  praslio  ceperunt  ilium,  et  infra  urbem 
Trinovantum  in  carcere  posuerunt.  Exinde  diviso  regno, 
tenuerunt  illud  septem  annis,  et  morte  subita  superveniente, 
ambo  perierunt.  Elidurus  igitur  extractus  de  carcere,  tertio 
sublimatur  in  regnum.  Et  cum  omne  tempus  suum  in  pietate 
et  justitia  complevisset,  ab  hac  luce  migrans,  exemplum  pie- 
tatis  suis  successoribus  '  dereliquit. 

Neemias  populo  Israel  xii.  annis  ducatum  prcebuit. 

Inter ea    vero    memoratus    Neemias,    scriba   legis   Dei,    cum 

restauravisset    ornatum  templi  Domini,  et   ea   quae  ad  cultum 

Hugo  of      religionis  pertinebant,  misit  nepotes   sacerdotum   illorum,  qui 

S.  Vict.       absconderant  sacrum  ignem  altaris  holocaustomatum  in  puteo 

Excerpt,      sicco,  quemadmodum   superius   continetur.     At  illi  non  inve- 

11  col    '     nerunt  ignem,    sed   aquam    crassam,    quam    et   bauserunt,    et 

222.  illuc 2  attulerunt.     Quam  jussit  Neemias   aspergi   super  ligna 

et    super   bolocausta,    et    accensus    est  ignis    ex   aqua,3  ita  ut 

Ado  col.     omnes  mirarentur.     Ipse   autem  Neemias  duodecim  annis  du- 

52.  catum   prsebuit   sacerdotii  in   Jerusalem.     Post   reditum   vero 

Judaicas   plebis    de   Babilonia,  per   pontifices    agebatur   rerum 

summa.     Itaque 4  tarn  ipse   quam   Josdecb,  qui  jubente  Cyro 

a  Babylonia  redisse   dictus   est,  et   quatuordecim  viri,  posteri 

eorum,  reprassentaverunt  principatum  sacerdotii,  per  ordinem 

successionis  suae,  a  reditu  populi  usque  ad  Antiochum  Eupa- 

Cf.  Ado,      torem,  annis  trecentis  tribus,  quorum  eminentioris  famaa  fuerc 

col.  51,        Jesus    sacerdos   magnus,  Joacbim,  Elyasipb,  Simon,  Onias,  et  P-  24. 
and  Hugo    r,    ■,-,  to  J      r 

jv  n   to      Graddus. 

De  Alexandro  Magno,  rege  Macedonum.b 

Ado,  coll.        Porro  Gaddi  temporibus,  Pbilippus  AmintaD  filius,  Alexandri  Philip  of 

55,  56.         Magni  pater,  rex  Macedonum,  Atbenienses,  Pocenses,  Tbessa-  Macedon. 

losque    perdomuit,    et  Capadociam   sibi   subjugavit.     Quo  vita 


1  successoribus']      suceessionibus, 
A. 

2  illuc]   ilU,  W. 

3  West  inserts  ilia,  as  Hugo. 

1  Itaque  .  .  .  tribus]  This  seems 


to  he  the  compiler's  own,  made  up 
from  several  sources. 

3  In  the  margin  is  a  portrait  of 
Alexander. 

D    7  +- 


62  MATTH-EI   PAPJSIENSIS 

Alexander  privato,  Alexander  Magnus  ei  successit.  Qui  cum  vicesimum  Hugo,  v.  6, 
the  Great,  ageret  a3tatis  annum,  regnum  adorsus  est  expugnare  Persarum,  c°l-  230. 
habens  in  exercitu  peditum  triginta  milia  et  equitum  quatuor 
milia  quingentos ;  et  horum  agminum  ordines  nemo  nisi  sex- 
agenarius  duxit,  et  si  principia  castrorum  cerneres,  senatum 
te  cernere,  non  militias  duces  existimares.  Nemo  denique 
illorum  in  praalio  fugam,  sed  victoriam  coagitavit,  nee  in 
pedibus  cuiquam  spes,  sed  in  lacertis  fuit.  Porro  Darius  rex, 
fiducia  virium,  non  bostem  a  Persarum  finibus  arcere,  sed 
intra  regni  sinum  recipere  gloriosius  ratus,  flumen  Eufratem 
et  montem  Cilicias  illis  sine  impedimento  transire  permisit,  ac 
demum  in  campis  Adrasti  dirigit  aciem  adversus  eum.  Ha- 
buit  itaque  Darius  in  ea  congressione  sexcenta  milia  bomi- 
num.  Sed  tarn  numerosus  exercitus  mox  terga  vertit ;  non 
minus  superatus  Alexandri  arte,  quam  Macedonum  [virtute ; 
magna  caades  Persarum  in  eo  praslio]  fuit.  De  exercitu 
vero  Alexandri,  novies1  centum  cecidere  pedites,  et  centum 
viginti  equites.  Post  banc  victoriam,  major  pars  Asise  statim 
ad  Alexandrum  confugit.2  Denique  plurima  Alexander  gessit 
bella  cum  praefectis  Darii,  quos  jam  non  tarn  armis  quam 
nominis  sui  terrore  superavit.  Jam  enim  milites  Alexandri 
Persicum  aurum,  et  totius  Orientis  opes,  quasi  suam  praadam 
ducebant,  nee  belli  periculorum 3  sed  divitiarum  adquiren- 
darum  meminerant. 

De  gloriosa  victoria  Alexandri  contra  Barium  regem  Persarum, 
et  de  numero  inter fector win. 

Post  base  autem  Darius,  cum  quadringentis  milibus  peditum  Id. 
et  centum  milibus  equitum,  in  aciem  procedit.  Occurrit  ei 
Alexander,  et  committitur  praelium  ingentibus  animis.  In  eo 
praelio  uterque  vulneratus  est  rex,  et  tam  diu  certamen  anceps 
fuit,  quoad  aufugeret  Darius.  Exinde  magna  caades  Persarum 
secuta  est.  Caasa  sunt  enim  sexaginta  unum  milia  peditum, 
et  equitum  decern  milia,  capta  vero  quadraginta  milia.  Ex 
Macedonibus  vero  cecidere  pedestres  centum  et  triginta,  et 
equites  centum  quinquaginta.  In  castris  Persarum  multum 
auri  et  caaterarum  opnm  inventum  est,  et  intra  castrorum 
captivos  capta  est  Darii  mater,  et  uxor,  soror  quoque,  et  duas 
Darii  filiaa,  quarum  redemptionem4  oblata  Darius  etiam  regni 


1  novies]  So  Par.  altering  novem,  I   W.  ;     periculorumque,    West.,     as 


as  W.  West. 

2  So  Paris,  altering  the  old  word 
defecit,  which  W.  West.  have. 


Justin.     Par.  has  erased  the  copula. 
4  quarum  redemptionem]  pro  qua- 
rum  redemptione,  W.,  taking  Mas 


3  periculorum]        perieulorumve,   |   as  the  object  of  obtinuit. 


CHRONICA   MAJORA.  63 

Hugo,  v.  6,  sui  dimidia  parte  non  obtinuit.     Illas  tamen  Alexander  haberi 
col.  230.      apud  se  ut  reginas   praacepit,  filiabusque  non  sordidius  matri- 
monium,  sed  J  dignitate  patris,  sperare  jussit. 

Ut  regnum  Persarum  cessit  Macedonibus. 

Id.  Post  haac  auteru  Darius,  in  gratiam  victoris  Alexandri,  vin-  Death  of 

citur  aureis  cathenis   a  cognatis  suis,  et  vinctus  vitam  finivit.  Darius. 
Cujus    corpus  Alexander   more   regio    sepelivit.     Sicque    Per- 
sarum  regnum    cessit    in    potestatem   Macedonum,    postquam 
steterat  per   annos   ducentos    et  triginta  unum.     Interea  vero  Conquests 
Alexander  Tyrum,  urbem  florentissimam,  expugnavit,  et  Alex-  °*  r'      " 
andriam  super  amnem  Thanaym  aadificavit,  et  Indiam  expetiit, 
ut  ultimo  Orientis 2  Oceani  limbo  imperii  sui  finem  terminaret ; 
ubi    cum   Poro,    ipsius   gentis    rege    fortissimo,    equo    vectus, 
singulari  certamine  dimicavit.     Sed  occiso  dejectus  equo,  con- 
cursu    satellitum    suorum,  mortem    evasit.      Subactis    denique 
omnibus  Orientis  gentibus  usque  ad  flumen  Indum  et  Oceanum, 
statuit  remeare  retrorsum.     Yerum  cum  Darium  regem  annis 
tantum  quinque  supervixisset,  et  aBabilonia3  reversus  fuisset, 
suorum  insidiis,  in   eadem  urbe,  in  ipso  aatatis  et  victoriarum  His  death 
suarum    flore,  vitam  veneno    finivit,  vita3   videlicet   suae    anno  at  Baby- 
xxxii.,  regni  vero  sui  duodecimo.  on" 

Be  divisione  regni  Alexandri  post  mortem  ipsius. 

Orosius,iii.      Quo  defuncto,  illico  translato  vel  disperso  in  multis  imperio,  Division 
23.  Ptoloma30    prima  iEgyptus,  Africaa  Arabiaaque  pars  sorte  pro-  °f  Alex- 

Ado,  col.     venit.     Macedonas  autem  Philippus,  qui  et  Arridaaus  dicebatur,  i£;na.(jom 
57-  frater  Alexandri,    sortitus    est.     Porro   Syriam    et  Babiloniam, 

et  omnia  regna  Orientis  obtinuit  Pseleucus,  et  Asiaa  regnum 
Abridged  Antygonus.  Deinde  alii  egregii  quique  viri,  qui  magno  mili- 
from  Ado  taverant  Alexandro,  diversas  occupavere  provincias,  et  reges 
an       ug°-  ex  praafectis  facti,  magnas   opes    non    sibi  tantum  paraverunt, 

verum    etiam    posteris    reliquerunt.      Hi    tamen    omnes,    non 

multo  post,  mutuis  se  bellis  et  certaminibus  consumpserunt. 
Ado,  col.  Horum  tamen  Pseleucus  Antiocbiam,  Laodiciam,  Seleuciam, 
5S*  Apamiam,  Edessam,  Beroeam,  et   Pellam    urbes    inclytas  con- 

didit,  et  in  easdem  urbes  Judaaos  transtulit.     Hujus 4  praaterea 

(Not  in        Pseleuci  fuit  films  Antiochus  Magnus. 
Ado.) 

1  Here  is  an  instance  of  the  addi-      tin,  xii.  7,  has  "  Oceano  ultimoque 
tion  of    Paris   spoiling   the   sense.      "  Oriente." 

W.  has  "  quam  si  pater  cas  mari-  3  a  Babilonia'j   Sic.  Babiloniam, 

"  taret."  Hugo. 

2  Orientis]   Not  in  Hugo.     Jus-  4  Hujus  .  .  Magnus]  Not  in  Ado. 


64 


MATTH^I   PARISIENSIS 


Be  Antiocho  Magna. 

Porro    Antiochus    iste    relaxavit    sacerdotes    et    scribas    et  Hugo,  v.  7, 
cantores  templi  Domini   a  tributis,  et  a  regio  vectigali,  et  abc°H.231, 
aliis  oneribus l  cunctis.     Verum   iste  Pseleucus  atque  Lysima-    ' 
chus    atrociter    inter    se    dimicaverunt.     Ultimum  hoc  bellnm  ,„    '       ' 
Alexandri     commilitonum     fuifc.      Sed     his     ambobus     occisis, 
Ptolomasus    Lagi    filius    Jerosolimam    et    Judseam   dolo    suam 
redegit  in  deditionem. 

De  Ptolomceo  Philadelphia}. 

Post    quern   regnavit  Ptoloma3us  Philadelphus,2  qui   donaria  Id.  col.  59. 
multa    Jerosolimis    transmisit,    et   divinas    scripturas    ex    He- 
braica  in  Gra3carn  linguam,  per  septuaginta  interpretes,  trans- 
ferre    curavit.     Et   post    hunc    iterurn    Ptolomaeus   Euergetes,  Id.  61. 

Quo  tem-     sub    quo    Jesus    filius    Sirach    Sapientiaa    librum     composuit. 

pore  fuerit  Hujus  etiam  Ptolomasi   filiam,  nomine   Cleopatram,  Antiochus  Marianus 

Jesus  nlius  M_agnug  sibi  legitimo  "copulavit  matrimonio,3  sumens  cum  ea  a  Scotus. 
praafato  Ptolomaeo  partem  Syrise  et  Samariam,  Judasam,  atque 
Phcenicem    sub   nomine   dotis.     Porro   magnus  Antiochus    iste 
genuit  Pseleucum   et   fratrem   ejus  Antiochum.     Quorum  Pse- 
leucus Heliodorum  Jerosolimam  destinavit,  ut  a3rarium  templi  2  Mace.  iii. 
Domini    confringeret,    et    extractam    inde    pecuniam    ad    eum 
deportaret.     Sed    dum  Heliodorus    cum   suis  satellitibus,  man- 
datum  ejus  perficere  cupiens,  a3rarium  fuisset  ingressus,  appa- 
ruit  ei  quidam  equus   terribilis,4  qui  eum  graviter  flagellavit, 
unde   infecto    regressus    negotio,  inde    ad    eum  remeavit.     Ab  Hugo,  v.  7. 
hoc  proinde  Pseleuco  Parthi  defecere,  et  Arsacem  sibi  regem  Id.  v.  17. 
constituere.5      Post   Pseleuci    decessum,    adeptus    est    regnuni  Id.  v.  7. 
ejus  Antiochus,  frater    ejus,  qui  Epiphanes,  id  est  praeclarus, 
appellatus  est.     Fuit  tamen  Pseleuco  filius  nomine  Demetrius. 
Verum  post  Ptolomaauni  Euergetem  regnavit  in  .ZEgypto  Pto-  Id.  v.  10. 

p.  25.  lomaBus  Sother,  et  huic  successit  Ptolomasus  Ejriphanes.     Epi-  Joseph, 

phanes  quoque  reliquit  filios  duos,11  quorum  unus  Phyolometor,  Ant.  xii. 
et  alter  nomen  habuit  Fiscon.  4-  11- 

De  Hannibale. 

His  etiam  temporibus   apud  Carthaginem  quoque  Hannibal,  Orosius, 

Amilcaris  filius,  Pcenorum,  id  est  Affricanorum,  imperator  est  *v-  14, 
or  Ado, 


1  oneribus']  omnibus,  A.  West, 
has  omnibus  aliis  exactionibus. 

2  W.  ins.  xxxviii.  annis,  and  so 
West. 

3  Cleopatra  was  the  daughter  of 
Antiochus,  and  married  Ptolemy 
Epiphanes.  Marianus  Scotus  (a. 
4006)   and   Eusebius,  from  one  of 


whom  this  is  taken,  give  it  correctly. 
See  Joseph.  Antiq.  xii.  4.  1. 

4  terribilis]      Sic,    for    terribilem 
habens  sessorem. 

5  Here    West,    has    '  Ptolomeus 
Philopater  xvii.  annis.' 

6  duos]  suos,  A. 


col.  59. 


CHRONICA  MAJORA.  65 

Justin,  institutus  ;  fatale  nou  tain  Romania  quam  ipsi  Africae  malum. 
xxix.  1.  Quj  civm  esset  novem  annis  natus,  juravit  se  Romanis  nun- 
Orosius,iv.  quam  futurum  amicum.  Et  factus  imperator,  nt  Romanorum 
pervaderet  regnum,  Pyrenasos  montes  transgressus,  inter  fero- 
cissimas  Gallorum  gentes  ferro  viam  aperuit,  et  a  Pyrenseo 
ad  Alpes  pertingens,  cum  Scipione,  Roma  tunc  consule,  con- 
flixit,  et  superavit ;  et  idem  apud  Taximanum  lacum  Romanum 
consulem  Flaminium  interfecit,  et  ejus  exercitum  penitus 
delevit. 

Cannes  vicus  Apulice  est. 

Orosius,  iv.  Sed  et  alia  vice,  apud  Cannas,  vicum  Apulise,  Lucius 
16-  JEmilius    Paulus    et     consulares    atque     praatorii    viri    viginti 

ab  eo  sunt  interfecti,  et  plurimi  senatores  capti  et  occisi,  viri 
quoque  nobiles  treeentL  Virius  quoque  consul  cum  quin- 
quaginta  fugit  equitibus.  In  ilia  prseterea  pugna  pedestrium 
virorum  quadraginta  milia  et  equitum  tria  milia  quingenti 
periere.  Hannibal  autem,  in  testimonium  victoria?  sua?,  tres 
modios  aureorum  annulorum  Cartbaginem  misit,  quos  ex  ma- 
nibus  interfectorum  equitum  Romanorum  cletraxerat.  Itaque 
pame  omnes  Romanae  spei  vires  in  eo  certamine  perierunt ; 
et  adeo  desperaverunt  Romani,  ut  de  relinquenda  Italia  no- 
visque    sedibus    exquirendis  consilium     ineundum    putaverint. 

Id.  17.  Sed  demum   in  Hispania  duo   germani  Scipiones,  Romanorum 

consules,  a   ducibus    Hannibalis    interfecti    sunt.      Sed    borum 

Id  18  nepos    Scipio,  qui   cognominatus    est  Affricanus,  imperium   in 

Hispania  proconsulare 1  sortitus,  in  ultionem  patris  et  patrui 
animum  intendit,  et  Pyrengeum  trangressus,  Pcenorum  ducem 
Hasdrubalem  superavit  bello,  et  castris  exuit2 ;  et  omnem  His- 
paniam  a  Pyrena30  usque  ad  Oceanum   in  provinciam  redegit. 

Id.  19.  Et  tunc   tandem  Hannibal   in   Affricam   redire    compulsus  est, 

ut  fessis  Cartbaginensibus  subveniret;  quern  Scipio  bello  sus- 
ceptum  superavit.  In  ea  pugna  interfecta  sunt  Cartbaginen- 
sium  viginti  milia  quingenti,  et  octoginta  elepbanti  capti  vel 
occisi. 

De  magnitucline  Cartaginis  et  cdtitudine  mv/rorwm  arcis. 

Orosius,  iv.      Demum    quoque    Cartago    a   Romanis     deleta   est,  qua?   tri- 

-~-  ginta  milibus    passuum  muro   amplexa,  tota  pene  mari  cinge- 

batur,  absque    faucibus,  qua?    tribus    milibus    passuum  aperie- 

bantur.     Porro  bic  locus  murum  viginti  pedes  latum  habebat, 

saxo    quadrato,    in   altitudinem    cubitorum    quadraginta.      Arx 

1  proconsulare^    vel  -i,   Par.,   A.  I       -  exuit']   exivit,  A.    Chetham.   It 
haviug  pro  consulare  in  two  words.    I  is  not  in  W. 

E 


(56  MATTHJEI   PABISIENSIS 

vero  ejusdem.  urbis,  cui  Byrsse  nomen  erat,  amplius  quam  duo 
milia  passuum  tenebat.  Et  una  parte  munus  communis  erat 
urbi  et  Byrsee,  imminens  mari.  Diruta  et  concremata  est  ipsa 
civitas,  anno  a  conditione  sua  septingentesimo ;  sicque  tandem 
bellum  Punicum  est  finitum. 

De  expugnatione  Numidice,  id  est  Mauritania. 

In  Numidia  tunc  amicus  Bomani  populi  Micipsa  regnabat.  Cf.  Oro- 
Quo  defuncto,  regnavit  Jugurtha,  qui  contra  se  bellum  movit  sium,  v.  1 5 
Romanorum,  propter  necem  Adberbalis  et  Hyempsalis,  libero- 
rum  Micipsa?.  Hac  occasione  primum  expugnata  est  Numidia 
a  Metello  consule,  et  demum  a  Mario  domita.  Sed  et  Mauri- 
tania, quam  Bochus  rex  tuebatur,  a  Bomanis  est  subacta. 
Cantabri  denique,  Gallicii,  et  Lusitani,  Hispaniee  populi,  uno 
pene  preelio  sunt  superati.  In  Italia  quoque  Epyrotee,  qui  in 
Illyrico,  cum  Pyrrho  rege  suo,  contra  Bomanos  conspira- 
verant,  primum  pace  molliti,  demum  vero  cum  Achivis  et 
Thessalis  edomiti,  Bomano *  subacti  sunt  jugo.  Indeque  for- 
tuna  Bomana,  non  contenta  terminis  Italise,  ccepit  se  porrigere 
ad  procul  posita  regna. 

De  Attalo  rege  Asia. 

Nam    et    ipso    ferme    tempore  Attalus    rex  Asia?,    biimanis  Orosius,  v. 
rebus  excedens,   per  testamentum   suum  Bomanos  sui  consti-  8- 
tuit  hseredes  regni. 

De  Antiocho  illustri  rege  Asya. 

Sed,  ut  ad  Hebraicam  revertar  bistoriam,  extinctis  jam  2  Mace.  iv. 
varia  sorte  Alexandri  Magni  ducibus,  regnavit  in  Syria  jam 
dictus  Antiocbus  illustris,  filius  Antiochi  regis,  anno  exxxvii. 
regni  Grascorum.  Onias  in  illis  diebus  Jerosolimis  summus 
pontifex  habebatur.  Cui  frater  Jason  eripere  sacerdotium 
cupiens,  ccepit  Judaica?  legis  jura,  non  in  occulto  violare,  sed 
palam  omnibus  destruere,  quasi  sacerdotium,  quod  affectabat, 
aliter  quam  scelere  consequi  non  valeret. 

Nota  impietatevi  Jasonis  fratris  Onice  pontificis. 

Ausus  est  enim  sub  ipsa  templi  arce  gymnasium  construere,  2  Mace.  iv. 
et  optimos  quosque  epbeborum  in  lupanaribus  ponere,   eosque  *2- 

1  Romano']  Romani,  A.C.D.    W.  and  West  have  Romano. 


CHRONICA  MAJOEA.  67 

2  Mace.  iv.  Cpi  erant  Jerosolimis,  Antiochenos  scribere.  Sed  hoc  impii, 
et  non  sacerdotis,  Jasonis  nefarium  et  inauditum  scelus  ultio 
divina  consecuta  est.  In  leges  quippe  diviuas  impie  agere, 
non  cedit  impune.  Unde  post  trienninm  ipse  Jason,  qui  Dei 
jura  violaverat,  et  gernianuni  proprium  captivaverat,  jussu 
regis  Antiochi  expulsus  est  in  Ammanitidem  regionem,  et 
Menelaus  quidam,  de  tribu  Benjamin,  sacerdotiuni  obtinuit. 
Verum,  bujus  Menelai  factione,  Onias,  pius  pontifex,  dolo 
peremptus  est  per  quendam  regis  suffectum  Andronicurn.  Et 
non  multo  post,  Menelaus  amotus  est  a  sacerdotio,  succedente 
sibi  fratre  Lysimacho.  Sed  cum  nee  sic  malum  desisteret, 
tandem  postmodum  dejectus  de  turre  quinquaginta  cubitorum, 
infelicem  exhalavit  animam.  Lysimacbus  quoque,  jam  multo 
templi  auro  asportato,  plebeio  concursu,  secus  aerarium  lapi- 
datus  interiit.  Post  hasc  autem  praafatus  rex  Antiocbus  as- 
cendens  Jerosolimam,  intravit  in  sanctuarium  cum  superbia, 
et  tulit  altare  aureum,  et  candelabrum,  et  mensam  proposi- 
tions, et  velum,  et  csetera  templi  ornamenta,  et  regressus 
est  Antiocbiam.  Demum  vero  praacepit  omnibus  regni  sui 
gentibus  ut  esset  populus  unus,  et  probibuit  in  templo 
Domini  fieri  bolocausta  et  sacrificium,  praacepitque  Judaeis 
coinquinari  escis  immundis,  ut  transgrederentur  mamlata  Dei. 


De  crudelitate  Antiochi,  et  sejytem  fratrihus  cum  matre  sua 

interfectis. 

2  Mace.  vi.  In  illis  diebus  quidam  Eleazarus,1  aatate  provectus,  compel- 
lebatur  camera  manducare  porcinam.  Sed  ille  :  "  ISTon  est," 
inquit,  "  dignum,  Eleazarum  nonagenarium  transire  ad  vitam 
"  alienigenarum."  Et  amplectens  potius  gloriosam  mortem, 
quam  odibilem  vitam,  multis  fatigatus  suppliciis,  decessit,  juni- 
oribus  et  universaa  genti  suaa  magnum  virtutis  et  fortitudinis 2 

Id.  vii.  1.     exemplum  derelinquens.     Contigit   etiam  eodem  tempore    se}> 

tem  fratres  cum   matre  ad  similem  cibum  flagris  compelli,  in  P-  26- 
praasentia  crudelissimi  regis.     Sed  et  bi  magis  elegerunt  cru- 
ciatibus    interfici,    quam    contra   jus    et    fas    carnes    porcinas 
manducare.     Ad  ultimum  vero    passa   est  sancta  et  memora- 
bilis    mater   eorum,    quaa,   pereuntes    septem    filios    sub   unius 

Id.  vi.  10.  diei  articulo,  asquanimiter  fuerat  contemplata.  Sed  et  alias 
duas   mulieres    delates 3    sunt   natos  suos  circumcidisse.     Quas, 


1  West.  ins.  nomine.  i       3  delatce']     Par.     puts    perceplce 

-  fortitudinis']     So  Par.   C.D.W.      above  the  line.     CD.  have    delate 

formidinis,  A.   West.,  except  Reg.     percepte. 

MS. 

E   2 


68 


MATTH.EI   PAEISIENSIS 


pueris    ad   colla    suspensis,  cum    publice    per  civitatem  liatos 
circumduxissent,    de   muro   prascipitaverunt.      Praaterea    apud 
quemcunque   iuveniebantur    libri    testamenti    Domini,    et    qui-  I  Mace.  i. 
cumque    observabant   legem   Moysi,  secundum   regis    edictum  60- 
trucidabantur.     Qua  de  causa,  territa  populi  multitude-,  reliquit  id.  [m  45 
legem  Domini,  secundum  jussum    regis  Antiocbi,  et  sacrifica-  50. 
bant  idoliSj  et  infringebant  sabbatum,  et  asdificabant  sibi  aras 
et  ternpla   idolorum,  secundum  rifcum  gentium,  nee  se  simpli-  2  Mace, 
citer  Judamm  quisque  fatebatur,  sed  studia  Grraecoram  asmula-  vl-  G- 
bantur,  et  eis  per  omnia  consimiles  fieri  cupiebant,  quos  bostes 
et  peremptores  antea  habuerant. 

De  Juda  Machabceo. 

In  illis    diebus,  Judas   Machaba3us    secesserat  in   desertum,  2  Mace.  v. 
et  ibi  inter   feras  vitam    cum    suis   agebat,  ne   particeps    esset-'* 
coinquinationis  et  praevaricationis.     Sed  quamvis  pauci  numero  id.  ii.  22, 
forent  bi  qui    cum   illo    morabantur,  ita   tamen    multitudinem  23. 
gentium  et    duces    Antiocbi   regis  bellis    contriverunt   creber- 
rimis,1  ut  et  templum    quod  erat  Jerosolimis   recuperarent,  et 
leges,    quaa    abolendaa    erant,    eorurn   felici    pertinacia2    resti- 
tuerentur.     Unde  manifeste    claruit,  quod   nulla?  essent   bomi- 
num  [vires]  3  adversus  Deum. 

De  infelici  morte  prcefati  Antiochi. 

Interea    tamen  Antiocbus    rex,    cum    conceptam    nequitiam  o  Mace.  ix. 
Deo  impediente  perficere  non  valeret,  ira  tumens  Jerosolimam  4,  7. 
properabat.      Quo    dum    tenderet,    contigit   ut    de    curru    cor- 
rueret,  sicque  gravi  collisione   membrorum    attritus,  lecto   de- 
cubuit,  et  miserabili  languore  diu  fatigatus,  interiit.     Reliquit  Id.  vi.  17. 
tamen  basredem,  parvulum  filium  Antiocbum,  quern  Eupatorem 
appellavit. 

De  Demetrio. 

Quod  audiens  Demetrius  Pseleuci  filius,  cujus  supra  menii-  1  Mace, 
nimus,  a  Roma,  qua  tenebatur  obses,  latenter  egressus,  in  Syriam  vii. 
venire  curavit.  Ubi  secundo  favore  populi  susceptus,  mox 
conductum  exercitum  aggregavit,  et  postmodum  pupillum  Eupa- 
torem et  tutorem  ejus  Lysiam  comprebendens,  pariter  inter- 
fecit.  Et  cum  sedisset  super  sedem  patrum  suorum,  accessit 
ad    eum    sceleratissimus    Alcbimus,    de    genere    Aaron,    Oniae 


1  creberrimis~\   uberrimis,  West. 
1  pertinacia']  vel  audacia,   Par. 
pertinacia  vel  audacia,  C. 


3  vires']  om.  A.  TheMSS.  of  West, 
vary.  It  is  in  Trin.,  but  is  omitted 
in  Chetham. 


CHRONICA  MAJORA.  69 

videlicet  sunimi  pontificis  frater,  sed  niliil  dignum  sacerdotii 
2  Mace.  in  se  retinens.  Cum  enim  ofFensionis  tempore,  propter  absen- 
tationem  regis  Antiochi,  sponte  coinquinatus  fuisset,  populo 
Dei  detrahere  et  regem  coepit  inflammare  multis  sermouibus 
adversus  Judam  Macbabasum.  Dicebat  enim:  "Hi  qui  dicuntur 
"  Assidei  Judaaorum,  quibus  praaest  Judas  Macbabaaus,  bella 
"  nutriunt  et  seditiones  movent,  nee  pathmtur  regnum  esse 
"  quietum.  Unde  ego  defraudatus  parentum  gloria,  dico  autem 
"  summo  sacerdotio,  veni  buc  quidem,  primum  utilitatibus  regis 
"  fidem  servans,  secundo  etiam  civibus  consulens.  Nam,  pras- 
"  dictorum  pravitate  virorum,  nniversum  genus  nostrum  valde 
"  vexatur.  Sed  de  bis  singulis,  oro  te,  res,  ut  et  regioni  et 
"  generi  nostro,  secundum  pervulgatam  omnibus  bumanitatem 
"  tuam,  prospicere  digneris."  Tunc  misit  rex  Jerosolimis  Nicba- 
norem  principem  elepbautorum,  ut  et  Judam  Macbabasum  com- 
prebenderet,  et  Alcbimum  sacerdotem  constitueret.  Alcbimus 
autem  ferme  beluas  animum  gerens,  cum  Jerosolimam  venisset, 
et  pretio  sacerdotium  comparavisset,  ne  quid  jus  et  fas  invio- 
1  Mace.  ix.  latum  prwtermitteret,  jussit  destrui  muros  domus  sanctoa  in- 
54-  terioris,  opera  videlicet    sanctorum    propbetarum,  expletis  tre- 

centis  et  tribus  annis  ex  quo  remeaverat  Judasorum  populus 
ex  .ZEgypto.  Sed  borum  criminum  pcenas  miser  diu  vitare 
non  potuit.  Subito  enim  obclusum  est  os  ejus,  et  loqui  non 
potuit,  sed  dissolutus  paralysi  miserabiliter  expiravit;  sicque 
deficientibus  sacerdotibus  de  genere  Aaron,  et  Juda  Macbabajo, 
pro  patriae  legibus  decertante  sorte  bellica,  jain  defuncto, 
Id.  ix.  31.  Jonatbas  frater  ejus  adeptus  est  principatum  Judasorum  simul- 
que  sacerdotium. 

De  morte  Demetrii. 

1  Mace.  xi.  Interea  vero,  regem  Demetrium  Alexander  Eupatoris  filius 
interfecit.  Genuerat  tamen  Demetrius  filium  nomine  Deme- 
trium, qui  memoratum  postmodum  interfecit  Alexandrum,  qui 
multis  praaliis  Partbos  fudit ;  sed  ab  bis  tandem  comprebensus, 
in  Hircania  expiravit.  Yerum  rex  Alexander  filium  suum, 
nondum  adultum,  Tripboni  cuidam  militi  suo  nutriendum 
Joseph.  tradiderat.  At  ille,  sperans  Demetrium  adolescentem  esse 
Ant.  xiii.  defunctum,  occiso  pupillo  Antiocbor  (sic  enim  puer  nomina- 
batur,  quern  Tripbo  tueri  debebat),  regnum  Syriaa  invadit. 
Quo  cum  potiretur,  Jonatbam  fratrem  Judae,  summum  ponti- 
ficem  Judreorum,  dolo  captum  interemit.  Tbripho  quoque  non 
multo  post,  ab  Antiocbo,  fratre  Demetrii,  qui  in  Asia  educa- 
batur,  bello  vincitur  et  occiditur ;  rursusque  regnum  Syria? 
ad  sobolem  Demetrii  revertitur.  Jonatbas  vero,  Symon  frater 
ejus  successit.     Post  Svmonem  autem  pervenit  sacerdotium  ad 


1. 


70  MATTH^I   PAEISIENSIS 

filium  ejus  Joannern,  qui  adversus  Hirchanos  dimicaus,  Hircani  Hermann. 
nomen     accepit.      Hircano     vero     successit    Aristobolus,    qui1     on 
factus  est  rex  et  sacerdos,  et  Aristobolo  successit  rex  et  sacerdos 
pariter  Alexander.     Alexander  quoque  moriens  reliquit  super- 
stites    filios    duos,    Aristobolum    scilicet    et    Hircanum.      Sed  Cf.  Hege- 
donec  adolescerent  pueri,  Alexandram,  conjugem  suam,  tempera-  tjL  -Rello 
mento  regali  prteesse  voluit,  simul  arbitram   statuens,  cuinam  Judaico,  i. 
potissimum  illorum  duorum  summum  sacerdotium   committeret.  12. 
Ilia  Hircanum   in  sacerdotio    substituit   patri   propter  senioris  ^!0SeP  ... 
astatis  prEerogativarn,  Aristobolo  fratri  nibil   publicorurn   com-  lg 
p.  27.  mittens   officiorum.     Post  Alexandrse  2  vero  mortem,  Aristobolus  Hermann. 

invasit  regnum,  ac  demum  Hyrcanus  sacerdotii  dignitatem  ei  Contract. 
misit.  Postea  vero  idem  Hyrcanus,  excitatus  ab  Antipatro 
patre  Herodis,  primum  ad  Arabiae  regem  se  contulit,  facti 
poenitens,  ac  demum  Pompeio,  Romanorum  duci,  qui  in  Syriam 
Tygranem  regem  debellaturus  advenerat,  querimoniam  super 
fratre  suo  detulit.  Qua  occasione  idem  Pompeius,  consul  Roma- 
norum,  urbem  Jerosolimam  oppugnavit,  et  templum  polluit,  et 
Aristobolum  pontificem  vinctum  cum  liberis  Eomam  misit ; 
Hircano  vero  pontificatum  reliquit,  et  memoratum  Antypatrum 
procuratorem  totius  regni  constituit.  Sicque  deinceps  gens 
Judasorum  tributaria  Romano  facta  est  imperio,  et  ita,  sicut 
dictum  est,  Aristobolus  et  Hyrcanus  fratres,  de  regno  inter  se 
dimicantes,  primi  occasionem  tribuere  Romanis  ut  Judasam 
invaderent.  In  illis  etiam  diebus,  tarn  supra  nominatus  Pom-  Uros.  vi.  6. 
peius  quam  Gabinius,  consules  Romanorum,  totam  Syriam 
Romanis  subactam  redegerunt  imperiis  in  provinciaa  formam, 
et  sic  paulatim  Oriens  Romano  subici  coepit  imperio.  Interea 
tamen  fit  in  urbe 3  Catilina3  conjuratio,  quam  scripsit  Salus- 
tinus.  Verum  consulis  Oiceronis  industria  celeriter  est  sopita,  Joseph, 
pariter  et  extincta.  Porro  Clabinio  Orassus  successit,  et  regi  I™-  xn- 
Syrias4  Ptolomaso  Alexandro  successit  Ptolomasus  Dionisius.       Hiei-on. 

De  quibusdam  regibus  Britonum. 

His  quoque  diebus,  post  Elidurum  regem  Britonum,  regnavit  Galf.  Mon. 
Regin 3  Gorboniani  Alius.     Huic  successit  Marganus  Archgallonis  m-  19- 
filius.     Cui  Ennianus  frater   ejus,   qui    septimo  anno  regni  sui 
depositus  est  propter  tyrannidem  quam  in  populo  suo  exercuit ; 
et  in   loco    ejus    successit  Idwallo,   Vigenii   filius ;   huic  Runo, 


1  qui]  autem,  A. CD.     TheMSS.  I  have  in  urrne  or  in  urine.     W.  has 

of  West.  vary.  urine. 

■  Alcxandrce]     Alexandri,    Par.  4  Syria']   Sic,  for  JEgypti. 

CD.  ;  Alexander,  A.  5  regnavit   Regin]       Sic    MSS., 


3  in  urbe]  in  urme,   A.  ;  murne, 
C  ;  inurine,  D.    The  MSS.  of  West. 


apparently  for  regni  diadema  susce- 
pit,  as  Galf.  Mon. 


CHRONICA   MAJORA. 


71 


iii.  20. 


Peredurii  filius ;  cui  Geroncius,  cui  Catellus,  cui  Coillus,  cui 
Porrex,  cui  Cherin.  Hujus  tres  filii,  Fulgenius  videlicet, 
Eldadus,  efc  Andragius,  post  ilium  per  ordinem  regnaverunt, 
Exin  successit  Urianus  Andragii  filius.  Cui  Eliud,  cui  Ele- 
dauclius,  cui  Clotenus,  cui  G-arguincius,  cui  Morianus,  cui 
Bleddo,  cui  Cap,  cui  Oenus,  cui  Sisilliuus,  cui  Bledgaberd, 
cui  Archinail,  cui  Eldol,  cui  Eedion,  cui  Bederchius,  cui 
Samuil,  cui  Penissel,  cui  Pyr,  cui  Capoyr,  cui  Digueillus,  cui 
Galf.  Mori.  Hely.  Hie  quadraginta  aunis  regnum  tractavit.  Hie  tres  gene- 
ravit  filios,  Lud,  Cassibellauuum,  et  Nennium,  quorum  primo- 
geuitus,  videlicet  Lud,  reguum  post  obitum  patris  suscepit. 
Exin,  gloriosus  sedificator  urbium  existens,  renovavit  muros 
urbis  Triuovantum,  et  iunumerabilibus  turribus  earn  circum- 
cinxit.  Prsecepit  etiam  civibus,  ut  domus  et  sedificia  sua  in 
eadem  construerent,  ita  ut  non  esset  in  longe  positis  regnis 
civitas  qua?  pulcbriora  palatia  contineret.  Fuit  ipse  bellicosus 
homo,  et  in  dandis1  profusus.  Et  cum  plures  civitates  jdos- 
sideret,  banc  pra3  omnibus  amabat,  et  in  ilia  majori  tempore 
totius  vitcB  Slice2  commanebat,  unde  nominata  fuit  postmoduui 
Kaerlud,  et  deinde  per  corruptionem  nominis  Kaerlunden. 
Succedente  quoque  tempore,  per  commutationem  linguarum, 
dicta  fuit  Lundene,  et  postea  Lundres,  applicantibus  alienigenis, 
qui  patriam  sibi  summittebant.  Defuncto  tandem  alio,  corpus 
ejus  reconditum  fuit  in  prasdicta  civitate,  juxta  illam  portam, 
qua3  adhuc  de  nomine  suo  Porthlud  Britannice,  Saxonice  vero 
Ludesgate  nuncupatur.  ISTati  fuerant  ei  duo  filii,  Androgeus  et 
Tennantius  ;  qui,  cum  propter  getatem  regnum  tractare  nequi- 
vissent,  Cassibellannus,  frater  suus,  loco  illorum  sublimatur. 
Mox  ut  diademate  insignitus  fuit,  ccepit  ita  largitate  atque 
probitate  vigere,  ut  per  remota  regna  fama  illius  divulgaretur ; 
unde  contigit,  ut  totius  regni  monarcbia  sibi  et  non  nepotibus 
cederet.  Cassibellannus  tamen,  pietati  indulgens,  noluit  juvenes 
expertes  esse  regni,  sed  eis  magnam  partem  distribuit.  Urbem 
etenim  Trinovantum  cum  ducatu  Canciae  largitus  est  Androgeo  ; 
ducatum  vero  Cornubia3  Tennantio.  Ipse  autem  diademate 
preelatus,  illis  et  totius  insula3  principibus  imperabat. 


Ut  Julius  Coesar  venit  in  Brita/nnium. 

Galf.  Mou.      Contigit  interea  ut  Julius  Caasar,  subjugata  Gallia,  ad  littus 

iy.  1-4.        Butbenorum  pervenisset.     Cumque  illinc  Britanniam  aspexisset, 

quassivit   a   circumstantibus    qua?    patria    et    qua?    gens    infra 


1  West.    ins.   muneribus.       Galf. 
Mon.  has  epulis. 

-  vita  su>e\  So  Par.  in  the  margin. 


the  scribe  of  the  MS.  having 
omitted  the  proper  word,  anni, 
■which  West.  has. 


72  MATTILEI   PAPJSIENSIS 

Occeanum  babitasset.  Denique  cum  nomen  insulas  a  refc- 
rentibus  didicisset,  nuncios  illico  destinavit  ad  regem,  cum 
minis  exigens  ut  sibi  tributum,  sicut  ab  aliis  nationibus,  annis 
singulis  solveretur.  Cassibellaunus  vero  rex  Britonum,  cum 
nunciorum  adventus  causam  cognovisset,  cum  indignatione  re- 
spondit,  sese  tributum  minime  redditurum,  niaxime  cum  una 
eademque  nobilitatis  vena,  a  Priamide  et  iEnea,  Eomanis  et 
Britonibus  sit  communis.  "  Libertatem,"  inquit,  "in  tantum 
"  nostra  progenies  consuevit  habere,  quod  servitus,  quid  sit, 
"  penitus  ignoret.  Et  si  ipsi  dii  nobis  earn  conarentur  eripere, 
"  omni  nisu  laboraremus  resistere,  etiamsi  pro  ilia  mortem 
"  pati  !  contingeret."  Cnmque  reversis  nunciis  Julius  Caesar 
bujusmodi  responsum  audisset,  navigium  furibundus  parare 
jubet,  ut  quod  Cassibellauno  mandaverat,  prosequatur  efFectu. 
Optato  igitur  instante  ventorum  flatu,  in  ostium  Tbamensis 
fluminis  cum  exercitu  suo  applicuit.  Erat  eo  tempore  Cassi- 
bellaunus rex,  cum  tota  fortitudine  regni,  consilium  quasrens 
a  suis  qualiter  bostes  longius  arceret.  Aderat  ibidem  cum 
eo  Belinus  princeps  militia3  suae,  cum  Androgeo  duce  Trino- 
vantum,  et  Tennantio  duce  Cornubiee.  Affuerunt  quoque  tres 
reges  sibi  subditi,  Cridiosus  videlicet  Albanias,  et  Gueithaec 
Venedociaa,  atque  Britael  Demetiee.  Denique  omnes  in  boc 
consenserunt,  ut  antequam  civitatem  aliquam  aut  oppidum 
cepissent,  castra  Cassaris  adeuntes,  ipsum  expellere  conarentur. 
Concurrentibus  igitur  adverso2  catervis,  praslium  diu  et  crude- 
liter  commiserunt.  Tandem  cum  casus  Nennio  obtulisset  aditum 
cum  Caasare  congrediendi,  irruens  acriter  in  eum,  totisque 
viribus  utens,  ilium  super  galeam  percussit,  admodum  lastus  se 
posse  cum  tanto  viro,  gladiis  discurrentibus,  prasliuru  com- 
miscere.  At  iterato3  prastenso  clipeo,  ipsum  virilifcer  cum  ense 
nudato  semel  et  secundo  in  casside  percutiens,  letaliter  vul- 
neravit.  Gladius  igitur  Caasaris,  a  casside  !N"ennii  labens  in 
p.  28.  clipeo 4  ejus,  viriliter  impressus  remansit.     ISTennius  ergo  gla- 

dium  Cassaris  boc  modo  adeptus,  in  bostes  irruere  non  ces- 
savit. Quern cunque  cum  ipso  attingebat,  caput  ei  aut  mem- 
brum  aliquod  amputabat.  Illi  tandem  in  bunc  modum 
saavienti  obviavit  Labienus  tribunus,  atque  ab  illo  interemptus 
est.  Denique  plurima  diei  parte  emensa,  victoria  Britonibus 
pervenit.     Superveniente   itaque  nocte,  Caesar  agminibus  lace- 


,  0    „      .     .,  r.  "  adverso']   Altered  thus  by  Par. 

1  So  Par.  m  the  margin  for  sus-  \  ■}  J 

^tit    an        ,  •  ,      ,.  -u        from  adversis. 

tinere    (West.),    which    the   scribe 

i.   j         m  j       tit-     i.  iterato]    Julius,  West. ;  Cesar, 

had    omitted  ;    W.     has    incurrere  •   __  J 


cogerernur. 


W. 

4  clipeo']  clipeum,  W.  West. 


CHKONICA   MAJORA.  73 

ratis  naves  conscendit,  Gralliamque  confusus  petivit.  Ab  hac 
autem  tergiversatione,  Lucanus  poeta  eximius  in  laudem  Bri- 
tonum  sic  ait  [ii.  572]  ; 

"  Territa  quassitis  ostendit  terga  Britannia." 

Nennius  vero  frater  regis  letaliter,  ut  dictum  est,  vulne- 
ratus,  post  dies  quindecim  vitani  finivit.  Exequias  autem 
regias  facientes,  posuerunt  cum  illo  in  sarcophago  gladium 
Caesaris,  cui  nomen  erat  crocea  mors,1  quia  nullus  ab  eo  vulne- 
ratus  vivus  evadebat. 

Ut  Cassibellaunus  rex  Julium  Gcesarem  de  Britannia  fugaverit. 

Galf.  Mon.       Fugato  igitur   in  hunc   modum  Julio  Ca3sare,  nulla   interim  Defeat  of 
1V-    _  dies    prasteribat,    quin    fugam    suam    Britonumque    victoriam  (^SGSar- 

condoleret.  Emenso  deinde  biennio,  parat  iterum  Occeanum 
transfretare,  et  sese  in  Cassibellaunum  vindicare.  Quod  cum 
Cassibellaunus  per  internuncios  comperisset,  in  alveo  Tamensis 
fluminis,  quo  ad  urbem  Trinovantum  imperator  navigaturus 
erat,  palos  ferreos  et  grossos  subtus  amnem  infixit,  ut  naves 
ejus,  si  supervenirent,  illiderentur.  Julius  autem,  cum  queeque 
sibi  necessaria  paravisset,  per  Tamensem  fluvium  civitatem 
Trinovantum  adire  disposuit.  Sed  naves  ejus  prasfatis  infixes 
palis,  grande  periculum  subito  incurrerunt.  Unde  ad  milia 
milites  submergebantur,  dum  naves  perforatas  fluvius  ingre- 
diens  absorberet.  Cassar  ergo  hnjusmodi  naufragium  passus, 
cum  suis,  qui  ex  hoc  periculo  vix  fuerant  elapsi,  cum  maxima 
difficultate  terram  nactus  est.  At  Cassibellaunus  boc  viso, 
impetum  fecit  in  Romanos,  qui  viriliter  Britonum  irruptioni- 
bus  restiterunt.  Veruntamen  in  fluvio  periclitati,  majorem 
patiuntur  stragem  quam  in  ferro.2  Unde  supra  modum  exhi- 
larati,3  Britones  triumpbum  reportarunt.  Cassar  vero  cum 
paucis  ad  naves  fugiens,  ventorum  flatu  celeriter  evectus 
Monanorum  litora  penetravit,  ingressus  ergo  turrim  quam 
antea  construxerat,  qua3  Odrea  dicebatur,  majorem  ibidem 
armatorum  copiam  expectabat. 

Tit  Gassibellatmus  pro  iterata  victoria  cliis  Ubamina  obtulerit. 

Galf.  Mon.      Cassibellaunus  itaque  ob  iteratam  laatus  victoriam,  ad  urbem  Cassibel- 
i-v.  8-10.      Trinovantum  cum  universa  multitudine  regni  reversus,  debitos  launus. 

1  Crocea  mors^\  croceamor,  A.  3  exhilarati]  So  altered  by  Par.  ; 

2  in  ferro~\    So    Par.  ;    A.    had   j  debilitati,  West. ;  debilitatis,  W, 
inferrent.  as  W.  West. 


74  MATTH^I   PARISIENSIS 

lionores  et  sacrificia  diis  suis  impendere  praacepit,  qui  sibi 
de  tauto  imperatore  concessere  triurnpbum.  Mox  igitur  ut 
diis  suis  solempnitates  debitas  peregisseut,  epulisque  et  poti- 
bus  sese  refecissent,  residuum  diei  in  ludis  compouendis  per- 
ficere  satagebant.  Ludentibus  itaqiie  ipsis,  maxima  orta  est 
discordia  inter  nepotem  Androgei  ducis  Trinovantum,  et  ne- 
potem  regis,1  ita  quod  illis  altercantibus  nepos  regis  capite 
est  privatus.  Quo  occiso,  perturbata  est  curia,  et  rumor 
infaustus  ad  Cassibellaunum  penetravit.2  Commotus  rex  super 
casu  nepotis  sui,  Androgeo  iratus  mandavit,  ut  nepotem  suum 
sibi  redderet,  paratum  talem  sententiam  subire  qualem  pro- 
ceres  regni  indicarent.3  Androgeus  vero  regi  mandavit,  sese 
suam  babere  curam  de  bominibus  suis,  et  ibi  diffiniri  debere,  si 
quis  adversus  aliquem  suorum  querimoniam  baberet.  Sicque 
cum  indignatione  illis  ab  invicem  recedentibus,  Cassibellaunus 
acceleravit  provincias  Androgei  devastare,  ignem  accumulare, 
et  sinistra,  quaecunque  potuit,  facere  non  cessavit.  Denique, 
cum  rex,  midtotiens  ab  Androgeo  requisitus,  furorem  nulla- 
tenus  mitigare  voluisset,  Androgeus  omni  solatio  destitutus, 
nuncios  cum  obsidibus  ad  Julium  Cassarem  destinavit,  auxi- 
lium  ipsius  implorans,  ut  ipsius  adjutus  celsitudine,  injuriis 
Cassibellauni  resistere  quivisset.  Addidit  etiam,  quod  si  per 
ipsius  potentiam  pristinas  dignitati  posset  restitui,  ipse  per 
eum  tota  Britannia  potiretur.  Sceuvam  nibilominus,  filium 
suum,  cum  triginta  pueris  nobilioribus  regni,  in  argumentum 
securitatis,  perdendos  ei  transmisit,  si  in  aliquo  contra  eum 
vitium  incurreret  falsitatis.  Imperator  autem,  cum  sententiam 
bujusmodi  a  nivnciis  sibi  referentibus  cognovisset,  obsides 
bonorifice  custodiri  praacepit,  ingentique  fluctuans  gaudio,  cum 
tota  multitudine  sua,  naves  celeriter  conscendit,  flatuque  ven- 
torum  velociter  evectus,  in  Rutupi  portu,  qui  modo  Sancwicum 
dicitur,  cum  prosperitate  applicuit.  Invenit  ibidem  Andro- 
geum  ducem  Trinovantum,  qui  fidele  sibi  promittens  obse- 
quium,  qualiter  procedere  debuit  prudenter  instruxifc.  Obse- 
derat  interea  Cassibellaunus  rex  civita,tem  Trinovantum,  sed 
cum  adventum  Caasaris  calluisset,  ipsi  obviare  festinat.  Ut 
igitur  in  quandam  convallem  prope  Doroberniam  convenerunt 
adversas  catervae,  multum  cruoris  ibidem  utrobique  diffundunt. 
Cumque  multum  diei  in  decertando  consumpserant,  ecce  An- 
drogeus ex  quadam  silva,  qua3   prope  erat,  cum  quinque  mili- 


1  et  nepotem  regis]  Inserted  here 
by  Par.,  the  scribe  having  omitted  it. 

2  penetravit]  vel,  usque  pervenit, 
Par.,  above  the  line. 


3  At  the  foot  of  the  page  is  a 
portrait  of  a  king  sitting,  holding  a 
sword. 


CHRONICA   MAJORI.  75 

bus  armatorum  egrediens,  exercitum  Cassibellauni  a  tergo 
invasit,  et  licet  cum  labore  dispersit.  At  rex  cum  suis 
coactus  in  fugam,  montem  quendam  occupavit  arduum  et 
abruptum,  in  summitate  babens  coriletum  densissimum  et 
saxosum,  qui  Britonibus  ad  tempus  pro  castro  babebatur. 
Obsedit  igitur  Caesar  montem  ilium  deficiente  die,  omnes 
exitus  adversariis  prtecludens.  Emensa  jam  die  secunda,  cum 
Ceesar  Britones  ad  deditionem  cogere  nequiret,  decrevit  ibidem 
eos  fame  fatigare,  nisi  Androgeus,  in  se  reversus,  de  gente 
propria  pietatem  baberet.  Ipse  namque  accedens  ad  Julium 
iu  nunc  modum  sermonem  dissolvit :  "  Ecce,  satis  vindicasti  te 
"  in  Cassibellaunum,  et  Britanniam  tibi,  meo  auxilio,  subjecisti. 
' '  Noluerunt l  omnipotentes  dii  nostri,2  dominum  meuni  morte 
"  turpissima  condemnari,  nee3  vinculis  eum  patiar  irretiri. 
•'  Habeto  ergo  misericordiam  de  illo,  quia  me  vivente4  ipse 
"  periclitari  non  poterit."  Ca3sar  igitur  ad  petitionem  Androgei 
mitigatus  talem  concordiam  iniit,5  quod  Cassibellaunus  tria 
milia  librarum  argenti  annis  singulis,  nomine  tributi,  sese  de 
Galf.  Mon.  Britannia  Cassari  redditurum  promisit.  Deinde  facti  amici, 
iv.  11.  mutua  dona  alter  alteri  contulerunt.  Cumque  postmodum 
anni  septem  prasterissent,  defunctus  est  Cassibellaunus,  et  in 
Eboraco  sepultus.  Successit  ei  Tennantius  frater  Androgei, 
quia  Androgeus  cum  imperatore  Romani  profectus  fuerat. 

Ut  Julius,  expletis  negotiis,  Romam  redierit. 

Julius  igitur,  prasliis  occidentalibus  in  decennio  consummatis, 
Romam  contra  Pompeium  properavit,  solus  sestuans  imperare,  P-  29. 
Nam,  ut  ait  Lucanus  [i.  92], 

"  Nulla  fides  regni  sociis,  omnisque  potestas 
"  Impatiens  consortis  erit." 

Hist.  Misc.      Sed  cum  Pompeio  simul  et   Romanis   ipsius   adventus  esset 
V1-  promulgatus,  timuerunt  tyrannidern   ipsius,   et  decreverunt  ut 

non  nisi  dimisso  exercitu  veniret  in  urbem.  Quod  Ctesar 
graviter  ferens,  illuc  bostiliter  contendit.  At  Pompeius  et 
omnis  Romanorurn  senatus  tremefacti,  Gra?ciam  adierunt. 
Tunc  Caesar  urbem  ingrediens  asrario  publico  pecuniam  tulit, 
et   suis   militibus    erogavit.      Tandem    commisso   praslio,  Pom- 


1  noluerunt]  Altered  by  Par.  4  vivente]  D.W. ;  juventute,  A. ; 
from  noluit,  an  error  of  the  scribe  :  viventute,  C. ;  the  MSS.  of  West. 
for  nolint.  i  have  vivente  or  vivendo. 

2  A.  has  ut  here,  which  Par.  has  5  iniW]  So  altered  by  Par.  from 
expuncted.     It  is  in  W.  West.  i   inierunt,  as  West.  ;  W.  has/ec«>. 

3  nec~\  Altered  by  Paris  from  aut. 


76  MATTH^I   PARISIENSIS 

peium    per    Syriam    in  iEgyptum    fugavit.      Csesa    referuntur  Oros.  vi. 
in  illo   praslio  Pompeianorum   militum   duodecim   milia,  et  tri-  15- 
ginta  quatuor  centuriones.     Pornpeius  vero,  statim   lit  iEgypti 
litus    attigit,    jussu    Ptbolomasi    juvenis     in    gratiam    Ceesaris 
occisus    est.     Deinde    Ca3sar    omnium  Orientalium    pervagatus 
regna,  quseque  sibi  obvia  subjugavit.     Inde  reversns   Romam, 
rerum    summam    ac    potestatem    solus    ordinavit.      Sed    dum  Id.  17. 
ibidem    reipublicaa     statum     contra    majorum     consuetudinem 
dementer '    instauraret,    actoribus    Bruto    et    Cassio    in    curia 
viginti  tribus  vulneribus   confossus  interiit,  post  annos   tres  et 
menses    sex    quam    coeperat    imperare.      In    bac   conspiratione 
ducentos  sexaginta  viros  fuisse  conscios  refertur.2 

Be  imperio  Augusti  Gcesaris  secundi. 

Secundus  Eomanoram  monarcba  Octavianus  Augustus  ex-  Hist.  Misc. 
stitit.  quo  nullus  imperatorum  in  bellis  felicior,  in  pace  mode-  vu- 
ratior  fait.  Adolescentiam  tamen  suam  civilibus  bellis  impli- 
cans,  omnia  qua3  adorsus  est  regna,  sine  difficultate,  Eomano 
subjugavit  imperio.  Sed  antequam  regni  monarcbiam  obti- 
nuisset,  inter  ipsum  et  Antonium  socerum  suum  respublica 
divisa  manebat.  Tandem  cum  Antouius  sese  propria  maim 
interemerat  propter  Cleopatram  reginam  suam,  qua?  magis 
Augusto  quam  sibi  adbserere  cupiebat,  solus  mundi  climata 
moderabat.  Extremi  orbis  namque  principes,  fama  sapientia? 
et  benignitatis  ipsius  invitati,  sub  ipso  vivere  ac  rerum  geren- 
darum  curam  peragere  dulce  babuerunt.  Plus  enim  apud  omnes 
favore  sui  nominis  fecit  Augustus,  quam  alius  quisquam 
imperatorurn  facere  armorum  robore  potuisset.  Herodes  nam-  Hegesippus 
que,  rex  Judaicfe  gentis.  qui  ab  Antonio  memorato  diadema  ^e  Bello 
susceperat,  sponte  se  illi  coritulit,  et  licet  tremens  accessisset  "  ^f0' 1- 
ad  eum,  quoniam  Antonio  adbasserat,  tale  fertur  accepisse 
responsum  :  "  Dignus  es  plurimis  imperare  et  bonis  moribus 
"  abundare,  qui  in  adversis  positum  rion  deseris  amicum. 
Benignitas  "  Nobis  autem  indignum  esse  videtur,  ut  quern  bello  vicimus 
Uctaviani.  a  henigExfcafce  non  vincamus."  Et  cum  bfec  dixisset  Augustus, 
imposuit  coronam  capiti  ejus,  amplians  illi  Gadacon  et  Tponem, 
Samariam  et  Ypenum,  turrimque  Stratonis,  et  maritimas  civi- 
tates.  Pacatis  igitur  omnibus  regnis  per  orbem  universum, 
omnique  bellorum  fragore  sedato,  Eomam  rediit,  et  renq:>ub- 
licam  secundum  leges  Romanas,  unicuique  jus  suum  tribuens, 
cum  tranquillitate  disposuit. 

1  dementer']  The  de  of  this  word  is  '  rmitur,  as  West.     Par.  has  erased 
erased  in  A.    Orosius  has  dementer.       un. 
-  The  MS.  apparently  had  refe-   ' 


CHRONICA   MAJOR  A.  77 

Linea  Salvatoris,  id  est,  generatio  Christi  Jesu  in  estate 
quinta. 
Linea  Salvatoris  nostri  in  hac  mundi  astate  quinta,  a  Salathiel, 
quern  genuit  Jeconias  junior  post  transmigrationem  Babilonis, 
sumpsit  exordium.  jSTam  major  Jeconias,  de  quo  superius 
dictum  est,  consilio  Jeremia?  tradidit  se  in  manus  Nabugodo- 
nasor  regis  Babilonis,  cum  quo  circiter  decern  milia  Judaso- 
rum  transmigraverunt,  in  quorum  numero  fuit  Ezecbiel  cum 
Daniele,  et  tribus  pueris.  Salatiel  autem  genuit  Zorobabel, 
Zorobabel  genuit  Abiud,  cujus  temporibus  Esdras,  bibliotheca 
reperta,  rediit  Jerusalem  cum  mdcc.  Judaeis,  et  alienigenas 
mulieres  a  consortio  Judasorum  ejecit.  Eodem  tempore  ISTee- 
mias  veniens  in  Jerusalem,  muros  cum  sex  portis  in  angustia 
construxit,  populum  ab  usuris  liberavit.  Ignem  novum  de 
stipitibus  absconditis  a  Jeremia  suscepit,  legente  Esdra  in 
Cenofegia,  populum  ad  audiendam  legem  quater  in  die,  et 
quater  in  nocte  convenire  fecit,  et  ad  celebrationem  sabbati 
populum  induxit.  Abiud  autem  genuit  Eliacbim,  qui  genuit 
Azor,  qui  genuit  Sadoch,  qui  genuit  Acbim.  Acbim  genuit 
Eliud,  qui  genuit  Eleazar.  Iste  Eleazar  elephantum  effodiens, 
cum  eo  cecidit.  Eleazar  genuit  Matban.  Iste  Matban  ex 
uxore  Estba  genuit  Jacob.  Defuncto  vero  Mathan,  suscepit 
Matbat  vel  Melchi  Estham  uxorem  Matban,  et  genuit  ex  ea 
Hely,  qui  fuit  frater  uterinus  Jacob.  Jacob  autem  genuit  Jo- 
seph virum  Marias.  Iste  Josepb  films  fuit  adoptivus  Heli, 
secundum  legem,  et  non  secundum  naturam.  Unde  legitur  in 
Evangelio  Lucas  Evangelistas,  "  ut  putabatur,  filius  Josepb, 
"  qui  fuit  Hely."  Iste  Joseph  babuit  sponsam  secundum 
legem  Judasorum  de  familia  et  domo  propria  nomine  Mariam. 
De  qua,  angelo  nunciante,  natus  est  verus  rex  et  sacerdos 
Christus  Dei  Filius,  secundum  ordinem  Melcbisedecb. 

Ut  Herocles  regnwm  et  sacerdotium  Judceorv/m  invaserit. 

Hegesippus      Tunc  '  vero  deficiente  regno  atque  legitimo  sacerdotio  JudaB- 

De  B.  J.  i.    orum,    Herodes  vir  alienigena,   Antipatris  principis  et  Cipj7dis 

'  secl(l-       matris  Arabia?  filius,  a  senatu  Romano  susceperat  regnum  Ju- 

dasorum,  et  contra  jus  et  fas   Judaicae  gentis,   ignobiles   quos- 

que  extulit.    Vestem  summi  pontificis  obclusam  retinens,  nun- 

quam  ejus   usum  alicui   concessit.     Et  lit  suam  sobolem  regio 

Ado,  col.      Judaiorum    generi    commisceret,    abjecta   Doside    uxore    quam 

73.  prius  acceperat,  Mariagnam  neptem  regis  Aristoboli,  et  filiain 

Hircani  summi  pontificis,  sibi  copulavit.     Et  ne  forte  ab  Israe- 


1  Tunc']  Nunc,  West. 


78  MATTH^I   PARISIENSIS 

litico  sernine  argueretur  extraneus,  conibussit  omnes  libros  in 
quibus  nobilitas  gentis  illius  in  tenrplo  servabatur  ascripta,  ut 
deficieiitibus  probamentis  ipse  ad  banc  pertinere  videretur. 
Govern  legitur  babuisse  uxores,  quarum  duse  tantum  sine 
liberis  erant.  Sed  inter  omnes  alias  pollebat  Mariagnes  excel- 
lentissinii  gratia  decoris,  unde  nee  earn  offensani  babere  vole- 
bat.  Nam  quinque  ei  genuerat  filios,  quorum  duo,  Alexander 
et  Aristobolus,  facetiam  virilis  animi  omnibus  preeferebant. 
Et  licet  Herodes  Mariagnem  in  nullo  moestificare  vellet,  ilia 
non  curabat  parem  viro  refundere  gratiam,  sed  nacta  occa- 
sione,  quia  Hircanum  avum  suum  viri  sui  insidiis  compe- 
rerat  extinctum,  propter  regni  cupiditatem  falso  suspecturn, 
odio  maximo  virum  mulier  constringebat.  Quod  audiens  He- 
rodes, crimen  bujusmodi  in  Mariagnem  componit,  quod  scilicet 
suam  imaginem  in  iEgyptum  Antonio  superius  memorato 
destinasset,  ut x  pulcbritudinis  suae  splendore  perstrictum  exci- 
taret  in2  illius  libidines,  quern  prasrupturu  noverat  ad  omnes 
amatorum  cupiditates.  Etsi  non  multo  post  secuta  sit  facti 
poenitentia,  jussit  earn  Herodes  occidi.  Matri  itaque  succes- 
p.  30.  sere    filii   memorati,    niaternge   necis    ultores,  si  possent,  asse- 

rentes  quod  ad  scelus  parricidii  nulla  digne  causa  potest  pras- 
tendi.  His  non  mediocriter  movebatur  Herodes,  ita  quod 
nullum  ssevitiee  genus  prseterniittendum  putaret,  nulli  crederet, 
omnes  suspectos  baberet.  Quod  videns  Antipater,  Herodis  et 
Dosidis  supranominatge  suee  uxoris  filius,  geminis  fretus  ar- 
mis,  adulandi  scilicet  arte  et  simulandi  versutia,  ita  germanos 
apud  patrem  ccepit  in-gere,  ut  pater  bumanitatis  immemor 
apud  urbem  Sebasten  eis  necem  inferret.  Antipatris  tamen 
animus  cruentus  non  est  expletus  mortibus  fratrum  peremp- 
torum,  sed  mens  impia,  cum  non  baberet  fratres  quos  odisset, 
patrem  latenter  persequi  ccepit.  Quibus  rex  deprebensis  re- 
pente  ilium  decollari  fecit.  Veruntamen  antequam  decolla- 
retur,  genuit  Agrippam  Herodem,  de  quo  infra  dicetur. 

De  Zacliaria  et  Elisabeth,  et  de  nativUate  Joannis  JBaptistcB. 

Fuit  autem  in  diebus  Herodis    regis    Judasaa,    effluxis   annis  Pet.  Co- 
regni  ejus  undetriginta,  sacerdos    nomine    Zacbarias,    de   vice  mest-  Hist- 
Abia,  et  uxor  ejus  Aaronita  EHsabetb.     David  enim,3  ampliare  ,.       b  "  ^ 
volens     cultum     Domini,    viginti     quatuor    instituit     summos 
sacerdotes,  quorum  tamen  unus  major,  qui  dicebatur  princeps 
sacerdotum.      Statuit  etiam  sedecim  viros  de  Eleazar,  et  octo 


1  ut]  et,  A.  Chetham. 
-  A.  Chetham   insert   se ;    it    is 
expuncted  in  the  Trin.MS.  of  West. 


W.  West,  insert  rex. 


CHRONICA   MAJORA. 


79 


de  Itamar,  et  secundum  sortem  dedit  unicuique  kebdomadam 
vicis  suaa.  Habuit  autem  Abias  octavarn  hebdomadarn,  de 
cujus  genere  Zacbainas,  cum  in  die  propitiationis  incensum 
poneret,  praadixit  ei  angelus  filium  nasciturum  sibi  de  uxore. 
Qui  considerans  sterilitatem  uxoris  et  utriusque  senectutem, 
non  credidit ;  et  ob  boc  obmutuit  usque  in  diem  partus.  No- 
men  quoque  pueri  et  magnificentiam  cum  abstinentia  ei  indi- 
cavit.  Concepit  autem  Elisabeth,  et  occultabat  se  mensibus 
quinque. 

De  adventu  Oabrielis  arehangeli  ad  beata/m  Vlrginem. 

Pet.  Co-  Mense  autem  sexto  missus  est  angelus  Gabriel  in  Nazareth, 

mest.  cap.  a(j  Mariam  desponsatam  Joseph.  Oumque  ea  salutata  dixisset 
earn  pariturani  Jesum  Filium  Altissimi,  quaasissetque  quomodo 
boc  fieret,  cum  se  non  cognituram  virum  etiam  animo  vovis- 
set,  nisi  Deus  aliter  disponeret,  addidit  angelus,  non  de  viro, 
sed  opere  Spiritus  Sancti  concepturam,  et  concepisse  cognatam 
suam  Elisabeth  sibi  indicavit.  Permixtaa  enim  erant1  sacer- 
dotalis  tribus  et  regia.  Nam  et  Aaron  uxorem  habuit  de  Juda 
Elisabeth,  sororem  Naason,  et  Joiada  pontifex  Jochabeth  filiam 
regis  Joram.  Et  ait  Maria,  "  Fiat  mihi  secundum  verbum 
"  tuum."  Et  statim  conceptus  est  Christus  de  Yirgine,  plenus 
homo  in  anima  et  carne,  ita  tamen  quod  lineamenta  membro- 
rum  visibus  humanis  discerni  non  possent.  Creditur  autem 
conceptus  fuisse  viii.  kalend.  Aprilis  et  revolutis  xxxiii.  annis 
eadem  die  mortuus. 

Et2  notandum  quod  duse  fuere  sorores  in  Judaaa,  Hymeria 
videlicet  et  Anna,  quarum  prima  mater  fuit  Elisabeth,  quaa 
genuit  Joannem,  praacursorem  Domini ;  secunda  tres  habuit 
viros,  Salome,  Joachim,  et  Cleopham.  Ex  prirno  genuit 
Mariam,  Zebedaai  uxorem,  de  qua  nati  sunt  Jacobus  major  et 
Joannes  Evangelista.  De  secundo  genuit  Mariam  Alphasi,  de 
qua  nati  sunt  Jacobus  minor,  et  Judas  sive  Thadams.  Ex 
tertio  genuit  Mariam  matrem  Domini.  Et  hoc  ideo  diximus, 
ut  consanguinitatem  inter  Elisabeth  et  matrem  Domini  osten- 
deremus,  sicut  ab  angelo  dictum  est:  "  Ecce  Elisabeth  cog- 
"  nata  tua,3  et  ipsa  concepit  filium  in  senectute  sua,"  et  caatera. 

Ut  Joseph  Mariam  dimittere   cogitaverit. 
Id.  cap.  3.       Et  continuo  post    recessum   angeli  exurgens  Maria    abiit    in 
civitatem   Juda,  et  intravit    in   domum   Zacharias,  et  salutavit 


1  erant]   W.  ;  erat,  A.  West. 
-  This  paragraph  is  not  directly 
from  Pet.  Comestor.    See,  however, 


cap.  47.  (Migne's  Patrolog.  cxcviii. 
col.  15G3). 
3  tua\  W. ;  sua,  A.  West. 


80  MATTHjEI   PATtlSIENSIS 

Elisabeth,  et  mansit  ibi  mensibus  tribus,  ministrans  cognata? 
suas  donee  pareret.  Et  cum  die  octavo  circumcideretur  puer 
Johannesque  vocaretur,  rediit  Maria  in  domum  suarri  in  Na- 
zareth. Cumque  Joseph  vir  suus  cognosceret  earn  praagnantem, 
noluit  earn  traducere,  sed  occulte  dimittere  volebat.  Tunc  in 
somnis  ab  angelo  monitus  ut  earn  acciperet,  indicavit  ei  pue- 
rum  de  Spiritu  Sancto  fuisse  conceptum,  et  qui  populum  suum 
salvum  faceret  a  peccatis  eorum.  Et  accipiens  spousam  suam, 
curn  Virgine  virgo  permansit,  ut  et  viri  solatio  frueretur  et 
Dei  partus  diabolo  celaretur. 

Be  edicto  Ccesaris. 

Tunc  exiit  edictuni  a  Csesare  Augusto,  ut  describeretur  uni-  Pet.  Co- 
versus  orbis.  Yoluit  scire  numerum  regionum  in  orbe,  quae  mest.  cap. 
Romanas  suberant  ditioni,  numerum  etiam  civitatum  in  qua-  '  ' 
libet  regione,  numerum  quoque  capitum  in  qualibet  civitate. 
Praacepit  etiam,  ut  de  suburbanis  oppidis,  vicis,  et  pagis,  sin- 
guli  convenientes  profiterentur  in  suam  civitatem,  unde  trahe- 
bant  originem ;  et  unusquisque  nummum  pro  capite  suo  de- 
ferret,  qui  decern  nummos  appenderet  et  imaginem  Caasaris 
et  nominis  inscriptionem  haberet.  Judaaa  vero,  quia  in  umbi- 
lico  terraa  nostra?  habitabilis  esse  videtur,  provisum  est  ut  ab 
ea  inchoaretur.  Haac  descriptio  prima  facta  est  a  praaside 
Syria?  Cyrico,  vel  quia  prima  fuit  post  praasulatum  Cyrini, 
vel  prima,  id  est  universalis  et  maxima,  Augusti,  quia  nee  ante 
vel  post  talis  facta  fuisse  perhibetur.  Ascendit  ergo  et  Joseph 
a  Nazareth  in  Betheleem,  eo  quod  esset  de  familia  David,  ut  pro- 
fiteretur  cum  Maria  uxore  sua  praagnante.  Cum  esset  ibi, 
peperit  suum  filium  primogenitum,  nee  J  ante  vel  post  alium, 
et  pannis  involutum  in  praasepio  reclinavit  inter  bovem  et 
asinum,  quos  Joseph  forte  secum  adduxerat  ad  defereridum 
itineri  suo  necessaria.  Et  quia  propter  frequentiam  divitum 
ob  id  ipsum  convenientium  non  erat  pauperibus  locus  in 
diversorio,  ideo  reclinaverunt  in  praasepio,  ut  scriptura  imple- 
retur,  "  Cognovit  bos  possessorem  suum,  et  asinus  praasepe 
"  domini  sui."  Et  Abacuc  :  "  Tn  medio  duum  animalium  cog- 
"  nosceris."  Unctione  itaque  legitima  cessante,  ut  dictum  est, 
secundum  Danielis  sermonem,  immiuebat  expectatio  gentium 
Jesus  Christus  Dominus  noster,  de  regum  atque  ponfcificum 
sjenere  misericorditer  camera  assumens. 


1  nec\  Erased  by  Par. ;  nee  .  .  .  alium,  om.  W. 


CHRONICA   MAJORA. 


81 


De  nativitate  Domini  nostri  Jesu  Christi.1 


A.D.  1. 


Marian 
Scot. 


Anno  igitur  ab  origine  ninndi  quinquies  millesimo  ducen- 
tesimo  minus  uno,  imperii  Augusti  Cassaris  xlii.,  regni  vero 
Galf.  Mon.  Herodis  regis  Judasas  xxx.,  regnante  in  Britannia  Kimbelino 
iv.  11„         Tennantii  filio,  Olympiadis  centesimas  nonagesimas  tertias  anno 

tertio,  quarta  indictione,  epactis  existentibus  undecim,  concur-  P-  31- 
rentibus  [quinque],2  octavo  kalend.  Januarii,  natus  est  Dominus 
Pet.  Co-  noster  Jesus  Christus,  et  Dei  Filius,  in  Betbleem  Judas,  ut 
mest.cap.5.  populum  gentilern  et  Judaicum  sanctificando  sibi  connecteret  et 
uniret.  Natus  est  autem  sua  ordinatissima  dispositione,  nocte 
diei  Dominicas,  quia  si  tabulas  compoti  retro  percurras,  invenies 
bujus  anni  concurrentem  v.  regularem,  Januarii  iii.  Quibus 
junctis  et  sublatis  vii.,  unus  remanet.  Itaque  kalend.  Januarii 
in  Dominica  invenies  quod  concurrit.  Nam  eadem  die  qua 
dixit,  "  Fiat  lux,"  et  facta  est  lux,  visitavit  nos  Oriens  ex  alto, 
ut  illuminaret  sedentes  in  tenebris,  et  dirigeret  in  viam  pacis. 
Incboata  est  vero,  sectmdum  quosdam,  sexta  astas  a  nativitate 
Christi,  et  secundum  Apostolum,  qui  ait,  "Cum  venerit  pleni- 
"  tudo  temporis,  etc. ;"  secandum  alios,  a  die  qua  baptizatus 
est,  propter  •vini  regenerativam  datam  aquis ;  secundum  alios 
a  passione,  quia  tunc  aperta  est  porta,  et  inchoata  est  septima 
quiescentium  gloria. 

Adveaitum  itaque  suum  ideo  Christus  usque  ad  sextam  dis- 
tulit  astatem,  ut  novas  legis  plenitudinem  prolixitas  temporis 
non    auferret.3     Nam    si  ante   venisset,  cuncta  forsitan  novas 


1  At  the  foot  of  the  page  is  a 
representation  of  the  Nativity,  with 
the  ox  and  the  ass,  and  the  follow- 
ing verses  in  the  writing  of  Matt. 
Par.  :— 

Annus  solis  erat  decimus  lunseque 

secundus 
Quando   fuit   Christus    sacra   de 
Virgine  natus. 
Item  de  eodem  :  — 

Annis  quingentis  decies   iterurn- 
que  ducentis 

Unus    defuerat     cum    Deus 
ortus  erat. 
Ab  origine  mundi  usque  ad  An- 
nunciationem  beatas  Virginis  ; 
Ter  decies  deni,  centum  quinqua- 
gies  anni 


A  patre  primasvo  sunt  ad  Chris- 
tum minus  uno. 

Cum  fuerint  anni  transacti  mille 
ducenti 

Et  quinquaginta  post  partum  Vir- 
ginis almas 

Tunc  antichristus  nascetur  de- 
mone  plenus. 

In  the  margin  to  this  is: — "  Nota 
"  quod  in  Marco  scribitur  super  his, 
"  scilicet  cap.  xiii."  Wendover's 
second  book  begins  here,  with  a 
second  Prologue.  See  Coxe's  edi- 
tion, i.  p.  4. 

2  quinque]   Om.   A.   D.  ;    C.    in- 
serts it  above  the  line. 

3  auferret]  aufereret,  A. 

F 


i 


82 


MATTH^I   PAPJSIENSIS 


A.D.  1.  legis  prascepta  vetustas  temporis  delevisset.  Proinde  decebat, 
ut  qui  sexta  die  bominem  fecerat,  sexta  mundi  setate  eu'm  ad 
plenitudinem  legis  perduceret,  et  jam  veterascentem  suo  novo 
adventu  reficeret. 


De  prepu- 
tio. 


SirneoD. 


Anna. 


Be  revelatione  pastoribus  facta. 

Et  pastores,  uno  miliario  a  Bethleeni  distantes,  custodiebant  Pet.  Com. 
vigilias  noctis  supra  gregem  suum,  et  ecce  angelus  Domini  6- 
stetit  juxta  illos,  annuncians  natum  Salvatorem  in  Betbleem,  et 
in  signum  Puerum  in  praasepio  positum  indicavit.  Mos  enim 
antiquis *  erat  apud  gentiles,  in  utroque  solstitio,  vigilias  noctis 
facere,  ob  venerationem  solis,  qui  forte  et  apud  Judasos  ex  usu 
cobabitantium  inoleverat.  Et  angelo  recedente,  apparuit  mul- 
titudo  spirituum,  dicentium :  "Gloria  in  excelsis  Deo,  et  in 
"  terra  pax  bominibus  bona?  voluntatis."  Merito,  in  Domini 
nativitate,  canticum  pacis  auditur  ab  angelis,  quia  eo  nascente, 
facta  est  pax  inter  Deurn  et  bominem,  inter  angelum  et  bomi- 
nem,  et  inter  Judamm  et  gentilem.  Transeuntes  itaque  pastores 
usque  Betbleem,  invenerunt  pastorem  magnum  in  praasepio, 
narrantes  ea  quaa  audierant  et  viderant.  Maria  autem  con- 
servabat  omnia  verba  base,  conferens  in  corde  suo.  Et  licet 
Cheistus  putaretur  filius  Josepb,  ejus  tamen  generatio  sic  erat. 
Prima  enim  bominis  conditio  de  terra  fuit,  secunda  de»  latere 
viri,  tertia  de  viro  et  fcernina,  ista  de  foemina  et  Spiritu  Sancto 
sine  viro.  Deinde  octavo  die  circumciditur  Chkistus,  cujus 
praaputium  ab  angelo  Carolo  Magno  dicitur  delatum  in  tem- 
plum  Domini  in  Jerusalem,  et  ab  eo  translation  Aquisgranum, 
et  post  a  Carolo  Calvo  positum  in  ecclesia  Salvatoris  apud 
Carosium,  et  ibidem  reverenter  observatum.  Et  postquam  Id.  9. 
impleti  sunt  dies  purgationis  Marias,  tulerunt  Jesuii  in  Jeru- 
salem parentes  ejus,  et  pro  eo  bostias  dederunt,  par  turtururn 
scilicet  et  duos  pullos  columbarum,  et  insuper  redemerunt  eum 
quinque  siclis  argenti.  Et  erat  in  Jerusalem  senex  Symeon,  qui 
responsum  acceperat  a  Spiritu  Sancto,  non  visurum  se  mor- 
tem, nisi  prius  videret  Cbristum  Domini ;  et  venit  in  spiritu  in 
templum,  et  Jesum  in  ulnis  suscepit.  Et  eadem  bora  super- 
veniens  Anna  iDropbetissa,  loquebatur  de  illo  omnibus  qui 
expectabant  redemptionem  Israel. 


antiquis']  antiquitus,  W.  West. 


CHRONICA   MAJORA. 


83 


Dei,  lib. 
viii. 


Thales. 


Anaxime- 
nander. 

Epicurus. 
PJato. 


Phitagoras. 


Invectio  contra  philosophos  gentium,  qui  rerum  \_Creatorem~\  A.D.  1. 

qucerentes  invenire  non  potuerunt.1 

S.  August.  Confundantur  itaque  philosophi  gentilium,  qui  sua  sagaci 
De  Civit.  investigatione  raundum  et  rerum  causas  ex  quatuor  elementis 
esse  compositas  a3stimare  potuerunt,  et  auctorem  mundi  in 
elementis  quaarentes,  invenire  nunquam  nieruerunt.  Thales 
namque  Millesius,  astrologiaa  numeris  comprehensis,  defectuni 
solis  et  lunaa  praedicere  ccepit.  Ipse  etiani  aquam  rerum 
principium  esse  putavit.  Anaximenander,  ejus  auditor,  non  ex 
huniore,  sed  ex  suis  propriis  principiis,  quascumque  res  nasci 
asseruit,  et  principia  docuit  esse  infinita.  Et  cum  Thales  in 
humore,  Anaximenes  in  aere,  Stoicus  in  igne,  Epicurus  in 
atomis  principium  rerum  esse  dixissent,  Plato  laudatur  philo- 
sophiam2  primus  in  tres  partes  distribuisse,  moralem  scilicet 
quag  in  actione  servatur,3  natural  em  quaa  contemplationi  depu- 
tatur,  et  rationalem  qua  verum  a  falso  decernitur.  Phytagoras 
vero  philosophus,  interrogatus  quid  profiteretur,  philosophum, 
id  est,  amatorem  scientiaa,  se  esse  respondit.  ISTam  sapientem 
se  profiteri,  arrogantissimum  sibi  videbatur.  Sed  hi  omnes, 
quia  sine  fide  quassierunt  sapientiam,  perierunt  propter  suam 
insipientiam.  ISTonne  istis  omnibus  sapientiores  fuerunt  Yeteris 
et  ISTovi  Testamenti  patres  sancti,  qui  linceis  oculis  perspicui 
Deum,  sicuti  est,  invenerunt  ?  et  illi  qui  in  elementis  quassi- 
erunt,  nunquam  invenire  potuerunt.  Abel  quoque  Justus, 
decimas  dando  et  primitias,  Deum  sibi  placabilem  efficiens, 
coronam  martyrii  primus  omnium  est  adeptus.  Enoch  Septi- 
mus post  Adam,  placens  Deo,  in  paradisum  translatus  est. 
Sed  etlSToe  per  fidem  se  et  filios  suos  a  periculo  diluvii  liberavit. 
Abraham  vero  credidit  Deo,  et  reputatum  est  ei  ad  justitiam. 
Moyses  credidit,  et  scripsit,  Trinitatem  fecisse  caelum  et  ter- 
ram,  et  omnia  quaa  in  eis  sunt.  David  sanctus,  et  ejus  filius 
(Salomon,  necnon  Tsaias,  Jeremias,  Ezechiel,  et  Daniel  et  cajteri 
prophetaa,  Deum  verum  prasdicaverunt  et  coluerunt,  asserentes 


Patres  Ve- 
teris  Tes- 
tamenti et 
Novi. 
Abel. 

Enoch. 

Noe. 

Abraham. 

Moyses. 

David. 

Salomon. 

Ysaias. 

Jeremias. 

Ezechiel. 

Daniel. 


1  In  the  margin  Paris  has  writ- 
ten : — "  Dicta  Pauli  Orosii.  Ab 
"  orbe  condito  usque  ad  urbem  con- 
"  ditam  quatuor  milia  et  quadrin- 
"  genti  et  octoginta  quatuor;  ab 
"  urbe  condita  usque  ad  Nativi- 
"  tatem  Christi  anni  septingenti 
"  quindecim.  Colliguntur  ergo  ab 
"  origine  mundi  usque  ad  adventmn 
"  Christi    quinque    milia,    centum, 


"•  nonaginta  et  novem.  Katus  au- 
"  tern  est  Christus  anno  xlii.  im- 
"  perii  Octaviani  Csesaris,  fuerunt- 
"  que  ipso  anno  indictiones  qua- 
"  tuor." 

2  philosophiani]  philosophu0, MS. ; 
philosophum,  most  of  the  MSS.  of 
West.  W.  has  "  qui  philosophiani 
"  primus  in  tres  partes  distribuit." 

3  servatur']  versatur,  S.  Aug. viii.  4. 

p  2 


84  MATTH^I   PAEISIENSIS 

A.D.  1.  naturas  a  se  creatas  subsistendi  et  movendi  initia  finernque 
ab  ipso  traxisse,  et  rationalem  animam,  quas  animus  dicitur, 
cunctis  viventibus  indidisse,  hunaanumque  genus  in  exordio 
et  progressu  fineque  moderasse.  Denique  Spiritu  Dei  perflati 
pronunciaverunt  nobis,  quod  auctor  rerurn  et  moderator  nullis 
sit  locis  inclusus,  nullis  vinculis  alligatus,  in  nullas  partes 
sectilis,  ex  nulla  parte  mutabilis,  implens  caelum  et  terram 
sua  potentia,  sed  non  propria  indigente  natura,  et  quod  ita 
ministret  omnia  quae  creavit,  ut  etiam  ipsa  proprios  agere 
motus  atque  exercere  permittat.  Denique  inter  sapientes 
niundi,  qui  stulti  apud  Deum  reputantur,  tanta  inveuitur  dis- 
sonantia,  ut  difficile  advertatur  cui  opinioni  etiam  diligens 
lector  conquiescat.  ISTostri  vero,  licet  non  fuerint  contempo- 
ranei  aut  condiscipuli,  inter  se  tamen  Concordes,  et  in  nullo 
dissouantes  inveniuntur.  Organa  enim  Dei  fuerunt,  et  ideo 
p.  32.  quasi  una  et   divina  barmonia  iuitium   unum,  progressurn,  et 

finem  esse  omnes  cognoverunt. 

De  Magis,  et  stella  quae  ajoparuit. 

Anno  divinse  incarnationis  secundo,  tres  astrologi,  sure  artis  S.Matth.ii. 
peritia  sive  inspiratione  divina,  venerunt  Jerusolimam,  di- 
centes,  "  Ubi  est  qui  natus  est  rex  Judasorum  ?  Vidimus  enim 
"  stellam  ejus  in  Oriente,  et  venimus  ad  eum."  Quod  audiens 
Herodes  expavit,  utpote  quern  nulla  prosapiaa  regalis  origo 
contingebat,  et  accersitis  legis  doctoribus  percunctatus  est  ab 
"  eis  ubi  Cbristus  nasceretur.  At  illi  dixerunt  ei,  "In  Bethle- 
"  hem  Judas.  Sic  enim  scripturn  est  in  libroMicheaa  prophetee: 
"  '  Et  tu  Bebleem  terra  Juda  nequaquam  minima  es  in  principi- 
"  '  bus  Juda.  Ex  [te]  enim  exiet  dux,  qui  regat  populum  meum 
"  '  Israel.' "  Tunc  Herodes  clam  vocatis  Magis,  diligenter 
didicit  ab  eis  tempus  stellaa  quae  apparuit  eis.  Et  mittens  illos 
in  Bebleem,  dixit:  "  Ite,  et  interrogate  diligenter  de  puero,  et 
"  cum  inveneritis,  renunciate  mibi,  ut  et  ego  veniens  adorern 
"  eum."  Hoc  autem  dolo  dicebat,  volens  eum  interficere,  quasi 
ipse  esset  futurus  rex  de  semine  David,  qui  regnurn  ejus  pos- 
set adipisci.  Denique  Magi  pervenientes  ad  Cnristi  cunabula, 
invenerunt  eum  cum  Maria  matre  ejus,  et  procidentes  adora- 
verunt  eum,  et  apertis  tbesauris  suis,  obtulerunt  ei  rnunera, 
aurum,  tbus,  et  myrrbam.  Devotionis  autem  suaa  officio  sapi- 
enter  expleto,  ad  Herodem  [redire] 1  neglexerunt.  Unde  rex 
majori  suspicione  perterritus,  pravo  usus  consilio,  misit  et 
occidit  omnes  pueros  qui  erant  in  Bebleem,  a  bimatu  et  infra, 

1  redire~\   C,  in  the  marg.  ;  D.,  above  the  line. 


CHKONICA   MAJORA. 


Tet.  Co- 
mest.  10. 


sperans  inter  coa3taneos  pueros,  puerum  Jesum  interficere. 
Nam  ortam  didicerat  stellam  die  qua  natus  est  Dominus,  et 
secundum  ortum  stellae  Jesum  anniculum  esse  sciebat  et  in- 
super  aliquot  dierum,  et  ideo  a  bimis  et  infra  aunis,  usque  ad 
aatatis1  unius  noctis  infantem,  in  pueros  desaavit.  Sed  Joseph 
voce  pra3monitus  angelica,  tulit  puerum  et  matrem  ejus,  et 
fagit  in  iEgyptum,  et  erat  ibi  usque  ad  obitum  Herodis. 
Unde  dicitur,  quod  sicut  in  exitu  filiorum  Israelis  de  ^Egypto 
non  fait  domus  iEgypti  in  qua,  Deo  procurante,  non  jaceret 
mortuus,  ita  non  fait  modo  templum  in  iEgypto,  in  quo  non 
corruisset  idolum. 


A.D.  2. 


De  diversis  opinionibus  Magorwn. 

Id.  7.  Tradunt    quidam    tertia   decima    die    a   nativitate   Dominum. 

fuisse  adoratum  a  Magis,2  et  stellam  apparuisse  eis  multo 
tempore  antequam  Christus  nasceretur,  et  ita  de  longinquo 
venire  potuerunt,  vel  forte  super  dromedarios  sedentes,  longa 
terrarum  spatia  transmearunt.     Sed  buic  sententias  contrarium 

Id.  11.  videtur  quod  Josephus  refert.  Dicit  enim  Herodem  citatum 
fuisse  a  Ca?sare  Augusto  per  epistolam,  ut  Eomam  iret,  ac- 
cusationi  filiorum  superius  memoratorum  responsurus,  et  quod 
Alexandrum  filium  suum  secum  Eomam  traxerit,  et  veneni  sibi 
parati  reum  apud  Cassarem  postulaverit.3  Qui  cum  iter  faceret 
per  Ciliciam,4  audiens  naves  Tharsensium  transvexisse  Magos, 
et  in  spiritu  vehementi  combussit  naves  Tharsis,  ut  psalmistaa 
vaticinium  impleretur,  "  In  spiritu  vebementi,  etc."  Cum 
vero  coram  Caesare  pater  disceptasset  cum  filiis,  bac  lege  facta 
est  reconciliatio,  ut  adolescentes  patri  obedirent  in  omnibus, 
et  ipse  regnum  dimitteret  cui  vellet.  Veniens  autem  Jeruso- 
limam,  populum  convocavit,  et  concordiam  a  Caasare  factam 
exponens,  haaredem 5  se  constitutum  proposuit.  Tunc  certius 
quam  prius  in  regno  confirmatus,  jussit  pueros  occidi.  Quo- 
rum maxima  pars  tertio  miliario  a  Bethleem  ad  Austrum 
sepulfca  est.  Item,  Chrisostomus  dicit  stellam  apparuisse  per 
annum  ante  Domini  nativitatem,  credebatque  Herodes  tunc 
etiam  Dominum  fuisse  natum,  et  sic  putabat  Dominum  bimum 
esse  cum  adjectione  paucorum  dierum,  et  ideo  occidit  pueros 
bimos,  et  deinceps  usque  ad  quinque  annos,  sed  non  minores 
bimis,  et  exponit  bimatum  et  infra  secundum  rationem  numeri. 


1  cetatis]  aetatem,  A.C.D.  West. 
W. 

2  At  the  foot  of  the  page  is  a  re- 
presentation of  the  three  kings  with 
their  offerings,  riding  on  camels. 


3  postulave?-it]  postulaverunt,  A 

4  Ciliciam]   So  W.,  as  Pet.  Co* 
mest.     Siciliam,  A. CD.  West. 

5  haredem']  So  all  the  MSS.    Pet. 
Comest.  has  se  successoris  judicem, 


86  MATTH^I   PARISIENSIS 

A.D.  2.  Sicut  enim  ratione  temporis  juniores  bimis  inferiores  sunt  eis 
quia  post  nati  sunt,  ita  ratione  numeri  majores  bimis  inferiores 
sunt  eis,  quia-  post  eos  numerantur.  Cui  assertioni  videtur 
fidem  facere,  quod  quasdam  ossa  innocentium  babentur  adeo 
grandia,  quod  bimorum  esse  non  possunt.  Potest  fcamen  ad  boc 
dici,  quod  longe  majores  tunc  bomines  erant  quantitate  quam 
modo.1 

Ut  Herodes  imorem  et  filios  interfecerit. 

Anno  divinaB  incarnationis  tertio,  per  astutiam  Antipatri  su-  Pet.  Co- 
perius  memorati,  iterum  facti  sunt  suspecti  Alexander  et mest-  13, 
Aristobolus  Herodi.  Ob  boc  autem  Augusto  scribens  pater 
filios  in  multis  accusavit.  Misit  ergo  Cassar  Saturninum  et 
Peanum  legatos,  cum  rescripto  ut  coram  bis  duobus,  coacto 
consilio  procerum,  filios  judicaret,  et  de  eis,  si  convincere  eos 
posset,  faceret  quod  vellet.  Auditis  autem  bine  et  inde  parti- 
bus,  legati  illos  damnandos  pronunciaverunt,  non  tamen  morte. 
Tunc  apud  Sebasten  pater  conjecit  eos  in  vincula,  complices 
vero  eorum  apposuit  torquere  pater,  ut  confessione  eorum  cer- 
tioraretur,  si  in  animam  snam  aliquid  macbinarentur  filii. 
Oonfessus  autem  qrridam  multa  sibi  promissa2  ab  Alexandro 
si  patri  venenum  propinaret.  Confessus  est  autem  et  tonsor3 
de  promissis  sibi  muneribus  si,  dum  patri  pararet  barbam, 
eum  jugularet.  Addiditque  dixisse  Alexandrum,  non  esse  spem 
in  sene  qui  canos  tingebat  ut  videretm1  adolescens.  His  mo- 
tus  Herodes,  missis  spiculatoribus,  jussit  filios  occidi,  et  aspor- 
tari  in  Alexandriam,  ibique  sepeliri  cum  Alexandro  avo  suo 
materno.  Deinde  condidit  testamentum  Herodes,  et  Antipatrum  Id.  14. 
regem  futurum  instituit,  et  Herodem,  qui  cognominatus  est 
Antipas,  substituit  Antipatro.  Antipater  vero  intolerabile 
odium  populi  excepit,  cunctis  scientibus  quod  fratribus  suis 
conseruisset  calnmnias.  Ob  boc  etiam  pater  eum  jam  non 
recto  oculo  aspiciebat.  Ad  base  etiam  Antipater  molestus  erat 
patri,  quod  fratrem  sibi  substituerat,  eo  quod  ad  filios  ipsius 
Antipatri  regnum  transire  noluisset.  Alia  quoque  major  causa4 
invidias  in  patrem  orta  est  ei.  Nam  pupillos  filiorum  quos 
occiderat,  paterna  dilectione  fovebat,  aliis  nepotibus  eos  copu- 
lans  matrimonio.  Erant  autem  secundum  Josepbum  parvuli 
relicti5  de  Aristobolo,  Herodes  Agrippa,  qui  Jacobum  gla- 
dio  occidit,    et  Herodias,    quam  post  abstulit  Herodes  Antipas 


1  There  is  an  additional  sentence 
in  "West. 

2  promissa]  promissam,  A. 
:i  tonsor]  conso,  A. CD. 


4  causa]  cam,  A.  ;  earn,  CD.  ; 
the  MSS.  of  West.,  ca.  It  is  not 
in  W. 

5  relicti]   re  is  erased  in  A. 


CHRONICA  MAJORA. 


87 


fratri  suo  Philippo.  Timuit  ergo  Antipater,  ne  ad  pup  ill  os  A.D.  3. 
fratrum  suorum  quandoque  regnum  revocaret  Herodes,  quia 
eos  ex  matre  contingebat.  Cornmovit  etiam  Feroram  in  odium 
Herodis,  adeo  ut  Feroras  secederet  a  patre,  et  habitaret  in 
terra  qua3  concessa  ei  fuerat  trans  Jordanem.  Ipse  vero 
Antipater,  etiam  patre  volente,  quibusdam  excogitatis  occasi-  P*  33, 
onibus,  Eomam  properavit,  efficacissimum  venenum  a  quadam 
venefica  Arabica  comparans,  et  apud  uxorem  Ferora3  reponens, 
quod  interim  dum  ipse  abesset,  per  ministrum  quern  ipse 
Pet.  Co-  conduxerat,  patri  propinaretur.  Dum  autem  Antipater  Komaa 
mest.  15.  esset,  mortuus  est  Feroras,  accepitque  Herodes  de  veneno  re- 
posito  apud  uxorem  Feroras,  per  ancillam  a  domina  sua  ira- 
cunde  recedentem.  Itaque  evocata  relicta  fratris,  afferre  vene- 
num jubet  earn.  Ilia  vero,  quasi  allatura,  egressa  de  tecto, 
se  praacipitem  dedit.  Sed  semiviva  allata  ad  regem,  ait :  "  Cum 
moreretur  frater  tuus,  vir  meus,  ait  mihi,  '  Affer  buc,  mulier, 
'  venenum  quod  reliquit  nobis  Antipater,  meque  vidente  in  igne 
'  consume,  ne  ad  inferos  conscientiam  fratricidii  ultricem  fe1- 
'  ram.'  Ego  vero  magnam  ejus  partem  in  ignem  fundens,  modi- 
cum mihi  et  propter  clubios  casus,  quia  te  metuebam,  reser- 
vavi."  Cumque  pyxidem  pertulisset,  expiravit.  Acceptisque 
pluribus  argumentis  aliis  quod  Antipater  in  mortem  patris  gras- 
saretur,  Herodes  eum  mature  revocavit,  matremque  illius  repu- 
diavit.  Cumque  filium  de  parricidio  publice  accusasset,  praasente 
Varo  preeside  Syrige,  qui  illis  diebus  Jerosolimam  venerat, 
Id.  16.  posuit  eum  in  carcerem  apud  Jericonta.  Cumque  complices 
filii  qiiasreret  pater,  ut  eos  cum  filiis  exquisitis  perimeret  sup- 
pliciis,  gravi  morbo  impeditus  est. 


De  tdtione  divina  in  Herodem. 

Id.  Anno   divinee   incarnationis   ciuarto,  Cassar   Augustus   annum 

imperii  sui  xlv.  agebat.  Quo  tempore  duo  sopbistas  erant  in 
Jerusalem,  quos  non  pauci  adolescentum  sectabantur,  cum 
leges  exponerent.  His  opportununi  visum  est,  languente  He- 
rode,  ut  aquilam  auream  deicerent,  qixarn  rex  super  rnaximam 
portam  templi  contra  patrias  leges  posuerat.  Qua  dejecta, 
rex  commotus  animi  magnitudine  morbum  superat,  in  conci- 
oneru  procedens,  in  omnes  Jerosolimitas  injuriam  banc  refun- 
dere  nitebatur.  Sed  ad  preces  populi,  in  solos  auctores  ultus 
est.  Illos  ergo  qui  in  funibus  dimissis  aquilam  conciderant,1 
vivos  incendit  curn  duobus  sopbistis.  Dehinc  variis  affligebatur 
languoribus.      Nam  febris  non   mediocris  erat,  prurigo  intole- 


1  conciderant]   considerant,  West.  ;  aquilam  demittentes  considerant,  W. 


88 


MATTH^I   PARTSIENSIS 


A.D.  4.  erabilis  in  omni  corporis  superficie,  assidue  colicis  vexabatur 
tormentis,  pedes  intercute  vitio  tumuerant,  putredo  testiculorum 
vermes  generabat,  creber  anbelitus,  interrupta  suspiria,  qua?  ad 
vindictam  Dei  ab  omnibus  referebantur.  Ipse  Jordanem  trans- 
iens,1  apud  Calliropen  aquis  calidis  titebatur.  Oumque  corpus 
ejus  oleo  calidiori  foveri  medicis  placuisset,  in  arcbam  plenam 
demersum  ita  dissolutum  est,  ut  etiam  lumina,  quasi  mortuus, 
resoluta  torqueret.  Tunc  tamen  ad  clamorem  astantium  vix 
respicere  visus  est. 

Be  morte  Kinibelini,  regis  Britonum. 

Death  of         Anno    divinas    incarnationis    quinto,    Kimbelinus    rex,    cum  Galf.  Mon. 

Cymbehne.  Britanniam   decern   annis   tenuisset,  genuit  duos  filios,  Guide-  1V-  12- 

riuin  scilicet  et  Arviragum,  quorum  primogenitus   Guiderius, 

defuncto  patre,  regni    gubernacula  suscipiens,  cum   gaudio    et 

pace  subjection  sibi  populum  tractavit.     Circa  bos  utique  dies  Joseph. 

Herodes  lee^atos  Bomam  mittens,  in  multis2  filium  suum  Anti-  -^nt.  XY1U 

•  5  8 

patruni  accusavit. 

Nota  detestandam  Herodis  crudelitatem. 

Anno  divinaa  incarnationis  sexto,  Herodes  rediens  Jericbo,  Pet.  Com. 
cum  audisset  Judaaos  cum  gaudio  mortem  suam  expectare,  ex  17. 
omni  Judaaa  nobiliores  collectos  juvenes  concludi  praacepit  in 
bippodromio,  id  est,  in  carcere  circi,  praacipiens  Salome  sorori 
suae,  ut  cum  animam  efflaret,  statim  illos  occideret,  ita  ut 
omnis  Judaea  tam  in  morte  quam  in  vita  ipsius  plangeret. 
Et  bic  annus  bisextilis  erat. 

I        De  morte  Herodis  miserrima. 

Anno  divinas  incarnationis  septimo,  nuncii,  quos  Herodes  Id.  17,  18. 
Bomam  miserat,  revertentes  tulerunt  epistolam  a  Caasare,  ut 
Antipatrum  in  exilium  daret,  vel,  si  mallet,  morte  damnaret ; 
quo  nuncio  audito  paululum  recreatus,  cum  pomum  quo  liben- 
ter  vescebatur  petisset,  cultellum  quoque  ad  incidendum  popos- 
cit,  statimque  in  cor  matm  3violenta  distenderetur,  circum- 
spiciens  ne  quis  arbiter  impediret,  se  percussurus  dexteram 
sustulit.     Sed   Aciabus  consobrinus    ejus4  dexteram    continuit, 


1  transiens~\  transsieens,  A. 

2  Chetham  inserts  in. 

3  in  cor  maniC]  cum  tussi,  W. 
West.,  as  Pet.  Comest.  The  MS. 
apparently  was  blank  before  Paris's 


insertion.      The    MSS.    of   West, 
have  iussi  or  tussi. 

4  ejus}    Most    of   the  MSS.   of 
West,  have  cujus. 


CHRONICA   MAJORA.  89 

statimque  ululatus,  quasi  rex  mortuus  esset,  in  regia1  domo  A.D.  7. 
exorsus2  est.  Quo  audito,  Antipater  exultans,  custodibus  multa 
promittebat  ut  eum  solverent.  Quod  cum  accepisset  Herodes, 
gravius  tulit  exultationem  filii  quam  mortem,  et  continuo 
missis  satellitibus  occidit  eum,  sepelirique  prsecepit  in  Hir- 
canio.  Statimque  mutans  testamentum,  Arcbelaum  filium 
suum  regni  scripsit  successorem,  ita  tamen  ut  ab  Augusto 
susciperet  diadema.  Post  mortem  autem  filii  quinque  diebus 
exactis,  Herodes,  qui  miserabiliter  vixerat,  miserabilius  vitam 
finivit,  anno  imperii  Augusti  Cassaris  xlix.  Sepelivit  autem 
eum  Archelaus  in  Herodio,  juxta  ipsius  mandatum.  Et  sedens 
pro  tribunali,  dixit  se  etiam  a  regis  nomine  velle  temperare, 
donee  a  Cassare  confirmata  foret  successio,  promittens  quod 
patre  melior  in  omnibus  appareret. 

Begnv/m  Judceorum  in  tetrarchias  divisa. 

Pet.  Co-  Orta  est  autem  seditio  in  Judaea,  qure   in  novis  rebus   solet 

mest.  19-  acci(Jere.  Quam  cum  Arcbelaus  sedare  non  posset,  missa 
grandi  manu  satellitum,  circiter  ix.  milia  occidit,  Bomamque 
profectus  est,  Pbilippo  fratre  regni  procuratore  relicto.  Pro- 
fectus  est  etiam  Herodes  Antipbas,  ut  de  regno  babendo  cum 
fratre  disceptaret.  Tandem,  de  consilio  senatus,  Caesar  mo- 
narcbiam  Herodis  distribuit,  mediam  partem,  Judaeam  scilicet 
et  Ydumaaarn,  tradens  Arcbelao.  Mediam  vero  partem  in  duas 
secuit  tetrarcbias,  cessitque  in  partem  Herodis  regio  trans 
flumen,  et  Galilaea.  Ituria  vero  et  Tracon  et  Auranitis  Pbilippo 
destinata  sunt.  Sicque  tres  fratres  remissi  sunt  in  Judaeam, 
cum  sedissent  Romaa  quatuor  mensibus  rei  eventum  expec- 
tantes.  Arcbelaus  vero  in  sibi  subditos  crudelius  patre 
dessevit. 

Ut  Jesus  rediit  de  JEgypto. 

Id.  23.  Anno  gratia?  octavo,  qui  est  annus  regni  Arcbelai  secundus, 

angelus  dixit  ad  Josepb  ut  rediret  cum  matre  et  puero  in 
terram  Israelis.  Cumque  audiret  quod  Arcbelaus  pro  patre 
regnaret  in  Judaea,  noluit  illo  ire,  sed  ivit  in  Galilaaam,  et 
mansit  in  Nazareth. 

Tragus  hucusque  scripsit. 

Anno  gratiaa  nono,  Caasare3  Augusto  imperii  sui  undecimum  Trogus 
agente   annum,    Trogus    Pompeius   cronica   sua    terminavit,  in  Pompeius. 

1  regia]   The  r  is  erased  in  A.        I   MS.,    which    had   exortus,    as    W. 

West. 
-  exorsus]   So  Par.,  altering  the  I       ,  (jeuare]  Cesari,  A. 


90  MATTH^I   PARISIENSIS 

A.D.  9.     quibus  quasi  mundi  praeteriti  curs  am  ad  memoriam  posterorum 
reduxit.     Ita  namque  Romanorum  rempublicam,   et  arma  quas 
gens   ilia   late    per  orbem    terrarum    circumcontulit,  ab    initio 
usque  ad  pra3sens  tempus  prosequitur,  ut  qui  res  ejus  legerit, 
P-  3,i-  ad  construendum    Romanum    imperium  virtutem   et  fortunam 

discat  contendisse. 

De  Harchelao. 

Anno  divime  incarnationis  decimo,  Athenienses  res  novas  con-  Ensebii 
tra  Romanos  molientes,  opprimuntur,magnatibus  seditionis  inter-  Chron.  in- 
fectis.    Per  idem  tempus  Arcbelaus,  in  contumeliam  generis  sui,  oerPF.ete 
repudiavit  Mariagnem,  fratris  sui  filiam,  quam  pater  ei  dederat  Dyn10 
uxorem,  duxitque  Glasiram,  filiam  regis  Capadociaa,  fratris  sui  Pet.  Co- 
Alexandri  quondam  uxorem,  et  mortuo  Alexandra,  Jubaa  regi  mest.  23. 
Libiaa  nuptam  ;  mortuo  et  Juba,  apud  patrem  modo  in  viduitate 
degentem.     Quaa  cum  in  Judaaam  redisset,  nupta  Arcbelao,  vi- 
dere  visa  est   instantem   sibi  Alexandrum,  et  dicere,  "  Nonne 
"  tibi    satis  fuit  libitum  matrimonium,  sed  rursus  reversa  ad 
"  penates    meos,  fratri    meo  [impudenter    conjuncta    es  ?      Te 
"  ergo,  licet  invitam,  recuperabo."     Quas,  exposito  boc  somnio, 
vix  biduo  supervixit. 

Garvinus  orator  obiit. 

Anno  divinaa  incarnationis  xi.,  qui  est  annus  imperii  Augusti  Hieron. 
Cassaris  lii.,  regni  vero  Arcbelai  regis  Judasaa  gentis  quintus, 
Carvinus  orator  inedia  confectus  moritur. 

Jesus  in  Jerusalem  remansit. 

Anno  divinaa  incarnationis  xn.,  puer  Jesus  remansit  in  Jeru-  S.  Luc.  ii. 
salem    post   parentes    suos,    et   post   triduum  inventus   est    a  43~47. 
parentibus    suis,    sedens    in    medio    doctorum,    audiens    et    in- 
terrogans   illos.      Et    mirabantur    omncs    super    prudentia    et 


reponsis  illius. 


Bomani  numerantur. 


Anno  divinas  incarnationis  xiii.,  Augustus  cum  Tyberio  filio  Hieron. 
suo  censum    Roma)  agitans,  invenit  bomines   nonagies   trecen- 
tena  et  septuaginta  milia. 

Somninm. 

Anno    divinas  incarnationis  xiv.,   qui   est   annus   imperii  Au-  Pet.  Cc~ 
gusti  Cassaris  liii.,1  Arcbelaus  rex  crebro  accusatus,  ad  Caasareni  mest-  24- 

1  liii.']  Altered  by  Par.  from  lv.,  as  West. 


CHRONICA  MAJORA. 


91 


Hieron. 


Pet.  Co- 

mest.  26. 


Hieron. 


citatus  accessit.  Qui  quinque  diebus  antequam  vocaretnr,  no-  A.D.  14. 
vera  aristas  plenas  et  maximas  a  bobus  comedi  somniaverat. 
Dunique  accitos  vates  consuleret,  Simon,  Esseus  genere,  aristas 
annos  et  boves  rerurn  mutationes  interpretatus  est,  eo  quod 
agros  arando  verterent  et  mutarent.  Ideoque  eum  novem  an- 
nis  regnaturum,  varias  ante  expertum  rerum  mutationes, 
rnoriturum.  Nono  igitur  principatus  sui  anno,  Ronram  veniens, 
a  Csesare  damnatus,  in  exilium  pellitur  apud  Yiennam,  civita- 
tem  Gallia^,  quando  solis  eclipsis  fuit. 

De  morte  Augusti  Gcesaris. 

Anno  divinaa  incarnationis  xv.  Caesar  Augustus,  cum  reg- 
nasset  annis  lvii.,  mensibus  sex,  et  diebus  decern,  ]STola3  morbo 
percussns,  vitam  finivit.  Cumque  enim  quadragesimo  secundo 
anno  regni  ejus  natus  esset  Dominus,  qui  decimo  quinto  anno 
Tyberii  Caasaris  fuit  tricennarius,  patet  Caasarem  mortuuni, 
Domino  quintumdecimum  agente  annum.  Mortuus  est  autem 
anno  vita3  sua3  lxxvii.,  apud  Atellam  civitatem  Campania?,  et 
sepultus  in  Martio  campo,  super  omnia  gloriatus,  urbem,  quam 
lateritiam  invenerat,  se  marmoream  reliquisse. 


Ado.  coll. 
75,  76. 


Hieron. 


Pet.  Co- 

mest.  26. 


Hieron. 


Claudius  suscepit  imperium,  imperator  tertius,  qui  et   Tiberius. 

Anno  divince  incarnationis  svi.,  Claudius  Tyberius,  Julias 
filius,  Augusti  Cassaris  privignus,  ad  imperium  sublimatus, 
imperavit  annis  xxii.  Iste  primum  in  magna  modestia  rei- 
publicaa  praafuit,  ita  ut  quibusdam  sibi  suadentibus  ad  augenda 
provinciis  tributa,  respondit,  "  Boni  pastoris  esse  pecus  tondere, 
"  non  deglutire."  : 

Nota  de  morte  Augusti. 

Anno  divinaa  incarnationis  xvii.,  Livius  Ortensis2  bistorio- 
graphus  vitam  finivit.  Quo  etiam  anno,  secundum  quosdam, 
Augustus  Caasar  obiit.  Nam  dimidium  annum  et  dies  qui 
secuti  sunt,  pro  anno  integro  ponunt  bi  qui  banc  opinionem 
sequuntur. 

Ovidius  periit. 

Anno  divinaa  incarnationis  xviii.,  qui  est  annus  Tyberii  Caa- 
saris secundus,  Ovidius  poeta  eximius  in  exilio  periit.     Fuerat 


1  deylutire~]  degiubere,  Oros., 
Freculph.,  Hist.  Misc. 

;  Ortensis~\  This  seems  to  be  a 
blunder  derived  from  copying  the 
Historia   Miscella,   the    author    of 


which,  in  a  list  of  eminent  writers 
of  this  time,  has  Hortensius  after 
Livius.  Lib.  vii.  (Migne's  Patro- 
logia,  xcv.  col.  861  D.) 


92  MATTH^I   PAMSIENSIS 

A.D.  18.  enim  proscriptus  ab  Augusto  Caesare,  et  in  Pontum  insulam 
missus,  propter  uxorem  ejus,  de  qua  habebatur  siispectus. 
Dictum  est  autem  quod  de  ea  libros  metrice  composuerat,  et 
ideo  ab  eodem  est  in  exilium  relegatus. 


Continuatio. 

Anno    divinae    incarnationis    xtx.,    Valerius    bistoriograpbus  Diceto, 
Eomanorum    dicta    descripsit   et  facta.     Eodem  anno  Germani-  MS.  Keg. 
cus,    Dirusi   filius,    Caligulaa   pater,    de  Germanis,   ad  quos  ab    J'    '     .. 
Augusto  Caasare  missus  fuerat,  triumpbavit.  .  ros'  vu' 


Nota  terrcemotum. 

Anno    divinaa    incarnationis  xx.,  tredecim   urbes1   terrasmotu  Hieron. 
corruerunt,  Epbesus,  Magnesia,  Sardis,  Monestene,  Hiero,  Ca3- 
sarea,  Pbilade]phia,    Tbimolus,    Tbemus,  Cime,  Smirma,  Apo- 
lonidia,  Hircania. 

Nota  artificium  vitri. 

Anno     divinaa     incarnationis    xxi.       Fenestella,    historiarum  Hieron. 
scriptor  et  carminum,  septuagesimo  aatatis  suae   anno   moritur, 
Cumisque    sepelitur,  indictione    decima.     Eodem    anno,  artifex  Isidor.Ety- 
quidam  excogitavit  vitri  temporamentum,  ut  flexibile   esset   et  m^°g-  xvi. 
ductibile.     Qui,  dum  admissus  fuisset  ad    Tyberium  Caasarem, 
porrexit   ei   fiolam,  quam   ille   indignatus    in  pavimentum  pro- 
jecit.     Artifex   autem  sustulit  fiolam    de  pavimento,  quaa  com- 
plicaverat  se  tanquam   vas  aaneum ;    deinde  martellum  de  sinu 
protulit,    et   fiolam    correxit.     Hoc    facto,  Caesar    dixit  artifici, 
"  Numquid  alius  scit   banc  artem  vitrorum  ?"     Postquam   ille 
jurans    negavit   alteram   boc    scire,    jussit  ilium    decollari,  ne 
dum  boc  cognitum  fieret,  aurum  pro  luto  baberetur,  et  omnia 
metallorum  pretia  abstraberentur.     Quia  revera,  si  vasi  vitrea 
non  frangerentur,  meliora  essent  quam  aurea  vel  argentea. 

De  morte  regis  Kimbelini. 

Anno    divinae   incarnationis  xxn.,  in  Britannia  mortuo  rege  Galf.  Mon. 
Kimbelino,  cujus  temporibus  natus  est  Dominus,  successit  Wi-  lv<  12- 
derius  filius  ejus,  qui  Romanis  tributum  consuetum  reddere  con- 
tempsit,  quod   nullus   antecessorum    suorum,  a    tempore    Julii 
Caasaris,  ausus  fuerat  attentare. 


1  urhes]  rubes,  A. ;  cor.  Paris. 


CHRONICA  MAJORA. 


93 


Nota  proditionem. 

Hieron.  Anno  gratia?  xxni.,  Tyberius  Caesar  multos   reges  ad  se  vo- 

catos,  nullum  remisit ;  sed  regnis  eorum  in  provincias  redactis, 
ubi  reges  fuerant,  Tjrocuratores  constituit. 


A.D.  23. 


De  venditione  sacerdotii. 

Pet.  Co-  Anno  gratia?  xxiv.  missus  est  a  Tyberio  Csesare    procurator 

mest.  27.  Juda?a?  Valerius  Graccus,  qui  qua?stuni  pietatem  putans,  pa- 
lam  vendebat  sacerdotii  principatum ;  qui  amovens  Annam, 
Ysmaelem  pontificem  designavit. 


Hieron. 


Theatrum  incenditur. 

Anno  gratia?  xxv.,  qui  est  annus  Tyberii  Caasaris  nonus,  Pom- 
peii theatrum  incenditur,  quinta  decima  indictione. 


Pet.  Co- 

mest.  27. 


Item. 

Anno  gratia?  xxvi.,  Graccus  Judaea?  procurator,   Ysmahelem  p.  35. 
sacerdotem  amovens,  Eleazarum  Anna?  filium  subrogavit. 


Id. 


Item. 

Anno  gratia?  xxvu.,  idem  procurator  Eleazarum  arcens,  Sy- 
monem  sacerdotem  constituit. 


Pilatus  Judcece  procurator  mittitur. 

j,l_  Anno  gratia?    xxvm.,    amoto  Symone,  Josippus,   qui   et  Cai- 

pbas,  subrogatur.  Quo  facto,  Valerius  Roraam  revertitur. 
Deinde  missus  est  a  Tyberio  Pontius  Pilatus  Juda?a?  procu- 
rator,1 sub  quo  Herodes  Antipas  in  honorem  Tyberii  Tyberia- 
dem  nominavit. 


Hieron. 


Notandum  de  scelere  incomparabili. 

Anno    gratia?    xxix.,  Servius    Plautus,    corrupts    filii   reus  et 
convictus,  semetipsum  in  judicio  peremit. 


1  -procurator^  procuratori,  A. CD. 


94  MATTH^I   PARISIENSTS 


A.D.  30.  De  baptismate  Johannis. 

Anno  gratise  xxx.,  Johannes  Baptista  in  deserto,  snb  princi-  Pet.  Co- 
pibus    sacerdotum    Anna    et    Caypha,    pra3dicavit    baptisnxum mest-  30- 
pcenitentias   in  renrissionera  peccatorum,  quia    ad  pcenitentiam 
baptizandos   monebat,    et   non    nisi    quos   poanitentes  videbat, 
baptizabat. 

De  baptismo  Domini. 

Eodem  anno  Jesus,  veniens  a  Galilasa  in  Jordaneni  ad  eum,  Id.  33,  37. 
baptizatus  est  ab  eo.  Et  ipse  Jesus  erat  inoipiens  quasi  tri- 
ginta  annorum,  id  est,  tricesimum  inceperat  annum,  videlicet 
xiii.  diebus  illius  anni  peractis.  Et  secundum  hoc  vixit  Jesus 
tantum  xxxii.  annis  et  dimidio.  Sed  Johannes  Chrisostomus 
aliter  sensit.  Opinio  etiam  quorundam  est,  eodem  anno  Do- 
minum  Apostolos  yocasse,  Evangelicam  doctrinam  inchoasse, 
jejunasse,  temptatum  fuisse,  simul  et  miraculum  vini  fecisse, 
quia  legunt  Eum  et  discipulos  Ejus  invitatos  ad  nuptias.  Sed 
aliorum  sententia  probabilior  est,  quae  dicit  htec  omnia  il- 
ium ante  incarcerationem  Johannis  Baptistee  fecisse,  sed  tamen 
occulte,  et  post  publice ;  et  hunc  ordinem  prosequimur  sine 
praejudicio  alterius  opinionis. 

De  bina  Apostolorum  vocatione. 

Legimus  tamen  in  Evangelio,  Dominum  bis  vocasse  Apostolos  ;  Id.  36,  41. 
primo  scilicet  quando  vidit  Nathanaeleni  sub  ficu,  sed  non 
perfecte  tunc  secuti  sunt  eum,  quia  redierunt  ad  artes  pristinas  ; 
secundo  quoque  vocavit,  cum  turbas  irruerent  in  eum,  et 
ipse  vidit  ibi  duas  naves  stantes  secus  stagnum.  Et  tunc,  re- 
lictis  omnibus,  secuti  sunt  eum  perfecte. 

De  conversione  aquae  in  vinum. 

Anno  divinas  incarnationis  xxxi.,  Dominus  tertiadecima  die,  Id.  38. 
secundum  prtefatam  opinionem,  aquam  in  vinum  convertit,  in 
nuptiis  Architriclini,  matre  hoc  a  filio  impetrante.  Eodem 
etiam  anno  Johannes  incarceratus  legitur  ab  Herode.  Hoc  Id.  44. 
utique  anno  facta  legitur  secunda  Apostolorum  vocatio,  in  qua 
duodecim  elegit  ad  praadicanduni  fidem  Evangelii  et  perhi- 
bendum  testimonium  veritati,  inter  quos  unum  habuit,  cujus 
malo  bene  utens,  sacramentum  suee  passionis  implevit,  et 
Ecclesiee  suaa  ad  tolerandum  malorum  injurias  exemplum 
praebuit. 


CHRONICA  MAJORA. 


95 


Directio1  historice  prcesentis. 

Anno  gratia?  xxxn.  principium  fuit  vicesimi  jubilasi,  secun- 
dum Hebraeos.  Hoc  quoque  anno  transfiguratio  Domini  facta 
creditor  octavo  idus  Augusti,  quam  proliibuit  Dominus  reve- 
lari,  ne 2  passio  ejus  impediretur.  Hoc  etiam  tempore  assump- 
sit Dominus  noster  Jesus  Christus  septuaginta  duos  discipu- 
los,  qui  ilium  praacederent3  in  omnem  locum  quo  erat  ipse 
venturus,  ex  quibus  putatur  fuisse  Mathias,  qui  Juda3  suc- 
cessit,  Joseph,  qui  vocabatur  Justus,  Cleophas  quoque,  qui 
frater  esse  Joseph  patris  Domini  perhibetur,  et  Barnabas,  cu- 
jus  supra  rneminimus.  Isti  omnes  missi  sunt  in  praaparationem 
Evangelii  ante  Dominum,  ut  Magister  superveniens  bonoratior 
haberetur. 


A.D.  32. 


Epistola 
Pilati  ad 
Tiberium. 
Fabricius 
Cod.Apocr, 
Nov.  Test. 
i.  p.  298. 


De  passione  Christi. 

Anno  divinaa  incarnationis  xxxiii.  passus  est  Dominus  noster 
Jesus  Christus,4  sub  Pontio  Pilato,  et  quarto  kalendas  Aprilis 
crucifixus ;  tertia  die  resurrexit,  mense  qui  apud  Hebraaos 
ISTisan  appellatur.  Ascendit  in  caalum  tertio  nonas  Maii ;  et 
idibus  ejusdem  Spiritus  Sanctus  super  Apostolos  descendit. 
De  hac  quoque  Dominica  passione  Pilatus  Tyberio  Caasari 
scripsit  in  hunc  modum  • 

"Pontius  Pilatus  Claudio  suo  salutem.  ISTuper  accidit,  quod 
"  et  ipse  probavi,  Judaaos  per  invidiam  se  suosque  posteros 
"  crudeli  damnatione  punisse.  Nam  cum  promissurn  haberent 
"  patres  eorum,  quod  illis  Deus  mitteret  de  caalo  sanctum 
"  suum,  qui  eorurn  merito  rex  diceretur,  et  hunc  se  promiserit 
"  per  Yirginem  ad  terras  missurum ;  iste,  me  praaside,  He- 
"  braaorum  Deus  cum  venisset,  et  vidissent  eum  caacos  illu- 
"  minasse,  leprosos  mundasse,  paralyticos  curasse,  daamones 
"  ab  hominibus  fugasse,  mortuos  suscitasse,  ventis  imperasse, 
"  super  mare  siccis  pedibus  ambulasse,  et  multa  alia  mira- 
"  bilia  fecisse,  cum  omnis  populus  Judaaorum  hunc  Dei  filium 
"  dicerent,  invidiam  contra  eum  passi  sunt  principes  sacer- 
"  dotum,  mihique  eum  tradiderunt,  et  alia  pro  aliis  men- 
"  tientes,  dixerunt  ilium  magum  esse,  et  contra  legem  eorum 
"  a^ere.     Ego  autem    credidi    ita   esse,  et   flagellatum   tradidi 


1  Direction  Direcci,  A.C.T).  The 
MSS.  of  West,  have  either  no  title,  or 
"  Transfiguratio  Domini  facta  est." 

2  ne]  So  altered  by  Paris  from  rie. 

3  prcecederent]    praacederint,   A. ; 


prsecederunt,  Par.  C.  The  MSS.  of 
West,  have  either  prseeederint,  or 
prcecederent. 

4  In  the  margin  is  a  representa- 
tion of  the  Crucifixion. 


96 


MATTH.EI    PARISIENSIS 


A.D.  33. 


Caesar 
Epistolam 
misit  ad 
senatum, 
ut  Christus 
Deus  habe- 
retur. 


Oros.  vii. 
5. 


Mathias 

Apostolus 

ordinatur. 

Hseresis 

Nicholai- 

tarum. 


p.  36. 

De  divi- 
sione  Apo- 
stolorum. 


'  arbitrio  eorum.  At  illi  crucifixerunt  eum,  et  sepulto  ei 
'  custodes  adbibuerunt.  Ille  vero,  militibus  meis  custodien- 
'  tibus  eum,  die  tertia  resurrexit.  Sed  in  tantum  exarsit  ne- 
'  quitia  eorum,  ut  darent  eis  pecuniam,  dicentes  '  Dicite,1 
'  '  quia  discipuli  ejus  corpus  ipsius  rapuerunt.'  Verumtamen 
'  milites,  cum  accepissent  pecuniam,  quod  factum  fuerat, 
'  tacere  non  potuerunt.  Nam  et  ilium  resurrexisse  testati 
'  sunt,  et  a  Judaais  se  pecuniam  accepisse,  et  ideo  ingessi2 
'  boc,  ne  quis  aliter  referens  mentiatur,  et  existimet  creden- 
'  dum  mendaciis  Judaaorum." 

Tunc  Cassar,  cum  sufFragio  magni  favoris,  retulit  epistolam 
ad  senatum,  postulans  ut  Cbristus  Deus  haberetur.  Sed  sena- 
tus  consecrationem  Cbristi  recusavit,  indignatione  commotus 
quod  non  secundum  morem  prius  epistola  sibi  delata  fuisset. 
Tunc  senatus  edicto  constituit,  Cbristianos  ab  urbe  esse  ex- 
terminandos.  Sed  Cassar  super  boc  indignatus,  accusatoribus 
Cbristianorum  mortem  comminatus  est.  Ex  ilia  denique  die, 
ccepit  immutari  laudatissima  Cassaris  prius  modestia,  in  pce- 
nam  contradictoris  senatus.  Nam  adeo  crudeliter  desaavit  in 
Romanos,  quod  vix  aliquem  eorum  reliquit  incolumem.  Sic- 
que  contigit,  ut  qui  Cbristo  spreverant  duce  salvari,  Cassare 
proprio  punirentur.  Indignum  enim  erat,  ut  consecratio 
Cbristi  bumanis  assertionibus  indigeret. 

Interea  vero,  Jerosolimis  Apostoli  Matbiam  Apostolum  ordi-  Act.  Apost 
naverunt,  et  septem  diaconos,  quorum  nomina  sunt  base,  Ste- 
pbanus,  Pbilippus,  Procborus,  Nicbanor,  Tbimo,  Parmena,  et 
Nicbolaus  advena  Antiocbenus,  a  quo  orta  est  bseresis  Nicbo- 
laitarum.  Hie  cum  ad  praadicandum  profectus  fuisset,  pul- 
cberrimam  ducebat 3  secum  uxorem.  Sed  cum  quadam  die 
a  sociis  de  zelotypia  increparetur,  produxit  earn  in  medio,  ut 
si  quis  vellet,  ea  abuteretur.  Unde  quidam  basretici  putant, 
uti  posse  legitime  promiscuis  et  illicitis  carnalibus  copulis, 
ejus  libidinis  contemptum  nequiter,  pro  sua  libidine  explenda, 
suscipientes.  Proinde  cum  praidicatio  verbi  Dei  procul  per 
diversas  provincias  sese  diffunderet,  Pbilippus  descendens  in 
Samariam,  praadicavit  ibi  verbum  Dei.  Erat  tunc  in  civitate 
magus  quidam  nomine  Symon,  populum  seducens,  quia4  virtus 
Dei  ab  eis  evocabatur,5  qui  videns  signa  qua?  faciebat  Pbilip- 
pus,   credidit    et   baptizatus   est   ab   eo.      Sed   cum    post  dies 


Ruffinus 
Hist.  Ec- 
cles.  iii.  29. 


Act.  Apost. 


1  Dicite']  Discite,  Chetham  and 
several  of  the  MSS.  of  West.  It  is 
altered  by  Par. 

2  ingessi]  ingressi,  A. CD.  West. 
W.  has  suggessi. 


3  ducebat]        duxebat,       A.C.D. 
Chetham. 

4  quia]  So  Par.  CD.;  qui,  A.  West. 

5  evocabatur]     So    Par. ;    voca- 
batur,  A.  West. 


CHRONICA   MAJORA.  97 

paucos  Petrus  et  Johannes  advenissent,  et  manus  super  capita    A.D.  33. 

credentium  imposuissent,  accipiebant  Spiritum  Sanctum.    Quod 

cernens  Syrnon,    obtulit  pecuniam  ut  banc  potestatem  haberet. 

Cui  Petrus :    "  Pecunia   tua  tecum  sit  in  perditione,  quoniam 

"  donum  Dei  esistimasti   pecunia   possideri."      Quibus   verbis 

Symon  confusus  recessit,  verbi  Dei  fulmen  ferre x  non  valens. 

Cf.  Isidor.    Eodem  tempore  Jacobus  frater  Domini  Jerosolymis  patriarcba 

Ar      q  et     a^  Apostolis   ordinatus   est,  qui   fait  Alfan   et  Maria?,   sororis 

-s  '  -  •  matris    Domini,  filius.     Deinde    Apostoli    ituri    in   orbem  uni- 

versuni,  ut  praadicarent  Evangelium  omni  creatura?,  symbolum 

fidei   composuerunt,   ut    ad   diversas   nationes    profecturi,    non 

diversum    sed   unum    omnes    prasdicarent.     Et    sic  Petrus    in- 

Cf.  Id.  82.    vasifc  Pontum  et  Galatiam,  Capadociam  et  Bithiniam ;  Andreas 

adivit   Acbaiam,  Thomas    Indiam,  Johannes   Asyam,  Matli33us 

Marian.        iEthiopiam ;    omnes    unanimiter    fidem   Evangelii    prasdicantes 

ubique,  Domino  cooperante,  et   sermonern   eorum   confirmaritc 

sequentibus  signis. 

Be  passione  beati  Stephani  prothomartyris. 

Act.  Apost.       Anno    gratia?    xxxiv.  Stephauus,    diaconus   et   prothomartyr,  Petrus 

Jerosolimis    lapidatus    est    a    Judaais,    et    Saulus    adolescens  Antioch- 
Marian.        observabat  vestimenta  lapidantium  Judeorum.     Petrus   tenuit  *jna  Ca>i-e~ 
Scot.  cathedram  Antiochia?  septem  annis,    cui  successit  Euodius.2  matUr. 

Paulas  ad  fidem  convertitur. 

Act.  Apost.  Anno  gratia?  xxxv.  Paulus  Apostolus  ad  fidem  convertitur, 
et  apud  Damascum  ab  Anania  baptizatur  ;  qui  illico  ingrediens 
synagogam,    confundebat     Judasos    qui     habitabant     Damasci. 

Marian.        Deinde   ab  Jerusalem  usque   ad  Illiriticum   omnes   provincias 

Scot.  sua  praadicatione  implevit. 

Mathceus  Evangelium  edidit. 

Hieron.  Anno  gratia?  xxxvi.  Mathaaus  Apostolus  Evangelium  scripsit,  Tiberius 

Hist.  Misc.    et  de  Apostolo  Evangelista   factus  est.     Eodem  anno  Tyberius  expiravit. 
vu-  Claudius,  cum  imperasset  annis  xxii.,  insidiis  Caligula?  extinc- 

tus  est. 


1  ferre]  So  Par.  ;  ferie,  A.  Che- 
tham ;  referre,  D. 

-  There  is  a  representation  of 
the   stoning  of  S.  Stephen  in  the 


margin.  Par.  adds  in  the  margin  : — 
"  Hie  dicti  sunt  Christiani,  antea 
"  dicti  Nazaraai,  quasi  religiosi." 
This  is  in  the  text  in  D. 

G 


98  MATTHiEI   PAMSIENSIS 


A.D.  37.  Gains  imperator  efficitur. 

Anno   divina?  incarnationis  xxxvu.,  Gaius   cognomento  Cali-  Beda. 
gula   imperium   suscipiens,   imperavit   annis   tribus,  mensibus 
decern,  et  diebus  undecini.     Iste,  qui  in  exercitu  natus  fuerat,  jjist.  Misc. 
cognomentuni  calceamenti   militaris,  id   est  Caligula?,   sortitus  vii. 
est.     Hie  imperii  sni  prime-  anno,  regnum  Juda?orum  tradidit  Joseph.   ^ 
Ilerodi   Agrippse,  Aristoboli   filio,  addens    ei    tctrarcbias   Phi-fin'x^lu" 
lippi,   Lysamei,    et  Herodis   qui    Jobannem   Bapfcistam   decol- 
laverat  et  Dominum    Jesum,   alba    veste   indutum,   remiserat 
ad  Pilatum. 

Pilatus  exilio  velegatur. 

Anno    gratia3    xxxvm.,   Pilatus    a    Csesare   apud   Viennam.  Ado,  col. 
Gallia?  urbern,  exilio  relegatus,1  seipsum  manu  interemit.  77. 

Herodes  cum  Herocliacle  ceterno  damnatur  exilio,  et  puellam 
saltatricem  terra  vivam  deglutivit. 

Anno  gratia?  xxxix.,  imperator  Herodem,  a  regno  spoliatum,  Ado,  col. 

una    cum    Herodiade    adultera,    asterno    damnavit     exilio,    et  77. 

puellam  saltatricem  terra  deadutivit  vivam.  Ct.  Dexter 

(Migne, 
xxxi.), 

Gains  imperator  pro  Deo  se  coll  proscepit. 

Anno  gratia?  XL.,  Ca?sar  templum  quod  erat  Jerosolimis  jus-  Ado,  col. 
sit  propbanari  sacrificiis  gentilium,  Jovis  statua  ibi  collocata,  77. 
seque  ut  deum  ca?li  [et] 2  terra?  coli  et  adorari  pra?cepit.  Denique 
omnibus  odiosus  effectus,  a  suis  protectoribus  occisus  est. 
Peperti  sunt  in  secretis  ejus  libelli  duo,  in  quibus  contine- 
bantur  electorum  nomina  virorum  morti  destinatoruni  con- 
scripta.  Inventaque  ibi  est  arcba  ingens  variorum  venenorurn 
repleta.  Sed  successore  ejus  Claudio  jubente,  traduntur  in 
mari  projecta,  non  sine  magno  piscium  exitio. 

Claudms  imperavit,  imperator  guartus. 

Anno  gratia?  Xli.  Claudius,  Caligula?  patruus,  ad  imperium  Beda. 

sublimatus,  imperavit  annis  tredecim  et  mensibus  octo. 

Petrus  Hujus   regni    exordio,  Petrus,  cum   prius  Antiocbenam  rex-  Ado,  coll. 

Papa  isset  ecclesiam,  Pomam  veniens,  salutarem  cunctis  credentibus  77,  78. 

primus 

1  W.  West,  insert  propria.  |        -  et]  om.  A.  West. ;  ins.  W. 


CHRONICA   MAJOR  A.  99 

fidem  fideli   verbo  docuit,  ibique  cathedram    episcopalem  xxv.    A.D.  41. 
auuis  tenuit,  usque  ad  ultimum  videlicet  Neronis  annum. 


Marcus  Evangelium  scrijpsit. 

Ado,  col.         Anno    gratia?  xin.     Marcus   Evangelista   Evangelium,    quod 
"-•  Petro    narrante    conscripserat,    primum   Aquileise   prsedicavit, 

ibique   ordinate)  Ermagora   discipulo   suo,  ad    iEgyptum    per- 

venit. 

Petrus  [a]  compeclibus  liheratur. 


xii.  1. 


Actus  Anno  gratise  xiiii.     Herodes  Agrippa   voluit   affligere  quos- 

__•?,  dam    de   Ecclesia.     Occidit    autem  Jacobum   fratrem  Jobannis 

gladio.     Videns    autem    quia   placeret  Judoais   de  nece  Jacobi, 

apprebendit  etiam  Petrum  Apostolurn  et  in  carcereni  projecit. 

Sed  angelus   Domini,   ilium   a   compedibus    solvens,   illo3sum 

abire  fecit. 

Claudius  impemtor  Britanniam  invasit. 

Galf.  Mod.  Anno  gratia}  xliv.  Claudius  Tyberius  in  Britanniam  trans-  invasion  of 
it.  _-1.j.  vectUS}  quam  ante  Julium  CaBsarem  nee  post  quisquam  at- Britain  by 
temptare  ausus  fuerat,  in  civitate  Kaerperis,  qua3  nunc  Porces-  Claudius, 
tria  appellatur,  applicuit.  Widerius  enim,  Britannorum  rex, 
tributum  Eomanis  consuetum  a  multo  tempore  reddere  con- 
tempserat;  unde  Claudius  indignatus  illud  repetere  cogitavit. 
Sed  Widerius,  cum  adventum  Claudii  cognovisset,  Romanorum 
exercitum  petivit,  commissoque  praelio  Rornanos  ad  naves 
fugere  coegit.  Quod  videns  Laslius  Hamo,  princeps  militia? 
imperatoris,  armis  propriis  abjectis  arma  cepit  Britannica,  et 
quasi  contra  suos  pugnare  ccepit.  Hortatur  Britones  ad  in- 
sequendum,  festinum  promittens  triumpbum.  Didicerat  enim 
linguam  eorum  et  mores,  quia  inter  Britannicos  obsides 
Romse  fuerat  educatus.  Denique  paulatim  accedens  ad  regem, 
ipsum  nil  tale  praBmeditantem  mucrone  peremit.  Deindo 
inter  bostes  elapsus,  sese  cum  nepbanda  victoria  inter  suos 
recepit.  At  Arviragus  frater  regis,  cum  ipsum  pereniptum 
cognovisset,  armis  indutus  regiis,  quasi  ipse  Gauiderius  esset, 
Britones  ad  perstandum  suasit.  Tandem  Romani  in  duas 
partes  dilapsi,  campum  bostibus  turpiter  dimiserunt.  Arvi- 
ragus  igitur  bostes  insequi  non  cessavit,  donee  super  ripam 
maris  illos  occupans,  Laslium  Hamonem  ex  improviso  pererait. 
Portus  autem  ille  ab  illo  tempore  usque  in  bodiernum  diem 
portus  Hamonis,  id  est,  Hamtonia  nuncupatur.  Claudius 
interea  viribus  resociatis,  Kaerperis,  id  est,  Porecestriam,  viri- 

G   2 


100 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D.  44.    liter  oppugnans,  muros  diruit,  et  cives  subegit.     At  Arviragum 
p.  39.  bostiliter  insequitur  jam  Wintoniam  ingressurn.     Deinde  civi- 

tatem  obsidens,  diversis  machiuameutis  illara  opprimere  nite- 
batur.  Arviragus  vero,  valvis  apertis,  ad  praelianduni  cum 
suis  egressus  est.  Sed  antequam  acies  convenissent,  per 
internuncios  talem  concordiam  inierunt,  quod  videlicet  Clau- 
dius filiam  suam  Arvirago  maritaret,  et  regnum  Britannia?  a 
Romanis  sub  tributo  teneret.  Paruit  Arviragus,  et  consilio 
suorum  Ceesari  subjectionem  fecit.  Mox  Claudius  propter 
filiam  suam  misit,  et  interim l  Orcadas  insulas  auxilio  Arvi- 
ragi  sua?  potestati  summisit.  Emensa  deinde  byeme,  redi- 
erunt  legati  cum  filia  nomine  Gewisa,  et  Arvirago  lege 
maritali  copulata  est.  At  Arviragus  in  bonorem  Claudii  et 
tantarum  memoriam  nuptiarum,  a?dificavit  urbem,  qua3  de 
nomine  ejus  Kaerglou,  id  est,  civitas  Claudii,  qua32  nunc 
Grloucestria,  nuncupatur.  Deinde  Claudio  Romam  reverso, 
regimen  provincialium  insularum  Arvirago  cessit.  Eoderu  Ado,  col. 
anno,  Herodes  Agrippa  ab  angelo  percussus  et  toto  tumens  "• 
corpore  miserabiliter  animam  eructavit.  Cui  successit  Agrippa 
filius  ejus,  et  usque  ad  extremum  templi  excidium  perdu- 
ravit. 

Mater  Domini  in  ccelum  assumpta  est. 

Anno  gratia?  xiv.,3  qui    est    annus    duodecimus   post   passio- 
nem  Domini,  beata  Yirgo  Maria  in  caelum  ab  angelis  assumpta  Hieron. 
est,  anno  astatis  sua3  liv°.     Et  illis  duodecim  annis  quibus  post  Cf.  Dexter, 
passionem  Domini   supervixit,  mansit  in  domo  beati  Jobannis  c°l-  139- 
Evangelists,  cui  Cbristus  earn   commendaverat  in   cruce.     Et  Ado,  col. 
codem    anno,    inter  Tberam    et  Tberasiam,  insula  de  profundo  "8- 
emicuit,  triginta  stadiorum  spatio  extenta. 


1  interim']  in  terrum,  A.C. 

2  qua]  So  Par.,  following  W. ; 
et  A.  West. 

3  There  is  a  portrait  of  the  B.V. 
Mary  in  the  margin,  and  at  the  foot 
of  the  page  Paris  has  written:  — 
"  Secundum  rotulum  abbatis.  Sancta 
"  Maria  hahuit  quatuordecim  annos 
"  quando  peperit  Salvatorem,  et 
"  triginta  tres  annos  cum  eo  com- 
"  morata  est  in  terra,  et  sexdecim 


"  annos  post  Ejus  ascensionem  vixit 
"  in  mundo,  et  sexaginta  tres  annos 
"  habuit  quando  migravit  a  sscculo. 
"  Et  sciendum  quod  Joseph  virsuus 
"  ante  passionem  Christi  obiit, 
"  quando  nescitur  ;  unde  commissa 
"  est  custodienda  heato  Johanni 
"  Evangelistae.  Migratursc  annun- 
"  ciavit  Gabriel  ferens  palmam  tran- 
"  situm  ejus."  This  is  in  the  text 
in  C.j  in  the  margin  in  D. 


■jjc  auitiflDita.  cjtsunfw  Q^bv^ncuCeeKu 
)Eiwmc7  twMom&.'fijmtict:  ijnnmv-aatijs 
■ilijlofMvpvJiiiso-  »V)cjiiu  Mui&i.'A'atljw  ffifflfo, 
tyciiuVrnti  uiat-fVititK'^lii  Mute,  Ocotatitifti 
iTgua;»cfj*i«tf-^'inl"i;itrou\:r^f'u<:nuicto(i'liiti.i 
iuJSc  yccrtt.lgr  rt*r.  fiwccrtctraylla  ;a>ir;fl«cf  nuw(v 
l1o?r?.p£  pttf  &  <sA]>tl> 1"u"  fanial'4T  aiil  t  illj'in 
al  uc  autfsgtf  i&ttr^crgVn;.  lit  fitrOfl  cnrf  ivluttiV 
wtiCq!  tatfrtcftpuuit  tvjimly  aacnnf  qf  lfta&u-f 

Ktflurn?  ftt^tonJnnniyOTtifisf.Jii  vc;^w  u  l^yamfy.c'fl: 
tqfpunilnyuuicu:  CySftmatf  wtiJg,  t")«!  Sjijiiiti^wliittOA' 

to&B.(jjTi(jiu[miKicli»i>triiiT  giaillnffesy,at>1>fj4 
iKraltntfi^fpclccWrpmifa-ajaiimttn^uCw 
tdigStn  any  iitan  Boanvwavm  ajiift-Mt'fariBu/tun  < 
&-  ii*  oumi-ar.-u  qcKtmiiij;  oof  biif  nctxttTi'ti)  taawi' 
Mi  n  icjjftemr.  ^im  ctii  ur  BSninvgina  all  afliifra  flilr 
,  jl ttni "itiii"raiitrtVu'!>SflaSni uataf p)iafcuVtc1«»f?rfB 
'  |  CHr.^Nfla^faciiU-biiufio.diqlijRiSiii^aJciwiw 
^manfar  ton  u:i5ia  jjtWjLi  tic  puucfac  oacmre  ta 
a)\ni  nytVaVffiil.ira-  ptin  te»aiam-.i5jcntrf  a  fait 
Ig  •futT^cila'ffil^ai  upfvfcmi5mfljwlkftiiienK 
fittltf  Iwifa  tiarttloa  .1  Snc  8  fclepKaywcrfirur 

'  <®.U&\mttntyMMiuntfcV<>iiU(imttieritiwc[tc--- 


\0n\lxUluawu4  imijtt j 


t'ofohuaUioiifliK  I'tfmmttfuiiaiir.  n  fcroiccf a  i  _ 
0foi<SffO«l'atm«biu  tiliiaronf  ma;\;liJa,,itisu%' 
tokncommuminiMsffd'jiTOifVljiijji'fi^ai-ati.jiit' 
<jf  iwii.lbif  (;off  id  flu  rfi  tVdvrfjA  taartfftma  ttikn  : 

iiltutftiga  toa  efl-.fimtfi  ;<&A)aTalIannrtics.  njiu,,,*  pmfa,  fik-mdJ,  i 

lalur.ifW,ir'8iarueMr  q^'ywaiucrMftiq  fundi.  ™ 

i  ailteJu-jmrf  i'f("(5m«iMuiirv avirtfvllttlaflt 
fj,  uu.fifilrrfrSAuimintfftfirafia  ffAiiMnaajigtf.' 
(]32>itnral>ili  j^iumftoiproftlw  u'aD  o<vi£«iral/ 1 

Jw/Ajavic  nu^ftuaafqtcftanfrmf  tuafri  roroortniri  j 
im  tcfcicucru?  flciir  ijaraf  f  rewf  lo  Jinwrif  OBdamrl 
cavtHtfirfVanr.-'lk  p1a#l  ivwtwiml'  (Wall  eafpfcil  H 
ti.i  rfeiifaf  cat  lyliqiftllufaargf  VVitpim  qhioi, 

di^mlatfaclViuiiitfmaiYfofcunfrmiVfyanulffM 
i?Tatt'ni^utlnrJninm'1iV!iprmena  Jk1)i  tin  fur. 
iManf-^qi&^lmV.twuoifoftupiuf'lifGCiumf 
uluj  i>iuw'1,ranf  nnltno.'flimrc  euro  afiau?  relfijtna?- 
tnrmni^?aflVwa^niarct^rrniiiaiaiiu1ijf!vf  j 
ccnJcf  lu-tfuoma  rotaty  jiaiiam  a^txf  reSqniP 
«Mn  jaJpif  qalmnftw  tmit^tiiayi  gallKuttyt^ 
S;c'iirrfoiiciicnniifi>ffinMV)''Jiro.-'t,iimiaiiriina 
ti'ai/unn)  |)KKj)i)  nn<M  ayfliflwrt-  3  Jij-i-ri'iymaoa 


CC.CC  XXYI.  p.  37. 


^cVnej^^* 


tfotvcar  ttiuai?$tliitMc 

nc  ttuhtu:  ft^mf'  pel  wh 

$>  ft  oumnatrJ  qcwf ai 
mm  nfcptmyit:  foil  cr 
1  edit  T  aitfmimQW  e>rqrt 


WdfWttf^i?. 


cf 


nni 


t  feajkm 


CHRONICA  MAJORA. 


101 


Ado,  col. 
78. 


Marian. 
Scot. 


Marcus  Evangelista  martyr izatur. 

Anno  gratias  xlvi.  Marcus  Evangelista,  firmatis  ecclesiis 
per  Lybiam,  Marmoricam,  Amoniacam,  Pentapolim,  Alexan- 
drian!,1 ad  ultimum  tenttis  a  paganis,  Alexandrite  martyrium 
complevit.  Eodem  anno,  Paulus  cum  Barnaba,  apostolatu 
suscepto,3  gentibus  prsedicaverunt.3 


A.D.  46. 


Ado,  col. 

78. 


Nota  in  Jerosolimis  proditioneru. 

Anno  gratise  xlvii.,  procnratore  Judeere  Cumano,  in  Jero- 
solimis tanta  seditio  est  exorta  in  diebus  azimorum,  ut  in 
portarum  exitu  populo  coarctato,  triginta  milia  Judseorum 
ceede  prostrata  et  compressione  sufFocata  referantur. 


Rabanus 
Maurus  De 
vit.  B. 
Marian 
Magda- 
lena?,  cap. 
36  seqq. 
(Migne's 
Patrologia, 
cxii.  col. 
1491.) 


De  divisione  Apostolorum,  et  mundi  climatibus  eisdem 
assignatis.4 

Hoc  autem  anno  facta  est  divisio  Apostolorum.    Oriens  p.  37. 
cessit    Thomas    et    Bartholomreo,    Meridies    Syraoni    et  I^.1^'slon 
Mathpso,  Aquilo   Philippo    et    Thadseo,    medium    mundi  Apostles. 
Mathife  et  Jacobo,  mediterranei  maris  provincipe  Johanni 
et    Andreas.      Occidentis    vero    regna    Petro  et    Paulo. 
Paulus  enim  per  idem  tempus  venit  Jerosolimam  videre 
Petrum,  dextrasque  societatis  Apostolicae  dedit  et  accepit 
a  Jacobo  et  Johanne  et  Petro.    Indeque  cum  co-apostolo 5 
suo  Barnaba    in  Asiam    et   Illyricum    ut    evangelizaret 
perrexit.      Et    Petrus    Orientem    relicturus    Komamque 
iturus,   designavit  regionibus  Orientis,6  quas  ipse   adire 
non   poterat,  evangelii    prsedicatores  de  nobilioribus    in 
Christo  et  antiquioribus  discipulis  Christi  ;  in  regionem  Nota  de 
Galliarum     cujus     sunt    provincial    decern    et    septem,  GaSrSi 


1  Alexandriani]  om.  "West. 

2  apostolatu  ....  pradicave- 
runt]    apostolatum  suscepit,  West. 

3  Par.  has  in  the  margin  : — "  Hoc 
"  quoque  anno  occisus  est  Jacobus 
"  frater  Johannis  gladio,  et  Petrus 
"  incarceratus,  et  Saulus  etiam  spiri- 


"  turn,  scilicet  apostolatum  Christi, 
"  cui  et  Pauli  nomen,  est  sortitus." 
This  is  in  the  text  in  CD. 

4  This   is   inserted  by  Paris  on 
separate  leaves. 

5  co-apostolo~]  apostolo,  C. 

0  Orients']  Occidentis,  Rab. 


102  MATTH^I   PARISIENSIS 

A.D.  47.  toticlemque   pontifices ;    in  regionem  vero   Hispaniarum  Rabanus 

anmi1Spani"  cujus  sun*  provincias  septem,  doctores  totidem.     Horum  De  Vit.  B. 

viginti  quatuor  seniorum  primus  erat  et  primicerius,  de  Mar.Magd. 

numero  septuaginta  discipulorum  Domini,  doctor  egregius, 

miraculorum  omnium  gratia  illustris,  et  post  Apostolos 

Christianas  militias  signifer  praselectus,  pontifex  Maximi- 

nus.    Hujus  autem  religioni  atque  sanctitati  beata  Maria 

Magdalena  caritatis  vinculo  se  conjunxerat,  ut  quoties- 

cunque   eos    Dominus    vocaret,    ab   ejus    comitatu   non 

separaretur.     Jam  enim,  ut  prasdictum  est,  regina,  casli 

assumpta  erat  in  caslurn,  in  cujus  ministerio  contempla- 

tioni  vacans  Paradisi    deliciis   interfuerat.     Jam  decern 

Apostolorum  facta  erat  divisio,  cum  quibus  tarn  diu  pia 

devotione    permanserat,    donee,    invidia   Judasorum    in 

ecclesia   persecutionem  concitante,  Jacobum  Apostolum 

[Herodes]  decollaret,  Petrum  incarceraret,  et  credentes  a 

finibus  suis  propelleret.    Hac  igitur  persecutionis  procella 

sasviente,  fideles  diversa  terrarum  loca  a  Domino  sibi  de- 

legata  petierunt,  ut  verbum  salutis   gentibus  Christum 

ignorantibus  constanter  prasdicarent.    Quibus  abeuntibus 

consociaverunt  se  nobiles  matronas  et  viduse  quas  Jero- 

solimis  et  in  Oriente  eis  ministraverant,  non  ferentes  a 

consortio    specialis   arnicas  Domini   Salvatoris,   videlicet 

beatas    Marias   Magdalenas,    omnium    ministrarum    ejus 

Nota  de      primitias,  longius  separari.    Inter  quas  venerabilis  hospita 

suscitato     Filii  Dei,  Martha  beatissima,  reverentissimo  fratre  ejus 

quod  pon-  Lazaro    tunc    apud  Cyprum    pontificante,    sororis    suas 

in  Cypro.    vestigia    secuta    est,    simul    et    sancta   Marcella,  mulier 

magnas   devotionis   et   fidei,  beatas  Marthas   pedissequa, 

Nota  de      quas  Dominum  salutans  dixerat,  "  Beatus  venter  qui  te 

mulieris      "  portavit  et  ubera    quas    suxisti."     Aderat  et  sanctus 

exciaman-  Parmenas    diaconus,  plenus   fide    et    gratia    Dei,    cujus 

tls  BGclttlS 

venter,  etc.  custodias  et  curas  sese  commendavit  in  Christo  Martha 
beatissima,  sicut  et  sancto  Maximino  pontifici  sancta 
Maria  Magdalena. 

Admirabili  ergo  divinas  dispositionis  consilio  iter  ad 
Occidentales    orbis    plagas    dirigunt,    ut   videlicet    non 


CHRONICA   MAJORA.  10? 


solum  per  evangelium  beatas  Marias  Magdalena?  sororisque  A.D.  47. 
ejus  laus  et  memoria  toto  orbi  innotesceret,  verum  etiam 
sicut  Oriens  esemplo  devotas  conversation  is  earum  felix 
extitit,    sic   plaga    Occidentalis    corporali    earum    pras- 
sentia  et  sacrosanctis  earum  reliquiis  illustraretur. 


Ut  viginti  quatuor  seniores  Gallias  et  Hispanias 
sortiti  sunt. 

Eaban.  Igitur   asquora   ingressi    cum   gioriosa   dilectrice   Dei  Nota  de 

Maur.  cap.  M  ria   Magdalena   ac    sorore    ejus    Martha    beatissima,  fdyfntu 
o7.  0  J  '  beats 

sanctus    archiprassul   Maximinus    et    beatus    Parrnenas  Marias 

archidiaconus,  episcopi  quoque  Trophimus,  Frontinus,  et  ^ ^  ^^ 

Eutrojnus,  necnon  et  reliqui   duces  Christianas  militias,  in  Gallias. 

flante  Euro,  Asiam  relinquentes,  inter  Europam  et  Affri- 

cam  per  mare  Tyrrenum  Circium  versus  descende[nte]s,1 

urbem  Komam  totamque  Italiam  a  dextris  relinquentes, 

necnon  et  Alpes,  qua?  a  Ligustio  sinu  de  mari  Gallico 

exurgentes,  Orientem  versus  sinu  Lygurico  terminantur 

in  mari  Adriatico,  prospero  cursu  applicuerunt  a  dextris 

in  provincia  Galliarum  Yiennensi  apud  civitatem  Marsi-  p.  ss. 

liam,  ubi  maris  Gallico  sinu  recipitur  Rodanus.     Ibi  in- 

vocato  magno  mundi  principe  Deo,  provincias  regionis  ad 

quant  Spiritus  Sanctus  appulerat  eos,  inter  se  Eodem2  in- 

spirante  partiti  sunt.     Moxque  profecti  prasdicarunt  ubi-  s-  Marc. 

que,  Domino  cooperante  et  sermonem  confirmante  sequen- 

tibus  signis.3     Etenim  rex  virtutum  dilecti  dilecti  dedit  Ps.  lxvii. 

verbum  evangelizantibus  virtute  multa,  qui  speciei  domus     ' 

Dei   dedit   dividere   spolia  fortis   armati.     Sortitus   est  Nota  de 

sanctus   prassul  Maximinus  Aquensem  metropolim  pro-  resloni1?us 

1  m  t     L  c  r        et  pvovm- 

vincias,  Narbonensis  provincias  secundas.     In  qua  beata  ciis  Cis- 
Maria  Magdalena  complevit  cursum  pereginationis  suae.     ST^w 
Paulus   Narbonam   metropolim    Narbonensis    provincias  predicato- 


1  descendentes]  descendes,  A.D. ;   1       -  codem~\  om.  C. 
descendens,C.    Raban.  lias  et  circum  •'  signis~]  om  C. 

for  Circium  versus. 


104  MATTH^I   PARISIENSIS 

A.D.  47.   primse,    Austregisilus  Bituricam  metropolim  Aquitarmise 
nbus  con-  prjmge#     Hirenseus  Lugdunum  metropolim  Lugdunensis 

versEE  sunt  *■  &  . 

pnmo  ad  prinue.  Gratianus  Turonem  metropolim  Lugdunensis 
nstum.  ^er(.jgg  Sabinus  efc  Potencianus  Senones  Lugdunensis 
quartse.  Valerius  Treverim  metropolim  Belgica?  primse. 
Feroncius  Bisuncium  metropolim  provincise  maximse 
Sequanorum.  Eutropius  Sanctonas  urbem  Aquitannise 
secundse,  cujus  nunc  metropolis  est  Burdegalis.  Trophimus 
Arelas,  tunc  metropolim  provincise  Viennensis.  Has 
decern  provincise  Galliarum  his  prasdicantibus  prcecre- 
diderunt.  Cseteri  doctores  non  reliquis  septem  provinciis, 
sed  septem  civitatibus  prsedietarum  provinciarum  prse- 
dicaverunt.  Eutropius  apud  Arosicam  civitatem  pro- 
vincia3  Viennensis,  Frontinus  apud  Petragoras  urbem 
Aquitanniaa  secunda?,  Georgius  apud  Veliacum  urbem 
Aquitannia?  primal,  Julianus  apud  Cenomannium  Lug- 
dunensis tertire,  Martialis  apud  Lemovicas x  urbem  Aqui- 
tanniae  prima?,  Saturninus  apud  Tholasam  urbem  Nar- 
bonensis  primse  in  qua  prseeip[it]atus  2  est  de  capitolio 
pro  Christi  fide,  Parmenas  apud  urbem  Avennicorum 
provincia?  Viennensis  cum  venerabili  ministra  Domini 
Salvatoris  Sancta  Martha  recedit.  Marcella  quoque 
ministra  ejus,  Epafras  et  Sostenes,  Germanus  et  Eucodia 
et  Sintex,  Bothomagus  cum  sua  provincia  Lugdunensi 
secunda,  qua3  nunc  est  Normannia.  Maguntia  cum  sua 
provincia  Germania  prima,  Colonia  cum  sua  provincia 
Germania  secunda,  Octodorus  cum  sua  provincia  Alpium 
Gaiarum  et  Penninarum.  Auxiatana  metropolis  cum  sua 
provincia  Novempolana,  Ebreduna  metropolis  cum  sua 
provincia  Alpium  maritiinarum,  Bemis  metropolis  cum 
sua  provincia  Belgica  secunda,  aliis  doctoribus  reservata? 
sunt. 

Eorum  vero  qui  ad  Hispanias  ab  Apostolis  destinati 
sunt,  ha?c  sunt  nomina  ;  Torquatus,  Thesifon,  Secundus, 


1  Lemovicas']  Lemanias,  C. 

2  prcccipitalus~\  praecipatus,  A.C.B. 


CHRONICA  MAJORA.  105 

Indalecius,  Cecilius,  Esicius,  Eufrasius.     Hi  septem  His-  A.D.  47. 
paniarum  provincia[s]  septem  Christianse  fidei  conjunx- 
erunt. 

De  beata  Maria  Magdalena. 

Raban.  Beatus  igitur  Maximinus  Aquis  metropolim  ingressus, 

Maur.  cap.  j]3i^em  mansit  et  praBclicavit,  multumque  populum  Deo 

lucrifecit,  multisque  virtutibus  effulsit.     Cum  quo  beata 

Maria  Magdalena   in    eadem   ecclesia   Aquensi   assiduse 

contemplationi  vacavit,  multis  radians  miraculis. 

De  beata  Martha. 

Id.  39.  Beata    quoque    Martha    cum    sociis   suis  apud  urbes 

Avennicorum  et  Arelatensium,  et  quas  circa  Rodanum 
erant  villas  et  oppida  in  provincia  Yiennensi,  evan- 
gelizabat  populis  Dominum  Salvatorem,  quse  circa  Ipsum 
viderat  qua?que  ab  Ejus  ore  didicerat,  publice  con- 
testans ;    quodque    de    Domini    virtutibus    prredicabat, 

Id.  40.  propriis  miraculis  astruebat.  Apud  autem  Tharasconam 
conversata,  immanissimum  draconem  qui  Thariscus  dice- 
batur,  unde  etiam  et  Tharascona  nomen  sortitur,  zona 
sua   ligavit    et  ligatum    tenuit,    donee   incolse    aclvocati 

Id- 41-        eundem    in    frusta    conciderent.      Juvenem    submersum 

Id.  42.        Rodano  suscitavit.     Aquam  in  vinum  convertit. 

Populus  Homanus  describitur. 

Hieron.  Anno  gratiae  xlyiii.  descriptio  Eomaa  facta  est  sub  Olauclio, 

et  inventa  sunt  civium  Romanorum  sexagies  novies  centeua 
et  quaclraginta  quatuor  milia. 

Judcei  a  Roma  exjpelluntur. 

Ado,  col.         Anno  gratia?  xux.  Claudius  imperator  Judreos  tumultuantes 
'8-  Eoma   expulit.     De    qua   Lucas  Evangelista  in  Actibus  Apos- 

tolorum  refert. 


106  MATTHiEI   PAMSIENSIS 

A.D.  50.  Fames  Siriam  invasit. 

Anno  gratia?  l.  imperator  decimum  imperii    sui    agebat    an-  Ado,  col. 
num.     Cujus    teniporibus    fames  gravissima  per  Syriam  facta  '°' 
est.     Sed  Christianoruni  necessitatibus   Helena,    Adlabenorum 
regina,  ad  fidem  Christi  conversa,  frumenta  largissime   minis- 
travit. 

Fames  Roman . 

Anno   gratia?    LI.    tanta   fames    Roma?    fuit,    nt  medio    foro  Id. 
imperator   correptus    a   populo   convitiis   et   panis  fragminibus 
turpissime  infestaretur. 

Arviragus  rex  Romanis  tributum  denegavii. 

Arviragus.  Anno  gratiae  lii.  Arviragus  Britannorum  rex  in  tantam  pro-  Galf.  Mod. 
lapsus  est  superbiam,  quod  Romanes  potestati  noluifc  diutius  lv* 
subjectione  teneri.1  Vespasianus  igitur  a  Claudio  missus,  cum 
in  Rutipi  portu  applicare  incepisset,  Arviragus  illi  obvians 
probibuit  ne  portum  ingrederetur.  At  Vespasianus,  retortis 
velis,  in  Totonesio  littore  applicuit,  et  civitatem  qua?  Bri tan- 
nice  Kaerpenliuelgoit,  nunc  autem  Exonia  appellatur,  obsedit. 
Elapsis  inde  septem  diebus  Arviragus  supervenit,  prseliumquo 
cum  Romanis  commisit,  utrorumque  exercitu  valde  lacerato, 
mediante  Gewisa  Olaudi  filia,  duces  amici  facti  sunt.  Tunc 
Vespasianus  Romam  rediit,  et  Claudius2  in  Britannia  remansit. 
Ccepit  deinde  senatum  Arviragus  diligere,  tantam  que  largi- 
tatem  et  probitatem  habere,  ut  per  totam  Europam  ipsius 
fama  divulgaretur.  Uncle  Juvenalis  imperatori  do  rombo 
capto  sic  dixisse  perhibetur  [iv.  126]  : 

"  Regem  aliquem  capies,  aut  de  themone  Britanno 
"  Excidet  Arviragus." 

Claudius  imperator  veneno  periit. 

Anno  gratia?   liii.     Claudius    imperator    Britannicum   filium  Aurelius 
suum    exortem   Romani    faciens    imperii,    Neronom,    maritum  Vlctor>  *■ 
Octavia?,  filiaa    suse,  in  imperium   adoptavit.     ISTec   multo   j)ost 
idem  Claudius  veneno  periit. 

Nero  imperator  efficitur  qwintus. 

Anno  gratiae  liv.  Nero,  quintus  ab  Augusto,    imperii    digni-  Oros.  vii. 
tatem  adeptus,  imperavit    annis    xiii.    et   mensibus  octo.     Hie,  ?■ 

1  teneri]    tenere,  A.  West.  Galf.  I        ~2  Claudius]  sic  A.  West.,  errone- 
Mon. ;  altered  by  Paris.  |    ously  for  Arviragus.    It  is  not  in  W. 


CHRONICA  MAJORA. 


107 


Hieron. 


Gaii  avunculi  sui  erga  omnia  vitia  et  scelera  non  solum  sec- 
tator,  sed  etiam  in  omnibus  transgressor  apparuit.  Cujus  im- 
perii anno  primo,  post  Marcum  Evangelistam,  Anianus  Alexan- 
dria? ecclesia?  sacerdotium  suscepit. 


A.D.  54. 


Ado,  coll. 
78,  79. 


Galf.  Mod. 
iv.  16,  17. 


Festus  Judcece  procurator  constituitur. 

Anno  gratia?  lv.  Festus,  Juda?a?  procurator  a  Nerone  con- 
stitutus,  Felici  successit.  A  quo  etiam  Paulus  Apostolus 
Komam  vinctus  mittitur,  et  per  biennium  in  libera  custodia 
retinetur. 

Arviragus  rex  obiit. 

Anno  gratia?  lvi.  Arviragus  Britannorum  rex,  expletis  vita? 
sua?  diebus,  in  civitate  Claudiocestria?  sepelitur.  Successit  ei 
in  regnum  filius  ejus  Marius,  vir  mira?  prudentia?  et  sapientia?, 
et  Romano  senatui  in  omnibus  fidelis  et  devotus.1 


Ado,  col. 
79. 


Paulus  Hispaniam  invasit. 

Anno  gratia?  LVII.  Paulus  ad  Hispaniam  dicitur  pervenisse, 
et  Arelata?  Trophium,  Vienna? 2  Crescentem,  discipulos  suos  ad 
pra?dicandum  reliquisse. 


Id. 


Marian. 
Scot. 


Hieron. 


Festus  obiit. 

Anno  gratia?  lyiii.  Festo  Juda?a?  procuratori  successit  Al- 
binus.  Quo  etiam  tempore  Nero,  in  re  militari  omnino  nihil 
ausus,  Britanniam  pene  amisit. 

Petrus  Apostolus  Linum  et  Gletum  presbyteros  ordinavit. 

Anno  gratia?  lix.  Petrus  Apostolus  ordinavit  duos  episco- 
pos,  Linum  videlicet  et  Cletum,  qui  omne  ministerium  in 
urbe  Bonia  populo  subministrent,  et  infidelibus  fidem  Christi 
pra?dicare  non  cessarent.3 

Nero  uxorem  suam  et  sororem  patris  sui  interfecit. 

Anno  gratia?  lx.  Nero  Agrippinam  uxorem4  suam  et  soro- 
rem patris  sui  interfecit ;  quia  etiam.  tanta?  luxuria?  fait,  ut 
frigidis  et  calidis  lavaretur  unguentis,  retibusque  aureis  pisca- 
retur,  qua?  purpureis  funibus  extrahebat. 


1  This  is  repeated  anno  73,  and 
so  also  in  West ;  W.  gives  it  twice 
under  years  57  and  73. 

2  Vienna"]  juvene,  A.C.D. 


3  cessarent]  Altered  by  Paris  from 
cessent. 

4  Sic,  erroneously  for  matron. 


108 


MATTHiEI   PAPJSIENSIS 


A.D.  61.  Gontinuatio  contemporilium. 

Anno   gratia?   ixi.     Statins    Suesulus    Tholosensis   in    Gallia  Hieron. 
rethoricam  docuit,  in  ilia  arte  in  omnibus  vir  perfectus. 

Jacobus  frater  Domini  martyr izatur. 

p.  40.  Anno  gratia;  lxii.  Jacobus  frater  Domini,  qui  et  Justus   ap-  Id. 

pellabatur  et  Jerosolirnorum  erat  episcojous,  a  Judaeis  lapi- 
datus  et  pertica  fullonis  excerebratus  est.  In  cujus  sedem 
Symeon  secundus  assumitur. 

Maria  Magdalena  migravit  ad  Dominum. 

Anno  gratiae  lxiii.  Maria  Magdalena  migravit  ad  Dominum, 
ix.1  kal.  Allgusti,  qua?  pedes  Salvatoris  lacrymis  rigavit,  et 
capillis  capitis  sui  siccavit. 

Judcei  contra  Romano s  rebelles  sunt. 

Anno  gratia?  lxiv.  Albino  Judaaa?  procuratori  successit  Floras,  Ado,  col. 
cujus  luxuriam   ct  avaritiam  Judaai   cum    casteris  flagitiis  non  79. 
ferentes,  contra   Romanos    debellare    cceperunt.     Ad    quos   do- 
mandos  mittuntur   a  Uerone  Vespasianus   et  filius   ejus  Titus, 
qui  plurimas  Judaace  urbes  ceperunt  et  funditus  destruxerunt. 

Persius  poeta  obiit. 

Anno    gratia?    lxv.    Persius     poeta    moritur ;    Lucretius 2    a  Id. 
Nerone   interimitur.   Lucanum3  etiam   praaceptorem   suum,   in 
balneo  sanguine  minutum,  vita  privavit,  eo  quod  in  juventute 
flagellaverat   eum,   dicens    se   ipsius    aspectum   sustinere   non 
posse. 


Be  Simone  Mago,  et  de  passione  Apostolorum  Petri  et  Pauli. 

Anno    gratia?    LXVI.    Symon    Magus    Eomam    veniens,    suis  Apostol. 
magicis   artibus   populum  dementare 4  fecit,  ita  ut  a  nonnullis  £f  1p0r-    e 
adoraretur  ut  Deus.     Sed  Dominus  omnipotens,  sicut  in  Acti-  18  ]9    ' 
bus  Apostolorum   legitur,  per  Apostolum   suum  Petrum  vani-  (Fabric. 
Cod.  Apoc. 


1  Sic  for  xi. 

2  Sic  for  Lucanus. 

3  Sic  for  Lucium  Annavm  Sene- 
cam. 


4  devicntare~]  Par.  puts  blasphe- 
mare  above  the  line  ;  CD.  have  only 
blasphemare. 


CHRONICA  MAJOR!,  109 

N.  T.  ii.        tates  ejus  efc  insanias  detexit,  adeo  quidern  quod  alto  corruens,    A.D.  66. 

pp.  436-  fractis  cruribus,1  expiravit.  Tunc  Nero  confusus,  jussit  appre- 
hendere  Petrum.  Sed  Petrus  ab  urbe  exire  ad  tempus  cupiens, 
ubi  ventum  est  ad  portam,  videt  sibi  Christum  occurrere,  et 
adorans  eum  ait,  "  Domine,  quo  vadis  ? "  At  ille,  "Yenio 
"  Eomam,  iterum  crucifigi."  Intelligens  Petrus  quod  in  se 
Dominus  erat  passurus,  qui  patitur  in  Sanctis,  non  corporis 
dolor e  sed  compassione  misericordiaa,  rediit  in  urbem,  et  rnox  Petrus  et 

Isidor.  De    a    persecutoribus    captus    cruci    addictus    est.      Crucifixus    est  Paulus 

Vit.  et  igitur    capite  deorsum ;    et  Paulus 2  vinctus  tenebatur  in  urbe,  patiuntur. 

nr?X-\ ban      et  eadern  die  capite  truncatus  est. 
by,  /  0.  x 

De  miserancla  Judceorum  afflicticme. 

Oros.  vii.  7.       Anno   gratiaa   lxvii.    Nero  urbem  Romas  jussit  incendi.     Et, 

ut  similitudinem   ardentis  Trojaa    conspiceret,  per   sex  dies   et 

septem  noctes  ignis  vebemens    ipsius  pavit  aspectum.     Quern 

ex  altissima  turre  prospectans  tragica  lastus  decantabat.    Dum 

haec  Romaa  agerentur,  Yespasianus   gentem  Judaicam  misera- 

Hegesipp.     bili  plaga  afflixit.     Jotapata  enim  civitate  capta,  cassa  sunt  in 

De  B.  J.  iii.  ea  Judasi  quadraginta  milia.    Jopen  capta  est,  et  in  mari  sum- 

|-|'9n  mersi  sunt  sine"  bello  quatuor  milia  et  quingenti.     In  Taricbea 

Id!  26  capta  interempti  sunt  sex  milia  dec,  et  sex  milia  juvenum  ad 

Neronem  destinati ;  alios  mille  ducentos  necavit,  triginta  milia 

Id.  iv.  3,  4.  et   quadringentos  vendit.     In   captione  Gamalaa  quatuor  milia 

perempti  referuntur,  quinque    milia    prascipitio   perierunt,  alia 

duo    milia,  quaa  sequebantur  Johannem   principem,  in   Giscala 

interfecti  sunt,  tria   milia  vero    captivitati   adjudicati.     Deinde 

Id.  15.  Jericho  destructa  est,  et  xcii.  milia  et   ducenti  perierunt.     De 

hac  subversione,  contra  improbos  Judaaos  ita  prophetavit  Ysayas, 

Isa.  i.  4.       dicens  :    "  Yaa  genti  peccatrici,  populo  gravi  iniquitate,  sernini 

"  nequam,  filiis  sceleratis  ;    dereliquerunt   Dominum,   blasphe- 

Hieron.         "  maverunt  sanctum  Israel,  abalienati  sunt  retrorsum."    In  hac 

clade  Josephus  historiographus  et  dux  belli  Judaaorum,  cum  a 

Puomanis  esset   interimendus,  Yespasiano  pronunciat  de  morte 

ISTeronis,  et   ipsum    post  eum  imperatorem  futurum,  et    sic  ad 

tempus  mortis  evasit  periculum. 

Mortuo  Nerone,  Galbana  success  it,  imperator  Septimus. 

Ado,  col.  Anno    gratiaa    lxviii.     G-alba  in  Hispania  imperator  creatus, 

79-  et  Nero  Eomaa    ab   omni   populo  hostis   publicus    pronunciatus 

1  cniribus]   So  West.  ;  curribus,  I       2  West.  ins.  qui  dudum. 
A.C.D. ;  cervicibus,  W.  I 


no 


MATTHvEI   PAPJSIENSIS 


A.D.  68.  est.  Quern  cum  Nero  impcratoreni  creatum  ab  exercitu  Ro- 
mano cognovisset,  totus  animo  ac  sj>e  concidit,  et  ignominio- 
sissime  ab  urbe  fugieus,  ad  quartum  lapidem  sese  ipse  inter- 
fecit,  atque  in  eo  Caasarum1  omnis  familia  consumpta  est. 
Galba  vero  Eomam  veniens,  imperavit  mensibus  sex  et  diebus 
totidem. 

Otho,  Galba  interfecto,  imperium  invasit,  imperator  viius? 

Anno  gratiae  lxix.  Otbo,  ex 3  oppido  Ferentano  splendidis  Hist.  Misc. 
ortus  parentibus,  Eomam  veriit,  et  in  medio  foro  Galbam  viii. 
pcrimens  imperium  invasit,  et  tribus  mensibus  imperavit. 
Yitellius  interea  per  Germanicas  legiones  in  Gallia  imperator 
creatus,  versus  Eomam  iter  arripuit.  Sed  Otbo  illi  obvians, 
cum  eo  dimicavit,  illumque  ter  in  prselio  vicit.  In  quarto 
autem  prauio  cum  Otbo  suos  vinci  comperisset,  seipsum 
interfecit.  Sicque  Vitellius  Eomam4  veniens,  octo  mensibus 
imperavit. 

Vitellius  [Othone]  interfecto  imperavit  viii1". 

Anno  gratia3  lxx.  Cum  Vitellius  multa  crudeliter  ac  nequi-  Id. 
ter  Roma3  ageret,  minutissimorum  ictuuin  punctionibus  ex- 
carnificatus,  et  ad  ultimum  in  Tyberim  mersus,  communi 
caruit  sepultura.  Vespasianus  itaque,  cognita  Neronis  morte  Id.  ix. 
et  Yitellii  interfectione,  multis  Judaaorum  urbibus  captis,  ad 
obsidionem  urbis  Jerosolimorum  se  contulit.  Ubi  innumeram 
multitudinem  Judaicaa  gentis  ob  diem  festum  ibidem  congre- 
gates obsedit.  Ibique  Tito  filio  suo  procuratore  constituto 
Eomam  venit.  Electus  enim  a  senatu,  propter  nobilitatem 
generis,  et  audaciam  rei  militaris,  nee  Eomanis  deesse  voluit, 
nee  Judteis  parcere,  quos  filius  infestavit.5 

Be  imperio  Vespasiani,  imperatoris  ix.     Be  persecutione 
Juclceorum. 

Anno   gratioa   ixxr.    Vespasianus    imperium   adeptus,    impe-  Beda. 
ravit  annis  ix.,  mensibus  xi.,  et  diebus  xxii.     Titus  vero  filius  Hist.  Misc. 
ejus   interim  magna    ac    diutina   obsidione   Judasos    premebat.  *x- 
ISTam    cum    apud    eos    corrupta   essent   legis    jura    et  violata 


1  CcEsarum']  Altered  to   cesa  by 
Par. 

2  This  rubric  is  incorrectly  given 
in  A.  -with  the  next. 

3  ex\  rex,  A.C.D. 


4  Romani]  Roma,  A.C.D. 

5  parcere  .  .  infestaviQ  So  Par., 
altering  A.,  -which  had  quoniam  filius 
representaret,  as  West. 


CHRONICA  MAJORA. 


Ill 


Hege- 
sippus  De 
B.  J.  iv. 
25. 


Id.  iv.  4. 


Id.  iv.  23. 


Id.  iv.  6. 


Id.  v.  11. 


Id.  v.  1. 
Id.  v.  12. 


Id.  v.  IS. 


Id.  v. 


religio,  deseruit  eos  Deus,  quia  nee  solum  illos  urgebant  Eo-  A.D.  71. 
rnani,  sed  et  ipsi  inter  se  domesticis  seditionibus  laborabant. 
Sectabantur  enini  luxurias  effusiones,  unguentorum  odores,1 
calanaistris  capillos  crispabant,  stibio 2  oculos  depingebant,  et 
amictu  muliebri  induebantur,  earumque  mollicieni  afFectabant, 
voces  etiam  effceinrrjare,  sexurn  mutare,  fracto  gressu  incedere, 
comani  pascere,  vultuni  dealbare,  genas  punicare,  barbam 
vellicare,  et  cum  bis  omnibus  sEevitiam  intollerabilem  exer- 
cere  studebant.  Versabatur  inter  eos  dira  seditio,  pax  sepulta 
erat,  fides  arebat,  famesque  pecuniaB  regnabat,  ita  quod  nibil 
sibi  videbatur  bonestum,  quod  pecunia  erat  vacuum.  Habe-  Nota  de 
bant  bujus  turpitudinis  fautores  duos,  quorum  unus  erat  Jo-  tuxpitudine 
bannes,  vir  levis,3  populi  lues,  dolis  milli  secundus,  cui  nun-  . 
quam  defuit  affectus  nocendi,  doli  existens  callidus,  doctus 
meudaciis,  fallaciam  virtuteni  credebat,  carissimos  circum- 
veniebat.  Alter  vero  Symon  dicebatur,  crudelitate  non  dispar, 
et  ipse  durus  erat,  immitis,  et  qui  nullo  affectu  ad  pietatem 
flecteretur.  Isti  sub  obtentu  conservandaa  libertatis,  in  nobi- 
libus  sasviebant ;  aut  enim  falso  crimine  affiicti  vinciebantur,  p.  41. 
aut  in  carcere  positi  jugulabantur.  Sacerdotes  quoque  pere- 
grini,  qui  sacerdotio  interventu  pecuniaB  fungebantur,  ad  omne 
nefas  arbitrio  iniquoruni  principum  ignobile  vulgus  pertrabebant. 
Sed  dum  baec  a  Judasis  agerentur,  Eomani  muros  Jerusalem 
macbinis  cunctisque  bellicis  instrumentis  subvertere  nituntur. 
Nee  fuit  intermissio  ulla,  nee  ullas  dabanfrur  induciae.  Judaeis 
desperatio  audaciam  dabat,  Eomanis  gloria?  cupiditas  virtutem 
augebat.  Cassi  sunt  mortales  multi,4  dum  propugnacula  muro- 
rum  crebris  ictibus  solverentur.  Fugientibus  tandem  Judasis, 
Eomani,  non  sine  suorum  lassione  ac  sanguinis  effusione,  extre- 
mum.  civitatis  intravere  murum.  Tunc  bellum  rursus  accen- 
ditur,  quia  adbuc  muri  duo  vinceudi  restabant.  Hortatiu1 
milites  Titus,  inclusi  deferisioni  vacabant.  Invasit  interea  Nota 
fames  miserabilis  obsesses,  adeo  quod  civitas  plena  cadaverum  famem- 
jacebat.  Filii  parentibus,  et  parentes  filiis,  de  ipsis  faucibus 
cibum  rapiebant ;  alii  equorum  cadavera,  alii  arborum  cortices 
detrabebant.  Matres  itaque  assatis  pueris  vescebantur,  pleris- 
que  etiam  vomitus    et    stercora   animalium0  esca  fuere.     Evo- 


1  odores']  So  Par.  C.D.W. ;  odo- 
ris,  A.  Most  of  the  MSS.  of  West, 
have  odoris. 

-  stibio]  istilio,  A.C.D.,  most  of 
the  MSS.  of  West. ;  one  (Arundel) 
has  stibio  in  the  margin  in  a  later 
hand,  and  the  Eeg.  MS.  has  heen 
altered  to  stibio.     W.  has  ystilio. 


3  levis]  Levi  Alius,  Hegesipp. 

4  multi]  multa,  A.C.D. 

5  animalium]  So  Par.  in  the  mar- 
gin ;  aliarum,  A.  West.  W.  has 
vomitus  aliorum  et  stercora  escafue- 
runt. 


112  MATTH,EI   PAPJSIENSIS 

A.D.  71.    luto    itaque    quadriennio   postquam    obsessa    est  civitas,  Titus  Hist.  Misc. 
non  sine  suorum   sanguinis   effusione  muros   ascendit,  et  urbis  ix- 
munitiones    obtinuit,    fcempltun    et    sancta    sanctorum    polluit,  Hegesipp. 
vasa  sacra  diripuit,1  aurum  et  argentum  et  gemnias  preciosas  v"  4 
suis  nailitibus  erogavit.     Fessi2  denique  tanta   strage  Bomani,  Id.  v.  47. 
quserebant    quibus    captiva3  mancipia  venderentur,    sed    quia 
plurinii    venales,    et    pauci    inveniebantur    emptores,    triginta 
uno     numismate    vendebantur.4      Captivi    vero     nonaginta    et  Id.  v.  49. 
septem   milia   sunt   abducti,    quidam    etiam    eorum   bestiis    ad 

Templi         devorandum    sunt    projecti.     Hoc  templi  supremum  excidium,  Hist.  Misc. 

excidmra.    anno    Mcii.    contigit   a   conditione    sua,    et    octavo   die   septimi  ix. 
mensis  concremata  est   civitas,  et  teniplum  funditus   est  ever- 
sum.     Acta   autem   sunt   hose    in   Pascbali    solemnitate,    quam  Frccul- 
Phase   appellabant  Judsei.     Dignum  enim   erat  in  eisdem  die-  phus,  ii- 
bus  Phase  illos  interfici,  in  quibus  mundi  Salvatorem  et  suum    '    ' 
si 3  vellent,  despicabiliter   flagellatum,  in    ligno  crucis   suspeu- 
derunt.     Hanc  utique  subversionem  futuram  ostendit  Dominus  Id.  ii.  l. 
in    Evangelio,    quando    lacrymatus    est    super   civitatem  Jeru-  24. 
sal  em  dicens :  "  Venient  dies  in  te,  et  circumdabunt  te  inimici 
"  tui  vallo,  et  ad   terrarn  prosternent  te    et  filios   tuos   qui  in 
"  te  sunt,  et  non  relinquent  in  te  lapidem   super  lapidem,  eo 

Linus  post   "  quod  non  cognovisti  tempus  visitationis  tua3."      Eodem  tern- Hieron. 

p  pore  Petro  Apostolo  in  cathedra  Bomana  Linus  successit. 

cundus. 

Dispersio  Judeeorum. 

Dispersion       Anno  gratise  lxxit.     Judaaa  a  Tito  capta,  et  Jerosolima  sub-  Hegesip- 
ofthe  Jews,  versa,    facta   est   dispersio    Judreoruin    per    orbem    universum.  Pus' ^' 

Quam  dispersionem  multa  prcecurrerunt  signa.  Nam  super 
Signs  pre-  urbein  Jerusalem  sidus,  gladio  simile,  stare  videbatur,  et 
ceding  the  cometa  anno  uno  perseveravit.  In  Pascha,  Orientalis  porta 
the  p.itv  templi  obserata,  qua3  vix  a  viginti  hominibus  claudebatur, 
nocte  ultro  aperta  est.  Currus  et  acies  armatae  similiter 
visa?  sunt  per  aera  ferri.  In  Paschali  solemnitate,  lumen  in 
nocte  in  templo,  sicut  in  die,  dimidia  hora  refulsit.  Bos  ad 
hostiam  adducta,  in  medio  templo  agnum  peperit.  In  Pentecos- 
ten  vox  audita  est  in  templo  :  "  Migremus  hinc,  migremus  hiuc, 
"  migremus  hinc."  Jesus  iilius  Anani,  vir  plebeius,  qua.tuor 
annis  ante   templum   ita   clamabat:    "Vox   ab  Oriente,  vox  ab 


the  city. 


1  diripuit]   So  also  W. ;  dirupit, 
West. 

-  Fessi]  Freti,  W. 

3  captiva]    So   altered    by    Par. 
from  captivam, which  Chetham  has.  5  si]  se,  A. CD. 

4  Par.    has   in   the   margin,  "  et 


"  sicut  decern  pro  triginta  denariis 
"  emerunt,  ita  de  eis  xxx.  pro  uno 
"  denario  venditi  sunt."  This  is  in 
the  text  in  CD. 


CHRONICA  MAJORA.  113 

"  Occidente,  vox  a  quatuor  ventis,  vox  in  Jerosolima  et  templo,  A.D.  72. 
"  vox  in  maritos  novos  novasque  nuptias,1  et  in  omnem  hunc 
"  populum."  Verberatus  etiam,  nulli  maledicens  vel  bene- 
dicens,  per  septem  annos  et  quinque  menses  indesinenter 
clamabat :  "Vae  Jerosolimis."  Nee  voce  raucus  effectus  est, 
nee  clamare  cessavit.  In  obsidione  super  murum  clamavit ; 
"  Vas  urbi,  vae  pbano,  vas  templo  ;  "  et  cum  addidisset,  "  Vae 
"  etiam  et  mihi,"  lapis  enormiter  missus  eum  peremit. 

De  movie  Arviragi  regis." 

Galf.  Mon.  Anno  gratias  lxxiii.  Arviragus,  Britonum  rex,  expletis 
iv.  16,  17.  vitas  suas  diebus,  Claudiocestrias  sepultus  est.  Successit  ei  in 
regnum  Marias  Alius  suus,  vir  miraa  sapientias  et  prudentiae, 
qui  Romano  populo  in  tantam  amicitiam  cecidit,  ut  tribu- 
tum,  quod  exigebatur  ab  eo,  sine  contradictione  impendere 
curaret. 

Ut  Colossus  Romce  erigitur. 

Ado,  col.         Anno  gratias  lxxiv.     Colossus  erigitur  Romas,  habens  altitu- 
80*  dinis  pedes  centum  et  septem. 

De  aclventu  Pictorum  in  Britanniam. 

Galf.  Mon.       Anno  gratias  lxxv.     Rex  Pictorum,  Rodricus,  de  Scitbia  ve- 
iv.  17.  niens,  in  Aquilonalem  Britanniae  partem   applicuit,  ac  provin- 

ciam  illam  devastare  ccepit.  At  Marius  Britonum  rex  ilium 
hostiliter  petens  interfecit.  Deinde  dedit  populo  devicto,  qui 
cum  Rodrico  venerat,  partem  Albania?  ad  inbabitandum,  quas 
Oatenesia  nuricupatur,  terram  dosertam  et  omni  babitatore 
vacuam. 

Picti  mulieres  sibi  ex  Hybernia  assumunt. 

Id.  Anno  gratias  lxxvi.     Picti,  qui  cum   Rodrico  in  Britanniam 

venerant,  uxores  non  babentes,  filias  et  cognatas  Britonum 
petierunt  ab  eis.  At  illi,  ut  passi  fuere  repulsam,  transfreta- 
verunt  in  Hyberniam,  et  ex  ilia  patria  mulieres  reducentes, 
pueros  susceperunt,  et  multitudinem  suam,  homines  videlicet 
modicae  staturae,  genuerunt. 


1  nuptias]  nuptas,  West. ;  sponsas 
novas  et  nuptas,  W. 

2  This,  which   is  a  repetition  of 
the  year  56,  is  in  W.  and  most  of 


the  MSS.  of  West.  Nero  D.  2 
omits  it,  leaving  out  the  year  alto- 
gether. 


114  MATTHiEI   PAEISIENSIS 


.  -Q  77  TJnde  Scoti. 

Anno   gratia?   xxxvn.     Ex    Pictis    et    Hyberniensibns    Scoti  Cf.  Galf. 
originem  habuerunt,  dicti  Scoti    quasi    ex    diversis  nationibus  Monav-17, 
coinpacti.  Scot    etenira    illnd    dicitur,    quod    ex   diversis  rebns 
in  unum    acervum   congregatnr.     Deinde  vero  terra  ilia,  qua3 
prius  Albania  dicebatnr,  a  Scotis  Scotia  nuncupatur. 

Defuncto  vecje  Mario  Colosus  successit. 

Anno  gratia?  lxxviii.     Marius  Britannorum  rex,  ab  hoc  see-  Galf.  Mon. 
culo   transiens,    Ooillnm   filiuni   habuit    successorem.     Hie   ab lv-  18- 
infantia  Komae  nutritus,    a   senatn    multum  dilectns  est.     Sol- 
vens  enim    tributnm  quod   petebatur   ab   eo,   in  pace  et  tran- 
quillitate  regnuni  suuni  gubernavit.1 

Joannes  Evangelista  apud  Epliesum  claruit. 

Anno  gratia?  lxxix.  Joannes  Evangelista  in  Epbesiorum 
ecclesia  clams  babetur.  Nam  septeni  ibidem  ecclesiis,  quarum 
nomina  in  Apocalypsi  leguntur,  constructis,  ministros  in  eis 
idoneos  ordinare  curavit. 


Vespasianus  imperator  obiit. 

Anno  gratia?  lxxx.    Vespasianus  Eoma3  profluvio  ventris  in-  Hieron. 
p.  42.  teriit,  anno  vitas  sua?  lxx.      Dicunt  tamen  alii  quod  febre  cor- 

reptus  vitam  finivit. 

Titus  Vespasiano  successit,  imperator  decimus. 

Anno  gratia?  lxxxi.     Titus,  Vespasiani  filius,  imperavit  annis  Ado,  col. 
duobus  et  totidem    mensibus,  vir  omni  genere  virtutum  mira-  80, 
bilis,  adeo  ut  amor  et  delitia?  bumani  generis  diceretur.     Hie 
in  imperio  tantas  bonitatis   fait,  ut  nullius   omnino   sanguinem 
fuderit,    sed   convictos    adversum    se    conjuratione   dimitteret, 
atque  in  eadem  familiaritate,  qua  ante  habuerat,  retineret. 

Nota  seneum  Titi. 

Anno  gratia?   lxxxii.     Titus   imperii   sui   annum  agebat   se-  Hieron. 
cundum.     Hie  ampbitbeatrum  Boma?  a?dificavit,  et  in  ejus  dedi-  Ado. 

1  yubernavit]  moderabatur,  West.     A.  bad  apparently  moderavit,  which 
Paris  has  altered. 


CHRONICA  MAJORA.  115 

Ado,  col.     catione  quinque  milia  ferarum  occidit.     Iste  etiam  in  tantum    A.D.  82. 

80>  facundissimus  extitit,  ut  causas  Latino  ageret1  poemate,  et  tra- 

gcedias  Gra?ce  componeret.  Dixit  similiter  sese  perdidisse  diem, 
in  qua  nihil  boni  fecerit.  Tandem  cum  ingenti  omnium  luctu 
in  urbe  Roina  defunctus  est. 

Papa  tertius. 

Vit.  Pontif.  Eodem  anno  Cletus  in  cathedra 2  Komana  sedit  annis  undecirn, 
mense  uno,  et  diebus  undecirn. 

Domitianus  imperator. 

Ado,  col.  Anno  gratia?  ixxxni.  Domitianus,  frater  Titi  junior,  impe- 
riura  sumens,  imperavit  annis  quindecim  et  mensibus  sex.  Is 
in  tantam  superbiam  prolapsus  est,  ut  deum  sese  ac  dominuni 
vocari  et  coli  jusserit,  secund usque  post  Neronem  extitit,  qui 
Christianos  Ecclesiamque  Christi,  datis  edictis,  crudelissime 
convellere  conatus  est. 

Johannes  Apostolus  in  exilium  pellihir. 

Id.  Anno  gratia?  lxxxiv.     Johannes  Apostolus  ad  Pathmos  insu- 

lam  a  Domitiano  in  exilium  missus,  Apocalypsim  ibidem  scrip- 
sit,  qua?  Latine  Revelatio  interpretatur. 

Pantheon  construitur. 

Beda  De         Anno   gratia?   lxxxv.      Domitianus   imperator     Pantheon,    id 

Sex  iEtat.    est,  templum  in  honore  omnium  deorum,  a?dificavit. 
Sseculi,  p. 

Ahilius  Aniano  successit, 

Hieron.  Anno  gratia?  lxxxvi.    Apud  Alexandriam,  Aniano,  qui  Marcho 

successerat,  Habilius  successit. 

Quintilianus  rhetor  claruit. 

Ado.  Anno   gratia?  lxxxtii.     Flavia   Domicilla,    Flavii    Clementis 

consulis  ex  sorore  neptis,  in  insula  Pontiana  ob  fidei  testimo- 
Hieron.       nium  exulatur,  et  Quintilianus  claras  rhetor  habetur. 

Item  continuatio  histories  de  Domitiano. 

Id.  Anno  gratia?  lxxxviii.     Domitianus   mathematicos   et  philo- 

sophos  ab  urbe  Eomana  depulit. 

1  ageret\  Altered  by  Paris  from  i       2  cathedra]    cathedram,    A.C.D. 
agerit,  which  A.  Chetham  have,  |  Chetham. 

H    2 


116 


MATTH^I   PAKISIENSIS 


A.D.  89.  Domitianus  Judoeos  persequitur. 

Arno  gratia?  lxxxix.     Domitianus  Judaaos  de  semine  David,  Aclo>  co1- 
acerbitate  tormentorum  interfici  pra?cepit,  ac   si    futurus  esset 
rex,    qui  regnum  ejus  posset  adipisci. 

Nota  opera  Bomce. 

Anno  gratia?  xc.     Capitolium,    forum    Trajani,    tberma?  Tra-  Hieron. 
jani,  ludus  matutinus,  Pantheon,  Mica   aurea,  Vespasiani  tem- 
plum  Roma?  fiunt. 

Item. 

Anno  gratia?  xci.     Domitianus  de  Dacis  et  Germanicis   lau-  Id. 
dabiliter  triumphavit. 

Gletus  Papa  martyrizatur . 

Anno  gratia?  xcn.     Domitianus  statuas   aureas  et   argenteas  Id. 
sibi  in  capitolio  poni  jussit.     Eodem   anno   Cletus  Papa  a  Do-  Marian, 
mitiano  martyrio  coronatus  est. 


Scot. 


Clemens  success  It,  Papa  quartus. 

Anno  gratia?  xciii.     Clemens  s edit  in  cathedra  Romana  annis  Vit.  Pontif. 
novem,  mensibus  duobus,  et  diebus  decern. 

Versus  Occidentem  doctores  mittuntur. 

Anno  gratia?  xciv.     Clemens,    Romana?    sedis    episcopus,    ad  Radulphus 
collocandum  in  Galliis  nova?  fidei   fundamentum,  industrios  ac  ^f^  iceto, 
magnificos   viros    destinavit.     Parisiensibus    Dionisium,    Silva-  jje„"_  jj_"  g 
nectensibus  Regulum,  Rotomagensibus  ISTigasium,  Ebroicensibus  f.  10  b. 
Taurinum,  Arelatensibus  Trophimum,  Narbonensibus  Paulum, 
Tolosensibus    Saturninum,  Arvernis  Astremonium,  Lemovicen- 
sibus   Martialem,  Turonicis  Gratianum,    Cenomannicis     Julia- 
num,     Belvacensibus    Lucianum,     Ambianensibus     Firminum, 
Lugdunensibus   Potinum,  per  quos  innumera  multitudo  homi- 
num  ab  idolorum  cultura  recessit.1 

Joannes  in  ferventis  olei  dolium  mittitur. 

Anno  gratia?  xcv.     Johannes  Apostolus  a  Domitiano  Ca?sare  Ado,  col. 
in  ferventis    olei    dolium  missus    perhibetur,   a   quo  tarn    im-  81. 


1  The  author  of  this  paragraph  is 
possibly  Ivo  Carnotensis.  See  the 
note  on    Anastasius  in  Migne's  Pa- 


trologia,  cxxvii.,  col.  1111.  on  1.  14. 
The  last  line,  per  .  .  .  recessit,  is 
not  in  Diceto. 


CHRONICA   MAJORA. 


117 


munis  exivit  a  poenis,  quam  a  corruptione  carnis  semper  man-    a.D.  95. 
serat  alienus. 

Nota  martyr es. 

Hieron.  Anno  gratia?  xcvi.     Apollonius  et  Euphrates   insigues  philo- 

Diceto.         sophi    habentur.      Dionisius    atque   Nigasius    cum    sociis    suis 
Hieron.        martyrio   coronantur.       Domitianus    omnes   de    genere    David 
interfici  pra3cepit. 


Adonis 
Marty  rol. 
col.  376. 

Martyrol. 
Roman. 
11  Oct. 


Sanctus  Dionisius  martyrizatur  cum  sociis  suis. 

Anno  gratia?  xcvn.  Passus  est  Sanctus  Dionisius,  beati  de- 
mentis Papa?  discipulus,  cum  sociis  suis,  Pustico  archipresby- 
tero  et  Eleutberio  arcbidiacono,  sub  Fecemino l  Sisinnio  pro- 
consule,  civitate  Parisius,  septimo  idus  Octobris.  Eodem  tem- 
pore passus  est  beatus  Nigasius  cum  sociis  suis,  sub  eodem 
proconsule,  in  pago  Rotomagensi. 


Be  morte  Domitiani  vm/peratoris.    Ncrva  imperator. 

Ado,  col.  Anno  gratia?  xcvm.  Domitianus  in  urbe  Poma  in  palatio 
a  senatu  interfectus  est.  Cujus  cadaver  populari  sandapila,  per 
vispiliones  exportatum,  atque  ignominiose  pollutum  est.  At 
Nerva  senex,  imperium  adeptus,  imperavit  anno  uno  mensibus 
quatuor,  et  diebus  octo.  Hie  primo  edicto 2  suo  cunctos  exules, 
quos  Domitianus  relegaverat,  revocari  pra?cepit.  Unde  Jo- 
hannes Apostolus,  hac  indulgentia  liberatus,  Ephesum  rediit. 
S.  Aug.  Et  quia  concussam,  se  absente,  per  haareticos  vidit  ecclesiam 
De  Hseres.  ibidem,3  Cherinti    et   Hebionis   hau'esim '  damnavit.     Astruunt 


8,  10. 


Oros.  vii. 
10. 


enim  mundum  ab  angelis  factum,  et  Jesum  hominem  fuisse 
tantum,  nee  resurrexisse.  Pesurrectionem  quoque  mortuorum 
non  credebant.  Contra  banc  bajresim,  a  fratribus  compulsus, 
Apostolus  Evangelium  scripsit,  ostendens  in  exordio  ejus,  in 
principio  fuisse  Verbum,  et  Ipsum  esse  Deum,  per  quem  omnia 
facta  sunt.  Nerva  imperator  afflicta?  reipublicas  consulere  cu- 
piens,  Trajanum,  virum  sapicntissimum,  in  filium  sibi  moriens 
adoptavit. 


1  Sic,  A.C.D. 

2  edicto]     edictu,    A.    Chethani. 
Trin.  has  postea  edictu. 


3  ecclesiam  ibidem]  So  altered  by 
Par.  from  ecclesice  fidem. 

4  A.  has  ibidem,  as  West.,  which 
Paris  has  expuncted. 


118 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A,D.  99.  Nota  de  Trajano  imperatore. 

Anno  gratia}  xcix.  Trajanus,1  Eomanum  suscipiens  imperium,  Beda. 
iniperavit  annis  xix.,  mensibus  sex,  et  diebus  xv.     Hujus  tern-  Cf.  Isidor. 
poribus     Johannes    Apostolus,    cum    esset  annorum  nonaginta  De  ortu 

novem,  pra3sentibus  suis  discirmlis,  facta  oratione,  migravit  ad  et  °"ltu  _ 
r»    .   .     l  r        >  '        &  patrum,72. 

Christum.  r  ' 

De  triumpMs  Trajani  imperatoris . 

Anno  gratiae   c.      Trajanus   trans  Danubium   multas    gentes  Ado,  col. 
subegit,  G-ermaniam  quoque  trans  Renum  in  pristinum  statuni  81. 
reduxit. 

Item  de  aliis  notabilibus. 

Anno   gratiaa   ci.     Trajanus    Seleuciam   et    Ctesifontem    ac "  Id. 
Babiloniam  occupavit,  atque   usque   Indiee   fines    post  Alexan- 
druni  primus  accessit. 

Post  Clementem  Anacletus  successit,  Papa  qidntus. 

Anno  gratiee  en.     Post   obitum  beati    Clementis,    Anacletus  Vit.  Pontif. 
sedit  in  cathedra  Romana  annis   novem,  mensibus   decern,   et 
cessavit  sedes  diebus  tredecim. 

Simeon  martyr izatur. 

P-  43-  Anno  gratis  cm.     Trajano    adversum   Christianos   persecu-  Ado,  col. 

tionem  movente,  Symeon    Cleophae    filius,   Jerosolimorum  epi- 81- 
scopus,  crucifigitur,  cui  succedit  Justus.  Hieron. 

Ignatius  martyr  izatur. 

Anno  gratiae  civ.     Sanctus  Ignatius,  Antiochia?  urbis  episco-  Ado,  col. 
pus,  Romam  perductus,  bestiis   traditur   ad   devorandum,   ka-  Si- 
lend.   Februarii. 

Item  Alexander  martyrio  coronatur. 

Anno  gratiae  cv.      Alexander,    episcopus  Romanus,   martyrio  Id. 
coronatur,  septimo3  ab  urbe  miliario,  via  JSTumentana,   ubi   de- 
collatus  est. 


1  Trajanus]  Trajauum,  Chetham. 
-  ac]  Altered  by  Par.  from  ad,  as 
West. ;  W.  has  ac. 

3  septimo']   So  Par.,  altering  the 


MS.,  ■which  had  et  vii.,  but  had 
obscured  the  sense  by  omitting  sepe- 
litur  at  the  end  of  the  paragraph. 


CHRONICA   MAJORA.  1]9 

Item  Zacharias  martyrio  beatificahir.  A.D.  106. 

Ado,  col.  Anno  gratiae  cvi.  Zacharias  senex,  Viennensis  ecclesise  epi- 
scopus,  martyrio  coronatur.  Cujus  prsedecessores  fuere  Aposto- 
lorum  discipuli,  primus  Crescens,  deinde  Marty  mis. 

Nota  pietatem. 

Id.  Anno  gratia3   evil.      Plinius    orator  et   historicus,    qui   inter 

cseteros  judices  persecutor  ecclesia3  datus  fuerat,  nemini  mor- 
tem gravem  intulit,  sed  rescriptis  levioribus  illico  temperavit 
edictum. 

Romce  domns  aurea  incenditur. 

M-  Anno  gratise  cviii.     Eoma?  domus  aurea,  a  Nerone  condita, 

repentino  conflagravit  incendio. 

Pantheon  fulmine  incenditur. 

Id.  Anno  gratise  cix.     Pantheon  Eomaa,  quod   Domitianus   fece- 

rat,  admirantibus  cunctis,  fulmine  concrematum  est. 

Nota  terrcemotum. 

Id.  Anno  gratise  ex.      Terrsemotus   Antiochenam  civitatem  pene 

totam  subruit,  et  alias  per  orbis  partes  civitates  multas. 

Papa  sexfats  incathedratur. 

Vit.  Pontif.      Anno  gratise  cxi.     Post   Anacletum,   Bomansa   sedis   episco- 
pum,  Evaristus  successit,  annis  decern. 

Judcsi  bella  excitant. 

Ado,  col.         Anno  gratise  cxn.      Judsei   sub   uno  tempore,  quasi  effracti1 
82-  rabie,  per  diversas  terrarum  nationes  exarserunt,  et  bella  atro- 

cissima  gesserunt,  donee  digna  ceede  jussu  imperatoris  sterne- 

rentur. 

Vents  Viennensis  gloriose  claruit. 

Id_  Anno  gratise  cxin.     Verus  Yiennensis  episccpus,  qui  iinus 

fuit  ex  discipulis  et  auditoribus  Apostolorum,  fidei  confessione 
et  doctrina  claruit. 

1  effracti]  Altered  by  Par.  from  effrati  ;   West,  has   efferati,   as  Ado 
and  Orosius. 


A.D.  114. 


120  MATTH^I   PARISIENSIS 


Nota  martyrium  pretiosum. 

Anno  gratis  cxiv.     Phoca,   Sinopis   civitatis   episcopus,    glo-  Ado,  col. 
riosissime  martyrium  duxit,  cujus  sacratissimas  reliquiae  trans-  82. 
lata?    sunt   in  Galliam,    civitatem  Viennam,  ibique    in    ecclesia 
Sanctorum  Apostolorum  repositae. 

Natus  est  Goillo. 

Anno   gratia?   cxv.     Natus   est  Coillo,  regi  Britonum,  unicus  Galf.  Mon. 
filius,  quern  vocavit  Lucium,  qui  factus  est  patri   gaudium  et  iv-  19- 
exultatio,  quia   in   senectute   et    quasi    ab    haarede    destitutus,1 
genuerat  eum. 

Justus  ordinatur. 

Anno    gratia?    cxvi.      Justus    apud    Alexandriam    sacerdotio  Hieron. 
fungebatur. 

De  morte  Trajani  imperatoris. 

Anno   gratia?   cxvu.     Trajanus   apud  Seleuciam  Ysauriae   ur-  Hist.  Misc. 
bem    extinctus    est,  cujus    exusti    corporis    cineres   Romani    in x- 
columna  marmorea  condiderunt. 

Adrianus  imperator. 

Anno    gratia?    cxviii.      Helyus  Adrianus,  Romanum    adeptus  Oros.  vii. 
imperium,  imperavit   annis   viginti    et   uno.     Erat  enim  conso- 
brina?    Trajani   filius,  vir    industrius    et   discretus,    et    qui    de 
facili  ad  pietatem  flecteretur. 

De  prdbitate  ejus. 

Anno  gratia?  cxix.     Adrianus   imperator  justissimis   legibus  Ado,  col. 
rempublicam  ordinavit,  ita  ut  a  senatu  pater  patria?  diceretur.  82. 
Eruditus  etiam  lingua  Latina  et  Gra?ca,  Athenis  bibliotbecam 
miri  operis  extruxit. 

Septimus  Papa. 

Anno  gratia?  cxx.     Post  Papam  Evaristinum  Alexander  sedit  Vit.  Pontif. 
annis  octo  mensibus  quinque  et  diebus  duobus.     Hie  constituit 
verba  Domini    super   panem    et   vinum    in   canone   recitari,  et 
aquam  benedictam  in  babitaculis  bominum  spargi. 


destitutus^  restitutus,  West. 


CHRONICA  MAJORA.  121 


Nota.  A.D.  121. 

Ado,  col.  Anno  gratis  cxxi.  Imperator  per  Quadratum,  Apostolorum 
discipulum,  Aristidem  Atheniensem,  virum  fide  et  sapentia 
plenum,  atque  per  Serenium  legatnm,  libris  de  Christiana  re- 
ligione  compositis  instructus  est  et  eruditus.  Unde  pra3cepit 
per  epistolam,  proconsule  Asia3  destinatam,  ut  nemini  liceret 
Christianos  sine  objectu  criminis  aut  probatione  damnare. 

Imperator  Judceos  rebelles  edomuit. 

Id.  Anno  gratia?  cxxn.     Adrianus  Judseos  rebellantes,   et  Pala?- 

stinarn  provinciam  quondam  suam  depopulantes,  ultima  casde 
perdomuit  in  ultionem  Christianorum. 

Recedificatio  Jerosolimce. 

Id.  Anno  gratia?  cxxiii.     Aelius  Adrianus  Jerusolimam   rea?difi- 

cavit,  et  illam  de  suo  praBnomine  Helyam  vocari  prtecepit. 
Jussit  etiam  ne  cui  Juda?orum  introeundi  in  illam  esset 
licentia,  Christianis  tantum  civitate  permissa. 

Lucius  rex  Britonum. 

Galf.  Mon.       Anno  gratia?  cxxiv.     Coillo  Britonum  rege  defuncto,  Lucius 
iv.  19.  filius    ejus    regni   diademate    insignitus  est.     Hie  omnes  actus 

bonitatis  patris  sui  sequens,  ab  omnibus  tanquam  ipse  Coillus 

habebatur. 

Be  episeopis  Jerosolimitanis. 

Marianus  Anno  gratia?  exxv.  Primus  ex  gentibus  Marcus  Jerosolimo- 
Scotus.  rum  episcopus  constituitur,  cessantibus  his  qui  a  passione 
Domini  usque  in  prassens  tempus  fuere.  Nam  primus  omnium 
Jerosolimorum  episcopus  Jacobus  frater  Domini  fait,  secundus 
Symeon  filius  Cleopha?,  tertius  Justus,  quartus  Zachens, 
vus  Tobias,  vius  Benjamin,  viius  Joannes,  viiius  Mathias,  ixus 
Philippus,  xus  Seneca,  xius  Justus,  xiius  Levi,  xiiius  Effrem, 
xivns  Joseph,  xvus  et  ultimus,  Judas. 

Secundus  divince  legis  interpres. 

Ado.  col.         Anno  gratia?  cxxvi.     Aquila  orator,   genere   et  natione  Pon- 
82.  ticus,  clarus  habetur,  qui  post  septuaginta,  secundus  interpres 

divina?  legis  extitit. 


122 


MATTHiEI    PARISIENSIS 


A.D.  127.  Justus  Viennensis  claruit. 

Anno  gratis  cxxvn.     Justus,  Viennensis  ecclesiaa  episcopus,  Ado,  col. 
illustrissimus  in  Christi  confessione  refulsit.  82, 


Papa  octavus. 

Anno  gratias  cxxviii.     Post  Alexandrum,  Sixtus  sedit  in  ca-  Vit.  Pontif. 
thedra  Komana  annis  decern,  mensibus  tribus,  et  diebus  viginti, 
et  cessavit  sedes  diebus  duobus. 

Item. 

Anno  gratiaa  cxxix.     Publio,  Atbenarum  episcopo  et  Aposto-  Ado,  col. 
lorum  discipulo  ac  martyrio  ob  fidem   Christi  coronato,  Quad-  82. 
ratus,  cujus  supra  meminimus,  successit,  qui  ecclesiam  Christi, 
grandi  terrore  dispersam,  sua  industria  congregavit. 


Basiliani 
Christum 
passum 
negant. 


Hceresis. 

Anno  gratise  cxxx.     Basilides  haeresiarches  ecclesiam  Christi  Isidor. 
multa   maculavit   perfidia,    a   quo  Basiliadiani    sunt   appellati,  Etymol, 
qui  secta3  illius  adhseserunt.      Hi  inter  cseteras  blasphemias,  vm* 
quas  de  Christo  componunt,  Ipsum  passum  negant. 


Cornelius  ordinatur. 

Anno  gratiaa  cxxxi.      Cornelius  Antiochiae    constituitur    epi-  Hieron. 
scopus  quartus.      Eodem  tempore  passio  beati    Quaclrati,1    epi- 
scopi    et  Apostolorum  discipuli,  celebratur.     Qui  persecutione 
Adriani    ecclesiam   grandi   terrore    dispersam,  fide   sua   efc  in- 
dustria congregavit. 


Passa  est  Simphrosia  martyr. 

Anno  gratise  cxxxn.     Nichopolis2  et  Csesarea  terra3motu  cor-  Hieron. 
ruerunt.     Eodem  tempore,  apud  urbem  Tiburtinam,  passa   est  Martyrol. 
sancta   Symfrosa   cum    septem   filiis,  qua3   primo   palmis   ca3sa  Roman, 
et  deinde  crinibus  suspensa,   novissime   in  flumen   pra3cipitata 

est. 


18  Jul. 


1  Quadrati]  om.  A.C.D.,  and 
continuatio  put  in  its  place  iu  ru- 
brick.  Chetham  has  Cathdrati. 
The    passage   is   clearly  made   up 


from   the   extract   from   Ado    just 
before,  a.  129. 

2  Nichopolis~\  Neapolis,  W. 


CHEONICA  MAJORA. 


123 


Hieron. 
Martyrol. 
Roman. 
29  Sept. 


Item  nota. 


A.D. 133. 


Anno  gratia?  cxxxm.     Alexandria?  ecclesia?  Hyniena?us  epi-  p.  44. 
scopus  prasfuit.     Eodem  tempore  Boma?  passio  sancta?  Sabina? 
martyris  sub  Adriano  imperatore  illustrissime  celebratur,  quae 
gladio  percussa,  cum  palma  martyrii,  ad  ca?lestia  convolavit. 


Hieron. 


Id. 

Marianus 
Scotus. 

Hieron. 


Nota, 

Anno  gratia?  cxxxiv.  Silvius  Julianus  perpetuuin  compo- 
suit  edictum.  Adrianus,  cum  insignes  Atbenis  fecisset  a?des, 
bibliotbecam  mirandi  operis  extruxit. 

Nota. 

Anno  gratia?  cxxxv.  Judaai  in  arma  versi  Palsestinam  de- 
populati  sunt.  Eodem  tempore  depositio  beati  Aristidis  cele- 
bratur, qui,  Adriano  principi  de  religione  Christiana  libros 
offerens,  quod  Jesus  solus  esset  Deus,  eleganter  peroravit. 

Anno  gratia?  cxxxvi.  Bellum  Judaicum,  quod  in  Pala3stina 
gerebatur,  finem  accepit. 


Id. 


Primus  ex  gentibus  Jerosolimorum  episcoptis  Marcus 
ordinatur. 

Anno  gratia?  cxsxvn.  Jerosolimis  primus  ex  gentibus  Mar- 
cus constituitur  episcopus,  cessantibus  bis  qui  ex  circumci- 
sione  fuerant. 


Ado,  col. 

82. 


Antoninus  imperator. 

Anno  gratia?  cxxxvm.  Antoninus,  cognomento  Pius,  impc- 
rator  creatus,  annis  viginti  et  non  plenis  tribus  mensibus  im- 
peravit.  Hie  adeo  tranquille  vixit,  ut  merito  pius  et  pater 
patria?  sit  appellatus. 

Papa  norms. 

Vit.  Pontif.  Anno  gratia?  exxxix.  Thelesphorus  Papa  sedit  in  cathedra 
Boniana  annis  xi.,  mensibus  tribus,  et  diebus  viginti ;  et  cessavit 
sedes  diebus  septem. 

Nota  pietatem. 

Ado,  col.         Anno   gratia?   cxl.      Antoninus    cum    filiis    suis,    Aurelio    et 
82,  Lucio,  in  omni  regno  Eomano,  cautionibus  incensis,  cunctorum 

debita  relaxavit. 
Id.  col.  83.       Anno   gratia?   cxli.     Justinus  philosophus   librum   de  Chris- 
tiana religione   compositum  Antonino   tradidit,  eumque   benig- 


124  MATTH^EI   PARISIENSIS 

A.D.  141.  num.  erga  Christianos  fecit ;  qui  non  longc  post  suscitata 
persecutione,  prodente  Crescente  Cinico,  joro  Christo  sanguinem 
fudit. 

De  hceresi  Valentiniana. 

Anno  gratiaa  cxlii.     Haaresis  Valentiniana  et  Marcionis    Ec-  Ado,  col. 
clesiani  Christi    fraudulenter    impugnat ;     cujus    pestis   inven-  83; 
tores   seonas,    id    est,    saacula    quaadam,  in    originem    creatoris  TJ,S1  or\ 
inducunt.     Christum  quoque  de  Virgine   corpus   non   assump-  y^  5_  ' 
sisse,  sed  per  earn,  quasi  per  fistulam,  transisse  profitentur. 

Galienus  medicus. 

Anno  gratiaa  cxliii.     Gallienus  insignis  medicus,  et  Pergamo  Ado,  col. 
genitus,  Romaa  clarus  habetur.     Eodem  tempore  sub  Antonino  83- 
imperatore,  sanctus  Alexander  episcopus   martyrium   sumpsit,  Martyrol. 
qui  post  multa  tormentorum  genera  gladio  occubuit.  „,  g     ' 

Papa  decimus. 

Anno  gratiaa  cxliv.     Pius  Bomanee    ecclesiaa    ordinatur    epi-  Ado,  col. 
scopus.      Eodem     tempore,    apud    Spoletum,    sancti    Concordi  83- 
presbyteri  passio  celebratur,  qui  post  varia  tormenta,  ad  ulti-  x>™?_ 
mum  gladio  percussus  martyrium  complevit.  1  Jan. 

Anno   gratiaa    CXLV.     Antiochi    constituitur    episcopus  Herus.  Hieron. 
Sub  eisdem  diebus   sanctus  Pontianus,  jubente  Antonino  impe-  Martyrol. 
ratore,  martyrii    palmam   post  multarum  tribulationum   ignes,  Roman, 
ad  martyrii  gloriam  laudabiliter  pervenit.1 

Anno  gratiaa  cxlvi.     Alexandriae    episcopatum  suscepit  Mar-  Hieron. 
cus.      Per    idem   tempus,    apud    Smirnam,    sanctus  Policarpus  Martyrol. 
episcopus    temporibus    Antonini    igni     traditus    et    ad    purum  Roman, 
examinatus,  a  Domino  meruit  coronari.  "      an' 

Anno    gratiaa    cxlvii.      Yalentinus   haareticus    agnoscitur,    et  Hieron. 
permanet     usque     ad    Nicetum.      Circa    eosdem    dies    beatus  Martyrol. 
Philippus,    episcopus    in    urbe    Cortina,    sanctitate    perfectus,  R°man- 
obdormivit  in  Domino.  Pri ' 

Anno  gratiaa  cxlviii.     Mesomedius 2  Cretensis  citharasdorum  Hieron. 
carminum  mnsicus  poeta  agnoscitur. 

Sanctus  Papirus  martyr  izatm\ 

Anno  gratiaa  cxlix.     Taurus  Hyretius,  Platonicaa  sectaa  phi-  Id. 

losophus,  clarus   babetur.      Eodem  tempore,  apud   Pergamum,  Adonis 

sanctus  Papirus  episcopus3  martyr  efficitur  gloriosus.  Martyrol. 

. col.  246. 

1  Sic,  the  compiler  having  joined  I       "  Mesomedius']  Vesomedius, 

together  two  modes  of  expression.      A.C.D.W.  West. 


W.  has  "  martyrii  gloriam  lauda- 
"  biliter  suscepit,"  and  omits  "  mar- 
"  tyrii  palmam." 


3  episcopus']    An   error   for  Jia- 
conus. 


CHRONICA   MAJORA.  125 

Papa  tmdecimus.  A.D.  150. 

Vit.Pontif.      Anno   gratis    cl.     Eginus   Papa   sedit   in   cathedra   Eomana 
annis   quatuor,  mensibus   tribus,   et   diebus    sex.      Hie   clerum 
composuit,  et  in  ordinibus  gradus  distribuit. 
Hieron.  Anno  gratiaa  cli.     Apollonius  Stoicus  et  Basilides  philosophi 

Cf.  Mar-  illustres  habentur.  Sub  eodem  tempore,  Maria  Virgo,  jubente 
tyrol.  Ro-  Antonino  principe,  per  martyrum  palmam  feliciter  migravit 
man-lNov- ad  Christum. 

Scmcta  Fellcitas  coronatur. 

Hieron.  Anno   gratiaa   cm.     Adrianus    Nichomediensis    et    Maximus 

Martyrol.  Tyrius  agnoscuntur.  Per  idem  tempus  sancta  Felicitas  cum 
Roman.  septem  filiis  suis,  jubente  Antonino  imperatore,  decollata  est 
23  Dec.       pro  Christo. 

Hieron.  Anno  gratias  citii.     Alexandrmaa  ecclesiaa  Celadion  episcopus 

floruit. 

Papa  duodecimals. 

Vit.Pontif.  Anno  gratia?  cliv.  Pius  sedit  in  cathedra  Komana,  annis 
xi.,  mensibus  tribus,  et  diebus  xxi. ;  et  cessavit  sedes  diebus 
xxii. 

Nota  prcec&ptwm  Angeli. 

Ado,  col.  Anno  gratia?  cly.  Hermes  librurn  scripsit,  qui  dicitur  Pas- 
83-  toris,  in  quo  praaceptum   angeli   continetur,  ut  Pascha   semper 

die  Dominica  celebretur. 
Id.  Anno  gratiaa  clvi.     Policarpus,  auditor  beati  Joannis,  Eomam 

veniens,  multos  ab  haaretica  labe  compressit,   qui  Valentini  et 

Cerdonis  fuerant  nuper  doctrina  corrupti. 
Id.  Anno  gratiaa  clvii.      Justus  Viennensium  episcopus  et  Lug- 

dunensium  Fotinus,  in  ecclesia  Christi  clari 1  habentur. 

Antoninus  imperator  moritur. 

Id.  Anno  gratiaa  clviii.     Antoninus  cognomento  Pius   ad  duode- 

cimum  ab  urbe  lapidem,  morbo  correptus,  interiit. 

Marcus  Antoninus  imperat. 

Hieron.  Anno  gratiaa  ciix.    Marcus  Antoninus  Verus  Komanum  asse- 

cutus    imperium,  imperavit   annis   xix.  et   mensibus    xi.      Hie 

1  clari~\  clams,  West. ;  W.  has  claruerunt.     It  is  altered  by  Paris.     Ado 
has  "  Justus  adhuc  clarus  habetur." 


126  MATTHjEI  parisiensis 


A.D.  159.  ascivit  sibi  ad  imperii  partem  Aurelium  Commodum  propin- 
quum  suum,  cum  usque  ad  hoc  tempus  singuli  Augusti 
fuerint. 

Quarta  ChrisUomorwm  persecutio  post  Neron&m  excitatur. 

Anno  gratiaa  clx.    Marcus  Antoninus  et  Aurelius  Commodus  Ado,  col. 
bellum  contra  Parthos  mirabili  virtute  et  felicitate  gesserunt.  83. 
Quo  etiam  tempore  persecutio  Cbristianorum,  quarta  jam  post 
Neronem  vice,  in  Asia  et  per  Gallias  excitata  est. 

Anno    gratiaa    clxi.     Pionius    et   Policarpus,    beati    Johannis  Id. 
discipulus    et    Smirneorum   episcopus,  illustre   duxerunt  mar- 
tyrium. 
p.  45.  Anno  gratia3  clxii.    In  Galliis  plurimi  pro  Ohristo  sanguinem  Id. 

gloriose   fuderunt.      Inter  quos    Justus   Yiennensis   episcopus, 
longo  tempore  exilio  maceratus,  martyr  efncitur  gloriosus. 

Be  Catafrigum  hceresi. 

Anno  gratiaa  clxiii.     Katafrigum  haaresis  exorta  est,  dicta  a  Hermann. 

Fri°;ia  provincia,  ubi  illius  auctores  extiterunt.  Contract. 

°      *  Isidor. 

Etymol. 

Continuatio  historian.    Papa  decimus  tertius.  T"i-  5- 

Anno  gratia3  clxiv.      Anicetus   sedit  in   catbedra   Eomana,  Vit.  Pontif. 
annis   undecim.       Hie  constituit  ut  clerici  comam    non  mitri- 

rent. 

Fotinus  Lugdunensium  episcopus  martyrizatur. 

Anno  gratiaa  clxv.       Fotinus  Lugdunensium   episcopus,  se-  Ado,  col. 
nex   mirabilis,  cum   aliis  xlviii.  ex    Lugdunensi   et  Viennensi  83. 
urbibus,  martyrium  suum  impleverunt.1 

Item. 

Anno  gratias  clxvi.    Severinus,  Exuperius,  et  Pelicianus,  apud  Id. 
Yiennam  martyrio  coronantur. 

Nota  mortalitatem. 

Anno  gratiaa  clxvii.     Tanta  lues  in  iiltionem  martyrum  per  Oros.  vii. 
Italiam  diffusa  est,  ut   passim  villas   et   agri   sine   cultore   et  15- 
babitatore   remanerent,  nee   etiam   Gallia  ab  bac  peste  evasit 
illaasa. 

1  impleverunt]  hnplevit,  West. 


CHRONICA   MAJORA.  127 


Item  nota  terrcemotum.  A.D.  168. 

Hist.  Misc.       Anno  gratias  ci/xvin.    Terraamotus,  cum  interitu  civitatuni,  et 
x>  inundationes x  fluminum,  per  diversas  provincias  crebrescebant. 

Agmina  quoque  locustarum  agros  penitus  infestabant. 

Item  continuatio. 

Ado,  col.         Anno  gratiaa  clxix.      Aurelius  Commodus,  dum  in  veliienlo 
83-  cum    fratre    sederet,   morbo    quern    Graaci    apoplexiam   vocant, 

interiit.     Quo  defuncto,  Marcus  Antoninus  reipublicaa  aliquan- 

tulum  solus  prasfuit. 

Lucius. 

Id.  Anno  gratiae  clxx.     Marcus  Antoninus  Lucium  Commodum 

filium  suum  assumpsit  in  regnuni.    Qui  etiam  leges  severiores 

novis  constitutionibus  temperavit. 
Id.  Anno  gratias  clxxi.     Marcus  cum  filio  suo,  omnia  simul  fis- 

calium  negotiorum  calumniosa  monumenta,  in  forum  congesta, 

jussit  incendi. 
Id.  Anno  gratias    clxxii.     Mellitus  Asianus,  Sardicensis   episco- 

pus,   Marco  Antonino  imperatori  pro  Christianis  apologeticum 

tradidit. 

Hceresis, 


Isidor.  Anno   gratiaa    clxxiii.      Montani    heeretici    sunt    exorti,    sic 

Etymol.       dicti  eo  quod   tempore   persecutionis    in   montibus   latuerunt; 
qua  occasione  se  a  corpore  Ecclesiaa  catholics  diviserunt. 


vin.  5. 


Item. 

Oros.  vii.         Anno  gratiae  clxxiv.     Marcus  Antoninus  imperator,  cum  filio 

15-  suo    Lucio,  Marcomannicum "  bellum   feliciter    peregit.       Sed 

Ado.  col.     postquam  gentes  barbara?,  Wandali  scilicet  Sarmataa,  et  totum 

83.  pene  Germaniacum  Eomanum  exercitum  circumvexerant,3  qui- 

dam  milites  Christiani,  qui   cum   imperatore    erant,  in   magna 

constantia  nomen  Christi  invocantes,  hostes  perterritos  in  fugam 

coegerunt.      Quod    imperator    senatui     literatorie    significans, 

victoriam  suam  Christo  gaudenter  attribuit. 


D. 


1  inundationes]  inundicationes,  A.  I  W.  ;  Manicum,  West.    One  MS.  of 

"West,  omits  Lucio. 

3  circumvexerant]     circiuneinxe- 
Marcomannicum']      Mannicum,  j   r|mt>  w .  circumcinxeraiit,  West. 


128 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D.  175.  Papa  decimus  quarius. 

Anno  gratia?  clxxv.     Sotherus  Papa,  post  Anicetum,  sedit  in  Vit.  Pontif. 
cathedra  Romana  annis  noveni  mensibus  tribus  et  diebus  xxi., 
et  cessavit  sedes  diebns  xxii.     Hie  constituit  ut  nulla  monialis 
sacra  vasa  vel  pallam   sacratam   contingeret,  vel  incensum   in 
tburibulo  poneret. 

Hmresis. 

Anno   gratia)   clxxvi.       Tatianus   ha?resiarcha   suo    dogmate  Ado,  coll. 

Ecclesiam    Christi   obfuscare    conatur;   a  quo  etiam  Encratitse  83.'  84, 

exorti  sunt,  dicti  eo  quod  carnes  abominantur.     Hunc  errorem  if1  ov\ 
a  ■  .j.  a  ■      ■  Etymol. 

bevenanus  auxit,  a  quo  Sevenani.  yiii#  5 

Theophilus  prcesul. 

Anno   gratia?  clxxvii.     Theophilus   praasul  sextus  Antiochia?  Ado,  col. 
ecclesia?  floruit,  et  Finitus J  Cretensis,  G-nosse2  urbis  episcopus.  84. 


Lucius  imperator. 

Anno  gratia?  clxxviii.      Marcus   Aurelius   Antoninus  impe-  id. 
rator    in    Pannonia    constructus,3    repentino    morbo    correptus 
interiit.      Quo    defuncto,    Lucius    Antoninus    Commodus,  Alius 
ejus,  imperavit  annis   xiii.     Hie   adversum   Germanos   bellum 
feliciter  gessit. 

Item. 

Anno  gratia?  clxxix.     Lucius  Antoninus,  luxuria   et  indigni-  id. 
tatis  dedecore  depravatus,  gladiatoris  saapissime  armis  in  ludo 
depugnavit,  et  in  amphitheatro  feris  sese  frequenter  objecit. 

Gapitolium  Romce  incenditur. 

Anno    gratia?    clxxx.    Capitolium    Roma?  fulmine  projectum  id. 
est,  ex  quo  facta  inflammatione,  bibliothecam  majorum  studio 
compositam    et    aades    alias    juxta    sitas,    rapaci    turbine    con- 
cremavit. 


1  Finitus']  Sic.  Finitus  or  Piny- 
tus,  Ado,  Hieron.,  Freculph.,  Her- 
manu.  Contract.,  and  Marian.  Scot. 


2  Gnosce]  Gnose,  A. ;  Gn'ose,  C. 
Gen'ose,  D. 

3  constructus']    constitutes,  West., 
as  Ado  and  Orosius. 


CHRONICA  MAJORA.  129 

Item.  A.D.  181, 

Ado,  Anno  gratia?  clxxxi.      Lucius  imperator  plurimos  senatores, 

col.  84.        et  maxinie  illos  quos  advertit  nobilitate  et  indusfcria  excellere,1 
interfecit. 

Dionisius,  discipulorum  Christi  auditor. 

Id.  Anno   gratia?   clxxxii.       Hyrena?us,  episcopus   Lugdunensis, 

insignis   habetur,    et   Dionisius,  discipulorum    Christi  auditor, 
Viennensem  ecclesiam  tunc  regebat. 

Item. 

Id.  Anno  gratia?  clxxxiii.  Imperator,  Colossi  capite  sublato,  sua? 

imagini  caput  ejus  jussit  imponi. 


Id. 


Item. 

Anno  gratia?   clxxxiv.      Theodotion   Ephesius,   divina?    legis 
interpres  tertius,  clarus  apparuit. 

'Britannia  primo  fidem  Christi  suscepit.    Papa  xvus. 

Vit.  Pontif.      Anno   gratia?    clxxxv.     Eleutherius    Papa    sedit   in   cathedra 
Bomana  annis  xv.,  niensibus  sex,  et  diebus  quinque,  et  [cessavit] 
Galf.  Mon.  sedes  diebus  sex.      Eodem  tempore  Lucius,  Britannorum  rex,  Lucius, 
iv.  19.  ad  eundem  Papam  epistolas   direxit,  petens   ab  eo   ut  Christi-  £,1D» . 

anus  efficeretur.  Beatus  vero  pontifex,  comperta  regis  devo- 
tione,  misit  ad  ilium  doctores  religiosos,  Pagaunum  et  Duvianum, 
qui  regem  ad  Christum  converterent  et  lavacro  abluerent  salu- 
tari.  Quod  cum  factum  fuisset,  concurrerunt  ab  baptismum 
nationes  diversaa,  exemplum  regis  sequentes,  ita  ut  in  brevi 
nullus  inveniretur  infidelis.  Beati  igitur  doctores,  cum  per 
totam  Britanniam  paganismum  delevissent,  templa,  qua?  in 
honore  plurimorum  deorum  fundata  fuerant,  uni  Deo  ejus- 
demque  Sanctis  dedicaverunt,  diversisque  ordinatorum  ccetibus 
expleverunt.'2  Constituerunt  etiam  in  diversis  civitatibus  regni  Episcopal 
xx.  et  viii.  episcopos,  qui  tribus  archiepiscopis  et  sedibus  me-  see.s  in 
tropolitanis  submittebantur.  Prima  sedes  Londoniis  erat,  cui  l  m' 
submissa  est  Loegria  et  Cornubia,  quas  provincias  Sabrina  a 
Kambria  sejungit.  Secunda  apud  Eboracum,  cui  submissa  est 
Deira  et  Albania,  quas  magnum  flumen  Humbri  a  Loegria 
secernit.  Tertia  in  urbe  Legionum,  cui  subjacuit  Kambria,  id 
est,  Wallia,  quam    Sabrina  a  Loegria   secernit.       Hanc  urbem 

1  e.xcdlere\  So  Par.,  as  Ado  ;  A.  I       -  expleverunf]  repleverunt,  West., 
has  cxcellentie,  as  West.  I  as  Galf.  M. 

I 


130 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


A.D.  185.  super  Oscam  fluvium  in  Glarninorgantia  olim  fuisse  sitam,  ve- 
p.  46.  teres  muri  et  sedificia  '  protestantur. 

Fides  Ghristi  in  Britannia  confirmatur. 

Anno  gratise  clxxxvi,  Beati  antistites  Fagaunus  et  Duvi-  Galf.  Mon. 
anus  Roraani  reversi,  cuncta  quae  fecerant,  impetraverunt  a lv-  20» 
Papa  beatissimo  confirmari.2  Quibus  peractis,  redierunt  in 
Britanniam  prasfati  doctores,  cum  aliis  quampluribus,  quo- 
rum doctrina  gens  Britonum  [in  fide  Cbristi  in  brevi  fundata 
refulsit.  Istorum  autem]  nomina  et  actus  in  libro  reperiuntur, 
quern  Gildas  bistoricus  de  victoria  Aurelii  Ambrosii  conscripsit. 

Lucius  rex  ecclesias  Britannice  libertatibtis  munivit. 

Anno  gratise  clxxxvii.  Gloriosus  Britonum  rex  Lucius,  cum  Id.  v.  1. 
infra  regnum  suum  vera3  fidei  cultuni  magnificatum  esse 
vidisset,  possessiones  et  territoria  ecclesiis3  et  viris  ecclesias- 
ticis  abundanter  conferens,  cbartis  et  monimentis  omnia  com- 
munivit.  Ecclesias  vero  cum  suis  coemiteriis  [ita]  constituit 
esse  [libera  ut]  quicunque  malefactor  ad  ilia  confugeret,  illce- 
sus  ab  omnibus  remaneret.  Deinde  in  dilectione  Dei  et  prox- 
imi  feliciter  vivens,  regnum  suum  in  tranquillitate  maxima 
moderavit. 

Eleutherii  constitutum.* 

Anno   gratite   clxxxviii.       Eleutberius,   Romance   urbis    epi-  Vit.Pontif. 
scopus,  constituit   ut    nulla  esca  5  a  Cbristianis   reptidiaretur, 
quaa  tamen G  rationalis  et  bumana  esset. 

Anno  gratias  clxxxix.  Egissipus,  Jerosolimitanus  episcopus  Cf.  Fre- 
vicesimus,  et  ecclesiastics  historiaa  scriptor  veracissimus,  clarus  ciuph.  ii. 
babetur.  2>  17- 

De  Lucio  imperatore. 

Anno  gratise  cxc.     Lucius    [Commodus]   imperator,   cunctis  Ado, 
incommodus,  in  domo  Vestali  strangulatus  interiit.  co1-  84- 


1  et  cedificia]  om.  Chetham ;  the 
words  are  in  the  other  MSS.  of  West. 
In  some  of  the  MSS.  of  West,  there 
follows  here  a  paragraph  about 
Westminster  and  Thorney. 

2  confirmari]  conformari,  A.  ; 
Par.  has  vel  fir  above  ;  confirmari, 
CD. 

3  ecclesiis']  From  this  word  to 
the  end  of  the  paragraph  is  from 


some  other  source  than  Galf.  Mon. 
The  words  in  brackets  are  from  the 
MSS.  of  West. 

4  A.  has  for  the  title,  Eleutherius 
constituitur. 

5  esca]  ecclesia,  A.C.D.W.  The 
MSS.  of  West,  vary  between  the 
two  words. 

6  tamen]  cum,  A.C.D. 


CHRONICA   MAJORA. 


131 


Ado, 
col.  84. 


Id.  84,  85. 


Be  Eelio.  A.D.  191. 

Anno  gratiaa  cxci.  Helyus  Pertinax,  imperator  a  senatu 
creatus,  sex  mensibus  imperavit,  quibus  vix  expletis,  scelere 
Juliani  in  palatio  csesus  est ;  qui  post  eum  septem  mensibus 
imperavit.    Hunc  Severus  bello  civili  victura  interfecit. 

Item. 

Anno  gratia;  cxcu.  Severus  genere  Afer,  Eomanum  conse- 
cutus  imperium,  imperavit  annis  xviii.  Hie  natura  sasvus l 
nmltis  saspe  bellis  laceratur.  Fortissime  quidem  rempublicam, 
sed  laboriosissinie,  rexit. 


Item  continuatio. 

Id.  85.  Anno  gratite  exem.     Severus  Pescenninum  Nigrum,   qui   in 

Mgj-pto  et  Syria  ad  tyrannidern  aspiraverat,  apud  Crecum 2 
vicit  et  interfecit. 

Item. 

Id.  Anno  gratia?  cxciv.     Judasos  et  Samaritas  rebellare  conantes, 

ferro 3  Severus  coercuit ;  Partbos,  Arabes,4  Adlabenosque  supe- 
ravit. 

Quintet,  post  Neronem  persecutio  in  Ghristietnos. 

Id.  Anno  gratiaa  exev.    Post  Neronem,  Severus  quintam  persecu- 

tionem  in  Cbristianos  excitavit,  plurimique  sanctorum  per 
diversas  provincias  inartyrio  coronantur,  inter  quos  Leonides 
pater  Origenis,  et  Clemens  Alexandrinas  ecclesia)  episcopus, 
martyrium  compleverunt. 

Item. 

Id.  Anno  gratiaa  cxcvi.     Hyrenaeus   Lugdunensis,    cum  maxima 

multitudine  et5  diversa  sexus  et  eetatis,  martyrium  pro  Cbristo 
suscepit. 

Claudius  Geesar  gerimitur. 

Id.  Anno  gratiee  cxcvu.    Claudius  Albinus,  qui  se  in  Galliis  Ca3- 

sarem  fecerat,  apud  Lugdunum  interfectus  est. 


1  scevuS-\   A.C.D.O.W.,    as  Ado, 
Orosius;  severus,  "West. 

2  Crecum]  Cizecum,  Ado,  and  so 
West. 

3  ferro]  ferre,  A.C.D. 


4  Arabes]  Altered  by  Par.  from 
Arabas. 

5  et]    Inserted  by  Par.  ;   not  in 
West. 

I  2 


132  MATTH^I    PARISIENSIS 


A  J).  198.  Bapa  sextus  decimus. 

Anno  gratia?  cxcvm.     Victor  Bomana?  sedis  pontifex  effectus  Vit.  Pontif. 
est,  mansit    in   ea   annis    decern,    niensibus    duobus,  et  diebus 
decern,  et  cessavit  sedes  diebus  sex.     Hie   constituit  Pascba  a 
luna  decima  quarta  primi  mensis  usque  in  vicesimam  primam 
celebrari. 

Item  hceresis. 

Anno  gratis  cxcix.     Apollonius,  vir  disertissimus,  scribit  ad-  Ado, 
versum    Montanum,   Priscam,    et    Maximillam    ba?reticos,    qui  col.  84. 
Spiritum  Sanctum  non  Apostolis,  sed  sibi  tradituni  affirmant.    gL^j 

viii.  5. 
Be  Serapione  episcopo. 

Anno  gratise  cc.     Serapion,  Antiocbena?   ecclesia?    episcopus,  Ado, 
et  Apollonius  senator,  martyres  efficiuntur.  c°l-  84- 

Lucius  rex  Britannorum  obiit. 

Death  of  Anno  gratia?  cci.     Inclitus  Britannorum  rex  Lucius,  in  bonis  Galf.  Mon. 

Lucius.  actibus  assumptus,  Claudiocestria?  ab  bac  vita  migravit  adV-1>2- 
Christum,  et  in  ecclesia  prima?  sedis  bonorifice  sepultus  est. 
Quo  defuncto,  discidium  inter  Britones  surrexit,  quia  absque 
ha?rede  decessit,  et  Bomana  potestas  infirmata  est.  Mansit 
itaque  Britannia  in  discidio  usque  ad  adventum  Severi,  qui 
eam  postea  Bomana?  restituit  dignitati. 

Item. 

Anno   gratia?  ecu.     Imperante  Severo,  Perpetua  et  Felicitas  Ado, 

apud  Cartaginem  Affrica?,  in  castris  bestiis  deputata?  sunt  pro  co1,  85, 

Christo  ad  devorandum,  nonas   Martii,  et    cum   eis   BeTOcatus  .   •     ai" 

tyrol. 
et  Saturninus.     Secundolus  vero,  diu  in  carcere  positus,  quievit  coi  036. 

in  Cbristo. 

Continuatio. 

Anno    gratia?    cciii.      Panta?nus,    Sfcoica?    secta?    pbilosopbus,  Ado, 
qui    primum    in    Indiana    Demetrio    Alexandria?    episcopo    ad  co^  85, 
docendum  missus,  operc  et  exemplo  Ecclesiam  Cbristi  instruit. 

Simachus  leg  is  interpret  claruit. 

Anno    gratia?  cciv.  Symmacus,  divina?  legis  interpres  quartus,  Id. 
insignis  babetur.. 


CHKONICA   MAJOltA.  133 

Severus  in  Britannia  murum  a  mari  usque  acl  mare  constrwx.it.    A.D.  205. 

Galf.  Mon.       Anno    gratis    ccv.     Severus    in    partes   Britannicas    bellum 
v*  transfert,  ubi  magnis  1  gravibusque   prasliis  seepe  gestis  maxi- 

mam  insulas  partem  sibi  subjugavit.  Partem  vero  quam  ad 
tempus  subjugare  nequibat,  trans  Deiram  coegit  in  fugam,  a 
quibus  saapius  diris  debellationibus  fatigatus,  multos  de  suis 
militibus  frequenter  amisit.  Decrevit  igitur  receptam  insula? 
partem,  a  gentibus  indomitis,  fossatis  et  muris  disfcinguendam, 
ut  hostes  atrocissimos  a  se  longius  arceret.  Construxit  itaque  "Wall  of 
fossatum  magnum  murumque  firmissimum,  et  crebris  turribus  Severus. 
communitum,  per  centum  triginta  duo  milia  passuum,  a  mari 
ad  mare,  et  custodibus  dispositis  ad  Eboracum  contendit. 

Severus  in  Britannia  interfectus  est. 

W.  Anno   gratiae   ccvi.     Fulgentius,  dux   populi   profugati,  cum 

muro  sese  suosque  prasclusos  cognovisset,  transfretavit  in 
Scytbiam,  ut  Pictorum  auxilio  restitueretur  pristinaa  dignitati. 
Cumque  ibi  omnem  patriaa  juventutem  collegisset,  cum  maximo 
navigio  reversus  est  in  Britanniam,  atque  Eboracum  obsedit : 
quod  cum  Severo  nunciatum  fuisset,  illico  cum  suis  obsidio- 
nem  petivit.  Sed  cum  pugnam  acrius  confecissent,  interfectus  Death  of 
est  Severus,  et  Fulgentius  letaliter  vulneratus.  Reliquit  vero  Severus. 
Severus  duos  filios,  Bassianum  et  Getam ;  ex  quibus  Britanni 
Bassianum  elegerunt,  quia  matre  Britannica  natus  fuerat; 
Bomani  vero  Getam,  quia  ex  utraque  parte  illos  contingebat. 
Proinde  fratres  pugnam  commiserunt,  in  qua  Geta  interficitur, 
et  Bassianus  victoria  potitur.  Deinde  cum  omni  celeritate 
Eomam  profectus  est. 

Imperator  Bassilianus. 

Ado,  Anno  gratise  ccvii.     Bassianus  Aurelius  Antoninus  Caracalla  p.  47. 

col.  85.        principatum   adeptus,    irnperavit   annis    septem,    j^atre    Severo 

asperior  in  omnibus  apparens.    Hie  etiam  libidine  adeo  fervebat, 

quod  novercam  suarn  Juliam  uxorem  duxit. 

Divinai  legis  editio  qidnta  reperitv/r. 

Id.  Anno    gratia?    ccviii.     Jericbo,    quinta    editio    divinae    legis 

reperta  est,  cujus  auctor  non  apparet. 


1  magnis']  magnum,  A.C.D. 


134  MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D.  209.  Papa  decimus  septimus. 

Anno  gratis  ccix.     Zephirus  Papa  sedit  in  cathedra  Eomana  Vit.  Pontif. 
annis  octo,  mensibus    sex,  et  diebus    decern,  et   cessavit  sedes  . 
diebus  sex. 

Nota  hceresim. 

Anno  gratia?  ccx.  Imperante  Bassiano,  Symmacus  ha?resim  Eusebius 
suam  diffudit,  pra?dicando  Christum  de  Joseph  semine  fuisse  (Ru™1-) 
natum,  legemque  Mosaicam  Judaico  ritu  fore  servandam.  Eccles  vi 

14. 

Item  continuatio. 

Anno  gratia?  ccxi.    Alexander  episcopus  Capadocensis,  cum,  Ado, 
desiderio    sanctorum    locorum    visendi,    Jerosolimam    veniret,       •      • 
vivente  adhuc  Narcisso,  ejusdem  urbis  episcopo  senilis1  a?tatis, 
Domino  per  revelationem  idipsuni   monente,  in    loco    Narcissi 
episcopus  constituitur. 

Continwxtio. 

Anno   gratia?   ccxn.     Tertullianus  Afer,    centurionis    procon-  Id. 
sularis    Alius,  omnium   ecclesiarum   sermone   celebratur.      Qui 
postmodum  ad  Montani   dogma   dilapsus,  adversum  Ecclesiam 
volumina  scripsit. 

Imperator  occiditur. 

Anno    gratia?   ccxni.     Bassianus    imperator    contra    Parthos  Id. 
bellum  movens,  inter  Edessam  et   Carras  ab   hostibus  circum- 
ventus  occisus  est. 

Macrinus  imperator. 

Anno  gratia?  ccxiv.     Macrinus  prasfectus  imperium  invadens,  Id. 
uno  anno  imperavit.     Emenso  autem  anno   a  militari  tumultu 
interfectus  est. 

Item. 

Anno    gratia?    ccxv.     Marcus   Aurelius   Antonius    imperium  Id.  col.  86. 
adeptus,  et  tenuit  quatuor  annis. 


1  senilis']    A.   had  persenilis,   as   I  erased    per ;    CD.    senilis.      Two 
Chetham,Ado,  and  Bede,  Par.  having   |  MSS.  ofWest.  have  per  seculis. 


CHRONICA  MAJORA.  135 

Item.  A.D.  216. 

Ado,  Anno   gratiae  ccxvi.     In    Palaastina    Nicbopolis,  prius    qiiEG 

col.  86.        Emnians    vocabatur,    urbs    condita    est.       Haec    est    Emmaus 

quarn  Dominus,  post  resurrectionera  suam,  suo  ingressn  sanc- 

tificare  dignatus  est. 

Hceresis. 

Id.  Anno   gratiae   ccxvu.      Sabellius    ha3resiarches    apparet,    qui 

Isidor.         unam  personam,  Patris,  et  Filii,  et  Spiritus  Sancti,  praedican- 

%nf L       dam  esse  astruxit. 
vui.  5. 

Alexander  imperator. 

Ado  Anno  gratiae  ccxviii.     Alexander,  senatus  ao  militum  volun- 

col.  86.  tate  imperator  creatus,  xiii.  annis  digno  aequitatis  praeconio 
imperavit. 

Papa  deeimus  octavus. 

Vit.Pontif,  Anno  gratiae  ccxix.  Calixtus  sedit  in  cathedra  Eomana, 
annis  quinque,  mensibus  dnobus,  et  diebus  totidem,  et  cessavit 
sedes  diebus  sex.  Hie  constituit  jejunium  quatuor  temporum 
fieri  per  annum,  ad  impetrandam  aeris  serenitatem  et  frngum 
abundanti  am. 

Sexta  divince  legis  editio  reperitur. 

Ado,  Anno    gratiae    cexx.     Sexta    editio   divinae    legis   Nichopoli ' 

col.  86.        reperta  est,  cujus  auctor  non  apparet. 

Id.  Anno  gratiae  ccxxi.     Ypolifcus  episcopus,  qui  multorum  opus- 

culorum   conditor   extitit,    temporum   canonem   conscripsit,    et 

hucusque  perduxit. 

Item  continuatio. 

Id.  Anno   gratiae    ccxxn.     Mammaea,    imperatoris    mater   Cbris- 

tianissima,  Originem   presbyterum  audire  curavit,  eumque    ab 
Antiochia  accitum  in  summo  bonore  babuit. 

Item. 

Id.  Anno  gratiae  ccxxiii.     Alexander  imperator,  in  Persas  expe- 

ditionem  movens,  Xersen  regem  eorum  victor  oppressit. 

Papa  decinms  nonus. 

Vit.  Poiitif.  Anno  gratiae  ccxxiv.  Urbanus  tenuit  cathedram  Komanam 
annis  octo,  mensibus  decern,  diebus  undecim ;  et  cessavit  sedes 

1  Nichopoli]  Neapoli,  Marian.  Scot. 


136  matth^ei  pakisiensis 

A.D.  224    diebus   xix.      Hie   multos   mobiles   ad   fidem    Christi   et    mar-  Ado, 
tyrium  roboravit.  co^-  86« 

Sancta  Cecilia  martyrizatur. 

Anno    gratiae  cexxv.     Almachius,    Romanaa  urbis  praafectus,  Martyrol. 

in  Christianos  atrociter  saaviens,  beatam  Ceciliam   ad  martyrii  fj f™an" 

22  Dec. 
palmam   perduxit.     Cujus    iniraculis    et    exemplis,    Tyburtius,  ^0 

Valerianus,  et  Maxinius  martyrium  laudabiliter  compleverunt.  col.  86. 


Item. 

Anno  gratia^  ccxxvi.    Alexander   imperator,   Xersen,   regem  Hieron. 
Persarum,  gloriosissirne  vicit. 


Ulpmnus  claret. 

Anno   gratia3   ccxxvu.     Ulpianus   juris    consultus,    assessor  Id. 
Alexandri,  insignis  babetur. 

Eodem  tempore,  plurimorum  martyrum  martyrium  celebratur, 
quos  Alexander  imperator  capitali  sententia  damnavit. 

Item. 

Anno    gratiae    ccxxvin.     Terminus     presbyter    Antiocbenus,  Hieron. 
Ypolitus,  Berillus,  et  Hostrenus,  clari  scriptores  babentur. 


Nota  martyrium. 

Anno  gratia?  cexxix.     Passus  est  beatus  Calepodius  presbyter,  Martyrol. 
sub  Alexandre  imperatore,  quern  fecit  gladio  occidi,  et  corpus  J*0™^- 
per  civitatem  trabi,  atque  ad  extremum  in  Tyberim  jactari. 


Palmatius  martyrizatur. 

Anno  gratiaa  cexxx.     Zebennus,  Antiochiae    episcopus,  clarus  Hieron. 

babetur.      Eodem   tempore    Palmatius    consul,    cum    uxore    et  Martyrol. 

Roman. 
10  Mai. 


filiis  et  sociis  quadraginta  promiscui  sexus,  illustre  martyrium  *"'""'"' 


duxit. 


Item. 


Anno  gratiae  ccxxxi.     Origenes  in  Alexandria,  cum  se  prop-  Diceto, 

ter  amorem  res;ni  caalestis  castrasset,  et    licenter  cum  viris  et  MS.  Reg. 

mulieribus    babitasset,    ab  Alexandria    Jerosoliniam   venit,    ob  r  ' :  ;    ' 

,  .  .     .         -,.„,  1.  ll  o, 

quam  causam  per  orbem  universum  legitur  dinamatus. 


CHRONICA  MAJORA. 


137 


Papa  vicesimus.  .  ^  „__ 

1  A.D.  2.32. 

Vit.  Pontif.      Anno  ccxxxn.1     Pontianus  sedit  in   cathedra   Romana,  annis 

v.,  mensibus  ii.,  et  diebus  ii. 


Hieroru 


Ado,  col. 
86. 


Id. 


De  morte  Alexandri  imperatoris. 

Anno  gratise  ccxxxni.  Alexander  imperator  apud  Mogon- 
tiacum  a  tumultu  militari  interfectns  est,  postquam  annis  tre- 
decim  imperaverat. 

Maximinus  imperator. 

Anno  gratiaa  ccxxxiv.  Maximinus,2  nulla  senatus  voluntate, 
imperator  ab  exercitu,  postquam  bellum  in  Germania  prospere 
gesserat,  creatus,  tribus  annis  imperavit. 

Item  imperator  adversus  preelatos  persecutionem  movet. 

Anno  gratiaa  ccxxxv.  Maximinus  adversus  ecclesiarum  pras- 
latos  persecutionem  movit,  et  maxime  propter  Mammasam 
Alexandri  matrem,  cui  successerat,  et  ejus  familiam  Chris- 
tianissimam,  unde  plurimi  per  palmam  martyrii  ad  caslica 
regna  subvolarunt. 


Pontianus  Papa  martyrizatur . 

Id.  Anno  gratise  ccxxxvi.      Pontianus,  Romanaa  sedis  episcopus, 

martyrio  coronatur  ac  in  ccemiterio  Calixti  sepultus  est. 

Anierns  Papa  xxitlg. 

Vit.  Pontif.  Anno  gratiaa  ccxxxArn.  Antberus  sedit  in  cathedra  Romana, 
mense  uno  et  diebus  xv.,  quibus  exactis  per  martyrium,  ju- 
bente  Maximino,  caelum  penetravit.     Sed  paucis  elapsis  diebus 

Hieron.        idem  Maximinus  a  Pompeieno  interfectns  est. 


Ado,  col. 
86. 


Gordianus  imperator. 

Anno  gratia?  ccxxxviii.  Gordianus  Romanum  assecutus  im- 
perium,  annis  sex  imperavit.  Nam  Pompei[en]us  interfector 
Maximini  et  frater  ejus  Albinus,  qui  imperium  usurpaverant, 
mox  in  palatio   sunt   interfecti. 


1  From  this  point  the  MSS.  of 
Matthew  of  Westminster  differ  from 
MS.  A.,  and  it  is  identical  with 
the  MSS.  of  Roger  of  Wendover 
up  to  1013.  It  is  collated  with  the 
MS.  of  Wendover  in  the  Bodleian 


Library  (Douce,  207),  denoted  by 
W.,  and  the  earlier  one  in  the 
Cotton  collection,  Otho  B.  5,  a 
great  portion  of  which  is  injured 
by  the  fire  of  1721,  denoted  by  O. 
2  Maximinus']  om.  W. 


138  MATTHJ5I   PARISIENSIS 


A.D.  238.  Papa  xxiius. 

p.  48.  Eodem  anno  Fabianus  Papa  sedifc  in  cathedra  Eomana  annis  Vit.  Pontif. 

xiv.,  mensibus   undecim,  et  diebus  tobidem. 

Anno  gratia?   ccxxxix.      Lucius x    Africanus   inter    scriptores  Ado,  col. 
ecclesiasticos    insignis    habetur.     Qui    etiam    in    philosopbicis  86- 
studiis   atque   omni   Grraecorum  doctrina   instructissimus  pra?- 
dicatur. 

Item. 

Anno  gratia?  ccxl.      Origenes  in  Ceesarea  Pahestina?   Theo-  Id. 
dorum     coguomento    Gregorium   et  Athenodorum,    episcopos, 
divina  philosophia  imbuit. 

Florentines  martyr. 

Anno  gratia?  ccxli.     Florentius,  Viennensis    episcopus,    vita  Id. 
et  doctrina  claruit.     Mansit   autem  usque  ad  Gralieni  et  Volu- 
siani  imperium,  exulatusque  martyrium  complevit. 

Item. 

Anno  gratia?  ccxlii.      Fabianus    Romanam   rexit   ecclesiam.  Id. 
In    cujus    promotione    Spiritus    Sanctus    in    specie    columba? 
super  caput  ipsius  descendit. 

De  Gordiano. 

Anno  gratia?  ccxliii.     Cordianus  adniodum  puer,  in  Orientem  Id. 
Partbicum   profectus,    suorum   fraude    prope    Oircesum  super 
Eupbratem  occisus  est. 

Philippics  imperator. 

Anno  gratia?  ccxliv.      Pbilippus    imperator    constitutus   im-  Id.  col.  87. 
peravit   annis   septem,    et   Philippum2  filium  suum  consortem 
imperii  fecit. 

Primus  imperator  Christianus. 

Anno  gratia?  ccxlv.      Imperator  Pbilippus  omnium  impera-  Id. 
torum  primus  efficitur  Christianus,  et 3  usque  in  finem  Chris- 
tianus permansit. 

1  Lucius']     Sic    A.   C.  D.,    erro-  j       3  et  .  .  .  permansit']  This,  which 
neously  for  Julius.  J  is  not   in   Ado,  _Orosius,  or  Bede, 

2  Par.  inserts  que,  !   seems  due  to  the  compiler. 


CHRONICA  MAJOEA. 


139 


Ado,  col. 
87. 


Nota  multitudinem  librorum  Origenis.  A.D.  246. 

Anno  ccxlvi.  Origenes  adversus  quendam  Celsum,  Epicu- 
reum  philosopkum,  qui  contra  nos  libros  scrips erat,  octo 
voluminibus  respondit ;  cujus  libros  Jeronimus  quinque  milia 
se  legisse  testator. 


Nativitas  Ghristi  celebratur  ab  Ecclesia  catholica. 

Id.  Anno  gratiaa  ccxxvii.     Nativitatis  Christi   annus  a  Christia- 

nissimo  iniperatore  Philippo  celebratur. 
Id.  Anno  gratia3  ccxlviii.     Post  tertium  imperii  Philippi  annum, 

millesimus  a  conditione  Eomaa  annus  expletus  est. 


Fabiani 
Decret.  10 
(Decretal. 
Pseudo- 
Isidor.  ed. 
Hinschius, 
p.  161.) 

Ado,  col. 
87. 


Nota  continuatiouem   historic®.     Tit  novum  chrisma  singulis 
annis  conficiatur. 

Anno  gratiae  ccxlix.     Papa  Pabianus  constituit,   ut   singulis 
annis  novum  chrisma  conficiatur  et  vetus  incendatur. 

Be  movie  im/peratoris. 


Anno  gratias  ccl.  Pbilippus,  tarn  pater  quam  filius,  licet  in 
locis  diversis,  ambo  tamen l  a  tumultu  militari  et  Decii  fraude 
interfecti  sunt. 

Anno  gratiaa  ccli.  Decius,  civilis  belli  incentor,2  anno  uno 
et  tribus  mensibus  imperavit.  Hie  ob  odium  Philippi,  cui 
successerat,  ad  persequendos  interficiendosque  Christiano  s  fe- 
ralia  dispersit  edicta,  et  Septimus  post  Neronem  in  Christicolas 
desaavit.  Hac  tempestate,  in  urbe  Eoma  passus  est3  Fabianus  ; 
apud  Ephesum,  sancti  septem  dormientes  ;  Jerosolimis,  Alex- 
ander episcopus ;  Eomaa,  Laurentius  et  Tpolitus. 

Anno  gratiaa  cclii.     Grallus,  cum  filio  suo  Volusiano,  regnum 4 
adeptus,  annis  duobus  et   quatuor  mensibus  illud  tenuit.     Quo 
tempore  pestilentia  ingens  per  onmes  pene  provincias  Eomani 
imperii   extenditur,    ob   ultionem   proculdubio   violati   nominis 
Christiani.     Eodem  tempore  Origenes,  presbyter  supramemora-  Death  and 
tus,  defunctus  est.    Cujus  scripta  in  locis  quibusdam  reperiuntur  ^ritings  of 
S.  August,  haaretica  pravitate  vitiata.     Astruxit  enim,  quod  omnes  qui  in       °  n" 
de  hsere.si-    peccatis,  licet  maximis,  vitam  finierunt,  diabolumque  et  omnes 
ejus  satellites,  post  longa5  tempora  purgandos,  regno  Dei  resti- 
tui,  et  rursus  ad  tormenta  relabi  atque  reverti.     Et  has  vices 


Id, 


Oros.  vii 
21. 

Martyro- 
log. 

Ado,  col 

87. 


1  ambo  tamen']   om.  W. 

-  incentor]  inventor,  West. 

3  A.  had  beatas,  as  West.,  which 


Paris    has    erased.      0.   W.    have 
Papa. 

4  regnum]  imperium,  W. 

5  longa]  longo,  A.  C.  D. 


140  MATTH^EI   PARISIENSIS 

A.D.  252.  alternantes  beatitudinum  et  miseriarum,  omnis  ratioxialis  crea- 
turae  dicit  semper  fuisse  et  semper  fore. 

Origen.  Hie  mille  et  eo  amplius  tractatus  et  multos  etiam  commen- 

tarios  edidisse  legitur,  et  seipsum  castitatis  gratia  castravit, 
licet  non  secundum  scientiam.  Fecit  etiam  istud,  ac  si  videns 
navis  gubernator  tempestatem  futuram,  gratia  declinandse 
tempestatis,  iratus  guberuaculum  frangat  ac  navem  fluctibus 
immergat. 

Eodem  tempore  Cyprianus,  doctorum  lumen,  Cartbagini  clarus  Ado,  col. 
babetur.     Tunc    Cornelius,    Bomanas    urbis    episcopus,    tenuit  87.- 
catbedram  annis  duobus,  et  totidem  mensibus,  et  diebus  decern.       -"    on  1  ' 
Hie  rogatus  a  quadam  matrona  Lucinia,  corpora  Apostolorum  Ado,  col. 
Petri  et  Pauli  de  catbacumbis  noctu  levavit,  et  Lucinia  beati  87- 
Pauli  corpus  posuit   in  suo  prasdio  in  via   Hostiensi,    ubi    de- 
collatus  fuit.     Corpus  vero  beati  Petri  Cornelius   Papa   posuit 
juxta  locum    ubi    crucifixus   fuerat.      Eodem   anno    Gallus    et 
Yolusianus,    dum   contra  Emilianum,  novis    rebus    studentem, 
bellum  civile  moliuntur,  occisi  sunt.     Emilianus    tanien   tertio 
mense  suaa  tyrannidis  extinctus  est. 

Valerianus  cum  filio  Galieno  imperavit. 

Anno     gratiaa    ccliii.     Valerianus,    cum    filio    Galieno,    im-  Id. 
peravit  annis  xv.     Hie  ita  prinium  sanctos  venerabatur,  ut  ejus  Eusebius 
domus  ecclesia  Dei  a  fidelibus  crederetur.  (Kuitm.), 


vii.  9. 


Lucius. 


Anno    gratia3    ccliv.       Lucius,    Bomanaa    urbis    episcopus,  Vit.  Pontif. 
tenuit   catbedram   annis   tribus,     mensibus  tribus,    et    diebus 
totidem. 

Be  octavo,  Ecclesice  persecutions. 

Anno  gratiaa  cclv.     Valerianus,  octava  in  Christianos  perse-  Ado,  col. 
cutione  commota,  statim  a  Sapore J  Persarum  rege  captus  lumi-  87>  88- 
nibusque  orbatus,  ignominiosissima  apud  Persas  servitute  con- 
senuit  donee  vixit.     At  Gallienus  tarn  claro  Dei  judicio  territus, 
pacem  ecclesiis  tepida  satisfactione  restituit. 

Sanctus  Cyprianus  martyrizatur. 

Anno  gratia?  cclvi.     Sanctus  Cyprianus,  Cartbaginensis  epi-  Id.  col.  88. 
scopus,  martyrio   coronatur.      Cujus    vitam  et  passionis  volu- 
men  diaconus  Pontianus  scripsit,  et  fidelibus  ad  a^dificationem 
reliquit. 

1  Sapore']  Sabore,  A.  C.  D. 


CHRONICA   MAJORA. 


141 


Stephanus  Papa. 

Vit.  Pontif.  Anno  gratia?  cclvti.  Stephanus  sedit  in  cathedra  Romana, 
annis  quatuor,  mensibus  tribus,  et  diebus  tribus.  Item  hie 
constituit  sacerdotes  et  Levitas  vestibus  sacris  in  usu  coti- 
diano  non  uti,  nisi  in  ecclesia  tantnm. 

Item. 

Ado,  col.         Anno  gratia?   cclvtii.     Germani,  tota  Italia  hostiliter   pene- 
88-  trata,  Ravennani  usque  perveniunt. 


A.D.  257. 


Item. 

Id.  Anno  gratia?  cclix.    Alemanni  Gallias  crudeliter  pervagantes 

etiam  in  Italiam  transeunt.1 


Item  continuatio  historice. 

H.  Anno  gratia?   cclx.     Gra?cia,    Macedonia,    Pontus,    et    Asia, 

Gothorum  inundatione  deletur. 
Vit.  Pontif.      Anno    gratia?    cclxi.      Sixtus    tenuit    cathedram    Romanam,  p.  49. 

annis  duobus,  mensibus  undecim,    et   diebus  sex ;    cessavitque 

sedes  diebus  xxi.2 

Anno    gratia?   cclxii.      Postumus    in    Gallia  tyrannidem    in- 

vasit,3  ac  per  decern  annos  ingenti  virtute  ac  moderatione  usus, 

dominantes  hostes  expulit;  qui  tamen  seditione  militum  inter- 

fectus  est. 


Ado,  col 
88. 


1  This  year,  which  is  given 
by  W.,  is  omitted  in  all  the  MSS. 
of  Matthew  of  Westminster  ;  the 
numbering  of  the  years  going  on 
regularly,  as  if  there  had  been1*;  no 
omission,  till  the  year  335.  The 
Chetham  MS.  had  an  omission  of 
the  number  259,  but  in  that  MS.  all 
the  numberings  of  the  years  have 
been  altered  up  to  335. 

2  This  and  the  following  line  are 
thus  given  in  A. :  "Romanam  annis 
"  ii.  mensibus  xi.  et  diebus  vi.  cessav 
"  Anno  gre  cclxii.  Postum'  "  qg 
"  sedes  diebus  xxi.  in  Gallia,"  etc.  ; 
the  scribe  not  having  room  in  the 
first  line,  and  omitting  the  usual 
mark  after  Postumus  in  the  second. 
The  result  has  been   that   all   the 


MSS.  of  Matthew  of  Westminster, 
apparently  having  copied  one  which 
was  derived  from  this,  insert  et  tunc 
before  cessavit,  and  end  the  year 
261  so,  and  read  in  the  next  line, 
"  Postumus  qui  per  ca?des  diebus," 
etc.,  making  nonsense  of  the  line. 
The  MSS.  vary  between  sedes  and 
cedes.  Paris,  who  had  been  misled 
by  the  scribe  of  A.,  expuncts  s  in 
sedes,  writing  c  over  it,  and  puts 
qui  per  in  the  margin,  and  this 
seems  to  be  the  origin  of  the 
reading  of  tbe  MSS.  of  Westmin- 
ster. W.  is  as  in  the  text.  C.  D. 
follow  Paris  as  usual,  C.  having  cedes 
and  D.  sedes. 

3  invasif]  exercuit,  W. 


142  MATTH^I   PAPJSIENSIS 

A.D.  263.  Victorinus  imperaior. 

Anno  gratise  cclxiii.     Yictorkms,    a   Gallis   nltro  irnperator  Ado,  col. 
creatus,  post  paululum  apud  Yiennam  occisus  est.  88- 

Anno  gratise  cclxiv.     Dionisius  Papa  sedit   in  cathedra  Ro-  Vit.  Pontif. 
mana  annis  duobus  et  niensibus  totidern. 

Anno  gratise  cclxv.     Gregorius  IsTeocsesarese  Ponti  episcopus,  Eusebius 
ecclesiam    volens    sedificare,    a   monte    quodam    impediebatur.  (Ruffin.), 
Cumqne   locus    non    sufficeret   ecclesise    construendse,    montem  TU-  "  ' 
precibus  movit,  et  ecclesiam  fundavit. 

Anno    gratise    cclxvi.      Felix   tenuit     cathedram    Ronianam,  Vit.  Pontif. 
annis  ii.,  mensibus  x.,  et  diebus  xxv.     Per   idem   tempus  Lu-  Ado,  col. 
picinus,  Viennensis  ecclesise  episcopns,  clare  floruit.  88- 

Galienus  i/m/perator  perimitur. 

Anno  gratise  cclxvii.     Galienus  imperator,  cum  rempublicam  Id. 
deseruisset  et  Mediolani  libidinibus  inserviret,  interfectus  est. 

Claudius  imperator. 

Anno  gratise  cclxviii.     Claudius,   voluntate  senatus  iniperio  Id. 
sumpto,  annis  duobus  prsefuit. 

Be  Euciano  Papa. 

Anno   gratise  ccxxix.    Euticianus    sedit   Romse,    annis   viii.,  Vit.  Pontif. 
mensibus  x.,  diebus  iii.  ;  et  cessavit  [sedesj  l  diebus  octo. 

Item. 

Anno  gratise    ccxxx.      Claudius  Gothos,  jam  annis  -  xv.   Illi-  Ado,  col. 
ricum    Macedoniamque    vastantes,    bello    adorsus,    incredibili  88- 
strage  delevit.      Cui    a   senatu   clipeus   aureus  in  curia,  et  in 
capitolio  statua  equesferis  aurea  decreta  est.     Sed  continuo  apud 
Syrmum  morbo  correptus  interiit. 

Bisputatio  contra  hceresim. 

Anno  gratise  ccixxi.  Quintillus  frater  Claudii,  unicse  mode-  Id. 
rationis  vir,  ab  exercitu  imperator  electus,  xvii.  imperii  sui  die 
interfectus  est.  Eodem  tempore  Maidion,  Antiocbense  ecclesise 
presbyter,  adversus  Paulum  Samosathenum  episcopum  An- 
tiocbise,  qui  dogmatizabat  Christum  communis  naturse  homi- 
nem  tantum  fuisse,  notariis  excipientibus,  disputavit. 


1  secies  is  also  omitted  in  0.  W.       j       -  jam  annis']  per  annos,  O.  W. 


CHRONICA  MAJORA.  143 


Aurelianus  imperator.  A.D.  272. 

Ado,  col.         Anno  gratia?   cclxxii.     Aurelianus   iniperinm   adeptus,  qnin- 
l8-  que    annis    et    sex    mensibus     tenuit,    vir    industria    militari 

excellentissimus. 

Be  prcelio  ejus. 

Id.  Anno  gratia?  cclxxiii.     Aurelianus,  expeditione  in  Danubium 

suscepta,  Gotbos  magnis  prseliis  profligavit. 

Urbs  Roma  muris  cingitur. 

Id.  Anno    gratia?    cclxxiy.      Aurelianus    urbem    Romam    muris 

firmioribus  cinxit,  atque  1  eani  invincibilem  fecit. 
Eusebius  Eodem  anno  Paulus  superius  menioratus,  de  sua  ba?resi  apud 

(Ruffin.),     Antiocbiam  convincitur  et  damnatur. 
vii.  25. 

Aurelianus  imjperator  perimitur. 

Ado,  col.         Anno  gratia?  cclxxv.    Aurelianus,  cum  persecutione  adversus 

88-  Cbristianos    agi   decerneret,  fulmen  ante    eum    magno   pavore 
circumstantium  ruit;  ac  non  multo  post  in  itinere  est  occisus. 

Eucianus  Papa  martyrizatur,  qui  cccxlii.  martyres  sepelierat. 

Id.  Anno    gratia?    cclxxvi.     Tacitus    tenuit   imperium    mensibus 

sex  ;  quo  apud  Pontum  occiso,  Florianus  obtinuit  diebus 
lxxxviii.  imperium,  et  apud  Tbarsum  interfectus  est.  Per 
idem  tempus  Eutycbianus,  Roma?  episcopus,  martyrio  coro- 
natus,  in  coemiterio  Calixti  sepelitur,  qui  manu  propria 
cccxlii.  martyres  sepelierat. 

Item  Gaius  Papa. 

Vit.  Pontif.      Anno    gratia?    cclxxvii.      Gaius,    Romana?   urbis    episcopus, 
Ado,  col.     sedit   annis    undecim,    mensibus    quatuor.      Quo    etiam    anno 

89-  Probus    imperium    adeptus,    annis    sex    et    mensibus    quatuor 
illud  tenuit, 

Anatholius  in  scripturis  claruit. 

Id.  Anno    gratia?    cclxxviii.     Anatbolius,    Laodicia?    Syria?    epi- 

scopus, plurimo  sermone  celebratur,  Cujus  ingenii  magni- 
tudo,  de  libro  quern  super  Pascba  composuit,  et  de  decern 
libris  aritbmetica?  institutionis,  potest  apertissime  coguosci. 

atque  .  .  .  fecit']  introduced  by  the  compiler. 


144- 


MATTHjEI   PARISIENSIS 


A.D.  279.  Hceresis  ManicJiceorum  oritur. 

Anno  gratiar  cclxxix.     Hasresis  insana  ManicbaBorum  exori-  Ado,  col. 

•  89 

tur,  cujus  auctor  Manes  extitit.     Hi  duo  principia  esse  docent,  «  V      d 
nnum   boni   et    alterum   mali,    unum   lucis    et    alterum   tene-  Hseres.46. 
brarum.     Ex    Deo,    quasi    ex    fonte    quodam,    aninias    manare  Isidor. 
asserunt,  Yetus  Testamentum  respuunt,  Novum  ex  parte  reci-  Etym- ynn- 
piunt.     Eodem  tempore   Simplides,  Viennensis   episcopus,   vir  ^    coj 
miraa  sanctitatis,  floruit.  89. 

Probus  imperator  Gallos  liberal. 

Anno  gratiaa  cclxxx.     Probus  imperator  Gallias,  a  barbaris  Id. 
jamdudum    occupatas,    per    multa    et    gravia    prselia,    deletis 
tandem  bostibus,  ad  perfectum  liberavit. 

Item. 

Anno  gratise  cclxxxi.  Probus  duo  bella  gessit,  unum  in  Id. 
Oriente,  quo  Saturninum  tyrannum  subactum  oppressit  et 
cepit.  Aliud  quo  Proculum  et  Bonosum  apud  Agrippinam, 
magnis  praaliis  superatos  interfecit.  Arcbelaus,  Mesopotamise 
episcopus,  librum  disputationis  suae,  quam  babuit  adversum 
Manichaaum  exeuntem  de  Perside  Syro  sermone  composuit, 
qui  translatus  a  multis  Graacis  babetur. 

Probus  imperator  interficitur. 

Anno    gratias    cclxxxii.      Probus   imperator,   apud    Syrmum  Id. 
in  turre  ferrata1  militari  tumultu  interfectus  est.     Cujus  anno 
secundo,  secundum  Hebraeos,  initium  fuit  lxxxvi.  jubilasi,  quo 
continentur  anni  quatuor  milia  ccl. 

Nerva2  imperator  creatur. 

Anno   gratioe   cclxxxiii.     Yarus3  imperio  potitus,   imperavit  Id. 
annis  ii.  cum  filiis  Carino  et  ISTumeriano. 

Anno   gratiaa  cclxxxiv.     Hierius,4  presbyter  Alexandrias,  sub  Id. 
Tbeona    episcopo,  populos  docuit,  et   sermones   diyersorumque 
tractatuum  libros  composuit.     Invenitque  elegantiam  composi- 
tionis,  ita  ut  Origenes  junior  vocaretur. 


1  in  turre  ferrata]  in  terra  fe- 
rata,  Par.  C.  D. ;  in  turre  ferata, 
A.  O.  W.  It  is  not  in  West.  Ado 
has  turre  ferrata,  and  so  the  Hist. 
Miscell.  x.  37. 


2  Sic,  and  so  W.  "West. 

3  Sic,  for  Cams,  and  so  W. 

4  Hierius']  Phierius,  Ado. 


CHRONICA   MAJORA. 


145 


Ado,  col. 
89. 


Item  continuatio.     Varus  fulminatur. 

Anno  gratia?  ccixxxv.  Varus  bello  Parthico,  postquam 
duas  nobilissimas  urbes,  Coelon  et  Tbesifontem,  cepit,  et  de 
Persis  triumpbavit,  super  Tigridem  in  castris,  fulmine  ictus, 
interirt. 


A.D. 285. 


Dioclitianus  l  imjperator. 

Id.  Anno     gratias    cclxxxvi.       Dioclitianus     Komanum     adeptus 

imperium,  annis  xx.  illud  tenuit,  qui  statini  ut  potestatis 
copiam  babuit,  Aprum,  interfectorem  Numeriani,  manu  sua 
interfecit. 


Galf.  Mon. 
v.  3. 


Beda, 
H.  E.  i.  6, 
p.  112  n. 


Insolentia  cujusdam  regis? 

Anno   gratiae    cclxxxvii.     Erat   in  Britannia  quidam  juvenis  Carausius 
nomine    Carausius,    ex   infima    gente   procreatus,    qui    Eomam  king  of 
profectus,  petivit   licentiam   a   senatu  ut   maritirna   Britanniae        ain' 
ab  incursione  barbarica  navigio  tueretur.     Tandem,  cum  suis 
falsis    promissionibus    senatum    illusisset,    quod 3  petiit   impe- 
travit,  et  cum  cbartis   sigillatis  Britanniam   petivit.      Mox  in-  p.  50. 
gressus  mare  cum  sociis  et  galleis,  comprovincialibus4  insulis 
sua    eripiebat,    civitates    et    oppida    diruendo    nulli    parcebat. 
Confluebant   ad   eum   quicumque   in  aliena   suspirabant,5  quos 
donariis  assiduis  sibi  confidere  6  curavit.     Ob  boc  itaque  tumi- 
dum  babens   animum,  Britonibus  dixit,  quod  si   ipsum  regem 
facerent,  exterminatis    Roraanis,   totam   insulam   a   gente   bar- 
barica  liberaret.     Annuentibus    autem  cunctis,  regni   diadema 
suscepit,    et    septem    annis    regnavit,    tributumque    consuetum 
senatui  Romano  reddere  contempsit. 


Gains  Papa  martyrizaiur. 

Vit.  Pontif.      Anno    gratias    cclxxxviii.     Gaius   Bomanae    urbis    episcopus, 
sub  Dioclitiano  imperatore,  martyrio   coronatus  est. 


1  Dioclitianus']  Domitianus,  A., 
and  so  W.  with  DiocW  written 
over  it. 

2  The  title  in  W.  is  De  Carausio 
qui  JRomanos  illusit.  A.  has  the 
heading  above,  and  that  belonging 
to  the  next  year. 


3  quod]  So  Par.,  altering  the  MS. 
reading  que,  which  W.  West.  have. 

4  comprovincialibus]  cum  pro- 
vincialibus,  0.  ;  provincialibus,  W. 

3  suspirabant]  aspirabant,  O.  W. 
West. 

6  confidere]  confederare,  0.  W. 
West. 


146 


MATTHjEI  patusiensis 


A.l>.  289.  Marcellinus  Papa  creatur. 

Anno  gratiaa  cclxxxix.    Marcellinus    sedit  in   cathedra   Ro-  Vit.  Pontif. 
mana,  annis  vii.,  duobus  mensibns,  et  diebus  xxv. ;  cessavitque 
sedes  annis  vii.,  mensibus  vi.,  et  diebus  x.1 

Dioclitianus  Maximianum  consortem  imperii  fecit.2 

Anno     gratiee     ccxc.      Dioclitianus    Carinum,    qnem    Varus  Ado,  col. 
Caasarem  in  Dalrnatia  reliquerat,  difficillimo  bello  et  maximo  89- 
labore  superavit. 

Maximianus  in  Occidente,  Dioclitianus  in  Oriente. 

Anno    gratiaa  ccxci.     Cum   in  Galliam  Amandus  et  Heianus  Id.  89,  90. 
perniciosos    tumultus    excitassent,    Dioclitianus    Maximianum, 
cognomento   Herculium,    Cassarem   fecit   misitque    in    Gallias, 
qui  facile  agrestium   hominum   confusam  manum   militari  vir- 
tute  compescuit. 

Item. 

Anno   gratia?   ccxcu.     Per  omnes   fere  Romani  imperii  fines  Id.  col.  90. 
subitarum    fragores    turbationum    concrepuerunt.     Unde    per- 
motus   Dioclitianus,  Constantium,   Maximianum,    Galerium,    et 
Maximinum  ad3  diversas  destinavit  provincias,  ut  rempublicam 
manu  militari  tuerentur. 


Caransius 
slain  by 
Alectus. 


Alectus 
kins:. 


Alectus  in  JBHtanniam  missus  Carausium  interfecit. 

Anno  gratiaa  ccxciii.  Carausio  contra  Romanos  in  Britannia 
rebellante,  senatus  legavit  Allectum  ut  tyrannum  interficeret, 
et  Britanniam  Romanaa  restitueret  dignitati.  Qui  appulsus  in 
insulam,  prselium  commisit,  et  Carausium  interfecit.  Deinde 
cladem  maximam  Britonibus  iutulit,  quia,  republica  relicta, 
Carausii  se  submiserant  jussioni.  Sumpto  itaque  regni  dia- 
demate,  insulam  per  triennhim  tenuit. 


Galf.  Mon. 
v.  4. 


Beda, 
H.  E.  i.  6, 
p.  113  a. 


1  x."\  xxv.,  O.  W. 

2  For  this  heading,  which  is  cor- 
rectly  given  in  W.  to  the  next 
year,  W.  has  Dioclitianus  Carinum 


bello  superavit.     In  West,  the  title 
is  Dioclitianus  gloriose  triumphal. 

3  ad  ...  .  tuerentur']  For  this 
Ado  has  only  "  Csesares  legit."  The 
Hist.  Misc.  "  Csesares  creavit." 


CHRONICA   MAJORA.  147 

Dioclitianus  gemmas  vestibus  insui1  constituit.  A.D.294. 

Ado,  col.         Anno  gratise  ccxciv.      Dioclitianus   primus  gemmas  vestibus 

QO  ...  .        . 

et  calciamentis  inseri  jussit,  dum  sola  purpura  retro  prmcipes 
uterentur. 

Uncle  Walebroc  dicatur. 

Galf.  Mori.       Anno    gratiaa   ccxcv.     Asclepiodotus    dux   Cornubiee,   auxilio  Alectus 

v>    '  Britonum  fretus,  invasit  Allectum,  dum  Londoniis   diis  patriis  defeated 

sacrificium  proposuisset  offerre.     Allectus  vero,  cum  adventum  .      /  ajn 

Asclepiodoti  comperisset,  relicto  sacrificio,  egressus  est  contra  piodotus. 

ipsum,    et    acerrimam    ingerens    pugnam    ab    Asclepiodoto   in 

fugam  coactus   est,  et  totus  ejus  exercitus  dissipatus.     Quibus 

fugientibus,     multa   milia    et    regem    Alectum    peremit.       At 

Levius    Gallus,   Allecti   collega,    residuos   Eomanos  collegit  in 

urbe  Londoniarum,  ut  Asclepiodoto  resisteret.  aut  necem  emi- 

nentem   evitaret.      Britanni    iitique    civitatem    acerrirne    inva- 

dentes,  muros  civitatis  diruere  satagebant.     Factoque    agmine 

denso,    invaserunt  Eomanos,    et  una  die    omnes   interfecerunt, 

supra    torrentem   infra  urbem,    qui  postea   de   nomine   ducis,  Origin  of 

Britannice  Nautgallum,  Saxonice  vero  Gallesbroc2  dicebatur.    the  name  of 
e  Wallbrook. 

Asclepiodotus  Britannice  diadema  suscepit. 

Id.  v.  5.  Anno   gratiee   ccxcvi.     Asclepiodotus,  annuente  populo,  Bri-  Asclepio- 

tannias  diadema   suscepit,  et  cum   recta  justitia  illud  x.  annis  dotus  king. 

tractavit. 
Ado,  col.         Anno   gratiaa  ccxcyii.      Constantius  Herculii  Maximiani  pri- 

vignam   Tbeodoram   accepit  uxorem,  ex  qua  sex  filios,  fratres 

Constantini,  sustulit. 


90 


Gontinuatio. 

Id.  Anno    gratia3    ccxcviii.     Constantius  Ceesar   in  Gallia,  primo 

praalio  ab  Alamannis  exercitu  suo  profligate,  vix  ipse  surreptus 
est.  Sed  secuta  est  secunda  victoria,  ita  ut  paucis  horis  lxx. 
milia  Alamannorum  caasa  referuntur. 

Id.  Anno  gratiee  ccxcix.     Acbilleum  in  iEgypto  contra  Eomanos 

rebellantem,  et  Quinquegentianos,  Maximianus  Herculius  bello 
superavit. 

Gontinuatio. 

Id.  Anno    gratias    ccc.     Dioclitianus    Acbilleum,    obsessum   per 

octo  menses,  apud  Alexandriam  cepit  et  interfecit. 

1  insui']  inseri,  W.  "  Gallesbroc~]   Gallesboc,  A. 

K   2 


148 


MATTH.EI  parisiensis 


A.D.  301.  Item. 

Anno   gratis   ccci.     G-alerius  Maximianus,  cum  duobus  jam  Ado,  col. 
prasliis  adversum  Narseum  conflixisset,  tertio  congressu  victus  9  • 
est,  amissisqne  copiis  ad  Dioclitianum  refugit. 

Anno   gratias    cccn.     Arnobius   apud   AfFricam   florentissime  Id.  col.  91. 
rethoricam   docuit,  et   adversum   gentes  volumina   quae  vulgo 
extant  edidit. 

De  nativitate  Scmctce  Helence. 

Anno  gratia?  ccciii.  Marcellus  sedit  in  catbedra  Eomana,  Vit.Pontif. 
annis  v.,  mensibus  vi.  Per  idem  tempus  Coel,  dux  Kaercolim,  Galf.  Mon. 
id  est,  Colecestriaa,  insurrexit  in  Asclepiodotum  regera  Bri-  v"  * 
tanniaa,  et  conserto  praslio  ipsum  peremit,  et  ejus  regnum 
obtinuit.  Bomani  vero  legaverunt  Constantium  senatorem, 
qui  Hispaniam  aliasque  l  terras  quamplures  ipsis  subdiderat, 
ut  Britanniam  Bomanas  redderet  dignitati.  Porro  Coel  rex 
Britonum,  cum  adventum  ipsius  comperisset,  timuit  cum  ipso 
praaliari,  quia  fama  ipsius  sapientia?  et  audacias  ilium  fore 
invincibilem  asserebat.  Ut  igitur  Constantius  applicuisset  in 
insulam,  direxit  Coel  legatos  ad  ipsum,  pacemque  petiit,  et 
subjectionem  promisit.  Cujus  petitionibus  adquiescens  Con- 
stantius, nibil  praater  solitum  tributum  ab  ipso  petebat.  At 
pace  firmata,  obsidibus  datis,  Coel  elapso  mense  vitam  finivit. 
Deinde  Constantius,  regni  diadema  adeptus,  Helenam  Coel 
regis  filiam,  virginem  valde  speciosam,  artibusque  liberalibus 
et  instrumentis  musicis  ad  perfectum  eruditam,  in  societatem 
tbori  recepit.  Caruerat  namque  pater  ejus  alia  prole,  quae 
post  ipsum  regni  solio  potiretur ;  unde  earn  ita  eruditam  esse 
laboraverat,  ut  cum  bonore  et  tranquillitate  regnum  post  ipsum 
moderari  quivisset.  Suscepitque  ex  ea  filium  Constantius,  et 
vocavit  eum  Constantinum. 

De  persecutioiie  Dioclitiani  et  Maximiani. 

Anno  gratiaa  cccxv.,  qui  est   annus  imperii   Dioclitiani  xix.,  Id.  v.  5. 
orta  est  persecutio  Cbristianorum,  post  Neronem  decima,  qua 
fere    deleta    fuit    Cbristianitas    per    orbem   universum.      Nam  Ado,  col. 
p.  51.  Dioclitianus  in   Oriente,    Maximianus   Herculius  in  Occidente,  90- 

vastari  ecclesias    et   Cbristianos    interfici,    praaceperunt.      Pro-  Galf.  Mon. 
ponitur  etiam  edictum,  ut  cunctaa  per  orbern  terrarum  ecclesiaa  v-  5- 
ad    solum   usque    complanarentur,  scripturaa    sacraa  in  mediis 
foris    igni    comburerentur,    qui   ecclesiis  praaerant  in  vinculis 


Pope  Mar- 
cellus I. 
Asclepio- 
dotus  slain 
by  Coel. 
Constan- 
tius sent 
against 
Coel. 


Death  of 
Coel. 

Marriage 
of  Constan- 
tius and 
Helen. 


Birth  of 
Constan- 
tine. 


aliasque  terras  quamplures']  Introduced  by  the  compiler. 


CHRONICA   MAJORA.  149 

ponerentur,    ac    demum    diis     irnmolare    exquisitis     suppliciis  A.D.  304. 
cogerentur.     Tunc  quidam  timore  perterriti  cedebant,  quidam 
vero  divina  virtute    suffulti   ad   superna   per  tormenta  convo- 

Ado,  col.     labant.       Passa   est  sub   hac   clade   sanctorum  legio   ThebEeo-  Legio  The- 
•  rum,  continens  milites   sex   milia  secentos  sexaginta  sex,  qui,  bseorum. 

jubente  Maximiano,  pro  fide  Christi  laudabiliter  martyrium 
compleverunt.  Ex  hac  autem  martyrum  multitudine,  nomina 
nobis  sunt  comperta,  Mauricii,  videlicet,  Exuperii,  Candidi, 
Victoris,  Innocentii,  atque  Yitalis.  Sed  castera  nomina,  quaa 
nobis  sunt  incognita,  in  libro  vitas  continentur  ascripta. 
Apud  Castrum  Solodorum  passio  Victoris  et  TTrsaa  celebratur. 
Martyrium  etiam  Gereonis  sociorumque  ejus  cccxxviii.  apud 
Agrippinam  Coloniam  impletur.  Haac  persecutio  tarn  crudelis  Nota  cru- 
et crebra  flagrabat,    ut   intra   lmum   mensem   xvii.  milia  mar-  delitatem. 

Galf.  Mon.  tyrum  passi  inveniantur.     Nam  et  Oceani  limbum  transgressa, 

v.  5.  Britannis  lampades  sanctorum   martyrum  clarissimas  accendit. 

Beda,  _         Siquidem  in  ea  passus  est  sanctus  Albanus,  de  quo  presbyter 
•  *'  '■    Fortunatus,  in  laude  martyrum,  sic  ait :     [viii.  4.] 

"  Albanum  egregium  foecunda  Britannia  profert." 

Qui  videlicet  Albanus,   cam   perfidorum  principum   mandata  De  Sancto 

adversum    Christianos    desaavirent,    clericum    quendam   perse-  Albano 

cutores    fuc-ientem    bospitio    recepit.     Quern    dum   orationibus  Pr°    °" 

.    ....  ,  .         "r        ,  .        ,.    .  martyre 

contmuis   ac  vigilns  studere  conspiceret,  subito  divma  respec-  ADgliaa. 

tus  gratia,  exemplum  fidei  illius  coepit  aamulari,  ac  salutaribus 

ejus   exbortationibus    paulatim  edoctus,  relictis   idolatriaa  tene- 

bris,  ex  corde  integro  efficitur  Christianus. 

Istius  clerici  nomen,  licet  Romanaa  taceant   historiaa,  in  his- 

Galf.  Mon.  toria  Britonum  tamen  continetur  expressum,  ubi  dicitur  :   "  Al-  De  nomine 

v*  5>  "  banus,    caritatis    gratia   fervens,    confessorem    suum  Ampbi-  cleri  qui 

"  balum,  a  persecutoribus    insectatum.  in  domo    sua1   primum  Ae,t 

n       •    o  n   •    i     ,)  i-  '  -i        i    cc  t       •     •    •  Albanum 

occultavit,-    et  demde,      mutatis  vestibus,        sese    cliscrimim  convertit 

"  mortis   obtulit,  imitans   in  hoc  Christum,  animam  suam  pro 

"  ovibus  ponentem." 

Be  prcedicatione  Sancti  Amphibali,  et  conversione  Sancti  Albani. 

William           Igitur  diebus  singulis,  cum  jam  in  vesperam  hora  declinaret,  S.  Amphi- 
of  St.           magister    et    discipulus,    hominum   frequentiam   devitantes,    ad  balus  and 
v-.ai^S:      domum   remotiorem,  quaa    tugurium  vulgo    solet   appellari,    se  fe- Alban. 
Albani'i.9.  proripiunt,  noctem  totam  ibidem  in  Dei  laudibus  transigentes. 
(Acta          Et  haac  faciebant  ne   secretum    suum   palam  fieret   infidelibus, 
Sanctorum, 

',.  J  J  domo  sua']   domum  suam,  W.  3  mutatis  vestibus]  Introduced  by 

2  occultavit]      So    Par.    altering  |  the  compiler. 
occuluit,  the  reading  of  A.  W. 


150 


MATTH^I   PAMSIENSIS 


A.D.  304.  qui  cultores  Christiana?  religionis,  non  in  fide  sequi,  sed  pro  William 
fide  persequi  contendebant.  Verum  aliquanto  tempore  inter-  of  St. 
jecto,  gentilis  quidam  ad  judicem  audacter  ingressus,  quod  ^:'^ai^s : 
factum  fuerat  indicavit,  nihil  omnino  reliquit  intactum,  quo  AThani'  - 
facilius  vel  obesset  innocentibus,  vel  judicem  impelleret  ad  10. 
furorem.  Quibus  cognitis,  judex  mox  iracundise  furore  suc- 
census,  Albanum  et  magistrum  illius  ad  suam  prassentiam 
jussit  evocari,  ut,  cum  ea  qua  dignum  erat  reverentia,  diis 
suis  victimas  immolarent ;  nolentes  autem  vi  et  violentia 
comprebendi,  vinculis *  arctari,  et  aris  deorum  loco  victimas 
jugulandos  imponi.  Sed  hujusmodi  decretum  Albanum  non 
latuit,  qui  principis  insidias  modis  omnibus  cupiens  preeve- 
nire,  hortatur  Amphibalo  ut  urbe  secedat,  dans  ei  chlamydem 
auro  textam,  quo 2  tutior  ab  hostibus  redderetur.  Vestis  enim 
hujusmodi  tantaa  tunc  temporis  apud  omnes  dignitatis,  tan- 
tasque  fuit  reverentias,  ut  ilia  indutus 3  hostium  cuneos  pene- 
traret4  illaasus.  Ipse  vero  magistri  sui  caracallam  sibi  retinuit, 
certissime  sciens,  quod  non  aaquis  oculis  earn  saavientes  aspi- 
cerent  inimici.  Igitur  Amphibalus,  Albani  precibus  adqui- 
escens,  ante  lucis  exortum  fugam  arripuit,  per  viam  tendens 
qua?  de  civitate  vergit  ad  Aquilonem :  Albanus  vero  eum  de- 
ducebat,  quamdiu  ambobus  visum  est  expedire.  Cumque 
discederent  ab  invicem,  et  ultimum  sibi  valefacerent,  quis 
eorum  lacrimas  sine  lacrimis  ad  memoriam  possit  revocare  ? 
Itaque  in  Walliam  Amphibalus  ad  martyrium  festinat,  Albanus 
habitu  magistri  vestitus,  ut  vel  hoc  modo  gentilium  animos  in 
se  solum  facilius  provocaret,  [remeavit].  At  ubi  dies  exortus 
est,  equites  animis  efferatis  in  aades  Albani  irruunt,  et  universa 
perlustrantes,  ipsum  tandem  in  tugurio  reperiunt  in  habitu 
peregrino,  nudis  pedibus  ante  crucem  Domini,  quam  sibi  ma- 
gister  reliquerat,  precibus  incumbentern.  Mox  ilium  satis 
inhumane  rapientes,  vinculis  constrictum5  ad  praasentiam  judicis 
pertraxerunt.  Qui  tunc,  cum  universa  civitate,  aris  assistebat, 
ut  diis  suis  hostias  immolaret.  Albanus  vero,  ut  se  servum 
crucis  ostenderet,  signum  Dominicum  in  manibus  jugiter  praa- 
ferebat.  Quern  judex  vultu  trucissimo  perstringens,6  ut  diis 
offerret  libamina  imperavit.  Cui  beatus  Albanus  :  "  Diis  vestris 
"  falsis  nullo  modo  sacrifico,  qui  nee  sibi  nee  aliis  aliquando 
"  profuerunt."  Tunc,  ex  praacepto  judicis,  Albanus  apprehensus 
extenditur    ad    flagella,    sed   inter    verbera  verba   Dei  jugiter 


1  vinculis]  vinculo,  W. 

2  quo\    qui,  W. 

3  indutus]  inductus,  A. ;  indictus, 


W. 


4  penetraret]  penetravit,  W. 

5  constrictuni]   om.  W. 

6  perstringens]   Par.  adds  vel  re- 
spiciens. 


CHRONICA  MAJOR  A.  151 

William       resonabant.1      Cum  que    lictoruin    manus    fatigarentur,    et    res  A.D.  304. 
of  St.  effectum  non  baberet,  sub  custodia  judicis  mensibus  sex  et  eo 

y.  ai^S:  amplius  detineri  jubetur.  Sed  mox  injuriam  martyris  elementa 
Albani'  ii.  testantur.  A  tempore  namque  comprehensionis  illius  usque 
14.  in    diem   quo    carcere2    fuerat    absolveudus,    terram    ros    aut 

pluvia  non  infudit,  sed  in  dies  singulos  tota  regio  sub  sole 
ardentissimo  torrebatur :  uou  agri,  uon  arbores,  quicquam 
fructuum  protulerunt,  elemento  contra  impios  dimicante. 
Judex  aufcem  et  cives  Verolamii  plagam  bujusmodi  non 
ferentes,  Albano  crimen  impouunt,  congregatisque  in  uuum 
omnibus,  ipsum  sibi  prassentare  fecerunt.  Et  dum  staret  in 
medio  multitudiuis,  omnes  uuauimi  consensu  in  sanctum  Dei 
mortis  tulere  sententiam.  Ipse  interim  crucem  Domini,  quam 
manu  tenebat,  frequenter  deosculans  et  adorans,  causam  suam 
Domino  commendabat.  Albanus  igitur  de  judicio  ad  suppli-  p.  52. 
ciura  trabebatur.  Cumque  iter  agentes  ad  flumen  rapidis- 
simum  pervenerunt,  oratione  ad  Deum  emissa,  inter  undas 
viam  populo  patefecit.  Tunc  miles  ille  qui  trabebat  Albanum 
ad  supplicium,3  viso  miraculo,  ensem  proicit,  fatetur  errorem, 
et  a  sancto  veniam  deprecatur.  His  ita  gestis,  inimici  veri- 
tatis  bominem  arripiunt,  dentes  excutiunt,  et  omnia  illius  ossa 
immisericorditer  confringunt,  et,  si  nibil  in  corpore  remansit 
illaasum,  fides  tamen,  qua3  fervebat  in  pectore,  lasdi  non  potuit. 

Albanus  fontem  oranclo  procluxit. 

Id.  iii.  21.  Tandem  cacumen  montis  ascendentes,  invenerunt  illic  tur-  Martyrdom 
bam  bominum  sine  numero,  qui  sub  sole  ardenti  siti  aastuantes  oiS.AJban. 
extremum  spiritum  jam  trahebant.  Quorum  miseriis  Albanus 
condolens,  in  montis  cacumine  fontem  orando  produxit.  Ex- 
tinxerunt  sitirn  bomines  infideles,  sed  adhuc  tamen  bumanum 
sanguinem  sitiebant.  Quid  plura  ? 4  Ex  omni  populo  carnifex 
unus  eligitur,  qui  scelus  pras  omnibus  perpetraret.  Qui  mox 
summis  viribus  ensem  librans  in  cervicem,  uno  ictu  caput 
martyris  amputavit :  sed  oculis  ferientis  simul  cum  capite  mar- 
tyris in  terram  cadentibus,  ipse  totus  efficitur  tenebrosus.  Crux 
vero,  quam  vir  sanctus  jugiter  in  manibus  ferre   consueverat, 


1  resonabant~]  resonabat,  W. 

2  carcere]  carne,  0.  W. ;  A.  had 
came  originally ;  Par.  adds  vel  car- 
cere,  and  has  altered  the  ■word 
besides.      Will,   of  S.  Alban's  has 


4  Par.  has  in  the  margin  in  ni- 
blick : 

Sanctus  Albanus  martyrizatur 
Cujus  percussor  lumine  privatur. 
Unde  quidam: 


carnis  vinculis.  Martyr  obit  victor,  privatur  lu- 

3  ad  supplicium]  om.  W. ;  in  the  mine  lictor. 

margin  in  A. 


152 


MATTH^I   PAKISIENSIS 


A.D.  304. 


Miles 

nolens 

Sanctum 

Albanum 

decollare 

martyriza- 

tur. 


Quacritur 
et  inveni- 
turSanctus 
Amphiba- 
lus. 


felici  jam  cruore  respersa,  super  herbam  decidit,  eamque 
Christianus  quidam  occulte  rapuit,  et  ignorantibus  paganis 
abscondit.  Quo  facto,  miles  ille,  quern  paulo  ante  semivivum 
pagani  reliquerant,  annisu  quo  potuit,  montem  manibus  rep- 
tando  conscendit.  Tunc  judex  viri  vulneribus  insultans,  ait: 
"  Obsecra  nunc  Albanum,  ut  ossa  tua  dignetur  in  statum  pristi- 
"  num  reformare."  "  Ego,"  inquit,  "  credo,  quodbeatus  Albanus, 
"  suis  Sanctis  meritis,  mihi  poterit  integram  reddere  sanitatem 
"  et  ad  clementiam  perducere  Salvatoris."  Tunc  caput  martyris 
reverenter  assumens,  illudque  corpori  devotus  apponens,  de- 
speratum  corporis  robur  recuperare  coepit,  et  sanus  effectus, 
Albani  meritum  Christique  potentiam,  omni  populo  audiente, 
non  destitit  praedicare.  Deinde  terram  aperiens,  humo  corpus 
Albani  operit,  et  tumulum  desuper  ipse  componit.  Quo  viso, 
miles  ille  ab  bostibus  crucis  apprebendi  jubetur,  et  nimis 
borrendo  supplicio  sanctum  illius  corpus  discerpentes,  ad  ulti- 
mum  caput  gladio  amputarunt.  Sicque  miles  ille,  in  fide 
Cbristi  perseverans,  una  cum  beatissimo  Albano,  corona  mar- 
tyrii  meruit  sullimari.  Nocte  igitur  insecuta,  visa  est  columna 
lucis  e  tumulo  beati  martyris  caalos  penetrare,  per  quam  de- 
scendentes  angeli  et  ascendentes,  noctem  totam  in  Dei  laudibus 
deducebant.  Inter  castera  vero  quas  canebant,  vox  ista  fre- 
quentius  est  audita  :  "Albanus  vir  egregius  martyr  extat  glori- 
"  osus."  Cum  que  ad  hoc  spectaculum  subito  fieret  concursus 
paganorum,  unus  ex  omnibus  in  banc  vocem  prorupit :  "Haac 
"  miranda,  quaa  videmus,  Christum,  Dei  Filium,  liquido  constat 
"  operari.  Eamus  et  inquiramus  virum  Dei,  qui,  sicub  nostis, 
"  Albanum  praedicando  convertit  ad  Christum."  Cumque  omni- 
bus ista  sententia  placuisset,  ad  mille  hominum  versus  Walliam 
iter  arripiunt,  et  virum  Dei  Amphibalum  ibidem  invenerunt, 
regionis  illius  hominibus  verbum  vitse  praedicantem.  Cui, 
adventus  sui  causam  exponentes,  crucem,  quam  suo  quondam 
Albano  commendaverat,  cruore  respersam  obtulerunt.  At  ille 
Deo  gratias  agens,  novis  auditoribus  fecit  de  religione  ser- 
monem.  Qui  mox  illi  consentientes,  signaculum,  quod  in 
Christo  consecratum  est,  ab  ejus  sacris  manibus  alacriter 
susceperunt.  Et  cum  dies  aliquot  prasterissent,  fama  facti 
Verolamium ]  pervenit.  Cives  vero,  nimio  furore  commoti, 
totis  viribus  cum  ingenti  strepitu  iter  ineunt,  ac  si  essent  ad 
praalia  processuri.  Audientes  autem  celebre  nomen  Amphibali, 
post  dies  aliquot  ad  eum,  fama  ducente,  perveniunt,  et  in 
circuitu  ejus,  quos  quasrebant,  verbis  illius  inveniunt  inten- 
dentes.     At    gentiles,  diabolica   invecti   furia,    in   sanctos    Dei 


William 
of  St. 
Alban's  : 
Vita  S. 
Albani,  iii. 
22. 


Id.  iv.  26. 


1    Verolamium~\   Verolamii,  W. 


CHRONICA  MAJORA. 


153 


William 
of  St. 
Alban's : 
Vita  S. 
Albani,  iv. 
31. 


Id.  v.  38. 


gladiis  sasvientibus  irruunt,  atque  corporibus  eorum  minutim  A.D.  304. 
dilaceratis,  beatas  caslo  animas  cum  gaudio  intulerunt.  Sicque 
pater  a  filio,  fratres  a  fratribus,  cives  a  civibus  trucidantur. 
Ex  hoc  sacro  collegio  unus  omnino  superfuit,  qui  in  via  cor- 
poris infirmitate  detentus,  adesse  non  potuit.  Sanctus  Amphi- 
balus,  vallatus  undique  corporibus  occisorum,  beatas  animas 
Domino  commendabat,  in  quern  cruenti  carnifices  omnem 
iracundiam  suam  refundentes,  et  bracbia  loris  dirissimis  con- 
stringentes,  ante  equos  suos  versus  civitatem  Verolamium 
nudis  incedere  pedibus  compulerunt.  Sed  quo  magis  Albano 
suo  appropinquavit,1  eo  amplius  asperitas  viarum  et  laboris 
injuria  mitigatur.  Et  dum  iter  agitur,  hominem  languidum, 
videntibus  cunctis,  vinctus  Ampbibalus  a  -vinculis  infirmitatis 
absolvit.  Denique  cum  sua  jam  possent  moenia  cernere  civi- 
tatis,  paululum  in2  loco  deserto  scuta  reclinant,  et  bastas 
telluri  defigunt.  Cgeteris  quiescentibus,  solus  Amphibalus  re- 
quiem non  babebat,  sed  suis  persecutoribus  verbum  prasdicans 
docuit  quod  verbum  Dei  non  potuit  alligari.  Wunciatur  2  Tim.  ii.  9. 
interim  in  civitate  quod  cives  in  patriam  remeassent,  et  quod 
magistrum  Albani  secum  reduxissent.  Dictum  est  etiam 
quod  omnes,  pro  quibus  iter  tam  laboriosum  assumpserant, 
in  externis  finibus  gladio  perierunt.  Judex  autem,  cum  talia 
cognovisset,  coram  omni  populo  dixit:  "  Egrediamur  universi 
"  et  inimico  nostro  occurramus,  ut  qui  omnes  dinoscitur  offen- 
"  disse,  ab  omnibus  sibi  vindictam  sentiat  irrogari."  Tunc 
alter  alterum,  ut  velocius  eat,  bortatur,  et  in  suum  sese  excitant 
inimicum.  Tendentes  ergo  per  viam  quas  de  civitate  vergit  ad 
Aquilonem,  urbem  fere  vacuam  reliquerunt.  Et  venientes  ad 
virum  Dei,  invenerunt  eum  vinculis  irretitum.  Quern  mox 
atrocius  arripientes  expoliaverunt,  visceraque  ejus  patefacta 
palo  in  terram  refixo  circumligantes,  sanctum  Dei  in  circuitu 
pali  ambulare  fecerunt.  Vir  Dei  Amphibalus  inter  tales  et 
tot  angustias  constitutus,  cum  nulla  daret  doloris  indicia, 
inimici  crucis  acriores  effecti  eum  quasi  ad  signum  statuunt, 
cultellisque  et  lanceolis  quod  reliquum  erat  corporis  confo- 
diunt  et  confringunt.  Tunc  plurimi  beati  martyris  constantiam 
intuentes,  et  magis  admirantes,  Christiana3  se  fidei  subdi- 
derunt,  excelsa  voce  Deum  deprecantes  ut,  meritis  beati  mar- 
tyris et  intercessione,  asternaa  vitas  participes  fieri  mererentur. 
Quo  cognito,  spiculatores  mille  viros  morti  tradiderunt,  beato 
Amphibalo  intuente,  eorumque   animas  Domino  commendante.  Martyrdom 

of  S.  Am- 

phibalus. 


Nota  con- 
stantiam 
loriosi 
martyris 
Amphibali. 


53. 


1  appropinquavit]  appropinquat, 
A.  W.  as  Will,  of  S.  Alban's.  It 
is  altered  by  Paris, 


8  in]   O.  W.  ins.  hoc.    It  is  in  A., 
but  expuncted  by  Par.     It  is  not  in 
i   Will,  of  S.  Alban's. 


154 


MATTH^EI   PAMS1ENSIS 


A.D.  304.  His  ita  gestis  fervent  impii  in  necem  innocentis,  et,  ut  beatum 
spiritum  eiciant,  saxornm  grandine  graviter  conquassatnr. 
Ille  vero,  in  oratione  persistens,  nee  in  partem  alteram  vel 
ad  horam  declinavit.  Sed  cum  tandem  invictum  spiritum 
CEelo  esset  redditurus,  duo  angeli,  cselesti  fulgore  radiantes, 
de  supernis  ad  enm  veniebant,  qui  beati  viri  animam,  niveo 
candore  fulgentem,  secum  assumentes,  in  caelum  cum  bymnis 
et  laudibus  detulerunt.  Vox  quo  que  de  cajlo  ad  enm  facta 
est,  audientibus  cunctis,  in  hunc  modum  :  "Amen  dico  tibi, 
"  quia  bodie  cum  discipulo  tuo  Albano  eris  in  paradise" 
Tunc  quidani  fidelis  in  Cbristo,  beati  martyris  corpus  clam 
auferens,  sub  terra  diligenter  occuluit,  quandoque,  ut  confidi- 
Other  mar-  mus,  divino  munere  in  lucem  proferendum.  Eodem  tempore 
tyrdoms.  jn  Britannia  passi  sunt  Aaron  et  Julius,  cum  aliis  pluribus 
viris  et  feminis,  qui  ad  egregias  Jerusalem  portas  absque 
cunctamine  per  martyrium  convolarunt.  Tunc  passus  est  et 
Pampbilus  presbyter,  cujus  vitam  Eusebius,  Caesariensis  epi- 
scopus,  tribus  libris  comprebendit. 


William 
of  St. 
Alban's : 
Vita  S. 
Albani,  v. 
43. 


Beda. 
p.  90  c. 

Ado,  col. 
90. 


Imperatores  furpuram  depommt. 

Anno    gratise    cccv.     Dioclitianus   ISTicbomedise,    Maximianus  Id.  col.  90, 
Herculius  Mediolani,  purpuram  deposuerunt.     Attamen   ccepta  91- 
semel  persecutio    usque  ad    septimum  Constantini    imperatoris 
annum  fervere  non  cessavit. 


Death  of 

Constan- 
tius  at 
York. 


Galerius  imperator. 

Anno  gratise  cccvi.     Gallerius,  Romanum  adeptus  imperium, 
tribus  annis  impera^it.     Eodem  etiam   anno,   qui    est  persecu-  Ado,  col. 
tionis  annus    tertius,  Constantius,  vir   summse  mansuetudinis  l  91- 
et  civilitatis,  in  Britannia  in  urbe  Eboraci  diem  clausit  extre- 
mum.     Cujus    filius    Constantinus,    Britannia?   regnum    susci-  Galf.  Mon. 
piens,  in  maxima  tranquillitate  et  bonore  pra?esse  studebat.      Y*  6- 


Undecima  persecutio  post  Neronem  in  Ghristianos  fervet. 

Anno    gratia?    cccvii.      Maximinus    et    Severus,    a    Galerio  Ado,  col. 
Maximiano    Ca?sares    facti,    persecutionem    in    Cbristianos   ac-  91* 
cumulant.     Passus  est  autem  ea  tempestate  Petrus  Alexandria? 
episcopus,    et    cum    eo    plures    iEgyptii.      Passus    est    etiam 
Lucianus,  Antiochena?  ecclesia?  presbyter,  et  Roma?  Timotbeus, 
x.  kalendas  Julii. 


mansuetudinis^   magnitudinis,  A.  W.  West. 


CHRONICA  MAJORA. 


155 


Gonstantinus  in  Britannia  imperator  creatur.  A.D.  308. 

Ado,  col.  Anno    gratia?    cccvill.     Cortstantirms,    Constantii    et   Helena? 

91-  filius,  in  Britannia   ex    rege    imperator    creatns,  annis  xxx.  et 

mensibus  x.  imperavit. 

Sanctus  Niclwlaus  migravit  acl  Christum. 

Anno  gratia?  cccix.  Sanctus  Nicholaus  Ifirrea?  metropolis 
archiepiscopus,  sanctitate  et  virtutibus  insignis,  migravit  ad 
Christum. 

Item. 

Vit.  Pontif.      Anno    gratia?    cccx.     Eusebius    sedit    in    cathedra    Eomana, 
annis  duobus  et  totidem  mensibus. 

Eodem  anno  Gallerius  imperator  vitani  fmivit,  et  Gonstantinus 
solus  imperavit. 


Ado,  col. 
91. 


Be  Bascuio. 

Anno  gratia?  cccxi.  Pascius  Yiennensis  ecclesia?  episcopus 
floruit,  et  Phileas  JEgyptius  librum  de  laude  martyrum 
elegantissime  composuit,  et  tandem  per  martyrium  vitam 
finivit. 


Papa. 

Vit.  Pontif.      Anno  gratia?  cccxil.     Melchiades  sedit  in  cathedra  Eomana, 
annis  tribus,  mensibus  octo,  et  diebus  octo. 


Ado,  col. 
91. 

Galf.  Mon. 
v.  7. 


Id.  v.  8. 


Gonstantinus  Bomam  pergit. 

Anno  gratia?  cccxiii.  Maxentius,  Herculii  Maximiani  filius, 
Roma?  Augustus  est  appellatus,  qui  tyrannidem  in  populo 
Romano  exercens,  quosque  nobilissimos  subvertere  nitebatur. 
Incumbente  ipsius  sasvitia,  diffugerunt 1  exterminati  ad  Con- 
stantinum  in  Britanniam,  et  honorificc  excipiebantur  ab  ipso. 
Denique  cum  multi  ad  ilium  confluxissent,  incitaverunt  eum 
in  odium  Maxentii,  talia  illi  sa?pius  referentes;  "  Tu  solus  de 
genere  nostro  es,  et  quod  amisimus  expulso  Maxentio 
nobis  reddere  potes,  Romanumque  imperium,  quod  tibi 
debetur,  nobis  auxiliantibus  poteris  obtinere;  est  namque 
tibi  copia  auri  et  argenti,  ac  robustorum  militnm  maxima 
multitudo."  His  igitur  et  aliis  incitatus  Constantinus  para- 
vit  navigium,  Romanorum  consilio  in  omnibus  adquiescens. 


1  diffugerunt]  diffugierunt,  A. ;  fugerunt,  W. 


156 


MATTHjEI  parisiensis 


Nota  de 
ecclesia 
Sancti 
Albani. 


A.D.  314.  Cessante  jpersecutione,  fax  Ecclesice  est  reddita. 

Anno  gratiaa  cccxiv.  Constantinus,  Romam  veniens,  tres  Galf.  Mon. 
avunculos  Helenas  matris  suae,  Trahern  scilicet,  Marium,  et  v.  8. 
Loelinum,  cum  iiiBumera  militum  multitudine  secum  con- 
duxit.  Expulsoque  Maxentio  tyranno,  proscriptos  omnes  pris- 
tine restituit  dignitati.  Tres  quoque  avunculos  matris  sua?  in 
ordinem  senatorum1  promovit,  et  deinceps  monarchiam  mundi 
cum  tranquillitate  tractavit. 

Eodem  anno,  cessante  persecutione  Christianorum,  pax  eccle- 
siis  data  est,  quaa2per  decern  annos  prasteritos  [duraverat],3  ut 
Beda  in  historiarum  libro  i.,  capitulo  vi.,  commemorat,  dicens  :  Beda, 
Interea  Dioclitianus  in  Oriente,   Maximinianus  Herculius  in  H.  E.  i.  6. 
Occidente,  vastari    ecclesias,  affligi   interficique    Cbristianos, 
decimo  post  Neronem  loco  prasceperunt.     At  ubi  turbo  per-  Id.  i.  8. 
secutionis,   elapsis  decern  annis,  conquievit,    progressi   sunt 
in  publicum  fideles  Cbristi,  qui  se  tempore  discriminis  sylvis, 
locis    desertis,    abditisve    speluncis    occuluerant,    sanctorum 
ecclesias    ad    solum    usque    destructas   renovant,4    basilicas 
sanctorum    martyrum    fundant,    construunt,    perficiunt,     ac 
veluti  victricia  signa  propalant,  dies  festos  celebrant,  sacra 
mundo  corde  et  ore  conficiunt." 
Hoc    denique     tempore    basilica    in    bonore     beati    Albani, 
Anglorum    protomartyris,    creditur    vel    potius    constat  fuisse 
fundata,  Beda  in  bistoriarum  libro  i.,  capitulo  vii.,5  taliter  re- 
ferente.     Passus  est  siquidem  beatus  Albanus,  die  decima  kal.  Beda,  i.  7, 
Juliarum,   juxta    civitatem6  Verolamium,  quaa  nunc    a    genteP-114E- 
Anglorum  Warlamecestre  vel   Watlingecestre    appellator,  ubi 
postea,  redeunte   temporum   Cbristianorum  serenitate,  ecclesia 
est  mirandi  operis,  atque  ejus  martyrio  digna,  extructa,  decern 
scilicet 7  annis  post  passionem  ipsius  elapsis.     In  quo  videlicet 
loco,  usque  in  bodiernum  diem,  curatio  infirmorum  et  frequen- 
tium  operatio  virtutum  celebrari  non  desistit.s 
p.  54.  Quod  autem  civitas  memorata  nomine  censetur  bifario,  base 

Unde  War-  ratio  est.  Ab  alveo  namque  quas  Warlame  dicitur  et  ad 
lamecestre  Orientalem  civitatis  plagam  defluit,  "Warlamecester ;  a  via 
sive  Wat-    autera    regia>  qU£e  Watlinge    nuncupatur,  et   ad  partem  Occi- 


1  senatoruni]  senatoriuni,  0.  W., 
as  Galf.  Mon.  So  A.,  but  Par.  has 
expuncted  the  i. 

-  qua~\  i.e.  the  persecution. 

3  duraverat]  Also  wanting  in  W. 
West. 

4  renovant]  renovat,  A. 


5  vii.]  vi.,  MSS. 

6  juxta  civitatem]  om.  W. 

"  decern,  scilicet]  W.  has  been 
altered  from  x.  f.  to  xi. 

8  desistit]  Inserted  by  Par. ;  de- 
sinit,  0.  West.  Bede.  ;  desunt,  W. 


CHRONICA   MAJORI.  157 

Beda,  ^         dentalem    civitatis  sita  est,  Watlinge[ce]ster   appellator.     Pax  A.D.  314. 
nV         quoque   in  Britonum  ecclesiis   usque   in  tempora  Arriana?  ve- 
saniaa  perseverans  integra  illibataque  permansit. 

Octavius  rex,  Romanis  interfectis ,  Britannia}  cliadema  suscejpit. 

Galf.  Mon.       Anno   gratia?  cccxv.     Octavius,    Gewiseorum  rex,  insurrexit  Octavius 

v*  8#  in  proconsules  Romana?   dignitatis,  quibus   regimen  Britannia?  king  of 

fuerat  permissum,1  et  ipsis   interfectis  solio   regni   sese  insig- 

nivit.      Cumque     id     Constantino    Roma3    nunciatum     fuisset, 

misit  Trahern,  avunculum  matris  sua?,  cum  tribus  legionibus, 

ut  insulam  Romana?  restitueret  dignitati.     Appulsus  itaque  Tra- 

Hen.  Hunt,  hern    in  insulam,  civitatem  Kaerperis,  qua?    nunc  Porecestria 

p.  692  b.      dicitur,  infra  duos  dies  cepit;  quo  divulgate,  Octavius  in  manu 

Galf.  Mon.  armata   venit    sibi    in    obviam,    et   prEelio    commisso,    Trahern 

v    8  .  *  . 

agminibus  laceratis  in  fugam  convertit.  At  ille  Albaniam 
petens,  a?quoreo  cursu  provincias  Aquilonales  vastare  vacavit. 
At  Octavius,  turmis  resociatis,  in  provincia  qua?  "Westmaria- 
lande  vocatur  dimicavit  cum  eo.  Sed  consternates  Octavius 
sine  victoria  difFugit ;  Trahern  quoque  insecutus  eum,  diadema  Trahern 
illi  cum  regno  eripuit.  Porro  Octavius  Norwegiam  petens,  a  king, 
rege  Gumberto  auxilium  postulavit. 

Papa. 

Vit.  Pontif.  Anno  gratia?  cccxvi.  Sanctus  Silvester  sedit  in  cathedra 
Romana,  annis  xxiii.,  mensibus  x.,  diebus  xi. ;  et  cessavit  sedes 
diebus  xv. 

Describitur  autem  hie  vir  sanctus  aspectu  fuisse  angelicus, 
sermone  nitidus,  opere  sanctus,  consilio  magnus,  fide  catho- 
licus,  spe  patientissimus,  caritate  diffusus,  orphanorum  et  vi- 
duarum  consolatio,  monachorum  et  clericorum  sustentatio, 
laicorum  et  pauperum  defensio,  matronarum  et  virginum  sulle- 
vatio.  Talibus  igitur  ac  tantis  virtutibus  decorates,  coram  Deo 
et  hominibus  honorabilis  habebatur. 

Octavius  regnum  amissum  recuperavit . 

Galf.  Mon.       Anno    gratia?   cccxvu.     Octavius    supra   memoratus,    propter 
v-  8-  amissum    regnum   anxius,  familiaribus    suis    fecit  edictum,  ut 

omni  nisu  Trahern  interficere  conarentur.     Denique  dum  qua-  Trahern 
dam  die  Trahern   ab   urbe  Londoniarum  recederet,  comes   sub  slain, 
municipio 2  oppidi,  in  quadam  convalle  delitescens,  ipsum  inter- 


1  permissum]  commissum,  W.         I  as   Galf.   Mon.  ;    so  A.,  but  it  is 
-  sub  municipio]  municipii,O.W.,  |  altered  by  Par. 


158 


MATTHiEI   PAPJSIENSIS 


A.D.  317. 

Octavius 
recovers 
his  power. 


Constanti- 
nus  mun- 
datur. 


fecit.    At  Octavius   in  Britanniam  reversus,  regnum  Eomanis 
dissipatis  occupavit,  et  illud  annis  multis  feliciter  moderavit.1 

Silvester  Papa. 

Anno    gratia?    cccxvm.      Sanctus     Silvester,    persecutionem  Acta  S._ 
iniperatoris  Constantini   fugiens,  in  monte  Serapi  delituit.  i 

Nota  pietatem  Constantini  imperatoris. 

Anno  gratia?  cccxix.  Constantinus  Augustus,  cum  plurimam 
stragem  de  Christianis  fecisset,  elephantine  a  Deo  lepra  percus- 
sus  est.  Cumque  consilium  haberet  ut  balneum  sibi  faceret  de 
sanguine  innocentium  puerorum,  adducti  sunt  ad  tria  milia 
ad  eum,  quorum  matres  solutis  crinibus  pectoribusque  nudatis 
coram  eo  prostratse  gemitum  dantes  et  ululatum,  horrorem 
sibi  nimium  et  suis  magnatibus  incusserunt.  Tunc  imperator, 
tale  facinus  abhorrens,  jussit  filios  matribus  reddi  cum  donis 
amplissimis,  ut  quse  flentes  venerant  ad  patriam  alienam 
alacres  reverterentur  ad  suam.  Hoc  opus  pietatis  respiciens 
Deus,  nocte  sequenti  misit  ad  eum  Apostolos  Petrum  et  Paulum,, 
qui  talia  illi  referebant;  "  Quoniam  effusionem  innoxii  san- 
"  guinis  horruisti,  Constantine,  missi  sumus  a  Deo  dare  tibi 
"  consilium  recuperandae  sanitatis.  Mitte  igitur  ad  Silvestrum, 
"  Romanae  civitatis  episcopum,  qui  in  monte  Serapi  latitat, 
"  per  quern,  cum  unum  Deum  credideris,2  et  in  piscina  Dei- 
"  tatis  ablutus  fueris,  ab  omni  lepras  contagione  mundaberis." 
Exurgens  autem  imperator  Silvestrum  ad  se  venire  fecit, 
eique  omnia  qua?  sibi  dicta  fuerant  diligenter  exposuit.  Tunc 
sanctus  Silvester,  illo  in  fide  roborato,  baptizavit,  et3  exurgens 
a  fonte  Cbristum  se  vidisse  confessus  est,  et  a  lepra  perfecte 
mundatus,  jussit  Deum  unum  et  verum  ab  omni  orbe 4  Romano 
coli,  et  siquis  contemptor  fuisset  inventus  puniretur. 


(Cf.  Baron, 
iv.  a.  323. 
iv.) 

Id. 

See  the 
Edictum 
Constan- 
tini ad 
Silvestrum 
Papam. 
Migne's 
Patrologia, 
viii.  col. 
572. 


Gonstantinus  ecclesias  constitui 5  jussit. 

Anno  gratiaa  cccxx.     Imperator  Christianis  licentiam  dedit  Ado,  col. 
libere    congregare    in   honore   Christi,    ecclesias  ubique  jussit 91, 
construi ;    ac    pene  per    totum    Romanum   imperium    singulis 
civitatibus   privilegia   dedit,  ut   populus  Christianus,"  jure   et 
ordinatione  episcoporum,  libere  viveret,  ac  Dei  templis  libere 
honoris  structuram  componeret. 


1  moderavii]  guhernavit,  W. 

2  credideris']  crediti  ejus,  A. 

3  et]  qui,  O.  W. 


4  orbe]     urbe,     A.    and    West., 
which  differs  here. 

5  constitui]  construi,  W. 

6  W.  ins.  sub. 


CHRONICA   MAJORA.  159 


Be  hceresi  Arriana.  A.D.  321. 

Ado,  col.  Anno  gratia?  cccxxi.  Haaresis  Arriana  exoritur,  dicta  ab 
91-  Arrio   Alexandrine-    presbytero,    qni    eoa?teraum    Patri  Eilium 

Jsidor.Ety-  non  agnoscens,  diversas  in  Trinitate  substantias  astruxit, 
'  contra  illud  quod  ait  Dominus :  "Ego  et  Pater  unum  sumus." 
Ado,  col.     Ad     damnationem     istius     et    integra?     fidei     confirmationem, 

Nicbeum  ex  orbe   terrarum  concilium   a   Constantino    congre- 

gatur  ccexviii.  episcoporum. 

Gontinucdio  historice. 

Id.  Anno  gratia?  cccxxn.     Sacratissimum    Arelatense    concilium 

secentorum   episcoporum    colligitur,    Mauricio !    tunc    ejusdem 
civitatis  existente  [episcopo]. 

Be  hceresi  Donatistarum. 

Id.  Anno    gratia?    cccxxin.      Donatistarum    haeresis    in    Affrica 

Isidor.Ety-  exoritur,  a  Donato  quodam  initium  babens,  qui  de  ISTumidia 
mol.  vm.  5.  veniens,  totam  pene  Aifricam  sua  persuasione  decepit,  asserens 

minorem  Patre  Pilium,  et  minorem  Filio  Spiritum  Sanctum ; 

catbolicos  post  lapsuni  baptizandos  prasdicabat. 

Gonstantinus  nndtitudinem  harharortim  vicit. 

Cf.  Beren-       Anno  gratia?  cccxxiv.      Gens  multa  barbarorum  collecta  est 

gosuni  De   super  flumen  Danubium,  parata    ad    bellurn   contra    Eomanos, 

laude  et       qUod  audiens  Constantinus  paravit  exercitum,  et  profectus  est 

CraVis  ii     ^n   obviain   eorum.     ISTocte    vero  sequente    venit    ad    eum   vir 

3.  (Migne's  splendidissimus,  dicens    ei :    "  Constantine,  respice   in   caelum, 

Patrologia,  "  et  vide."      Intuens    autem   in    ca?lum,  vidit   signum    sancta? 

q<^t  Cq^  ^   crucis'    ex   lumine   claro    constitutum,    et    desuper    scriptum  : 

'      '       In  hoc   signo   vinces.      Quo    viso,  fecit  similitudinem    crucis  et 

jussit   antecedere  sibi  signum.      Et  superveniens  barbaris  con- 

cidit  eos,    et  mortua  est  ex  eis  maxima   multitude      Deditque 

Deus  victoriam  Constantino,  per  virtutem  sancta?  crucis. 

Be  sandce  crucis  inventione. 

Eusebius  Anno    gratia?    ccexxv.     Helena    Constantini    mater,    divinis  p.  55. 

(Ruffinus),  admonita  visionibus,  Jerosolimam  petiit,  crucemque  dominicam 
diligenter    quaarens,   pro    una    tres    reperit.      Sed   perturbabat 

1  Mauricio]  Martino,  Ado. 


160  MATTH^EI  parisiensis 

A.D.  325.  reperti  muneris  lsetitiara  uniuscujusque  crucis  indiscreta  pro- 
prietas.  Denique  ex  tribus  inventis  crucibus,  illarum  ad  Domi- 
nicam  gloriam  qua?  l  ibi  fuerat,  per  feminam  quandam  gravi 
infirmitate  confectani  et  perfecte  curatam  evidenti  indicio  de- 
monstrate. Clavos  quoque,  quibus  dorninicum  corpus  fuerat  Euseb.  ix. 
affixum,  ad  filium  mater  deferens,  frenos  componere  jussit,  °' 
Zee.  xiv.  quibus  uteretur  in  bello,  ut2  propbetia  impleretur":  "  Et  erit  in 
20-  "  die  ilia,  quod  in  freno  equi  sanctum  Domino  vocabitur." 

Constantinus  ecclesiam  beato  Petro  jussit  fabricari. 

Anno  gratia?  cccxxvi.     Constantinus  fecit  baptisterium  Romas  Ado,  col. 
miro    opere,    juxta  basilicam   beati    Jobannis    Baptista?,    qua?  91- 
appellatur    Constantiniana,    ubi    prius    baptizatus    fuerat.     Et 
basilicam   beato  Petro   in    templo  Apollinis,  nee   non   et  beato 
Paulo.     Corpus    quoque    utriusque   a?re    circumdedit    quinque 
pedes  grosso. 

Fabricate/,  est  ecclesia  Roma?,  quce  Jerusalem  dicitur. 

Anno    gratia?  cccxxvn.     Imperator   jussit   fieri    basilicam    in  Id.  col.  92. 
palatio    Sorano,  quae    appellatur    Jerusalem,  ubi   partem   ligni 
sancta?  crucis  deposuit,  et   basilicam  beata?    martyris  Agnetis, 
rogatu   Constantia?    filia?    sua?,   ubi    ipsa    et   Constantia,    soror 
Augusti,  baptizata  est. 

Fabricata  est  ecclesia  Sancto  Laurentio. 

Anno    gratia?  cccxxvin.     Idem  imperator   fecit  basilicam   in  Id. 
honore  beati  Laurentii  martyris,  via  Tyburtina  in  agro  Verano, 
ubi  idem  martyr  sepultus  fait. 

Nota  de  chrisviatis  consecratione. 

Anno  gratia?    ccexxix.     Sanctus  Papa  Silvester  constituit  ut  Vit.  Pontif. 
sanctum   crisma,   non  a  presbyteris,  sed  ab   episcopis,  conse- 
craretur. 

Deceptatio  Sancti  Silvestri  contra  Judceos. 

Anno   gratia?  ccexxx.      Consreg-ati   sunt  coram   Constantino  Acta  S. 
et   Helena    matre    ejus    sapientiores    Juda?orum   cxx.,    ut  dis-  pf  5,s     *.. 
ceptarent  contra  Papam  Silvestrum,  asserentes  fidem  Cbristia-  j  col_  149(^ 
norurn  esse  inanem,  et  non    a  Deo,  sed    ab  bominibus   ratione  (Labbe), 
carentibus  inventam.     Quibus  sanctus  Silvester,  fultus  agmine  Migne's 

_____ Patrolog. 

viii.  col. 

1  W.  places   quce  after  crucibus,  I        -  ut  .  .  .  vocabitur']  Introduced  by  g^g* 

and  has  fuerit  for  fuerat.  |   the  compiler. 


CHRONICA  MAJORA. 


161 


xxiv.  episcoporum,  viriliter  resistens,  auctoritatibus  tarn  Novi  A.D.  330. 
quam  Veteris   Testamenti  omnes    confusos   reddit  et   elingues. 
Quorum  maxima  multitudo  ad  fidem  Trinitatis,  quam  infesta- 
bant,  conversi  sunt. 

Nota  de  basilica. 

Ado,  col.         Anno    gratire    cccxxxi.      Imperator    Constantinus    fabricavit  Basilicas 

92#  basilicam  beato  Petro  et  Paulo l  martyribus,  via  Lavicana,  inter  °um  °y 

-,         ,  Constan- 

duas  lauros.  tiae  in 

Kome, 

Nota  mausoleum. 

Id.  Anno   gratice  cccxxxn.     Idem    imperator   construxit    mauso- 

leum, miro  opere  fabricatum,  ubi  postmodum  matrem  suam  in 
sarcophago  purpureo  sepelivit. 


Item  nota  de  ecclesiis  fabricatis. 

Id.  Anno  gratiaa  cccxxxm.      Imperator   fecit  ecclesiam,  in  civi-  Ostia, 

tate  Hostias  juxta  portam  urbis  EomaB,  beatorum  Apostolorum 
Petri  et  Pauli,  et  Sancti  Jobannis  Baptista?,  et  in  civitate 
Albanensi  basilicam  in  bonorem  ejusdem  sancti.  Albano, 

Nota  iterum. 

Id.  Anno   gratiaa    cccxxxiv.2     Constantinus    construxit    basilicam 

in  urbe  Neapoli,  miro 3  opere,  omnibus  apostolis  et  martyribus  ;  Naples, 
et    in    Derpana,     civitate    Bithynise,    fabricavit    ecclesiam    in  Derpanum, 
bonore  martyris  Luciani,  urbemque  novis  Eedificiis  instaurans, 
ex  vocabulo  matris  sua?,  Elenopolim  nuncupavit. 

Constantinus  beato  Petro  et  Paulo  Eomam  dedit. 

'"•  Anno   gratia?   cccxxxv.      Imperator    urbem    sui    nominis    in 

Tracia  statuens,  sedem  llomani  imperii  et  caput  totius  Orientis 
esse  voluit ;  et  caput  mundi,  Eomam,  beatis  Apostolis  Petro  et 


1  Paulo}  Sic  MSS.  for  Marcel- 
lino,  which  Ado  and  Bede  have. 

2  Anno  gratia  cccxxxiv.']  The 
MSS.ofWestminsterreadcccxxxiii. 
et  iv.,  and  so  bring  the  numbers  of 
the  years  again  in  accordance  -with 
A.  and  W.  The  only  exception 
being  the  Eton  MS.  of  Westminster, 
"which    has    "  Constantinus    templa 


"  subvertit.  Anno  gratiae  cccxxxiiii. 
"  Romoe  ordinantur  episcopi  Mar- 
"  cus  et  Julius.  Romani  Gothos 
"  in  Sarmatarum  regione  vicerunt. 
"  Edicto  Constantini  gentilium 
"  templa  subversa  sunt." 

3  miro  ....  martyribus}  Intro- 
duced by  the  compiler. 


1G2 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D.  335.  Paulo  sub  testamento  tradidit.    Nobiliores  quoque  Eomanorum  Ado,  col. 
ac  totum  pene  senatorum  ordineni  cum  uxoribus  et  liberis,  in  92- 
secunda  et  nova  Roma,   Constantinopolim,   translates  babitare 
constituit. 


Rectius, 
bishop  of 
Autun. 


Juvencus  presbyter  hexametris  versibus  libros  Evangeliorum 
composuit. 

Anno  gratiaa  cccxxxvi.     Rectius,  Augustuclinensis  episcopus,  Id. 
famas  babetur  celeberrimaa,  et   Juvencus   presbyter   Hispanus, 
qui  bexametris  versibus  quatuor  libros  Evangelii '  composuit. 

Tmperator  statuit  templet  deorum  confringi. 

Anno  gratiae  cccxxxvn.     Imperator  statuit,  citra  ullam  bomi-  Id. 
num.  casdem,  paganorum  templa   claudi   arasque  deorum  con- 
fringi.2 

Firmianus  reihorieam  scripsit. 

Lactantius.      Anno     gratiaa    cccxxxvm.       Firmianus    qui    et    Lactantius,  Id. 
Arnobii  discipulas,  ISTicbomedias  ad  scribendum  retboricam   se 
contulit. 


Writings 
of  James, 
bishop  of 

Nisibis. 


Jacobus  episcopus  Arriomam  hceresim  damnavit. 

Anno  gratias  ccexxxix.    Jacobus,  Nizibenaa  civitatis  episcopus,  Id. 
qui    in   Nicbena    synodo  cum  aliis  Arrianam  baaresim  damna- 
vit,  et  multorum  scriptor  opusculorum,3  in  Ecclesia  clarissimc 
refulsit. 


Deaths  of 
Constan- 
tine  and 
Pope  Syl- 
vester I. 


Constan- 
tine  II. 


Sanctus  Silvester  et  imperator  Constantinus  defuncti  sunt. 

Anno  gratiaa  cccxl.  Magnificus  imperator  Constantinus 
vitam  laudabilem  glorioso  fine  conclusit.  Quo  etiarn  anno 
sanctus  Silvester  viam  universaa  carnis  ingressus  est.  Dig- 
num  plane  et  omnino  conveniens,  ut,  qui  simul  circa  incre- 
mentum  Ecclesiaa  perseveranter  laboraverant,  simul  reciperent 
pro  labore  mercedem. 

Be  diebus  Constantini. 

Anno  gratiaa  cccxli.     Constantinus,  cum  Constantio4  et  Con-  Ado>  co1- 
stante  fratribus,  imperavit   annis  xxiv.,  mensibus  v.,  et  diebus 


1  Evangelii]   om.  W. 

"  confringi]  constringi,  A.  ; 
arasque  deorum  confringi  is  intro- 
duced by  the  compiler. 


3  0.  W.  ins.  eral.     In  .  .  .  re- 
fulsit is  not  in  Ado. 

4  Constantinus   cum    Constantio] 
Constantius  cum  Constantino,  W. 


CHRONICA  MAJOEA.  163 

Vit.  Pontif.  xiv.     Eodem   anno   Marcus   sedit   in   cathedra   Eoniana,   annis  A.D.  341. 
duobuSj  mensibus  octo,  et  diebus  viginti.  Pope  Mar- 

cus. 

Item. 

Ado,  col.         Anno  gratia?  cccxlii.     Jacobus  Nisibinus  episcopus,  vir l  in  Death  of 

92<  scripturis  humanis  et  divinis  eloquentissimus,  moritur.  James, 

bishop  of 
Nisibis. 

Item. 

Vit.  Pontif.      Anno   gratia?   cccxliii.     Julius    sedit   in    cathedra   Romana,  Pope 
annis  xi.,  mensibus  ii.,  et  diebus  vii.  Julius. 

Impietas  Arriana  scevit. 

Ado,  col.         Anno  gratia?  cccxliv.     Impietas  Arriana,  exiliis,  carceribus,  Persecu- 

92-  et  variis  afflictionum  modis,  primum  Athanasium,  Alexandrina?  *]on  °*  "; 

,  .  .  ,    n   .    ,  ,.  Atbanasius 

urbis   episcopum,  et  demde   onines   non   sua?   partis  episcopos  ^    tlie 

persecuta  est.  Arians. 

Item. 

Id.  Anno  gratia?  cccxlv.     Maximus 2  Treviroruni  episcopus  claret,  Maximus, 

a  quo  Athanasius,  [cum]  3  a  Constantio  qua?reretur  ad  poenam,  bishop  of 
honorifice  susceptus  est.  Ireves. 

Nota  concilium. 

Id.  Anno    gratia?   cccxlvi.     Nectarius,  Viennensis    ecclesia?  epi-  Nectarius, 

scopus,  in  doctrina  fidei  extitit  gloriosus,  qui    in  synodo  Are-  ™?hoP  0± 
latensi  primus  interfuit,  et  Patris   et    Pilii   et    Spiritus  Sancti  gyno^  0f 
usiam   unius    esse    natura?    et    potestatis,    Deitatis    et  virtutis  Aries, 
docuit  et  in  ecclesia  prsedicavit. 

Antonius  heremita  transiit. 

Id.  col.  93.       Anno    gratia?    cccxlvii.     Antonius   monachus,    centesimo    et  S.  An- 
quinto  a?tatis  sua?  anno,  in  heremo  moritur.  thony. 

Id.  Anno   gratia?   cccxlviii.      Reliquias    beati   Timothei  Apostoli  Eelicks  of 

Constantinopolim  invecta?  referuntur.  S.Timothy. 

Note  de  morte  turpissima  Arrii. 

Id.  Anno  gratia?  cccxlix.     Dura  Arrius,  Constantii  favore  fretus,  Death  of 

Constantinopolim    ad  ecclesiam  pergeret,  contra  fideles  de  fide  Arius. 
dimicaturus,  divertens  per  forum  Constantini  ut  ventrem  pur- 

1  vir  .   .  .  eloquentissimus']  Not  in    |       2  Maximus]  Mainius,  A. 
Ado.  I       '  cum]  est,  A. ;  West,  has  dum, 

L   2 


164 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  349.  garet,  omnia  viscera  sua  cum   vita  et  hseresi '  ibidem  repente 
p.  56.  reliquit. 


Ossa  Sancti  Andrece  et  Sancti  Lucce  Bomam  deferuntur. 

Anno  gratia}  cccl.     Constantio  Eomam 2  ingresso,  ossa  sancti  Ado,  col. 
Andreas    Apostoli   et   Lucse    Evangelista?,    a   Constantinopolim  93- 
Luke  delata,  ibidem  bonorifice  deposuit. 


Relicks  of 
SS.  An- 


Hilary, 
bishop  of 
Poitiers. 


Hyllarius  Pictaviensis  ab  Arrianis  2^'oscribitur. 

Anno    gratiaa    cccxi.      Hylarius    Pictaviensis   episcopus,  qui  Id. 
pulsus  ab  Arrianis  in  Frigiam  exulaverat,  cum  apud  Constan- 
tinopolim  Constantio    librum    pro    se    porrexisset,  ad    Gallias 
repedavit. 


Heresy  of 
the  An- 
thropo- 
morphites. 


De  hceresi  AnthropomorpJiitarum. 

Anno  gratia?  cccxn.  Hasresis 3  Anthropomorpbitarum  in 
Syria  et  Macedonia  nascitur,  ab  Audaso  quodam  inducta,  qui 
divina  formam  bumanam  babere  asserebat,  et  corporis  parti- 
bus  Deum  esse  distinctum,  quod  Catholics  doctrime  contrarium 
est. 

Licet4  enim  Divinitas5  aliquando  possit  in  corporali  specie c 
intueri,  sicuti  in  nube  lucida  et  in  columba,  Deum  tamen, 
sicuti  est,  nemo  vidit  nnquam. 


Id. 

Cassio- 
dorus,  Hist. 
Tripart. 
vii.  11. 


Item. 

Donatus.  Anno    gratias    cccliii.       Donatus,  artis  gramrnaticge   scriptor  Ado,  col. 

necnon  institutor,7  Romas  illustris  babetur.  93- 


1  et  hceresi']  Introduced  by  the 
compiler. 

2  Romam]  i.e.  New  Rome  or 
Constantinople.  See  Smith's  note 
on  Bede,  Mon.  Hist.  Brit.  p.  91a. 
The  compiler,  not  understanding 
this,  has  in  the  next  line  altered 
Ado's  and  Bede's  a  Constanth opoli- 
tanis  miro  favore  suscepta  to  the 
reading  in  the  text. 

3  For  the  above,  0.  W.  give 
under  this  year  :  "  Floruit  Paphnu- 
"  tius,  Egyptiorum  episcopus,  in 
"  quo  tanta  virtutum  irierat  gratia, 
"  ut  verbo   tantum   ab   hominibus 


"  daemones  fugaret  et  sola  oratione 
"  infirmos  curaret,  caccis  visum  et 
"  paraliticis  gressum  proestaret." 

4  This  sentence  is  not  in  West., 
"who  has  in  its  place,  "  Floruit  quo- 
"  que  Paphnutius  episcopus  virtu- 
"  tibus  clarus." 

5  enim  Divinitas']  erudina  volun- 
tas, A.,  the  reading  of  the  original 
compilation  being  probably  eni  di- 
?iitas. 

6  specie]  spem,  A.,  probably  from 
not  understanding  spe. 

7  institutor]  instructor,  W. 


CHRONICA  MAJORA.  165 


Eusebius  episcopus  Ccesarea  moritur.  A.D.  354. 


Ado,  col.         Anno  gratia?  cccliv.     Eusebius  Cassarea?  Palajstinse,  in  scrip-  Death  of 
tut-is  divinis  studiosissimus,  primumque  in  hasresim  Arrianam  Eusebius  of 
et '  lapsus  et  correctus,  moritur.  Csesarea. 

Nota. 

Id.  Anno   gratia?   ccclv.       Eustachius,  Antiochia?    episcopus,  ad-  Exile  of 

versum  Arriani  dogma  opuscula  multa  componens,  tandem   in  Eustace, 
exilium  pulsus  est.  A  ^  y. 

Papa. 

VitPontif.      Anno  gratiaa  ccclvi.       Liberius    sedit   in    cathedra    Eomana  Pope 

annis  decern  et  mensibus  septem.  Liberius. 

Nota. 

Ado,  col.         Anno  gratiaa  ccclvii.     Marcellus,  Anciranus "  episcopus,  con-  Marcellus, 

93,  tra  Arrianos    multa   scribens,    Sabelliana?    haereseos    arguitur,  bishop  of 
sicut  Hyllarius  meminit.     Porro  ille  defendit  se  non  esse  illius     ncvra- 
dogmatis  cujus  accusatur. 

Id-  Anno  gratia?  ccclviii.      Basilius,  Anciranus  episcopus  Mace-  Basil  and 

donias  partis,  cum  Eustasio  Sebasteno,  princeps  fuit;  erat  enim  Eustace  of 

1    ,.   .  .,  >  e  r  Sebaste. 

artis  medicmas  peritus. 

Nota  hceresim. 

Id.  col.  94.       Anno  gratiaa  ccclix.   Lucifer,  Carelatanus  episcopus,  a  Con-  Lucifer, 

stantio  in  exilium   pellitur,  eo  quod  Nichenam  fidem  damnare  kj°P  °* 
Isidor.Ety-  nollet.      Sed  ab  exilio  reversus  ha?reticis  consensit,  et  a  com-      ° 
mol.  viii.  5.  rnunione    Ecclesia?    recedens,  cum    auctore    suo    Lucifero,    qui 
mane  oriebatur,  cadere  non  diffugit. 

Nota  persecutionem  Arrianorum. 

Ado  col.         Anno    gratia?  ccclx.        Eusebius,    Vercellensis    episcopus,    a  Exile  of 

94.  Constantio    pro    confessione    fidei    Catbopolim    exilio    pellitur,  ?.ufebiu*L' 
unde  reversus  factione  Arrianorum  interficitur.  Vercelli 

Nota. 

Id.  Anno  gratia?  ccclxi.    Hylarius.  urbis  Pictavorum  Aquitannicas  Exile  and 

episcopus,  factione    Saturnini  Arelatensis    episcopi,  de    synodo  ^"tings  of 

Hilary. 

\ ■ 

1  et]  om.  0.  W. 

2  Anciranus']   Altered  to  Auxitanus  in  W. 


166 


MATTH^I  PARISIENSIS 


A.D.  361.  Biternensi    Frigiam 1    sub  Constantio  pulsus   in   exilium,   xii.  Ado,  col. 
libros  adversum  Arrianos  confecit.      Et  librum  de  synodis  ad      • 
G-alliarum  episcopos,  ab  exilio  reversus,  conscripsit. 

Constantius  in  hceresim  labitur. 

Pope_  Anuo  gratias  ccclxii.     Constantius  imperator  Liberium,  Eo-  Cf.  Ado, 

benus       manse  sedis  episcopum,  ad2  persecutionem  Arrianorum,  expulit  co  •  94r" 
gives  -way    in  exilium  ;  quo  pergentem  Fortunatius,  Aquileiensis  episcopus, 
to  the  primus   sollicitavit,  et  fregit,  et   ad   subseriptionem    hasreseos 

Ariansub-  intrusit. 
scription. 

Coiitinuatio. 

Serapion,        Anno  gratia3  ccclxiii.       Serapion,  Tbenneos   episcopus,  ele-  Ado,  col. 
bishop  of     gantis   ingenii,  sub  Constantio,  in  confessione  fidei  prasclarus,  94, 
Tarns,         moritur. 


Gontinucdio   historic?-. 


Mortuo   Constantio  impemtore,  succedit 
Jnlianus. 


Felix  con- 
secrated in 
place  of 
Liberius. 
Death  of 
Constan- 
tius. 

Julian,  the 
apostate. 

Johannes 
et  Paulus. 

Nota. 


Anno  gratia^  cccxxiv.     Acbatius,3  Gneocsesareaa  episcopus,  in  Id. 
tantum   sub  Constantio   claruit,  ut  Felicem  Bomaa    episcopnm 
pro  Liberio  consecraret,  qui  anno  integro  permansit.      Eodem  "Vit.  Pontif. 
anno  imperator  Constantius  periit,  et  Julianns  imperium  adep-  Ado,  col. 
tus,  duobus  annis  et  octo  mensibus  imperavit.     Hie  ex  clerico 
imperator  effectus,  in  culturam  labitur  idolorum,  martyriaque 
inferens    Christianis,  eallidis  eos  odiis  ad    superna  transmittit. 
Inter  alios  vero,  qui  in  toto  orbe  pro  Cbristo  jaassi  inveniuntur, 
Joannes  et  Paulus  Bomae  martyrium  illustre  duxcrunt.     Idem, 
in    odium  Cbristi,  tempi um  Jerosolimis    Judaais   reparare  per- 
mittit.       Qui  cum,  ex  diversis   provinciis  collecti,  nova  funda-  Id.  col.  94. 
menta    construerent,  subito    nocte    oborto    terraamotu,  saxa   ab 
imo   fundamenti   concussa   longe   latequc    referuntur  dispersa. 
Igneus  etiam  globus,  ab  interiore   loco  templi  egressus,  cedes 
plurimas  eorum  suo  prostravit  incendio. 


Reliefs  of 
S.  John 
the  Bap- 
tist. 


Ossa  beati  Joannis  Baptistce  sparguntur. 

Anno    gratiaa    ccexxv.       Pagani    apud    Sebasten,    Palaostina?  Id.  col.  93. 
iirbem,    sepulcbrum    beati   Joannis    Baptista3    invadentes,  ossa 
dispcrgunt,  cademque  rursus  collecta  et  cremantes   latius  per 
agros   spargunt;    sed   Dei    providentia   affuerunt    quidam   mo- 


1  Frigiani]  Figiam,  A. 

2  arf]   ob,  W. 


3  Achatius~\   Acharius,  W. 


CHRONICA  MAJORA.  ]  67 

naclii  ex  Jerosolimis  cum  aliis    mixti,  qui  omnia  qua?  poterant  A.D.  365. 
ablata,  prius  ad  patrem  suum  Philippum,  deinde  ad  summum 
pontificem  reverenter  detulerunt. 
Ado,  col.         Eodem   tempore    apostata  Julianus    ossa    venerabilis  Jacobi,  De  Juliano 
Nizibeni  episcopi,  foras    civitatem  jubet   efferri.      rJec    multo  aP°stata. 
post,  cum  exercitum  contra  Persas  ordinaret,  incertum  a  quo, 
perimitur  ;    qui  intestina  sua  in   aera  proiciens,  insauo   furore 
Christum  Dominvim  blasphemavit :  "  Yicisti,"  inquit,  "  Galila?e, 
"  vicisti." 

Imponitur '  tamen  boc  miraculum  Matri  Salvatoris,  qua?  per 
beatum  Mercurium,  militem  suum,  banc  vindictam  mirabiliter 
perpetravit. 

Papa. 

Vit.Pontif.      Anno   gratia?   ccclxvi.      Liberius,  Komana?  urbis  episcopus,  Return  of 
Felice  defuncto,  ab    exilio   reversus,  sedit  iterum  in  cathedra  Pope  ^ 

Ado,  col.     Petri   annis   v.     Eo   anno  Jovinianus    imperium    adeptus,    uno  -^b^'ms. 
anno  et  -  octo  mensibus  pra?fuit,  vel  regnavit.     Qui  sese  statim  .    Tuu^nus 
Christianum    affirmans,    paganis     se    pvseesse     nolle    asseruit. 
Quibus     auditis    totus    exercitus,    qui    per    Julianum     nomen 
Christi   abjecerant,    Christianos    se    esse    confessi    sunt.      Sed 
tanti   imperatoris   pia   laetaque  principia   mors   immatura  pra?- 
venit.     Eodem  tempore  synodus  Antiochia?  a  Mileto  3   suisque  Nota  de 
collecta  est,  in  qua  Macedonianum  dogma  prave  firmatum  est.  c°ncllio. 

Isidor.Ety-  Dictum  est  autem  a  Macedonio,  Constantinopolitano    episcopo, 

moi.  Tin.  5.  qU^  Spiritnin  sanctum  Deum  esse  negavit. 

Valentinianus  imperator . 

Ado,  col.  Anno   gratia?  ccclxyii.      Valentinianus,  cum  Valente   fratre,  Valen- 

imperavit   annis  xi.      Eodem  tempore  Apolliuaris,  Laodicenus  tln^  j' 
episcopus,    multimoda    nostra?    religionis     scripta    composuit.  Apollina-  ' 
Isidor.Ety-  ge(i    iucautus    postea    a   fide    devians,    ha?resim    sui    nominis  rjS5  bishop 
mo .  vm.    .  jus^11^j    dicens,   Christum    tantummodo    corpus    sine    anima  of  Lao- 
snscepisse.  dicea. 

Be  hceresi  Fotini. 

Ado,  col.         Anno   gratia?   ccclxviii.      Ha?resis  Fotini  et  Eunomii  agnos-  Heresy  of 

t4-'j      -n.     citur.      Fuit  enim    Fotinus    Syrana? 4   episcopus,    qui   astruxit  ph°t™is 
Isidor.Ety-  ,,     .  T         ,,•■,•••      n  •  ,  and  Euno- 

mol  viii  5   Christum  a  Maria  per  Joseph  nuptiali  coitu  imsse  conceptum.  ^^ 


p.  57. 


1  This  last  sentence  is  from  some  |       3  i.  e.  Meletius. 

other  source.  4  Syranai]  Gallogrsecise   Sirmia?, 

2  et\  This  is  an  incorrect  copying      Isidor.     Sirmium,  in  Pannonia. 
of  Ado,  who  has  vel  ut  verius. 


168 


MATTHjEI   PARISIENSIS 


A.D.  369.  Nota  hceresim. 

The  Goths.      Anno    gratia;    ccclxix.      Gothi   apud   Histrum    bifarie    inter  Ado,  coll. 
Frigidernum  et  Alaricuni  divisi   sunt.      Sed  Frigidernus  Ala-  945  95- 
ricum   Valentis   auxilio  super ans,   hujus    beneficii    gratia,1    de 
catholico  Arrianus  cum  omni  gente  Gothorum  effectus  est. 

Item. 

Ulfilas  Anno  gratias  ccclxx.     Vulfilo  Gothorum  episcopus,  Gothicas  Ado,  col. 

tuan^>^fS     reperiens  literas,  utrumque  testamentum  in  linguam  propriam  95. 
the  Bible.     .        . ,   •..,  «> 
transtuht.* 

Papa. 

Pope  Anno  gratiaa   ccclxxi.       Damasus  sedit  in  cathedra  Romana  Vit.Pontif. 

Damascus.     aniug  Xviii.,  mensibus  duobus,  diebus  decern,  et  cessavit  sedes 
diebus  xxxi. 

Basilica  in  honore  [Sancti  Laurentii].2, 


Basilica  of       Anno  gratia;  ccclxxii.      Damasus  Papa  fecit  basilicam  juxta  Ado,  coL 

S.  Lau-        atrium 4  in  honore  sancti  Laurentii,  et  earn  donis  amplissimis  95. 
rence. 


Persecu- 
tion of 
Valens. 


decoravit.5 

Anno   gratia)   ccclxxiii.       Valens    ab   Eudoxio    Arrianorum  Id. 
episcopo6  baptizatus,  Christianos  persequitur. 


Item. 

The  bodies      Anno  gratia?  ccclxxiv.     Damasus  Papa  construxit  basilicam  Id. 
of  SS.  Catacumbis,  ubi  jacuerunt   corpora  sanctorum   Petri  et  Pauli ; 

e  er  an      ^  plateam,'  ubi  corpora  sancta  jacuerant,  versibus  adornavit. 

Octavius  rex  Britonum  ohiit. 

Death  of  Anno  gratias  ccclxxv.     Octavius  Britonum  rex  supra  memo-  Galf.  Mon. 

Octavius,     ratus,  confectus    senio,    diem    clausit  extremum.      Qui  unicam  v-  9- 
Britons        tantum  habens  filiam,  masculina  prole  carebat.     Mansit  itaque 

in  discidio  aliquandiu  Britannia,  quia  diversi  diversa  sentiebaut, 

cui  puellam  cum  regno  maritarent. 


1  gratia]  gratie,  A.  0.  W. 

-  At  the  end  West,  adds,  "  Sedet 
"  Papa  Felix." 

3  Sancti  Laurentii']   Added  in  W. 
in  the  corrector's  hand. 


4  atrium]  So  also  Ado ;  theatrum, 
Bede;  arrium,  W. 

5  et  .  .  .  decoravit]     Introduced 
by  the  compiler. 

6  Of  Antioch. 

'  plateam]  platoniam,  Ado,  Bede. 


CHRONICA   MAJORA.  169 

Damasus    Papa   in  fine   Psalmorum    dicere    Gloria    Patri        A.D.  376. 

instituit. 

Vit.Pontif.  Anno  gratise  ccclxxvi.  Damasus  Papa  constituit  dicere  in  Gloria 
ecclesia,  in  fine  Psalmorum,  "  Gloria  Patri  et  Filio  et  Spiritui  Patri. 
"  Sancto,"  et  ca3tera. 

Gratia nus  imperato r. 

Ado,  col.         Anno  gratis  ccclxxvii.      Gratianus    Eomanum   adeptus   im-  Gratian. 
95.  perium,  annis   vi.  imperavit.        Eodem   tempore  sanctus  Am-  S.  Am- 

brosius  conseci'atus  est  episcopus  Mediolanensis,  cujus   indus-  t>rose- 

ti'ia  omnis  Italia  ad  rectam  fidem  convertitur. 


Imperator  monachos  nolentes  militare  occidit.1' 

Id.  Anno    gratiaa    ccclxxviii.      Valens   cum  Gratiano,  lege  data  Monks 

ut  monachi  militarent,  nolentes  fustibus  jussit  occidi.  forced  to 

be  soldiers. 

Maximianus  senator  rex  Britannia^  ejficitur. 

Galf.  Mon.      Anno  gratise  ccclxxix.      Magnates  Britannia,  ut  firma  pace  Maximini- 

v-  9-  fruerentur,  miserunt  legates   Bomam,  ut  Maximinianum  sena-  a°u^\    .  S 

torem  invitarent  ad  conjugium  fili»3  Octavii  regis  superius 
memorati.  Brat  enim  patre  Britannus  a  Leolino  Constantini 
avunculo  procreates,  rnatre  vero  et  natione  Bomanus,  ex  utra- 
que  parte  regalem  originem  ducens.  Cumque  nuntii  Maxi- 
miano  cattsam  sui  adventus  intimassent,  ilico  adquievit,  quia 
ab  imperatoribus  Gratiano  et  Yalentiniano    plurimum  infesta- 

Id.  v.  10.  batur.  Britanniamque  petens,  Francorum  urbes  et  mcenia 
sibi  subiciens,  auri  ibidem  et  argenti  copiam  adquisivit.  Sed 
cum  tandem  in  portu  Hamonis  applicuisset,  obviavit  ei  Conanus 
nepos  regis  Octavii,  cum  tota  juventute  regni,  pradium  inferre 

Id.  v.  11.  cupiens,  quia  omni  nisu  in  regnum  anbelabat.  Porro  faven- 
tibus  Britannis,  expulso  Conano,  filiam  regis  Maximiano  lege 
maritali  copularunt.  At  Conanus  ultra  modum  indignans, 
Scotiam  petivit,  et  exercitum  colligere  vacavit.  Deinde,  cum 
omni  multitudine  sua,  Humbri  Airmen  pertransiens,  quasque 
provincias  depopulari  ccepit.  Porro  Maximianus  superveniens 
ilium  bello  vicit ;  sed  tandem  intervenientibus  amicis  concor- 
diam  inierunt. 


occidif]  jussit  occidi,  W. 


170 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  380. 


Be  primo  rege  Francornm. 


The  Anno  gratia?  ccclxxx.    Eebellantcs  Alemannos  Franci   inter  Ado,  col. 

Franks.       Danubium  et  Mseotides  paludes,  junctos  Eomanis,  superaverunfc.  95- 

TJnde  imperator  Yalentinianus   lingua  Atliica  Francos,  a  feri- 

tate  et  duritia  atque  audacia,  primus  appellari  voluit.    Qui  post 

paululum,  cum  tributa  Eomanis  negarent,  et  Eomauorum  im- 

petum    ferre   non   possent,    egressi  a   Sicbambria,  pervenerunt 

in  extremis  partibus  Herui  ]  fluminis  in  Germanorum  oppidis, 

qui    ibi    aliquot     annis     cum  principibus   snis   Marcomiro     et 

Phara-         Subnone  resederunt.     Ubi   primum  regem  Pbaramundum  sibi 

mond,  first  statuunt,  legibusque    se    subdunt,  quas    priores    eorum  Guiso- 

Franks        nastus,  et  Guisogastus,  Arrogasfrus,2  et  Salegastus  invenerunt. 

Nota. 

Deaths  of        Anno  gratia?  cccixxxi.     Tytus,  Hostenus3  episcopus,  acerri- Id. 
Titus,  mus   contra  Manicbteos   disputator,  moritur.     Eodem  tempore 

r.  \:  i  Atbanasius  Alexandrinus  episcopus,  multas  Arrianorum  per- 
S.  Ath'a-  pessus  insidias,  sub  principe  Yalentiniano  moritur.  Primus 4 
nasius.         rex  Francorum,  Priamus,  sex  aunis  regnavit. 


Theodo- 
sius  I. 
Death  of 
S.  Greg. 
Nazian. 


Continuatio. 

Anno    gratia?    cccixxxii.      Tbeodosius,    Eomanum   assecutus  Ado,  col. 
imperium,  annis  xvi.  imperavit.     Cujus  temporibus  Gregorins  96. 
ISTazanzenus,     vir     eloquentissimus     et    praaceptor     Jeronimi,        c       5- 
naturaa  debitum  solvit.  , 

Anno   gratiaa    ccclxxxiii.     Basilius    CaBsariensis,   et   Effrem,  Id. 
Edessense  ecclesia3  diaconus,  moriuntur. 


S.  Martin. 
Defeat  of 
the  Alans, 
Huns,  and 
Goths. 

The 
Arians. 


Sancius  Martinus  nascitur. 

Anno  gratia?  cccxxxxiv.    Sanctus  Martinus  nascitur.    Eodem  Id.  col.  96, 
anno  Tbeodosius  Alanos,  Hunos,  et  Gothos  magnis    multisque 
pra?liis  vicit. 

Nota. 

Anno  gratia?  ccclxxxv.    Arriani,  Tbeodosii  principis  studium  Id. 
fidei  non   ferentes,  post   quadraginta    annos    ecclesias,  quas  vi 
tenuerant,  reliquerunt. 


1  Sernt]     So    altered    by    Par. 
from  Hreni,  which  A.  W.  have. 

2  Arrogastus]  om.  W. ;  it  is  in  0. 


3  Sic,  erroneously,  for  Bostrenus. 

4  Primus']  om.  A. ;  ins.  by  Paris. 


CHRONICA  MAJORA. 


171 


Sigebert, 
col.  67. 
Ado,  col. 
96. 


Continuatio. 


A.D.  386. 


Anno  gratios  cccxxxxvi.    Francorum  [rex]  Marcomirns,  annis  Marcomir. 
triginta  quatuor.1     ISTiceta,  Yiennensis   episcopus,  in  doctrina 3  Niceta, 

pra3clarissimtis,  insignis  habetur.  bishop  of 

Vienne. 


Ado,  col. 
96. 


bishop  of 
ons. 


Nota  concilium. 

Anno   gratia?    ccclxxxvii.     Justus,    Lugdunensis    episcopus,  Death  of 
qui    postmodnni   relicta    sede   vitam  anachoreticam  praaelegit,  Justus, 
in  .ZEgypto    moritur.     Eodem    anno,    synodus    cl.  patrum  Con-  jls 
stantinopoli    congregatur     adversus    Macedonium     ha?reticum,  gyno(j 
Damaso  Roma?  residente  episcopo.  against 

Macedo- 

-r,  nius. 

Fa/pa. 

Vit.Pontif.      Anno   gratia?    ccclxxxviii.     Syricius    sedit   in   cathedra   Ro-  Pope 

mana,  annis   xv.,  mensibus  xi.,3  diebus  xxv.,  et   cessavit  sedes  Syricius. 
diebus  viginti. 


Theoclosius  imperator  filium  suum  consortem  fecit  imperii. 

Anno    gratia?  ccclxxxix.     Theodosius   iruperator  Archadium,  Arcadius. 
filiuni    suum,    consortem   imperii    sui    fecit.     Eodem    tempore, 
mortuo  Auxentio  episcopo,  secta?  Arriana?  pravitatis  assertore, 
Cf.  Paulini  cum    inter    catbolicos    de    electione    tractaretur,  et  Ambrosius  S.  Am- 
Vit.S.Am- vir    consularis    ad    populos    sedandos    advenisset,    subito    vox  rT°^e' 
infantis    insonuit,    Ambrosium    fnturum    episcopum.     Moxque  ^uJ 
Ambrosius,  tunc  catbicuminus,  capitur  et  baptizatur,  et  octava 
die    cum    summa    la?titia    episcopus    ordinatur.     Et    cum    non 
multo   post,    idem   Ambrosius    verbum    Dei    in    ecclesia  face-  Nota  de 
ret,  Arrianorum  quidam  vidit  angelum  Dei  ad   aurem   stantis  Sancto 
episcopi,  indicantem    ei    quid    populo   nuntiare    deberet.     Quo     m  rosi°* 
viso  miraculo,  fidem  quam  prius  expugnabat,  defendere  ccepit.  p.  58. 


Ado,  col 
96. 


brosii,  6 
(Migne. 
xiv.  col 
29.) 


Maximianus  rex  Britonum  Gallicanas  provincias  subjugavit. 

Galf.  Mon.      Anno  gratia?    cccxc.     Maximianus   rex  Britannorum,  propter  Maximia- 
v-  12-  auri  et  argenti  copiam   infinitam  et  robustorum   militum  mul-  nus  invades 

titudinem,  in    tantam    superbiam    est   elatus,  quod  regno    suo  -13ritanny- 


1  Par.  adds  dies  obit,  mistaking 
an  (annis)  for  ante.  0.  apparently 
had  "Prancorum  Marcomirus  annis 
"  triginta  quatuor."    W.  om.  Fran- 


corum.   The  MSS.  of  West,  follow 
Paris's  blunder. 

-  0.  W.  ins.  fide i. 

:i  mensih.is  xi.']  om.  W. 


172 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


A.D.  390.  sibi  non  sufficiente,  partes  Gallicanas  subvertere  sibique  (jalf.  Mon. 
disponeret  subjugare.  Parato  itaque  navigio,  Arrnonicanum  v.  12. 
regnum,  quod  postea  Minor  Britannia  dicebatur,  petivit. 
Tantam  igitur  militum  multitudinem  secum  adduxit,  quod 
universam  fere  Britanniam  omni  armata  manu  vacuam  reli- 
quit.  Cum  ergo  velis  secundis  in  regione  prgefata  applicuisset 
et  depopulationi  provinciarum  operam  dedisset,  obviavit  ei 
Umbaldus,  dux  illius  regionis,  cum  xv\  milibus  armatorum. 
Sed  in  primo  congressu  in  fugam  conversus  est,  et  maxima 
pars  exercitus  ejus  est '  interfecta.  Vocavit  igitur  Maximianus 
Conanum,  cui,  ut  superius  relatum  est,  regnum  Britannias 
eripuerat,  et  dedit  illi  regnum  Armoricanum,2  et  Minorem 
Britanniam  jussit  appellari.  At  Conanus,  inclinato  capite 
gratias  agens,  promisit  se  fidelem  in  obsequio  suo,  dum  vive- 
ret,  permansurum.  Deinde  convocatis  catervis,  civitates  et  Id.  v.  13. 
oppida  sibi  viriliter  subjugarunt.  Obstantes  vero,  lamma 3 
aut  vinculis  aut4  morti  tradiderunt.  Sicque  fugientibus  cunc- 
tis,  omnia5  Gallicana  infra  annum  in  sua  potestate  recepit, 
de  pueris  tantum  et  mulieribus  misericordiam  babens.  Porro 
quoscunque  in  aliena  aspirare  callebat,  sibi  associans,  argento 
et  auro  ceeterisque  muneribus  illos  ditare  curavit.6 


Maximia- 
nus Eo- 
manos  im- 
peratores 
graviter 
afflixit. 


Maximianus  Britanniam  centum  triginta  liominum  milibus 
vacuavit. 

Anno  gratias  cccxci.  Maximianus  tyrannus  regnum,  quod  Id. 
ceperat,  Britaunico  populo  replere  cupiens,  fecit  edictum  ut 
centum  milia  plebeianorum 7  de  Britannia  ad  eum  venirent  ad 
terram  illam  replendam,  et  xxx.  milia  militum,  qui  ipsos8 
ab  hostili  irruptione  tuerentur.  Cumque  omnia  complevisset, 
distribuit  singulis  nationibus  terras  affluenter,  et  sylvas  cum 
fluminibus  piscosis,  quibus  ilia  regio  abundabat.  Conanumque 
omni  populo  prasficiens,  regem  ilium  ibidem  constituit,  pa- 
triamque  Minorem  Britanniam  nuncupavit.  Time  Maximianus, 
cum  tota  multitudine  sua  progrediens,  interiorem  Galliam 
adivit,  gravissimisque  prceliis  illatis,  totam  Germaniam  sibi 
subjugavit.  Tbronum  autem  imperii  sui  apud  Treveros  sta- 
tuens,  in  duos  imperatores  adeo  debaccbatus  est,  quod  Gratiano 
interempto,  Yalentinianum  ex  Eoma  fugavit. 


v.  14. 


1  est]  ova.  A.  0.  W.  ;  ins.  by  Par. 

2  Armoricanum]  Armoricarum,W. 

3  flammcc]  om.  A.  (J.  W.  ;  ins.  in 
the  margin  by  Par. 

4  aut]  ut,  A. 

5  O.W.  ins.  regna. 


6  curavit]  curabat,  W. 

7  plebeianorum]  plebanorum,  A. 
W. ;  alt.  by  Paris. 

s  ipsos]  A.  had  epos,  i.e.  episco- 
pos,  which  Par.  has  altered  to  ipos. 
The  MSS.  of  "West,  have  episcopos. 


CHRONICA   MAJORA.  173 

Conanus  rex  uxores  de  Britannia  adduxit.  A.D.  392. 

Galf.  Mon.      Anno    gratiae    cccxcu.     Conanus,    Armoricanornna    Britonum  Conan 

v.  15.  rex,  volens  commilitonibus  suis  de  sua  natione  conjuges  dare,  sends  to 

ne    cum    Gallis    commixtionem    facerent,    misit    ad   Dionotum  Dionotus 

regem  Cornubia3,  cui  Maximianus  Britanniam   commendaverat  for  ^ 

dum    absens    fuerat,  ut   hujus    rei    curam    gereret,    et   puellas  soldiers. 

Id.  v.  16.     cum    festinatione    ad    eum    destinaret.      Dionotus    igitur    yiso  Undecim 

Conani  nuntio,  collegit  per  diversas  provincias  filias  nobilium,  milia  vir- 

numero  xi.  milia,  de    casteris  vero  ex  infima    erente  procreatis  Pn.es  mar 

-r  .  tyrio  coro- 

lx.  milia,  qua3  omnes  in  urbe  Londomensi  naves  lngressas  sunt.  nantUr. 

Erant    autem    qusedam    ex    eis,    qua?    castitatem    nuptiis    pra> 

ferentes,  maluissent  vitam   amittere,  quam   hoc   modo   maritis 

vel  etiam  nobilibus   copulari.     Navigio  itaque   per  Thamensen 

fluvium  mari  ingresso,1  subita  tempestate  exorta,  omnes   peri- 

clitare  cceperunt,  et  in  majori  parte  summersaa  sunt.    Undecim 

quoque   milia  virginum,  quaa   apud   Coloniam   passa?    leguntur 

ab  hac  clade,  inciderant  in  nephandum  exercitum  Wanii  regis 

Hunorum,    et    Melgaa    ducis    Pictorum,     qui,    jussu    Gratiani 

maritimas  nationes   clade   dirissima   opprimebant.     Isti   puellis 

obviantes  prsedictis,  et   earumque   pulchritudinem  inspicientes, 

cum  eis  lascivire   disponunt.     Quod   cum   puellaa   abnegassent, 

et    paganos  Christianissime    despicabiliter    contempsissent,    ir- 

ruerunt  ambrones  in  illas,  et  gladiis  discurrentibus  in  maxima 

constantia  per  martyriuiu  ad  regna  caalestia  convolarunt.    Tunc 

nephandi  duces,  cum  didicissent  Britannias  insulam  omni  armato 

milite  vacuam,  iter  versus    illam    arripiunt,   et    regnum,    quod  • 

rectore  ac  defensore  carebat,  invadunt.    Abduxerat  enim  secum 

Maximianus,  ut  prsedictum  est,  omnes  milites  et  juvenes  belli- 

cosos,  inermes  et  rusticanos  in  regione  relinquens.     At  duces 

prasfati,  de  valgo2  stragem    non   minimam  facientes,    urbes    ec 

oppida  vastare    cceperunt.     Cum    igitur   tanta  calamitas  Maxi- 

miano  nunciata  fuisset,  misit  Gratianum  senatorem  cum  duabus 

legionibus,  qui    hostes    acerrima   casde    affectos    in  Hj-berniam 

fugaverunt.      Maximiano    interea    Roma3    interfecto,    Britones 

qui  cum    illo    erant  ad  concives    suos  in  Minorem  Britanniam 

Id.  vi.  1.      affugerunt.     Gratianus    igitur,  cum    necem   Maximiani    cogno-  Tyranny  of 

visset,   diademate    suscepto    in   regem    sese   promovit ;    deinde  Gratian. 

tantam    in    Britones    tyrannidem    exercens,3   quod  plebani   fac- 

tis     agminibus     ilium     peremerunt ;     quo     perempto,     reversi 

hostes  prasfati,  et4  Britanniam  oppressione  dirissima  et  diutina 

afflixerunt. 

1  mari  inyresso~\  So  Par.,  altering   [       3  exercens']  exercuit,  W. 
mare  ingressum,  which  A.  has.  4  et]  om.  0.  W. 

'-  0.  W.  add  inepto. 


174 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  393.  Nota  continuationem. 

Anno  gratia?  cccxciii.     Floruerunt  in  Ecclesia  Dei  Gregorius  Cf.  Sige- 
Nazanzenus,   Gregorius    Msenus,  Hyllarius    Pictavensis,   Mar-  bert,a.  381, 
tinus  Turonensis,  Ambrosius  Mediolanensis,  Jeronimus    abbas 
Bethleemensis,    Ruffinus   Aquileiensis,   Meletius    Antiochenus, 
et  Pacbomius  abbas  JEgyptius. 

Jeronimus  cronica  finit. 

S.  Jerome.       Anno    gratia?    cccxciv.       Jeronimus    chronica    sua    finit,    et  Sigebert, 
Gennadius.  Gennadius  incipit.1     Eodem  tempore,  Sanctus  Patricius  Scotus  c°l-  69- 
S.  Patrick,  in  Hyberniam   venditur 2   cum  suis    sororibus  ;    ubi   cum  esset 
regis  porcarius,  angeli  sa?pe  alloquio  confovetur. 

Nota. 

S.Jerome's      Anno  gratia?  cccxcv.     Jeronimo   sacras  scripturas  veteris   et  Id.  col.  70. 

version  of   novi  Testamenti  in  Latinam  vertente  linguam,  editio  3  septua- 

the  Scrip-    mnta  interpretum  vilescere  ccepit. 
tures. 

Item. 

Anno  gratia?  cccxcvi.  Corpora  Abacuc  et  Miches?  prophe-  Id. 
tarum  revelantur. 

Anno  gratia?  cccxcvu.  Corpora  Nazarii  et  Celsi,  martyrum,  Id. 
Mediolani  ab  Ambrosio  reperta  et  levata  sunt. 


Arcadius 
and  Ho- 
norius. 


p.  59. 


Hymns. 
Arsenius. 


Arcadius  imperator. 

Anno     gratia?     cccxcvm.      Defuncto    imperatore    Theodosio  Ado,  col, 
magno,  Archadius  et  Honorius,  filii  ejus,  amiis   xiv.  imperium  9?- 
tenuerunt.     Qui  monarchiam   mundi  inter   se  dividentes,  unus  (Not  in 
Roma?    et    alter    Constantinopolim    imperii    capita   statuerunt.  Ado.) 
Quorum   temporibus    Donatus  Ejoyrensis    episcojms   virtutibus  Ado,  col. 
insignis    est    habitus.      Hie    draconem   ingentem,    in   ore   ejus  97- 
expuendo,  necavit ;   quern  octo  juga  bovum  ad  locum  incendii, 
ne  aerem  putredo  ejus  corrumperet,  vix  trahere  potuerunt. 

Amhrosius  hymnosi  componit. 

Anno  gratia?  cccxcix.    Ambrosius 5  hymnos  in  ecclesia  primus  Sigebert, 
canendos   instituit.     Eodem  tempore  Arsenius  ex  senatore  effi-  c°l-  C9, 


incipit]  incepit,  W. 

venditur']  om.  O.W. 

editio]  vel  indicio,  Par.  in  mar- 


gin. 


4  hymnos]  hereticos,  W. 

5  0.  W.  add  post  Hyllarium  Pic- 
tavensem ;  so  A.,  but  it  is  ex- 
puncted. 


CHRONICA   MAJORA. 


175 


Ado,  col. 
97. 


Sigebert, 
col.  70. 


citur  monacbus.    Per  idem  tempus  gentium  tcmpla,  Tbcodosio  A.D.  399. 

jubente,  per  orbem  universum  subvertuntur,  ac  pro  eis  Christi  Destruc- 

templa  ubique  construuntur.  tl0n  °f 

pagan 

temples. 

Be  morte  Rufim. 

Anno   gratiae    cccc.     Euffinus,   magister  Orientalis '  militiae,  Ruffinus 
imperii  cupiditate  fractus,  studioque    principandi   rebellans,  a  Put  *° 
Stilicone,  magistro  militia)  Occidentals,  perimitur.  Stilicho 

De  cujus   interitu   Claudianus,   poeta  eximius,  sic   ait :    [in 
Eufin.  i.  21.] 

"  Jam  non  ad  culmina  rerum 
"  Injustos  crevisse  queror ;   tolluntur  in  altum, 
"  Ut  lapsu  graviore  ruant." 


Messallianorum  hceresis  oritur." 

Cassio-  Anno    gratia3    cccci.      Messalianorum    ba3resis    est    exorta :  Heresy  of 

dorus,Hist.  eorum  scilicet  qui3  sola  oratione  dicunt  daemones  ex  hominibus  .     Messa- 

Tripart.        _m _■   bans. 

vii.  11. 


effugari  posse. 


Id.  ix.  40. 


Nota. 

Anno  gratiae  ccccn.  Fuit  quidam  baareticus,  Eunomius  nomine,  Heresy  of 
qui  in  mersione  praesurupsit  baptizare,  dicens  non  in  Trinitate  Eunomius. 
sed  in  morte  Cbristi  baptizari  oportere,  et4  eos  qui  in  Trinitate 
erant  baptizati,  rebaptizabat. 


Be  morte  beati  Ambrosii. 


Sigebert, 
col.  71. 


Anno  gratiae  ccccni.     Sanctus  Ambrosius  laudabiliter  vitam  Death  of  S. 
fmivit.      Cujus    acta   et  mores  Paulus,5  Nolanus  episcopus,  ad  Ambrose. 
Augustinum     episcopum    claro    sermone     descripsit.       Eodem 
tempore  in  Italia  Sisinnius  et  Alexander  martyrio  coronantur,  Martyr- 
Id.  col.  72.  Per     idem    tempus    Stilico,    pacem    imperatorum    perturbare  cloms- 
volens,     Alaricum,     regem     Gotborum,     magistrum     militum  Alaric. 
ordinavit. 

Item  [_de]  hceresi  Pelagiana. 

Id.  Anno  gratiae  cccciv.  exorta  est  baeresis  Pelagiana,  a  Pelagio  Heresy  of 

quodam  Britannico  natione  inventa.     Hie  docuit,  bomines  sine  Pelagius. 
gratia  Dei  suis  meritis  posse  salvari,  unumquemque  ad  justi- 


1  Orientalis  ]     conventalis,    W., 
though  O.  is  correct. 

2  oritur']  oriuntur,  W. 

3  eorum  scilicet  qui]    So  O.  and 


Par.  above  the  line.    W.  has  only  et. 

4  et  .    .    .    rebaptizabat]  Not  in 
Cassiodorus. 

s  i.  e.  Paulinus,  bishop  of  Nola. 


176 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A  J).  404.  tiam  propria  voluntate  regi,  infantes  sine  peccato  originali  Sigebert, 
nasci,  et  tarn  insontes  esse  ut 1  fuit  Adam  2  ante  prsevaricatio-  co1,  '2- 
nem,  nee  ideo  baptizandos  esse  ut  a  peccato  solvantur,  sed  ut 
per  adoptionem  in  regnum  Dei  admittantur ;  qui  etsi  non  bap- 
tizentur,  esse  tamen  eis  extra  regnum  Dei  83ternam  et  beatam 
vitam,  Adam  suo  solo  peccato  lsesum  esse,  eumque  non  ex 
culpse  merito  mortuum  esse,  sed  ex  conditione  naturae,  qui 
moriturus  fuisset  etsi  non  peccasset.  Dicebat  etiam,  orationes 
irritas  esse  quse  fiunt  ab  Ecclesia,  sive  pro  fidelibus  sive  pro 
infidelibus. 


PopeAnas- 
tasius  I. 

Death  of 

Pacho- 

mius. 


S.  Chry- 
sostom. 
Theopbi- 
lus. 


Strange 
birth  in 
Palestine. 


Pope  In- 
nocent I. 


Papa. 

Anno    gratiaa   ccccv.      Anastasius  sedit  in   cathedra  Komana  Vit.Pontif. 
annis    duobus    et    diebus   xxvi.,  et   cessavit    sedes   diebus   xxi. 
Sub    eisdem   diebus  Pacbomius    abbas,    centesimum    decimum  Sigebert, 
vitas  agens  annum,  in  virtutibus  consummatur.  c   .  7  . 

Item. 

Anno  gratiaa  ccccvi.     Johannes  Crisostomus  in  Ecclesia  Dei  Id.  col.  70. 
prasclare  refulsit.     Eodem  tempore  Johannes  3  Constantinopoli-  ^,do'  co1- 
tanus  et  Theophilus  Alexandrinus  episcopi  floruerunt. 

Item. 

Anno  gratise  ccccvu.  Natus  est  puer  in  castello  Judaa  nomine  Sigebert, 
Emaus,  perfectus  ab  umbilico  et  sursum  divisus,  ita  ut  a- 39j>< 
haberet  duo  pectora,  duo  brachia,4  duo  capita,  et  unusquisque 
sensus  proprios.  Sed  5  quandoque  unus  edebat  et  alter  non 
edebat,  unus  dormiebat  et  alter  vigilabat;  nonnunquam  in- 
simul  dormiebant  et  simul  vigilabant  et  ludebant,  quandoque 
flebant  simul  et  pectus  adinvicem  percutiebant :  ferme  annis 
duobus  ■vixerunt.  Tandem  uno  defuncto,  alter  tribus  diebus 
supervixit. 

Papa. 
Eodem   anno,  Innocentius   Papa   creatus    sedit    in    cathedra  Vit.Pontif. 
Eomana  annis  xv.,  mensibus    duobus,  diebus   xx.,  et   cessavit 
sedes  diebus  xxv. 


1  ut]  quam,  W. ;  so  A.,  but  ex- 
puncted  by  Par.,  who  puts  ut  above 
the  line. 

2  Adam]  om.  W. 

3  i  e.  S.  Chrysostom,  though  he 
has  been  mentioned  immediately 
before,  from  Sigebert. 


4  duo  brachia]  om.  Sigebert,  and 
also  the  Hist.  Miscella.  xiii.  16, 
whence  Sigebert  took  the  story  ; 
cum  brachiis,  West. 

5  Sed]  So  Par.,  who  has  ex- 
puncted  nam,  which  A.  has. 


CHRONICA  MAJORA.  177 

Ado,  col.         Anno  gratia?  ccccviii.     Innocentius,  Eomariffi  urbis  episcopus,  A.D.  408. 

9?*  dedicavit l  basilicam  beatissimorum  martyrum  Gervasii  et  Pro-  Basilica  of 

thasii,  ex  devotione  testamenti  cuiusdarn  illustrissima?  feminee,  ~"'  ^erva- 

-„     , .  sius  and 

nomine  Vestmae.  Protasius. 

De  Innocentio  Papa.     Pacts  osculum  ad  missam  constituitur. 

Vit.  Pontif.      Anno     gratiae     ccccix.      Innocentius    Papa    constituit    pacis  The  kiss  of 

osculum   ad   missas    dari,    et   oleum   infirmorum   ab    episcopis  P?,ac^  *J 

1         *     oil  of  the 
consecrari.  j  ^ 

Marty rol.        Anno  gratia?  ccccx.     Sanctus  Alexius  Eomse  declaratur,   qui  g  Alexius. 

Roman.       prima  nuptiarum  nocte   sponsam  relinquens,   xviii.  annis   pro 

'  '  u  '        Christo  peregrinatus  est. 

Augustinus  doctor  claruit. 

Ado,  col.         Anno    gratia?     ccccxi.       Augustinus,    Ipponensis    episcopus,  S.  Augus- 
doctrina  atque  scientia  in  Ecclesia  Christi  insignis  refulsit.       ™e 

Item. 

Id.  col.  98.       Anno  gratis  ccccxn.      Archadio  imperatori   successit  Hono-  Honorius. 
rius,  et  xx.  annis  imperavit. 

Hceresis  Priscilli  oritur. 

Sigebert,         Anno  gratioa  ccccxiu.     Exorta  est  ha?resis  Priscillianistarum,  Heresy  of 
a.  386.  a  Priscillo  quodam  inventa,  qui  astruxit  fatalibus  stellis  homines  j.  e .  nscl  " 

ri  iVj1^ust'  colligatos,  et  ipsum  hominis  corpus  secundum,  duodecim 
s^  -0  casli  signa  compositum,  constituens  Arietem  in  capite,  Taurum 
in  cervice,2  Geminos  in  humeris,  et  Cancrum  in  pectore.  Sic- 
que  discurrens  per  singula  membra3  pervenit  usque  ad  plantas,4 
quas  Piscibus  attribuit.  Conjugium  et  carnes  despexit.  Opifi- 
cium  quoque  humaiise  carnis  non  Deo,  sed  angelis  malignis 
ascripsit. 

Honorius  GonstanUwni  principem  fecit  militice. 

Ado,  col.  Anno  gratiae  ccccxiv.  Honorius  imperator  Constantimn  Constan- 
comitem  magi  strum  militia?  ordinavit,  qui  primum  in  G-alliam  tine,  the 
profectus  Constantinum  apud  Arelatem  cepit  et  interfecit.  tyrant, 

—  Aries 
and  slain. 


1  dedicavit']  edificavit,  W. 

2  cervice]    So    S.  August.,  Sige- 
bert; vertice,  A.  O.W.  West. 


3  membra]  oin.  A. O.W.  ;  ins.  by 
Par. 

4  W.  ins.  pedum;   0.  has  appa- 
rently interdum. 

M 


178 


MATTH^I  PAKISIENSIS 


A.D.  415. 


Concilium. 


Council  of       Anno  gratia?  ccccxv.     Cum  haeresis  Pelagiana  ad  audientiam  Cf.  Decret. 

Carthage     Irmocentii    Papa?    pervenisset,1    concilium    apud    Carthaginem  Pseudo- 

against  the  CCS5iv-    episcoporurn     consregari    fecit,    eamque     convicit    et  /-S-;°»" 
Pelagians.    ,  •  .  (mns- 

aamnavit. 


chius), 
p.  534. 


Orosius  presbyter  iusignis  refills  it. 


Anno  gratia?  ccccxvi.     Orosius  presbyter  et  bistoriograpbus,  Ado,  col. 
qui  missus  legitur  a  beato  Augustino  ad  sanctum  Jeronimum,  99« 
pro  discenda  aninia?  ratione  insignis  babetur. 

Anno   gratia?    ccccxvu.     Constantius   comes   apud   Arelaten  Id. 


Orosius. 


Expulsion 

of  the  consistens,  mama  rerum  ejerendarum  industria,  Gotbos,  quibus 

os  rom  jam  Attawlfus  pra?erat,  Placida?   conjunx,   a  Narbona   expulit 
by  Con-       atque  abire  in  Hyspaniam  coegit. 
stantius. 

Lucianus  presbyter  claret. 

Lucian.  Anno  gratia?  ccccxvm.    Lucianus  presbyter  prasclarus  habetur,  Id. 

qui  revelationem  beati  i^rotomartyris  Stepbani  ac  sociorum 
ejus  Gra?co  sermone  conscripsit,  quam  postmodum  Avitus 
presbyter  Hyspanus  in  Latinum  convertit  ;  quique  reliquias 
beati  Stepbani  per  Orosium  Occidentalibus  destinavit. 


Nota  virtutem  orationis. 

Anian,  Anno    gratia?  ,  ccccxix.      Anianus    Aurelianensis     episcojms  id. 

bishop  of     clarus    babetur,    qui    orationibus    suis    ab    Hunorum    impetu 
Aurelianenses  liberavit. 


The  Bri- 
tons send 
to  Rome 
for  aid. 

p.  60. 


Roruanum  auxilium  petitur  a  [_Britannis~\. 

Anno  gratis?  ccccxx.  Britanni  Scotorum,  Pictorum,  Nor-  Id. 
wegensium  infestinationem  non  ferentes,  Romam  mittunt  auxi- 
lium2 flagitantes,  quibus  statim  missa  legio  magnam  barbarorum 
multitudinem  stravit,  eosque  a  Britannia?  finibus  expulit. 
Deinde  ob  arcendos  hostes  muruni  inter  duo  maria  statuit, 
qui  absque  magistro,  magis  cespite  quam  lapide  factus,  nil 
Britannis  operantibus  profuit.  Nam  mox  ut  discessere  Roinani; 
bostes  pra?fati  advecti  navibus,  obvia  qua?que  sibi  caadnut, 
vastant,  deiciunt,  et  consumunt. 


1  perveni.sseQ  om.  W- 


a  auxilium}  om.  W. 


CHKONICA  MAJOKA.  179 

It&rwm  Britanni  petunt  auxilmm  a  Romanis.  A.D.  421. 

Sigebert,         Anno  gratiae  ccccxxi.     Francorum.  [rex]  Pharamundus  annis  Phara-  _ 
a.  419.         undecim  regnavit.1     Iterum  Britanni    petunt   auxilinm   Eoma-  ™0^d>  king 
Ado,  col.     nortraij  qUj  advenientes  hostes  ad  mare  pellnnt,  conjunctisqne  j^ks. 
sibi  Britannis  murum  saxo  solidnm  faciunt,  et 2  a  niari  usque  rp^e  jj0_ 
ad  mare  perducunt.     Sed  et  in  littore  meridiani  maris  crebras  mans  make 
turres  per  intervalla  statuunt,  terram  muniunt,  sociis   valedi-  a  wall  for 
centes  quasi  ultra  uon  redituri.  ^s  n~ 

Papa. 

Vit.Pontif.      Anno   gratiae  ccccxxn.     Zozimus  sedit  in  cathedra  Komana,  Pope  Zo- 
annis  tribus,  mensibus  octo,  et  diebus  xxv.,  et  cessavit  sedes  zimus- 
diebus  xi. 

Sanctus  Jeronimus  obiit. 

Ado,  col.         Anno    gratiae     ccccxxm.       Jeronimus    presbyter    vitam    in  Death  of 
100,  sanctitate  finivit  pridie  kal.  Octobris,  anno  aetatis  suaa  xci.         ».  Jerome. 

Id.  Anno  gratiae  ccccxxiv.    Macbarius  monachus  iEgyptius  signis  Macharius. 

et  virtutibus  refulsit. 

Papa. 

Vit.Pontif.      Anno  gratiae  CCCCXXV.    Bonefacius  sedit  in  cathedra  Eomana  Pope Boni- 

annis    tribus,    mensibus   viii.,   diebus  xiii.,   et   cessavit    sedes      e 
diebus  novem. 

Severi  silentium. 

Ado,  col.         Anno     gratiae     ccccxxvi.       Severus    presbyter,    cognomento  Death  of 
10°-  Sulpitius,  qui  vitam3  beati  Martini  in  libellum  redegit,  moritur.  ";  SlU~ 

Hie  in  senectute  sua  a  Pelagianis  seductus  est ;  sed  agnoscens  SLyerus 
loquacitatis  culpam,  silentium  usque  ad  mortem  tenuit,  tacendo 
corrigens  quod  loquendo  deliquit. 

Papa. 

Vit.Pontif.      Anno  gratiae  ccccxxvii.     Caelestinus  sedit  in  cathedra  Eomana  Pope 

annis  vii.,  mense  uno,  diebus  ix.,  et  cessavit  sedes  diebus  xxi.  Celestinel. 
Ado,  col.     Eodem  anno  Theodosius  junior,  imperium  suscrpiens,  imperavit  Theodosius 
•  annis  xxvi.  "• 


1  regnavii]   om,  A.  0.  W.  ;  ins.  I       3  qui  .  .  redegit]  Introduced  by 
by  Par.  the  compiler. 


et~\  om.  A.  W.  ;  ins.  by  Par. 


M   2 


180 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D. 428. 


Valentmianus  imperat. 


Valen-  Anno   gratia?   ccccxxvill.      Valentinianus    junior,    Constantii  Ado,  col. 

timan  III.    fi]ius,  Eavenna3  imperator  creatus  est,  et  Placida1  mater  ejus  100- 
Oralla  rla-  Augusta  nuncupatur. 


cidia. 


Heresy  of 
Nestorius. 


Hceresis. 

Anno  gratia?  ccccxxix.     Nestorius,  Constantinopolitanus  epi-  Id. 
scopus,  suae  perfidia?   ka?resim  detexit.      Hie  Beatam  Virginem  Isidor.Ety- 
Mariam  non  Dei  sed  hominis  tantummodo  asseruit  genitricem,  m       111- 5' 
ut  aliam  personam   carnis,  aliam   faceret  Deitatis  ;    nee    unum 
Christum   in  verbo   et  came  credidit,   sed  separatim,2  alteram 
Dei  filium,  alterum  hominis  pra?dicavit. 


Nota  fraudem  diaboli. 

Diabolick        Anno  gratia?  ccccxxx.      Diabolus  in  specie  Moysi  Juda?is  in  Ado,  col. 
appearance  Creta  apparens,  dum  eos  per   mare  pede   sicco   ad  terrain  re-  100- 

promissionis  perducere  promittitur,3  plurimis  exultavit  necatis. 

Reliqui,  qui  salvati   sunt,  confestim    ad    Christi    gratiam   con- 

vertuntur. 


in  Crete. 


Africa 
wasted 
by  the 
Vandals. 
Death  of 
S.  Augus- 
tine. 


Augustinus  doctor  oliit. 

Anno  gratia?  ccccxxxi.  Effera  gens  "vVandalorum,  Alanorum,  Id. 
atque  Gothorum  ab  Hispanis  ad  Affricam  transiens,  omnia 
ferro,  flamma,  rapinis,  simul  et  Arriana  impietate  foedavit. 
Sed  beatus  Augustinus,  Ipponensis  episcopus  et  omnium 
ecclesiarum  doctor  eximius,  ne  civitatis  sua?  ruinam  videret, 
tertio  obsidionis  sua?  meuse  migravit  ad  Dominum,  anno  a?tatis 
sua?  lxxvi. 


Clodius  regnat  in  Gallia. 

Sicily  Anno  gratiae  ccccxxxn.     Wandali,  Cartagine  capta,  Siciliam  Id. 

wasted  by  deleverunt.     Eodem  tempore  Francis  Clodius 4  regnavit,  annis  Sigebert, 

the  Van-  r    „     ,                                               .                 ,    o*         j         t>    ,    •   •       col   79 

dais.  xvii.5  Eodem  quoque  anno  missus  est  banctus  ratnems  Marian 

Clodius.  episcopus,  filius  Conches,  sororis   Sancti    Martini  Turo-  Scot. 

S.Patrick.  nensis  antistitis,  ad  Hibernienses  a  Cselestino  Papa  adp  52gn>' 


1  Placida]   Placidia,   A.  0.  W.  ; 
Par.  has  expuncted  the  i. 

2  separatim']  seperanter,  A.  O.W. 

3  promittitur]   So  also  0.  ;  in  W. 
it  is  altered  to  promittit. 


4  Clodius]   vel  Clodoreus,   Par., 
as  Ado. 

5  xvii.]  xx.,  Sigebert. 


CHRONICA  MAJORA. 


181 


prsedicandum    fideiii    Christi,  per    cujus    praedicationem  a.d.  432. 
conversa   est    sanctissima    Modwerma,   quae    ab    eodem 
velum  sanctum  suscepit. 


Scoti  fidem  Christi  susceperunt. 

Ado,  col.  Anno    gratia?    ccccxxxni.      Scotis '  in  Christura  credentibus,  Palladius 

101.  ordinatus  a  Papa  Caslestino  Palladius,  primus  episcopus  ibidem  ^B*  to  ^e 

mittitur. 


Scots/ 


Galf.  Mon. 
vi.  3. 


Beda,H.E. 
i.  12, 
p.  118  c. 


Romani  Britanniam  deserunt. 


Anno  gratias  ccccxxxiv.     Recedentibus  a  Britannia  Romanis,  Invasions 
redeunt   Scothi    et  Picti,    cum    Norwegensibus    et   Dacis,   qui  °*  Britain 
totam  ab  Aquilone  insulam  iudigenis  fere  vacuam  muro  tenus,  departure 
quern  Romani  ad  patrias  defensionem  erexerant,  derelinquunt.  0f  the 
Quo  facto,  invaduut  bostes  murum,  compages  ejus  dissolvunt,  Romans, 
ac  Britones  in  altis  murorum  ad  repugnandum  stantes,  uncatis 
ferris  in  vallum  prosternunt.     Erant  enim  sine  rectore  indocti 
ad  pugnam,  proni    ad  fugam.      Unde,  qui    ab   bac   calamitate 
evadere  potuerunt,  in  nemorum   densitatibus,  in  speluncis,  et 
abditis  terrse  locis,  latibula   quaesierunt.2      Tandem  civitatibus 
relictis,  ut  agni  a  lupis,  plebs  dolenda  discerpitur.     Quid  plura? 
Miserunt   iternm   epistolam,    lacrimosis   gerumnis  refertam,  ad 
Agitium,    Biomanse  potestatis    consulem,  beec   inter   alia   conti- 
nentem :  "  Agitio  ter  consuli  gemitus  Britonum  salutem.     Nos 
"  mare  ad  barbaros,  barbari  et3  ad  mare  propellunt.     Inter  base 
"  autem,  duo  funerum  genera  oriuntur.    Aut  enim  submergimur, 
"  aut  jugulamur."     At  Romani   cum  illis   denunciassent,  sese 
ulterius  nolle   tarn  laboriosis   expensis   pro  eis  fatigari,  nuntii 
tristes  recedunt,  repulsam  suis  concivibus  intimantes. 

Acta  autem  sunt  base  anno  octavo  imperii  Tbeodosii  junioris, 
qui  est  annus  prsesens.  Cessavit  autem  hoc  anno  tributurn 
Britanniae,  quod  senatui  Romano  a  tempore  Julii  C^esaris 
solvebatur. 

Brltanni  ab   omnibus  devicti,   reg&m  sibi  de  Minore  Britannia 
postulantes  acceperunt. 

Anno  gratia?  ccccxxxv.      Witbelinus,  Londoniensis  arcbiepi-  Gwithelm, 

scopus,  scientia  et  virtutibus  insignis  babetur.     Hie,  cum  cala-  archbishop 

of  London, 


1  i.  e.  Irish,  or  Irish  settled  in 
Scotland. 

2  Here  A.  inserts — "  facilius  est 
"  utique  de  milvo  accipitrem  facere 
"  quam   de  rustico   militem  erudi- 


"  turn,"  but  it  is  expuncted.  It  is 
in  O.  (underlined)  and  W.,  (with 
nota  at  the  side)  ;  not  in  C.  D. 
West. 

3  et~\   om.  A.  W. ;  ins.  by  Par. 


182 


MATTHiEI  PARISIENSIS 


A.D.  435. 
goes  to 
Britanny 
for  aid. 


p.  61. 


mitateni  Britannia?  abjectionemque  Kornanorum  intellexisset, 
transfretavit  in  Minorern  Britanniam,  quae  olim  Armorica  sive  Galf  Mon. 
Letania  dicebatur,  ut  auxilium  a  suis  confratribus  postularet.  vL  4. 
Begnabat  tunc  in  ilia  Aldroenus  rex,  a  Conano  quartus,  cui 
Maximianus  tyrannns  regnum  illud  dederat.  Qui  viso  tantas 
reverentiae  viro  ilium  cum  honore  suscepit.  At  arcbiepiscopus 
adventus  sui  causam  exponens  in  fletum  prorupit,  et  dixit; 
"  Satis  tuaa  nobilitati  patet,  rex,  qualiter  Maximianus  qui  boc 
"  regnum  vobis  contulit,  et  insulam  nostram  suis  militibus 
"  spoliaverit,  qualiterque  earn  a  viris  et  feminis  nobilioribus 
"  vacuam  reliquerit,  et  quam  miseriam  nos  nostrique1  concives 
"  passi  fuerimus  dummodo  omnibus  nationibus  prasda  sumus " 
"  et  rapina.  ISTon  solum  ab  boste  deprimimur,  sed  potius  fame 
"  morimur,  maxime  cum  omni  genere  pabuli,  excepto  artis 
"  venatoriaa  solatio,  careamus.  Ab  omni  igitur  alia  spe  repulsi, 
"  gratiam  vestram  adivimus,  rex,  implorantes  ut  prassidium 
"  adbibeas  personaliter  accedens;  et  regnum  tibi  debitum,  ex- 
"  pulsis  barbaris,  ad  libitum  disponas,  populum  regas,  et 
"  patriam,  quae  olim  regna  longe  posita  sibi  subjecerat,  ad 
"  pristinum  statum  reducas."  Cumque  baec  et  alia  arcbiepi- 
scopus diu  allegasset,  rex  in  bunc  modum  respondit;  "Olim 
"  tempus  erat  quo  non  negarem  insulam  Britannia?  recipere  ; 
"  sed  quoniam  infortunia  accesserunt,  vilior  mibi  facta  est,  et 
"  meis  principibus  odiosa.  Veruntamen,  eo  quod  avi  et  atavi 
"  mei  insulam  illam  tenuerunt,  trado  vobis  Constantinum  fra- 
"  trem  meum,  et  duo  milia  militum  cum  eo.  Qui,  si  Deus 
"  permiserit,  patriam  ab  bostium  irruptione  liberabit,  atque 
"  diademate  ilDidem  insignitus,  cum  gloria  et  bonore  regnum 
"  possidebit."  Vix  finem  dicendi  fecit  rex,  cum  arcbiepisco- 
pus vocato  Constantino,  viro  in  militia  approbato,  ei  in  ba?c 
verba  arrisit,  "  Cbristus  vincit,  Cbristus  regnat,  Cbristus  im- 
"  perat.  Assit  igitur  Cbristus  regi  Britanniae,  qui  est  defen- 
"  sio  nostra,  ut  insulam  miserrimam  ad  pristinam  libertatem 
"  reducat."  Quid  pluraP  Paratis  in  litore  navibus,  eligi- 
tur  ex  diversis  regni  partibus  supradictus  militum  numerus ; 
qui  mare  ingressi  in  Totonesii  portu  prospere  applicuerunt.  Id.  vi.  5. 
Nee  mora,  confiuxerunt  undique  Britones  dispersi  de  latibulis 
et  speluncis,  et  cum  bostibus  congressi  victoriam  per  indus- 
triam  novi  regis  et  beati  viri  meritum  sunt  adepti.  Deinde 
facta  in  Cicestria 3  concione,  erexerunt  Constantinum  in  regem, 
eiqiie  conjugem  dederunt  ex  nobili  Bomanorum  prosapia  ortam, 


1  nostrique]  vestri,  A.  0.  W. ;  que 
is  inserted  by  Par. 
"  sumus]  simus,  W. 


3  in  Cicestria]  intra  Silcestriam, 
Galf.  Mon. 


CHRONICA   MAJORA.  183 

Galf.  Mon.  qua?  indiistria  beati  Witbelini,  Londoniensis  arcbiepiscopi,  fuerat  A.D.  435. 
educata ;  ex  qua  tres  filios  inclitos,  Constantem  scilicet,  Aure-  Nota  tres 
Hum  Ambrosianum,    atque   Uterpendragon,  processu    temporis  ^i°s  bncli- 
geueravit.     Constantem  vero  priniogenitum    suum  Deo  sacri-   os  natos- 
ficavit,  tradens  eum    in  ecclesia  Sancti  Arnpbibali    infra  Win- 
toniam,    ubi    monacbilem   ordinem    suscepit,   Aurelium   autem 
Ambrosium  atque  Uterpendragon  arcbiepiscopo  Londoniensi  ad 
nutriendum  commisit. 

Continuatio.     Be  Sixto  Papa. 

Vit.Pontif.      Anno  gratia}  ccccxxxvi.     Syxtus  sedit  in   catbedra  Eomana,  Pope 
Ado,  col.     annis  octo  et  diebus  xviii. ;    qui  basilicam  Sancta?  Maria3   Ma-  "ixtus  III. 
101  •  tris  Domini,  qua?   ab   antiquo  Liberi  patris   delubrum  fuerat, 

miro  opere  refecit. 

Nota  cle  Sancto  Stephano. 

Id.  Anno  gratia?  ccccxxxvu.     Eudoxia,  uxor  Tbeodosii  principis,  Eudoxia 

ab  Jerosolymis  remeavit,  secum  beati  protomartyris  Stepbani  translates 
reliquias  deferens,  qua?  in  basilica  S.  Laurentii  posita?  pie  o  eJ?°  7 
a  fidelibus  venerantur. 

Continuatio. 

Id.  Anno   gratia?   ccccxxxvm.    Bleda    et    Attila   fratres,   multa-  Bleda  and 

rumque  gentium  reges,  Illiricum  Traciamque  depopulati  sunt.   Attila. 

Item. 

Id.  Anno   gratia?    ccccxxxix.     Maximus,    Taurinensis    episcopus,  Maximus, 

vir  in  Scripturis  divinis  satis  eruditus,  pra?clarus  babetur.         bishop  of 

Id.  Anno  gratia?  ccccxl.     Petronius,    Bononiensis    episcopus  Ita-     urm-_ 

lia?,  vir  sanctitate  vita?  et  monacborum   studiis   exercitatus,  et  h-sj!°mUf' 
Uteris  sa?cularibusque l  eruditus,  rnoritur.  Bologna. 

Continucotio. 

Id.  Anno  gratia?  ccccxli.      Julianus  episcopus 2  et  Ga?lestus  Pe-  Two  Pe- 

lagii  sectatores  agnoscuntur.  lagian 

bishops. 

Item, 

Id.  Anno  gratia?  ccccxiii.    Leporius  presbyter  Pelagianum  dogma  Leporius,  a 

sequitur,  pra?sumens   de  puritate  vita?  sua?,  quam  arbitrio  suo  Pelagian. 

1  quel  om-  A.  0.  W. ;  ins.  by  Par.   |       2  Of  Eclanum. 


184 


MATTH^I   PAKISIENSIS 


A.D.  442.  tantum    et    conatu   proprio,    non    Dei    se    adjutorio  obfcinuisse  Ado,  col. 
credebat.     Sed  ad  ultimum  emendatus  correcfionis  suaa  libruni  101. 
vera  fide  composuit. 

Item  nota. 

PopeLeoI.      Anno  gratiaa   ccccxxiii.     Leo   primus    sedit    in  cathedra  Ro-  Vit.Pontif. 
mana,  annis  xxi.,  mense  uno,  et  diebus  ix.,  et  cessavit  sedes 
diebus  xxi. 

Nota  continuationem. 

Victor  of         Anno   gratia)   ccccxliv.      Victor   Massiiiensis   rbetor,  qui   li-  Ado,  col. 
Marseilles.  brum  in  Genesim  ad  filii  sui  iEthereii  personam  commentatus  101. 
est,  in  divinis  scripturis  non '  satis  eruditus,  moritur. 

Rex  Britonum  Constantinus  interfechis  est,  cui  successit  films 
ejus  Constans  in  regnum. 

Murder  of       Anno  gratia?  ccccxlv.     Constantinus  Britannorum   rex,  qua-  Galf.  Mon. 

Constan-  (Javn  die  dum  venatum  iret,  a  Picto  quodam,  qui  in  ejus  Y1-  5-7. 
obsequio  fuerat,  in  virgulto  densissimo  cum  cultro  interfectus 
est.  Quo  defuncto  surrexit  dissensio  inter  proceres  quis  eorum 
sublimaretur  in  regnum " ;  filii  quoque  regis  defuncti,  Aurelius 
Ambrosianus  atque  Uterpendragon,  missi  fuerant  in  Minorem 
Britanniam  ad  educandum.  Qui,  si  prsesentes  fuissent,  prop- 
ter aitatem  puerilera  regnare  non  possent.  Porro  Vortigernus 
consul  Gewiseorum,  qui  omni  nisu  in  regnum  aspirabat,  per- 
rexit  Wintoniam,  et  Constantem  monacbum,  Constantini  filium, 
de  claustro  extractum   duxit  Londonias,  et  eum,  vix   annuente 

Proditio       populo  eo  quod  monacbus  esset,   in  regem  erexit.     Witbelinus 

detestanda.  enim  Londoniensis  arcbiepiscopus  tunc  defunctus  fuerat,  nee 
fuit  alter  qui  ilium  in  regem  sullimare  prassumpsisset.  Sed 
ipse  Vortigernus  vices  episcopi  gerens,  coronam 3  capiti  suo  pro- 
priis  manibus  impressit.  Sullimatus  igitur  rex,  omnia  regni 
negotia  Vortigerno  disponenda  commisit.  At  Vortigernus 
astutus,4  castella  et  munitiones  regni  suis  satellitibus  tradens, 
quomodo  regem  traderet  callide  cogitabat.  CejDit  itaque 
tbesauros  regis  in  custodiam,  et  numerum  militum  ac  servi- 
entium  diebus  singulis  augmentavit.  Deinde  regem  adiens, 
consilium  dedit  ei  ut  centum  Pictos,  quos  ad  omnem  prodi- 
tionem  et  dolum  promptos  noverat  et  paratos,  in  obsequio  suo 


1  non]  om.  0.  W.;   it  is  in  Ado. 

2  regnum]  regno,  W. 

3  coronam]  om.  W.,  though  in  0. 


4  A.  has  et  sapiens,  as  Galf.  Mon., 
but  it  is  expuncted.  It  is  in  W., 
not  in  West. 


CHEONICA  MAJOEA.  185 

Galf.  Mon.  retineret,    ut   corpus    suum  diebus   ac   noctibus  ab  incursione  A.D.  445. 
yi-  7.  hostium    tuerentur.     Porro    aimuente    rege,  supradictus  Picto- 

rurn   numerus    cum    privata    regis   familia    est    admissus.     At 
Vortigernus   eos    ita    stipendiis    ditabat    militaribus  et    epulis 
delicatissimis    reficiebat,    quod    adorantes    ilium,    per    plateas 
dignum  imperio  judicabant.     Cum   igitur  gratiam  omnium   se 
habere   cognovisset   Vortigernus,    inebriavit    eos    quadam    die, 
dicens    cum    lacrimis,    se    a   Britannia    recessurum,    cum   non 
haberet    de    proprio    unde '   1.   militibus    stipendia    provideret. 
Deinde,  quasi   tristis,  recedens    ad    bospitium    suum,   ipsos   in 
aula  potantes  reliquit.     Quo    audito  murmurabant  Picti  ad  in- 
vicem,  dicentes,  "Ut   quid  monachum  istum  non  interficimus, 
"  ut  Vortigernus  solio  regni  potiatur  ?"     Surgentes  itaque  ine-  Constans 
briati,  impetum  fecerunt    in    regem,  illoque    perempto,  Vorti-  rex  Brito- 
gerno  caput  regium  detulerunt.     Quod   cum   intellexisset  Vor-  gcjtur 
tigernus,  quasi  contristatus  in  fletum  prorupit,  ut  proditionem  <}0i0. 
factam    sub   lacrimarum    velamine   palliaret.      At   Vortigernus 
civibus  Londoniensibus,  ut 2  base  acciderant,  convocatis,  Pictos 
illos  jussit  decollari,  ut  propriam  fraudem  ab  boc  scelere  red- 
Id.  vi.  9.      deret  excusatam.     Tandem,  cum  neminem  sibi  parem  in  regno  Vortigern 

conspexisset,  imposuit  capiti  suo  coronam  Britannia?,  et  super-  crowns 
Cf.  Bed.       gressus   est   principes    universos.     Sublimatus    ergo,  coepit   in  ,  J™ * 
H.  E.  i.  14,  eo    crescere    omnium    lues    scelerum,    crudelitas    prascipue    et  Britain 
p.  120  a.      odium  vei'itatis,  contemptus  Dei,3  litigium,  contentio,  proditio, 
livor  anxius,  et  luxus,  cum  ceeteris  flagitiis,  adeo  quidem  quod 
nee  imam  ex  omnibus  sibi  creditur  defuisse,  et,  quod  maxime 
bonestati    contrarium    est,    nobiles    deprimens    et   infimos    ex- 
tollens,  Deo  et  bominibus  efficitur  odiosus. 

Ut  Sanctus  Germanus,  Autissiodorensis  episcopus,  in  Britanniam 
veniens,  Pelagianam  hceresim,  auxiliante  Sancto  Albano,  clelevit. 

Beda,H.E.      Anno   gratia?    ccccxlvi.     Haaresis   Pelagiana,  per    Agricolam 
i.  17,  Pelagii    discipulum    illata,  fidem  Britonum  fceda   peste    macu-  p.  62. 

p.  122  a.      iavit.     Verum  Britanni,  cum    neque    suscipere  dogma    perver-  Pelagian- 
sum,  gratiam  Cbristi   blaspbemando,  ullatenus    vellent,    neque  is™ 1J} 
versutiam   nefariaa   persuasionis    refutare  verbis   certando    suf-  ■Brltam* 
ficerent,  inveniunt   salubre    consilium,  ut   a  Gallicanis    episco- 
pis    auxilium   belli  spiritualis  inquirant.     Quamobrem  collecta 
ibidem  magna    synodo,    quaarebatur    in    commune    qui    illuc4 


1  unde]  numero,  W.,  from  blun- 
dering over  un,  •which  0.  has. 

2  ut~\  altered  to  ubi  in  W. 


3  0.  W.  ins.  here  "  amor  menda- 
"  cii,  ebrietas,  animositas." 

4  illuc]  illic,  A.  O.W.  ;  altered  by 
Par. 


186 


MATTH^EI   PARISIENSIS 


A.D.  446.  ad   succursum   fidei    mitti    deberent.    Atque    omnium   judicio  Beda,H.E. 
SS.  Ger-      eligebantur  Apostolici    sacerdotes,  Germanus  Autissiodorensis  i-  17, 
man  and      _^.  LUpUg  Trecasinse    civitatis    episcopi,    qui   ad    confirmandam  P*  123a- 
to  Britain    fi^em  Britanniam '  venirent.    Qui  cum  prompta  devotione  pre- 
to  eradicate  ces   et  jussa   sanctaa  Ecclesia3    suscepissent,  intrant  Ocean um, 


it. 


et  licet  cum  labore,  tandem  decursis  in  brevi  pelagi  spatiis, 
optati  litoris  quiete  potiuntur.  Collecta  itaque  apud  Verola- 
mium  synodo,2  immensa  multitudo  virorum3  etiam  cum  con- 
jugibus  et  liberis  illic  excita  convenerat.  Aderat  populus, 
expectabatur  futurus  et  judex,  astabant  partes  dispari  condi- 
tione  dissimiles ;  inde  divina  fides,  hinc  bumana  pra3Sumptio ; 
bine  pietas,  inde  superbia ;  hinc  Cbristus,  inde  Pelagius  auctor 
pravitatis.  Primo  in  loco  beatissimi  sacerdotes  copiarn  dis- 
putandi  adversariis  pra3buerunt,  quaa  sola  nuditate  verbo- 
rum  diu  inauiter  et  aures  occupavit  et  tempora.  Deinde 
antistites  venerandi  torrentes  eloquii  sui  cum  Apostolicis  et 
Evangelicis  imbribus  profuderunt.  Miscebatur  sermo  pro- 
prius  cum  divino,  et  assertiones  molestissimas  lectionum  tes- 
timonia  sequebantur.  Convincitur  vanitas,  perfidia  confutatur, 
ita  ut  ad  singulas  verborum  objectiones  errasse  se,  dum  ne- 
quit  respondere,  fatetur.  Populus  arbiter  vix  manus  continet, 
judicium  cum  clamore  testatur.  Post  bunc  diem,  ita  ex  Id. 
animis  omnium  suasio  iniqua  deleta  est,  ut  sacerdotum  doc- 
trinam  sitientibus  desideriis  sectarentur.  Compressa  itaque 
j>erversitate  damnabili,  ejusque  auctoribus  confutatis,  atque 
animis  omnium  fidei  puritate  compositis,  sacerdotes  beatum 
Albanum  martyrem  auctori  Deo  per  ipsum  gratias  acturi  pe- 
tierunt.  Ubi  Germanus,  omnium  Apostolorum  diver sorum que 
martyrum  secum  reliquias  babens,  facta  oratione,  jussit  revelli 
sepulchrum,  preciosa  ibidem  munera  conditurus,  arbitrans  op- 
portunum,  ut  membra  sanctorum  ex  diversis  regionibus  collecta 
quos  pares  meritis  rcceperat  ccelum,  sepulcri  quoque  unius 
teneret  bospitium.  Quibus  depositis  bonorifice  ac  sociatis,  de 
loco  ipso  ubi  beati  martyris  effusus  erat  sanguis,  massam 
pulveris  secum  portaturus  abstulit,  in  qua  apparebat  cruorc 
servato  rubuisse  martyrum  ■csedem,  persccutore  pallente. 
Quibus  ita  gestis,  innumera  bominum  turba  eodem  die  ad  Do- 
minum  conversa  est. 


i.  If 


1  Britanniam']   Britannias,  A.  0. 
W. ;  altered  by  Par. 

2  collecta  .  .  .  synodo]     This    is 
not  in  Bede. 


rirorum]  oni.  A.  O.W. ;  ins.  by 


Par. 


CHRONICA  MAJORA. 


187 


Causa  vocationis  Anglorum. 


A.D.  447. 


Anno  gratiaa  ccccxlvii.     Cum  regis  Vortigerni   iniquitas,  et  The  Saxons 
animi  levitas,  omnibus    per  circuiturn   nationibus    essefc   divul-  invited  by 
Cf.  Beda,     gata,  insurrexerunt  in  eum  Scoti  a  Circio  et  Picti  ab  Aquilone,  ° 

H.  E.  i.  12.  quorum  Vortigernus  centum  concives  interemerat,  et  regnum 
Britanniai  acerrirna  infestatione  et  labore  continuo  vexabantur.1 
Nam  ferro  et  flamma,  prasdis  et  rapinis,  omnia  consumentes, 
gentem  peccatricem,  quee  regiis  nequitiis  favens  simul  cum 
ipso  contaminata  est,  ultio  diri  sceleris  est  secuta,  Et  quod 
de  populo  miserando  bostilis  irruptio  non  attigit,  fames  pras- 
valida  penitus  consumpsit,  adeo  quidem  ut  nee  vivi  suffice  - 
Beda,  II. E.  rent  mortuos  sepelire.  Bex  itaque,  cum  populo  desolato  et 
i.  14.  bellicis    incursionibus    fatigato,    contra     bostium     irruptionern 

ignarus  est  quid  ageret.  Tandem  omnibus  placuit,  ut  gentem 
Saxonum  de  partibus  transmarinis 2  in  auxilium  convocareut. 
Quod  divino  nutu  dispositum  esse  constat,  ut  veniret  contra 
improbos  malum,  sicut  evidentius  rerum  exitus  comprobavit. 
Mittuntur3  interea  in  Germaniam  nuntii,  ut  quod  praalocutum 
est  opere  compleatur. 


Id.  i.  20, 
p.  126  b. 


Nota  helium  non  virifais  sed  virtute  obtentum. 

Anno  gratiae  ccccxivm.     Picti  cum  Scotis  bellum  adversum  Victory  of 
Britones  junctis  viribus  susceperunt.    Cum  vero  Britanni  partes  tne  Britons 
suas  fore   impares  judicarent,  sanctorum   antistitum    Gei'mani  pTer 
et  Lupi  subsidium    petierunt.     Denique  cum  major  pars  exer-  gcots 
citus  arma  capere  et   bellum  parare  temptarent,  Germanus  se 
ducem  pra9lii    futurum    fatetur.     Eligit   expeditos,  circumjecta 
percurrit,    et    e    regione,    qua    bostium    sperabatur    adventus, 
vail  em   circumdatam   mediis  montibus    intuetur,    quo    in   loco 
ipse  dux  agminis    novum  exercitum  componit.     Et  jam  aderat 
ferox   bostium  multitudo,  quam   appropinquare  intuebantur  in 
insidiis    constituti.     Tunc    subito  Germanus  signifer    universos 
admonet   et   prtedicat    ut  voci   suae   uno   clamore  respondeant. 
Et  sacerdotes  Alleluia   tertio   repetitum   exclamabant.     Sequi- 
tur    una   vox   omnium,    et   elatum   clamorem  reperensso    aere 
montium  conclusa  multiplicant,  bostile  agmen  terrore  proster- 
nitur,    et   super   se    non    solum    rupes   circumdatas,  sed  etiaru 
ipsam    ca3li    macbinam    mere4    contremiscunt,  trepidationique 


1  vexabantur']  vel  —  bant,  Par. 

2  W.  ins.  sibi. 

3  Mittuntur  .  .  compleatur]  This 
sentence  is  due  to  the  compiler. 


4  mere]  Introduced  by  Par.  Not 
in  W.  or  in  Bede.  It  is  in  the  MSS. 
of  Westminster. 


188  MATTHjEI  parisiensis 

A.D.  448.  injecta?   vix   sufficere    pedum    pernicitas    credebatur.     Passim  Beda,H.E. 
fugiunt,  arma  proiciunt,  gaudentes  vel  nuda  corpora  eripuisse  lm    ®> 
discrimini.      Plures    etiam    timore    prsecipites     flumeu,     quod p" 
transierant,  devoravit.     Ultionem  suam   innocens   exercitus  in- 
tuetur,  et  victorise  concessa?  otiosus  spectator  emcitur.     Spolia 
colliguntur  exposita,  et  ccelestis  palmar  gaudia  miles  religiosus 
amplectitur.      Triumphant    pontifices    hostibus    confusis '    sine 
sanguine,  triumphant  victoria  fide  obtenta  non  viribus.     Com- 
posita  itaque  insula  securitate  multiplici,  superatisque  bostibus 
invisibilibus  vel    carne   conspicuis,    reditum    moliuntur  ponti- 
fices,   quibus    tranquillam   navigationem    et   merita  propria  et 
intercessio    beati  martyris  Albani    paraverunt,  quietosque    eos 
suorum   desideriis   felix    carina    restituit.      Francorum 2    [rex]  Sigebert, 
Meroveus  annis  x.  tunc  regnavit.  c0 

De  adventu  Anglorum  in  insulam  Britanniam. 

Arrival  of       Anno    gratia?    ccccxlix.     Gens    Anglorum    sive    Saxonum   aBeda,H.E. 

the  Saxons,  rege    Vortigerno   invitata,    Britanniam    tribus   longis    navibus  i.  15, 

advehitur,  et   in  orientali  parte  insula?  locum  manendi  a  rege,  P*  120c- 

p.  63.  quasi  pro  patria  pugnatura,  suscepit.     Susceperunt  ergo  locum 

donantibus  Britannis,  ea  conditione,  ut  pro  patrife  salute  et 
pace  contra  adversarios  militarent,  et  illi  militantibus  debita3 
stipendia  providerent.  Advenerunt  autem  de  tribus  Germania3 
populis  fortioribus,  id  est,  Saxonibus,  Anglis,  et  Jutis.  De 
Jutarum  origine  sunt  Cantuarii  et  Wictuarii.  Haac  est  ea 
gens  qua?  Wectam  tenet  insulam,  et  ea  qua?  usque  bodie,  in 
provincia  Occidentalium  Saxonum,  Jutarum  natio  nominatur, 
posita  contra  ipsam  insulam  Vectam.  De  Saxonibus  vero,  id 
est,  ea  regione  qua?  nunc  antiquorum  Saxonum  natio  cogno- 
minatur,  venere  Orientales  Saxones,  Meridiani  Saxones,  Occi- 
dui  Saxones.4  Porro  de  Anglis,  hoc  est  de  ilia  patria  qua? 
Angulus  dicitur,  et  ab  eo  tempore  usque  hodie  manere  deser- 
tus  perbibetur,  Orientales  Angli,  mediterranei  Angli,5  Mercii, 
tota  JSTorbanbumbrorum  gens,  qua?  ad  Boream  Humbri  flumi- 
nis  babitat,  ca?terique  Anglorum  populi  sunt  exorti.  Duces 
eorum  perbibentur  fuisse  duo  fratres  Hengistus  et  Horsa,  qui 


1  confusis']    fusis,  A.  W.  ;    Par. 
has  introduced  con. 


3  debita]    om.    A.  ;    inserted   by- 
Par. 


-  Francorum  .  .  reqnamtl  om.  O.  ...,,. 

,„   ,  -^  ,,  Saxones]  om.  W.,  though  in  O. 

W.  has  "Irancorum  Meroveus  an-  I 


"  nis  x.;"  tunc  regnavit,  which  is 
in  the  MSS.  of  West.,  is  introduced 
by  Par. 


5  mediterranti  Angli]  om.  A. ;  in- 
serted by  Par. 


CHRONICA  MAJORA.  18.9 

fuerant  nlii  Witbgisii,  cujus  pater  Witba,  cujus  pater  Wetba,  A.D.  449. 

cujus   pater  "Wodera,  de   cujus    stirpe  multarum    provinciarum 

Galf.  Mod.  regium  genus  originem  duxit.     Cumque  tandem  in1  praesentia  Religion  of 

vi.  10.  regis  essent  constituti,  quassivit  ab   eis,   quam  fidem,  quamque  tneSaxons. 

religionem    patres    eorum    coluissent.     Cui    Hengistus,    "  Deos 

"  patrios,  scilicet,  Saturnum,  Jovem,  atque  caateros  qui  mun- 

"  dum   gubernant   colimus,  maxirne    autem  Mercurium,  quern 

"  lingua    nostra    Woden    appellanius.      Huic    patres2    veteres 

"  nostri  dedicaverunt 3  quartam  feriam  septimanae,  quaa  usque 

"  in   hodiernum  diem  Wodenesdai  sortita  est.     Post  ilium  co- 

"  limus    deam   inter  cseteras   potentissimam,  vocabulo  Fream, 

"  cui    etiam   dedicaverunt    sextam    feriam,    quam    ex    nomine 

"  ejus    Fredai    vocamus."     Ad    boc  Vortigernus,  "  De   credu- 

"  litate  vestra,  quaa  potius  incredulitas  dici  potest,  vebementer 

"  doleo ;    de    adventu   autem  vestro    gaudeo,  quia   in  congruo 

"  tempore   vos    necessitati    mess   sive  Deus  sive   alius  obtulit. 

"  Opprimunt  me  etenim   inimici  mei    undique,  et    si   laborem 

"  prasliorum  meorum    mecum    communicaveritis,  retinebo  vos 

"  bonoriflce    infra   regnum   meum,    et    diversis    muneribus    et 

"  agris  ditabo."     Paruerunt   illico   barbari,    et   fcedere    confir- 

mato  in  curia  ipsius  remanserunt. 

Beda, H.E.      Eodem  anno    nunciatum  est   in    Britannia,  Pelagianam  per- S.  German 

i.  21,  versitatem   iterato   paucis    auctoribus    dilatari.     Rursusque    ad  again  in 

beatissimum    Germanum   preces    Britannorum    deferuntur,    ut     n.ain 

.........  .  against  the 

causam  Dei  et  belli  spiritualis  certamen  assumere  dignaretur.  Pelagians. 

Quorum  petitioni  festinus  obtemperans,  adjuncto  sibi  Severo 
totius  sanctitatis  viro,  qui  erat  discipulus  beatissimi  patris 
Lupi  et  tunc  Treveris  ordinatus  episcopus,  mare  conscendit, 
et  consentientibus  elementis,  tranquillo  navigio  Britanniam 
petit.  Praadicatio  deinde  ad  plebem  de  prasvaricationis  emen- 
datione  convertitur,  omniumque  sententia  pravitatis  auctores 
condemnantur ;  factumque  est  ut  illis  in  locis  multo  ex  eo 
tempore  fides  intemerata  perduraret.  Itaque  compositis  omni- 
bus beati  sacerdotes  ea  qua  venerant  prosperitate  redierunt. 

Ut  Vortigernus  rex  ad  helium  provocatus  auxilio  Saxonum 
liostes  vlcit. 

Galf.  Mon.       Anno    gratice  ccccl.     Post   recessum    beatissimorum    a  Bri>  Fresh 
vi.  10.         tannia  pontificum,  emergentes   ex   more  Scoti   cum  Pictis,    ex  irruption  of 
partibus    Aquilonis     exercitum    valde     grandem     confecerunt,     ^p.ot.s 
atque  Aquilonales    insulaa    partes   devastare    cceperunt.      Quod 

1  in]  ova..  W.  ;       3  dedicaverunt]  predicaverunt,  0. 

2  patres]  oni.  0.  W.  I 


190 


MATTH^EI  parisiensis 


Vortiger- 
nus  Sax- 
ones  se- 
cundo  ad 
patriae 
exitium 
vocavit. 


A.D.  450.  ubi  Vortigerno  nunciatum  fuisset,  collegit  niilites  atque  trans  Qaif.  Mon. 
Hurnbrum  in  obviam  perrexit.  ISTec  multum  oportuit  cives  vi.  10. 
pugnare;  nam  Saxones,  qui  aderant,  tarn  viriliter  prseliaban- 
tur,  ut  hostes,  qui  prius  vincere  solebant,  sine  mora  in  fugam 
propellerent.  Vortigernus  ergo  per  illos  victoria  potitus,  Id.  vi.  11. 
donaria  sua  ampliavit  eis,  atque  duci  eoruni  Hengisto  dedit 
agros  plurimos  in  Lindeseia  regione,  quibus  sese  et  suos  com- 
militones  sustentaret.  At  Hengistus,  cum  esset  vir  astutus, 
comperta  amicitia  regis,  ipsuin  in  bunc  sermonem  adivit : 
"  Domine  mi,  undique  inquietant  te  inimici  tui,  atque  minan- 
"  tur  tibi,  dicuntque  sese  conducturos  ex  Armoricano  tractu 
"  Aurelium  Ambrosium,  ut,  te  deposito,  ipsum  in  regem  pro- 
"  moveant.  Si  placet  ergo,  mittamus  in  patriam  nostram,  et 
"  invitemus  ex  ea  milites  ut  numerus  noster  augeatur."  Eex 
itaque  ejusdem  petitioni  adquiescens  praacepit  Hengisto  in  Ger- 
maniam  mittere,  ut  milites  ex  ea  invitati  festinum  afferrent  aux- 
ilium.  ISTec  mora ;  missa  in  Germaniam  legatione,  nuntii  rever-  Id.  vi.  12. 
tentes  conduxerunt  secum  decern  et  octo  naves  electis  militibus 
plenas.  Conduxerunt  etiam  filiam  Hengisti,  vocabulo  Eouwen, 
cujus  pulcbritudine  Vortigernus  illectus,  postulavit  earn  a 
patre  suo.  Hengistus  vero,  comperta  animi  regis  levitate, 
concessit  ei  filiam  suam.  Intravit  itaque  Satbanas  in  corde 
ejus,  qui  cum  esset  Christianas  cum  pagana  coire  desiderabat. 
Nupsit  itaque  eadem  nocte  rex  paganag,  qua3  ultra  modum 
placuit  ei J ;  unde  inimicitiam  procerum  et  filiorurn  suorum 
incurrit.  Genuerat  primitus  filios  de  altera  conjuge,  quorum 
erant    nomina    Vortimerus,    Katigernus,    Pascentius.      Genuit 

Incest  of      etiam  ex  eadem  conjuge  filiam,  quam  in  societatem  thori  sus-  Hen.  Hunt. 

Vortigern.  cipiens,  filium    ex    ea  procreavit,  unde    a  Sancto  Germano    et  u"  P"  '07e- 
ab  omni  episcoporum  conventu  excommunicatus  est. 


Ut  rex 
filiam  Hen- 
gisti in 
uxorem 

duxerit. 


De  transitu  8.  Germani. 

Death  of  Eodem  anno,  ut  scripsit  Sigisbertus  in  cronicis  suis,  Sanc- 
S.  German.  ^us  Qermanus  ad  Eavennam  pro  pace  Arinoricanee  gentis 
perveniens,  et  summa  reverentia  a  Valentiniano  et  Placidia 
matre  ejus  susceptus,  migravit  ad  Christum.  Cujus  corpus2 
honorifico  agmine  sanctorum  virorum,3  comitantibus  virtutum 
signis  Autissiodoro  defertur.  Quo  tempore  Severus  presbyter, 
vir  miraculis  pra^clarus,  destructo   idolorum  templo,  ubi  error 


Sigebert, 
col.  83. 
Beda,H.E. 
i.  21, 
p.  128  b. 

Ado,  col. 
103. 


1  ef\  oni.  W. 

2  A.  0.  W.  ins.  in.    Par.  has  ex- 
puncted  it.     It  is  not  in  Bede. 

3  sanctorum  vvrorwm\  om.  A.  O. 


W. ;  ins.  by  Paris.  West,  has  "  sanc- 
"  torum  ac  religiosorum  virorum." 
It  is  not  in  Bede- 


CHRONICA  MAJORA. 


191 


Ado, 
col.  103. 


gentilis  centum  deos  cultura  insanissima  adorabat,  ecclesiam  A.D.  450. 
beati  protomartyris  Stepbani,  ut  conseoraretur  praa  foribus 
Vienna?,  parabat.1  Sed  cum  reditum  beatissimi  Germani  a 
Ravenna  sustineret,  qui  se  ad  dedicationem  venturum  prasdix- 
erat,  contigit  ut  die  ejusdem  dedicationis,  antequam  officia  in- 
cboarentur,  beatissimum  corpus  confessoris  Christi  Germani  per 
Viennam  deportatum  in  eandem  ecclesiam  novam  repausandi 
gratia  portaretur,  sicque  viri  Dei  promissum  constat  impletum. 

Qua?  miracula,  quasve 2  virtutum  insignia  per  beaturn  virum  in  His  bio- 
Britannia  Deus  operatus  sit,  liber3  qui  de  ipsius  vita  scriptus  graphy- 
est,  legere  volentibus  indicabit.     Beda  tamen    in   bistoria  An- 
glorum  refert4  ipsum    ab   boc  sasculo   migrasse  anno   imperii 
Martiani  sexto,  qui  est  annus  post  hunc  octavus. 


PMlvppus  presbyter  ohiti. 

Ado,  col.         Anno  gratia?  ccccli.    Pbilippus  presbyter,  auditor  beati  Je-  Death  of 
103.  ronimi,    qui    in    Job    simplici    sermone    libros     edidit,    diem  phlllvP the 

clausit  extremum,  ^  er' 


Be  concilio  Calcedonensi. 
Id.  col.  102.      Anno    gratia?    cccclii.     Mortuo   Tbeodosio   imperatore,   Mar-  Marciau 


tianus   et  Valentinianus    sex    annis   imperaverunt.      Quorum 
initio,  industria   beati   Leonis   Papa?,  Cbalcedonense    concilium 


5  and  Valen- 
tinian  III. 
p.  64. 


celebratur,  ubi  Eutice  cum  Dioscoro,  Alexandrino  episcopo,  rjoancil  of 
Isidor.  convincuntur  publice 6  et  damnantur.  Erat  autem  Eutices  abbas  Chalcedon 
Etym.  "viii.  Constantinopolitanus,    qui    Cbristum    post    bumanam    assump-  against 

tionem  negavit  existere  de  duabus  naturis,  sed  solam  divinam  Eutyches. 

in  eo  asseruit  esse  naturam. 


Ut  Vortigernus  propter  Saxones  miserit. 

Galf.  Mon.      Anno    gratia?    ccccliii.     Hengistus,   cum   Vortigerno   filiam  Hengist's 

vi.  13.  suam  copulasset,  ipsum  in  nunc  modum  allocutus  est,  dicens :  advice  to 

Vortigern 


1  parabat~\  Tel  procurabat,  A. 

2  quave]  que,  W. ;  ve  is  ins.  by 
Par. 

3  This  is  probably  the  Life  of  S. 
German  by  Constantius.  Por  an 
account  of  this  and  other  lives,  see 
Hardy's  Catalogue  of  Materials  for 
British  History,  i.  pp.  47-57. 

4  The   passage   alluded  to  is  at 


the  end  of  i.  21,  p.  128  c.  But 
Bede  is  speaking  of  Valentinian's 
death.  See  Mr.  Coxe's  note,  R. 
Wendover,  i.,  p.  12. 

5  0.  W.  ins.  regni.     It  is  not  in 
Ado. 

6  convincuntur   publice  ]      Intro- 
duced by  the  compiler. 


192 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


A.D.  453.  "  Audi    consilium    menm,   efc   invitemus    adbuc    filium    meum  Qalf.  Mon. 

to  invite       "  Octam  cum  fratruele  suo  Abissa;  viri    enim  bellatores  sunt;  \i.  13. 

Sax  i°  e  "  6t  da  eis  regiones  quas  sunt  in  aquilonalibus  Britanniaa  par- 
"  tibus  juxta  murum,  inter  Deiram  et  Scotiam,  qui  detinebunt1 
"  ibidem  et  sustinebunt  impetum  barbarorum,  et  sic  citra 
"  Humbrum  in  pace  remanebit.2"  Paruit  Vortigernus,  atque 
illico,  missis  legatis,  venerunt  Octa  et  Abissa  et  Cerdicius, 
cum  trecentis  navibus  armata  manu  repletis ;  quos  omnes 
Vortigernus  benigne  suscepit,  maximisque  muneribus  donavit. 
Quod  cum  vidissent  Britones,  timentes  proditionem  eorum, 
dixerunt  regi  ut  ipsos  ex  finibus  regni  sui  expelleret.  ]STon 
enim  debebant  pagani  Christianis  communicare,  quia  lex 
Christiana  probibebat.  Insuper  tanta  eorum  multitudo  super- 
venerat,  ita  ut  civibus  terrori  essent,  quibus  debuerant  esse 
praasidio.3  At  Vortigernus  diffugiebat  consilio  suorum 4  adqui- 
escere,  quia  super  omnes  gentes  propter  conjugem  suam  eos 
diligebat. 


Deposition 
of  Vorti- 
gern,  and 
victory  of 
Vortimer. 


Ut,  deposito  rege  Vortigerno,  filius  ejus  successerit. 

Anno  gratias  ccccliv.  Magnates  Britannia  regem  Vortiger-  Id. 
num  penitus  deserentes,  unanimiter 5  Vortimerium  filium  ejus 
in  regem  sublimarunt.  Qui  consiliis  eorum  in  omnibus  ad- 
quiescens,  coepit  expellere  barbaros,  et  insequens  eos  usque 
ad  flumen  Derewente,  ubi 6  victoria  potitus  est,  multos  truci- 
davit.7  Fugit  autem  cum  aliis  Vortigernus,  qui  propter  uxorem 
suam  quod  potuit  illis  auxilium  impendebat.  Tuuc  Vortime-  Id.  vi.  14. 
rius  victoriam  adeptus,  coepit  possessiones  amissas  civibus 
reddere,  ipsosque  diligere,  ecclesias  destructas  renovare,  atque 
viros  ecclesiasticos  in  omnibus  honorare  pra3cepit. 


De  prribitate  Vortimerii  regis. 

Victories  of     Anno   gratia3   cccclv.,  qui  est  annus    adventus  Anglorum    in  Hen.  Hunt. 
Vortimer.    Britanniam   septimus,  gens  Anglorum  cum  Vortigerno,  viribus  u-  P-  708 

resumptis,  cceperunt  iterura  Vortimerium,  regem  Britonum,  ad  c"  r>' 
Battle  of     bellum  provocare.      Convenientes    autem    bine    et    inde   apud 
Aylesford.   ^iiestorp 8  cunei,  acriter  et  diu  pugnaverunt.     Tandem  pondus 


1  detinebunt']  In  W.  de  is  ex- 
puncted,  and  there  is  sus  in  the 
margin.     0.  has  only  detinebunt. 

-  remanebit]  remanebis,  0.  W. 

3  quibus  .  .  .  prcesidio]  Inserted 
by  the  compiler  ;  esse  prcesidio  is 
inserted  in  A.  by  Par. 


4  suo?um]  eorum,  0.  W. 

5  unanimiter]    om.  A.  ;    ins.    by 
Tar. 

c  ubi]  ibi,  W. 

"'  multos   trucidavit]     om.    A.  0. 
W. ;  ins.  by  Par. 

8  W.  has  Ailesbiri  in  the  margin. 


CHRONICA   MAJORA. 


193 


praelii    in  Saxones   couversura  est,  et1  pugnam  deseruerunt   et  A.D.  455. 
campum.     Britones    vero  viriliter   insequentes,   illorum-  innu- 
meraui    multitudinem    perernerunt,    cseteris     autem   dispersis, 
Vortimerius   cum    victoria    ad   propria   remeavit.     Nee    multo 
post  Vortimerius,  cum  fratribus    suis,  Katigerno  et  Pascentio, 
et  universo  insula?  populo,  Saxonibus    bellum  indixit.     Quibus 
congregatis,  acies  disposuerunt  ad  bellum.     Horsus  vero  frater  Death  of 
Hengisti,    cui   Vortigernus   Cantia?    provinciam    contulerat,  et  Vatlgem» 
Hen.  Hunt,  rex    a    suis   concivibus   dicebatur,    percussit   aciem   Katigerni 
u. pp.708  c.  fratris  Yortimerii  regis  tanto    impetu,  ut   ad   modum  pulveris 
dispersa  dissiparetur.     Deinde  Katigernum  ab  equo  prostratum 
interfecit.     Quod   videns    rex   Vortimerius,    frater   ejus,    irruit  and  Horsa. 
in  eum,  et  illo  interfecto  reliquias  cohortis  sua?  ad  Hengistum 
fugavit,  totumque  pra?lii  pondus  in  Hengistum  conversum  est. 
Et1  cum   probitati   Vortimerii  resistere    nequivisset,    tandem, 
non  sine  magno  Britonum  detrimento,    qui  nunquam  fugerat 
aufugit. 


Tit  clef  undo  Hors  Saxones  Hengistum  regem  m  Cantia  fecerint. 

Id.  p.709A.      Anno  gratia?  cccclvi.     Horso  defuncto,  Saxones  Hengistum,  Hengist 

fratrem  ejus,  in  regnum  Cantia?  sublimarunt.     Quo  etiam  anno  king  of 

Galf.  Mon.  ter    contra    Britones    pugnasse   legitur.      Sed   probitati  Vorti-  s'eQ  ' 

vi.  13.         merii    resistere   non  valens,    ad  insulam    Tanetb   confugit,  ubi 

pra?lio  navali  cotidie  vexabatur.     Tandem  Saxones  cimbas 3  suas  Departure 

vix  ingressi,  relictis  mulieribus  et  filiis,  Germaniam  redierunt.    of  the 

Saxons. 


Ado,  col. 
102. 


Nota  miracuhim. 

Anno  gratia?  cccclvii.     Sanctus  Mammertus,  Viennensis  epi-  Miracle  of 

scopus,  instante  solemnitate  vigiliarum  Dominica?  resurrectionis,  "•  Mam- 

.  ...  Hicrtus 

a?des  publicas,4  in  urbe  Viennensium,  flammis  terribilibus  ere-  bishoDof 

pusculo  conflagrare    inspexit.5     Quid    multa  ?     Pleno  timoribus  Vienne. 

populo  ecclesia  vacuatur,  dum  similem  casum  in  singulis  6  domi- 

bus  singuli  metuebant.     Perstitit  tamen  coram  festivis  altaribus 

invictus 7  antistes  Mammertus,  et  calore  fidei  succensus  flumine 


1  est  et]  om.  A.  W. ;  ins.  by  Par. 

2  illorum']  illos,  W.  It  is  altered 
by  Par.  in  A. 

3  cimbas]  ciulas,  W.,  as  Nennius 
(47,  p.  69  a)  ;  cinulas,  A.  Par.  has 
expuncted  this,  and  -written  cimbas 
over  it ;  celoces,  Galf.  Mon. 


4  publicas]  publica,  A. 

5  inspexit]  cepit,  A.  O.W.,  which 
Par.  has  expuncted,  and  -written  in- 
spexit above  the  line. 

6  singulis]  propriis,  0.  W. 

"  Par.  has  vel  vestitus  in  the  mar- 
gin. 

N 


194 


MATTH^EI   PARISIENSIS 


A.D.  457.  lacrimarum   permissam    ignibus  potestatem    compescuit.     De-  Ado,  col. 
speratione    igitur    deposita,  reditur    ad    ecclesiam,    niiraculum  102- 
sancto  viro  ascribentibus  universis. 


TJt  caput  Sancti  Johannis  revelatum  sit. 

The  head         Anno  gratia?  cccclviii.    Jobannes  Baptista  caput  suum  duobus  Id.  col. 
of  S.  John  monacbis  orientalibus,  qui  ad  orationem  venerant  Jerosolimam,  103- 
the  Baptist  juxta  Herodis  quondam  babitaculum  revelavit.     Quod  deinceps 
Edessa         Edissam  Pbenicia?  urbem  perlatum,1  et  digno  bonore  conditum 
est. 

Hceresis  Dioscori  pullulavit. 

Leo  I.,  II.       Anno   gratis    cccclix.     Defuncto    imperatore  Martiano,    Leo  Id. 

Bioscorus    major  cum  Leone  minore  sedecim  annis    imperium  tenuerunt. 

bishop  of     quo    etiam   tempore,  Alexandria    et  iEgyptus,  errore  Dioscori 

^rja  hasretici  languens,  immundo  repleta  spiritu  canina  rabie  latrat. 

Childeric.    Francorum  [rex]2  Hildericus  regnavit  annis  viginti  sex.  Sigebert. 

col.  87. 


Death  of 
Vortimer. 


Vortigern 
sends  for 
Hengist. 


De  morte  Vortimerii  regis  Britonum. 

Anno  gratia?  cccclx.     Vortimerius  rex  Britonum    et  flos  ju-  Hen.  Hunt, 
venum  defunctus  est,  cum  quo    simul  spes    et  victoria  Britan-  "•  P-  708  e. 
norum  extincta  est.     Diabolus  namque  in  corde   novercEe    sua?  ^ali.  Mon. 
Bouwen   ingressus,    dedit   illi   venenum3  per    quendam    fami- 
liarem  suum,  quo    subita  morte    prseventus    in  urbe  Trinovan- 
tum    sepultus    est;  quo    defuncto    misit  Yortigernus,    instinctu  Id.  vi.  1 5. 
uxoris    sua3,  in  G-ermaniam    propter  Hengistum,  ut  veniret   in 
Britanniam  privatim  et   cum  paucis,  ne,  si   aliter  veniret,  dis- 
cordia  inter  Britones  oriretur. 


Hengistus  rediit  in  Britanniam. 

Return  of        Anno    gratia?    cccclxi.     Hengistus,    audito   obitu  Vortimerii,  Id. 

engist  to  trescenta  rnilia 4  armatorum  sibi  sociatis,  in  Britanniam  rever- 
Jiritain.  ,.,..,  -o-      • 

sus    est.     bed    cum    tantse    multitudmis    adventus  Vortigerno 

principibusque   regni   nuntiatus    fuisset,  indignati    sunt  valde, 

et  constituerunt    cum  illis    prasliari.     Quod  cum  Hengisto  filia 

p.  65.  sUa   per    internuntios    indicasset,    gentem    patriae    sub    specie 

pacis   prodere 5  cogitavit,  misitque   legatos    ad   regem,  dicens, 


1  perlatuni]  prolatum,  W. 
-  rex  is  omitted  also  in  W. 

3  Par.  inserts  propinavit. 

4  Sic,  and  so  W.  West.,  an  error 
arising    from    altering    sociavit  in 


Geoffrey  of  Mon.  into  sociatis,  and 
forgetting  to  change  the  case  of  the 
numbers. 

5  prodere]  vel  perdere,  Par. 


CHRONICA  MAJOR  A.  195 

Galf.  Mon.  se  non  multitudinem  tantam  conduxisse,  tit  vel  sibi  vel  regno  A.D.  461. 

vi.  15.  aliquam  ingereret  violentiam,  sed  sestimabat  Vortimerium  ad- 
buc  vivere,  queni  super  omnia  expngnare  cupiebat;  quoniam 
autem  ipsum  esse  defunctum  non  baesitabat,  sese  et  populum 
suum  disposition!  suas  committebat,  ut  quos  optaret,  in  regno 
retinuisset,  et  quos  refutaret,  statim  in  Gerrnaniam  vela  ver- 
tissent ;  et,  si  id  Tortigerno  placuisset,  petebat  ut  diem  et 
locum,  quo  pariter  convenirent,  statueret.  Cumque  talia  regi  Massacre 
nuntiata  fuerunt,  placuerunt  ei  vebementer,  jussitque  cives  et  2j  *he 
Saxones  kalendis  Maii  in  pago  Ambrii  convenire,  ut  ibidem  ^mesburv 
praedicta  firmarentur.  Quod  cum  utrinque  concessum  fuisset, 
proecepit  Hengistus  commilitonibus  suis,  ut  unusquisque  Ion- 
gum  cultrum  infra  caligas  baberet,1  et  cum  Britones  securius 
colloquium  tractarent,  unusquisque  paratus  astantem  [sibi]  '2 
Britonem  abstractis  cultris  jugularet;3  quod  ita  factum  est. 
Hengistus  vero  illico  Vortigernum 4  per  pallium  detinuit ; 
casteri  autem  astantes  principes  nibil  tale  prasmeditatos,  cir- 
citer  quadringentos  sexaginta  viros,  inter  barones  et   consrdes 

Id.  vi.  16.  jugularunt.  Aderat  ibi  tunc  consul  Claudiocestria?,  vocabulo 
Eldol,  qui,  visa  proditione,  sustulit  palum,  quern  forte  inve- 
nerat,  et  quemcumque  cum  illo  attingebat,  confringens  ei 
membrum  quod  percutiebat,  confestim  ad  tartara  dirigebat; 
alii  caput,  alii  bracbia,  alii  scapulas,  compluribus  etiam  crura 
elidens,  terrorem  non  minimum  bostibus  inferebat ;  nee  prius 
de  illo  loco  recessit,  donee  septuaginta  viros  consumpto  palo 
interfecit.  Et  cum  tantse  multitudini  resistere  nequivisset, 
divertit  se  ab  illis  atque  civitatem  suam  petivit.  Multi  bine 
et  inde  ceciderunt ;  sed  victoriam  Saxones  habuerunt,  quia 
Britones,  qui  inermes 5  advenerant,minime  resistere  potuerunt. 

TJt  Saxones  ecclesias  Britannice  vastaverint. 

Id.  Anno    gratiaa    ccccxxil.     Saxones,    Vortigerno    regi    mortem  Britain  laid 

comminantes,  ligaverunt  eum,  petieruntque  civitates  suas  atque  waste  by 
munitiones  pro  vita;  quibus  ilico,  quicquid  affectaverant,  con-       Faxons, 
cessit,  ut   vivus    abscedere    sineretur.     Quod,    cum  juramento 
confirmatum    fuisset,  solverunt   eum   a   vinculis,  atque  urbem 
Londoniarum  primitus   adeuntes    ceperunt ;    ceperunt    deinde 6 
Eboracum   et    Lindocolinum,    necnon    et  Wintoniam,    quasque 


1  haberet]    haberent,  A.  O.  W. 
altered  by  Par. 

2  sibi]  om.  A.  0.  W. 

3  jugularet]  jugularent,  W. 

4  Vortigernum]  om.  W. 


5  inermes]  inermi,  A.  O.,  and  so 
W.  originally,  but  it  has  been 
altered. 

fi  deinde]  inde,  W. 

N   2 


196  MATTH^I   PAPJSIENSIS 

A.D.  462.  provincias  devastantes.     Invadebant  undique  cives,  quasi  lupi 

oves,    quas    pastores    deseruerunt ;    ecclesias    et    ecclesiastica  Of.  Bed. 
omnia  ad  solum  usque  destruebant,  sacerdotes  juxta  altaria  tru-  H-  hl-  L  '  ■ 
cidabant,  sacras    scripturas    igue  concremabant,  super    sancto- 
rum   martyrum    sepulturas    cumulos    terra3    congerebant;    viri 
religiosi,  qui   ab    hac    clade   evadere    potuerunt,    speluncas    et 
terrarum  concavitates,  nemorosa  loca  atque   deserta,  montium  Cf.  Galf. 
quoque    et    collium    preerupta,    cum   sanctorum   reliquiis   peti-  ^on-  xn- 

Vortigern    erunt.     Cum  ergo  tantam  cladem   inspexisset  Vortigernus,  in-  q^£  Mon> 

retreats        gcius  quid  contra   nefandam  gentem   ageret,  secessit  in  partes  yL  6. 

into  ^  ales.  Xambrise,  et  sese  in  oppidum  Genorium  inclusit.  Id.  viii.  2. 

Be  hceresi  Acepjhalorum. 
Heresy  of        Anno    gratiee    cccclxiii.      Apparuit     ha3resis     Acephalorum,  Ado,  col. 
if  i^Ce"      Calcidonense    concilium l    repugnantium.      Ideo    Acepbali,    id  I0/*- 
"       '  est,    sine    capite,  nominantur,  quia,    qui   prius   illam   hgeresim  j;tymol. 

introduxit,  non  invenitur ;  hi  in  Christo  duarum  substantiarum  viii.  5. 
proprietatem  negant,  et  unam   in  ejus   persona  naturam  esse 
contendunt. 

Ut  gens  Britonum  propter  suhsidium  militare  ndsit. 

Aurelius         Anno  gratias  cccclxiv.     Gens  Britonum   in  Minorem  Britan-  Galf.  Mon. 

sent  fo^bv  n^am  nuntios    ad  Aurelium  Ambrosianum    et   TJtherpendragon  V1,  8- 

the  Britons,  fratrem  ejus,  qui   pra3   timore  Vortigerni    illuc    missi  fuerant, 

destinantes,  postularunt   obnixius    et   instanter,  ut  celeriter  ex  Cf.  Id.  viii. 
tractu  Armoricano  ad  illos  venientes,  Saxonibus  et  rege  Vor-    '    ' 
tigerno  expulsis,  Britannia?  susciperent  diadema.     At    illi  jam 
adultae    Eetatis    existentes,  iter    suum   perinde  cum   navibus  et 
armatis  militibus  paraverunt ;    quod   ubi  Vortigerno  regi  nun- Id,  vi.  17. 
tiatum  fuisset,  vocatis    magis    suis,  queesivit   ab   iis,  quid  sibi 

Tower         in  tali    eventu  foret   agendum  ;    qui   respondentes    dederunt  ei 

built  by       consilium,  ut  turrim  fortissimam  eedificaret,  quce  sese  suosque 
V  oTtiffern 

a   mortis    discrimine    tueretur.      Peragratis    igitur    quibusque 

provinciis,  ut  locum  congruum  inveniret,  venit  tandem  ad 
montem  Erir,  ubi  locum  congruum,  ut  sibi  videbatur,  invenit. 
Congregatis  itaque  ex  diversis  -  partibus  ceementariis,  jussit 
construi  turrim;  at  illi  a  fundamento  incipientes,  quicquid 
una  die  operabantur,  nocte  sequenti  tellus  absorbebat.  Vor- 
tigernus vero  a  magis  causam  inquirens  ruinee,  consulue- 
runt,  ut  juvenem  sine  patre  quEereret,  ut  sanguine  ipsius 
CEementum  et  lapides  aspergerentur,  ut  opus  inceptum  robur 
firmitatis   obtineret.     JSTec  mora,    legati  mittuntur   ad    diversas 

1  Calcidonense  concilium']  Calcidonensi  concilio,  0.  W. 


CHRONICA   MAJORA.  197 

Galf.  Mod.  provincias,  ut   talem  juvenem    invenirent.     Venientes    tandem  A.D.  464. 

v1,  ad    urbem,  qua3   postea  Kaermerdin   fuit   nuncupata,    conspex- 

erunt  duos  juvenes  litigantes,  quorum  alter  socio  suo  impro- 
perabat,  dicens,  '  Quid  mecum  conteudis,  fatue  ?  Numquid  tu 
"  sine  patre  natus  meae  nobilitati  parificari  poteris,  qui  de 
"  regio  genere  ortus,  ex  utraque  generis  mei  parte  clarus 
"  resplendeo?"  At  nuntii  verbum  hujusmodi  audientes,  ce- 
perunt  juvenem  cum  matre    ejus,  et   ad   regem    ilico    perdux- 

Id.  vi.  18.  erunt.  Cumque  in  praesentia  regis  essent  constitute  coepit 
diligenter  a  matre  infantis  quaerere,  quo  patre  puerum  gene- 
ravit;  ad  quern  ilia,  "Vivit  anima  mea,  domine  mi  rex,  quod  Birth  of 
"  cum  essem  in  thalamo  regis  Demetiae,  patris  mei,  apparuit  Merlin. 
"  mihi  quidam  in  specie  pulcberrimi  juvenis,  et  saapissime 
"  amplectens  strictis  brachiis  oscula  mihi  dedit;  et  cum  de 
"  me  quid  sibi  placuit  perfecisset,  subito  evanescens  recessit ; 
"  cumque  me  in  hunc  modum  diu  frequentasset,  gravidam 
"  me  tandem  reliquit,  nee  est  alter  qui  juvenem  istum  in  me 
"  genuerat."1       Tunc    rex     supra    modum    admirans    vocavit 

Id.  vi.  19.  juvenem,  quasrens  ab  eo  quo  nomine  vocaretur.  Porro,  cum 
se  Merlinum  Ambrosium  fuisse  vocatum  diceret,2  quaesivit  a 
rege,  utquid  ipse  et  mater  ejus  ad  regis  praasentiam  fuissent 
adducti  :  cui  rex  Vortigernus,  "Magi  mei  dedere  mihi  consi- p.  66. 
"  lium,  ut  juvenem  sine  patre  perquirerem,  cujus  sanguine 
"  opus  meum  irroraretur  et  staret ;"  cui  Merlinus,  "Jube 
"  magos  tuos  coram  me  venire,  et  convincam  eos  mendacium 
"  invenisse ;  nescientes  enim  quid  sub  fundamento  sit,  per 
"  mendacium  vobis  satisfacere  cupiebant.  Sed  voca  operarios 
"  tuos,  domine  mi  rex,  et  jube  terram  fodere,  et  invenies 
"  stagnum  sub  ea,  quod  opus  stare  non  permittit:"  quod  cum 
factum  fuisset,  invenerunt  omnia  quae  a  Merlino  dicebantur. 
Tunc  Merlinus  ad  magos  accedens  ait,  "  Dicite  mihi  adhuc, 
"  vilissimi  adulatores,  quid  sub  stagno  latet?"  At  illi  nihil 
respondentes  tacuerunt ;  at  Merlinus  conversus  ad  regem  dixit, 
"  Jube  hauriri  stagnum  per  rivulos,  et  in  fundo  invenies 
"  duos  lapides  concavos  et  in  illis  duos  dracones  dormientes." 
Credulus  ergo  rex  super  verbis  illius  jussit  hauriri  stag- 
num, et,  admirantibus  cunctis,  reperit  verum  quod  a  Merlino 
dicebatur. 

Ut  Victorinus  circul/u/m  Paschalem  xcripserit. 

Vit.  Pontif.      Anno  gratiaa  cccclxv.      Hylarius   sedit  in  cathedra  Romana  Pope 
annis   sex,  mensibus    tribus,  diebus   decern,    et   cessavit    sedes  Hilary. 

1  yenuerat]  generavit,  0.  W. 

-  diceref]  altered  by  Par.,  apparently  from  dicerelur. 


198 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  465.   diebus  decern.   Ad  istms  Papse  petitionem  Yictorinus  Pasclialem  Ado,  col. 
circulum  scripsit  quingentoruin  triginta  duorum  annorum.  ' 


Vision  of 
Vortigern, 
and  pro- 
phecies of 
Merlin. 


Albus 
draco. 


Rubeus 
draco. 


Incipit  proplietia  Merlini.* 

Eodem    tempore,   cum    sedisset  Yortigernus    rex    Britonum  q  ,» ,, 

super    ripam    exbausti     stagni,    egressi    sunt    duo    dracones,  vii.  3. 

quorum   unus    erat    albus,    alter  vero   rubeus ;     cumque    alter 

alteri  appropinquasset,  commiserunt  diram  pugnam,  et  ignem 

anbelitu  procreabant.     Prasva-  i    -r,  ,        .   >,  •,-,. 

1  rer  montes  mteliigun- 


tur  majores  Britannise,  per 
valles  populares,  quia  eo- 
dem modo  corruent  majores 
quo  minores,  ut  in  occi- 
sione  lx.  ducum  Britonum 


lebat  autem   albus    draco,  ru- 

beumque  usque  ad  extremita- 

tem    lacus    fugabat ;    at    ille, 

cum     se    expulsum    doluisset, 

impetum    fecit    in    album  ip- 

sumque  retroire  coegit.    Ipsis 

ergo  in  hunc  modum  pugnan- 

tibus,    pracepit    rex   Merlino      et  multi  populi  a  Saxoni- 

Ambrosio  dicere,  quid  prcelium      bus  apud  Stanhenges  tem- 

draconum   portendebat.     Mox     pore  Yortio'erni  reois 

ipse     in    fletum     prorumpens,  0 

spiritum  bausit  propbeti^,  et  "    Id    est>    minorum     m 

assumpta  parabola  ait,  '  Ya;     occisione     de    Stanhenges^ 
rubeo   draconi,   nam    exter-      ubi    solus    dux    Glovernise 
minatio  ejus  festinat!  Caver-      evasit 
nas   ipsius   occupabit   albus  . 

draco,    qui   Saxones    quos  ■"■**  hteram  ;  per  Sax- 

invitasti  significat;    rubeus      ones  Sarracenos  qui  occu- 
vero  gentem  significat  Bri-     parunt  totam  Britanniam. 


tannise,  quae  ab  albo  oppri- 
metur.  Montes 1  itaque  ejus 
ut  valles  Eequabuntur,  et 
flumina  vallium2  sanguine 
manabunt ;  cultus  religionis 3 
delebitur,  et  ruina  ecclesi- 
arum  patebit ;  prasvalebit 
tandem    oppressa,4  et  sa3vi- 


4  Ecclesia. 

5  Vel  ssevitia. 

6  Qui  de  uxore  ducis 
Cornubise  genitus  fuit,  Ar- 
tliurus  videlicet,  qui  fugavit 
eos  et  decern  et  octo  vici- 
bus    dimicavit    cum    Sax- 


tia3 5     exterorum      resistet ; 

Aperf 6    etenim     Cornubise     onibus  et  super  eos  vicit, 


*  There  is  a  portrait  of  Merlin  in 
the  margin.  These  explanations  of 
the  prophecy  by  Paris  are  certainly 
not  taken  from  Alanus  de  Insulis, 
though  they  frequently  agree  with 
his  interpretations.     They  are  writ- 


ten in  Paris's  smallest  hand  between 
the  lines  and  on  the  margin  of  pp. 
66,  67  of  A. 

f  Aper\  W.  has  in  the  margin, 
"  Aper  Arthurum  significat."  This 
has  been  erased  in  A. 


CHRONICA   MAJORA. 


199 


Galf.  Mon.  "  succursum  prsestabit, 
vii.  3. 

"  et    colla     eorum    sub 

"  pedibus   suis     concul- 

"  cabit;  insulae7  oceaui 

"  potestati    ipsius    sub- 

"  deutur,  et  Gallicanos s 

"  saltus  possidebit ;  tre- 

"  mebit     Komulea     do- 

"  inus9  saavitiaru  ipsius, 

"  et   exitus  ejus  dubius 

' '  erit ;  in  ore  populorum 

"  celebrabitur,  et  actus 

"  ejus    cibus    erit    nar- 

"  rantibus.     Sex10   pos- 

"  teri     ejus     sequeutur 

"  sceptrum,  sed  post  ip- 

"  sos   exsurget   Germa- 

"  nicus    vermis  ;    subli- 

"  mabit11     ilium   aaquo- 

"  reus  lupus,  quern  Afri- 

"  cana   nemora12   comi- 

"  tabuntur.       Delebitur 

'"'  iterum     religio,13     et 

"  transmutatio      prima- 

"■'  rum  sediumfiet;  dig- 

' '  nitas 14  Londonise  ador- 

"  nabit  Doroberniam,  et 


7  Scilicet     Dacia,     Norwegia,  AJ).  465. 
Orcades,  Scotia,  Hibernia.  S:??hvies 

'  of  Merlin. 

8  Ingressusenimin  Galliam  cum 
rege  Norwegise  earn  occupavit. 

9  Eo  quod  devicto  procuratore 
Cesaris  in  valle  Suesie  Suwesie, 
caput  ejus  misit  Romam  vice 
tributi ;  et  sic  profectus  versus 
Romam  usque  ad  *  con- 
struxit  Baladigam,  regressus 
propter  guerram   Modredi. 

10  Id  est,  sex  posteri  de  genere 
Britonum,  scilicet  Caterius  et 
alii  connumerati  in  historia  Bri- 
tonum. Post  Arthurum  sex, 
Constantinus,  Aurelius  Conanus, 
Yortiporius,  Malgo  Caterius, 
Coovanus,  Cadwallo,  Calowala- 
drus.  Gormundus  venit  tempore 
Caterii,  post  quern  translatum 
est  regnum  ad  Saxones. 

11  Tangitur  de  Gormundo,  qui 
veniens  ab  Affrica  occupavit 
totam  insulam. 

12  Id  est,  naves  AffricaB. 

13  Scilicet  per  Gormundum, 
vel  sic  delebitur,  etc.,  scilicet  per 
Augustinum,  qui  fecit  occidere 
trecentos  monachos  in  Bangor, 
una  scilicet  abbatia  Britonum  in 
marchia  Wallia?,  eo  quod  nolu- 
erunt  venire  ad  eum  ad  voca- 
tionem  concilii  sui  per  Anglicos. 

14  Id  est,  archiepiscopus  qui 
fuit  apud  Sanctum        *  de  Cor- 


*  Sic,  left  blank  by  Par. 
blanks  being  left. 


In  C.  the  words  are  written  on,  without 


200 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D.  465.  "  pastor15     Eboracensis 

Prophecies 

of  Merlin.        Septimus  m  Armorico 

"  regno16     frequentabi- 

"  tur ;  Menevia17  pallio 

"  urbis  Legionum  indu- 

"  etur,     et     pra?dicator 

"  Hybernise  propter  in- 

"  fantem  in  utero   ma- 

"  tris  18  crescentem  ob- 

"  mutescet;    pluet   san- 

"  guineus     imber,19     et 

"  dira  fames20  mortales 

"  afficiet.    His  superve- 

"  nientibus    dolebit  ru- 

"  beus,     sed     emenso21 

'•  labore  vigebit.22  Tunc 

"  infortunium  albi23  fes- 

"  tinabit,     et      sedificia 

"  bortulorum  ejus  diru- 

"  entur;24  septem  scep- 

':  trigeri25     perimentur, 

"  et  unus  eorum26  sanc- 

"  tificabitur,  "7     ventres 

"  matrum       secabuntur 

"  et    infantes     abortivi 

"  erunt ;      erit     ingens 

"  supplicium  bominum, 

"  ut  indigense     restitu- 

Vir  in  equo  "  antur.    Qui  faciet  bsec, 

seneo  Cad- 

wallonem     "  ameum  virum  induet28 

significat. 

"  et  per  multa  tempora 


hulle  translatus  est  apud  Doro- 
berniam. 

15  Id  est,  beatus  Sanson  trans- 
latus ab  urbe  Legionum  usque 
Eboracum,  qui  cum  vii.  episcopis 
suis  transtulit  se  in  Britanniam 
Minorem  metu  Gormundi,  et 
sedit  ibi  in  ecclesia  Dolensi. 

16  Id  est,  Minori  Britannia. 

17  Sancti  David  translata  fuit 
sedes  arcbiepiscopalis  ab  urbe 
Legionum  usque  ad  Sanctum 
David. 

18  Id  est,  Sanctus  Patricius. 
Tangitur  quoddam  miraculum 
de  beato  Patricio  quod  ingredi- 
ente  matre  beati  David  prseg- 
nante  obmutuit. 

19  Ad  literam,  tempore  Gor- 
mundi. 

20  Ad  literam. 

21  Post  bella  longa  et  conflic- 
tus  quamplurimos. 

22  Quando  gens  Britonum  vidit 
se  opprimi  a  Saxonibus. 

23  Gentis  Saxonum. 

24  Quicquid  redificabunt  de- 
struetur  per  Britones. 

25  Hie  tangit  reversionem  regni 
ad  Britones,  quia  Britones  erex- 
erunt  Cadwanum  in  regem  apud 
Cestriam  ut  debellaret  Eadwi- 
num  regem  Northanhumbrise. 

26  Id  est,  beatus  Oswaldus. 

27  Vel  glorificabitur. 

2S  Rex  Lud  moriturus  jussit 
corpus  suum  cremari,  et  ejus   ci- 


CHRONICA  MAJOEA, 


201 


Galf.  Mon. 
vii.  3. 


Rex  bene- 
dictus  Ced- 
■wallam 
significat, 
qui  Romae 
baptizatus 
ibi  mortuus 
est. 


super  geneum*  equum  portas  Lon- 
doniaa  servabit.  Exin29  in  pro- 
prios  mores  revertetur  rubeus 
draco,  et  in  seipsum  sa3vire  la- 
borabit.  Superveniet  itaque  ultio 
Tonantis,  quia  omnis  ager  colo- 
nos  decipiet ;  arripiet  mortalitas 
populum,  cunctasque  nationes  30 
evacuabit ;  residui  natale  solum 
deserent,  et  exteras  culturas  se- 
minabunt;  rex  benedictus  parabit 
navigium,  et  in  aula  duodecimi 
inter  beatos  annumerabitur ;  erit 
miseranda  regni  desolatio,  et  areee 
messium  in  fructicosos  saltus 
redibunt.  Exsurget  iterum  albus 
draco,  et  filiam  Germanise  invi- 
tabit ;  replebuntur  iterum  hortuli 
nostri  alieno  semine,  et  in  extre- 
mitate  stagni  languebit  rubeus. 
Exin  coronabitur  Germanicus  ver- 
mis, et  asneus  princeps  bumilia- 
bitur,  terminus  illi  positus  est, 
quern  transvolare  nequibit ;  cen- 
tum namque  quinquaginta  annis31 
in  inquietudine  et  subjectione 
manebit,  ter  centum  vero  insi- 
debit.  Tunc  exsurget  in  ilium 
Aquilo,  et  flores,  quos  Zephirus 
procreavit,  eripiet;  erit  deauratio 
in  templis,  nee  acumen  gladio- 
rum  cessabit.  Vix  obtinebit  ca- 
vernas  suas  Germanicus  draco,32 
quia  ultio  proditionis  ejus  super- 
veniet ;  vigebit  tandem  paulisper, 
sed  decimatio  ISTeustrise  nocebit, 
populus  namque  in  ligno  et  fer- 
reis  tunicis  superveniet,  qui  vin- 
dictam  de  nequitia33  ipsius  sumet; 
restaurabit  pristinis  incolis  man- 
siones,  et  ruina  alienigenarum 
patebit.  Germen  albi  draconis 
ex  bortulis   nostris  abradetur,  et 


nerem  poni  in  ima-  A.D.  465. 
gine  senea,  et  ipsam  ^M^riT 
imaginem  poni  super 
portam  Londoniis  in 
titulum  ejus.  Qu83 
porta  propter  hoc 
appellatur  Ludgate. 
Postea  vero  elapso 
multo  tempore  venit 
Willelmus  conquestor 
detestans  pompam  ta- 
lem  et  ritum  Sarra- 
cenum,  jussit  ipsam 
imaginem  et  equum 
quern  insidebat  pree- 
cipitari  et  confringi, 
iratus  quod  imago  vi- 
debatur  custos  portse 
illius,  immo  potius 
totius  civitatis. 

29  Id  est,  in  pec- 
catis  commorabuntur 
Britones  more  solito. 

30  Id  est,  vii.  reges 
de  genere  Saxonum 
fuerunt  in  bello  per- 
empti  per  Cadwallo- 
nem  qui  successit. 

31  Ab  exitu  scilicet 
Cadwoladri. 

32  Vel  vermis. 

33  Willelmus  Bas- 
tardus  cum  navigio  ar- 
mato  Haroldi  perjuri 
qui  ultimus  fuit  rex 
de  genere  Anglorum. 


ameum~\  oru.  W. 


202 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


A.D.  465. 
Prophecies 
of  Merlin. 


Duo  dra- 
cones. 


Leo  justi- 
tise. 


Catuli 
leonis. 


reliquiae  generations 
ejus  deeimabuntur ; 
jugurri  perpetuse  servi- 
tutis  ferent,  matrem- 
que  suam  ligonibus  et 
aratris  vulnerabunt. 
Succedent 34  duo  dra- 
cones,  quorum  alter35 
invidias  spiculo  suffo- 
cabitur,"  alter 3r>  vero 
sub  umbra  nomiuis 
redibit.  Succedet  leo 
justitia3,  ad  cujus  ru- 
gitum  Gallicanee  tur- 
res  et  iusulani  draco- 
nes  trernebunt.  In 
diebus  ejus  aurum  ex 
lilio  et  urtica  extor- 
quebitur,  et  argentum 
ex  ungulis  mugien- 
tum37  manabit ;  cala- 
rnistrati  varia  vellera 
vestibunt,38  et  exterior 
babitus  interiora  sig- 
nabit ;  pedes  latran- 
tium 39  truncabuntur, 
pacem  babebunt40  fe- 
rae, burnanitas  suppli- 
cmm41  dolebit;  finde- 
tur  forma  commercii, 
dimidium  42  rotun- 
dum 43  erit  ;  peribit 
milvorum  rapacitas,  et 
dentes  luporum  hebe- 
tabuntur  ;  catuli  leo- 
nis 44  in  asquoreos  pis- 
ces45transformabuntur. 


34  Willelmi  Bastardi  duo  sci- 
licet filii,  Robertus  Curthose  et 
Willelmus  rex  Rufus  frater  ejus. 

33  Rex  Rufus  Willelmus. 

36  R.  Curthose  recusans  recu- 
satus  est. 

37  In  assisa  de  Clarendune 
tornagium  et  hujusmodi. 

38  Yel  vestient. 

39  In  foresta.  \ '        .,  '< 

40  Ad  literam. 

41  Pro  mutilatione  membrorum 
et  vitse  privatione. 

42  Hie  primo  secabantur  de- 
narii. 

43  Id  est,  oboli  et  quadrantes. 

44  Super  ripam  qua?  vocabatur 
ripa  filii  regis  ante  portam  de 
Barbeflete. 

45  IT  Robertus  dux  Norman-N 
nise  dictus  Curthouse  strenuus  in 
armis  patre  irato  amisit  cum 
benedictione  paterna  primoge- 
nita ;  Normanniam  ei  concessit 
tantummodo  quia  natus  fuit  in 
eadem. 

1  Willelmus    Rufus,    secundo  Willelmus 

natus,    successit    patri     suo    in  lPrlmus 

1  #  conquestor. 

regno  Angliae;  sed  quia  inhu-  ' 
manus  fuit  et  avarus  Deo  non 
erat  acceptus,  unde  quasi  ecclesia3 
Dei  persecutor  spiculatus  obiit. 
*H  Henricus  primus.  Iste  cleri- 
catui  addictus  legis  peritus 
extitit,  mente  sagax,  facie  pul- 
cber,  et  corpore  extitit  elegan- 
tissimus.     Huic  delegavit  pater 


CHRONICA  MAJORA. 


203 


Galf.  Mon. 
vii.  3. 


p.  C7. 


et  aquila 46  ejus  super 
montem  Arardum  ni- 
dificabit.  Venedotia 
rubebit  mater  no  san- 
guine,47 et  domus  Co- 
rina3i  sex  fratres  in- 
terficiet  ;  nocturnis 48 
lacrimis  madebit  in- 
sula, unde  omnes  ad 
omnia  provocabuntur. 
Va3  tibi  INeustria,  qiio- 
niam  cerebrum  leonis 
in  te  spargetur  et 
membra  lacerabun- 
tur.49  Nltentur  posteri 
transvolare  superna, 
sed  favor  novorum 
sublimabitur ;  *   noce- 


thesaurum  suum,  unde  ccenobium  A.D.  465. 
Radingis  construxit,  et  frater  Prophecies 
ejus  Robertus  simili  edoctus  ex- 
emplo,  pro  anima  patris  eorum 
terram  sanctam  adiit  peregri- 
nando.  Sed  quia  ibi  regnum 
sprevit  Jerusalem  cselitus  sibi 
oblatum,  male  obiit  incarceratus 
in  tenebro  carcere  csecatus ;  unde 
Merlinus,  "  Succedent  duo  draco- 
"  nes,  quorum  alter  invidise  spi- 
"  culo/'  etc.  Succedit  leo  justi- 
ciee,  id  est,  Henricus  primus. 

46  Id  est,  imperatrix,  filia  sci- 
licet Henrici  regis  primi,  quae 
prius  maritata  fait  imperatori 
et  postea  Galfrido  comiti  Ande- 
gavia3. 

47  Id  est  Norwallia.  Hoc 
impletum      est      anno      gratiae 

MCXXXVIII. 

48  Hoc  completum  tertiof  anno 
Stephani  regis.  Respice  cronica 
Henrici  Arcliidiaconi,  unde  ver- 
sus :  "  Quis  mihi  det/'  etc. 

49  Id  est  Normannia,  in  qua 
cerebrum  regis  defuncti,  scilicet 
Henrici,  cum  fieret  de  corpore 
suo    anatomia,  ejectum    est    et 


*  At  the  foot  of  p.  66  is  in  rubrick,  "  In  fine  libri  hoc  plenius  scilicet  in 
Assere  ;"  and  below  :  — 

f  Locrinus — Loegria —     "] 
Brutus.  |       nunc  Anglia.__      _         |  _  _         _      Cathenes, 


Britannia   v'""  I  Termini 

ma^r-     Totenes.   J   filiales- 


Tres  fratres       j  Albanactus— Albania — 

filii  Bruti.      1       nunc  Scotia. 
Innogen  rnater.  j   Camber — Cambria— 

^      nunc  Wallia.  J 

f  tertio]  This  should  be  quinto.     The  reference  is  to  Hen.  Hunt,  viii., 
f.  223  b,  ed.  Savile. 


204 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


A.D.  465.  "  bit50    possidenti51    ex 

Prophecies 

of  Merlin.    "  impiis52   pietas,53    do- 

"  nee  sese  genitore54  in- 

' '  duerit ; 55    apri   igitur 


oculi.  Membra  dicit,  quia  mem- 
bratim  di visum  est  cadaver,  et 
musculosa  caro  sale  imposito 
profundius  incisa. 

50  Id  est,  aggregabit  peccata 
longa  gwerra. 

51  Id  est,  terram,  id  est,  regi 
Stephano. 

52  Id  est,  ex  concilio  impio- 
rum. 

53  Quia  mitissimus  fuit. 

54  Id  est,  regem  Henricum 
quern  genuit. 

55  Cum  autem  dampnosa 
guerra  et  mororosa  inter  Henri- 
cum et  Stephanum  omnia  bona 
terras  exhausisset,  magnates  tasdio 
affecti  decreverunt  communi  con- 
silio  bellum  committi  campestre 
inter  Henricum  et  Stephanum 
et  eorum  consanguineos,  et  cui 
sors  victoriam  contulisset  in 
pace  extunc  regnaret  in  omni 
potentatu.  Statuto  ergo  ]oco 
tanto  prselio  competenti,  scilicet, 
Euenfeld,  et  jam  ad  laqueandas 
galeas  utrobique  pervenirent 
partes,  Matildis  mater  Henrici, 
pietate  materna  commota,  venit 
festinanter  illico  lacrimans  et 
anhela  ad  Stephanum  et  hsec 
auribus  instillavit :  "  0  infelix, 
"  quid  facere  prsesumis  ?  visne 
"  filium  tuum  interficere  ?  " 
Cum  que  audiens  hasc  Stephanus 
vehementer  admiraret,  ipsa  dubi- 
tantem  certificavit,  quam  quando 


Story  of 
Matilda's 
asserting 
that  Henry 
Avas  her 
son  hy 
Stephen. 
(Compare 
the  Hist. 
Anglor.  i. 
pp.  294, 
295,  Mad- 
den.) 


CHRONICA   MAJORA. 


205 


Galf.  Mon. 
vii.  3. 


"  dentibus  accinctus,  ca- 
"  cumina  niontium  et 
"  umbram  galeati  trans- 
"  cendet.     Indignabitur 


idem  Stephanus  constitutus  nun-  A.D.  465. 
cius  pro  ipsa  in  Andegaveam  / ^?  1fies 
venire t,  in  reditu  genuit  ipsum 
Henricum,  scilicet,  in  navi,  et 
qusedam  alia  signa  secreta  ex- 
posuit ;  et  sic  plenius  edoctus 
Stephanus,  qui  prius  letaliter 
oderat  Henricum  filium  suum, 
prascordia  liter  paterno  affectu 
ccepit  diligere.  Matildis  vero 
super  hoc  gaudens,  sub  eodem 
spiritu  festino  Henricum  adiit, 
et  ipsum  jam  armatum  seorsum 
vocavit,  sic  alloquens,  "  0  miser, 
"  quis  te  furor  inflammavit  ut 
"  fias  parricida  ? "  et  incompta 
et  hirsuta  capilla  ubera  denu- 
data  ei  ostendit  :  "  Ecce  ego 
"  mater  tua  his  uberibus  te  in- 
"  fantem  alui,  hoc  corpusculo 
"  prodeuntem ;  si  committatur 
"  hoc  praslium,  nolo  vivere,  et 
"  sic  fies  parricida  et  matricida, 
"  et  totius  istius  exercitus  nu- 
"  merosi ;"  et  cum  callidis  ver- 
bis cor  Henrici  filii  sui  veri- 
tati  inclinasset,  fractum  est  cor 
ejus  et  pacificatum,  et  Stephani 
amore  relativo  quasi  filius  pa- 
trem  ccepit  amplexari  :  et  cum 
aliquotiens  mater  intermeasset 
sollicita,  appropinquantes  pater 
et  filius  et  alternaverunt  am- 
plexus  cum  osculis,  et  secretius 
colloquentes  ait  unus  alteri, 
"  Ave  pater ;"  respondente  al- 
tero,  "  Salve  fili  ;"  et  sic  materna 


206 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  465. 
Prophecies 
of  Merlin. 


Albania,56  et  convoca- 
tis  collateralibus,  san- 
guinem  effundere  vo- 
cabit  ;  57  dabitur  58 
maxillis  ejus  fre- 
num,59  quod  in  Armo- 
rico  sinu  fabricabi- 
tur ; 60  deaurabit 61  il- 
lud  62  aquila 63  rupti 
foederis,  et  tertia 64 
nidificatione  gaudebit; 
evigilabunt  rugientes 
catuli,65  et,  postpositis 
nemoribus,  infra  moa- 
nia  civitum  venabun- 


sollicitudine  sopita  est  tarn  cru- 
enta  discordia,  et  clarificatum 
Merlini  vaticinium.  Ha3C  tamen 
narratio  omnes  in  exercitu  la- 
tuit  cum   pax   accclamaretur. 

56  Rex  Scotorum  ad  Stan- 
dardum. 

57  Vel  vacabit. 

58  Hoc  reperies  in  ultimo  folio 
liujus  voluminis  ad  mortem 
Henrici  II.  in  hoc  libro. 

59  Id  est,  regi  Scotorum  capto 
et  incarcerato  et  ad  votum  edo- 
mito. 

60  per  rebelles  regis  de  Mi- 
nori  Britannia  quos  regina  Ali- 
enora,  qua3  aquila  rupti  foederis 
dicitur,  sedaverat. 

61  Hie  primo  incepit  exigi 
aurum  reginse. 

63  Hoc  adimpletum  anno  Do- 
mini mlxxxix.,  scilicet  secundo 
folio  secundi  libri. 

63  Alienora,  quia  praBter  alia 
adulteria  etiam  Sarracenis  com- 
miscebatur,  aquila  quia  rapax 
et  regalis. 

64  Id  est,  filio  suo  rege  Ri- 
cardo,  qui  eandem  quasi  matrem 
et  plusquam  matrem  dilexit,  in 
tantum  ut  omnia  sua  prsecepta 
jussit  adimpleri ;  et  hoc  post- 
quam  incarceraverat  earn  rex 
Henricus,  ut  idem  rex  Ricardus 
quod  deliquit  in  patrem  expiaret 
in  matrem. 

65  Filii  regis  Henrici,  scilicet 


CHRONICA  MAJORA. 


207 


'  tur  ;  C6  stragem  non 
'  minimam 67  ex  obstan- 
'  tibus  facient,  et  lin- 
'  guas  taurorum  absci- 
'  dent;63  colla  rugien- 
*  tium  onerabunt  cate- 
'  nis,  et  avita  temp  or  a 
'  renovabunt.  Exin  69 
'  de  primo  in  quartum,70 
'  de  quarto71  in  tertium, 
'  de  tertio '-  in  secun- 
'  durn.  rotabitur  pollex 
'  in  oleo. 73  Sextus  74 
'  Hyberniee  mcenia  sub- 
'  vertet,  et  nemora  in 
'  planitiem  mutabit;  75 
'  diversas  portiones76  in 
'  unum  reducet,  et  ca- 
'  pite  leonis "  corona- 
'  bitur  ;  principmm 

'  ejus  vago  effectui  suc- 
'  cumbet,  sed  finis  ip- 
'  sius  ad  superos  con- 
'  volabit ;  "s  renovabit  "9 
namque  beatorum  se- 


H[enricus]   junior   rex,    G[alfri-  A.D.  465. 
das],  et  J[ohannes].  SmSST 

66  In  regis  patris  domesticos 
S98vient. 

67  Verum  est  ad  literaro,  quia 
bellicosi  erant. 

68  Prselatis  silentium  imponent. 

69  Hie  computat  successionem 
non  computato  Henrico  rege  ju- 
niori,  licet  alias  pro  rege  com- 
putetur. 

70  Id  est,  de  rege  Henrico  in 
quartum  a,  se,  id  est,  in  Ricar- 
duni  regem ;  duos  enim  habuit 
fratres  primogenitos,  scilicet  Wil- 
lelmum  et  Henricum  dictum 
regem. 

71  Id  est,  de  Ricardo  in  Johan- 
nem,  quia  Galfridus  fuit  medius. 

72  Id  est,  de  Johanne  in  Hen- 
ricum filium  suum,  quia  ei  suc- 
cessit ;  sed  qualiter  dicitur  se- 
cundus  non  penitus  liquet. 

73  Id  est,  inunctio  regalis. 

74  A  Willelmo  Bastarclo,  sci- 
licet Henricus,  quia  Hiberniam 
sibi  subjecit. 

75  Id  est,  plures  portiones  in 
unam  rediget. 

76  Multse  enim  portiones  Hi- 
berniee. 

77  In  coronatione  regis  Ricardi. 

78  Henrici,  ratione  guerra3  Ste- 
phani,  vel  propter  luxuriam,  quia 
tandem  potentissimus  fuit. 

79  Notandum  quod  dictus  rex 
de  quo  agitur,  scilicet  Henricus, 


208 


MATTH^EI   PAPJSIENSIS 


A.D.  465.   "  des80   per   patrias,    et 
Prophecies 
of  Merlin.     "  pastores    in    congruis 

"  locis  locabit  ;    duas  81 

"  urbes    duobus    palliis 

"  induet,      et    virginea 

"  munera  virginibus  do- 

"  nabit;      promerebitur 

"  inde  favorem82  Tonan- 

"  tis,83  et  inter  beatos84 

"  collocabitur.     Egredi- 

Linx.       "  etur   ex  eo   linx85  pe- 

"  netrans  omnia85   quas 

"  ruinse  propria   gentis 

"  imminebit;  per  illam 

"  enim  utramque  insu- 

"  lam  amittet  Neustria, 

"  et    pristina    dignitate 

"  spoliabitur.       Deinde 

"  revertentur  cives  87  in 

"  insulam,    nam     disci- 

"  dium  88       alienigena- 

"  rum89   orietur.90    Ni- 

rt  veus   quoque   senex 91 

"  in  niveo  equo  fluvium 

"  Peridonis  92    divertet, 

"  et  cum  Candida  virga93 

"  molendinum94     super 

"  ipsum  metabitur;  Cad- 

"  walladrus95  Conanum96 


attraxit  primo  in  regnum  hoc 
Templarios  et  Hospitalarios,  al- 
bos  monachos  et  moniales  de 
Fonte  Ebraudi,  et  dedit  eis  vir- 
ginea dona,  id  est,  nova  et  in- 
audita,  quse  nunquam  fuerunt 
ab  aliquo  rege  prius  data. 

80  Episcopatus,  abbatias,  et 
hujusmodi. 

81  In  Hybernia,  ubi  constituit 
duos  archiepiscopatus  de  novo. 

82  Et  gratiam. 

83  Dei  vel  Papse. 

84  Id  est,  sanctos. 

85  Henricus  III. 

86  Id  est,  bursas  omnium  ri- 
mando. 

87  Id  est,  Britones,  quorum 
respectu  alii  alieni  sunt  omnes. 

88  Vel  disci dia. 

89  Habitatores  insulre. 

90  Vel  orientur. 

91  Papa  Innocentius. 

92  Vel  Perironis.  Hie  tangit 
de  parliamento  Ludovici  apud 
Pirironem. 

93  Id  est,  flagellum  excom- 
municationis  et  guerrse. 

94  Id  est,  lucrum. 

95  Id  est,  reliquiae  gentis  Kad- 
walladri. 

96  Conanum,  id  est,  impera- 
torem  Fredericum,  qui  Conanus, 
id  est  rex,  dicitur :  Conan  enim 
in  Britonum  lingua  rex  sonat  et 
Cuning  Anglice,  autonomasice 
quia  summus. 


CHRONICA   MAJORA. 


209 


Galf.  Mon.  "  vocabit97  et  Albaniam  9S  in   socie- 
T"-  3-  "  tatem  accipiet.     Tunc  erit  strages 

"  alienigenarum,  tunc  flumina"  san- 
"  guine  manabunt,  tunc  erumpent 
"  Armorici100  montes,  et  diademate 
"  Bruti  un  coronabuntur ;  replebitur 
"  Kambria 102  laetitia,  et  robora 
"  Cornubi«3 103  virescent;  nomine 
"  Bruti  vocabitur  insula,  et  nuncu- 
"  patio  extraneorum  peribit.  Ex 
Aper.  "  Conano104    procedet   aper    bellico- 

"  sus,105  qui  infra  Gallicana  neniora 
"  acumen  dentium  suorum  exerce- 
"  bit  ;  truncabit  namque  qnasque 
"  majora  robora,  minoribus  vero 
"  tutelam  prsestabit  ;  tremebunt 
"  ilium  Arabes  et  Affricani,  nam  im- 
"  petum  cursus  sui  in  ulteriorem 
"  Hispaniam  protendet.  Succedet 
Hircus.  "  bircus  Venerii  castri  aurea  habens 
"  cornua  et  argenteam  barbam,  qui 
"  ex  naribus  suis  tantam  efSabit  ne- 
"  bulam,  quanta  tota  superficies  in- 
"  sulee  obumbrabitur.  Pax  erit  in 
"  tempore  suo,  et  ubertate  glebee 
"  multiplicabuntur  segetes ;  muli- 
"  eres  incessu  serpentes  fient,  et 
"  omnis  gressus  earum  superbia  re- 
"  plebitur  ;  renovabuntur  castra  Ve- 
"  neris,  nee  cessabunt  sagittce  Cupi- 
"  dinis  vulnerare ;  fons  revertetur 
"  in  sanguinem,  et  duo  reges  duel- 
"  lum  propter  leamam 1CI6  de  vado 
"  baculi  committent ;  omnis  humus 
"  luxuriabit,  et  bumanitas  fornicari 
'"'  non  desinet;  omnia  ba3c  tria  ssecula 
"  videbunt,  donee  sepulti  reges  in 
"  urbe  Londoniarum  propalabuntur. 
"  Redibit  iterum  fames,  redibit  mor- 
"  talitas,  et  desolationem  urbium 
Aper  com-  "  dolebunt*  cives.  Superveniet  aper 
mercii.  "  commercii,    qui    dispersos    greges 

"  ad  amissa  pascua  revocabit;  pectus 


97  Id    est,    impera-  A.D.  465. 

torem.  Prophecies 

of  Merlin. 

98  Id  est,  Scotiam. 

99  Id  est,  populi. 

100  Minor  Britan- 
nia dicitur  Armorica. 

101  Id  est,  Britan- 
nise. 

102  Id  est,  Wallia. 

lWi  Quia  Britones 
cum  exiret  Cadwola- 
drus  a  Britannia,  di- 
visi  fuerunt  Britones 
in  tres  partes,  in 
Walliani  quam  vocat 
Kambriam,  et  Cornu- 
biam  Arm  ori cam  que, 
id  est,  Britanniam 
Minorem,  qui  con- 
juncti  fuerint  secun- 
dum tempus  pr?efini- 
tum  a  Merlino  ;  no- 
mine Bruti  vocabitur 
insula. 

104,  Id  est,  impera- 
tore. 

105  y^r  strenuosis- 
simus. 

106  yerslls  : 

meretrix 
Lenonem  lena  non 
diligit  absque  crumeoa. 


dolebunt']  delebunt,  A. 


21 O1 


MATTH^I   PARISIENSIS 


of  Merlin. 


Arbor. 


Asinus. 


A.D.  465.  "  ejus  cibus  erit  egentibus,  et  lingua  Galf.Mon. 

Prophecies  «  ejus  sedabit  sitientes;  ex  ore  ipsius  vu-  3- 

"  procedent  flumina,  quae  arentes 
"  bominum  fauces  rigabunt.  Exin 
"  super  turrim  Londoniarum  procre- 
"  abitur  arbor,  quee  tribus  solum - 
"  modo  ramis  contenta,  superficiem  * 
"  totius  insulse  latitudine  foliorum 
"  obumbrabit ;  hinc  adversarius 
"  Boreas  superveniet,  atque  iniquo 
"  flatu  suo  tertiurn  illi  ramum  eri- 
"  piet;  duo  vero  residui  locum  ex- 
"  tirpati  occupabunt,  donee  alter  al- 
"  terum  foliorum  multifcudine  adni- 
"  bilabit ;  deinde  vero  locum  duorum 
"  obtinebit  ipse,  etf  volucres  extera- 
"  rum  regionum  sustentabit,  patriis 
"  volatibus  nocivus  habebitur,  nam 
"  timore  umbras  ejus  liberos  vola- 
"  tus  amittent  ;  succedet  asinus 
"  nequitia3,  in  fabricatores  auri 
"  velox,  sed  in  luporum  rapacitatem 
"  piger.  In  diebus  illis  ardebunt 
"  quercus   per  nemora,  et  in  ramis 

"  tiliarum  107     nascentur     glandes  ;  107   Vel  ilicum. 

"  Sabrinum  mare  per  septem  ostia  discurret,  et  fiuvius  Oscbae 
"  per  septem  menses  fervebit ;  pisces  ipsius  calore  morientur, 
"  et  ex  eis  procreabuntur  serpentes ;  frigebunt  Badonis  balnea, 
"  et  salubres  aquae  eorum  mortem  generabunt.  Londonia  ne- 
"  cem  viginti  milium  virorum  lugebit,  et  Tamensis  in  san- 
' '  guinem  mutabitur ;  cucullati  ad  nuptias  provocabuntur,  et 
"  clamor  eorum  in  montibus  Alpium  audietur.  Tres  fontes  Id.  vii.  4. 
"  in  urbe  Grwintonia  erumpent,  quorum  rivuli  insulam  in  tres 
"  portiones  secabunt;  qui  bibet  ex  uno  diuturniori  vita  frue- 
"  tur,  nee  su23erveniente  languore  gravabitur ;  qui  bibet  de 
"  altero,  indeficienti  fame  peribit,  et  in  facie  ipsius  pallor 
"  et  borror  sedebit;  qui  bibet  de  tertio  subita  morte  pericli- 
"  tabitur,  nee  corpus  ipsius  poterit  subire  sepulcrum  ;  tantam 
"  ingluviem  vitare  volentes  diversis  tegumentis  earn  occul- 
"  tare  nitentur.  Quascunque  ergo  moles  superposita  fuerit 
"  formam  alterius  corporis  recipiet;  terra  namque  in  lapides, 
"  lapides  in  lympbam,  lignum  in  cineres,  cinis  in  aquam,  si 
"  superjecta    fuerit,  mutentur.     Ad   baec,  ex   urbe  Canuti   ne- 


superficieni]  super  faciem,  A. 


f  et]  ins.  by  Par. 


CHRONICA  MAJOR  A.  211 

Galf.  Mon.  "  moris  eliniinabitur  puella,  ut  medela?  curam  adhibeat;  qua3,   A.D.  465. 

vn.  4.  <<  U|.  omnes  artes  inierit,   solo  anbelitu  suo  fontes  nocivos  sic-  Prophecies 

"  cabit.     Exin,    ut   sese   salubri  liquore   refecerit,    gestabit  in  of  Merlin. 
"  manu  sua  dextra  nemus  Colidonis,  in  sinistra  vero  murorum 
"  Londonia3  propugnacula ;  qnocumque  incedet  passus  sulpbu- 
"  reos  faciet,    qui  duplici   flamma    fumabunt;  fumns  ille  exci- 
"  tabit  Rutbenos,    et    cibum   sub    marinis    conficiet,    lacrimis 
"  miserandis   manabit   ipsa,  et   clamore  borrido  replebit  insu- 
"  lam,    Interficiet  eani  cervus  decern  ramorurn,  quorum  quatuor  Cervus. 
"  aurea  diademata  gestabunt,  sex   vero  residui  in  cornua  bu- 
"  balorum  vertentur,  qua3  nefando  sonitu  tres  insulas  Britannia? 
"  commovebunt.     Excitabitur  Daneium  nemus,  et  in  bumanam  Daneium 
"  vocem     erumpens,     clamabit,    '  Accede   Kambria,    et   junge nemus- 
"  '  lateri    tuo    Cornubiam,    et    die    Wintonia?,    Absorbebit    te 
"  '  tellus.     Transfer    sedem   pastoris    ubi    naves    applicant,    et 
"  '  ca?tera   membra   caput    sequantur ;    festinat  namque    dies, 
"  '  qua   cives   ob    scelera   perjurii   peribunt;    candor  lanarum 
"  '  nocuit,  atque  tinctura?   ipsarum    diversitas.'      Va?    perjuras 
"  genti,  quia  urbs  inclita  propter  earn  ruet.    Gaudebunt  naves 
"  augmentatioue  tanta,  et  unum  ex  duobus  fiet.     Reffidificabit 
"  earn   bericius    oneratus  pomis,  ad    quorum  odorem   diverso-  Hericius. 
"  rum   nemorum   convolabunt    aves ;    adiciet  palatium  ingens,  p.  68. 
"  et    secentis    turribus     illud   vallabit.      Invidebit    ergo   Lon- 
*'  donia,    et  muros  suos  tripliciter  augebit;  circuibit  earn   un- 
"  dique   Tamensis  fluvius,  et  rumor  operis  transcendet  Alpes; 
"  occultabit  infra   illam  bericius    poma   sua,    et   subterraneas 
"  vias    machinabitur.     In  tempore  illo  loquentur   lapides ;    et 
'*  mare,  quo   ad  Galliam   navigatur,  infra  breve  spatium   con- 
"  trahetur;    in    utraque   ripa   audietur    bomo    ab    boinine,    et 
"  solidum    insula?  dilatabitur ;   revelabuntur    occulta    snbmari- 
"  norum,  et  Gallia  pra?  timore  tremebit.     Post   ba?c,  ex  Cala- 
"  terio   nemore   procedet    ardea,'  qua?    insulam   per   biennimn  Ardea. 
"  circumvolabit ;     nocturno    clamore    convocabit    volatilia,    et 
"  omne  genus  volucrum  associabit  sibi;  in  culturas  mortalium 
"  irruent,    et    omnia    grana    messium    devorabunt;    sequetur 
"  fames    populum,    atque    dira    mortalitas   famem.      At    cum 
"  calamitas    tanta    cessaverit,    adibit   detestabilis    ales    vallem  Ales  detes- 
"  Galabes,  atque   earn  in  excelsum  montem  levabit;   in  cacu-  tabilis. 
"  mine    quoque   ipsius   plantabit   quercum,  atque  infra  ramos 
"  nidificabit :     tria    ova    procreabuntur    in    nido,    ex    quibus  Tria  ova. 
"  vulpes,  et   lupus,   et  ursus   egredientur.      Devorabit  vulpes  Vulpes. 
"  matrem,  et  asininum  caput  gestabit;  monstro  igitur  assumpto  Lupus. 
"  terrebit   fratres    suos,    ipsosque   in   ISTeustriam  fugabit.      At 
"  ipsi  excitabunt  aprum   detonsum    in  ilia,  et   navigio   revecti  Excitabunt 
"  cum  vulpe  congredientur  ;  qua?,  cum  certamen  inierit,  finget  *Prn)n' 
"  se  defunctam,  et   aprum  in  pietatem   movebit.     Mox  adibit 

o  2 


212 


MATTH^EI   PARISIENSIS 


A.D.  465. 
Prophecies 
of  Merlin. 


Lupus  et 
ursus. 


Capite  leo- 

nis  corona 

coronabi- 

tur. 

Bos  mon- 

tanus. 

Asinus. 

Cornu- 
taurus. 


Submarini 
luces. 


Corvus. 
Bubo. 


ipse  cadaver,  dum  super stabit,  axibelabit  in  oculos  ejus  et  Galf.  Mon. 
faciem ;  at  ipsa  non  oblita  prasteriti  doli  mordebit  sinistrum  vu-  4- 
pedeni  ejus,  totumque  a  corpore  evellet;  saltu  quoque  facto 
eripiet  ei  dexterarn  aurem  et  caudam,  et  infra  cavernas 
montium  delitebit.  Aper  ergo  illusus  requiret  lupum  et 
ursura,  ut  ei  amissa  membra  restituant;  qui,  ut  causam 
inierint,  promittent  ei  duos  pedes  et  aures  et  caudam,  et 
ex  eis  porcina  membra  component;  adquiescet  ipse,  pro- 
missamque  restaurationem  exspectabit.  Interim  descendet 
vulpes  de  montibus  et  sese  in  lupum  mutabit,  et  quasi 
colloquium  babitura  cum  apro  adibit  ilium  callide,  ipsumque 
totum  devorabit ;  exin  transvertet  sese  in  aprum,  et,  quasi 
sine  membris,  exjoectabit  Germanos,  sed  et  ipsos  postquam 
advenerint  subito  dente  interficiet,  atque  capite  leonis  coro- 
nabitur.  Tn  diebus  ejus  nascetur  serpens,  qui 1  neci  mortalium 
imminebit,  longitudine  sua  circuibit  Londoniam,  et  quosque 
praetereuntes  devorabit.  Bos  montanus  caput  lupi  assumet, 
dentesque  suos  in  fabrica  Sabrina3  dealbabit ;  associabit  sibi 
greges  Albanorum  et  Cambrias,  qui  Tamensem  potando  sic- 
cabunt.  Vocabit  asinus  bircum  prolixaa  barba3,  et  formam 
ipsius  mutabit;2  indignabitur  igitur  montanus,  vocatoque 
lupo  cornutaurus  in  ipsos  fiet.  Ut  autem  ssevitite  indulserit, 
devorabit  carnes  eorum  et  ossa;  sed  in  cacumine  TJriani 
cremabitur ;  favillas  rogi  mutabuntur  in  cygnos,3  qui  in  sicco 
quasi  in  fiumine  natabunt ;  devorabunt  pisces  in  piscibus, 
et  bomines  in  hominibus  conglutient.  Superveniente  vero 
senectute  efficientur  submarini  luces,4  atque  submarinas  in- 
sidias  macbinabuntur ;  submergent  navalia,  et  argentum 
non  minimum  congregabunt ;  fiuctuabit  iterum  °  Tamensis, 
convocatisque  fiuminibus  ultra  metas  alvei  procedet ;  adhi- 
bebit  igitur  fontem  Galabes  dolo  et  nequitia  repletum ; 
orientur  ex  eo  seditiones,  provocantes  Venedotos  ad  praslia. 
Convenient  nemorum  robora,  et  cum  saxis  Gewiseorum 
congredientur ;  advolabit  corvus  cum  milvis,  et  corpora  per- 
emptorum  devorabit ;  super  muros  Claudiocestrise 6  nidifi- 
cabit  bubo,  et  in  nido  suo  procreabitui'  asinus ;  educabit 
ilium  serpens  Malvernia?,  et  in  plures  dolos  commovebit ; 
sumpto  diademate  transcendet  excelsa,  et  borrido  racanatu 
populum  patriae  terrebit ;  in  diebus  ejus  titubabunt  montes 
Patbaii,  et  provincia?  nemoribus  suis    spoliabuntur ;    super- 


1  qui]   que,  A. 

2  mutabit]  vel  mutuabit,  Par. 

3  cygnos]    tignos,  A. ;    vel    cing- 
nos,  Par.  above  the  line. 


4  luces]  lupi,  Galf.  Mon. 

5  iterum]  vel  igitur,  Par. 

6  Claudiocestrice]    id  est  Glover- 
nise,  Par. 


CHRONICA  MAJORA,  213 

Galf.  Mon.  "  veniet    namque    vermis  ignei  anhelitus,  qui,  emisso   vapore,  A.D.  465. 

vii.  4.  "  comburet  arbores.     Egredientur  ex  eo  septem  leoues  capiti-  Vermis. 

"  bus  bircorum  turpati,  foetore   narium   mulieres    corrnmpent,  Septem 
"  et  proprias  communes  facient;  nesciet  pater  filium  proprium,   eones- 
"  quia    more   pecudum   lascivient.      Superveniet   itaque   gigas  Gigas. 
"  nequitia3,    qui    oculorum    acumine    terrebit   universos.      Ex- 
"  surget  in    ilium   draco  Wigornias  et  eum  exterminare  cona-  Draco. 
"  bitur;  facto  autem  congressu   superabitur  draco,  et  nequitia 
"  victoris  opprimetur ;    ascendet   namque    draconem,  et   exuta 
"  veste  insidebit  nudus;  feret  ilium  ad  sublimia  draco,  erecta- 
"  que    cauda    verberabit    nudatum,    resumpto   iterum    vigore, 
"  gigas     fauces     illius    cum    gladio    confringet;    iniplicabitur 
"  taudem    sub    cauda    sua   draco    et  venenatus  interibit.     Suc- 
"  cedet  post  ilium   Totonesius   aper,  et   dira    tyrannide    oppri-  Aper. 
"  met  populum.     Eliminabit  Claudiocestria  leonem,  qui  diversis  Leo. 
"  prasliis  inquietabit  serpentem ; l  conculcabit  eum  sub  pedibus  Serpens. 
"  suis,  apertisque    faucibus    terrebit;   cum   regno  tandem  liti- 
"  gabit  leo,  et  terga  nobilium  transcendet.     Superveniet  taurus 
"  litigio,  et  leonem  dextro  pede   percutiet ;    expellet   eum  per 
"  regni  diversoria,  sed  cornua  sua  in  muris  Exoniag  confringet. 
"  Vindicabit   leonem   vulpes  Kaerdubali,  et   totum  suis  deuti-  Vulpes. 
"  bus     consumet;    circumcinget    earn    Lindocolinus  ?    coluber,  Coluber. 
"  preesentiamque    suam    draconibus    multis  borribili  sibilo  tes- 
"  tabitur.       Congredientur    deinde    dracoues    et    alter   alterum  Dracones. 
"  dilaniabit;  opprimet   alatus3  carentem   alia    et  ungues  vene- 
"  natas 4  in    genas    configet.     Ad    certamen   convenient   alii,  et 
"  alius    alium    interficiet;    succedet     quintus     interfectis,6    re-  Quiatus. 
"  siduosque    diversis    macbinationibus  confringet;  transcendet 
'"  dorsum    unius G  cum   gladio,    et  caput    a    corpore    separabit, 
"  exuta  veste    ascendet  alium,   et   dexteram   caudae   lasvamque 
"  iniciet;     superabit    eum     nudus,    cum     nihil     indutus     pro- 
"  fecerit;    casteros    a    dorso    tormentabit,    et    in    rotunditatem 
'•'  regni   compellet.      Superveniet  leo  rugiens   immani    feroci- Leo  rugi- 
"  tate  timendus  ;  ter  quinque    portiones   in   unum   reducet,  et  ens, 
"  solus   possidebit    populum;    splendebit    gigas    colore    niveo,  Gigas. 
"  et   ad    candidum    populum    germinabit.      Delitiaa    priucipes  p.  69. 
"  enervabunt,    et    subditi   in   beluas    mutabuntur.     Orietur   in 
' '  illis  leo    bumano    cruore  turgidus,  supponetur   ei   in   segete  Leo  rubi- 
"  falcifer,    qui    dum    laborabit    mente,    opprimetur    ab     illo ;  £"n~!is 
"  sedabit    illos    Eboracensis    auriga,    expulsoque    domino,    in  ^uri(Ta" 

1  serpentem']  vel  ssevientem,  Par.  4  venenatas~\  vel  -tus,  Par. 

-  Lindocolinus']     id   est  Lincolni-  5  Par.  alters  tbis  to  interfectus. 

ensis,  Par.  r>  unius]  vel  illius,  Par. 
:i  alatus]  vel  alitus,  Par. 


214 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  465. 

Prophecies 
of  Merlin. 
Piscistauri. 


Colonus 
serpens. 


Cornutus 
draco. 


Lupus 
signifer. 

Miles. 
Aper. 


Nota  si- 
dera. 


Mercurius. 

Stilbon. 

Galea 

martis. 


currum  quern  ducit  ascendet ;  abstracto  gladio  minabitur  Galf.  Mon. 
Orienti,  et  rotarum  suarum  vestigia  replebit  sanguine.  yn-  4- 
Fiet  deinde  piscis  in  aequore,  qui  sibilo  serpentis  revocatus 
coibit  cum  illo.  Nascentur  inde  tres  tauri  fulgurantes,  qui, 
consumptis  pascnis,  convertentur  in  arbores ;  gestabit  primus 
flagellum  vipereum,  et  a  post  genito  dorsum  suum  con- 
verted nitetur  ipse  ei  flagellum  eripere,  sed  ab  ultimo 
corripietur  ;  avertent  mutuo  a  sese  facies,  donee  venenatum 
cipbum  projecerint.  Succedet  eis  colonns  Albaniae,  cui  a 
dorso  imminebit  serpens;  vacabit  ipse  tellurem  subvertere, 
ut  patriae1  segetibus  candeant.  Laborabit  serpens  venenum 
diffundere,  ne  herbae  in  messes  proveniant.  Letali  clade 
deficiet  populus,  et  moenia  urbium  desolabuntur ;  dabitur 
in  remedium  urbs  Claudii,  quaa  alumnam  flagellantis  inter- 
ponet;  stateram  namqne  inedicinae  gestabit,  et  in  brevi 
renovabitur  insula.  Dein  duo  subsequentur  sceptrum,  quibus 
cornutus  draco  ministrabit;  adveniet  alter  in  ferro,  et 
volantem  equitabit  serpentem ;  nudato  corpore  insidebit 
dorso,  et  dexteram  caudaa  iniciet ;  clamore  ipsius  excita- 
buntur  maria,  et  timorem  secundo  inicient.  Secundus  itaque 
sociabitur  leoni,  sed  exorta  lite  congressum  facient;  mutuis 
cladibus  sucenmbent  mutuo,  sed  feritas  belluee  prtevalebit. 
Superveniet  quidam  in  tympano  et  cythara,  et  demulcebit 
leonis  seevitiam ;  pacificabuntur  ergo  nationes  regni,  et  leo- 
nem  ad  stateram  provocabunt;  locata  sede  ad  pensas  stude- 
bit,  sed  palmas  in  Albaniam  extendet.  Tristabuntur  ergo 
aquilonis  provinciae,  et  ostia  templorum  reserabunt ;  signifer 
lupus  conducet  turmas,  et  Oornubiam  cauda  sua  circum- 
cinget ;  resistet  ei  miles  in  curru,  qui  populum  ilium  in 
aprum  mutabit ;  vastabit  igitur  aper  provincias,  sed  in 
profundo  Sabrinae  occultabit  caput.  Amplexabitur  bomo 
leonem  in  bumo,2  et  fulgor  auri  oculos  intuentium  excascabit. 
Candebit  argentum  in  circuitu,  et  diversa  torcularia  vexabit. 
Imposito  vino,  inebriabuntur  mortales,  postpositoque  caslo 
in  terram  respicient ;  ab  eis  vultus  avertent  sidera,  et  soli- 
tum  cursum  confundent;  arebunt  segetes,  bis  indignantibus, 
et  humor  convexi  negabitur ;  radices  et  rami  vices  muta- 
bunt,  novitasque  rei  erit  in  miraculum ;  splendor  Solis 
electro  Mercurii  languebit,  et  erit  horror  inspicientibus  ; 

"  Mutabit  clypeum  Stilbon  Archadia3, 
"  Vocabit  Venerem  galea  Martis  ; 


1  patritE]  patere,  A. ;  vel  patrie, 
Far.  in  marg. 


2  humo]    vel   vino.   Par.      Galf. 
Mon.  has  auro. 


CHRONICA   MAJORA.  215 

Galf.  Mon.  "  Galea  Martis  umbram  conficiet,  A.D.  465. 

yn'  4-  ''  Transibit  terrninos  furor  Mercurii ; 

"  Nudabit  ensem  Orion  ferreus,  Orion. 

"  Vexabit  nubes  Phoebus  aaquoreus,  Phoebus. 

"  Exibit  Jupiter  licitas  semitas,  Jupiter. 

"  Et  Venus  deseret  statutas  liueas. 

"  Saturni  sideris  livido  corruet,  Saturnus. 

"  Et  falce  recurva  mortales  perimet. 

"  Bis  senus   numerus   domorum   et   siderum  deflebit  hospites 

"  ita    transcurrere ;    obmittent    Gemini    complexus    solitos,    et  Gemini. 

"  urnam  in  fontes   provocabunt ;    pensa  Libras  oblique  pende-     l  r£D 

"  bunt,    donee   Aries    recurva   cornua   supponat;    Cauda   Scor-  a  rips] 

"  pionis   procreabit    fulgura,    et   Cancer   cum    Sole    litigab it ;  Scorpio. 

•'  ascendet  Virgo  dorsum  Sagittarii,  et  flores  virgineos  obfas-  Virgo. 

"  cabit;    cursus    Lunas   turbabit  zodiacum,   et  in  fletuui   pro- ja^      nus' 

"  rumpent  Pleiades.      Officia  jam  nulla    redibimt,    sed    clausa  Pleiades. 

"  janua    in    crepidinibus    Adrians    delitebunt.      In    ictu  radii 

"  exsurgent  asquora,  et  pulvis  veterum  renovabitur ;  confligent 

"  venti  diro  sufflamine,1  et  sonitum  inter  sidera  confident." 

De  reditu  Aurelii  hi  Br'danniam. 

Id.  viii.  1.  Cumqire  in  hunc  modum  diu  propbetasset  Merlinus,  astan- 
tes  omnes  in  admirationem  commovit.  Yortigernus  igitur  ex- 
itum  suum  scire  desiderans,  rogavit  juvenem  sibi  dicere  quod 
sciebatj  ad  quern  Merlinus,  "  Ignem  filiorum  Oonstantini 
"  difi'uge  si  vales ;  nam  gentem  Saxonum  subjugabunt,  et 
"  teipsum  infra  oppidum  Genorium2  inclusum  comburent.  Ru- 
"  bebunt  sanguine  Saxonum  facies,  et  iuterfecto  Heugisto 
"  Aurelius  Ambrosius  coronabitur."  Nee  mora,3  cum  crastina  Aurelius 
dies  illuxisset,  applicuit  Aurelius  Ambrosius  cum  fratre  suo  -A-mbrosius 
Utberpendragon  cum4  innumera  multitudine  armatorum.  0f  jj^  -° 
Id.  viii.  2.  Convenerunt  itaque  Britones  undique  dispersi,  et  convocato 
Id.  viii,  3.  regni  clero  Aurelium  in  regem  erexerunt.  Sublimatus  autem, 
ecclesias  ad  solum  usque  destructas,  ut  potuit,  reparare  va- 
cavit.  Erat  autem  largus  in  rnuneribus  dandis,  sedulus  in 
divinis  obsequiis,  modestus  in  cunctis,  et  super  omnia  men- 
dacium  postponens,  fortis  pede,  fortior  equo,  et  ad  regendum 
exercitum  eruditus.  Talibus  insignitus  virtutibus,  fama  ipsius 
in  nationibus  Celebris  habebatur. 


1  sufflamine]  flamine,W.,  and  so  A. 
Par.  has  put  in  suf.,  as  Galf.  Mon. 

2  infra  oppidum  Genoririm~\   intra 


3  moral  W.  ins.  erat. 

4  cum~\  et,  0.  W.     Galf.  Mon.  has 
decern  milibus    militum   comita- 


turrim,  Galf.  Mon.  j   "  tus." 


216 


MATTH.EI   PARIS1ENSIS 


A.D.  466. 

Death  of 

Vortigern. 


TJt  Vortigermis  rex  incendio  perierit. 

Anno  gratiae  cccclxvi.  Cum  Britanni  regem  Aurelium  cohor-  Galf.  Mon. 
tarentur,  ut  in  Saxones  impetum  faceret,  dissuasit  rex,  nam  v"i- 2- 
prius  volnit  persequi  Vortigermim ;  deinde  exercitum  suum 
in  Kambriam  dirigens,  oppidum  Genorium  petivit.  Ufc  igitur 
ad  illud  pervenit,  proditionis  patri  et  fratri  illatae  l  reminiscens, 
astantibus  ait,  "  Respicite,  duces  nobilissimi,  bujus  turris 
"  moenia  si  possint  Vortingernum  protegere,  qui  fertilem 
"  patriani  devastavit,  nobiles  regni  exterminavit,  sacras  eccle- 
"  sias  destruxit,  et  Cbristianitatem  fere  a  mari  usque  ad  rnare 
"  delevit,  et,  quod  magis  dolendum  censeo,  patrera  meum  et 
"  fratrem  prodidit.  Nunc,  cives  nobilissimi,  viriliter  agite  et 
"  vindicate  vos  prius  in  ilium,  per  quern  base  omnia  acces- 
"  serunt,  et  deinde  arma  vertamus  in  hostes."  Nee  mora, 
diversis  macbinationibus  adhibitis,  mcenia  diruere  nituntur. 
Postremo  cum  caatera  defecissent,  adhibuerunt  iguem,  qui 
cum  alimentum  suscepisset  nou  cessavit,  donee  turrim  com- 
bussit  cum  Vortigerno.2 


Item. 

Theodoret,      Anno  gratiae  cccclxvii.     Tbeodorius,3  episcopus  civitatis  quae,  Ado,  col. 
bishop  of     a  Cyro  Persarum   rege    condita,   Cyriae    nomen   accepit,  vir  in  104. 
yrus-         divinis  scripturis  ad  perfectum  eruditus,  in  ecclesia  clarissima 
columna4  refulsit. 


Alaric  II., 
slain  by 
Clovis,  at 
Poitiers. 


Item. 

Anno    gratiae    cccclxviii.     Clodoveus,    rex    Francorum,    mil-  Id. 
liario    decimo   ab    urbe    Pictavis,    Alaricum    regem    Gotborum 
interfecit  ;  cujus  filius  Amalricus  evadens  in  Hyspanias  aufugit. 


Conquests 
of  Clovis. 
p.  70. 


Cordiuuatiu. 

Anno  gratiae  cccclxix.     Clodoveus   rex   Tbolosam,    Santonas,  Id. 
omnemque    terram    Aquitanicam    sibi    subjugavit,    et    Gotbos 
Arrianos  inde   expellens,  Francos   ibi    catbolicos   babitare  con- 
stituit. 


1  illatce~\  om.  W.,  having  facta  in 
the  corrector's  hand  in  the  margin. 
0.  has  Mate. 

-  combussit  cum  Vortigei-no~\  et 
Vortigernum  combussit,  O.  W. ;  et 


Vortigernum  exarsit,  Galf.  Mon. 
O.  doesnot  seem  to  have  had  tur- 
rim. 

:i  Theodorius~]  Theodoretus,  Bede. 

4  columna]  calumpna,  A. 


CHKONICA  MAJOEA.  217 

Gontinuatio.  A.D.  470. 

Ado,  col.  Anno  gratife  ccccxxx.  Salvianns  presbyter  apud  Massiliam  Salvian  of 
scripsit  ad  Claudiannm,  presbyteruni  Yiennensem,  librum  unum  Marseilles, 
expositionis  extremas  partis  in  Ecclesiasten. 

Item.     Simplicius  Papa. 

Vit.  Pontif.      Anno  gratia)  cccclxxi.     Simplicius  sedit  in  cathedra  Romana  Pope  Siru- 
annis  quindecim,  mense   uno,  diebus  septem,  et  cessavit  sedes  plicius. 
diebus  sex. 

Hilarius  episcopus  habetur  insignis. 

Ado,  col.         Anno  gratia)  cccclxxii.     Hyllarius,  Arelatensis  ecclesia)  prse-  Hilary, 
sul,    vir    elemosinarius    et    paujaertatis    amator,    in    scripturis  bishop  of 
divinis  doctus  eniicuit. 


Aries. 


Aurelius  cum  Hengisto  pugna/vit. 

Hen.  Hunt.      Anno    gratia;    cccclxxiii.     Aurelius  Ambrosianus  Hengistum  Battle  of 
7nq  et  Osricum  filium  suum,  cognomento  Esc,1  in  Cantia  ad  bellum  Wippedes- 

provocans,  duodecim    cuneos    Britonum    oi'dinavit   in   loco    qui  .y,/ 
postea  Wippedesflete   dicebatur,  ubi   diu   et  acriter  ex  utraque  fleet?), 
parte    pugnantes,    sanguineni   non    minimum   profuderunt,   sed 
victoria   dubia    et  adeo   lacrimabilis   fuit,    quod,    multo   postea 
tempore,  nee    Saxones    fines   Britonum,    nee   Britanni  Cantiam 
intrare  prassumerent.     Saxones  vero  quendam  principein  mag-  Origin  of 
num,    Wipped    apj^ellatum,    ibidem    inter    casteros    amittentes,  ~.®  name 
locum  belli  ad  memoriam  ipsius  Wippedesflete  vocaverunt.        flete 

Gontinuatio. 

Ado,  col.  Aaino   gratia)    cccclxxiv.     Claudianus,    presbyter  Viennensis,  Claudian 

vir  in  rebus  ecclesiasticis  ad  disputandum  subtilis,  floruit.  of  Vienne. 

Item. 

Id.  Anno    gratiaa    cccclxxv.     Prosper,  Aquitannica)  regionis,  ad-  Prosper  of 

versum  Euticen  dictavit  epistolas   de  vera  incarnatione  Christi  Aquitaine. 
et  libero  arbitrio  male  sentientem. 


1  Esc]  Cese,  A.  O.  W.    Hengist's   I  ii.   5,  p.  154  d,  who    has  "  Oeric, 
son  is  only  calledEscby  Hen.  Hunt.   I  "  cognomento  Oisc." 
The  other  name  is  from  Bede,  II.  E. 


218 


MATTH^EI  pakisiensis 


A.D.  476. 

Regula- 
tions of 
Pope  Hil- 
ary. 

Victory  of 
Clovis 
over  the 
Germans, 
and  his 
baptism. 


Nota  miraculum. 

Anno  gratise  cccclxxvi.     Hyllarius,  Roma?  urbis l  episcopus, 
prohibuit    ne    clerici   laicali    babitu    uterentur,    presbyteris    et 
concubinas  suas   interdixit.     Eodern  tempore,  dum   Clodoveus,  Gregor. 
rex  Francoruni,  contra  Alemannos  confligeret  et  ejns  graviter  Turon. 
exercitus  la3deretur,  elevatis    in  caelum   oculis,  dixit,  "  Domine  21*  30, 
"  Jesu  Obriste,  qnem  uxor   mea   Cbrotildis   colit,    tuam  opera 
"  devotus    efflagito.      Et    si  mibi   in   boo   certamine  victoriarn 
"  dederis,    de    cetero    credarn    et    in   tuo   nomine   baptizabor." 
Quod  cum  dixisset,  Alemanni   in  fugam  acti  sunt,  et  rex  cum 
triumpbo   ad   patriam   remeavit.     Tunc,   accersito2   sancto   Re- 
migio  episcopo,  baptizatus  est  cum  omni  gente  sua. 


'10  A. 


Zenon  imjperator ;    Elle  primus  rex  Australium  Saxonum  ex 
Anglis  venit  in  Britcmniam. 

Zeno.  Anno    gratise    ccccixxvn.     Zenon,  Romanum  suscipiens    im-  Ado,  col. 

iElla  lands  perium,  annis  septendecim  regnant.  Eodem  anno  Elle  dux  104- 
in  Britain,  et  tres  filii  ejus,  Cymen,  Plenting,  et  Cyssa,  in  Britaniriam  ^e°jr,  |  ' 
venientes,  in  loco,  qui 3  postea  a  [Oymene]  Cymenesoara,  id 
est,  portus  Cymeni,  dicebatur,  applicuerunt ;  egredientibus 
autem  illis  innumera  Britonum  turba  convolarunt,  et  bellum 
illico  inierunt.  Sed  Britones  campum  deserentes,  ad  proxi- 
mum  nemus,  quod  Andredeswold  dicebatur,  fugati  sunt.  Sax- 
ones  vero  litora  maris  in  Suthsexia  occupantes,  magis  ma- 
gisque  sibi  regionis  illius  spatia  subjugarunt. 


Leo  II. 

saved  by 
his  mother 


A  copy  of 
S.  Mat- 


thew's gos-  tum  egt- 
pel  written 
by  S.  Bar- 
nabas. 


Item.    Nota  matris  pietoiem. 

Anno  gratise    cccclxxviii.      Zenon   imperator   Leonem  filium  Ado,  col. 
suum  interficere  quserens,  mater  ejus  pro  eo  alium  ei  similem  104- 
obtulit,  qui  postea   in   clericatu    usque  ad    Justiniani  tempora 
perduravit. 

Item. 

Anno  gratice  cccclxxix.     Coi-pus  Barnabse   apostoli,  et  evan-  Id. 
gelium  Matbasi  ejus   stilo   conscriptum,  ipso  revelante,   reper- 


Itera. 


Odoacer 

takes 

Rome. 


Anno   gratiaa    cccclxxx.      Odoacer,    rex    Gotborum,    Romam  Id. 
obtinuit,  quam  ex  eo  tempore  reges  eorum  diutius  tenuere. 


1  urbis']  vel,  A. 

-'  accersito']   acquisito,  W. 


3  qui  .  .  .  dicebatur]  Hen.  Hunt. 
has  only  ad  Cymenesore. 


CHRONICA  MAJORA.  219 

Continuatio.  A.D.  481. 

Ado.  col.         Anno  gratia;  cccclxxxt.     Theodoricus,  res  G-othorum,  utram-  Ravages  of 
104.  que    Macedoniam    Thessaliamque    depopulatus    est,    et   Italiam  Theodoric. 

infestus  occupavit. 

Item. 

Id.,  coll.  Anno  gratia?  cccclxxxii.     Hunericus,  res  Wandalornm  Arri-  Persecu- 

104,  105.  anus,  esulatis  in  Affrica  trecentis  tribus  episcopis  catholicis,  ^on  of  the 
ecclesias  eoruni  clausit,  plebemque  variis  affecit  suppliciis,  et ,  a  °  1C  "s 
innumeram  multitudinem  pro  fide  veritatis  peremit ;  et  manus  neric,  king 
linguasque  innumeris  pra?cidens  ut  catholica?  confessionis  of  theVan- 
loquelam  auferet,  multa  martyrurn  milia  effecit.  ^als. 

Item.     Glocloveus  in  consanguineos  scevit. 

Id.,  col.  Anno  gratia?   cccclxxxiii.     Clodoveus,  res  Francorum,  Reg-  Regnaca- 

105-  nacarium  propinquum  suum  et  fratrem  ejus  cepit  et  interfecit.  rius  slain 

by  Clovis. 

Nota  cupiditatem.  rp-      ,-, 

Id.  Anno    gratia?    cccclxxxiv.     Tyniotheus,    estincto    ab  '   Ales-  f"rrlirus) 

-,■■$,     ^      ■  i   ■         x  ,     -,  ■  bishop  of 

andrims  Frotnerio,  aut  voluit  aut  passus  est  ao  uno  episcopo  Alexan- 

in  loco  occisi  episcopi  sese  ordinari.  dria. 

Hen.  Hunt.      Anno  gratia?  cccclxxxv.      Britones,    duce   Ambrosio  Aurelio,  Battle  of 
pp.  708  c,    convenerunt  ad  pugnam    apud   Mercredesburne   contra  Elle  et  Mercredes- 
'      B"         filios  suos,  et  cum  diu  et   acriter   pugnam   commisissent,  Elle  burne- 

cum  filiis  suis,  non  sine  dispendio  Britonum,  campum  deseruit. 

Misit  igitur   Elle   in   patriam    suam    propter   majorem   copiam 

armatorum. 

Item. 

Vit.Pontif.       A  mm  gratia?   cccclxxxyi.      Felis   sedit  in   cathedra  Bomana  Pope  Felix 
annis  octo,  mensibus  undecim,  diebus  septendecim,  et  cessavit  ^- 
sedes  diebus  quinque. 

Aurelius  Saxones  ad  pugnam  provocans  victoriam  adeptus  est. 

Galf.  Mon.      Anno    gratia?    cccclxxxvii.     Ambrosius   Aurelianus,    masima  Victory  of 
viii.  3-5.      Britonum  multitudine  collecta,  Sasones  ad  pugnam  provocare  Aurelius 

disposuit.     Esercitum  itaque  suum  versus  aquilonem  dirigens,     m  rosius- 
Hengistum     cum     suis    Sasonibus     trans    Humorum     invenit. 
Hengistus   vero    cum    adventum   ipsius    comperisset,    perresit 

1  ab]  om.  W. 


220  MATTELEl    PARISIENSIS 

A.D.  487.  audacter  in  obviam,  et  in  cainpo,  qui  Maisbelli  vocabatur,  quo  Galf.  Mon. 

Aurelius    erat   transiturus,    subitum   atque    furtivum   impetura VU1-  4- 

facere  afFectans,  Britones  non  praemeditatos  disposuit  occupare  ; 

quod  tamen  Aurelium  non  latuit,  nee   iccirco  campum  distulit 

adire.     Dispositis  tandem   in  utraque   parte  catervis,  congredi- 

untur  acies,  cruoremque   non   minimum  utrobique  difFundunt ; 

Hengist       bine    Britones,    illinc    Saxones,    vulnerati   moriuntur.     Demum 

mesto  quoque    cum   Hengistus    socios    suos    succumbere   vidit    Brito- 

•r  I        nesque   prasvalere,  confestim    diffugit,    itaque 1   oppidum  Kaer- 

but  does       conan,     quod   nunc    Cuningeburc   appellatur,    petivit.       Sciens  2 

not  enter  it.  vero  quod  omne  tutamen   suum  in   giadio  et  basta  consisteret, 

oppidum    intrare    noluit,    quia    illud   Aurelio    resistere   nequa- 

quam    asstimavit.     Insequitur   eum   Aurelius,    et    quoscumque 

in  itinere  reperiebat,  amputatis  capitibus,  ad  tartara  destinavit. 

Potitus  itaque  victoria  Aurelius,  Deum   ca?li   ex   intimo  cordis 

affectu  laudare   non   cessavit,  qui   sibi   de    bostibus  triumpbum 

reportare  concessit. 

Aurel'ms  ecclesias  destructas  recedificare  fecit. 

The  Anno    gratia?    cccclxxxviii.      Aurelius   Ambrosius,    cum  per  Cf.  Galf. 

churches      Britanniam  bostes    qua?rendo   transitum  faceret,    invenit  eccle-  Mon.  viii. 
\      y         sias   ad   solum    usque  destructas,  unde  vebementer    condoluit.    ' 
Ambro-       Accitis  itaque   ca?mentariis    et   lignariis,  a?dificia   divina   repa- 
sius.  rare    curavit.     Dispositis    ergo    in    eis    presbyteris    et    clericis, 

P-  71.  divinum    obsequium    ad    statum    debitum    revocavit.      At   ubi 

profana  deorum  templa  et  idola  invenit,  a  memoria  bominum 
universa  delevit ;  justitiam  et  paceni  ecclesiis  et  viris  eccle- 
siasticis  observare  pra?cepit,  beneficia  multa  contulit,  et  orare 
pro  regno  et  ecclesias  statu  omnibus  imperavit. 

Aurelius  Hengistum  hello  victum  cejnt,  ac  decapitari  prcecepit. 

Defeat  and       Anno    gratia?   cccclxxxix.     Aurelianus   Ambrosius,    epistolas 

death  of       ad  universos  Britannia?  fines  dirigens,  prgecepit  ut  omnes,  qui 

vPt\       potuerunt   arma  movere,  ad   eum    quamtocius    convenirent,  et 

'  paganos  exterminare   a  Britannia?  finibus   laborarent.     Congre- 

gatis   igitur    omnibus,    promovit    exercitum   Ambrosius    versus 

aquilonem,    et   Hengistus   cum  Saxonibus    super   flumen   quod 

Don    appellatur,  aciebus    ad  bellum   instructis,  invenit.     Quid 

multa?    Concurrentibus  bine  et  inde  catervis,  acerrimam  com- 

misere  pugnam,  cruoremque3  non  minimum  utrobique  diffun- 

1  itaque]  atque,  O.  W.  |  piler  has  used  this  expression.     See 

2  The  end  of  this  chapter  is  con-  above,  under  the   years  473,  487. 
siderably  altered  from  Galf.  Mon.  The  mention  of  Hengist's  death  at 

3  This  is  the  third  time  the  com-  |  the  Don  is  peculiar  to  him. 


CHRONICA   MAJORA. 


221 


Galf.  Mon. 
viii.  5,  6. 


Id.  7. 


Hen.  Hunt, 
p.  710  b. 

Beda,H.E. 
ii.  5,  p. 
154  d. 
Galf.  Mon. 
vi.  12. 


dunt.     Dumque  in  hunc  rnodum  diutissime   decertassent,  dux 
Claudiocestrise  l  Eldol,  cui  ardens  inerat  desiderinm  cum  Hen- 
gisto    congrediendi,  curti   phalauge    cui    praserat    cuneos  pene- 
trans,  cepit  Hengistum   per   nasale    cassidis,  sunrmisque  utens 
viribus    ipsum    infra    concives    suos   pertraxit ;    "  Desiderium 
"  nieuni,"    inquit,     "  hodie    adimplevit    Deus  ;     victoria    enim 
"  nobis    in  manu    est."     Diffugerunt   itaque  Saxones,   quo  im- 
petus   quemque    ducebat,   quos    Aurelius    fugientes    insequens, 
immisericorditer    trucidavit.     Octa   vero,    Alius    Hengisti,    cum 
majori    multitudine   Eboi'acum,    Eosa    autem    urbem    Aldclud, 
petierunt.     Ut   igitur   triumpbavit   Aurelius,  cepit   urbem    Co- 
nani,    et   ibidem   tribus    diebus    moratus    est ;    post   baac,    con- 
vocatis    ducibus,    praecepit    decernere    quid    de    Hengisto   fieri 
debuisset.      Surgens    itaque    Eldadus,    episcopus    Claudioces- 
trensis    et    frater    Eldol    ducis,    jussit    omnes    tacere,2    "  Etsi 
'  omnes    istum    liberare    vellent,    ego    eurn    in    frusta   conci- 
'  derem.     Samuel   namque  propbeta,  cum  Agag  regem  Ama- 
'  lecb    in   bello    cepisset,    mactavit    ilium    in    frusta,    dicens, 
'  Sicut  fecisti    matres    sine    liberis,    sic   faeiam   matrem    tuam 
'  hodie  sine  liberis   inter  mulieres ;    similiter  facite  de  isto  qui 
'  alter  Agag  existit."    Accepto  itaque  Eldol  gladio  duxit  eurn 
extra  urbem,  et  amputato  capite  ad  tartara  direxit.     Successit 
ei  Osric  filius  ejus,  cognomento   Esc,  super   gentem   Saxonum 
in    Cantia,     a    quo    reges    Cantise    usque    bodie    "  Eskinges  " 
vocantur.      Dederat    namque    Vortigernus     provinciam     illam 
Hengisto   pro  filia   sua,  ut    superius   relatum    est,  et    sic   earn 
annis  viginti  quatuor,  quasi  jure  baareditario,  possidebat.3 


A.D. 489. 


Octa  flies 
to  York, 
Eosa  to 
Dumbar- 
ton. 
Conis- 
borough 
taken  by 
Aurelius. 


1  Reg.  xv. 
33. 


Ut  Octa  misericordiam  im/petravtt. 

Galf.  Mon.       Anno  gratia?  ccccxc.    Aurelianus  Ambrosius  exercitum  suum 
viii.  8.  duxit    ad    Eboracum,    ut    Octam    filium    Hengisti    expugnaret. 

Cumque  civitatem  obsedisset,  dubitavit  Octa  urbem  contra 
tantam  multitudinem  retinere ;  communicato  itaque  salubri 
consilio,  egressus  est  cum  nobilibus  qui  secum  erant,  et  sese 
suosque  regi  in  baec  verba  prassentavit,  "  Victi  sunt  dii  mei, 
"  Deumque  tuum  regnare  non  bassito,  qui  tot  nobiles  ad  te 
"  venire  compellit.4  Accipe  ergo  nos,  et  nisi  misericordiam 
"  adhibueritis,  ad  quodcunque  supplicium  voluntarie  paratos." 
Motus  igitur  pietate  Aurelius,  ut  erat  pius,  misericordiam 
babuit    de    eis.     Exemplo    etiam    Octse   venit   Eosa,    cgeterique 


Siege  of 
York  by 
Aurelius 
Ambrosius. 


Octa  and 
Eosa  ad- 
mitted to 
mercy. 


1  A.  inserts  cum.  3  possidebaf]  possidebit,  A.    This 

2  West,  inserts  "  et  ait,  frendens      last  clause  is  due  to  the  compiler, 
pro  ira."  4  compellit']  compellet,  A. 


999 


MATTHyET   PARISIENSIS 


A.D.  490. 


The  stones 
of  the 
Giants' 
dance 
Drought 
from  Kil- 
dare  by 
Merlin's 
direction. 


qui    diffugerant,    et    misericordiam    impetrarunt  ;    dedit    ergo 

eis   regionem   prope    Scotiam,    et   foedus    cunctis1  confirmavit. 

Deinde  perrexit    ad    monasterium  Ambrii   prope  Kaercaradoc,  Galf.  Mon. 

qua?  nunc  Saresberia  dicitur,  ubi  principes  defuncti  jacebant,  YU1-  9>  10- 

quos  Hengistus   prodiderat,  et  pietate   commotus    in   lacrimas 

resolutus    est.     Deliberans    ergo   apud    se,   ut  locum,  ubi2  tot 

nobiles  jacebant,  rnemorabilem  faceret,  jussit  Merlinum  vatem 

diligenter    qua3rere,  ut   consilio   ipsius,  quod   desiderabat,   im- 

plere  potuisset.     Cumque  3  Merliuus  ad  regis  prsesentiam  per- 

ductus  fuisset,  [exposuit]  ei  de  morte  nobilium  memoratorum, 

quoniodo  prodiderant  eos  Saxones,  et  quod  voluit  locum  bonore 

debito  venerari.    Tunc  Merlinus,  aliquantulum  in  extasi  mentis 

positus,    tandem    respondit,    dicens,    "  Si  volueris,  domine   mi 

"  rex,  opere  perpetuo  sepulturam   decorare,  mitte  pro  cborea 

"  gigantum,  quaa   est   in  Killarao,  monte   Hyberniaa,  ubi  talis 

"  est  lapidum    structura    qualem    nemo    bujus    retatis    oculis 

"  perspexit.4     Grandes5  sunt   lapides    et   mirabiliter   collocati, 

"  qui,  si  eo  modo  bic  quo  ibi   sunt  positi  locati  fuerint,  sta- 

"  bunt  in  Eeternum,  et 6  rnemorabilem  facient  sepulturam."    Ad  Id.  viii.  II. 

baec  Aurelius  in  risum   solutus  Merlino  respondit,  "Numquid 

"  lapides   Hyberniaa    meliores    sunt   lapidibus   istius   regionis, 

"  ut    ex    tarn    longinquo    ad    Britanniam    veberentur  ? "      Ad 

quern  Merlinus,  "  Ne  vanum,  rex,  moveas  risum ;  nam  mystici 

"  sunt  lapides,  et  ad  diversa  medicamenta  salubres.    Gigantes 

"  eos    olim   asportaverunt   ex   ultimis    finibus  Affrica3  regionis 

"  illuc,  ut  balnea  infra  ipsos7  conficerent,  cum  variis  infirmi- 

"  tatibus   gravarentur.     Lavabant  namque  lapides   cum  variis 

"  berbarum  confectionibus  et  fundebant  in  balnea,  unde  cura- 

"  bantur    aagroti;    nee    est    ibi    lapis    qui    careat    medicina." 

Cumque    ba3c   audissent    Britones,    pro   lapidibus    mittere    de- 

creverunt;    eligitur   ergo  Utber    frater   regis,  cum    quindecim 

milibus   armatorum,    qui,    si    ab    aliquo    impedirentur,    prselio 

lapides   asportarent ;    eligitur   et   Merlinus,  ut   ipsius8  ingenio 

omnia  agerentur.     Paratis    igitur  navibus   mare   ingrediuntur, 

et  velis  prosperis  ad  Hyberniam  pervenerunt.     Cumque  Gillo-  Id.  12. 

mannius   rex   Hybernia?   adventus    eorum   causam  cognovisset, 

astantibus  dixit,  "  Armate  vos,  viri,  armate,    quia,   dum  mibi 

"  vita  inerit,  non  auferent  a  nobis  minimum  cborea?  lapillum." 

!Nec  mora,  congrediuntur  partes,  sed  victoria  Britonibus  cessit. 


1  cunctis']   cum  eis,  O.  W.  West., 
as  Galf.  Mon. 

-  ubi]  quo,  0.  W.  West. 

3  Cumque']    Ut,  W.  ;    Ut  auteni, 
West. 

4  perspexit]  prospexit,  O.  W.  West. 


5  Grandes]  Grandi,  A.O.,  and  so 
W.,  though  corrected  in  the  margin. 

6  et  ...  sepulturam]  not  in  Galf. 
Mon. 

7  ipsos]  ipsis,  A. 
s  ipsius]  ipsi,  A. 


CHRONICA   MA.TORA.  223 

Galf.  Mon.  Deinde   Killaraum   raontem   adeuntes,   structuram   lapidum  in  A.D.  490. 

vm.  1_.  yanum  deponere  laborabant ;  deficientibus  autem  cunctis  sub- 
risit  Merlinus,  suasque  machinationes  conficiens,  levius  quam 
credi  potest  lapides  deposuit,  navibusque  imposuit,  et  cum 
gaudio  ad  Britanniam  perduxit.  Quod  cum  Aurelio  indicatum 
fuisset,  venit  cum  episcopis  et  abbatibus  et  aliis  regrri  mag- 
natibus  in  montem  Ambrii,  ubi  in  die  Pentecoste  coronam . 
portavit,  et  duabus  ecclesiis  metropolitanis  pastores  instituit, 
concedens  sedem  Eboraci  sancto  Samsoni  Tiro  illustri,  Du- 
bricio  quoque  urbem  Legionum.  Cumque  bsec  et  alia  ibidem 
peregisset,  praecepit  Merlino  lapides  circa  sepulturam  nobi- 
lium  erigere  ;  qui  prasceptis  ejus  obediens,  eodem  modo  quo 
in  Killarao  monte  positi  fuerant,  mirabiliter  collocavit. 

Sigebert,         Eodem    anno,    Idacius,    Leviciaa l    Hyspaniarum    urbis    epi-  Idacius. 

col.  93.        gcopus,  cronica  sua,  a  primo  Tbeodosii  consulatu  incboata,  buc-  p.  72. 

usque  perduxit.      G-ennadius  etiam  de  viris  illustribus  librum  Gennadius. 
suum  boc  anno  terminavit. 

De  Sancto  Patricio  Hibernensium  doctore. 

Id.  Anno  gratias  ccccxci.     Sanctus  Patricius,  secundus  Hybernia?  S.  Patrick, 

arcbiepiscopus,  anno   aatatis   suaa   centesimo  vigesimo   secundo 
in  Domino   quievit.     De    cujus    sanctitate    et    miraculis    niulta 

Nennius,      leguntur    insignia ;     nam    per    annos    quadraginta    prasdicabat 

59,  p.  72  a.  yirtutes  apostolicas,  dum  caacos  illuminabat,  surdos  audire 
faciebat,  deemonia  ab  obsessis  corporibus  fugabat,  incarceratos 
propriis    sumptibus2  liberabat,  mortuos    novem   diyina  virtute 

Id.  60.  praeditus  suscitabat.  Abgetoria  quoque  trecenta  quadraginta 
quinque  et  eo  amplius  scripsit,  totidem  episcopos  ordinavit, 
presbyteros  autem  tria  milia,  necnon  duodecim  milia  bominum 
in  regione  ilia3  ad  fidem  Cbristi  convertit;  reges  septem,  qui 
erant  filii  Amolgitb,  in  uno  die  baptizavit,  quadraginta  diebus 
totidemque  noctibus  in  cacumine  collis  Heli  jejunavit,  ubi 
tres  petitiones   pro   bis   Hybernensibus,   qui  fidem  Cbristi  sus- 

Id.  61.  ceperant,  postulavit ;  primo  petiit,  ut  unusquisque  susciperet 
pcenitentiam,  licet  in  extremo  statu  vita? ;  secundo,  ne  ab 
infidelibus  consumeretur  in  aaternum ;  tertio,  ne  supervivat 
abquis  Hybernensium  in  adventu  Judicis,  quia  delebitur  per 
orationem  Sancti  Patricii  septem  annis  ante  judicium.  In 
uno4   autem   colliculo   benedixit    populum   Hyberniaa,  et   icleo 


1  Levici(E~]  Levide,  W.  ;  Levice 
or  Levite,  West.  This  is  Idacius 
Lamacensis,  or  Leiuicensis  (i.  e.  of 
Lima),  bishop  of  Aquae  Flavia; 
(Chaves  in  Portugal).  W.  West 

2  West,  inserts  redemptos. 


3  ilia]  so  Par.,  altering  the  ori- 
ginal reading  Conacta,  which  W. 
has,  as  Nennius.     0.  has  Conata. 

4  uno']  So  Par.,  altering  A.  ;  illo, 


224  MATTELEI   PARISIENSTS 

A.D.  491.  ascendit,    ut    oraret    pro    eis    et  videret    fructum    laboris    sui.  Nennius, 
S.Patrick.  Venerunt   etiam   ad  eum   ibi    aves  multi  coloris  innumerabiles  61'  P-  ' " c' 
ut    benediceret    eis,1  qua?,2  ad   interpretationem   sancti,    signi- 
ficant omnes  sanctos  utriusque  sexus  Hybernensium  pervenire 
ad   eum   in    die    judicii    ad    patrem    et    magistrum    sunm,    ut 
sequantur  ilium  ante  Deum.     Quatuor  modis  asquantur  Moyses  Id.  62. 
et  Patricius ;    primo,  angelo    sibi    colloquente    in    rubo  igneo ; 
secundo,  in  monte  quadraginta  diebus  cum  nocbibus  jejunavit ; 
tertio,  similes  fuerunt  aatate  centum  viginti  duorum  annorum; 
quarto,  quia   sepulchrum    ejus    non    invenitur,  sed    in   occulto 
bumatus  est,  nemine    sciente.3     In   pueritia   autem,  cum    esset  Marian. 

natione  Hybernensis,    a    patre  cum    duabus    sororibus    suis    in  Scot., 
•  •  .  a    388 

Scotiam    venditus    est   cuidam    homini,  qui  Cuulcu   dicebatur,  «      .' 

.    l  .  .  Nennius, 

et   porcarius  illius  erat.     Denique   decimo   septimo  astatis  sua?  55^  p  71  B# 

anno  a  captivitate  ad   patriam  suam  reversus  est,  et  nutu  Dei 

sacris  litteris  eruditus ;  atque  tandem  Eomam  veniens,  ibidem 

tempus  suum  protrabebat   donee   eruditior   baberetur,  sanctas- 

que  percurrens  scripturas  divina  raysteria  penetravit.    Dumque 

ibidem    moraretur,    missus    est    Palladius    episcopus    a    Papa 

Oselestdno    ad    Scotos    in  Cbristum    convertendos ;    qui  verbum 

Dei  primo  in  Scotia    pra?dicans,  tandem  Britanniam    pervenit, 

et  in  terra  Pictorum   defunctus   est.     Audita  vero   morte   Pal-  Id.  56. 

ladii,    Patricius,    Tbeodosio    et   Valentiniano    imperantibus,    a 

papa    Caslestino    ad    partes    occiduas    missus    est,  ut   vexillum  (This  is  en- 

sanctas    crucis    gentibus    prtedicaret.     Cumque    ad    Britanniam  larged 

pervenisset,  prsedicavit  ibi  verbum  Dei,  et  a  gentibus  regionis  ^      •     >. 

illius  cum    gaudio    susceptus    est.     Deinde    ad  Scotos    se    con- 

2Tim.  ii.  9.  ferens,  praedicavit  quod  verbum  Dei  non  potuit  alligari.     Tan-  Id.  57. 

dem  a  Matbajo,  per  mirabilem  arcbiepiscopum,4  ad  episcopalem 

gradum    promotus,    nomen    Patricius   in    ordinatione    suscepit, 

nam  Mannun    antea  vocabatur.     Ordinati    sunt   etiam    cum    eo 

Ausilius  et  Yserninus,  et  casteri  nonnulli  ad  ordines  inferiores, 

ut   sub    ipso    Domino    ministrarent.      Tunc,    accepta    benedic-  Id.  58. 

tione    in    nomine    Sanctse  Trinitatis,    navem    ascendit,    et   per- 

veniens  ad  Britanniam  insulam,  prasdicavit  ibi  multis  5  diebus. 

Deinde  ad  Hiberniam  6  cum  tbesauris  spiritualibus  transcendens 

baptizavit  eos,  et   annis  octoginta  ibi   prasdicavit ;    ubi  tandem  M.  62. 

ad  culmen  religionis   provectus,  ut  relatum   est,   in   senectute  Id.  61. 

bona  et  virtutibus  insignis  in  Domino  quievit. 


1  els']  eos,  W.  rege  et  a  sancto  episcopo,  Nennius 

2  qua]  qui,  A.  archiepiscopo,  West. 

3  sciente]   scientie,  A.  5  multis]   non  multis,  Kenuius. 

4  per   mirabilem   archiepiscopum]  ''  Hiberniam]   Britanniam,  A. 


CHRONICA  MAJORA.  225 

TJt  Elle  rex  Andredcestre  cepit.  A.D.  492. 

Hen.  Hunt.  Anno  gratise  ccccxcu.  Elle,  qui  regionem  Australium  Sax-  Andredces- 
n.  p.  710  onum,  ut  supra  dictum  est,  occupaverat,  venit  ex  partibus ter  taken 
Germania?,  militare  subsidium  ducens  secum,  cujus  fretus  ^  a> 
auxilio  Andredescester  urbem  munitissimam  obsedit  ;  quo 
audito,  convenerunt  undique  Britones  quasi  apes,  et,  assilien- 
tibus  Saxonibus  a  tergo  semper  assistentes,1  cum  viris  sagit- 
tariis  hostes  acriter  infestabant.  Dimissis  ergo  moenibus, 
pagani  gressus  eb  arma  dirigebant  in  eos;  at  Britones,  pedum 
velocitate  illis  prsestantiores,  silvas  cursu  petebant,  atque 
iterum  ad  moenia  tendentibus  paganis,  rursum  a  tergo  infes- 
tabant. Hac  arte  Saxones  diutius  fatigati,  stragem  non  mini- 
mam  sunt  perpessi.  Tunc  Saxones,  exercitum  in  duas  partes 
dividentes,  partem  unam  moenibus  civitatis  et  alteram  ad 
debellandum  Britones  assignarunt;  cives  vero  diuturna  fame 
contriti,  cum  jam  pondus  infestantium  pagan orum  diutius  ferre 
nequivissent,  omnes  in  ore  gladii  perierunt,  civitatemque  illam 
hostes  penitus  deleverunt.  Locus  itaque  civitatis  usque  bodie 
transeuntibus  ostenditur  desolatus. 

Mansit  ergo  ibidem  Elle 2  cum  tribus  filiis  suis,  et  regionem  JElla 
illam,   quae  usque  bodie   Anglice    "  Sutbsexe,"    Latine  autem  occupies 
"  Regio  Australium  Saxonum  "  dicitur,  colere  coepit.  Sussex. 

Nota. 

Sigebert,         Anno  gratiaa  ccccxciii.     Anastasius    Romanum   sumens    im-  Anastasius 
col.  93.        perium,  annis  xxv.3  imperavit.  emperor. 

Et  sciendum  est,  quod  anno,  quo  Zenon  mortuus  est,  et 
Anastasius  imperare  coepit,  erant  anni  secundum  Romanos  ab 
Adam 4  quinque  milia  nongenti  octoginta  novem,  et  secundum 
supputationem  Alexandrinorum  quinque  milia  nongenti  octo- 
ginta tres. 

TJt  Gertie,  primus  rex  Occidentalium  Saxonum,  venit  in 
Britanniam. 

Vit.  Pontif.      Anno  gratiee  ccccxciv.     Gelasius  sedit  in   cathedra   Romana  Pope  Gela- 
Hen.  Hunt,  annis  quatuor,  mensibus  octo,  et   diebus  novendecim.     Eodem  S1US  *■ 
n.  p.  710  e.  tempore  Gertie,  et    filius  ejus   Kineric,  cum    quinque   navibus  landing  of 
in    Britanniam   applicuerunt,    in   loco    qui    postea    de    nomine  „      . 


1  assistentes]  assistentibus,  A. 

2  Elle]  ille,  A. 


3  xxv.]  xxi.,  W.,  though  O.  has 
xxv. 

4  ab  Adam]  om.  W. 

P 


226 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


A.D.  494.  ejus    Certichesora,  id   est,  portus    Certic,  dicebatur ;    quo   die 

convenit   uuiversa  multitudo   regionis    contra    eos,  et  pugnam  Hen.  Hunt, 
viriliter  commiserunt.    Saxones  vero  coram  navibus  immobiliter  "•  P-  710  e. 
stabant,  donee  noctis    tenebrae    litem    et    lucem    dirimerent  -,1 
inventis  autem  Saxonibus  asperis,  Britanni  sese   subtraxerunt, 
et  pagani  in  terra  bostili  non  sine  frequentibus  bellis  regionis 
litora  maris  ibidem  magis    ac   magis   occupare  cceperunt.     Ab  Cf.  Flor. 
isto   quoque   Certic    reges  Occidentalium    Saxonum    originem      &' 
babuerunt. 


Nota  de  hceretico.2 

Anastasius       Anno  gratia3  ccccxcv.    Anastasius  imperator  Accatium  hasreti-  Sigebert, 
endeavours  cum  et  damnatum  revocare  cupiebat,  at  3  Eomani  non  consen-  c°l-  93- 
to  restore     serunt.     Erat   autem  Constantinopolitanus    episcopus,  sed  Deo  (not  m 
bishop  of     e^  sancta3  ecclesia3  effectus  est  odiosus. 
Constanti- 
nople. 

Continuatio.     Achatius  hcereticus  fulminatur. 


Sigebert.) 


p.  73. 
Death  of 
Acacius. 
Pascentius 
returns  to 
Britain. 


Anno  gratias  ccccxcvi.     Achatius    haareticus   memoratus  ful-  Id. 
mine  ictus    periit.     Per   idem   tempus  Pascentius  filius  Vorti-  Galf.  Mon. 
gerni,  qui  in  Germaniam,  ut  superius  relatum  est,  diffugerat,  VU1-  13- 
in  manu  valida  et  armata,  in  aquilonali  parte  Britanniaa  appli- 
cuit,  ut  sese  patremque  suum    in  Aurelium    regem   Britonum 
vindicaret.     Cumque  id 4  regi  nuntiatum  fuisset,  collegit  exer- 
citum    et   obviam    perrexit ;  qui    ultro    ad   praslium   venientes 
pugnam   commiserunt,    sed   Pascentius    tandem   victus    est,  et 
in  fugam  propulsus. 


Ireland. 


Be  morte  Aureliani  regis. 

Pascentius  Anno  gratiaa  ccccxcyii.  Pascentius  memoratus,  ad  G-illo-  Id.  viii.  14. 
obtains  mannium  regem  Hyberniaa  se  conferens,  postulavit  auxiliurn, 
help  from  u^  ge  jn  Aurelium  vindicaret ;  G-illomannius  vero,  quia  Aurelius 
Cboream  gigantum  ab  Hybernia  violenter  asportaverat,  auxi- 
liurn promisit.  Paratis  itaque  navibus  ascenderunt  eas,  et 
velis  prosperis  in  urbe  Menevia  appulerunt  ;  quo  divulgato, 
Utber  frater  Aurelii,  quia  et  ipse  infirmus  jacebat,  contra 
Gillomanniurn  et  Pascentiurn  in  Kambriam  perrexit.  Sed 
Pascentius  antequam  pugnam  cum  Uther  fratre  regis  iniret, 
cum  Aurelium  infirmari  cognovisset,  corrupit  quendarn  Saxoni- 


'  dirimerent']  So  altered  by  Par.  ; 
dirimebant,  0.  W.  ;  diremerunt,  H. 
Hunt. 

-  de  haretico]  haereticum,  W. 


3  cupiebat,  at]  So  altered  by 
Par.  ;  cupiens,  0.  W. ;  cupiebat 
sed,  West. 

4  id]  om.  W. 


CHRONICA   MAJOR  A.  227 

Galf.  Mod.  cum,  Eopa   nominatum,  donariis    multis,  ut   Aurelium  regem  A.T).  497. 

vni.  14.       veneno  perdere  procuraret.     At  proditor  ille,  habitum.  monacbi 

suscipiens,  versus  Wintoniaro.   iter   arripuit;  postremo    urbern 

ingressus  et   se   medicum  fingeus    regiis  miuistris   obsequium 

suum   obtulit,  qui    nihil    potius    quam    medicum    expectabant ; 

qui  tandem   ad  regis   prassentiam  perductus  venenum  ei   por- 

rexit;  quo  hausto,  prascepit  illi  nefaudus  proditor  ut  dormiret, 

recepturus   ilico    sanitatem  ;     nee    mora,    illabente    per    poros  Death  of 

corporis  et  venas  veneno,  mors  pariter  subsecuta  est.     Deinde  Aurelius 

.Am  nrosius 
proditor    ille,    latenter    elapsus,    a   curia  recessit.      Sed   dum 

Id.  viii.  16.  Wintonia?  ista  gererentur,  Gillomannius  et  Pascentius  in  Kam- 
briam  contra  Uther  fratrem  regis  pugnam  acerrime   commise- 
runt.     Sed  tamen  convaluit1  Utber,  et,  interfectis  Gillomannio  Gilloman 
Id.  viii.  14.  atque  Pascentio,  victoriarn  reportavit.     His  ita  gestis,  apparuit  and  Pas- 
stella  mirae  magnitudinis  et   claritatis,  uno  tantum   radio  con-  centras 
tenta,  ad   cujus  radium  erat   globus   igneus    in    similitudinem  Qomgt 
draconis    extensus,    et    ex    ore    ejus    duo    radii    procedebant, 
quorum    unus     longitudinem     suam    ultra    Gallicana    climata 
extendere  videbatur,  alter  vero  versus   mare  Hybernicum  ver- 
Id.  viii.  15.  gens,  in  septem  radios  minores  terminabatur.     Hoc  sidere  viso, 
Utber,  nimio  terrore  percussus,  sapientes   suos    sollicitabat,  ut, 
quid  stella  portenderet,  indicarent ;  qui  respondentes  dixerunt, 
Te    quidem    sidus    et    igneus    draco   sub   sidere    significat ;  Its  ex- 
radius    autem,    qui    versus    Gallicanam    plagam    porrigitur,  Planatl0n- 
portendit  filium    tibi    futurum   potentissimum,    qui   plurima 
regna,  quae  sidus  contegit,  possidebit ;  alter  vero  radius  filiam 
innuit,  cujus  filii  et  nepotes  regnum  Britanniaa   succedenter 
babebunt.     Festina  ergo,  dux  nobilissime,  festina ;  defunctus 
est  enim  ille   frater  tuus,  rex  Britonurn   inclitus   Aurelius 3 
Ambrosius,  cum   quo    simul  militia  et   gloria   Britonurn  ex-  Burial  of 
Id.  viii.  16.  "  piravit."     Nee  mora,  venerunt  nuntii  casum  regis  indicantes,  Aurelius 

et  ipsum    jam    ab    episcopis    et    abbatibus    regni   regio   more  Ambrosius. 
sepultum  infra  Cboream  gigantum,  quam  ipse  fieri  imperarat. 


De  coronatione  Uterpendragon. 

Vit.  Pontif.      Anno  gratia3  ccccxcviii.     Anastasius    sedit    in    catbedra   Ko-  Pope  An- 
mana  anno  uno,  mensibus  undecim,  et  diebus  viginti  quatuor.  astasius  II. 
Galf.  Mon.  Per   idem   tempus,  Uther,  frater   Aurelii   regis    Britonurn   de-  Coronation 
viii.  16.        functi,  audito   casu  fratris,  cum  festinatione  Wintoniam  venit,  of  Uther- 
Id.  17.         et  convocato  populo  regni  et  clero  Britanniaa  diadema  suscepit.  Pen<iragon. 
Beminiscens  itaque  de  sidere   supradicto,  jussit  fabricari  duos 


1  convaluit]  invaluit,  W. ;  prava-  I       2  Aurelius']  altered  by  Par,  from 
luit,  Galf.  Mon.  |  Aurelianus. 

P  2 


228 


MATTHJEI   PARISIENSIS 


gon  stan- 
dard. 


A.D.  498.  dracones    ex   auro,  ad   similitudinem  draconis   quern   in   radio  Galf.  Mon. 

The  dra-      stellas  inspexerat,  et    unum   in  ecclesia  primae  sedis  Wintoniae  VU1-  *'• 

obtulit,  alteram  vero  sibi  retinuit  in  praelia  deferendum.     Ab 

illo    ergo    tempore    vocatus    fait    Britannice    Utberpendragon, 

Anglica  vero  lingua1    "Ubtberd   drakehefed,"    Latine    autem 

"  Utber    caput    draconis;"    unde    usque    hodie    mos    inolevit  (Not  from 

regibus  terrae   hujus,    quod   pro    vexillo    draconem   in    bellicis  Galf. 

expeditionibus  ante  se  statuunt  deferendum.  on'-' 

Rising  of         Sub  bis    diebus,  Octa  Alius   Hengisti,  atque    Eosa    cognatus  Galf.  Mon. 

Octa  and     suus,  cum    soluti   essent  a    foedere    quod   Aurelio    pepigerant,  vi"-  I8- 

moliti  sunt  regi  Utber  bellum  movere  et  suos  [fines]  dilatare.2 

Maxima  igitur    Saxonum  multitudine    stipati    aquilonales   Bri- 

tanniae  provincias  invaserunt,  et  munitiones  ab  Albania  usque 

ad    Eboracum    penitus    destruxerunt.      Postremo    cum    urbem 

Aldclud  obsidere   incepissent,  supervenit  Utberpendragon  cum 

tota  fortitudine  regionis,  et  cum  illis  pugnam    commisit.     Be- 

stiterunt  viriliter    Saxones,  et   Britones  in  fugam  propulerunt, 

insecutique    sunt   eos    pagani    usque  ad    montem  Danet,3  dum 

sol  diem  stare  permittebat.4     Occupaveruut  montem  Britones, 

illumque    pro     refugio    babuerunt,    quid    agerent    ignorantes. 

Tandem     salubri    consilio    decreverunt    nocturnum    in    bostes 

impetum  facere,  atque   ipsos    soporatos    et   inermes   occupare; 

statu ti    itaque    per   turmas    et   armati,  castra  bostium   petunt, 

eosque  acriter  invadunt;  qui   ita    ex   improviso    occupati  inu- 

tiliter   prEelium    reddiderunt,    cum    caateri    ex    prasmeditatione 

Their  de-     audaciam  recepissent ;  tandem   capti   sunt  Octa  atque  Eosa,  et 

feat,  Saxones    penitus    dissipati.     Denique    omnibus   pacificatis    rex  Id.  viii.  19. 

cap  ure,       Londonias  perrexit,  Octam  quoque  et  Eosam  ibidem  in  carcere 

prisonment  sei*vari  fecit.     Festo  etiam  Pascbali  imminente  jussit  proceribus 

in  London,  regni  ibidem  convenire,  ut,  sumpto   diademate,  sanctum   diem 

bonore    debito   celebraret.     Paruerunt   ilico   cuncti,  et  rex  fes- 

tivitatem  cum  gaudio  celebravit.     Aderat  inter  caateros  nobiles 

Guilty  love  Gorlois,  dux  Cornubiaa,  cum    uxore  sua  Igerna,  cujus  pulchri- 

»     j    er      tudo    omnes    mulieres    Britannias    superabat ;    quam  rex    cum 

wife  of      '  inspexisset,    subito    incaluit    amore    illius,    et    illi    soli    aurea 

pocula  incessanter  et  fercula  dirigebat ;  quod  cum  maritus  ejus 

comperisset,  iratus   valde   sine    licentia   a  curia  recessit.     Rex 

itaque  valde  indignatus,  Cornubiam   cum    festinatione    petivit, 

in  urbes  ejus  et  oppida    ignem   accumulans;  ad  ultimum  cum 

ad  oppidum  Dimiliocb  pervenisset,  comitem  obsessum  ad  praa- 

lium    provocavit.      Comes     vero     inconsulte    agens,    oppidum 


Gorlois, 
duke  of 
Cornwall, 


1  vero  lingua]  om.  W. 

2  suos  fines  dilatare]  nationes  ejus 
dilacerare,  Galf.  Mon. 

3  Danet]  Damen,  Galf.  Mon. 


4  dum  .  .  .  permittebat]  dum  sole 
dies  emicuit,  West.  ;  0.  W.  and 
Galf.  Mon.  as  text. 


CHRONICA   MAJORA. 


229 


Galf.  Mon.  egressus  est;  sed  inter  primos  corruit   letaliter  vulneratus,  et  A.D.  498. 
vm.  20.        socii  ejus  penitus  sunt  dissipati.     Rex  vero,  post  mortem  illius, 

uxorem    ejus    duxit    matrimonio    copulatam,  genuitque   ex   ea  p.  74. 

filium    et    filiam  ;    Alius  autem   Arthurus    dicebatur,  filia  vero  Birth  of 

Id.  viii.  19.  Anna.     Sed    Arturus,    ut    Celebris    haberetur,    mira    probitate  Arthur 

_  >.  and  Anna, 

promeruit. 

Duo  Apostolici  consecrantur. 

Vit.  Pontif.      Ajano    gratiaa    ccccxcix.      Mortuo   Papa    Anasfcasio,    in    sede  Contest  for 
Apostolica  duo  consecrantur,  Simmacus  videlicet  atque  Lauren-  the  papacy 
tius.     Et  cum  inde  magna  dissensio  Romas  haberetur,  decrevit  between 
senatus  Romanus  ut  ambo   pergerent  ad   regem  Italiae    Theo-  c^us  and 
doricum ;    quod   cum    factum    fuisset,  adjudicavit   rex,   ut   qui  Laurence, 
prius  fuit  ordinatus,  et  cui  major  pars  populi  faveret,  sedem 
Apostolicam  obtineret.     Tunc   Simmacus,  in  sede   confirmatus, 
Laurentium    in    Micena l    ecclesia    episcopum    ordinavit ;    sed 
post  annos   tres    accusatus   est   Simmacus,    et    Laurentius    re- 
vocatus.     Tunc  Simmacus,  synodo  congregata  centum  et  quin- 
decim    episcoporum,    a    crimine    sibi    objecto  coram    omnibus 
se  purgavit ;   et  tunc  iterum  projectus  est  Laurentius  et  Sim- 
macus revocatus. 


Sigebert, 
col.  95. 


Nota  novum  episcopatum. 


Gifts  of 


Anno   gratise    d.     Lodowicus,   rex    Francorum,  ecclesiaa    Re-  ,-,, 

i  t  i  • .      -p.      «   •  i  Clovis  to 

mensi   multa  prsedia   contuht.     Remigius,  multa   earum  parte  Rheims. 

data   ecclesiaB   Laudunensi,    sedem   episcopatus   ibi   esse   con-  -phe  see  Qf 
stituit.  Laon  es- 

tablished. 
Untile  Portesraues. 


Hen.  Hunt.      Anno    gratise    di.     Port   et   duo   filii   ejus,    Bleda   et  Magla,  Landing  of 
n. p.  711  a.  cum  duabus  navibus  applicuerunt  in   Britanniam,  in  loco   qui,. 

I11S  SODS 

de  nomine  Port  Portesmuthe  nomen  accepit.  Porro,  ducem 
regionis  illius  expellentes,  maris "  litora  occuparunt,  et  locum 
ilium  desertum  inhabitare  coeperunfc. 


Item. 

Sigebert,         Anno  gratise  dii.    Simmacus 3  patricius  et  gener  ejus  Boetius  Symma- 

col.  95.        omnium    liberalium    artium     libro[s]    de    Greeco    in    Latinum  ^  us  an<^ 
,    i  ,  Boethius. 

transtulerunt. 


1  Micena']  Altered  by  Par.  to  Ni- 
cena.  Anastasius  has  Nuceriam, 
correctly,  i.e.  Nocera.  Compare 
Hist.  Misc.  xvii.  2. 


2  This  latter  clause  is  introduced 
by  the  compiler. 

3  i.e.  Q.  Aurelius  Memmius  Sym- 
machus. 


230 


MATTH^EI   PARISIENSIS 


A.D.  503. 


Nota  ult  ion  em  Trinitatis. 


Olimpus,  a       Anno  gratia?  Dili.     In  AfFrica  Olimpns  qnidam  insanissimus,1  Sigebert, 

blasphemer,  dum  in  balneis  Sanctam  Trinitatem  blaspbemaret,  ignito  jaculo  co1,  95> 

miracu-        caalitus  superveniente  combnstus  est. 
lously  r 

burnt. 


Miracle 
■with  res- 
pect to 
heretical 
baptism. 


Nota  baptismum  hceretiei. 

Anno   gratia?   div.     Constantinopolim   dum    Deutberus,    Ar-  Id. 
rianus  episcopus,  qoendam  nomine  Barbam  baptizaret,  et  male 
distinguens  Trinitatem  diceret,  "Baptizo  te,  Barba,  in  nomine 
"  Patris,  per  Filium,  in  Spiritu  Sancto,"  aqua  disparuit. 


Refutation 
of  Euty- 
chianism 
by  Ala- 
mundus, 
king  of  the 
Saracens. 


Item.     Nota  cujnsdam  sojpMsma. 

Anno  gratia?  dv.  Alamundus,  rex  Saracenorum,  ab  ortbo-  Id. 
doxis  baptizatus,  cum  eum  vellent  Euticiani  seducere,  refellit 
eos  bac  fabulosa  inductione,  dicens,  quod  litteras  acceperat  de 
morte  arcbangeli  Micbaelis ;  illisque  respondentibus  boc  im- 
possibile  esse,  eo  quod  angeli  sint  impassibilis  naturae.  "  Quo- 
"  modo  ergo,"  inquit,  "secundum  vos  nudus  crucifixus  est 
"  Cbristus,  nisi  duarum  naturarum  esset,  quandoquidem  nee 
"  angelus  mortuus  est?" 


Gloria  in 
Excelsis. 


Sampson 
and  Dubri- 
cius,  arch- 
bishops. 


Continuatio.     Nota  de  "Gloria  -in  excelsis" 

Anno  gratia?  dvi.     Simmacus  Papa    instituit,  omni    die   Do-  Id.  a.  493, 
minico  vel  martyrum  natalitio,  "  Gloria  in  excelsis  "  ad  missas  c°l-  94- 
canerc,  quern  bymnum  Tbelesforus  Papa  nocte  tantum  Natalis 
Domini  cantari  instituit,  et  in  eo  ad  angelorum  verba  ea,  qua? 
sequuntur,  adjecit. 

Anno  gratia?  dvii.    Floruerunt  in  Britannia  sanctus  Samson,  Galf.  Mon. 
arcbi [episcopus     Ebor]acensis,    et    Dubricius,    arcbiepiscopus  viii.  12. 
urbis  Legionum. 

Papa. 


Pope  Hor- 
misdas. 
War  of 


Anno   gratia?   dviii.     Hormisda   sedit    in    catbedra   Komana  Vit.  Tontif. 

annis  novem,    diebus    septendecim,    et    cessavit    sedes    diebus 

Cerdi^and  sex'     •^0(^ein  tempore,  Certicb  et  filius  ejus   Kineric   Britones  Hen.  Hunt. 

Cynric         ad  pra?lium   provocarunt:    infirmabatur   enim  Utber    rex   Bri-  "■  P-  711  A- 

tonum,  nee  se  potuit  in  latus  aliquod "  declinare ;  unde  ducem 


with  the 
Britons. 


1  ijisanissimus  is  not  in   Sigebert 
or  in  the  Hist.  Misc.  (xvii.  9). 

2  aliquod]  O.W.;  aliud,  A.  West. 


This  sentence  is  introduced  by  the 
compiler,  -who  has  mixed  up  Geof- 
frey of  Mon.  and  Henry  of  Hunt. 


CHRONICA  MAJORA.  231 

Nathanliot  principem  militias  Britonum  ordinavit.     Convenien-  A.D.  508. 
Cf.  Hen.      tibus  autera  Saxonibus  et  Britannis  pugnam  acriter  commise-  Defeat  and 
7u  U'      run^ '    se<^  Saxones,  aciebus    Britonum    perforatis,  ducem   Na-  deatl1  °f 

tbanliot  peremerunt.     Corruerunt  etiam  cum  eo  ex  Britonibus        an~  eo  ' 
quinque  milia  virorum,  et  Saxones  cum  victoria  recesserunt. 

Octet  et  Eosa  de  carcere  evaserunt. 

Galf.  Mon.      Anno    gratias    dix.     Custodes    carceris,    quo    Octa    et    Eosa  Escape  of 

vm*      '        tasdiosam  agebant  vitam,  donariis    corrupti,  fugerunt    cum  eis  Octa  an|i 

in  Germaniam,  atque  cum  classe  maxima  in  exitium  Britannias     os.d'  T  ° 

/-i  •   •      •  tt  •  -T-.  again  in- 

redierunt.     uommisit    itaque    rex    Utner    exercitum    Britanmas  va(je  j$ri_ 

Loth   consuli    Leil,   viro    strenuissimo,    quia    ipse  invalitudine  tab. 

maxima   tenebatur.     Cum  que    in   bostes    progressum   fecisset, 

multotiens  ab  eis  repulsus  est,  quia  Britanni  nolueiumt  ipsius 

consiliis  obedire. 

Item  contimiatio. 

Sigebert,         Anno  gratia)  dx.     Anastasius  imperator  Lodowico  Francorum  Clovis 
col.  96.        regj   Htteras  de  consulatu   misit  et  coronam  auream  lapidibus  ma(ie  con- 
pretiosis  decoratam,  et  ex  ilia  die  consul  est  appellatus.  astasms 

Tit  Saxones  ecclesias  Britannia}  destruxerunt. 

Anno   gratiaa    DXI.     Videntes    Saxones,    qui   Britanniam    in-  Ravages  of 

babitabant,  Utherpendragon  resreru  erravi  infirmitate  oppressum, tne  Saxons 
F       .    s  °        °    .        ,  o    •;  .in  Britain, 

convenerunt    omnes    in     unum,    ut    msulanos    a   nmbus    suis 

expellerent  et  junctis  viribus    fertilem    patriam   sibi   in  perpe- 

tuum   subjugarent.     Perlustrantes   itaque    quasque    provincias, 

cum  neminem  sibi  resistere   cognovissent,  totam  fere  insulam 

a   mari   usque    ad    mare    devastare    cceperunt ;    nee    praslatis 

ecclesiarum  vel   rebus  ecclesiasticis   parcentes,  Cbristianitatem 

paene  totam   in   insula   deleverunt.     Insulani  autem  regem  in- 

firmum  deserentes,  ad    montium   abrupta    et   silvarum  latibula 

confluxerunt,  quia  nimirum  fallere  non  pottiit  proverbium  illud 

antiquissimum,    quo   dicitur,    quod   "  Capite    infirmato,  csetera 

"  membra  dolent." 

Ut  Tlterpendragon,  portatus  in  lectica,  Saxones  devicerit. 

Anno  gratias  dxii.     Bex  Britonum  Utberpendragon,  de  regui  Defeat  of 
subversione  et  ecclesias    sanctas   oppressione   vebementer    com-  **" ;fef^ons 
Galf.  Mon.  motus,  convocatis  omnibus  regni    sui   magnatibus,  acriter   eos  and  Eosa 
viii.  22.       <je  SUperbia  et  segnitie  increpavit.     Convitia  etiam   multa  cum  by  Uther. 
opprobriis  inferens,  juravit    quod    ipsemet   illoe  in  bostes  con- 


232 


MATTHiEI  PARISIENSIS 


Death  of 
Octa  and 
Eosa. 
p.  75. 


yiii.  23. 


A.D.  512.  duceret,  ut  animos  omnium  ad  statum  et  audaciam  pristinam 
revocaret.  Prsecepit  ergo  feretrum  sibi  fieri  quo  portaretur, 
cum  alteriusmodi  progressum  sibi  infirmitas  denegaret ;  im-  Galf^Mon. 
posito  itaque  rege,  cum  tota  fortitudine  1  Verolamium  perrexit, 
ubi  jam  nefaudi  Saxones  universam  patriam  affligebant. 
Cumque  edocti  essent  Octa  et  Eosa  de  adventu  Britonum, 
regemque  eorum  in  feretro  advenisse,  dedignati  sunt  cum  illo 
prseliari,  quia  in  vebiculo  veniebat ;  receperunt  se  itaque  infra 
urbem,  et  valvas,  ut  qui  nibil  timebant,  deseruerunt  apertas. 
At  Uther  jussit  ocius  civitatem  obsidere  et  mcenia  undique 
complanare,  stragemque  non  minimam  Saxonibus  inferentes, 
moenibus  subversis,  jam  essent  ingressi,  nisi  demum  resistere 
perstitissent.  Mane  autem  facto  egressi  sunt  Saxones,  catervis 
dispositis,  Britones  ad  prselium  provocantes ;  restiterunt 
audacter  Britones,  invadunt  viriliter  Saxones,  et  necem  mutuam 
iitrobique  conficiunt;  postremo  victoria  regi  Britonum  cessit, 
interfectisque  Octa  atque  Eosa,  casteri  Britonibus  terga  dede- 
runt.  Cepit  ergo  inde  tanta  lastitia  regem,  ut,  qui  prius  sine 
alterius  adminiculo  sese  erigere  nequiret,  levi  conamine  rese- 
dit2  in  loculo,  ac  si  sanitatem  pristinam  recepisset. 


Continuatio.     Papa. 


Pope 
John  I. 
Death  of 
S.  Gene- 
vieve. 


Anno   gratiaa   dxiii.     J obannes    sedit   in    cathedra    Eomana  Vit.  Pontif. 
annis    duobus  et   mensibus  novem.     Eodem  anno  virgo  Sancta  Sigebert, 


Genovefa  Parisiensis  octogenaria  transiit  ad  Dominum. 


De  morte  Elle  regis  Australium  Saxonum. 


a.  512, 
col.  97. 


Arrival  of       Anno     gratias    dxiv.      Venerunt    nepotes    Certic,    Stupb    et  Hen.  Hunt. 

Stuph  and  Wihtgarus,  cum  duabus  3  navibus  in  Britanniam,  et4  applicue-  "*  P"  711 
runt  in  occidentali  parte  Britanniaa.  Venerunt  igitur  duces  ' D' 
Britonum  contra  eos  ad  praslium,  sed  fortitudo  [eorum  illico 
dissipata  est.  Pacta  est  fortitudo]  Certic  terribilis  valde ; 
nempe,  universam  insulam  hostiliter  pertransiens,  vix  invenit 
qui  repugnaret,  unde  in  dies  singulos  aucta  est  magnificentia 
paganorum.  Eodem  anno  Elle,  quern  omnes  Saxones  pro  rege 
babuerunt,  defunctus  est;  regnavitque  pro  eo  Cyssa  Alius 
ejus,  de5  cujus  nomine  Cicestria,  quam  ipse  fundavit,  nomen 
sortita  est. 


Wihtgar. 


Death  of 
JElla. 


1  O.  W.  ins.  regni. 

2  resedit]  om.  W.  ;  West,  has  jam 
before  resedit. 

3  duabus']  tribus,  Hen.  Hunt.,  and 
so  the  A.  S.  Chron. 


4  et  .  .  .  Britannia']  Introduced 
by  the  compiler. 

5  de  .  .  .  est]    Introduced  by  the 
compiler. 


CHRONICA   MAJOR  A.  233 

Papa.  A.D.  515. 

Vit.  Pontif.      Anno   gratiee  nxv.     Felix    scdit   in    cathedra   Bomana   annis  Pope  Fe- 
quatnor,  meusibus  duobus,  et  diebus  tredecim.  lix  IV. 

Hie  clerum  a  populo   in    ecclesia    segregavit,  qui   ante  per-  ,  j?  re8u" 
mixti  sedere  consueverant.  to  the 

clergy  in 

De  morte  Uteiyenclragon,  et  de  fonte  venenato  opinio. 

Galf.  Mon.      Anno  gratia3  dxvi.     Cum  rex  Britonum  Utberpendragon  apud  Death  of 
vm.  24.       Verolamium  infirmitate    gravatus  jaceret,    direxerunt    Saxones  Utherpen- 
maleficos   unanimi   consensu  in   cultu    pauperrimo,  qui    regem    raSon- 
veneno    perdere    proeurarent ;    qui    Verolamium     usque    per- 
venientes,     quomodo    regem    perderent    sollicite     explorabant. 
Tandem   inter  caatera    [unum]    praselegerunt,    quo   propositum 
suum    ad    effectum    perducerent.     Erat  autem  extra  civitatem 
fons  aquaa  nitidissimae,    de    quo  rex  bibere   consueverat,    quia 
liquores    alios    sumere     abhorrebat;     fontem     itaque    aggressi 
proditores   nefandi  ipsum    undique  infecerunt  veneno,   ita  ut 
aqua  manans   tota  corrumperetur.     Ut   autem   potasset   ex   ea 
rex,  festinas  morti    succubuit,  et  homines    centeni   post   ilium, 
donee,  comperta  fraude,  cumulum  terras  superposuerunt. 

Hunc '    quoque    fontem    nonnulli  ipsum  esse  credunt    quem  S.  Alban's 
invictus    martyr    Albanus,    ad     martyrium    properans,  sitienti  fountain, 
populo  de  terra  arida  orando  produxit. 

De  coronatione  regis  Arthuri. 

Galf.  Mon.       Defuncto    autem    rege,     convenerunt     pontifices    cum    clero  Burial  of 
viii.  24.       regni     et    populo,    ipsumque    infra   Choream   gigantum   more  Uther. 
Id.  ix.  1.      regio    humaverunt.     Quo    facto,     Dubricius     urbis    Legionum  Succession 
archiepiscopus,  associatis  sibi  episcopis  et  magnatibus,  Arthu-  °f  Arthur, 
rum    filium     ejus,    juvenem    quindecim    annorum,    in    regem 
erexerunt :  erat  enim  inauditaa  virtutis    atque   largitatis,  unde 
tantam  gratiam  promeruit,  ut  a  cunctis  fere  populis  amaretur  ; 
confluebat  enim  ad  eum  tanta  militum  multitudo,  ut  sufficienter 
quaa    illis     ministraret    stipendia     non    haberet.     Tnvitaverant 
igitur  eo    tempore    Saxones    concives    suos    ex    Germania,    et, 
duce  Colgrino,  subjugaverant  sibi    totam   insulte   partem,  qua? 
a  fiumine  Humbri  usque  ad  mare  Katanesium  2  dilatatur.     Quo 
audito,  Arthurus,  cum  subdita  sibi   gente,  Eboracum  petivit  a 
Saxonibus  jam  subactum  ;  Colgrinus  autem  adventum  Arthuri 

1  Hunc]  Hinc,  A.  W.,  mistaking  i    This  sentence  is  not  in  Galf.  Mon. 
hue,  which  O.  has,  for  hue  ;    West.  |        -  i.e.  Caithness. 
has   "  Hie   quoque   fons  creditur."   | 


234 


MATTH^EI   PARISIENSIS 


A.D.  516. 

Battle  of 
the  Du- 
glas. 

Baldulf 
defeated  by 
Cador. 


comperiens,  cum.  multitudine  maxima,  juxta  flumen  Duglas  Galf.  Mon. 
obviam  perrexit;  et  facto  congressu,  Arthurus  Colgrinum  in  *x-  *• 
fugam  coegit,  ac  fugientem  insecutus  infra  Eboracum  obsedit. 
Baldulfus  vero,  frater  Colgrini,  circa  rnaritima  adventum 
Saxonum  expectans,  proposuit  noctnrnam  irruptionem  facere 
in  Arthurum ;  sed  Arthurus  per  exploratores  pra?mnnitus, 
misit  Cadorem,  Cornubia?  ducem,  cum  militibus  secentis  et 
tribus  milibus  peditum,  ad  viam  qua  hostes  veniebant,  qui 
inopinatum  impetum  facientes,  quibusdam  interfectis  et 
laceratis,  ca?teros  in  fugam  compulerunt. 


Celdric 
lands  in 
Scotland. 


Arrival  of 
Hoel  king 
ofBrittany, 

Death  of  S. 
Bridget. 


Ut  Arthurus  propter  militare  subsidium  in  Minorem  Britanniam 
destinaverit. 

Anno  gratia?  dxvii.  Venit  dux  Cbeldricus  a  Germania  cum  Id. 
navibus  sej)tingentis,  et  in  Albaniam  applicuit.  Timuerunt 
itaque  Britanni  contra  tantam  multitudinem  dubium  inire 
certamen  ;  unde  Arthurus  obsidionem  Eboraci  relinquens,  ad 
urbem  Londoniarum  cum  exercitu  suo  secessit;  deinde  habita  Id.  ix.  2. 
cum  suis  deliberatione  misit  nuntios  in  Minorem  Britanniam 
ad  regem  Hoelum,  qui  ei1  calamitatem  Britannia?  intimarent. 
Erat  Hoelus  filius  sororis  Artburi  ex  Dubricio,  rege  Armori- 
canorum  Britonum,  generatus  ;  unde,  audita  inquietatione  qua? 
avunculo  ingerebatur,  jussit  navigium  parari,  collectisque 
quindecim  milibus  armatorum,  proximo  ventorum  flatu  in 
portu  Hamonis  applicuit.  Excepit  ilium  Arthurus  cum  gaudio, 
quo  honore  tantum  virum  recipere  decebat.  Eodem  anno  virgo  Sigebert, 
Dei  Brigida  mi^ravit  ad  Dominum. 


col.  97. 


Pope  Boni- 
face II. 
Arthur 
defeats  the 
Saxons  at 
Lincoln. 


Battle  of 
the  Cale- 
donian for- 
est. 


Be  victoria  Artliuri  in  monte  Colidonis. 

Anno  gratia?  bxviii.     Bonefacius  sedit    in  cathedra    Bomana  Vit.  Pontif. 
duobus  annis  et    diebus    septem.     Per  idem  tempus  Arthurus,  Galf.  Mon. 
rex  Britonum,  collecto    exercitu    grandi,  urbem    Kaerlindcoit,  1X-  3- 
quae    nunc   Lincolnia    dicitur,    petivit,  ubi    inventis    Saxonibus 
inauditam   ex  eis    stragem  fecit ;    ceciderunt   namque    ex   illis 
una  die  sex   milia  hominum,  qui   partim  fluminibus  submersi, 
partirn    telis    perforati,    partim    in    fugiendo    trucidati,    vitam 
miscrabiliter  finierunt.     Arthurus  vero  fugientes  insecutus  non 
cessavit,    donee    ad    nemus    Colidonis    pervenerunt,    ibique   ex 
fuga  couflueutes  Arthuro   resistere    couati    sunt,  sese   viriliter 
defendentes  ;  quod  Arthurus  intuens,  jussit  arbores  circa  par- 
tem illam  nemoris  incidi,  et  truncos  ita   in  circuitu  locari,  ut 


ei]  ipsi,  O.  W. 


CHRONICA  MAJORA. 


235 


Galf.  Mon.  egressus    eis  penitus  negaretur;    volebat  namque    eos  ibidem  A.D.  518. 

iX-  3-  tarn  din  obsidere,  donee  omnes  inedia  infcerirent.     At  Saxones, 

quo  vescerentur  non  habentes,  eo  pacto  petierunt  egressum 
ut  saltern  nudis  corporibus  l  Germaniam  petere  sinerentur. 
Tunc  Arthurus,  quaasito  consilio,  petitioni  eorum  adquievit, 
retinens  ipsorum3  opes,  et  spolia,  reddendique  vectigal  ob- 
sides,  solummodo  recessum  concessit. 


Ado,  col. 
107. 

Sigebert, 
col.  97. 


Galf.  Mon, 
ix.  3. 


Id.  ix.  4. 


Justinus  imperator. 

Anno  gratiaa  dxix.  Justinus  Bomanorum  imperat  annis  Justin  I. 
octo.  Hoc  etiam  anno  Boetius,  Papiaa 3  exiliatus,  librum  de  Boethius. 
consolatione  pbilosopbiaa  edidit. 

De  admiranda  pugna  regis  Arthuri  contra  Saxones. 

Anno  gratiaa  dxx.  Poenituit  Colgrinum,  Baldulfum,  et  Cbel- 
dricum,  Saxones,  pactum  cum  Artburo  fecisse ;  unde  in  Bri- 
tanniam  revertentes  in  Totonesio  littore  appulerunt,  et  ad  Battle  of 
ultimum  urbem  Bndonis  obsederunt.  Bumore  itaque  divul-  Badon 
gato,  Artburus  obsides  eorum  suspendi  praacepit;  deinde  ob-^r,.0  en*' 
sidionem  petens  [praacepit]  omnibus  ad  arma  convolare ;  ipse 
lorica  indutus  galeam  simulacro  draconis  insculptam  capiti4 
adaptavit ;  bumeris  quoque  suis  clipeuni  vocabulo  Pridwen 
appendit,  quo  imago  sanctae  Dei  genitricis  depicta,  ipsam  ad  p.  76. 
memoriam  ejus  saspissime  revocabat;  accinctus  etiam  Cali- 
burnio  gladio  optimo,  lancea 5  nomine  Bou  ejus  dexteram 
decoravit.  Dein  catervis  dispositis  audacter  paganos  invasit; 
ipsi  die  tota  viriliter  resistentes,  Britones  assidue  prosterne- 
bant.  Vergente  tandem  ad  occasum  sole,  Saxones  proximum 
occupant  montem,  ilium  pro  castro  babituri ;  at  ubi  sol  pos- 
terus  diem  reduxisset,  Artburus  cum  exercitu  suo  montis 
cacumen  ascendit ;  sed  in  ascendendo  multos  suorum  amisit, 
Saxones  namque  ex  alto  occurrentes  facilius  vulnera  inflige- 
bant.  Britanni  tamen  maxima  probitate  cacumen  montis 
adepti,  bostibus  strages  acerrimas  ingerebant ;  quibus  Saxones 
pectora  prastendentes,  omni  nisu  resistere  perstiterunt.  Cum- 
que  multum  dieiG  in  certando  consumpsissent,  Ai'tburus,  tan- 
dem 7  abstracto  Caliburnio  gladio,  nomen  beataa  Mariaa  virginis 
invocavit,  atque  cito  impetu  sese  infra  densas  bostium  acies 
immittens,  quemcunque    attingebat   solo    ictu    perimebat;   nee 


1  nudis  corporibus]   cum  solis  na- 
■vibus,  Galf.  Mon. 

'-  ipsorum]   eorum,  W. 
3  Papice]  Not  in  Sigebert. 


capiti]   capita,  A. 
lancea]  lanceam,  A.  O. 
multum  diei]   diem,  O.  W. 
tandem']   om.  W. 


236 


MATTH^EI  parisiensis 


A.D.  520.  cessavit  impetum  facere,  donee    octingentos   quadraginta  viros  Qaif#  Mon. 

Death  of      solo  gladio  interfecit.     Ceciderunt  ilico  Oolgrinus  et  Baldulfus  ix.  4. 

Colgrinand  frater  ejus,  efc  cum  eis  multa  milia  barbarorum;  at  Cheldricus, 
viso  sociorum  periculo,  cum  reliquiis  exercitus  in  fugam  con- 
versus  est.     Jussit  itaque  res  Cadorem  Cornubias  ducem    illos  Id-  ix.  5. 
insequi,  qui  postremo,  cum    nibil   tutaminis    accessisset,    lace- 
ratis    agminibus    Thanet    insulam    petierunt.      Insequitur    eos 

Death  of     ibidem   dux,   nee    quievit   donee,  perempto  Cheldrico,    caeteros 

Celdric.        in  deditionem  accepit.     Eodem  anno  Johannes  sedit  in  cathedra  Vit.  Pontif. 

P°Pe  Romana  annis  duobus. 

John  II. 


Death  of 
Boethius. 
The  Scots 
and  Picts 
besiege 
Hoel  in 
Dumbar- 
ton. 


Arthur 
pardons 
them  at 
the  request 
of  the 
bishops. 


De  quarto,  victoria  regis  Arfhuri. 

Anno  gratiae  dxxi.  Boetius,  exilio  fatigatus,  a  Theoderico, 
Gothorum  rege,  perimitur.  Eodem  anno  nuntiatum  est  Ar- 
thuro,  Scotos  atque  Pictos  in  urbe '  Aldclud  Hoelum  regem 
obsedisse,  ubi  infirmatus  jacebat;  quocirca  properabat  ei  in 
auxilium,  ne  a  barbaris  caperetur;  cujus  adventum  hostes 
cum  cognovissent,  apud  Mureif  fugam  inierunt,  quos  Arthurus 
insequens  ibidem  obsedit;  qui,  de  nocte  egredientes,  stagnum 
Lumonoi"  intraverunt.  At  Arthurus,  navibus  collectis,  insulam 
circuivit,  ipsosque  per  dies  quindecim  tanta  fame  afflixit,  ut 
ad  milia  morerentur.  Quo  facto,  venerunt  episcopi  illius 
regionis  nudis  pedibus  ad  regem  cum  lacrimis,  rogantes  ut 
de  populo  misero  misericordiam  haberet,  et  patriae  portiun- 
culam  inhabitare  permitteret  sub  jugo  perpetuaa  servitutis ; 
commotus  ergo  rex  super  lacrimis  episcoporum,  et3  eis 
veniam  condonavit. 


Sigebert, 
col.  98. 
Galf.  Mon. 
ix.  5. 

Id.  ix.  6. 


Pope  Aga- 
petus  I. 

Pope  Sil- 
ver i  us. 
Restora- 
tion of 
churches  in 
York  and 
elsewhere 
by  Arthur. 


Arthurus  ecclesias  renovat. 

Anno    gratia?    dxxii.     Agapitus    sedit    in    cathedra   Bomana  Vit.  Pontif. 
mensibus    undecim,    cui    successit    Silverius    anno    uno.     Per  Galf.  Mon. 
idem  tempus,  cum   rex  Arthurus    civitatem  Eboraci    esset   in-  1X-  8- 
gressus,  instante  Nativitatis  Domini    die,  visa  sacrarum  eccle- 
siarum  desolatione,  vehementer    condoluit,  ubi  convocato  clero 
et  populo,  Pyramo  capellano  suo  archiepiscopatus   sedem   con- 
cessit.    Ecclesias    per    totam    Britanniam    destructas    renovat, 
nobiles 4   regni    a    Saxonibus    expulsos    revocat,    terras    eis    et 
possessiones  paternas  affluenter  sumministrat. 


1  urbe']  rube,  A. 

2  i.e.  Loch  Lomond. 

3  et]   om.  0.  W. ;  West,  adds  at 
the  end  et  annuit  postulata,  which 


accounts  for  the  previous  et.     This 
is  an  abridgement  of  Galf.  Mon. 

4  renovat,  nobiles]  renovavit  no- 
biles,  0. ;  renovavit  nobilesque,  W. 


CHRONICA   MAJORA. 


237 


Ut  Arthurus  uxor  em  duxerit. 


A.D.  523. 


Galf.  Mon. 
ix.  9. 


Id.  ix.  11. 


Anno  gratise  dxxiii.     Cum    rex  Arbhurus  Britanniee  insulam  Marriage 
ad  statum   pristinum   revocasset,  uxorem   duxit  nomine  Guen-  of  Arthur 
humaram,  ex  nobili  Eomanorum  genere  procreatam.     Hsec,  in  ?n       uen" 
thalamo  ducis  Cornubise  educata,  totius    insulas    mulieres  pul- 
chritudine    superabat.     Tunc    invitatis    quibusque    probissimis 
ex  regnis   longe    positis,   tantam    in    domo   sua    coepit   habere 
facetiam,1  ut  in  induendo  sive  in  arma  ferendo  longe  manentes 
populos  ad    semulationem   sui   provocaret ;    sicque  fama    largi- 
tatis    atque    probitatis  illius   per  diversas   regiones    divulgata, 
resjibus  transmarinis  timorem  non  minimum  inferebat. 


Papa.     Gontinuatio. 

Vit.  Pontif.      Anno  grafciaa  dxxiv.     Vigilius  sedit  in  cathedra  Romana  aimis  Pope 

sedecim,  diebus  viginti  sex,  et  cessavit  sedes  mensibus   tribus  Vigilius. 
et  diebus  quinque. 


Ut  Arthurus  provincias  conterminas  sihi  subjugaverit. 

Galf.  Mon.  Anno  gratiaa  dxxv.  Eex  Arthurus,  parata  classe  maxima, 
ix.  10.  Hybernias  insulam  petivit;  cui  applicanti  Gillamurius  rex  cum 
populo  patriae  obviavit;  tandem,  Gillamurio  capto,  ca3teri 
principes  deditioni  sunt  coacti.  Deinde  Islandram,  Goutlan- 
diam,  atque  Orcbadum  insulas,  ferro  flammaque  consumens, 
has  omnes  regiones  constituit  sub  tributo ;  quo  facto,  Britan- 
niam  reversus  est. 


Arthur 

reduces 

Ireland, 

Iceland, 

Jutland, 

and  the 

Orkneys. 


Sigebert, 
col.  99. 

Isidor. 
Etymol. 
viii.  5. 

Sigebert, 
col.  99. 


Be  hceresi  Acephalorum. 

Anno   gratise    dxxvi.     Acephalorum    hasresis    convincitur    et  Heresy 
damnatur.     Dicti  Acephali,    id   est,    sine    capite ;    nullus    enim  of  the 
illius    hasresis    auctor   reperitur.     Hi  trium  capitulorum  Chal-  AcePnal1- 
cidonensis   concilii    sunt   repugnatores,    duarum   substantiarum 
in  Christo  proprietatem  negant,  et  unam  in  ejus  persona  natu- 
ram    prsedicant.     Astruunt    enim    Paulum    apostolum    in    suis 
epistolis    prascepisse    feminas    debere    fieri   diaconas,  quia    eas 
commemorat  post  diaconos. 


Justinianus  imperator. 

Ado,  col.         Anno  gratise  dxxvii.     Justinianus  Bomanum    snscipiens    im-  Justinian  I. 
108.  perium  annis    triginta   et   octo    imperavit.     Eodem  anno  vene-  emperor. 


facetiam']  facesciam,  A. ;  urbanitatern,  Galf.  Mon. 


238  MATTHiEI   PARTSTENSIS 

A.D.  527.  runt  de   Germannia  pagani    et    occupaverunt  Est-angliam,   id  Hen.  Hunt. 
Invasion      est,  regionem  illam  quae  Orientalium  Anglorum  regio  dicitur,  u-  P-  712  a. 
of  East         quorum    quidam    Merciam   invadentes    bella    cum    Britonibus 
Jila    .     plurima  peregerunt ;  sed,  quouiam  proceres  eorum  erant  multi, 

'nomine  carent.     Eodem    anno,  regnum  Orientalium    Saxonum,  Id.  p.  712  c. 
Kingdom     quod   modo   Essexia  dicitur,  originem  sumpsit;    quod  primus, 
Saxon EaSt  ut   Putafcur>  tenuit   Erkenwinus,  qui  fait   filius    Offae,  qui   fuit 

Biedcan,  qui    fuit    Sigewlf,    qui    fuit   Suannse,  qui   fuit  Gesac, 

qui  fuit  Andesc,  qui  fuit  Nascad. 
Invasion  Anno  gratise  dxxviii.     Oertic    et  filius    ejus  Kineric,  congre- Id.p.712o. 

of  the  Isle  gatis  ingentibus  armatorum  copiis  apud  Wectam  insulam, 
i  ri1^  y  stragem  magnam  ibidem  bominum  fecerunt  apud  Witbgares- 
andCynric.  beri,1  et  insulam  illam  sibi  subdiderunt. 

Corpus  Antonii  revelatur. 

S.  Antho-        Anno   gratia?  dxxix.     Corpus  Antonii  monacbi,  divina  reve-  Sigebert, 
ny's  body,   latione  inventum,  ad  Alexandriam  delatum  est.  c 

Nota  miraculum. 

Miracle  in       Anno    gratia?   dxxx.     Quidam  ortbodoxi    episcopi   in  Affrica,  Id. 
the  case       Unguis    sibi    preecisis   radicitus    a  Wandalis,  postmodum   clare 
ot  certain    i0qUen(J0  multis  miraculo  fuere.     Quod  miraculum  unus  eorum 
bishops.      anxit,  qui,  in   elationem   versus,  statim   divino  privatus    dono 
obmutuit. 

Continuatio. 

bishop  of'       Anno  gratise  dxxxi.     Sanctus  Yedastus,  primus  Atrebatensis  Id. 
Arras.         episcopus,  a  sancto  Eemigio  ordinatur. 


p.  77. 


Nota  de  tabula  Dionisii. 


Cycle  of  Anno  gratia?  dxxxii.     Abbas  Dionisius  cyclum  suum  orditur,  Id. 

Dionysius  cylorum  quinque  decennovenalium.  Et  quia  secundus  annus 
iguus.  operis  bujus  concordare  debet,  in  ratione  compoti,  primo  anno 
ISTativitatis  Cbristi,  debet  tricesimus  quintus  annus  cycli  Dio- 
nisii concordare,  in  ratione  compoti,  tricesimo  quarto  anno 
Nativitatis  Christi,  lit  scilicet,  quartadeciraa  luna  Aprilis  oc- 
currat  nono  kalendas  Aprilis  in  quinta  feria;  passio  Cbristi, 
octavo  kalendas  Aprilis  in  sexta  feria;  resurrectio,  sexto  ka- 
lendas Aprilis  in  die  Dominica.  Sed  quia  non  ita  occurrit, 
sed  luna  xiv°  Aprilis  occurrit  eo  anno  xii.  kalendas  Aprilis  in 
prima  feria,  Dominica  vero  dies  Pascbse  in  quinto  kalendas 
Aprilis,    ideo    improbatur,    quia  repugnat   evangelicee   veritati. 

The  digest  Hoc    quoque   anno   imperator  Justinianus  libros  legum  Roma- 

of  Justi-      norum  abbreviavit  in  uno  volumine,  quod  Justinianum  vocatur. 
nian.  ^^^ 

1  i.e.  Carisbrooke. 


CHEONTCA   MAJORA.  239 

Gertie  primus  \_rex\  Australium  Saxonum  obiit.  ^  D  533 

Hen.  Hunt.      Anno    gratiaa    dxxxiii.      Certic,   primus    rex    Occidentalium  ^     ,     „ 
n.  p.  712  d.  gaxonum,  mortuus  est,  et  regnavit  pro   eo   Kineric  filius  ejus  Cerdic. 
Galf.  Mon.  yiginti  sex  annis.      Eodem  tempore,  rex  Arthurus,  totam   Eu-  Cynric 
ix.    1.         ropam  subjugare    affectans,  parato  navigio,  ISTorwegiam  adivit.  succeeds. 
Quo  cum  pervenisset,  invenit  Sichelinum  regem    illius   patriae  Arthur  in 
jam    defunctum,    qui    moriens  Loth    sororio  Arthuri    regnum  ^orway- 
assignaverat  Norwegensium ;    erat  enim  Loth  nepos  Sichelini, 
juvenis  mira3  probitatis   atque    largitatis,  unde   sibi  in  regnum 
succedere  adoptaverat.     Erat  autem  tunc  Walwanius  filius  praa- 
dicti  Loth,  duodecim  annorum  juvenis,  Yigilio  papae  traditus  ad 
nutriendum,1  a  quo  etiam  et  militiae  cingulum  accepit.     Tandem 
cum  Arthurus  Loth,  subactis  Norwegensibus,  in  regnum  subli- 
masset,  ad  Britanniam  cum  gaudio  remeavit,  Gallicanas  partes 
adire  desiderans,  quas  supra  modum  sibi  subdere  anhelabat. 

Continuatio. 

Sigebert,         Anno   gratiae  dxxxiv.     Teodoricus  abbas,    discipulus2    sancti  Theodoric 
col.  101.       Eemigii,    et   Theodulphus   abbas,    ipsius    Teodorici   discipulus,  ancl  Theo- 
in  Gallia  clarent.  dulphus. 

Item. 

Id.  Anno  gratiae  dxxxv.     In  Gallia  clarent  fratres  uterini,  eadem  Bishops  of 

die    nati,  eadem    die   pontifices  consecrati,    Medardus  videlicet  Noyon  and 
ad  titulum  Noviomensem,  Gildadus   ad   Rothomagensem,  uno  ■Kouen* 
die  absoluti  a  sseculo  et  assumpti  a  Christo. 

Be  morte  8.  BenedicU. 

Id.,  col.  Anno  gratia?  dxxxvi.     Sanctus  Benedictus,  secundum    quos-  Death  of 

102-  dam,  ex  hoc  sasculo  migravit.  °.  Bene- 

dict. 

TJt  Arthurus  ad  subjugandum  partes  Gallicanas  mare  trans- 
fretaverat. 

Galf.  Mon.      Res  Arthurus,  partes  Gallicanas  suae  ditioni  subdere  cupiens,  Arthur 
x.  2.  parato  navigio,  Modredo  nepoti    suo   custodiam   totius  Britan-  commits 

Id.  ix.  11.    nise  cum  uxore  sua  commisit.     Deinde  mare  cum  prosperitate  •»,  ,  ir\  ° 
pertransiens,  Estrusiam,  quae    nunc    Normannia    dicitur,    sine 
difficultate  subegit.     Denique  ulterius  procedens,  universas  Gal-  Arthur's 
liae    provincias    depopulans,  Prollonem    tribunum    ad   ultimum  conquests 


1  This  is  altered  from  "  obsequio 
"  Sulpicii  Papse  ab  avunculo  tradi- 
"  tus,"  which  Galf.  Mon.  has,   in 


order  to  make  the  Pope's  name  at 
least  correct. 

2  discipulus']  discipuli,  A. 


240 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


A.D.  536.  duello    peremit,   et    civitatem  Parisius    in    sua   jura    recepit.  Galf.  Mon. 
Porro  versus  occidentem  proficiscens,  Andegaviam,  Pictaviam,1  ix-  H« 
et  totam  Aquitanniam  suae  potestati  adjecit. 


Arthur 
goes  to 
Autun,  and 
defeats 
the  Romans 
under 
Lucius  at 
Langres. 

Persecu- 
tion of  S. 
Benedict 
hy  Totila. 


Cf.  Sige- 
hert,  col. 
102. 

Galf.  Mon. 
x.  6. 


TJt  Artliurus  Lucium  Romance  urbis  consulem  inter fecer  it. 

Anno  gratia?  dxxxvii.  Contigit  miraculum,  omnibus  notis- 
simum,  de  Theophilo  apostata  et  matre  Salvatoris. 

Hoc  etiam  tempore  Arthurus,  rex  Britonum,  subjugatis 
Gallia?  finibus,  Augustudunum  profectus  est,  ubi  Lucium 
Romance  urbis  consulem,  qui  Gallis  in  auxilium  venerat,  prope 
Lengrias,  in  valle  qua?  Siesias  nuncupatur,  cum  omni  Romana 
fortitudine  interemit. 

Nota  miraculum. 

Anno    gratise    dxxxviii.     In    Campania    Italia? 2    Benedictum  Sigebert, 
juniorem    rex   Totilam   pro  Christo   persequens,    cum    eum    et co1,  102- 
cellam   ejus  comburere  vellet,  nee  valuisset,  in   clibanum  eum 
ardentem  projecit;    qui   inde  die  altera  [illa?sus]  illa?sis  etiam 
vestibus,  exivit. 


Eclipse  of 
the  Sun. 


De  magni- 
ficentia 
regis 
Arthuri. 


■  TJt  Artliurus  iter  versus  Bomam  susceperit. 

Anno  gratia?  dxxxix.  Obscuratus  est  sol  a  mane  usque  ad 
boram  tertiam.  Eodem  tempore  rex  Artburus,  subactis  citra 
Alpes  quibusque  provinciis,  paravit  iter  ut  Romanum  popu- 
lum  expugnaret.  Magnificatum  est  enim  nomen  ejus  in  uni- 
versa  terra  valde;  unde  principes  de  partibus  remotis  et 
nobiles  ad  eum  venerunt,  sub  ipso  vivere  et  ejus  interesse 
facetiis  delectantes.  De  ejus  utique  magnificentia  et  probitate 
propbetavit  Merlinus  vates  Britonum,  inter  caetera  ita  dicens : 
"  Proevalebit  tandem  oppressa  Britannia,  et  saavitise  exterorum 
"  resistet ;  aper  enim  Cornubia?  succursum  pra3stabit,  et  colla 
"  bostium  sub  pedibus  suis  conculcabit,  insula?  oceani  potestati 
"  ipsius  subdentur,  et  Gallicanos  saltus  possidebit;  tremebit 
"  Romulea  domus  saavitiam  ipsius,  et  exitus  ejus  dubius  erit, 
"  in  ore  populorum  celebrabitur,  et  actus  ejus  cibus  erit 
"  narrantibus." 


Hen.  Hunt, 
p.  712  d. 
Galf.  Mon. 
ix.  20. 
Id.  ix.  11, 
12. 


Id.  vii.  3. 


Justinianus  Purificationem  beatai  Mar  ice  celebrari  constituit. 

Hugo  de 
Pestilence       Anno  gratia?  dxl.    Apud  Bizantium  magna  bominum  morta-  S.  Victore. 

at  Con-        litas  facta  est ;    qua    de   causa,  jubente  imperatore  Justiniano,  Excerpt, 
stantinople. >>■■"■>■   < 


prior,  ix.  4. 
col.  267. 


1  0.  W.  and  West  insert  Gasco- 
niam. 


2  Italia:']  Italia,  A. 


CHRONICA   MAJOItA.  241 

coepit  celebrari  solenmitas  sancta?   Dei   geuitricis,  qiiaa  Purifi-  A.D.  540. 

catio  dicitur,  die  secunda    Februarii   rnensis,  efc   cessavit  mor- 
Galf.  Mon.  talitas.     Per  idem  tempus  Modredus,  Arthuri  nepos,  cui  idem  Ut  Modre- 
x.  13.  Arthurus  Britanniam  commiserat,  diademate  illius  sese  fecerat  dus  diade- 

insigniri,  reginamque  Guenburuaram  in  consortium   tori   acce-  ma  e.       ' 
Id.  xi.  1.      perat,1   violate  jure   priorum    nuptiarum  ;     confcederatus    erat  jnsignitus 

Saxonibus  proditor  ille,  qui  [duce]   Cheldrico  venerunt  ex  Ger-  uxorem 

mannia   cum   navibus    octingentis    militibus  plenis,  qui  omnes  duxerit 

Modredo    quasi   domino    serviebant.       Cumque   istius    sceleris       .  uri 

re°*is. 
infamia  ad  aures  Artburi,  qui  jam  versus  Eomam  Alpes  tran- 

scendere    incepit,    pervolasset,    cum   regibus   tantum  insulanis 

versus   Britanniam   remeavit,    ira    maxima   in   Modredum    ac- 

census. 

Ut  Artlnurus,  Modredo  interfecto,  ipse  letaliter  est  vulneratus. 

Sigebert,  Anno  gratia?  dxli.    In  Gallia  cometa  apparuit,  ita  quod  casluru  Comet, 

col.  103.       ardere  videbatur.     Eodem  etiam  anno  verus    sanguis  ex  nubi-  Portent. 

bus  effluxit ;    per  idem  tempus  domus  cnjusdam    sanguine   re- 
Galf.  Mon.  spersa  apparuit,  et  secuta  est  dira  bominum  mortalitas.    Eodem  Arthur 
X1-    ■  tempore   rex   Artburus,    cum   summa    festinatione  Britanniam  lands  at 

veniens,  in  Rutupi  portu,  qui  modo  Sandicum  dicitur,  appli- ,  1C  "  , 
care  disposuit ;  cui  applicanti  Modredus  maxima  stipatus  mul- 
titudine  obvians,  stragem  non  minimam  applicantibus  dedit ; 
corruerunt  enim  in  ilia  die  Auguselus  rex  Albania?,  et  Wal- 
guanus  nepos  regis,  cum  innumerabilibus  aliis.  Sed  tandem 
cum  labor e  maximo  Artburus  cum  suis  applicuit ;  delude  bostes 
acriter  invadens,  Modredum  et  ejus  exercitum,  non  mediocriter 
laceratum,  in  fugam  coegit;  qui  suis,  ut  potuit,  resociatis  p.  78. 
nocte  sequent!  Wintoniam  ingressus  est.  Cumque  ista  Guen- 
bumaraB  regina?  nuntiata  fuissent,  ad  urbem  Legionum  con- 
stanter  aufugit,  atque  in  monasterio  Julii  martyris  inter  mo- 
Id.  xi.  2.  niales  babitum  religionis  Buscepit.  Artburus  vero  furibundus 
Wintoniam  properans,  Modredum  infra  eandem  jam  ingressum 
obsedit ;  mane  autem  facto,  agminibus  dispositis,  Modredus 
civitatem  egressus  regem  acriter  invasit.  Facta  est  autem  ex 
obstantibus  csedes  non  minima,  sed  Modredus  tandem  campum 
deserens  versus  Cornubiam  iter  arripuit.  Artburus  itaque 
ilium  insecutus,  super  flumen  Camblam  Modredum  invenit ;  at 
ille,  ut  erat  omnium "  audacissimus,  catervis  dispositis  in  regem 
et  ejus  exercitum  audacter  irruit,  mori  potius  affectans  quam 
bostibus  cum  dedecore  terga  dare.     Denique,  illis  bine  et  hide 


1  reginamque acceperat']   I       -  omnium]  hominam,  O.  "W". 

om.  O.  W.  I 


242 


MATTH^EI    PARISIENSIS 


A.D.  541.  concurrentibus,  cruorera  non  minimum  utrobique  diffundunt,  Galf.  Mon. 
gemitusque  morientium  viventibus  audaciam  contulerunt ;  X1- 2- 
postquam  autem  multum  diei  consumpsissent,  irruit  tandem 
Arthurus  in  turmam  ubi  Modredum  sciebat,  et  viam  gladiis 
faciens  tristissimam  ca3dem  ingessit.  Cecidit  enim  nebulo  ille 
Modredus,  et  cum  eo  Saxones  Cbeldricus,  Elafius,  Egbritbtus 
et  Bruningus,  necnon  et  multa  milia  cum  eis,  atque,  favente 
Deo,  Artburo  victoria  cessit.  Sed  et  inclitus  ille  rex  Artburus 
letaliter  vulneratus  est,  qui  illinc  ad  sananda  vulnera  sua  in 
insulam  Avalonis,  qua3  nunc  Glastonia  dicitur,1  est  evectus. 


Deatli  of 
Modred. 

Arthur 

mortally 

wounded. 


Legend  of 
Arthur's 
still  living;. 


Siege  of 
Saragossa 
by  Clo- 
thaire  I. 


De  dubia  morte  Arbhwri. 

Anno  gratis  dxlii.    Rex  Artburus  de  vita  desperatus,  bosti-  Id. 
bus  interfectis,  Constantino  cognato  suo,  filio  videlicet  Cadoris 
ducis  Cornubias,  diadema  Britannia?  concessit ;  unde,  quoniam  (Not  in 
de  morte  Arthuri  vel   ejus    sepultura   bistoriee   nibil  referunt,  Gait.  Mon.) 
gentes    Britonum    ipsum    adbuc    vivere    fabulose    contendunt. 
Eodem  anno,  Lotbarius  rex  Francorum,    obsessa   in   Hispania  Sigebert, 
civitate   Caasaraugusta,  cives  Deurn   exorantes,2  tunicam   beati  co  •      **• 
martyris  Vincentii  circumtulerunt,  quam  rex  ab  eis  pro  munere 
accipiens,  ad  propria  remeavit. 


Rising  and 
death  of 
Modred's 
sons. 


Nota  de  ecclesia  Sancti  Ampliibali  magistri  Sancti  Albani. 

Anno  gratias  dxliii.  Duo  filii  Modredi  insuiTexerunt  in  regem  Galf.  Mon. 
Britonum  Constantinum,  volentes  patrem  vindicare,  qui  Saxoni-  X1-  ^>  4- 
bus  confcederati  praalia  plurima  commiserunt.  Quos  tandem 
Oonstantinus  in  fugam  pulsos,3  unum  Wintoniaa  in  ecclesia 
Sancti  Ampbibali  ante  altare  trucidavit ;  alteram  vero  Londo- 
niis,  in  quorundam  fratrum  ccenobio  absconditum,  crudeli  morte 
damnavit. 


Herculanus 
II.,  bishop 
of  Perugia, 
martyred. 
Death  of 
Wihtgar, 
•who  is 
buried  at 
Caris- 
brooke. 


Nota  divinum  miraculum. 

Anno   gratia?   dxliv.      Herculianus,    Perusinus    episcopus,    a  Sigebert, 
Totila    rege  Ostrogotborum,    capite    amputato,    martyrizatur ;  co  '        ' 
cujus  caput  post  mortem  ejus  corpori  unitum   invenitur.     Eo-  Hen.  Hunt, 
dem   anno   Witbgarus,    "Wectas    insula?   princeps,    obiit,    et  se- 1K  ?• '12d> 
pultus    est    in    loco    qui    de    nomine    ipsius    Witbgares-berib 
appellatur. 


qua: 
Mon. 


dicitur]  Not  in  Galf. 


West,  inserts  persequens. 


CHRONICA   MAJORA. 


243 


Be  rege  Britonum  Aurelio. 

„.  Anno  gratias  dxlv.    Sanctus  Remigius,  Remensis  arcbiepisco- 

coT  104'      Pus'  ^n  Domino  qnievit.     Per  idem  tempus  rex  Britonum  Con- 

Galf  Mon    stantinus  obiit,  et  infra  Choream   gigantum   sepultus  est ;    cui 

xi.  4.  successit  Aurelius    Conanus,  mira3  probitatis  juvenis,  et  ipsius 

Id.  xi.  5.      nepos,    per    omnia    diademate    dignus,    nisi    civilis    belli   foret 

amator.     Nempe  avunculuro.  suum,  qni  post  Constantinum  reg- 

nare  debuerat,  in  carcere  posuit,  duobusque  filiis  ejus  peremptis 

regnum  obtinuit,  et  triginta  annis  regnavit.1 


A.D.  545. 
Death  of  S. 
Remigius. 
Death  of 
Constan- 
tine. 
Aurelius 
Conan 
succeeds. 


Marian. 
Scot.  col. 
741. 


Sigebert, 
col.  104. 


Vigilms  Papa  exilio  pellitur. 
Anno  gratia?  dxlvi.     Vigilius  Papa  a  Justiniano  imperatore  Exile  of 
exilio  pellitur,  eo  quod  Anthimum  ba?reticuni  ad  suum  episco-  S?P®. 

. •      a  1     .,  VlglllUS. 

patum  -  noiuit  revocare.  & 

Nota. 
Anno   gratia?   dxlvii.     Albuinus,    res   Longobardorum,    Cui-  Cunimund, 
mundum,  regem  Gepidarum,  bello  peremit.     Ex  cujus  [capitis]  km&.  ° 
testa  cipbum  sibi  ad  bibendum  i?aravit,  filiamque3  ejus  capti-  sjaj^  ^  ' 
vam  secum  adducens  mati'imonio  sibi  copulavit.  Alboin. 


Hen.  Hunt. 
p.  712  e. 

Libellus  de 

regibus 

Saxonicis, 

p.  209  (ed. 

Hinde, 

Surt.  Soc. 

51). 

Hen.  Hunt. 
p.  713  a. 


Sigebert, 
col.  104. 


Regnum  Norlianhumhrorum  initium  sumpsit. 

Anno  gratia?  dxlyiii.  Regnum  ISTorthanbumbrorum  exordium 
sumpsit.  Cum  enim  proceres  Anglorum  magnis  laboribus  et 
continuis  patriam  illam  subjugassent,  Idam,  juvenem  nobilis- 
simum,  regem  sibi  unanimiter  pra?fecerunt.  Genuit  autem  ex 
regina  sua  sex  filios,  Ad  dam  scilicet  et  Elricum,  Tbeodoricum, 
A.tbelricum,  Osmerum,  et  Tbeodfredum.  Pra?terea,  ex  concu- 
binis  alios  sex  filios  generavit,  Ogam  videlicet  et  Aliricum, 
Eccam,  Osbaldum,  Segor,  et  Sogotberum.  Isti  omnes  venerunt 
in  Britanniam  cum  navibus  sexaginta,  et  apud  Plemesburc  ap- 
plicuerunt.  Regnavit  autem  Ida  annis  duodecim,  et  castellum 
de  Baenburc  construxit,  quod  prius  ligneis  palis,4  postea  muro, 
circuivit. 

Genealogia[m]  vero  ejus  sequentia  declarabunt. 


Origin  of 
the  king- 
dom of 

North  urn- 
bria. 

Ida's 
children. 
They  land 
at  Flam- 
borough. 

Bam- 
borough 
castle  built 
by  Ida. 


Id. 


Gontinuatio  Mstorice. 
Anno  gratia?  dxlix.     Augericus,  Yirdunensis  episcopus,  sane-  Augeric, 
tate  refulsit  insignis.  Verdun^ 

Nota  continuationem. 
Anno  gratia?  dl.     Sambucus  arbor  in  Italia  grana  et  fructus  Miraculous 


vitis  portavit. 


alder  tree. 


1  triginta  .  .  .  regnavit]  secundo 
regni  sui  anno  defunctus  est.  Galf. 
Mon. 


-  i.e.  Constantinople. 
:i  Rosmunda. 

4  ligneis  palis]   sepe,  H.  H. 
Q  2 


244 


MATTH^I   PAPJSIENSIS 


A.D. 551. 


Quintet  synodus  celebratur. 


Fifth  Anno   gratiffi    dli.      Quinta  synodus  universalis  Constantino-  Sigebert, 

general        polim  celebratur.     In  qua1  epistola,  quselbse2  dicitur,  erroris  ccn-  104- 
council.        plena  reprobatur,  et  Theodorus,3  personam  Mediatoris   Dei   et 

hominum   in  duabus   substantias  separans,  ad  impietatis  perfi- 
History  of   diam    cecidisse    convincitur    et    damnatur.4     Eodem  anno    Jor- 
Jornandes.  danus  episcopus  bistoriam  suam  terminavit.     Per  idem  tempus  Hugo  de 
Treatment   Justinianus  Augustus,  ab  Antbimo  ba3retico  seductus,  ccepit  a  »•  Victore, 
of  Pope       g(je  catbolica  declinare  ;  misit  namque  uxor  ejus  Theodora  ad  Dr;or  jx"  4 

igi  ius  y  papam  YigiHumj  mandans  ut  Anthimum  revocaret.  Fuerat  (Migne, 
and  Theo-  enim  Constantinopolitanus  episcopus,  et  a  Papa  Agapeto,  eo  clxxvii. 
dora.  quod  haareticis  favebat,  degradatus  ;  et  quia  Papa  Vigilius  ilium  coy  26' 0 

revocare  distulit,  vi  compulsum  ad  se  venire  fecit;  quern  dum  ontii. 

maximis    afficeret   injuriis,    fertur  ei  dixisse   Papam  Vigilium, 

"  Ut  video,  non  me  fecerunt  ad  se  venire  Justinianus  et  Tbeo- 

"  dora,  sed  Dioclitianus  et  Eleutberia." 


Tapa. 

Pope  Anno  gratiaa  dlii.     Post  Vigilium,  Pelagius  sedit  in  cathedra  Id. 

Pelagius  I.  Romana   annis    quatuor,    mensibus   decern,    diebus    octodecim ; 
Miracle  in    cessavit  sedes   mensibus   [sex].5     Eodem  anno   puer  quidam  in  Sigebert, 
the  case  of  Oriente,  Alius  Judaaorum,    cum  a    coaavis    suis,    Christianorum  co'-  104- 
a  converted  q\[[s>    ac^   hoc   inductus   fuisset,    ut   in    ecclesia  matris  Domini 
corpus  Christi  et  sanguinem  susciperet,    propter    hoc   a   patre 
suo  in  fornacem  ardentem  projectus,  illaesus  inde  a  Christianis 
extractus  est,  asserens  quod  mulier,  quas  in  ilia  ecclesia  puernm 
tenens  depicta  erat,  pallio  suo  fiammas  a  se  efflavisset. 


De  Sancto  Mauro. 

S.  Maurus,      Anno  gratiee  dliii.      Sanctus  Maurus,  beati    Benedicti   disci-  S.  Fausti 
™      \    ■      pulus,  virtutibus  [et]  miraculis  praeclarus  habetur.     Cujus  ad-  ^lta  ?• 
of  the '         ventum  cum  vir  nobilis,  nomine  Florus,    ad  partes   Gallicanas    "  ,  Vct  J3" 
cognovisset,  venit    ad   eum,    et  locum  ei  opportunum  ad  con-  Sanctorum 
struendum   monasterium    devotus   ostendit;  quod  vir  Dei  cum  15  Jan.). 
vix  annuisset,  artificibus  congregatis,  opus  incepit  et  perfecit. 
Florus  vero   filium   suum   Bertulfum  beato  Mauro  ad  erndien- 
dum  tradit ;    cujus    exemplum    nobiles    multi    insecuti,    locum 
ilium  memorabilem  reddiderunt. 


of  the 
monastery 
of  Glan- 
feuil  (S. 
Maur-sur- 
Loire). 


1  qua]  ipsa,  W. 

-  Iba\  ibi,  A.  W.  West.    This  is 
lbas,  bishop  of  Edessa. 

3  i.e.  Theodore  of  Mopsuestia. 


4  et  damnatur']  Interlined  by  the 
compiler. 

5  sex]  so  W.  West,    tres  in  Anas- 
tasius. 


CHRONICA   MAJOEA.  245 

Nota  asjperitatem  Injemis,  quce  aves  edomuit.  A.D.  554/ 

Sigeberf,  Anno  gratis  dliv.    Hyems  nive  et  glacie  ita  exasperatur,  ut  Severe 

col.  105.      ayes  et  fera3  indomita?  manu  capi  possent.  "winter. 

Item. 

Id.  Anno  gratia3   dlv.     Quasi    species   lancea[rum]  in  aere  visas  Prodigy, 

sunt  a  septentrione  usque  in  occidentem. 

Medardus  martyr izatur. 

Id,  Anno  gratia?  dlvi.     Sanctus  Medardus,  Noviomensis  episco-  Death  of 

pus,  virtutibus    insignis    migravit    ad   Dominum,    et    Suesionis  S.  Medard, 

sepelitur.  Jf  hoP of 

1  ISJoyon. 

Continuatio. 

Id.  Anno  gratia?  dlvti.     Radegundus  regina,  uxor  quondam  Lo-  S.  Kade- 

tharii    regis    Francorum,    mutata    veste,    sanctitatis    nobilitate  gundes. 
Probably  a  claret.     His    quoque    diebus    sa?pe   fiebant  conflictus  inter  Bri-  Battles  be- 
summary  of  tannos  et  Anglos,   atque   multis   bine  et  inde   peremptis,   nunc  tween  the 
Galf.  Mon.   oiyeg  nunc  hostes  yincebant_  Britons  and 

xi.  8.  Angles. 

Sanctus  Ch'egorius  Roma)  enltuit  insignis. 

Sigebert,  Anno    gratia?    dlyiii.     Gregorius,    filius    Gordiani    senatoris,  S.  Gregory 

col.  105.       Roma?  adolescit,  qui,  de  patrimonio  proprio  sex  monasteriis  in  tne  Great. 

Sicilia  fundatis  et  septimo  Roma?  in  domo  sua,  ex  pra?tore  ur- 

bano  factus   est  monacbus,  qui  sapientia,  scientia,  doctrina,  et 

sanctitate  enituit  insignis. 

Kineric  defuncto,  Ceaulinus  successit. 

Hen.  Hunt.      Anno    gratia?   dlix.     Kineric,    rex  Occidentalium    Saxonum,  Death  of 

p.  713  b.      def'unctus  est,  et  regnavit  pro  eo  Ceaulinus  filius  ejus  triginta  ^ynnc- 

Ceawlin. 
annis. 

Begnum  Norhanhumbrorum  divisum  est. 

Division 
Lib.de  Anno  gratia?   DLX.     Defuncto  Ida   rege  Nortbanbumbrorum,  of  the 

reg.  Saxon.  regnum  illud  in  duo  regna   divisum  est.     Siquidem  Elle  filius  kingdom 

&,      Vrr-      Yffae,  ducis    strenuissimi,  in    Deira   resrnare   incepit,  et   regno  °  -iu°,rtil_ 
I1  lor.  Wig.  '  ,.  ...  .  -att  umbna. 

p.  525  b.      tale  nomen  dedit  et  annis  triginta  in  eo  regnavit.     Adda  vero,   ™      f 

filius    Ida?,    in  regno   Berniciorum   patri   successit,  et    septem  Deira. 

annis  regnavit.      Iste    est    Elle   rex    Deirorum,  de  quo  in  vita  Adda  king 

beati  Gregorii  Papa?  fit  mentio,  sicut  subjecta  docebunt.  ofBernicia. 


246 


MATTHiEI   PAR1SIENSIS 


A.D.  560. 


JSfota  miraculum. 


A  Jew  Eodem  anno  Judasus  qtiidam  imaginem  Salvatoris  de  ecclesia  Sigebert, 

stoned  who  fur^m  surripiens,  clam  illam  in  domum  suam  detulit,  eamque  c°b  1°5- 
burn  an        *e^°  transfixit ;    cumque    earn   flammis    cornburere   vellet,    sese 
image  of      iniaginis    sanguine    cruentatum   videns,   praa    stupore   earn   ab- 
theSaviour.  scondit ;  quam  Cbristiani  requirentes,  et  per  vestigia  sanguinis 

invenientes,  earn  sanguinolentam  receperunt,  Judaeum1  lapi- 
iEthel-  daverunt.  Eodem  anno,  Ethelbertus,  res  magnus  Cantuari- 
berht,  king  orum,  secundum  quosdarn  regnare  incepit,  quibus  etiam  Beda2 

consentit ;     veruntamen     aliorum3    sententia    probabilior     esse 

videtur. 


Hen.  Hunt, 
p.  713  c. 


of  Kent. 


Sanctus  Brandanus  claruit. 


S.  Bren- 
dan. 


Anno  gratiaa  dlxi.     Sanctus  Brandanus  in  Scotia  claruit,  qui  Sigebert, 
Fortunatas4    Insulas    septennali   navigatione   requirens,    multa co  •  105- 
S.  Malo.      relatu    digna   vidit,    a    quo   Macutus    regulariter    educatus,    et 
ipsius  navigationis  socius,  in  Britannia  miraculis  et  sanctitate 
refulsit.     Qui  a  Britannis  exacerbatus,  eis  rnaledicens  ad  Gallos 
transiit,  ubi    sub   Leontio,  Sanctonum    episcopo,  multis  virtu- 
tibus    claruit.     Britannos    vero    propter    suam    maledictionem 
variis  cladibus  addictos,  data    rursum  benedictione   sanavit  et 
Sampson,     absolvit.     Per  idem  tempus,  Samson,  Dolensis   archiepiscopus,  Id.  a.  566, 
archbishop  et    successor    Sancti    Samsonis    qui    de    Britannia   Majori    ad co^  106- 
ot  Dole.       Minorem  Britanniam  5  transiit,  claret  sanctitate  et  doctrina. 


A  moun- 
tain falls 
into  the 
Rhone. 


JSfota  mugitum  montis. 

Anno  gratiae  dlxii.    In  Gallia  mons,  super  Bodanum  fluvium  Id. 
multis  diebus  dans  mugitum,  tandem  ab  alio  monte  sibi  vicino 
discissus,  cum   ecclesiis    et   domibus,  bominibus    et   bestiis,  in 
Bodanum  prascipitatus  est. 


Nota. 


Priscian.         Anno  gratiae  dlxiii.     Eloraerunt  Bomee  Priscianus  Gramma-  Paulus 
Arator.        ticus,  et  Arator  subdiaconus,  qui  Apostolorum  Actus  versibus  ^iaconus 
Fortunatas.  hexametris  peroravit.     Floruit  etiam  Fortunatus,  vir  egregius,  Longobard 


His  life  of 
S.  Martin. 


"  Ingenio  clarus,  sensu  celer,  ore  suavis," 


468. 


>5,  col. 


qui   ab    Italia   Turonis   veniens,   actus   beati  Martini   quatuor  id.  ii.  13. 


1  O.  W.  ins.  vero,  as  Sigebert. 

2  i.e.  H.  E.  ii.  5,  p.  154  a. 

:i  aliorum]    i.e.    A.-S.    Chron. 


565  ;   Flor.  Wig.  p.  525  c.     These 
last  clauses  are  original. 

4  Fortunatas']  fortunatus,  A. 

5  Britanniam']   om.  W.  West. 


CHKONICA  MAJORA.  247 

libris  heroico  metro  digessit ;    indeque  assumptus,  Pictavorum  A.D.  563. 

est  ordinatus  episcopus. 
Sigebert,  -Anno    gratia?    dlxiv.      Lothario    rege    Francorum    defuncto,  Death  of 

co  .    06.      quatuor  filii  ejus  regnum  inter   se   diviserunt,  quorum  primo-  Clothaire. 

genitus  Chilpericus  regnavit  annis  viginti  tribus.  Chilperic. 

Justinus  imperator. 

Id.  Anno  gratiae  dlxv.     Justinus  junior,  Eomanum  adeptus  im-  Justin  II. 

perium,    annis    duodecim    imperavit.     Quo    etiam   anno    signa  Signs  in 
multa  in  sole  et  luna  apparuerunt.  the  sun  and 

moon. 

Pa/pa. 

Vit.  Pontif.      Anno   gratia?   dlxvi.      Johannes    sedit    in    cathedra   Komana  p0pe  John 

annis  duodecim,    mensibus   undecim,  diebus  viginti  septem,  et  III. 

Flor.  Wig.  cessavit  sedes  mensibus  decern  et  diebus  tribus.     Eodem  anno  S.  Colum- 

p.  525  c.      Sanctus    Oolumbanus,    de    Scotia  veniens,  in    Britannia    clarus  Dan- 

e-19  UDt  na^etur-      Eodem   anno    Ethelbertus,    Ermerici    filius,  regnum  ^thel- 

Cantia?  suscipiens,   quinquaginta  sex    annis   illud   gloriosissime  berht  king 

Beda,H.E.  gubernavit.     Hie  regum  Anglia?   potentissimus,  usque  ad  con-°fKent- 

l.  25,  p.  ^    finium    Hnrubra?    fluminis,     quo    meridiani    et    septentrionales 

„      *Vi,u'  populi  dirimuntur,  imperii  sui  fines  extendens,  omnium  illarum 
3,  p.  lol  c.  .  '        L  .     .         .  . 

provmciarum  gentibus  strenuissime  imperavit. 

Glajppa  rex. 

Flor  Wig 

p  525  b  &"       Anno    gratia?    dlxyii.      Defuncto    Adda    rege    Berniciorum,  Glappa 

Sigebert,      Glappa  regnavit    pro    eo    quinque    annis.      Eodem   anno  hasta?  ^mo.°( 

col.  106.      ignea?  in  aere  visas   sunt,  protendeutes   irruptionem  Longobar-  T,     ,. 

t i  .     t,   ,.  Prodigy, 

dorum  m  Italia. 

Nota  pugnam. 

Hen.  Hunt.      Anno  gratia?  DLXVlII.     Ceaulinus  rex  Westsaxonum,  et  Cutha  Battle  of 
p.  /13e.      frater  ejus,  causis   compellentibus,    contra   Ethelbertnm  regem  Wimble- 

Cantia?  pugnaverunt ;    ubi  Ethelbertus,  duobus   comitibus  suis      n" 

interfectis,  ipsemet  in  fugam  conversus  est. 
Flor.  Wig.       Anno   gratiae    dlxix.      Defuncto    Glappa    rege    Berniciorum,  Kino-s  0f 
p.  525  b.      regnavit  pro  eo  Theodwaldus  uno  anno.  Bernicia. 

Id.  Anno  gratia?  dlxx.    Frethewlfus  regnavit  in  Bernicia1  septem 

Sigebert,      annis.     Eodem  anno  Armenia?  gentes  fidem  Christi  susceperunt,  Armenia. 
J?;      'j      et  abbas  Wandregisilus  natus  est. 


Monte,  col. 
414. 


dregesil. 


Bernicia]  Deira,  A.  C.  D.,  though  correct  in  the  year  577. 


248 


MATTHJEI   PARISIENSIS 


A.D.  571. 

Paschal 
Cycle. 

Uffa  reigns 
in  East 
Anglia. 
Gregory  of 
Tours. 


Nota  de  cyclo. 

Anno  gratise  dlxxi.      Completus  est  cyclus  unus  sancti  Pas- 
chas    annoruni    quingentorurn   viginti    duo,"'    ex    quo    Dominus 
noster  Jesus  Christus   crucifixus   est,  indictione   septima,  anno 
secundum  Graacos  a  creatione2  niundi  quinquies  milesinio  lxxv.  Hen.  Hunt. 
Wffa  in  Est-anglia  regnat.  p.  714  a. 

Anno  gratia^  dlxxii.     Gregorius,  Turonensis   episcopus  ordi-  Sigebert, 
natus,  sanctitate  refulsit  insignis.  c°l-  1°?- 


Disputes 

about 

Easter. 

p.  80. 


Nota  miraculum. 
Anno  gratias  dlxxiii.  Hyspani  et  Galli  de  Pascha  celebrando  Id. 
dissentiunt,  Hyspanis  xii.  kal.  Aprilis,  Francis  xiii.3  kal.  Maii 
Pascha  celebrantibus.  Sed  Francos  recte  celebrasse  per  hoc 
divinitus  claruit,  quod  fontes  in  Hyspania,  qui  in  Sabbato 
sancto  Pascha;  ad  baptizandum  divinitus  repleri  solent,  non 
in  Hyspanorum  sed  in  Francorum  Pascha  repleti  sunt. 


Alboin, 
king  of  the 
Lombards, 
murdered 
by  Ros- 
munda. 


Nota  cijpTmm  de  testa  capitis. 

Anno  gratia3  dlxxiv.  Albuinus,  rex  Longobardorum,  patrem  Id. 
uxoris  suaa  regem  Gepidarum  Cuniniundum  olim  in  bello  pere- 
nierat,  et  ex  testa  capitis  ejus  cyphum  sibi  ad  bibendum  para- 
verat ;  cui,  una  dierum,  cum  porrigeret  ad  bibendum,  dicens, 
"  Bibe  cum  patre  tuo,"  ilia,  femineo  accensa  furore,  ilium  in 
lecto  ab  armigero  suo  jugulare  fecit. 


Pope  Bene- 
dict I. 

Gregory 
prevented 
from  going 
to  England. 


Famine 
in  Rome 
stayed  by 
the  em- 
peror Tibe- 
rius II. 


Item  Papa. 

Anno  gratias  dlxxv.     Benedictus   sedit   in   cathedra  Bomana  Vit.  Pontif. 
annis  quatuor,  mensibus    sex,  et   diebus  septendecim.     Ab  isto  Sigebert, 
Papa  Gregorius  ad  prasdicandum  Anglis  abire  permissus,  sed,  c0  •  108- 
populo  tuinultuante  retractus,  levita  septimus  est  ordinatus. 

Nota  famem. 

Anno  gratias   dlxxvi.     Fame   Bomam   urgente,  multi  Boma-  Id. 
norum  ad  Longobardos    confugiunt ;    sed   Tyberius    postea  im- 
perator,  missa   ab  iEgypto   frumenti   copia,   Bomam   ab  inedia 
liberavit. 


1  duo']  quatuor,  O.  W.  There  is  | 
some  confusion  here,  as  the  cycle 
consists'of  532  years.  See  Bede,  De 
rationam  tempore,  capp.  47,  65. 
Marian.  Scot.  col.  736. 


2  creatione]  traditione,  A. 

3  xiii]  xiv.,  O.W.  West.,  as  Sige- 
bert. 


CHRONICA  MAJOEA.  249 

Tiberius  imperator.  A.D.  577. 

Sigebert,  Anno   gratia?   dlxxvii.     Tyberius,    Eomanum    adeptus    impe-  Tiberius  II. 

col.  108.      rium,  annis  septem   imperavifc;    qui  quoniam  in  pauperes  libe-  emperor, 
ralis  fviit,  Deus  ei  multos  tkesauros  invenire  concessit.     Eodem  Kings  of 
Lib.  de         anno,    defuncto    rege      Berniciorum    Fretkewlfo,    Theodoricus  Bernicia. 
reg.  Saxon.  successit  annis  septem. 
p.  209.  1 

Continuation 

Sigebert,  Anno  gratia?  dlxxviii.     Sanctus  Germanus,  Parisiensis  '  epi-  S.  German, 

col.  108.       scopus,  suo   obitu   ca?lestia   decoravit.     Eodem  anno,    defuncto  bishop  of 
Galf.  Mon.  rege    Britonum   Aurelio    Conano,  Vortiporius    successit    tribus  "ans; 

annis ;    qui,  Saxonibus   infestus,  multotiens   de  eis  laudabiliter     or  1Vore' 

triumphavit. 
Hen.  Hunt.      Per  idem  tempus,  post  Wffam  regem  Orientalium  Anglorum, 
p.  714  a.      a  qU0  reges   illius   provincia?  Wffingas   dicuntur,   Titilus  filius  Titilus 

ejus    regnum    suscepit.      Erat   autem   Titilus    pater  Redwaldi,  king  °f 

Flor.  Wig.   qui  a  Wodenio  decimus  fait.  ^astr. 

p.  628.  Angha. 

Papa. 

Vit  Pontif      Anno  gratia?   dlxxix.      Pelagius    sedit    in   cathedra   Eomana  Pelagius II. 
annis  decern,   mensibus    octo,  diebus   decern,  et    cessavit  sedes  P°Pe- 
mensibus  sex  et  diebus  viginti  qainque. 

Ceaulinus,  rex  Westsaxonum,  multa  castra  cepit. 

Sigebert,  Anno  gratia?  dlxxx.     Ignis   per   caelum  discurrere  visus  est.  Lightnings, 

col.  109.      jj-g  2  vero    (Jiebtis    assidua?    fiebant   inter  Britones    et  Saxones 
Men.  Hunt,  irmptiones ;     Ceaulinus 3    enim    cepit   Bedeanforde    castellum, 

p.  714  A,  B.  ..... 

quod  modo  Bedefort  nuncupatur,  cum  aliis,  videlicet,  Lienberi,  Conquests 
Ailesberi,  Bensintune,  Heinesham,  Gloverniam,  Cirencestriam,  of  Ceawlin. 
et  Batkoniam,  et  magnificatum  est  nomen  ejus  vebementer. 

Rovice  decretum  est,  ut  novem  tantum  prcefationes  ad  missas 
dicantur. 

Sigebert,  Anno  gratia?  dlxxxi.     Papa   Pelagius    decrevit  novem   pra?-  Decree  of 

col.  109.      fationes  tantum  ad  missas  debere  decantari,  cassatis  cotidianis,  Pelagius  II. 
Galf.  Mon.  qua?  dici  solebant.     Eodem  anno,  defuncto  rege  Britonum  Vor- 
xl"  tiporio,  successit  Malgo,  vir  pulcberrimus,  probitate  pra?clarus,  Malgo  king 

armis  robustus,  et  supra  modum  largus ;  sed,  sodomitana  peste  °J  . 
dissolutus,    Deo    et    hominibus    sese    exbibuit    odiosum.     Hie 
etiam  sex  comprovinciales  oceani  insulas  potenter  subegit. 

1  Parisiensis^  Pariacensis,  A.  3  It  is  Cutha  -whom  H.  H.  says 

2  His  .  .  .  irruptiones"}   Due  to  the      took  Bedford  Castle,  &c,"  Ceaulini 
compiler.  "  anno  xii.,"  whence  the  error. 


250 


MATTH^I   PA1USIENSIS 


A.D.  582. 

S.  Gregory 
writes  on 
Job,  and 
confutes 
Eutychius. 


Miracle  at 
Tours. 


Gregorius  doctor  Uhrwm  moralium  composuit. 

Anno  gratiaa  dixxxii.  Gregorius  doctor,  a  Papa  Pelagio  Sigebert, 
Constantinopolim  directus,  libros  moralium  in  Job  composuit,  co^  109- 
et  ibidem  Euticium,  Constantinopolitanum  episcopum,  male  de 
resurrectione  dogmatizantem,  qui  corpus  bumanum  in  ilia 
resurrectionis  gloria  impalpabile  ventis  aereque  subtilius  esse 
venturum,  in  imperatoris  praasentia  confutavit,  et  illo  non 
multo  post  mortuo  penitus  extinxit. 

Anno  gratias  dlxxxiii.     Turonis  de  pane  altaris  fracto  verus  Id. 
sanguis  effluxit. 


Mauricitis  imperator. 

Anno  gratias  dlxxxiv.     Tyberio  Caasare   in  amentiam1  verso  j,j 
Maurice       et  mortuo,  Mauricius  annis  viginti  duobus  [imperavit].     Eodem  Hen.  Hunt, 
emperor.      anno,  rex   Westsaxonum    Ceaulinus    et    frater    ejus    Cutbwinus  p.  714  b. 
Battle  of     bellum    cum    Britannis    commiserunt    apud   Fritbenleiam,   ubi 
Iretberne.   Cutbwinus  graviter    oppressus   et    peremptus    est.     Victi    sunt 
igitur  Angli  et  fuga?  dati. 


Kingdom 
of  Mercia. 


Nota  octo 
Anglorum 
re^na. 


Regnum  Merciorum  initium  sumpsit,  cujus  rex  primus 
Creoclda  fuit. 

Anno  gratiaa  dlxxxv.     Regnum  Merciorum  initium  sumpsit,  Id. 
quod  primus    omnium    Creodda  tenuit.      Incboata    sunt   igitur 
boc  tempore  omnia  Anglorum  sive  Saxonum  regna. 

Quaa  octo  numerantur ;  regnum  videlicet  Cantias,  cujus  caput 
est  civitas  Doroberniae ;  regnum  Australium  Saxonum,  id  est, 
Sutbsex,  cujus  caput  civitas  Ciscestriaa ;  regnum  Orientalium 
Saxonum,  id  est,  Eastsexe,  cujus  caput  est  civitas  Londoniarum ; 
regnum  Orientalium  Anglorum,  id  est,  East-anglia,  cujus  caput 
Nbrwicum ;  regnum  Westsaxonum  sive  Occidentalium  Saxonum, 
cujus  caput  est  civitas  Wentana,2  quaa  modo  Wintonia  dicitur ; 
regnum  Merce,  sive  Middel-anglia,  cujus  caput  est  Dorke- 
cestria,  nunc  vero  Lincolnia;  regnum  JSTortbanbumbrorum, 
cujus  caput  est  Eboracum.  Hoc  regnum  modo  in  duo  dividitur, 
sicut  supra  dictum  est. 


Caretius 
king  of 
Britain. 


JBritones,  patriam  suam  deserentes,  in  WalMa/m  successerunt. 

Anno  gratia?  dlxxxvi.     Malgoni,  Britannorum  regi,  Karetius,  Galf.  Mon. 
civilium  amator  bellorum,  successit,  Deo   et  Britonibus  inimi-  xi-  8- 
cus ;  cujus  inconstantiam  reges  memorati,  Anglorum  videlicet 


1  amentiam.']  Armeniam,  Sigebert, 
as  the  Histor.  Miscell.  xix.  5. 


-    Wentana]  Wentaria,  A. 


CHRONICA   MAJORA.  251 

Galf.Mon.  et  Saxonum,  comperientes,  insurrexerunt  unanimiter    in    eum,   A.D.  586. 

x*-  s-  et  post  pra?lia  multa  fugaverunt   eum  a  civitate  in  civitatem, 

donee  ad  ultimum   commisso   pra?lio   ipsum   ultra  Sabrinam  in 
Walliam  fugaverunt.     Clerici   vero   et   sacerdotes,  mucronibus  Sacerdotes 
imdique  micantibus  ac  flammis  in  ecclesiis  circumquaque  ere-  ^s  ^  ' 

Id.  xi.  10.    pitantibus,  omnes  simul   in   exterminium   pellebantur.      Seces-  exilium 

serunt   itaque    Britannorum    reliquiae  in   occidentalibus    regni  pelluntur. 

partibus,  Oornubia    videlicet    atque  Wallia,   maximam    insula? 

partem    relinquentes ;     unde    crebras     et    ferales    irruptiones, 

sine   intermissione,    bostibus   inferebant.     Tunc    arcbipra?sules,  Episcopi 

Tbeonus  Londoniensis  et  Tbaodiceus   Eboracensis,  cum   omnes  -^.''ltannia? 

,     .  .,.,,.  ,  ,  .,.  ,  visaecclesi- 

ecclesias    sibi    subditas    solo    tenus    destructas    vidissent,    cum  arum  deS0- 

pluribus  ordinatis,  qui   in   tanto    discrimine  superfuerant,  cum  lationecum 
reliquiis    sanctorum    in    Cambriam    diffugerunt,    timentes    ne  reliquiis 
barbarorum  irruptione   tot   et   tantorum   sacra  ossa  veterum  a  Xambriam 
memoriis    hominum    delerentur,    si     ipsa    imminenti    periculo  fU(rerunt. 
minime  subtraxissent.    Plures  etiam,  Armoricanam  Britanniam i 
petentes,  totam  ecclesiam   duarum2  provinciarum,  Loegria?  vi- 
delicet et  Northanhmnbria?,  a  conventibus  suis  viduatam  dese- 

(Not  in       ruerunt3  et  inanem ;    quibusdam4  vero   sanctorum  corporibus, 
a  •    on-;  qUse  [n  Sepulcris  jacebant  reverenter  occultata,  cumulos  terra? 

superposuerunt,  ne  ab  infidelibus  despectui  baberentur.  Erant  P-  81- 
enim  Anglorum  sive  Saxonum  reges  armis  strenuissimi,  pagani 
atroeissimi,  qui  nibil  potius  quam  Cbristum  et  Cbristianorum 
cultum  subvertere  sitiebant ;  nam  si  qua  ecclesia,  terra  sub- 
jugata,  illsesa  servabatur,  boc  magis  ad  confusionem  nominis 
Cbristi  quam  [ad]  gloriam  faciebant ;  nempe  ex  eis  deorum 
suorum   templa  facientes,  profanis   suis   sacrificiis   sancta  Dei 

Galf.Mon.  altaria  polluernnt.4  Itaque  Britanni  regni  diadema  multis  tem- 
poribus  amittentes,  videlicet5  usque  ad  tempora  Cadwallonis, 
quern  Beda  Cedwallam  vocat,  illam  patria?  partem,  qua?  eis 
remanserat,  non  uni  regi  sed  tribus  tyrannis  subjectam,  civili- 
bus  bellis  sa3pissime  infestare  non  cessabant. 

Besidebant0   igitur    miserrima?  Britonum  reliquia?   in  tribus  ^°.ta  tres 
provinciis,  Cornubia  videlicet,   qua?  cornu  Wallia?  a  quibusdam  provjncias 
dicitur,  eo  quod  in  mare  sese  quasi  cornu  extendat;   Demecia, 
qua?    Australis  Wallia    appellator  ;  Venedocia,  qua?   Norwallia 
nuncupatur.      His    finibus    quamvis  eis  invitis  content!,  a  fide 


1  Britanniam~\   Britannia,  A. 
-  duarum']   dominarum,  A. 
3  deseruerunt]   deserunt,  O.  W. 
4-4  quibusdam   ....   polliierunt] 
This  seems  to  be  due  to  the  compiler. 


5  videlicet  .  .  vocat]  Introduced 
by  the  compiler. 

6  From  this  point  the  rest  of  this 
chapter  and  the  beginning  of  the 
next  seem  to  be  original. 

Q6f- 


252 


MATTH^EI   PARISIENSIS 


A.D.  58  6.  tamen  Christi  nunquani  recesserunt ;  sed  in  hoc  tantum  repre- 
bensibiles  judicantur,  quod  semper  gentem  Anglorum,  et  etiam 
usque  iu  hodiernum  diem,  quasi  per  eos  propriis  finibus  pro- 
scripti,  odio  mortali  perstringunt,  nee  illis  libentius  quam 
canibus  communicare  volunfc.  Sunt  autem  provincia3  illorum 
inexpugnabiles,  videlicet  nemorum  densitatibus  consitae,  altis 
vallata3  paludibus,  prasruptis  tumentes  montibus ;  unde  saspis- 
sime  quasi  mures '  de  cavernis  erumpentes,  gentem  Anglorum 
nequiter  infestant,  nee  aliud  ab  eis  in  bello  nisi  capita  solum 
pro  [redemptione]  requirunt.  Hac  denique  tempestate,  ccclesia 
beati  martyris  Albani,  quas  post  passionem  suaru  miro  tabu- 
latu  lapideo2  atque  ejus  martyrio  condigna  legitur  fabricata, 
dejecta  penitus  cum  aliis  creditur  et  deleta,  donee  per  minis- 
terium  OSes  regis,  angelo  sibi  revelante,  corpus  gloriosi  con- 
fessoris  ac  martyris  inventum  est,  et  monasterium  ejus  denuo 
fabricatum. 


Nota  de 
ecclesia 
Sancti 
Albani. 


Nota  hie 
de  regnis 
Angliae 
antiquis  et 
regibus. 

Limits  of 
the  eight 
kingdoms. 


Nota  distinctiones  regnorum  et  regum  Anglice. 

Subjugata  itaque  Britannia  civibusque  proscriptis,  reges 
Anglorum  sive  Saxonum  terras  undique  occupant,  regna  dila- 
tant,  et,  pro  uniuscujusque  possibilitate,  regnis  suis  limites 
ponunt.  Eegnabant  autem  bis  temporihms  in  insula  octo 
reges,  quorum  nomina  baac  sunt ;  iEtbebertus  videlicet  in 
Cantia.  Oyssa  in  Sutbsexia,  Ceaulinus  in  Westsexia,  Credda 
in  Mercia,  Ekkenwinus  in  Estsexia,  Tytila  in  Est-anglia,  Elle 
in  Deira,  Alfridus  in  Bernicia.  Haac  denique  regna  processu 
temporis  ita  distinguebantur.  Reges  autem,  Cantuariaa  in  sola 
Cantia?  provincia  dominabantur ;  reges  Sutbsexias  in  ilia  tan- 
tum provincia  dominabantur ;  reges  Essexiaa  in  ilia  provincia 
et  in  Middelsexe  dominabantur ; 3  reges  Est-angliaa  in  ISTorthfolc 
et  Sutbfolc  dominabantur,  necnon  in  provincia  Canterbergensi, 
donee  a  rege  Offa  Merciorum  mutilati  sunt;  reges  Merciorum 
dominabantur  in  provinciis  Glovernensi,  Wigornensi,  Ware- 
wicensi,  Cestrensi,  Derebiensi,  Scrobesberiensi,  Notinge- 
bamensi,  Lincolniensi,  Leircestrensi,  Oxoniensi,  Herefordensi, 
Stafordensi,  Norbamtuncnsi,  Buckingeahmensi,  Bedefordensi, 
Huntendunensi,  Cantebergensi,  et  Herefordensi;  reges  West- 
saxonum     dominabantur    in    provinciis  Bercensi,      Dorsetensi, 


Cf.  Flor. 
Wig, 
Append., 
p.  643  a. 
Will. 
Malmesb. 
Gesta  lie- 
gum,  i.  99- 
104,  pp. 
139-141 
(ed. 
Hardy). 


1  mures]  muri,  A. 

2  These  same  words  are  used  in 
speaking  of  the  tomb,  by  the  author 
of  the  Life  of  Offa  II.  (p.  27,  ed. 
Wats,  1640).     Cf.  Bed.  H.  E.  i.  7, 


p.  1 1 5  a.    G  esta  Abbatum  S.  Album 
(Riley),  i.  p.  3. 

3  reges  .  .  .  dominabantur]  om. 
W.  Three  crowns  are  drawn  in  the 
margin  in  A. 


CHRONICA   MAJORA. 


253 


Devenensi,  Sutbantunensi,  Sutberiensi,  Wiltunensi,  Salesbe-  A.D.  586. 
riensi,  Batbonensi.  Istis  igitur  provinciis  inter  sex  reges 
distributis,  quandoque  ad  invicem  bella  civilia  et  plusquam 
Flor.  "Wig.  civilia  commiserunt.  Duo  reges,  qui  sunt  in  Norbanbumbria, 
p.  644  b.  dominabantur  a  magno  flumine  Humbrae  usque  ad  mare  Sco- 
tia? ;  de  bis  auteni  sufficienter  superius  dictum  est. 

His  ita  dispositis,  placuit   dictis   regibus  Britanniam   et  me-  Britain 
moriam  Britannorum  penitus  delere ;    unde  communiter  statu-  now  called 
erunt  quatinus  insula  non  a  Bruto    Britannia,  sed    ab  Auglis1     US dn  ■ 
Anglia  vocaretur. 
Sigebert,  Eodem  anno  rex  Francorum  Guntrannus,  in  venando  fessus,  Legend  of 

col.  110.       dum  in  gremio  sui  armigeri  dormiret  juxta  rivum  aqua3,  vidit  Gontran 

armiger    ex    ore    regis    parvulum    animal    exire ;    cui    volenti  T\1D^  ° 
.  ,.  .  ,,.  .  .        1  ranee. 

1'ivum  transire  nee  valenti  armiger,  gladio  trans  rivum  posito, 

viam  ei   eundi   et    redeundi   paravit.     Quo    iterum   in   os    ejus 

intrante,  expergefactus   rex   et   stupefactus   dixit,  se  per   som- 

nium    super   pontem  ferreum   transisse,  et  sub  monte  quodam 

multos    tbesauros    vidisse,    ubi    cum    secundum   fidem    somnii 

perrexisset,  tbesauros  magnos  invenit,  eosque  acceptos  ecclesia? 

usibus  delegavit. 

Sleclde  rex  Orientalium  Saxonum. 
^  Anno  gratia?  dlxxxvii.     Lotharius    regnavit   in  Gallia  annis  Clothaire 

Hen.  Hunt,  quadraginta    quatuor.      Eodem     [anno],    defuncto    Erkenwino,  II. 
ii.  p.  712  c.  rege   Orientalium    Saxonum,    Sledde    films    ejus,    a    Wodenio  Sledda 
[decimus],2  decern  annis  regnavit  pro  eo.3 


Malmesb 
i.  98,  p.  137 


king  of 
the  East- 
Saxons. 


Flor.  Wig 
p.  639  b. 
Lib.  de 


Item  nota. 

Anno  gratia?  dxxxxviii.  Atbelfridus,  rex  Berniciorum,  Accam,  iEthelfrith. 
filiam  Ella?  regis  Deirorum,  conjugem  accepit,  et  ex  ea  septem  king  of 


oe        filios   processu   temporis   generavit.      Nomina    autem   filiorum  -oermcia. 
p.  209.         nEec  sunt,  Eanfridus,  Oswaldus,  Oswius,  Oslacus,  Oswidus,  Osa,  His  sons. 
Hen.  Hunt,  et  Offa.     Eodem  anno,  Credda  Merciorum  rege  mortuo,  Wibba 
ii.  p.  714d.  flliUg  ejus  successit  tribus  annis.4 

Continuatio.     Sledda  genuit  Sebertum. 
Id.  p.  71 2  c.      Anno    gratia?   dlxxxix.     Sledde,   rex    Orientalium    Saxonum  Birth  of 
ex  filia 5  Ermenrici,  regis   olim 6  Catituariorum,  genuit   Seber-  Sebert. 
turn,  qui  post  patrem  regnavit. 


1  Anglis]  om.  W. 

2  decimus]  om.  A.  O.  W. 

3  pro  eo]  om.  W.  West.  The 
length  of  Sledda's  reign  is  not  given 
elsewhere. 

4  tribus  minis']  This  is  due  to  the 
compiler. 


5  ex  filia]  om.  W.  Her  name  was 
Ricolan.  See  the  Peterb.  Chron.  a. 
604.  She  is  mentioned  as  JEthel- 
berht's  sister  under  a.  604  (p.  260). 

0  olim]  om.  W. 


254 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  590. 
The  king- 
dom of 
Sussex 
falls  to 
Ceawlin. 

Plague  in 
Italy. 

Death  of 
Pope  Pela- 
gius  II. 
Gregory 
archdeacon 
in  Rome. 


Anno  gratiaa  dxc.1  Defuncto  Cyssa,  [rege  Australium 
Saxonum,  regmua  illud  ad]  regem2  Occidentalium  Saxonum 
Ceaulinum  devolutum  est. 

Be  septiformi  letania  a  heato  Gregorio  constituta. 

Anno  gratia?  dxci.     Facto  in  Italia  paene  ultra  fidem  omnium  Sigehert, 

diluvio,  post  multam  rerum  confusionem  subsecuta  est  pestis,  col.  111. 

quae  inguinaria  dicitui',  quae  primuin  omnium  Papam  Pelaginm 

extinxit,  ac  demurn  populum  strage  maxima  devastavit.     Fun- 

gebatur  autem   eodem   tempore   beatus  G-regorius  vice3  archi- 

diaconi  in  urbe  Roma,  qui  pro  tanta  civium  clade  jussit  fieri  Paulus 

septiformem  letaniam.     Septiformis  letania  ideo  dicitur,  qui[a]  Diaconus 

in   loco   primo   fuit    omnis    clerus.  in   secundo   omnes   abbates  ~?e  ^^^ 

.  n  .  ,  ,  .  .      Longob. 

cum  suis  monacms,  m  tertio  omnes  abbatissaa  cum  suis  monia-  ^  24  col. 

libus,  in  quarto  omnes  infantes,  in  quinto  omnes  laici,  in  sexto  526. 

universa?  viduae,  in    septimo   omnes  conjugate.      His  omnibus 

vir  Dei  rite  dispositis  pestem  prasfatam,  iram  [Dei]  mitigando, 

penitus  ab  urbe  detersit. 


Elected 
Pope. 

p.  82. 

The  soul  of 
Trajan  re- 
leased. 

Gregory's 
addition  to 
the  canon. 


Ceolric 
king  of  the 
West- 
Saxons. 

jEthelfrith 
expels 
Eadwine 
and  seizes 
Deira. 


Johannis 
Diaconi 
Vita  S.#< 
Gregorii, 
i.  39,  40. 
Sigehert, 
col.  111. 


Gregorias  Papa. 

Anno  gratiae  dxcii.  Beatus  Gregorius,  populo  acclamante 
cum  clero  Papa  electus,  licet  rnultum  renitens  seipsum  absen- 
tando,  tandem  inventus  intbronizatus  est;  qui  inter  caetera 
pietatis  opera,  Trajani  quondam  imperatoris  animam,  quamvis 
pagani,  a  poenis  inferni  promeruit  liberare.  Antipbonarium 
composuit,  Kyrieleyson  cum  alleluia  ad  missas  cantari  instituit, 
et  in  canone  missae  tria  verba  utiliter  apposuit,  "  Diesque  nos- 
"  tros  in  tua  pace  disponas,  atque  ab  aeterna  damnatione  nos 
"  eripi  et  in  electorum  tuorum  jubeas  grege  numerari." 

Ceolricus  rex  in  regnum  Occidentalium  Saxonum  successit. 
Ellce  Deirorum  regi  Ethelfridus  successit. 

Anno    gratiaa  dxciii.     Ceaulinus    et   frater   ejus    Quicbelmus  Flor.  Wig. 
decesserunt,    et    Ceolricus   Oeaulino    in    regno    Occidentalium  p-  526  b. 
Saxonum     successit    quinque    annis.      Eodem     tempore,    Papa  „n\  zrf*1  ' 
Gregorius  orationem   Dominicam  post  canonem   super  bostiam  gjiebert 
censuit  recitari.     Eodem  anno  Elle  rex  Deirorum  defunctus  est;  col.  111. 
quo  mortuo,  Etbelfridus  rex  Berniciorum,  filium  ejus  Eadwinum  Flor.  Wig. 
regno 4  expellens  Deirorum,  duo  regna  strenuissirne  gubernavit ;  P*         B' 


1  In  W.  the  heading  to  this  year 
is  A  Cyssa  Cicestria. 

'  D.  has  been  altered  to  regnum — 
Ceaulino.  The  bracketed  words, 
which  are  in  0.  W.,  are  omitted  also 


in  C.  D.  There  seems  no  earlier 
authority  for  this  statement.  Comp. 
Hen.  Hunt.  ii.  pp.  711  d.,  719  e. 

3  vice]  vices,  A. 

4  regno]   regnum,  A. 


CHRONICA   MAJOR  A.  255 

Lib.  de        at  Edwinus,  in    exilium   pulsus,  exulavit  cum  Bedwaldo,  rege  A.D.  593. 
re%oqaxon'  Orientalium  Anglorum,  quousque  per  ilium  regno  suo  restitutus  Eadwine 
P'  "     *  est.  restored  by 

Redwald. 

Tunica  inconsutilis  Domini  invenitur. 

Sigebert,         Anno    gratia3   dxciv.     Tunica    Domini  Salvatoris,  in  civitate  Tbe 
col.  112.      Zaphat  non  longe  ab    Jerusalem    confessione    Symeonis    Judsei  noly  coat 

iuventa,    et    ab     episcopo    Gregorio    Antiocbeno    et    episcopis  ,        ■..  . 

Tboma  '  Jerosolimitano    ac    Jobanne "    Constantinopolitano    Je-  Jerusalem. 
Hen.  Hunt,  rosolimis,  in  loco  ubi  crux  Cbristi  veneratur,  posita  est.     Eodem 
ii.  p.  / 1 4  d.  ann0  "VYibba,  rex  Merciorum,  obiit,  cui  successit  Cberlus,  non  Ceorl  king 

filius,  sed  consanguineus  ejus,  decern  annis.3  ofMercia. 

Wisigothorum  rex  ab  Arriana  gravitate  revocatur. 

Sigebert,  Anno    gratia?    DXCV.      Bicardus,    rex    Wisigotorum,    synodo  Eecared 

col.  11-.      sexaginta    duorum    episcoporum    apud    Tboletum    congregata,  king  of  the 

ibique  Arriana  ba?resi  abdicata  et  anatbematizata,  totam  eentem     1S18°    *j 

converted 
illam  in  catbolica  fide  confirmat.  from 

Arianisrn. 

Sancius  Augustinus,  a  Sancto  Gregorio  in  Britanniam  missus, 
regem  Ethelbertum  et  jpopulum  sibi  subjectum  adfidem  Christi 
convertit. 

Beda,  Anno  gratia?   dxcvi.,  qui    est    annus    centesimus  quadragesi- 

"    -1       '  mus  septimus  ex  quo  Horsus  et  Hengistus  fratres  venerunt  in 

Britanniam   ut  earn  Sibi   subjugarent,  missus    est    servus    Dei  Mission  of 
(Not  in        Augustinus  a  beato  Papa  Gregorio   in  Britanniam  ut  barbara?  S.  Augus- 
isede.)         genti  Anglorum  verbum   Dei  pra?dicaret ;    qui,  pagana   super-  tme- 
stitione  ccecati,  totam  Cbristianitatem   deleverant  in  ilia  parte 
insula?  quam  habebant.     In  parte  vero  Britonum  adbuc  Cbristi 
fides    vigebat,    qua?,    anno   Dominica?    incarnationis    centesimo 
quinquagesimo    septimo    babita,    nunquam    inter    eos    defecit. 
Beda,  H.  E.  Est  autem  ad  orientem  Cantia?  plagam  Tbanetos  insula,  in  qua  His  landing 
i.  25,  Yir  Dei  Augustinus  et  socii  ejus  applicuerunt,  viri,  ut  ferunt,  in  Thanet. 

P'         D'      ferine   quadraginta ;  et   mittens  interpretes   ad    regem   iEtbel- 
bertum,  mandans    sese    de    Roma    venisse    ac    nuntium    ferre 
optimum,    qui 4    sibi   obtemperantibus    a?terna  in  ca?lis    gaudia 
promittebat.      Ha?c    audiens   rex  post    dies    paucos    venit    ad  His  inter- 
insulam,  et,  residens    sub  divo,  jussit  Augustinum    cum  sociis  Tiff  Y 
ad    suuni   ibidem   colloquium   venire.     At    illi    divina    virtute  berht 


Thoma]   Thome,  A.  :)  decern  aunts']  Not  in  Hen.  Hunt. 

Johanne~\  Johannes,  A.  4  qui]  qd,  A. 


25G 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


A.D.  596. 
Answer  of 
^Ethelberht 
to  S. 
Augustine. 


His  gift  of 
a  house  in 
Canter- 
bury. 


Church  of 
S.  Martin. 


S.  Augus- 
tine con- 
secrated at 
Aries  by 
archbishop 
Yergilius. 


prasditi  veniebant,  crucem    pro    vexillo   ferentes    et   imaginem  Beda,  H.  E. 
Domini    Salvatoris    in    tabula    depictam,   letaniasque   pro   sua *■  25>  P- 
simul   et    eorum,  propter  quos  advenerant,  salute  decantantes. 
Cumque  ad    jussionem  regis   residentes    verbum    ei    vitae    una 
cum  omnibus  qui  aderant  praedicarent,    respondit    ille   dicens ; 
'  Pulcbra  quidem  sunt  ea  qua?  promittis,  sed  quia  nova  sunt 
'  et  mibi  incerta,  non   his   modo   possum   assensum   prasbere, 
'  relictis   eis  quaa    tanto    tempore    cum    mea    gente    servavi. 
'  Verum  quia  de  longe  hue  peregrini  venistis,  et  ea  quas  vos 
'  vera  et  optima   credebatis1  nobis  communicare   desiderastis, 
'  nolumus  vobis  molesti  esse,  sed  potius  benigne  vos  hospitio 
'  recipere,  et  quaa  victui  vestro   sunt  [necessaria]  ministrare ; 
'  nee    prohibemus    quin    omnes     quos    poteritis    fidei    vestras 
'  religioni  prasdicando    societis."  2     Dedit  ergo  eis  mansionem 
in    civitate    Dorobernensi,    quae    imperii    sui    erat    caput,    ubi 
coeperunt   apostolicam    primitivaB    ecclesia?    vitam    imitari,  ora-  Id.  i.  2C. 
tionibus  videlicet  assiduis  ac  jejuniis    inhaerendo,  verbum  vitaa 
prasdicando,  quos  poterant  lavacro    salutis   perfundebant.     Nee 
mora,  crediderunt  multi    et   baptizabantur,  imitantes    simplici- 
tatem  innocentis  vitas,  ad  dulcedinem  doctrime  caelestis.     Erat 
autem  prope  civitatem  ipsam  ad  orientem  ecclesia  in  honorem 
Sancti  Martini   antiquitus  fabricata,  in  qua   regina,  filia   regis 
Francise,  nomine  Berta,  orare    consueverat,  ubi   primo   et   ipsi 
convenire  et    praedicare,  missas  celebrare,  et   baptizare    coepe- 
runt.    At  ubi  post  paululum  ipse  etiam  rex  inter   alios   delec- 
tatus  vita  sanctorum,  mundissima,  credens  baptizatus   est,  coe- 
perunt plures  cotidie  ad  audiendum  vita?  verbum  confluere   ac, 
relicto   gentilitatis   errore,    unitati   ecclesiae   sese   credendo   so- 
ciare.     L'edit  etiam  ipsis  doctoribus  suis  locum  sedis  congruum 
gradui  eorum  in  Dorobernia  civitate   sua  metropoli,  et   neces- 
sarias  in  diversis  rebus  contulit  mansiones.     Interea  vir  Domini  Id.  i.  27. 
Augustinus  venit  Arelas,  et,  ab  archiepiscopo  ejusdem  civitatis 
archiepiscopus  ordinatus,  in  Britanniam  reversus  est. 


Ccenobium  beati  Senedicti  destruitur. 

Abbey  of        Anno    gratiaa  dxcvii.     Ccenobium    beati    Benedicti,    quod   in  Paulus 
Monte         castro 3  Cassino  idem  pater  fundaverat,  a   jDerfidis  Longobardis  Diaconus 
Cassmo        destructum    est.     Fugientes    itaque    ex    eodem    loco    monachi  Pe  testis 
roje  .    j^Qj^g^,^  petierunt,  regulam,  quam  idem  sanctus  ediderat,  secum  jv  f8°  'CQ\ 
deferentes.  547. 


1  credebatis]   om,  W. 

2  societis']  sociare,  A. 


castro]  monte,  W 


CHRONICA   MAJOR  A.  257 

Cf. S.Greg.  Continuatio.  A.D. 598. 

Mirac.  Anno  gratia?  dxctiii.     Floruit  in  Galliis  Gregorius,  Turonica?  Gregory 

S.  Juliani,    civitatis    episcopus,   qui  ex  Arvernico    territorio    attulit    sancti  of  Tours. 
34.  (iligne,  reliquias    Juliani.     Eodeni    anno    Sanctus    Columbanus,  doctor  S.  Co- 
82n  \  Scotoruni  ec  Pictorum,  obiit,  qui    posteris    suis    rnulta    sancti-  bomb  a. 

Sigebert       *at^s  docunienta  reliquit. 
col.  112.' 

Continuatio. 

Flor.  Wig.       Anno   gratia?  dxcix.     Defuncto   Redwaldo,    rege  Orientalium  Eorpwald, 

-"■pp.  Anglorum,  Eorpenwaldus  regni  gubernacula  suscepit.  ^ng  °f 

P-  636  a.  East 

Anglia. 

Item. 

Sigebert,  Anno    gratia?    DC.       Mortuo     rege    Francorum    Childeberto,  Theode- 

col.  113.      Theodebertus  et  Theodoricus  filii  eius  subrosrantur.  bert  n. 

Thierry  H. 

TJt  Papa  Gregorius  Augustino  'pallium  miserit. 

Beda,  H.E.      Amio  gratia?  DCI.     Beatus  Papa  Gregorius  Augustino  pallium  The  pall 
1-  ~  '  misit,    ad    ecclesiam    videlicet     Londoniensem,     qua?     tempore  sent  to  S. 

Id  ii  3 '      Britonum    metropolis    erat,  sicut  Beda    in    bistoria   Anglorum  Augustine. 
p.  151  c.      testatur. 

Item. 

Sigebert,  Anno   gratia?  Ddl.     Contentio    inter    Romanam    ecclesiam  et  Arrogance 

col.  113.      arrogantiam  Jobannis,  episcopi  Constantinopolitani,  universalis  m&  death 
patriarcba?    sibi  nomen  usurpantis,  sub  Papa  Pelagio  concepta      ..      I 
et  a  Gregorio  modo '  non   leviter    agitata,  non    ante    quiescere  0f  Con- 
potuit  quam  ipse  Jobannes  subita  morte  occubuit.  stantinople. 

TJt  Sanctus  Augustinus  Britonum  episcopos  ad  concilium 
vocaverit. 

Flor.  Wig.        Anno    gratia?    dciii.      Rex    Nortbanbumbrorum    Ethelfridus  p.  83. 

p.  526  e.      contra  Britannos   apud  Caer-legion    dimicans,  viros    religiosos  Slaughter 
de     abbatia    Bangornensi,  maximam    multitudinem,  interfecit.  °»"* 

Beda,  H.E.  Nempe  vir  Domini  Augustinus,  auxilio   regis  Etbelberti  usus,  -Rana.or 

u-  -'  convocavit  ad    synodum    suam    episcopos    et  doctores  proxima?  Account 

Britonum  provincia?,  in  loco  qui  usque  hodie  lingua  Anglorum  of  the 

"  Augustines    Ac,"    id    est,    robur    sive     quercus    Augustini,  synod  at 

appellatur,  in  confinio   Occidentalium  Saxonum  et  Wicciorum,  ..  U^USI 
rr  tine  s  Ac. 

1  modo  is  erased  in  A. 


258 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D.  603. 
Account 
of  the 

synod  at 
Augus- 
tine's Ac. 


Second 
synod  of 
Augustine, 


coepitque  eis  fraterna   admonitione    suadere,  ut  pace  catliolica  Beda,H.E. 

secum  babita,  communem  evangeli  zandi  gentibus  pro  Domino  u-  -■> 

.  p  149  c. 

laborern   susciperent,  ut   qui  sanctum  Pascba  et  alia  perplnra 

unitati  ecclesiaa    contraria    faciebant.     Qui    cum,  longa    dispu- 

tatione    habita,  neque    precibus    neque    bortamentis   Augustini 

assensum  pra3bere  voluissent,  ait,  "  Obsccremus,  fratres,  Deum 

"  Omnipotentem,    ut   ipse    nobis    caslestibus    signis    insinuare 

"  dignetur,  quae  sequenda  traditio,  quibus  sit  viis  ad  ingressum 

"  regni  caslestis  properandum  ;  adducatur  aliquis  a3ger,  et  per 

"  cujus  preces  fuerit  curatus,  bujus  fides  et  operatio  omnibus 

"  sequenda  tradatur."     Quod  cum  adversarii,  licet  inviti,  con- 

cederent,  allatus   est    seger    quidam    oculorutn   luce   privatus ; 

qui  cum    oblatus  Britonum    episcopis    nibil    curationis    eorum 

ministerio  perciperet,  tandem  Aiigustinus  genua  sua  ad  Patrem 

Domini  nostri  Jesu  Cbristi  flexit,1  ut  visum   cseco  restitueret, 

ut  per   illuminationem  unius  bominis    corporalem  in  plurimo- 

rum  corda  fidelium  gratiam  accenderet  lucis  spiritualis.     JSTec 

mora,  illuminatur    cascus   ac  verus    summaa  lucis    prasco  pras- 

dicatur    ab    omnibus    Augustinus.     Tunc   Britones    confitentur 

intellexisse  se  veram  esse  viam    quam  prsedicavit  Augustinus, 

sed  sese  non  posse,  absque  suorum  consensu,  priscis  abdicare 

moribus,  unde    ut    secundo   fieret   synodus   pluribus   advenien- 

tibus  postulabant. 

Quod    cum   esset   statutum,  venerunt,  ut  perbibent,  septem  Id.  p.  150  a. 

Britonum  episcopi  et  plures  viri  doctissimi,  maxime  de  nobi- 

lissimo    eorum   monasterio,    quod    lingua    Anglorurn    Bangor- 

neburb   dicitur,    cui   tempore    illo    abbas    Dionotus    prasfuisse 

narratur.     Qui,  ituri   ad  concilium   prasfatum,  venerunt  primo 

ad    quendam    virurn    sanctum    ac    prudentem,    qui    apud    eos 

anacboritanam  ducebat  vitam,  consulentes  an  ad  prasdicationeru 

Augustini  suas   deserere  traditiones  deberent ;    qui    respondit, 

"Si  bomo  Dei  est,  sequimini  ilium."     Dixerunt,  "  Et  quomodo 

"  boc  possumus  probare  ?  "     At  ille,  "Dominus"  inquit,  "ait, 

"  '  Discite    a   me,  quia  mitis  sum   et  bumilis  corde;'  si  ergo 

"  Augustinus  ille  mitis  est  et  bumilis  corde,  credibile  est  quia 

"  et   ipse  jugum  Cbristi   portet2   et  vobis  portandum  offerat; 

"  si    ergo    immitis    est    ac    superbus,  constat   quia   non   est  a 

"  Deo,    neque   vobis    est  ejus    sermo    curandus."     Qui  rursus 

aiebant,  "Et  unde   boc3  dinoscere   valemus?"     "Procurate," 

inquit,  "  quod  ipse  prior  cum  suis   ad  locum  synodi  adveniat, 


1  deprecans,     which    W. 
insert  here,  is  erased  in  A. 
Bede. 

-  portet]  portat,  A. 


West. 
It  is  in 


3  In  A.  unde  hoc  has  been  erased, 
and  quomodo  inserted  in  a  later 
hand. 


CHRONICA   MAJOR  A.  259 

Beda,  H.  E.  "  et  si  ipse,  vobis  appropinquantibus,  assurrexit,  sciatis   quo-  A.D.  603. 

11.2,  (t  njara  C^rigti    famulus    est,  et   obtemperanter  ilium   audifce  ;  Second 

"  sin  autem  vos  spreverit,  nee  vobis  assurgere  voluerit  cum  synod  of 
"  sitis  numero  plures,  et  ipse  spernatur  a  vobis."  Factumque  ll&us  ine- 
est  ut,  venientibus  illis,  Augustinus  in  sella  sederet,  quod  illi 
videntes  mox  in  iram  conversi  sunt,  eumque  superbias  no- 
tantes,  cunctis  qua?  dicebat  contradicere  laborabant ;  quibus 
Augustinus  ait,  "Si  in  tribus  saltern  obtemperare  mihi  vultis, 
"  ut  Pascba  scilicet  suo  tempore  celebretis,  ut  ministerium 
"  baptizandi,  quo  Deo  renascimur,  juxta  morem  sanctse  Eo- 
"  mange  ecclesia?  compleatis,  ut  genti  Anglorum  una  nobiscum 
"  verbum  Dei  praadicetis,  csetera  quae  agitis,  quamvis  moribus 
"  nostris  contraria,  aaquanimiter  tolerabimus."  At  illi  nihil 
se  horum  facturos  neque  ilium  pro  arcbiepiscopo  se  babituros 
affirmabant,  conferentes  ad  invicem,  "  quia  si  nobis  assurgere 
"  noluit,  quanto  magis,  si  ei  subdi  cceperimus,  pro  nibilo 
"  contemnet."  Quibus  vir  Domini  Augustinus  fertur  minitans 
dixisse,  quod  si  pacem  cum  fratribus  nollent,  belluin  ab  hos- 
tibus  forent  accepturi ;  et  si  nationi  Anglorum  viam  vitaa 
prsedicare  nollent,  per  horum  manus  ultionem  essent  mortis 
accepturi ;  quod  ita  per  omnia  ut  praadixerat,  divino  agente 
judicio,  patratum  est. 


TJt  rex  Norhanlmnibrorum  Ethelfridus  mille  et  ducentos 
monaclios  inter fecer it. 

Id. p.  150  d.  Nee  multo  post  iEthelfridus,  Nortbanhumbrorum  rex  for- Slaughter 
tissimus  et  paganus  ferocissimus,  collecto  grandi  exercitu,  in  of  the 
civitate  Legionum,  qua3  a  Britannis  Kaer-legion,  id  est,  civitas  Bangor 
Legionum,  eo  quod  Eomanaa  legiones  ibi  perendinare  solebant, 
maximam  ex  iis  fecit  stragem.  Nam  bellum  contra  Britannos 
commissurus,  cum  videret  sacerdotes  eorurn,  qui  ad  exoran- 
dum  Deum  pro  milite  bellum  agente  convenerant,  seorsum 
in  tutiore  loco  consistere,  sciscitabatur  qui  essent  quidve 
acturi  illo  convenissent.  Erant  enim  plurimi  eorum  de  monas- 
terio  Bangor,  in  quo  tantus  fertur  fuisse  monachorum  nume- 
rus,  ut,  cum  [in]  septem  essent  portiones  cum  suis  rectoribus 
divisi,  nulla  minus  quam  trecentos  religiosos  monacbos  con- 
tinebat.  Horum  autem  plurimi,  triduano  peracto  jejunio,  cum 
aliis  orandi  gratia  convenerant,  babentes  defensorem  Brocbi- 
mallum,  qui  eos  precibus  intentos  a  gladiis  protegeret  barba- 
rorum.  Quorum  adventus  causam  cum  intellexisset  Etbelfridus 
tyrannus,  ait,  "  Et  si  isti  adversum  nos  Deum  suum  invocant, 
"  profecto,    quamvis    arma   non   ferant,    contra  nos   pugnant, 

R  2 


260  MATTHiEI    PARISIENSIS 

A.D.  603.  "  qui   adversis  1  imprecationibus  suis   persequuntur ;"    itaque2  Beda,  H.E. 
Slaughter    in  hos   primum    arma  vertere  jubet,  et    sic    caeteras   nefandae  "•  *» 
of  the  militise    copias,  non    sine    exercitus    sui    damno,    delevit.     Ex- v' 

monks.  tinctos  autem  in  ilia  pugna  ferunt,  ex  his  qui  ad  orandum 
venerunt,  viros  circiter  mille  ducentos,  et  solummodo  quin- 
quaginta  fuga  elapsos.  Brochimail  quoque  ad  primum  hostium 
adventum  cum  suis  terga  vertens,  eos,  quos  defendere  de- 
buerat,  inermes  ac  nudos  gladiis  ferientis 3  reliquit.  Sicque 
completum  est  praesagium  beati  pontificis  Augustini. 

Ut  Sanctus  Augustinus  ordinavit  Justum  primum  Rofensem 
episcopum. 

Ordination       Anno  gratiae  Dcrv.     Beatus  Augustinus,  donante   rege  Ethel-  Id.  ii.  3, 
of  Justus,    berto,  in  civitate  quae    a    quodam   primario  nomine  Bof,  Bofe-  PP-  151  D> 
cestria,  id  est,  civitas  Bof,  dicebatur,  ecclesiam  Sancti  Andreas 
Apostoli    construxit,    eamque   multis   possessionibus   et   amplis 
dotavit,  atque  ibidem  Justum  episcopum  ordinavit. 

TJt  Sanctus  Augustinus  Mellitum  ordinavit  primum  Londoni- 
ensem  episcopum. 

Ordination       Eodem  anno  in  civitate  Londoniarum  idem  Augustinus  Mel-  Id.p.l51c. 

of  Mellitus.  litum  pontificem  eonsecravit. 

p.  84.  Sicque    urbs    Londoniensis,  quae  semper   temporibus  Britan-  (Not  in 

The  dig-      norum     archiepiscopum     habuerat,     dignitas     illius     nunc     ad  Bede.) 

nity  of        Doroberniam   translata   est,  ut  Merlini    vaticinium   impleretur 

London        dicentis,    "  Delebitur   religio  in  insula,  et  transmutatio  prima- 

tr£Ln  s  fenced 

to  Canter     "  rum  sedium  fiet :  dignitas  Londonias  adornabit  Doroberniam," 

bury.  et  castera. 

Ut  praa-  Eodem    anno    Melitus,  in    provinciam    Orientalium  Saxonum  j(jp_  151  c# 

dicante         ad  prasdicandum   missus    a   beato  Augustino,  Sabertum  regem 

Me     o  ka"  cum  tota  gente  sua   ad  fidem   Christi    convertit.      Erat  autem 

Dcrtus  rex 

Orienta-      idem  Sabertus  nepos  iEthelberti  magni  regis  Cantiaa  ex  sorore 

lium  Saxo-  Bicula,  atque    sub   potestate   ipsius    constitutus,    qui    omnibus, 

num  fidem  usque  terminum   Humbras    fluminis,    Anglorum    gentibus    im- 

Christi  _      perabat. 

suscepent.    iT_,1  .  m---  •     t-,  •  .. 

j\  f        Eodem  anno  imperator  Mauncius,  vir  JJeum  timens,  m  suis  Hugo  de 

the  emperor  [orationibus]  divinam  jugiter   clementiam   precabatur,  ut  faci-  S.  Victor. 

Maurice,      norum  suorum  in  hoc  seculo  comrnissa  luere  posset.     Quadam  ^c^P*- 

1  ^  Prior,  ix. 

7,  col.  268. 

1  adversis']     Altered    to    adversi   I       2  itaque]  ita,  W. 
in  A.  3  ferientis]  ferentis,  A.  C.  D. 


CHRONICA   MAJORA.  261 

Hugo  de      itaque  nocte  dum  in  stratu  suo  quiesceret,  emissa  est  ad  eum  A.D.  604. 
S.  Vict.       vos  coitus  dicens,  "  Maurici,  trade1  te  et  uxorem  tuam  Con- 
Prior  ix      "  stantiam  cum  pueris   Phocas   militi."     Expergefactus   autem 
7  col.  269.  quassivit  a    suis,  si    scirent   militem  inter  agmina  sua  Phocam 
appellatum  ;  at  illi,  "  Scimus;"  et  ille,  "  Cujus  est  qualitatis  ?  " 
Qui  dixerunt,  "  Juvenis  tumidus  et  temerarius."     Tunc  Augus- 
tus, somnium  suum  referens,  glorificabat  magnifice  Deum  pro 
hujusmodi  visione.     Post   ha3c    autem   in  terra  hostili  positus, 
cum  milites  suos   ferro   et  rapinis    abstinere   compelleret,   nee  Usurpation 
tamen    eis    consueta    stipendia    ministraret,     Phocatem   rogare  of  Phocas. 
coeperunt    ut    imperii    super    eos    regimen   usurparet ;    quibus 
Phocas  obaudiens,2  purpuram   imperialem  suscepit.     Quod  au-  Nota. 
diens  Mauricius  animo  dissolutus,  rebusque  adversum  se  fluen- 
tibus    cessit,  et   in   quandam   silvam  mari   contiguam  fugit,  in  Death  of 
qua  cum    uxore  et    quinque   filiis   jussu  Phocas   Cassaris  inter-  Maurice, 
emptus  est.     Phocas  Romanum  invadens  imperium,  annis  octo 
imperavit. 

Tit  beatus  Gregorius  Trajani  prmcipis  animam  a  pcenis 
infemalibus  eripuerit. 

Beda  de  Anno  gratia?    dcv.,    qui   est   annus   imperii  Phocas  secundus,  Legend 

sex  setat.  beatus    Papa    Gregorius    ex    hac  vita   migravit    ad    Dominum.  respecting 

t  ^       •  '  Hie  vir  beatus  adhuc  vivens,  cum  tempore  quodam  per  forum 

Diaconi        Trajani    principis,   quod  ipse  a?dificiis  pulcherrimis  dudum  ve- 

Vita  S.  nustarat,  procedens,  judicii  ejus  quo  viduam  consolatus  fuerat 

Gregor.        recordaretur,    pro    tanta    imperatoris   mansuetudine    commotus 

ii  44  . 

CMia-ne        ^  ^aucti  Petri  Apostoli  basilicam  festinus  viator  pervenit,  ubi 

lxxv.  col.     tarn    diu    super    infidelitate    et   errore    clemeutissimi    principis 
105.)  flevisse    asseritur,    quousque    noctc    sequenti    responsum    acce- 

pisset  se  pro  Trajano  tantum  exauditum  fuisse,  ita  ut  pro 
nullo  ulterius  pagano  preces  effunderet.  Sic  itaque  Trajani 
animam  ab  inferni  cruciatibus  crede  liberatam,  ut  in  infeimo 
posita  per  Dei  misericordiam  inferni  non  sentiat  cruciatum  ; 
nempe  unus  et  idem  gehennas  ignis,  etsi  multos  valet  pecca- 
toies  pariter  detinere,  per  Dei  justitiam  non  omnes  potest 
asquali  poena  punire ;  nam  secundum  delicti  modum  animaa  in 
gehenna  sentiunt  cruciatum.  Opus  pietatis,  per  quod  Trajanus 
Deum  et  beatum  patrem  G-regorium  commovit  ad  misericor- 
diam, hoc  fuit.  Quodam  tempore  Trajano  ad  belli  procinctum 
vehementissime    festinanti,  vidua  quaadam   feminarum  pauper- 


1  trade']  This  has  been  altered  to   I       2  obaudiens]   W.  has  e  over  au, 
tradidi  in  A.  i.  e.  obediens. 


262 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


A.D.  605.  rima  ad  eum   lacrimis  dissoluta  accessit  dicens,  "Filiusmeus, 
Justice  of    "  te  imperante,  innocens  peremptus  est;  obsecro  ut  quia  ilium 
Trajan.        <<  mihi    reddere  non  vales,  sauguinem   ejus   letaliter  vindicare 
"  digneris."     Cumque  Trajanus,  si  sanus  reverteretur  de  pradio, 
hunc    se  vindicaturum   promitteret,    vidua    dixit,    "  Et  si  tu  iu 
"  praalio    mortuus    fueris,    quis    mihi    justitiam    exhibebit  ?  " 
Trajauus    respondit,    "  Ille    qui   post  me   imperabit;"    et  ilia, 
"  Quid  tibi   proderit    si   alter   mibi  justitiam    fecerit?"     Tra- 
janus respondit,    "  Utique  nihil;"   et  vidua,  "Nonne,"  inquit, 
"  melius  tibi  est,  ut  tu   mihi  justitiam  facias  et  per  hoc  mer- 
"  cedem  tuam  recipias,  quam  alteri  hanc  transmittas  ?  "     Tunc 
Trajanus,  ratione  simul   ac   pietate   commotus,  equo  descendit, 
nee  antea  discessit    quam   judicium   viduaa  et   sententiam    de- 
mandaret   executioni.     Pro    hac   autern   mansuetudine   et  exhi- 
bitione  justitias  a  pcenis   infernalibus   per  lacrimas  beati  patris 
G-regorii,  quingeritis   post  mortem  et  eo  amplius  elapsis  annis, 
Nota  hu-      meruit   liberari.     Idem    pater    Gregorius,    primus    omnium,  in 
militatem    principio  epistolarum  suarum,  ante  salutem,  gratiam,  et  bene- 
Lrregoni.     dictionem,    sese    servum   servorum   Dei    pronuncians,  omnibus 
successoribus  suis  formam  humilitatis  ostendit. 

Et  post  humilitatem  utilitatem  subjunxit,  cum  dicit  salu- 
tem videlicet  anima3  et  corporis,  gratiam  a  Deo  et  hominibus, 
benedictionem,  quaa  est  in  semine  Abraham,  quod  est  Christus, 
in  quo  benedicentur  omnes  gentes  terraa. 


Johannis 
Diaconi 
Vita  S. 
Gregorii, 
ii.  44,  col. 
105. 


(Not  in 
Joh.  Diac.) 

Id.  ii.  1, 
col.  87. 


(Not  iu 
Joh.  Diac.) 


Pope  Sa- 
binianus. 

Legend. 


Be  cibis  in  lapidibus  converses. 

Anno    gratia?   dcvi.     Sabinianus    sedit   in    cathedra    Eomana  Vit.  Pontif. 
anno  uno,  mensibus   quinque,    et  diebus   novem.     Eodem  tern-  Sigebert, 
pore    pauper    quidam,  cum   a  nautis   elemosinam   peteret  nee  coll.  1 13, 
acciperet,    dicente    nauclero,    "  ISTos    nihil   hie    praster    lapides 
"  habemus,"  subjecit  pauper,  "  Omnia    ergo   vertantur   in    la- 
"  pides."     Quo    dicto,    quicquid    manducabile   in   navi   erat  in 
lapides     conversum     est,    colore     et    forma    rerum    earundem 
permanente. 


Ceolwulf, 
king  of 

Wessex. 


Geolwlfus  rex  Occidentalnim  Saxonitm. 

Anno  gratias  dcvii.     Ceolrico  rege    Occidentalium  Saxonum  jjen  jjunt 
defuncto,  Ceohvlfus   regnavit  pro    eo    viginti    quatuor  l    annis.  ii.  p.  714  e. 
Per    idem    tempus    cum    Papa    Sabinianus   liberalitatem   beati  Sigebert, 
Gregorii  preedecessoris  sui  derogaret,  et   sub  hoc  obtentu  ma-  col.  114. 


1  viginti  quatuor]  xiv.,  Hen.  Hunt.,  correctly. 


CHEONICA   MAJORA.  263 

Sigebert,      num  egenis    subtraheret,  G-regorius    eum,   per    visum,  ter    pro  A.D.  607. 

col.  114.      culpa  tenacise  et  hujus  derogationis   increpatum,  quod  nou   re- Parsimony 
spiceret  pauperes,  etiam  quarto  horribiliter  iucrepans  et  com-  aud  death 
minans,  in  capite  percussit,  quo  ille  dolore  vexatus  paulo  post  2.  i  •°?e 
obiit.  nus. 

Sanctus  Augustinus  obiit. 

Vit.  Pontif.      Anno  gratia?  dcviii.     Bonefacius  sedit    in   cathedra  Romana  Pope 

Beda,  H.E.  mensibus  octo  et  diebus   viginti   novem.      Eodem  anno  beatus  Boniface 

u.  3,  Augustinus,  Dorobernensis  archiepiscopus  primus,  diem  clausit       ' 

p.  152  a,  b.       ,&  '       .         .    ,      ,        T      .F        l  .     1  '   T  ,.        Death  of  S. 

£,   ..    ,        extremum  septimo  kalendas  Jumas;    cm  successit  Laurentius,   . 

Id.  a.  4,  -r.  ■  -m  •  -,-  'Augustine. 

p.  152  c.      natione    Itomanus,    quern    ipse    adnuc   vivens    ordmaverat,    ne  x,tlurence 

Id.  ii.  3,       status    ecclesia?   tenerrimus    sine   pastore   vacillaret.     Sepultus  archbishop. 

p.  152  a.      est    autem  juxta    ecclesiam  Apostolorum  Petri   et   Pauli,  qua?  Burial  of 
necdum    fuerat    perfecta    nee     dedicata,    in    qua    plurimorum  S.  Augus- 
arcbiepiscoporum  corpora  tumulata  leguntur.  ine-_ 

Ecclesia  Romana  caput  omnium  ecclesiarum  constituitur. 

Vit.  Pontif.      Anno  gratia?  dcix.      Bonefacius    quintus *    sedit    in    cathedra  Pope 

Romana   annis  sex,  mensibus   octo,  diebus   duodecim ;    et    ces-  Boniface 

IV 
Beda  de       savit  sedes  mensibus  septem  et  diebus  viginti  quinque ;   a  quo 

sex  aetat.      rogatus  Phocas   imperator   statuit,    ut   ecclesia   Romana   caput  Rome  the 

^C'P'.^"A- esset  omnium   ecclesiarum    et    magistra  ;    nam    antea   ecclesia  nead  of  all 

p  153  d   '  Constantinopolitana  primam  sese  scribebat  omnium  ecclesiarum. 

Impetravit  etiam  idem  Papa  a  praefato  principe  tempi um  Romas,  Consecra- 

quod   antiquitus    Pantheon   vocabatur,    eo    quod    ibi    quondam  tion  of  the 

omnium    non    deorum    sed    daBinonum    cultus    agebatur.     Quo  Pantheon. 

impetrato,  exclusa  in  diversa  simulacrorum  multitudine,  Omni- 

potentis  Dei  et  Sancta?  Yirginis  Maria?  omniumque  sanctorum 

ecclesiam    construxit,    ut    sicut   ibi    quondam    omnium    da?mo- 

niorum  cultus  agebatur,  ita  deinceps  ibidem  omnium  sanctorum 

memoria  haberetur. 

Bo  regibus  Anglorum. 

Hen.  Hunt.      Anno   gratia?  dcx.     Defuncto    Ceolwlfo,    regc   Occidcntalium  Cynegils 

ii.  p.  715  b.  Saxonum,    regnavit    pro    eo    Kinegils    filius    Ceola?  triginta  et  king  of 

Wessex. 
uno  annis. 

Regnabant  hoc   tempore  in  Mercia  Penda,    in  regno  Orien-  Contenipo- 

talium  Anglorum  Redwaldus,  in  Cantia  Ethelbertus,  in  Essexe  rary  tings. 

Saebertus,  in  Northanhumbria  Ethelfridus    superbus    et  vana? 

gloria?  cupidus. 

1  quintus]  sic,  for  quartus. 


264 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  611. 

Mellitus 
sent  to  the 
Roman 
synod. 


Story  of 
John, the 
almoner, 
archbishop 
of  Alexan- 
dria. 


De  synodo  Italics. 

Anno  gratias  dcxi.  Papa  Bonefacius,  congregata  synodo  in 
Italia,  mense  Martio,  tertia  videlicet  die  mensis,1  multa  ad 
utilitatem  ecclesias  statuit.  Interfuit  autem  Mellitus,  Londo- 
niensis  episcopus,  ab  archiepiscopo  Dorobernensi  Laurentio 
destinatus,  ut  decreta  synodo  Britanniam  rediens  ecclesiis 
Anglorum  traderet,  et  summi  pontificis  auctoritate  executioni 
demandaret.  Eodena  tempore  Johannes  Alexandrinus  floruit 
archiepiscopus,  qui  ob  eximiam  in  pauperes  Christi  liberalitatem 
nomen  "  Elemosinarii "  habere  promeruit.  Contigit  autem, 
ut  quidam  peregrinus  videns  tantam  ejus  in  pauperes  com- 
passionem,  temptare  eum  volens,  accessit  ad  cum  dum  de 
consuetudine  infirmos  visitaret,  et  dixit,  ' '  Miserere  mei,  quo- 
"  niam  miser  ego  sum  et  captivus."  Patriarcha  vero  dis- 
pensatori  sno  ait,  "Da  ei  sex  aureos  : "  quibus  acceptis, 
mutavit  habitum  pauper,  et  aliunde  veniens  obviam  procidit 
in  terram  dicens,  "  Miserere  mei,  quia  inedia  coarctor  nimis  ;  " 
dicit  denuo  patriarcha,  "  Da  ei  sex  aureos;"  quo  facto,  dixit 
minister  in  auribus  patriarcha;,  "  Domine,  ipse  jam  bis  ac- 
"  cepit;"  et  tertio  veniens  elemosinam  postulavit,  minister 
autem  domino  intimavit ;  tunc  ait  ille  vere  misericors,  "Da 
"  ei  duodecim  aureos,  ne  forte  Christus  sit  et  temptet  me." 


Beda,H.E. 
ii.  4, 
p.  153  c. 


Sigebert, 
col.  114. 

Leontii 
Vita  S. 
Johannis 
Eleemosy- 
narii,  cap. 
8.   (Migne, 
lxxiii.  col. 
346.) 


De  rnorte  PhocaMs  imperatoris. 

Death  of         Anno   gratia?    dcxii.      Phocas    imperator,  dum   crudeliter   in  Hugo  de 
Phocas.       suos   saeviret   domesticos,  Heraclii,  Africa?   patricii,  jussu  per-  y     1C  °re' 

emptus  est;    qui    post   necem   ipsius    sibi    rempublicam  vendi-  pri0r.  ix. 

cavit.  8,  col.  269. 


Heraclius 
emperor. 

Belick  of 
S. John  the 
Baptist. 


De  imperio  Heraclii. 

Anno  gratia?  dcxiii.  Heraclius,  Romano  potitus  imperio,  Sigebert, 
annis  triginta  et  uno  imperavit.  Eodem  anno  apud  urbem  co1-  115- 
Gallias  Mauriennam  erat  mulier  qua?dam  sancto  Baptistas  nimis 
devota.  Hasc  in  orandi  constantia  persistens,  dari  sibi  a  Deo 
trienni  oratione  aliquid  de  membris  ejus  expetebat ;  spemque 
suam  in  Deo  ponens,  juravit  se  non  prius  manducaturam  ante- 
quam  acciperet  quod  petebat;  et  sic  septem  diebus  jejunans 
septima  die  super2  altari  joollicem  miri  candoris  apparere 
videns,  laeta  donum  Dei  accepit.  Ad  quod  adorandum  tres 
episcopi  venientes  cum  de  pollice  partem    elicere  vellent,  tres 


1  Bede  has   tertia  die  kal.  Mart. 
i.  e.  27  Feb. 


2  stiper^ 
Sigebert. 


desuper,     0.    W.,    as 


CHRONICA   MAJORA. 


265 


Sigebert, 
col.  114. 


sanguinis  guttas  ex  eo  stillare  in  Kntheo  supposito  stupuerunt,  A.D.  613. 
et  singulas  singuli  se1  meruisse  lastati  sunt. 


Deusdedit  Papa  fit. 

Vit.Pontif.      Anno    gratiae   dcxiv.      Deusdedit   sedit   in   cathedra  Romana  pot)e])eus_ 

annis   tribus,    diebus   viginti,  et   cessavit   sedes  mense   uno  et  dedit. 
Sigebert,      diebus    sexdecim.      Hie    constituit,  ut  si  qui  viri  vel   mulieres  jjis  decrees 
col.  115.      suos  filios   quocunque   modo   de  sacro  fonte    susceperint,  sepa- as  to  spon- 
rentur,  et   si  mulier   compatrem    suum    in   conjugium    duxerit,  sors- 
separentur;    mulier    tamen    dotem   recipiat,  et  post   annum,   si 
Hen.  Hunt,  vult,  alteri  nubat.     Eodem   anno   rex  Occidentalinm  Saxonum  Cwichelm 
ii.  p.  715  b.  Kinegils  Quicbelmum  filium  suum  regni  consortem  suscepit.      king  of 

Wessex. 


Sigebert, 
col.  116. 


Gontinuatio. 

Anno    gratiae    dcxv.      Clodesindi   Methensi    sponsum    suum  g  Qj0de. 
fugienti  velamen   capitis   per   angelum  a  Deo  transmittitur,  et  sindis. 
ilia  se  et  sua  Deo  delegavit. 


Beda,H.E. 

ii.  5, 

p.  154  a,  C. 


JEtlielbertus  rex  Cantuariorum  obiit. 

Anno    gratiae   dcxvi.      iEthelbertus,    rex  Cantuariorum,  post  Death  of 
regnum  temporale,  quod  quinquaginta  sex   annis  gloriosissime  iEthel- 
tenuerat,  sterna  caelestis  regni   gaudia   conscendit ;    defunctus  Dernt- 
autem   post  viginti   et  unum   annos2  accepts   fidei,  in   porticu 
Sancti  Martini    intro    ecclesiam  Apostolorum   Petri   et  Pauli, 
Id.p.  154d.  quam  ipse  fundaverat,3  sepultus  est.     Anno  itaque  quo  defunc- 
tus iEthelbertus,  cum  filius  ejus  Eadbaldus  regni  gubernacula  Eadbaldus 
suscepisset,  magno   ibi   tenellis    ecclesiae    crementis  detrimento  rex  rever- 
fuit ;  siquidem  non  solum  fidem  Cbristi  recipere  noluit,  sed  etiam  tltur  a 
tali  fornicatione  pollutus  est,  ut  uxorem  patris  insanus  haberet.  jr|0iorum 
Auxit   autem    procellam    hujusce4    perturbationis    etiam    mors  Death  of 
Saberti,    regis  Orientalium   Saxonum,   qui    ubi   regna   perennia  Sebert, 
petens,  tres  filios,    qui   pagani   permanserant,  regni  temporalis  king  of  the 
haeredes  reliquit.     Cceperunt  illi  mox  idolatriae,  quam  vivente  o 
patre   aliquantulum    intermisisse   videbantur,   palam  deservire,  „■ 
subjectisque  populis  idola  colendi  liberam  dare  licentiam ;    qui 
cum  viderent  pontificem,  celebratis  in  ecclesia  missarum  solem- 
niis,  eucbaristiam  popnlo  dare,  dicebant  ad  earn  barbarica  inflati  Their 
stultitia,  "  Quare  non  et  nobis  porrigis  panem  nitidum,  quern  re(luest- 


Id.  p.  155a. 


1  O.  W.  ins.  habere. 

2  unum  annos~\   uno  annis,  A.  O. 
W.  West. 

3  quam  ipse  J'tmdaverat]    Inter- 


lined by  the  compiler  from  H.  E.  ii. 
p.  151  D. 

4  hujusce]  hujuscemodi,  O.  W. 


266  MATTH^lI    PARISIENSIS 

A.D.  616.  "  et  patri  nostro1  Saba  dabas,  et  adhuc  populo  in  ecclesia  dare  Beda,H.E. 
Answer  of  "  non  desinis  ?  "  Quibus  Mellitus  episcopus  respondit,  "  Si  vultis  u-  5> 
Mellitus  to  «  ablui  illo  fonte  salutari,  quo  pater  ve-ster  ablutus  est,  potestis  p' 
"  panis    sancti.  fieri  participes ;    sin  autem,   nullatemis   valetis 
"  panem  vita3  suscipere."   Qui  dixerunt,  "  Si  non  vis  assentire 
"  nobis    in   tarn  facili   causa,  jam  non  poteris  in  regno  nostro 
Mellitus  ab  "  demorari."      Expulsus    vero    [Mellitus]    venit    in    Cantiam, 
episcopatu  tractaturus   cum   Laurentio   et  Justo    coepiscopis,    quid  in  bis 
esset  agendum ;  decretumque  est  communi  consilio  quia  satius 
esset  ut  omnes   ad  patriam  redeuntes    libera    ibi2  mente   Deo 
deservirent,    quam    inter    rebelles    fidei   sine    fructu    residere. 
Discessere   utique  primo  Mellitus   et  Justus  ad  partes  Gallias, 
ibi   rerum  finem   expectare   disponentes.     Sed   non  multo  post 
p.  86.  tempore  reges,  qui  prseconem  a  se  veritatis  expulerant,  egressi 

in  praslium  contra  gentem  Gewiseorum  omnes  pariter  cum  sua 
militia  judicio  divino  corruerunt. 

Qualiter  Laurentius,  Cantuariensis  arcMepiscojpus,  ab  Apostolorum 
principe  flagellatur. 

Apparition  Cum  vero  Laurentius  arcbiepiscopus  Mellitum  Justumque  Id.  ii.  6, 
of  St.  Peter  secuturus  ac  Britanniam  esset  relicturus,  jussit  ipsa  sibi  nocte  P-  155d. 
to  arch-  -u  ecciesia  beatorum  Apostolorum  Petri  et  Pauli  stratum  prte- 
Laurence  Parari ;  in  I110)  cum  post  multas  preces  ac  lacrimas  pro  statu 
ecclesise  ad  Deum  fusas  ad  quiescendum  membra  posuisset 
atque  obdorrnisset,  apparuit  ei'beatissimus  Apostolorum  princeps, 
et  multo  ilium  tempore  secreto  noctis  silentio  flagellis  acriori- 
bus  afficiens  sciscitabatur  apostolica  districtione,  quare  gregem, 
quern  sibi  ipse  crediderat,  relinqueret,  vel  cui  pastorum  oves 
Cbristi  in  medio  luporum  positas  fugiens  ipse  dimitteret;  "An 
"  mei,"  inquit,  "  oblitus  es  exempli,  qui  pro  parvulis  Cbristi 
"  quos  [mibi]  in  indicium  suae  dilectionis  commendaverat, 
"  vincula,  verbera,  carceres,  afflictiones,  ipsam  postremo  mortem 
"  cruris  ab  infidelibus  ipse  cum  Cbristo 3  coronandus  pertuli?" 
His  beati  Apostoli  flagellis  simul  et  exbortationibus  animatus 
famulus  Cbristi  Laurentius  mox  mane  facto  venit  ad  regem, 
et  erectis  vestibus  quantis  esset  verberibus  laceratus  ostendit ; 
rex  autem  multum  miratus,  requisivit  quis  in  regno  suo  tanto 
viro  tales  infligere  plagas  ausus  fuisset.  Tandem4  audivit  quia 
suss  causa  salutis  episcopus  ab  Apostolo  Cbristi  talia  esset 
vulnera   et  tormenta  perpessus,  extimuit  multum,    atque,   ana- 


1  nostro]  meo,  A.  C.    It  has  been 
altered  in  D. 

-  ibi  is  erased  in  A. 


3  0.  W.  ins.  tandem. 

4  0.  W.  ins.  ut. 


CHKONICA   MAJORA. 


267 


Beda,  H.  E.  tbematizato  omni  idolatriaa  cultu,    abdicatoque  x    connubio  rion  A.D.  616. 

p.  156  a.      legitimo,  suscepit  fideni  Christi,  et  baptizatus   ecclesiee    rebus  Conversion 
quantum  valuit  in  omnibus  consulere  et  favere  curavit.     Verum  of  Eadbald. 
ipse  cum  omni  gente  sua,  ex  quo  ad  Dominum  conversus  est, 
divinis  se  studuit  mancipare  preeceptis.     Misit  etiam  in  Galliam,  Recau  0f 
et  revocavit  Mellitum  et  Justum  episcopos,"  eos  ad  suas  eccle-  Mellitus 
sias  libere  redire  praacepit,  sicque 3  viso  miraculo  ad  ecclesige  an(^  Justus, 
rediit  unitatem. 


Hen.  Hunt. 
ii.  p.  715  c. 


Cf.  Libel. 
de  reg. 
Saxon,  pp. 
209,  210. 
Hen.  Hunt 
ii.  p.  715  E 


De  pugna  inter  regem  N  orthanhumhromm  et  regem  Oriental  turn 
Anglorv/m. 

Anno  gratiaa  dcxvii.     Mellitus  et  Justus  episcopi  in  Britan-  Mellitus  et 
niam  reversi,  a  rege  Eadbaldo  et  tota  ejus  gente  cum  honore  Justus  . 
recepti   sunt.      Eodem  anno  Eeodwaldus,  rex  Orientalium  An-  Sg£es  ^ias 
glorum,  ^Etbelfridum,  regem  ISTortbanhumbrorum,  ad  prselium  revocantur. 
provocavit.     Convenerunt  itaque  agmina  utrorumque  in  regione  Battle  of 
Jutorum,4  ad  orientalem  plagam  amnis  qui  Tdle  vocatur;  unde5  the  Idle, 
exivit  proverbium    usque    in  bodiernum  diem,    "  Amnis  Tdle 
"  Anglorum  sorduit  cruore."     Igitur  iEthelfridus,  ferus  et  in- 
dignans  et  multum   admirans    quod   aliquis    cum  illo   auderet 
congredi,    audacter    quidem    sed    inordinate    in    bostes   irruit, 
quamvis  acies  Beodwaldi  eleganter  ordinate 6  intuentibus  ter- 
rorem  non  minimum  inferrent.    Eex  tamen  !N"orthanbunibrorum, 
quasi  praada  inventa,  subito  proruens  in  cuneos  conglomeratos, 
Eeinerum  [principem  militias]  7  regis  Eeodwaldi  cum  tota  acie 
sua  prostravit,  et   ad  inferos    impetuose    direxit.      Eeodwaldus 
autem,  tanta  clade   minime   perterritus,  sed  ad  yindictam   ani- 
matus,  cuneos  iEtbelfridi  laudabiliter  penetravit,  atque,  cruore 
maximo  bostium  profuso,  regem   superbum  interemit ;    deinde 
bostes    sine   pietate   insecutus    omnes    eorum    acies   dissipando 
contrivit. 

In  bac  quoque  pugna  potissimum  laudanda  fuit  probitas 
Eadwini,  qui  de  regno  illo  expulsus  apud  Bedwaldum  septen- 
decim  annis s  exulaverat.  Eegnavit  ergo 9  Eadwinus  filius 
Ellas  [super  duo]  regna  Deirorum   et  Berniciorum,  qui  postea 


1  abdicatoque]  abdicatque,  A. 

2  O.  W.  ins.  et. 

3  sicque  .  .  .  unitatem']  Introduced 
by  the  compiler. 

4  in  regione  Jutorum]   in  finibus 
Merciorum,  Hen.  Hunt. 

5  unde]   ununi,  A.,  the   original 
probably  having  un. 


"  ordinate]  om.  "VV. 

7  principem  militia]  Sic  0.  W. 
West.,  though  Hen.  Hunt,  has 
filium. 

s  septendecim  amiis  seems  to  come 
from  regnavit  xvii.  annis  in  the  Li- 
bellus  de  Reg.  Saxon.,  p.  210. 

9  ergo]  om.  0.  W. 


2GS 


MATTH^T  PARISIENSIS 


A.D.  617.   Ckristianus   eflfectus   omnes   reges,    tam   Anglorum  quam  Wa- Beda,H.  E. 

lensium,  in  sua  ditione  :  recepit.  u-  9> 

p.  158  a. 


Damascus 
and  Je- 
rusalem 
taken  by 
Chosroes. 


Message  of 
Heraclius 
to  him, 


Gosdroe  Jerusalem  destruxit. 

Anno  gratia3  dcxviii.  Rex  Persarum  Chosdroe  cepit  Damas- 
cum  et  Jerusalem  devastavit,  et  loca  sancta  quaa  in  ea  erant 
conflagravit,  populorum  multitudinem  copiosam  captivavit, 
nonaginta  milia  iuterfecit,  patriarcbam  ejusdem  urbis  Zacba- 
riam  expulit,  pretiosum  crucis  lignum  in  Persidem  secum 
asportavit ;  sepulchrum  -  vero  Dominicum  divina  virtute  muni- 
tum,  nunquam  violare  permissus  est.  Per  idem  tempus  occu- 
pavit  totam  iEgyptum,  et  Alexandriam,  Libiam  atque  Carta- 
ginem,  ut  vel  sic  Heraclium  ad  prfelium  provocaret ;  ad  quern 
misit  Heraclius,  rogans  ut  inceptis  desisteret,  quod  ille  facere 
contemnens,  nuntios  imperatoris  contumeliis  afFecit. 


Hugo  de 
S.  Victore, 
Excerpt. 
Prior,  ix. 
9,  col.  270. 


Hist.  Mis- 
cell.  xx.  5, 
6. 


Constan- 
tine  III. 

Defeat  of 
Chosroes 
by  Hera- 
clius. 


The  cross 
restored 
to  Jerusa- 
lem. 


Continuatio. 

Anno  gratis  dcxix.      Heraclius  imperator  filium  suum  Con-  Id.  xx.  4. 
stantium  regio  diademate  insignivit,  et  Augustum  appellavit. 

Anno    gratiaa   dcxx.    Imperator    Heraclius    amio    imperii    sui  Cf.  Id.  xx. 
decimo,    collecta    armatorum    rnultitudine,    adversus    Oosdroe^'9'     ' 
movit   iter,  ferens    secum    sanctas  Dei  genitricis   iconiam,  quae 
apud  Byzantium    est,  non   bominis   manu  sed  divino   miraculo 
pictam.      Cumque  pervenisset  ad  fines  civitatis  Gozorem,  Cos- 
droe  in  fugam  versus  combussit  omnia  sata  per  quas  fugiebat; 
deinde  constituit  principes  militias  suaa  plurimos,  qui  Heraclium 
debellarent,  dura  ipse  de  loco  ad  locum  fugeret  a  facie  impera- 
toris ;    sed  Heraclius,  iconiaa    Dei   genitricis   confisus 3   auxilio, 
omnes  adversarios   suos   in  bello  peremit  et  fugavit  ;4    Cosdroe 
autem  tandem5  fugiendo  captus  et  in  carcerem  trusus,  ad  ex- 
tremum  morte  impia  periit.0       Imperator  potitus  victoria  mili-  Id.  xx.  53. 
tabus  suis  prasmia  tantis  condigna  laboribus  erogavit,  et  modicum  Hugo  de  S. 
recreatus    revexit  Jerosolymis  Dominicae  crucis  lignum,    pluri-     *c  '**'  ' ' 
mas  Deo  pro  tauto  triunrpho  referens  gratias,  lacrimas  devotas 
perfundendo.7 


1  ditione]  dictione,  A. 

2  sepidchrum  .  .  est]  Introduced 
by  the  compiler. 

3  confisus]  fultus,  W.  "West. 

4  et  fugavit]  aut  turpiter  in  fugam 
coegit,  0.  W.  West. 


5  autem  tandem]   tandem  in,  W. 
West. 

6  impia  periit]  impiorum  defecit, 
W.  West. 

7  A.    repeats    devotas.      lacrimas 
.  .  .  perfundendo  is  not  in  Hugo. 


CHRONICA   MAJORA. 


269 


Item. 


A.D. C21. 


Vit.  Pontif. 


Beda,H.E. 

ii.  7,  p. 
156  B,  E. 

(Not  in 
Bede.) 
Beda,H.E, 
ii.  8, 
p.  157  a. 


Hugo  de 
S.  Victore, 
ix.  9,  col. 
270. 


Pseud. 

Ildefonsi 

Contin. 

Chroni- 

cou 

Isidori. 

(Migne 

xcvi.  col. 

321.) 


Anno  l  gratiae  dcxxi.     Bonefacius   sextus,3  Eomanse   ecclesiae  Pope  Boni- 
Apostolicus,     suas    promotionis    annum    agebat    quartum,    quitaceV- 
sedit  annis  quinque,    diebus  tredecim ;  et   cessavit   sedes  men- 
sibus  sex.     Eodem   tempore    Laurentius,    Dorobernensis   archi-  Sees  of 
episcopus    secundus,    diem    clausit    extremum  ;    cui    successit  Canter- 
Mellitus,    Londoniensis    episcopus,  quinque    annis  ;    et   Mellito  jvfvdon 
Justus,  totidem    annis.      Post   Mellitum    Londoniensis   vacabat 
ecclesia  multis  [annis] ;   post  Justum  vero,  in  Rofensi  ecclesia, 
successit  Eomanus. 


De  Mahumeth  pseudo-jpropheta. 

Anno    gratiae    dcxxii.      Cirus,    Alexandrinus    episcopus,    et  The  Mono- 
Sergius,  Constantinopolitanus  patriarcba,    Monotbelitarum  hae-  "*  M| 


et 


heresy. 


resim  praedicabant.  Hac  utique  tempestate  Saraceni,  qui  <-■-,, 
Turci  dicuntur,  Mabumet  pseudo-propbeta  eis  ducatum  prae-  Mahomet 
bente,  a  suis  sedibus  exierunt,  et  imperium  Heraclii  graviter 
devastare  cceperunt.  Porro 3  iste  Mabumet,  Saracenorum  et  P-  8"- 
Arabum  princeps,  de  genere  Hismael  fait,  filii  Abrabae,  qui, 
cum  in  primaeva  aetate  sua  esset  mercator,  pergebat  frequenter 
cum  camelis  suis  apud  iEgyptum  et  Palsestinam,  et  conversa- 
batur  cum  Judaeis  et  Cbristianis,  a  quibus  tarn  Yetus  quam 
Novum  didicit  Testamentum,  sed  et  magus  nequissimus  effectus 
est.  Et  cum  bac  illacqite  discurreret,  contigit  ut  Corozaniam 
ingrederetur  provinciam,  cujus  provincias  domina  Cadisan  vel 
Adige  filia  Husait4  dicebatur;  quas  cum  diversas  species, 
quas 5  furto  vel  prseda  raptas  Macbumet  attulerat,  miraretur, 
ccepit  ei  prasfata  mulier  familiarius  adbaarere ;  quam  Mahumet 
suis  incantationibus  perstrictam  ccepit  paulatim  astutus  in 
errorem  inducere,  dicens  quod  ipse  esset  Messias,  quern  esse 
venturum  adbuc  Judaai  expectant.  Hac  opinione  non  solum 
potens  mulier  decepta  est,  sed  omnes  Judasi,  ad  quos  ejus 
faman    pertingere  poterat,  ad    eum   cum    Saracenis  catervatim 


1  Before  this  year  O.  W.  insert  a 
chapter  De  origine  ordinis  militia 
templi,  from  William  of  Tyre. 
Coxe's  Wendover,  i.  pp.  118-120. 

2  sextus]   Sic  for  qulntus. 

3  At  the  top  of  the  page  between 
the  two  columns  is  a  picture  of 
"  Machometus  "  standing  on  a  boar, 
"  sus."      In   the   right   hand   is    a 


label,  "  Poligamus  esto,  scriptum 
"  est  enim,  Crescite  et  multiplica- 
mini ;"  in  the  left  a  label,  "Presentes 
"  delicias  pro  futuris  non  spernite." 

4  HusaW]  C.has  read  this  Hiclalt, 
D.  Hulait.  Vel .  .  Machumet  at  — 
is  written  by  Par.  over  an  erasure. 

5  O.  W.  ins.  secum. 

6  famoi]  furia,  W.  West. 


270  MATTHjEI  parisiensis 

A.D.  622.  confluebant,  tanta  rei  novitate  percussi ;  qui  ccepit  novas  leges  Pseud. 

History  of  fingere  et    eis    tradere,    adbibens    ipsis    legibus    testimonia   de  Pdefonsi 

Mahomet.    utroque  Testarnento  :  bas  IsmaelitEe  leges  appellant  suas,  eumque  pPn  1^' 
suum  legislatorem  esse  fatentur.    Prasfata  quoque  mulier  [vi-  con 
dens]  bomineni  Judseorum  et  Saracenorum  pariter  contubernio  Isidori. 
vallatum,  existiniabat  in  eo  divinitatem  latere ;    et,  cum    esset  (Migne 
vidua,    adsunipsit   eum    sibi   maritum,  sicque    Mabumet  totius  „„i  -\ 
provinciaa  illius  obtinuit  principatum.     Demum  vero  Arabes  ei 
adbaerentes   regnum   Persarum   infestare  coeperunt,  ac  demum 
Orientis   fines    imperii    ad   Alexandriam    super   Heraclium  in- 
vaserunt.     Post  beec   autem  Mabumet  coepit  cadere  frequenter 
epilentica  passione,    quod   Cadisan  Adige    uxor   ejus    cernens, 
oppido  tristabatur,  eo  quod  nupsisset  impurissimo  et  epilentico 
viro ;  quarn  ille  placare  desiderans,  dixit,  quia  Gabriel  angelus 
ad  eum  loqueretur,  nee   se    ejus    splendorern    posse  sustinere, 
utpote  bomo  carnalis,  et  ideo    se   cadere    et   deficere  asseruit. 
Credidit  ergo  mulier,  et  omnes  Arabes  et  HismaelitaB,  quod  ex 
ore  arcbangeli    leges    susciperet,    quas    dabat    illis,    eo    quod 
Gabriel1  saspe  mittatur  ad  bomines.     Praadicabat  etiam  volup- 
tates   deliciasque    carnales    futuris    pollicitis    incertis    non 
fore  prseponendas,  lauteque   vivere  summum  esse  bonum ; 
in  eo  Epicurus.2 

Tandem  cum  prsefataru  bominum  numerositatem  in  suam 
baeresim  intricasset,  quadam  bora  vespertina,  cum  in  palatio 
sederet  vino  debriatus  meracissimo,  sed  cujusdain  socii  sui 
fraude  venenato,  cognovit  per  solita  indicia  quod  consueta 
asgritudo  ilium  ilico  esset  invasura  ; 3  exiit  igitur  festinanter, 
dicens  se  ad  colloquium  archangeli  fuisse  vocatum,  probi- 
buitque  ne  quis   eum   sequeretur,  ne   forte   angelico  splendore 

His  death,  raoreretur,  quia  et  ipse  stando  non  potuit  sustinere.     Ille  autem  Cf.  Hilde- 
cadens    cumulum    fimi,    ne    cadens    lasderetur,    ascendit,    ubi  ^erti  Ceno- 
stridens  dentibus    et   spumantibus  rictibus   volutabatur ;    quod  ^^n^nS1S 
comperiens  qua3dam  proterva  sus  et  esuriens,  babens  ut  dicitur  Mahumete 
porcellos,  ut   eum  sensit,  cujus  os    crapulam    adbuc    exbalabat  cant.  14, 
cum  nidore  carnium  indigestarum,    invasit  eum,  et   cum  esset  15-(Migne, 
sui  impos  ac  semivivus  discerpens  et  lacerans  suffocavit.     Uxor  1353' 
. 1364). 


1  O.W.  insert  archangelus.  From 
here  to  the  end  of  the  year  624  is  in 
the  handwriting  of  Matthew  Paris, 


3  ilico  esset  invasura]  invaderet 
O.  W.  From  this  point  W.  and 
West.,  which  agree,  differ  too  much 


written  apparently  over  an  erasure.     1   from  A.  in  the  rest  of  this  chapter 

-  For  this  O.W.  have  "  unde  credo      to  admit  of  collation. 
"  quod  si  hodie  viveret,  midtos  in-   j 
"  veniret  discipulos,"  and  so  West. 


CHRONICA   MAJOR  A.  271 

autem  ejus  et  familia  audientes  porcorum  strepitum  stupefacti  A.D.  622. 
exierunt,  et  corpus  domini  sui  in  magna  parte  jam  corrosum  Death  of 
Cf.  Pseud,  invenerunt.  Sed  quia  suam  prsedicaverat  infra  tertium  a  omet• 
1390'  diem  resurrectionem,  corpus  suum  diligenter  reserva- 
runt.  Sed  cum  pertransissent  xxx.  dies  nee  resurrexit, 
complices  sui  ne  falsitatis  redargueretur  cui  prsedicando 
ssepe  prsebuerat  testimonium,  illotum  et  semiesum  illud 
corpusculum  occultarunt  in  tumba  quadam  pretiosa. 
Multi  ergo  sapientes  recesserunt  a  lege  sua.  Budes * 
vero  et  simplices  et  proni  ad  carnalia  mandatis  suis 
inclinarunt,  et  eorum  posfceritas  in  hoc  errore  usque 
in  praesentem  diem  obstinaciter  est  propagata.  Sed 
quia  Machometus  crapulatus  epilensia  urgente  cum 
veneno  interiit,  contenditur  qua  morte  interierit,  vel 
crapula,  vel  veneno,  vel  inorbo  illo.  Forte  triplici  peste 
mortifera  ideo  percussit  eum  Dominus  quia  maxime 
peccavit  blasphemando  in  Trinitate,  dicendo  frivolum 
esse  credere  Deum  Trinum  et  Unum.  Credunt  igitur 
et  dicunt  orthodoxi  nee  sine  ratione  quod  iccirco  iratus 
Dominus  tradidit  eum  sui  ad  dilaniandum.  Ut  per 
suem  spurcissimum  animal  immundus  spiritus  signifi- 
cetur,  porca  enim  quasi  spurca  dicitur  ;  Line  est  quia 
Sarraceni  sicut  et  Judsei  porcum  execrantur.  Merito 
igitur  periit  traditus  sui  Machometus  intoxicatus  et 
epilenticus  et  crapulatus,  trina  scilicet  poena  punitus. 
Post  mortem  autem  ejus  surrexerunt  maximi  inter  His  suc- 
alios  omnes  discipulos  ejus  vir  quidam  nobilis  nomine  cess0is- 
Abuzer  filius  Abubalippi,  et  quidam  alius  dictus  Nas- 
toreus,  qui  potius  deciperet  ypocrita  in  contemptu  et 
scandalo  religiosorum  sub  habitu  monachi  et  specie 
simplicitatis  suam  palliavit  superstitionem.  Qui  ut 
suam  jam  declinantem  legem  suscitarent  ab  utroque 
Testamento  aliquid  indirecte  accipientes,  ut  sic  Judseis 
ac  Christianis  aclularentur,  placentia  populo  prasdi- 
carunt,  dicentes  auctore  Machometo  nullo  modo  placere 
benigno  Deo  hominum  afflictionem   ut  jejunia  et  con- 


1  In  the  margin  is  "  Hsec  autem  I  "  de  Machometo  vera  sunt  plenius 
in   anno   gratise  mccxxxvi.  quae  I  "  dicuntur." 


272 


MATTH^EI    PAHISIENSIS 


A.D.  622.  similia.      Docebat   insuper  quod,  qui   inimicos  occidunt,  prae-  Sigebert, 

ruradise  of  cjpUe  rebelles  legi  suas,  vel  qui  ab  inimicis  occiduntur,  paradi-  ??„   118' 
Mahomet.        l      .  ,.      ,     S     ,  .,  ■  H  v       ...     ,        ,  «     ..  119. 

sum  lugrediantur,  et  lbi  esse  carnalis  cibi  et  potus  rerectionem, 

ibique  existere  fluvium  vini,  lactis  et  mellis,  et  commixtionem 

niulierum  carnalem  non  praesentium  sed  aliarum,  et  affluentem 

voluptatem.     Machometus  autem  in  regno  Saracenorum  quatuor 

praatores  statuit,  quos  Admiralios  vocavit ;  librum  autem  legem 

suam  continentem  Prothosimbolum  fecit  appellari.1 


Pope  Ho- 
norius  I. 


Papa. 

Eodem  anno   Honorius,    Papa   sexagesimus   octavus,  sedit  in  Vit.  Pontif. 
cathedra  Eomana   annis    duodecim,  mensibus    undecim,  diebus 
sedecim ;    cessavit    autem    sedes   mensibus    septem    et    diebus 
octodecim. 


Item. 


Romanus         Anno  gratiaa  dcxxiii.     Sanctus  Eomanus,  Eotbomagensis  ar- 

archbishop  cbiepiscopus,  sanctus  babetur.     Eodem  tempore,  post  Sexredum 

o-    ,    .,  '    et  Siwardum  fratres,    regnavit   apud  Orientales  Saxones  Sige- 

king  of  the  bertus  Parvus,  Siwardi  filius,    qui  cum  fratre  Seberto  a  Kine- 

East-  gib?,  rege  Occidentalium  Saxonum,  et  Quitbelmo    fratre 2    ejus 

Saxons.        interfecti  sunt  justo  Dei  judicio  ;  nam  patre  mortuo  ad  cultum 

idolorum    reversi,    Mellitum    Loridoniensem    episcopum    expu- 

lerunt,  nee   de   eorum    exercitu  vel    unus    evasit  qui    eventum 

nuntiaret. 

Defuncto  Orientalium  Anglorum  rege  Beclwaldo  Eorpenwalchis 
successit. 

Eorpwald        Aimo  gratiaa  dcxxiv.     Defuncto   rege  Orientalium  Anglorum  Cf.  Flor. 

king  ot         Pedwaldo,  Eorpenwaldus  regni  gubernacula  suscepit,  et  Ijonum  Wig.  -A-pp. 
East-  .      .    .         ,      j  ,.v  n  ->      -.  p.  528  d. 

*     j.  prmcipium  laudabili  nne  conclusit.  r 

Paulinus  Anno  gratiae   dcxxv.     Paulinus   a   Justo   arcbiepiscopo    Ebo-  Beda, H.E. 

archbishop  racensis  arcbiepiscopus  ordinatur.     Contigit  autem,  quod  North- 11-  9' 
of  York.  p.  158  c. 


Eob.  de 
Monte, 
col.  414. 
Plor.  Wig. 
App. 
p.  637  a. 
Hen.  Hunt, 
ii.  p.  716  a. 
Malmesb. 
i.  98, 
pp.  137, 
138. 


1  For  this  Sigebert  has  "  ipse 
vero  amiras  dicebatur  vel  proto- 
simbolus."     W.  follows  this. 

At  the  bottom  of  the  page  is 
Datur  Machometus  sui  spurcis- 
simae  (id  est  immundo  spiritui) 
ad  dilaniandum  ; 

in  Patrem. 

in  Eilium. 

in  Spiritum 
sanctum." 


epilenticus      pecca- 
venenatus    >     vit 
crapulatus        enim 


2  fratre]  Sic  all  the  MSS.  in- 
stead of  filio,  though  above  under 
614  (p.  265)  filium  is  correctly 
given  from  Hen.  Hunt.  The  error 
!  comes  from  Malmesbury,  who  calls 
i  them  both  "  filii  Celrici."  Gesta 
Kegum,  i.  18.  p.  28. 


CHRONICA   MAJOR  A.  273 

Beda,  H.E.  anbumbrorum    rex    Eadwinus,    missis     procis,    iEthelburgam,   A.D.  625. 

u-  9>  filiam  Cautuariorum  regis  ./Ethelberti  jam  defuncti,  peteret  us-  Marriage 

orem  :  cui  a  fratre  puellas,  tunc  resre,  responsum  est,  non  esse      Eadwine 
,.  ..    '      n,    .  ..         *     .      .  fo  v.  .  _   .  andJEthel- 

iicitum    Christianam  virgmem  pagano  conjungere,  ne  veri  Dei  t,ur°-a 

cultus  propbanaretur  consortio  bominis  infidelis.  Cumque 
nuntii  Eadwino  regi  talia  referrent,  respondit,  quod  si  religio 
puellas  a  viris  prudentibus  examinata  sanctior  atque  Deo  dig- 
nior  posset  inveniri,  non  abnegavit  quin  earn  susciperet  ra- 
tione  praemissa.  Nee  mora,  mittitur  puella  et  cum  ilia  Pau- 
linus, ne  paganorum  societate  posset  pollui,  qui  earn  cotidiana 
exhortatione  et  sacramentorum  caslestium  celebratione  firmaret. 
Cum  autem  illuc  pervenissent,  concessit  rex,  ut  fidem  culturn- 
que  religionis,  Cbristiano  more,  omnes  qui  cum  ilia  venerunt, 
videlicet  viri  ac  feminse  sive  sacerdotes,1  observarent.  Sicque  Paulinus. 
Paulinus  cum  prasfata  virgine  ad  regem  Eadwinum  quasi  comes 
copulas  carnalis  advenit,  sed  ipse  potius  toto  animo  intendebat, 
ut  gentem,  quam  adibat,  ad  agnitionem  vocaret  veritatis. 

Nota. 

Id.  p.  158  d.      Anno  gratias  dcxxvi.     Venit  quidam  sicarius,  nomine  Eume-  Attempted 
rus,    missus    a   rege  Occidentalium    Saxonum    Quichelmo,    qui  murder  of 
cum  patre  Kinegils  regnavit,  ut  regem  Eadwinum  interficeret.     a  wn1e- 
Qui    domini    sui    legationem    simulans    irruit  in    regem    cum 
bipenni   toxicata,   juxta    amnem    Dorewentionem,    voleus    eum  p.  88. 
saltern    veneno    perdere    si    bipennis    defecisset ;    quod   videns 
Lilla2  quidam   minister  regis,  et  ictui    sese  interponens  trans- 
fixus  est,  atque  eodem   ictu   rex  aliquantulum  vulneratus  ;    in- 
terfecto  etiam  mox   equite    quodam,  ipse  tandem  gladiis  cassus 
et    minutim    in   frusta ;i  concisus  est.     Rex    autem    tali    eventu 

Id.  p.  159a.  plurimum    perturbatus    est,    sed    filia,   quam   regina  ejus  nocte  Birth  of  his 
sequenti    peperit,    dolorem    aliquantulum    mitigavit.      Cumque  daughter 
rex  diis  suis   gratias    egisset,  increpavit    eum  Paulinus  dicens,     an  B  ' 
quod  precibus  suis  sine  dolore  regina  peperisset.     Quibus  ver- 
bis delectatus  rex,  promisit   se   Deo   Paulini  crediturum  si  illi 
victoriam  de  Quicbelmo  conferret,  et  in  pignus  implendse  pro- 
missionis  filiam  suam  baptizari   prascepit;    quae    cum  triginta 4  His  victory 
de  familia  ejus   baptizata,  Eanfled   appellata  est.     Deinde,   col-  over  Cwi- 
lecto    exercitu,    rex    venit    contra    Quicbebnum,  ac    bello    inito  chem'- 
universos  quos  in  necem  suam  conspirasse  didicerat,  aut  truci- 
davit  aut  in  deditionem  recepit. 


1  viri  .  .  .  sacerdotes']     viris    ac 
feminis  sive  sacerdotibus,  A.  O.  W. 
-  Lilla]  illam,  A. 


3  frusta]  frustra,  A. 

4  triginta]   undecim,  Bede. 


274  MATTH.EI   PARISIENSTS 

A.D.  626.       Quichelmum x  vero  in  loco,  qui  lingua  Anglorum  "  Quichelmes- 
Quichel-      hlawe  "   usque  hodie  dicitur,  interemit,  et  in  testimonium  vic- 
mus  peri-     ^orja3   nomen  loco   dedit,  et  sic  cum  triumpho   ad    patriam  re- 
meavit. 

Be  revelatione  facta  Paulino  archiepiscopo,  per  quam  rex 
Eachvinus  ficlem  Christi  suscepit. 

Conversion  Anno  gratiae  dcxxvii.  Pacta  est  Paulino  archiepiscopo  quae-  Beda  H.E. 
of  Eadwine  dam  revelatio  inspiratione  divina,  ut  creditur,  quae  regem  ii.  12, 
by  .Fauli-  Eadwinum  ad  credendum  stimulabat  hoc  modo.  Cum,  iEthel-  P-  162  c- 
frido  ilium  olim  persequente  qui  ante  eum  regnavit,  profugus 
apud  regem  Orientalium  Anglorum  Eeodwaldum  moraretur, 
cognovit  per  quendam  amicum  suum  Eeodwaldum  muneribus 
iEthelfridi  esse  corruptum,  ut  Eadwinum  aut  interficeret  aut 
inimico  traderet  jugulandum,  Eadwinus  amico  respondit,  "Quo 
"  nunc  fugiam,  qui  tot  annis  per  omnes  Britannia?  fines  dis- 
"  currens  hostium  insidias  evitavi?  Si  mori  oportet,  malo  ut 
"  hie  me  interimat  quam  ignobilior."  Dumque  mentis  an- 
goribus  in  hunc  modum  tortus  nocte  sequenti  in  stratu  qui- 
esceret,  vidit  hominem  sibi  ignotum  penitus  astantem  et 
dicentem  sibi,  "  Quid  dares  homini  qui  te  ab  hac  mcestitudine 
"  absolveret,  et  Eeodwaldo  regi  ut  te  diligeret  suaderet?" 
Qui  cum  responderet,  "  Omnia  quae  possem,"  adjecit  ille, 
"  Quid  si  quis  te  regem  futurum  potentiorem  prioribus,  ex- 
"  tinctis  hostibus,  vere  promitteret  ? "  respondente  Eadwino 
ut  prius,  addidit  iterum,  "Quid  si  quis  tibi  meliorem  vitas 
"  viam  ostenderit  quam  aliquis  parentum  tuorum  habuerit, 
"  numquid  illi  obtemperares  ?  "  Promittente  hoc  sibi  firmis- 
sime  Eadwino,  subdidit  ille,  imponens  manus  capiti  ejus, 
"  Cumque  ergo  hoc  tibi  signum  evenerit,  memento  istius 
"  temporis  et  sermonis  ;  "  quo  dicto  disparuit  repente,  ut  in- 
telligeret  non  hominem  esse  sed  spiritum.  At  ubi  mane  juve- 
nis  regius  solus  sederet,  praefatus  amicus  venit  ad  eum,  et 
ait,  "Surge  hilaris,  mutatum  est  cor  regis;  nam  consilio 
"  reginas  fidem  tibi  servare  disposuit."  Quid  plura?  Reod- 
1  waldus,  ut  supra  dictum  est,  regi  iEthelfrido  bellum  movit,  et 
Eadwinum  in  regnum  restituit ;  cumque  Paulinus  a  Spiritu 
Sancto  edoctus,  hoc  oraculum  regi  retulisset,  manus  capiti  ejus 
imponens,  regem  ad  pedes  ejus  procidere  volentem  erexit,  et 
Baptism  of  exhortans  eum  ad  fidem  quod  petiit  impetravit.  Eex  igitur 
Eadwine.  fce  gancto  Paschaa  et  multi  cum  eo  in  ecclesia  Sancti  Petri,  Id.  ii.  14, 
quam  ipse  de   ligno    construxerat,   a   Paulino  baptizatus,  idola  P-  165  D- 


1  This  is  peculiar  to  the  compiler. 


CHRONICA  MAJORA.  275 

Beda,H.E.  et  eorum  aras   penitus   destruxit.     Deinde   in  civitate   Eboraci  A.D.  627. 
u-  13>  sedem  episcopalem  Paulino  constituens,  ecclesiaru  ibi  lapideam  A  stone 

?"  ,,    B*'     fabricavit,  in  qua  baptizati  sunt  liberi  ejus  cum  maxima  mul-  °lll1]rc.!l 
p.  165  d.      titudine  bominum,  ita  quod  in  brevi  in  toto  regno  ejus  nnllus  york 
inventus  est  infidelis. 

Honorius  [Lindissce]  primus  est  episcopus  ordinatus. 

Id.  ii.  16,         Anno  gratia?  dcxxviii.     Paulinus   archiepiscopus   provinciam  Lindsey 

p.  167  c.      Lindissa?  regionis,  qa.se   est   ad   meridianam   plagam   Humbra?  conyerte<i- 

fluminis,  ad  fidem  Christi  convertit,  atque  prius  Bleccam,  illius 

civitatis  pra?fectuni,    cum    omni    domo  sua  baptizavit.     In  qua  Consecra- 

civitate    ecclesiam  fabricavit,    et   in   ea   Honorium    episcopum  tlon  °* 

Honorius, 
consecravit.  bishop  of 

Lindsey. 

Continuatio. 

Hen.  Hunt.      Anno  gratia?  dcxxix.     Commissum  est  bellum  inter  Pendam,  Battle  of 
u.  p.  /16  b.  regem  Merciorum,  et  Kinegilsum,  regem   Occidentalium  Sax-  Cirences- 

onum,  apud  Cirencestriam ;  sed  post  multam  stragem  utrinque  er" 

illatam  induciati  recesserunt. 

Be  pace  tempore  Eadtvini  regis. 

Beda, H.E.      Anno   gratia?  dcxxx.      Eex    Eadwinus   inter   ca?tera  utilitatis  Fountains 
u-  16J  qua?  suae  genti  procuravit  remedia,  lucidos  fontes  juxta  vias  ob  erected  by 

"'         ' '      refrigerium  viantium  per  calamos  a?reos  conduxit,  vexilla  ante  ™jrwm^ 
se  deferri  praecepit,  pacem  talem  in  Britannia  temporibus  suis  ^   COUn- 
statuit,  ut  mulier  onusta  auro  cum  puero  parvulo,  ubicumque  try. 
Id.  ii.  18,     vellet,  ire  posset  indemnis.     Tunc,  Justo  archiepiscopo  defuncto,  Archbp. 
p.  169n.      Honorius  successit.  Honorius. 

Continuatio. 

Beda  de  Anno    gratia?    dcxxxi.     Sergius,    patriarcha    Constantinopoli-  Heresy  of 

sex  setat.      tanus,  et  Cirus,  Alexandria?   episcopus,  Heraclium   in  hasresim  tne  Mono- 

rfC  w   i  D"  ^on°thelitarum  involvunt,  unam  operationem  in  Cbristo  pra?-     e    es' 

S  Vict        dicant,  credentium  ecclesiam  perturbant.     Unde  imperator  illis 

ix.  9.  favens  odium  subjectorum  incurrit,  ab  omnibus  vicinis  undique 

Sigebert,      infestatur,  et  qui  omnes  vincere  solebat,  ab   omnibus  vincitur, 

c0  *        '      divina  id  justitia  permittente. 

Beda  H.E.      Anno  gratia?    dcxxxii.     Rex    Orientalium  Anglorum  Eorpen-  Conversion 

ii.  15,  waldus  bortatu  regis   Eadwini    fidem  Cbristi   suscepit;    verum  °f  Eorp- 

p.  166  c,     postquam  cum  omni  gente  sua  per  Pelicem  episcopum  credidit,  ""ad- 

"'  '      non  multum  vixit,  quia  a  viro  gentili  nomine  Rigberto  occisus  His  death. 

est ;    exinde   tribus   annis   provincia  ilia    in  errore   permansit. 

Fuit   autem   Felix   episcopus   memoratus    natione    Burgundus, 

S  2 


276 


MATTHjEI  parisiensis 


A.D.  632.    quern  ad  illam    provinciam   Honorius,    Cantuariensis   arcbiepi- Beda,H.E. 

Felix,  scopus,  miserat  acl  prasdicandum,  accepitque  sedem  episcopatus  U-  15> 

bishop  of     -n    civitate    Dommoc,  ubi    cum    septendecim    annis    pontificale  p' 
Dunwich.        ™   .  ,      .       ,     .  .,  „    .    . 

orhcium  complevisset,  in  pace  vitam  nmvit. 


Be  fugna  inter  regem  Norliamhumbvor 
Ceadwallonem,  regem  Brito 


•um  Eadwinum  et 


p.  89. 


Ceadwallonem,  regem,  Britonum. 

War  be-  Anno  gratia?  dcxxxiii.    Orta  discordia  inter  regem  Eadwinum  Galf.  Mon. 

tween  Ead-  c^  Cadwallonem  regem  Britonum,  convenerunt  ad  praeliiim  et,  x11- 4- 
Cadwall  n  ^'AC^°  congressu,  Cadwallo  multa1  milia  suorum  amisit,  et  in 
fugam  conversus  est.  Potitus  itaque  victoria  Eadwinus,  duxit 
exercitum  suum  per  provincias  Britonum  et 2  tria  eorum  regna, 
Demecise  videlicet,  Venedocise,  et  Menevias,  combustis  urbibus 
et  colonis  destructis,  omnes  illorum  provincias  in  sua  jura 
recepit.  Cadwallo  autem,  qui  in  Hiberniam  aufugerat,  reso- 
ciatis  catervis  suis,  conabatur  semper  in  patriam  reverti,  nee 
poterat,  quia  quandocumque  in  portu  aliquo  applicare  incipi- 
ebat,  obviavit  illi  Eadwinus  et  introitum  denegabat ;  babuit 
nam  que  Eadwinus  astrologum  quendam,  nomine  Pellitum,  qui 
indicabat  ei  omnia  quae  fiebant.  Cadwallo  vero  in  despera- 
tionem  versus  adivit  regem  Salomonem  in  Minorem  Britanniam, 
et  ab  illo  reverenter  receptus  est;  et  cum  causam  adventus 
ejus  cognovisset,  auxilium  et  consilium  ei  promisit.  Tunc  Id-  xii.  7. 
Cadwallo  Salomoni  de  astrologo  Eadwini  omnia  referens,  dedit 
consilium  ut  aliquis  vir  prudens  et  audax  in  babitu  peregrino 
mitteretur,  qui  magum  ilium  interficere  attemptaret.  Placuit 
Cadwallo[ni]  consilium,  et  illico  nepoti  suo,  nomine  Brieno,  boc 
onus  imposuit,  qui,  prasceptis  domini  obediens,  jussa  implere 
maturavit ;  denique  habitum  peregrini  suscipiens,  baculum 
ferreum  praaacutum  fabricavit,  peram3  ad  latus  sinistrum  ap- 
pendit,  et  Britanniam  veniens  versus  Eboracum,  ubi  Eadwinum 
sciebat,  properavit.  Ut  igitur  civitatem  ingressus  est,  asso- 
ciavit  se  pauperibus,  qui  ante  januam  regis  elemosinam  ex- 
pectabant ;  eunte  a,utem  eo  et  redeunte,  egressa  est  soror  ejus 
ab  aula  habens  pelvim  in  manu,  ut  aquam  reginee  usibus 
asportaret,  (rapuerat  namque  earn  Eadwinus  in  urbe  Wigornia? 
dum  post  fugam  Cadwallonis  per  provincias  Britonum  desre- 
viret,)  qua?  fratrem  inter  [pauperes]  cognoscens,  timuit  ne  ab 
aliquo  cognitus  ab  bostibus  caperetur ;  indicavit  ergo  fratri 
breviter    statum   curia?    et   magum    quern    quasrebat,  qui   tunc 


1  multa]  ova.  W. 

2  et  tria  .  .  A/ewet»'ff]  Introduced 
by  the  compiler. 


3  peram  .  .  appendit]  Introduced 
by  the  compiler. 


CHRONICA   MAJORA.  277 

Galf.  Mon.  forte  deambulabat  inter  pauperes.     Porro   Brienus  sororem  re-   A.D.  633. 

xu.  7.  cognoscens  prnecepit,  ut    nocte    sequeuti   furtim   egrediens  ve- 

iiiret  ad  eum    ad    quoddam  vetus   templum    extra   urbem,  ubi 
ipse  adventum   ejus    expectaret ;    deinde    ad    pauperes  rediens 
venit  ad  locum  ubi  Pellitus  illos  collocabat.     Nee  mora,  erexit  Magus 
burdonem,  quern  sub  pectore  magi  infigens  ilium  peremit ;    et  -Pellitus 
baculum   in   terram    proiciens,  inter   casteros    delituit,  et  nulli  ^     mi  ur- 
astantium  suspectus  ad  prsefata  latibula  pervenit.     Soror  autem 
ejus    uocte   clam   egredi  volens,  non   potuit ;    turbabatur  enim 
curia  tota   pro    morte    Pelliti,  unde  '    vigiles    circa  curiam  rex 
poni    pra3cepit.      At   Brienus,    nemorum    densitates   penetrans, 
ad  Exoniam   pervenit,    ubi   convocatis    Britonibus,   qua3  fecerat 
uarravit ;    at   illi    civitatem  munientes,    adventum    Cadwallonis 
cum    laetitia   expectabant.     His    itaque    per   totam    Britanniam  Exeter  be- 
divulgatis,    Penda    rex    Merciorum   cum    maxima    multitudine  ^'eSed  by 
Saxonum  venit  Exoniam,  et  Brienum  obsedit. 

De  morte  regis  Eadwini,  et  clesolatione  provincial 
Nortliamliumbrorum. 

Galf  Mon        Anno    gratias    dcxxxiy.      Cum    rex   Britonum  Cadwallo  qua?  Defeat  of 
xii.  8.  [facta]    fuerant    de    Pellito    cognovisset,    applicuit   in    insulam  5,Gj      ,,^ 

cum    decern    milibus   militum,    et   celeriter    Exoniam    petivit; 
consertoque  praslio  Penda  de  tali  impetu  non  prasmunitus  con- 
tinuo  captus  est  et  ejus   exercitus  dissipatus.     At  Penda,  cum 
aliam  evadendi  viam  non  baberet,  Cadwalloni  fidelitatem  jura- 
vit,  et  obsides  de  subjectione  invenit;  atque  convocatis  Britoni- 
bus, Cadwallo  cum  rege  Merciorum  JSTortbanhumbriam  petivit, 
patriamque  regis    Eadwini  devastare  ccepit.      Quod   cum    Ead-  Battle  of 
wino    nuntiatum    fuisset,    in    campo    qui    Haetbfeld    appellator,  Hactbfeld. 
obviam  veniens  cum  Britonibus  bellum  commisit;  et,  conserto  (HatneJar) 
praslio,  Eadwinus    interfectus  est,   et    ejus  exercitus  crudeliter  Death  of 
laceratus  ;    cecidit  autem  Eadwinus  et  Alius  ejus  Offridus,  cum  Eadwme. 
Beda  H.E.  Codboldo  rege  Orcbadum,  quarta  die  iduum  Octobris.     Allatum 
ii.  20,  p.      est  autem  caput  Eadwini  ad  Eboracum ;  in  ecclesia  beati  Petri 
171  c.  k.  d.  qUam  ipSe  fundaverat  reconditum  est.     Facta  est  autem  strages 
maxima    in   ecclesia    et   gente   Northanhumbrorum  ;    siquidem 
Penda  rex  Merciorum  idolis  deditus,  et  Cbristiani  nominis  peni- 
tus   ignarus,   nulli   parcebat,  qui   omnes    Christi   fideles    hostes 
publicos  reputabat.     Cadwallo  vero,  quamvis  nomen  haberet  et  Cruelty  of 
professionem  Cbristiani,  adeo  barbarus  erat,  ut  ne  sexui  quidem  Caedwalla. 
muliebri  aut  innocuaa  parvulorum  parceret  aatati,  cpiin  universos 


1  unde~\  unum,  A.,  probably  from  I    ever  has  unde  in  full.     It  is  not  in 
having  un  in  his  original.     0.  how-  I    Galf.  Mon. 


278 


MATTH^ET   PARISIENSIS 


A.D.  634.  atrocitate  ferina  morti  contraderet  per  tormenta;   nam  multo  Beda,H.E. 
tempore  eorum  provincias  debaccbando  pervagatus,  omne  genus  u-  20> 
Anglorum  Britannia3  finibus  proscribere  laborabat.     Perturbatis  P*  ' 

igitur  Nortbanbumbrorum    ecclesiis,    Paulinus   arcbiepiscopus, 


Paulinus 
Ebora- 
censis  in 
exilium 
pellitur. 


Paulinus 

episcopus 

Rofensis 

ecclesise 

cur  am 

suscepit. 

Osric  of 
Deira  and 
Eanfrith  of 
Bernicia 
apostatize, 
and  are 
slain  by 
CaBdwalla. 


assumpta  secum  regina  iEtbelburga,  navigio  rediit  in  Cantiam, 
atque  ab  Honorio  arcbiepiscopo  et  rege  Eadbaldo  decenter 
susceptus  est.  Habuit  antem.  secum  Uffream  filium  et  Anfledam 
filiam  Eadwini,  et  Tffi  filium  Osredi  filii  ejus,  ac  vasa  pretiosa 
regis  plurima,  crucem  magnam  auream  atque  calicem  aureum, 
quas  omnia  in  ecclesia  Doroberuensi  servata  multo  post  tempore 
ostendebantur.  Quo  in  tempore  Eofensis  ecclesia  pastorem  non 
habens,  curam  illius  egit  Paulinus,  invitatioue  antistitis  Honorii 
et  regis  Eadbaldi,  ac  tenuit  usque  [dum]  ipse  ad  cselestia  regna 
consceudit ;  ubi  etiam  moriens  pallium,  quod  a  Komano  pontifice 
susceperat,  reliquit. 

Defuncto  itaque  Eadwino,  successit  ei  in  regno  Deirorum  Id.  iii.  1, 
Esric  cognatus  ejus  ;  reguum  vero  Berniciorum  Anfridus  filius  P*  172l)- 
iEtbelfridi  regis  suscepit.  Hi  autem  juvenes '  tempore  regis 
Eadwini  apud  Scotos  et  Pictos  exulantes  baptizati  sunt,  sed 
statim  reges  effecti  ad  idola  conversi  sunt.  ISTec  mora,  utrum- 
que  juvenem  Cadwallo  rex  Britonum  peremit;  et  primo  quidem 
Osricum  dum  se  in  oppidum  temere  recepisset,  Cadwallo 
subito  erumpens  ilium  interfecit ;  deinde,  cum  anno  integro 
provincias  Nortlmnbumbrorum  tragica  csede  dilaceraret,  tandem 
Eanfridum  inconsulte  ad  se  venientem  cum  militibus  duodecim 
postulanda3  pacis  gratia  simili  sorte  damnavit. 


Oswald, 
king  of 
Northum- 
bria. 
Aidanus 
Lindisfar- 
p.  90. 
nensis  pri- 
mus con- 
secratur 
episcopus. 


Owaldus  super  duo  regna  consecratur. 

Anno  gratiaB  dcxxxv.     Oswaldus  regnum  Northanbumbrorum  Id.  iii.  9, 
integrum   suscipiens  novem   annis  tenuit  ;    qui  mox  ut   fidem  P-  !8l  c. 
augeret  in  regno  suo,  misit  in  Scotiam  ubi  exulaverat,  et  accepit      '™'    ' 
pontificern  Aidanum,  magnee  religionis  virum.     Yenienti  igitur  j±  p.  575  Ai 
episcopo  rex  Oswaldus  sedem  episcopalem  iu  insula  Lindisfar- 
nensi   concessit.     Ubi   igitur   fides   coepit  dilatari,    contigit  ut, 
evangelizante  Aidano,  qui  Anglicum  perfecte  non  noverat,  ipse 
rex  suis  ducibus  et  ministris  interpres   existeret ;   longo  enirn 
exilii   sui  tempore   linguam   Scotorum  plene   didicerat ;    unde 
contigit,  ut  in  brevi   adeo   fides   cresceret,  ut  in  regione  ilia 
incredulus  nullus  inveniretur.    Erat  -  antem  Oswaldus  filius  regis 
jEtbelfridi,  et  frater  Eanfridi,  unde  duo  regna  suscipiens  lauda- 


1  juvenes']  juvenis,  A. 
-  Erat .  .  .  peregit]   This  though 
due  to  two  passages  of  Bede,  iii.  1 , 


p.  173  c,  iii.  6,  p.  178  c,  is  an  in- 
sertion of  the  compiler. 


CHKONICA  MAJORA. 


279 


Galf.  Mon.  bilem  in  eis  vitam  peregit.     Hoc  quoque  anno  missus  est  Penda,  A.D.  635. 

xn.  10.  res  Merciorum,  a  Cadwallone  rege  Britonuru,  cum  maxima  copia 
armatorum,  in  regionem  Northanhumbrorum,  ut  interflceret 
regem  Oswaldum.  At  Oswaldus  dum  a  Penda  in  loco  qui  [voca-  Battle  of 
tur]  Hefenfeld,  id  est,  Caslestis  campus,  impeteretur,  signum  Hefenfeld. 
vivifica?  crucis  manibus  suis  erexit,  ac  '  fovea3  impositam  cespitibus 
firmavit.  Commilitonibus  autem  indixit,  ut  suprema  voce  omnes 
hasc  verba  ad  Deum  clamarent,  "  Plectamus  genua  ad  Deum 
"  universi,  ipsumque  in  commune  deprecemur,  ut  nos  ab  exer- 
"  citu  superbi  regis  Britannici  et  ejusdem  nefandi  ducis  Pendaa 
"  defendat;  scit  enim  ipse  quia  justa  pro  salute  gentis  nostra? 
"  bella  suscipimus."  Pecerunt  ergo  omnes  ut  jusserat,  et  sic 
in  hostes  progressi  juxta  sua?  fidei  meritum  victoria  potiti  sunt ; 
ac  locus  ille,  in  quo  crucem  Domini  erexit,  miraculis  plenus  in 
magna  veneratione  hucusque  habetur. 

Eodem  anno,  jussu  Honorii  Papa;,  Birinus  in  regionem  Occiden-  Birinus 
talium  Saxonum  veniens,  per  Asterium,  Genuensem  pontificem,  bishop  of 
est  episcopus  ordinatus,  ut  populo  illi  gratiam  fidei  pra?dicaret.  ^  e,     es 
Evangelizante  autem  illo  ibi,  rex  ejusdem  provincias  Kinegils  baptism  0f 
cum  omni  gente  sua  credens  baptizatus  est;   contigit  eo  tern-  Cynegils. 
pore  regem  Oswaldum  affuisse,  eumque  de  lavacro  exeuntem 
suscepisse,  qui  ejus  filiam  erat  in  conjugem  accepturus.     Dona-  Dorchester 
verunt  ergo  ambo  reges  civitatem  Dorkecestria?  ad  faciendum  m^e  tQe 
sedem  episcopalem,  ubi  constructs  ecclesiis  ac  dedicatis,  divini  s^     ^a 
cultus  propagines  ad  fructum  in  eis  perducere  laborabat. 


Beda,H.E. 
iii.  2, 
p.  174  a. 

Id.  iii.  7, 
p.  178  d. 


Id.  ii.  15, 
p.  167  b. 


Malmesb. 
Gesta  re- 
gum,  i.  97, 
p.  135. 


Gontinuatio  Mstorice. 

Anno  gratia?  dcxxxvi.      Sibertus,  vir  per  omnia  Christianis-  Sigeberht 
simus  ac  doctissimus,  regnum  Orientalium  Anglorum  suscepit.   ^n^r 
Hie,  vivente  adhuc  fratre  Eorpenwaldo,  dum  exularet  in  Gallia,  Angles 
imbutus  est  fidei  sacramentis;    quorum  participem,  ut  regnare 
incepit,   totam    suam    provinciam    efficere    curavit,    scholasque  His 
literarum    per  loca  instituit,  ut  literarum  dulcedinem    bomines  schools, 
experirentur  agrestes.      Tandem,  seculo   renuntians    ac    mona-  Succession 
chum  induens,  Egrico  cognato  suo  thronum  regni  reliquit.         of  Ecgric. 


Item. 

Vit.Pontif.      Anno  gratia?  dcxxxvii.     Severinus  sedit  in  cathedra  Eomana  Pope 

annis  duobus,  mensibus  quatuor,  et  diebus  viginti  novem.     Per  Severinus. 
Sigebert,     idem  tempus  floruit  in  Gallia  Audoenus,  Dagoberti  regis  refe-  S.  Ouen. 
col.  120. 


1  ac  fovea:  .  .  .  firmavit]  This  is 
from  Bede,  p.  173  n,  though  the 
rest  of  the  chapter  has  been  taken 


from  Galf.  Mon.,  who  has  slightly 
altered  Bede's  account. 


280  MATTH^I   PARISIENSIS 

A.D.  637.  reudarius,  ideo   dictus,    quia   per   eum   publica?    conscriptiones  Sigebert, 
annulo  seu  sigillo  regis  ad  ilium  relatas1  confirmabantur.  coi-  12°- 

Continuatio. 

S.  Laudo         Anno  gratia?  dcxxxviii.    Sanctus  Laudo  floruit,  qui  Lamber-  Id. 
bishop  of    £um   p0g^.   episcopuxQ    et,  martyrem  a  puero   imbuens,  in  viam 

veritatis  induxit. 
Pope  John      Anno  sratiae  dcxxxix.       Joannes    sedit   in  catbedra   Eoniana  Vit.  Pontif. 

TT7-  ° 

anno  uno,  mensibus  octo,  diebus  novendecim,  et  cessavit  sedes 
mense  uno  et  diebus  tredecim. 

Eaclbaldus  rex  Cantice,  obiit. 

Pope  Theo-      Anno  gratia?   dcxl.       Tbeodorus    sedit   in   cathedra   Romana  Id. 
dorus  I.        annis    sex,    mensibus    quinque,  diebus    octo,   et    cessavit   sedes 
Death  of      diebus    quinquaginta    duobus.       Eodem    anno    Eaclbaldus,    rex  Beda,  iii.  8, 
Eadbald.      Cantuariorum,  ex  hac  vita  transiens,  duos  Alios  Earmenredum  p-  180  b. 
Succession  et  Erkenbertum  regni  temporalis  reliquit  haaredes  ;  sed2  junior  *?(v  in 
h    ht  C°n"  Erkenbertus   callide    regnum   fratri    surripiens,  ilium    a    regno 

privavit ;    qui  suscepto  regno  viginti  quatuor  annis    et    aliquot  Beda,  iii.  8. 
mensibus  laudabiliter  praefuit;  nam  primus  regum3  Anglias  in 
Idols  toto   regno   suo  idola   destrui    simul   et  jejunium    quadraginta 

destroyed.    dierum   observaii  prascepit ;  qua?  ne  facile   a  quopiam  possent 
contemni,  in  transgressores    condignas   punitiones    fieri  jussit. 
Habuit  autem  reginam,  nomine  Sexburgam,  Annas  regis  Orien- 
talium  Anglorum  filiam,  ex  qua  Ebertum  filium  et  Erkengotam 
filiam    generavit.       Natique    sunt    etiam   Ermenredo    processu  Passio  ap. 
temporis    iEthelbertus    et    iEtbelredus,    de    quibus     suo    loco  Simeon, 
Earcon-       dicetur.4     Erkengota   vero   memorata  in  Brigensi 3  monasterio  P*         c" 
gote.  Francorum  babitum   religionis    suscipiens    ac  Deo  ibidem   ser-  Beda,  II.  E. 

viens,  magnarum  fuit  virgo  virtutum ;  nam  eo  tempore,  nee-  ',  „' 
dum  multis  in  regione  Anglorum  monasteriis  constructis,  multi 
de  Britannia,  monasticaa  conversationis  gratia,  Galliarum  mo- 
nasteria  adire  solebant.  Hujus  autem  virginis  Deo  dicatas 
multa  quidem  ab  incolis  loci  illius  solent  opera  virtutum  et 
signa  miraculorum  referri ;  verum  nobis  de  transitu  illius  tan- 
tum,  quo  caslestia  regna  petiit,  aliquid  breviter  dicere  sufficiat. 

1  relates]  relata,  A.  j   Passio  SS.  Ethelberti  et  Ethelredi, 

2  sed  .  .  privavit]  This  is  peculiar  I  prefixed    to    Simeon    of    Durham, 
to  the  compiler,  and  seems  the  only  !   p.  645  c. 


authority  for  the  statement.  It  is 
copied  by  Richard  of  Cirencester, 
Speculum  Historiale,  ii.  39,  (vol.  i. 
p.  157,  ed.  Mayor).  The  two  sons 
of  Eadbald   are  mentioned   in   the 


3  regum]  regnum,  A. 

4  v.  infr.  p.  288. 

5  Earmoutiers.    See  Smith's  note  b, 
p.  180  b. 


CHRONICA   MAJORA.  281 

Beda,  H.  E.  Imniinente  ergo   suae  vocationis   die  vidit   catervam   honiinum   A.D.  640. 

m"    '  albatorum  suum  intrare  monasterium,  hosque  interrogates  quid  -Death  of 

quasrerent  aut  quid  vellent,  dictum  est  respondisse  quod  ob  '  . 
hoc  illuc  fuerant  destinati,  ut 2  aureum  illud  numisnia,  quod 
eo  de  Cautia  venerat,  [secum]  assumerent.  Ipsa  autem  uocte, 
iu  cujus  ultima  parte,  id  est,  incipiente  aurora,  pra?sentis 
mundi  tenebras  trausiens,  superuam  migravit  ad  lucem,  si- 
quidem  multi  de  fratribus  ejusdem  monasterii,  qui  aliis  erant 
in  a?dibus,  jam  manifeste  se  concentus  angelorum  psallentiura 
referebant  audisse,  sed  et  sonitum  quasi  plurima?  multitudinis 
monasterium  ingredientium  ;  uude  mox  egressi,  dinoscere  quid 
esset  cupientes,  viderunt  lucem  caslitus  emissam  fuisse  per- 
maximam,  qua?  sanctam  illam  animam  carnis  vinculis  absolutam 
ad  aeterna  patriae  ca?lestis  gaudia  deducebat.3 

Nota. 

Hugo  de  Anno  gratia?  dcxli.     Heraclius  Augustus  defunctus  est ;  post  Deaths  of 

S.  Victor,     cujus    obitum    Heraclius    Constantinus,     filius    ejus,    imperavit  Heraclius 
xceip.      mensii3US  quatuor ;    quibus  vix  expletis,  veneno  propiuatus   est    ■■      ^ra" 
col.  270.    '  a  noverca  sua  Martina.  stantine. 

Id.  ix.  10.        Anno  gratia?  dcxlii.     Heraclonas,  Heraclii  filius,  cum  matre  Heraclo- 

sua  Martina  imperavit  mensibus   sex ;    quibus   emensis,  repulsi  nas. 

sunt  a  senatu  propter  venenum  quod   Heraclio   propinaverunt, 

ac  lingua  Martina?   praecisa   et  Heraclonas   naso,  missi  sunt  ad 

Constantem  filium  Heraclii  junioris. 

Mortuo  Kiaegils,  rege  Occidentalium  Saxonum,  Kiuewalc 
successive 

Hen.  Hunt.      Anno  gratia?  dcxliii.    Rex  Occidentalium  Saxonum  Kinegils  Death  of 

ii.  p.  716c.  Cum  regnasset  annis  triginta  duobus5  ex  hoc  sasculo  migravit;  Cynegils. 

et  regnavit  pro  eo  Kiuewalc  filius  eius  triginta  et  uno  annis.    P" 

01  Jo  Cenwealh. 

De  sanctitate  Oswaldi  regis. 

Beda,  H.  E.      Anno    gratia?    dcxliv.     Sanctus    Oswaldus,  cum    omnes    Bri-  S.  Oswald. 

1U"  _'  tannia?   gentes,  Anglos   videlicet,  Scotos,  Pictos,  et  Britannos, 

in  sua  potestate  recepisset,  semper  tamen  bumilitatem  ser- 
vavit,  benignus  peregrinis  apparens,  pauperibus  pater,  divi- 
tibus    terribilis,  a?quitatem    observans    in    omnibus.     Hie   cum 


1  ob~\  ah,  A. 

2  ut\  aut,  A. 

3  deducebat~\   deducebant,  A. 

4  This    rubrick    is     erroneously 


placed  before  the  previous  year,  and 
nota  in  rubrick  in  its  place. 
5  triginta  duobus']  xxxi.,  Hunt. 


282 


MATTH^I   PAKISIENSIS 


A.D. 644. 
His 

charity. 


Prophecy 
ofS.Aidau 

Its  fulfil- 
ment. 


De  morte 

Oswaldi 

regis. 


Edda  pri- 
mus ex 
Anglis 
Wintoni- 
ensis  con- 
secratur 
episcopus. 


Constans 

imperator. 

Iferesis 

Monothe- 

litarum. 


die  sancto  Pascha?  ad  prandium  cum  Aidano  sederet  episcopo, 
discoque  argenteo  cum  regalibus  epulis  apposito,  jam  essent 
mauus  ad  panem  benedicendum  missuri,  intravit  subito  minis- 
ter, cui  suscipiendorum  inopum  erat  cura  delegata,  et  indi- 
cavit  regi  quia  multitude*  pauperum  adveniens  undecumque 
per  plateas  sederet,  a  rege  postulans  aliquid  elemosina?  sibi 
dari ;  qui  mox  dapes  sibi  appositas  eis  deferri,  et  catinum 
minutim 1  confringi  et  eis  distribui  prascepit ;  quo  facto  pie- 
tatis 2  Aidanus  delectatus  apprebendifc  dextram  ejus,  et  ait, 
"Nunquam  ba3C  manus  putrescat ; "  quod  ita  evenit,  nam 
cum  in  pugna,  in  qua  occisus  est,  manus  ilia  cum  bracbio 
praacideretur,  contigit  bactenus  ut  incorrupta  permaneat,  et 
in  urbe  regia,  quae  Burgum 3  appellatur,  loculo  inclusa  argenteo 
et  deaurato  in  ecclesia  Beati  Petri  manus  cum  bracbio  ser- 
ventur,  et  a  populo  devote  venerentur.  Erat  autem  nepos 
Eadwini  regis  ex  sorore  Accba,  dignus  tanfco  prsedecessore 
haares  et  religionis  et  regni ;  sed4  bonitati  ipsius  invidit  ini- 
micus,  dum  cor  Cadwallonis  ut  ilium  perimeret  stimulavit. 
Siquidem  anno  aetatis  suas  tricesimo  octavo,  mensis5  Augusti 
die  quinto,  regni  sui  anno  nono,  occisus  est  gravi  praelio 
commisso  a  pagano  rege  Merciorum  Penda  iniquo,  in  loco, 
qui  lingua  Anglorum  "Marelfeld"  appellatur;  quo  in  loco, 
ubi  pro  patria  pugnans  martyrio  coronatus  est,  infirmorum 
curabio  celebrari  non  desinit. 

Eodem  tempore  Kinewalc  sedem  episcopalem  in  "Wintonia 
fundavit,  in  qua  etiam  Hedda  pontifex  primus  ex  Anglis  fuit ; 
nempe  postquam  Birinus,  Dorkecestrensis  antistes,  ad  Chris- 
tum migraverat,  et  in  sua  ecclesia  sepultus  fuerat,  processu 
temporis  subacta  civitate  ilia  a  regibus  Merciorum,  translata 
est  sedes  apud  Wintoniam  ;  corpus  vero  beati  Birini  ab  epi- 
scopo praefato  ibidem  translatum  est  et  in  ecclesia  primaa 
sedis  bonorifice  collocatum. 

Eodem  anno  Constans,  Heraclii  Constantini  filius,  Bomano 
potitus  imperio,  annis  viginti  sex  imperavit.  Hie  etiam  in 
haeresim  Monotbelitarum  incidit,  sicut  avus  ejus  Heraclius 
Augustus.  Isti  autem  unam  Cbristo  inesse  naturam  praadicant 
contra  fidem  ortbodoxam ;  nam  Filius  Dei  de  suaa  divinitatis 
essentia   dicit,  "  Ego    et   Pater   unum    sumus,"    et  de  buma- 


Beda,H.E. 
iii.  6, 
p.  178  B. 


(Not  in 
Bede.) 

Beda,  H.  E. 
iii.  9, 
p.  181  D. 


Cf.  Id. 
iii.  7, 

p.  179  B.D. 
Malmesb. 
Gest.  Pont. 
ii.75,p,158. 
(ed.  Hamil- 
ton.) 

Hugo  de 
S.  Victor. 
Excerpt. 
Prior,  ix. 
11,  col. 
270. 
Paulus 
Diaconus 
De  Gest. 


1  minutim]  minutum,  A.  0.;  W. 

had  minutum,  but  has  been  altered. 

2  O.  W.  ins.  regicB. 

3  Burgum']  Bcbba,  Bede.  The 
place  is  Bamborough  in  Northum- 
bria. 


4  sed  .  .  .  stimulavit]  This  intro- 
duction probably  arises  from  Galf. 
Mon.  xii.  10,  though  that  chapter 
has  been  copied  above. 

5  mensis]  mensibus,  A. 


CHRONICA  MAJORA.  283 

Longo-        nitatis   substantia  idem   alias    dicit,    "Pater  major    me    est."   A.D.  644. 
bard.  vi.  4,  j)e  j^g  qUOque  iuferius  prolixius  dicetur. 

Osvjcddo  successit  in  regnum  Bemiciorum  Oswi  frater  ejus, 
in  regno  Deirorum  Oswinus  filius  regis  Osrici. 

Beda,  H.E.      Anno    gratise    dcxiv.     Oswaldo    successit    in   regnum  Berni- Os-wiii  king 
m.  14,  pp.    ciorum  Oswi  frater   ejus,  regnans  cum  labore  annis  viginti  et  oiBeimcia, 

185  d.,  ^  ,.         ,  /->      •  nr        r\     ■   •  •  andOswine 

186  a  octo.    Quo  etiam  tempore  Uswmus,  nlius  (Jsrici  regis,  regnum  Q^  j)eiYa 

Deirorum    suscipiens,    septem    annis   regnavit.     Hie    in   regno 
(Enlarged   constitutes  omnibus  se  amabilem  exhibuit;    erat  enim  aspectu 
"'is?     ,,\    angelicusJ  statura  procerus,  affectu  jocundus,  civilis  moribus, 
manu   largus,    in   mensa    sobrius,    in    lecto    pudicus,    moribus 
ornatus,  atque    in   supremo    regni  fastigio   sublimatus   bumili- 
tatem,  quae  custos  virtutum  dicitur,  studuit  possidere ;    sicque  Defimcto 
a  magnis  reverebatur  ut  dominus,  minimis  arridebat  ut  socius,  Honorio 
Id.  iii.  20,    unde   omnes    sub    ipso  vivere  dulce  babuerunt.     Eodem 1  anno     oroDer- 
vt      w"      Honorio,  Cantuariensi  arcbiepiscopo,  Deusdedit  successit.     Eo-  episcooo 
529  e  &'  ^em   armo  Penda,  rex  Merciorum,  Kinewalc,  regem  Occiden-  Deusdedit 
talium  Saxonum,  quia  sororem  ejus  repudiaverat,  bello  invasit,  successit. 
Sigebert,      et    a    regno    privavit.      Eodem    anno    Clodoveus    regnavit    in    fx£u  slon 
col.  122.      Prancia,   atque    regnum   tenuit   annis    septendecim,  Sigisberto  wealh. 

fratre  ejus  regnante  in  Austr[as]ia.  Clovis  II. 

Sigebert  II. 
Gontinuatio. 

Hen.  Hunt.      Anno  gratiae  dcxlvi.     Kinewaldus,  rex   Occidentalium  Saxo-  Cenwealh 

1  •  P-  '        '  num,  recaperato  regno,  Cuthredo  filio  Quicbelimi3  cognato  suo  restore(1- 

?:.e  a'     •    •  multas   contulit    mansiones.      Eodem    anno    Sanctus    Paulinus,  Sanctus 

p.  186  a.      Pofensis  episcopus,  pro  temporali  vita   commutavit  geternam,3  ^a^Iln!IS 

cujus  sanctitatem  Beda  multipliciter  commendat.  episcopus 

defunctus 
Be  iScmcto  Furseo.  est. 

Sigebert,  Anno  gratia?  dcxlvii.     Sanctus  Furseus  in  Hibernia  insignis  S.  Fursey. 

co.  122.      nabetur;    qui  peregrinationem    pro  Cbristo  aggressus,  ad  Gal- 
lias  usque  pervenit,  et   a  Clodoveo  rege   bonorifice4  susceptus 
Latiniacum  ccenobium  fundavit.     Quern  non  multo  post  fratres  Lagny 
sui   Foillanus    et    Ultanus   pari    peregrinandi  voto   secuti,    per  abbey 
Gallias  claruerunt ;    ex   quibus  Foillanus   dono  Geretrudis  vir-  foun<ied. 
ginis    Fossense    monasterium 5    fundavit,    ubi    etiam    martyrio  Jflliima.r 

Beda,H.E.  coronatus    quiescit.     Eodem    tempore  Itbamar   post  Paulinum  episcopus 

in.  14,         Rofensem  ecclesiam  regendam  suscepit.  consecra- 
. . tur. 


p.  186  A. 


1  This  is  erroneously  inserted 
here,  the  beginning  of  Oswine's  reign 
being  confused  with  the  end.  It 
is  given  again  under  a.  653,  p.  288. 

'-  filio  Quichelimi  is  from  Flor. 
Wig.,  p.  530  A. 


3  ceternam~\  scterna,  A. 

1  honorificej  om.  0.  W. 

5  0.  W.  ins.  postea.    This  is  the 
monastery  of  La  Fosse,  Hainault. 


284 


MATTHjEI  parisiensis 


A.D.  648. 


Item. 


Pope  Mar-       Anno  gratise  dcxlviii.     Martinus    sedit   in  cathedra  Romana  Vit.  Pontif. 
tm  -1*  annis    sex,  mense   uno,  diebus   viginti   sex,  et   cessavit   sedes 

diebus  vieinti  octo. 


Baptism  of 
Sigeberht 
by  bishop 
Finan. 


Ced  Orien- 
talium 
Anglorura 
episcopus 
ordinatur. 


p.  92. 
Death  of 
Sigeberht. 

Succession 
of  Swith- 
elm. 

His  bap- 
tism. 


Rex  Sibertus  Orientalium  Saxonum  fidem  Christl  suscepit. 
Anno  gratiae  dcxlix.     Rex  Oswi  Sigberto,    regi    Orientalium  Beda,  II.  E 


Saxonum,  cum  frequenter  ad  eum  in  provinciam  Northan- 
humbrorum  veniret,  hortabatur  ut  fidem  Cbristi  susciperet ; 
tandem,  amicorum  auxiliante  consensu,  a  Finano  episcopo 
baptizatus  est.  Igitur  aaterni  regni  jam  civis  effectus,  ad 
patriam  reversurus  a  rege  Oswi  postulavit,  ut  aliquos  sibi 
doctores  daret,  qui  gentem  suam  ad  fidem  converterent ; l  at 
ille  mittens  ad  provinciam  mediterraneorum  Anglorum  cla- 
mavit  ad  se  virum  Dei  Ced,  et  dato  illi  socio  presbytero 
quodam,  misit  eos  ad  Saxones  Orientales,  ut  verbum  fidei 
illis  pra3dicarent.  Ubi  cum  omnia  perambulantes  multas  Deo 
ecclesias2  congregassent,  contigit  eundem  Ced  redire  domum, 
ut  Finani  episcopi  colloquium  baberet.  Qui  ubi  prosperatum 
opus  evangelii  comperit,  fecit  eum  episcopum  in  gentem  pras- 
dictam,  qui  accepto  episcopatus  gradu  ad  provinciam  rediit 
Orientalium  Saxonum,  ubi  per  loca  fabricavit  ecclesias,  pres- 
byteros  et  diaconos  ordinavit,  qui  ministerio  baptizandi  in- 
cepto  in  civitatibus,  quae  Ithancestre  3  etTileburb4  appellantur, 
officium  illud  impleverunt,  quarum  prior  est  in  ripa  Pentaj 
amnis,  secunda  super  ripam  fluminis  Thamensis.  Nee  multo 
post  idem  rex  a  propinquis  suis  interfectus  est,  eo  quod  ini- 
micis  suis  parcere  solebat,  et  injurias  sibi  illatas  poenitentibus 
placida  mente  dimitteret.  Successit  autem  Sigberto  in  regnum 
Orientalium  Saxonum  Suitbelmus,  filius  Sexbaldi,  qui  bapti- 
zatus est  ab  ipso  Ced  in  provincia  Orientalium  Anglorum, 
in  vico  regio  qui  Rendlesbam  appellatur ; 5  suscepitque  eum 
de  fonte  Athelwaldus  rex  illius  gentis,  frater  Annas  regis 
eorundem. 


.  22, 
195. 


Bishop 
Agilbert. 


Agelbertus  Dorhecestrensis  consecratur  episcopus. 

Anno    gratias    dcl.     Post  Birinum,    primus  episcopus  Dorke-  Id.  iv.  12, 
cestrensis    successit   Asjilbertus.     His    etiam    diebus,    defuncto  P- 221  e. 


1  converterent]   converteret,  A.  3  St.  Peter's  on  the  Wall,  Essex. 

2  multas  .  .  .  ecclesias']    multam   !       4  Tilbury. 

.  .  ecclesiam,  O.  W.  i       b  appellatur]  appellantur,  A, 


CHRONICA    MAJORA. 


285 


Beda, H.E.  Felice  Orientalium  Anglorum  episcopo  post  septendecim  annos  A.D.  650. 


Ill 

20, 

p- 

193 

c. 

Id 

iii. 

21, 

P- 

194 

A. 

Ang-lia. 


accepti    episcopatus,    Honorius    loco    ejus    ordinavit    Thomam  Bishops 

diaconum    ejus    de    provincia    G-irviorum  ;    quo    post    quiuque 

annos    ab    hac    vita    subtracto,  Bonifacius   loco    ejus    successit. 

Per  idem    tempus  Peada  a  patre  Penda   in   regem  Merciorum  Peada  rex 

erectus,  et   regis    nomine    per    omnia    dignus,  venit  ad  regem  e™citar. 

ZSTortbanbumbrorum    Oswi,    postulans     filiam     ejus    iElfledam 

sibi    conjugem    dari ;     quod   impetrare    non    potuit    nisi    fidem 

Christi,    cum    gente    cui    praeerat,    acciperet.      At   ille,    audita  Baptism  of 

praedicatione  veritatis  ac  promissione  regni  caelestis,  persuasus  Peada  by 

ab  Alfrido,  filio  Oswi,  amico   suo,  cujus '  sororem  habuit  con-  -pjna,F at 

jugem,  nomine  Kineburgam,  a  Finano    episcopo  baptizatus  est  Walton. 

cum    tota  familia    sua,  in  vico    regis    qui  vocatur    ad   Mumim, 

efc   acceptis   quatuor   presbyteris    ad    gentem    suam  converten- 

dam    ad  fidem,    cum  gaudio    ad  propria  remeavit.     Venientes 

autem    in  provinciam   memorati    sacerdotes  verbum  Dei  prae- 

dicabanfc,  quibus  turbaa   hominum   obtemperantes,  abrenuntiata 

idolorum  sorde,  fidei  fonte  sunt  renati.     Nee  prohibuit  Penda, 

licet  paganus  esset  atrocissimus,  in  sua,  hoc  est,  in  Merciorum 

gente,   verbum    Dei    prsedicare,    dicens  ~  esse   miseros   et   con- 

temnendos,    qui    Deo   suo,    in    quern    crederent,    contemnerent 

obedire. 


De  passione  Sancti   Osivini  regis  et  martyris. 

Id.  iii.  14,       Anno  gratiaa  dcli.     Emergentibus    dissensionum  causis  inter  Passion  of 
p.  186is.      reges    Deirorum    et    Berniciorum,    Oswi   scilicet  et  Oswinum,  °-  Oswine, 
congregaverunt  exercitum  utrique    pro   viribus    ad    certamen ; 
sed  cum  essent  praalium  commissuri,  in  loco  qui  Wilfaresdune 
appellatur,  videns  Oswinus  se  imparem  viribus  inimici,  remisit 
exercitum  quem  regebat   ac  omnibus  domum  redire  prascepit, 
divertens    ipse    cum    uno    solo    milite,    Tondbero    nomine,    in 
domum  comitis  Hunwaldi    sibi    amicissimi,  ut   credebat.     Sed 
longe  aliter  erat ;  nam  ab  eodem  comite   proditus,  misit  Oswi 
praepositum  suum  nomine 3  iEthelwium  ut    regem   perimeret ; 
cujus  adventum  Oswinus  cum  cognovisset,  exivit  continuo  oc- 
currens    gladiis4   iniquorum,   in   quem  lictores    irruentes,    una 
cum  milite  suo,  in  loco  qui  dicitur   Ingetlingum,  morte  omni-  at  Gillin°\ 
bus  detestanda  peremerunt. 

Sic5  itaque  Oswinus,  exemplum  Salvatoris  insecutus,  dum  ad  His  cha- 
passionem    properans  a    Judasis   queereretur  ut   crucifigeretur,  racter. 


1  cujus']  i.e.  Peada's,  the  sentence 
having  been  obscured  by  being 
abbreviated. 

2  dicens]  om.  0.  W. 

3  nomine]   om.  W. 


4  gladiis]  gladius,  A. 

5  This  must  be  from  some  Passio 
or  Vita  S.  Oswini.  It  is  not  from 
the  St.  Alban's  one,  printed  by  the 
Surtees  Society  in  1838. 


286 


MATTH^EI   PAPJSIENSIS 


S.  Oswine, 


A.D.  651.  ipse,  quern  qusererent,  percunctatur,  respondentibus  illis  quod 
Passion  of  Jesum  qua3rerent  Nazarenum,  ait,  "Si  me  quasritis,  sinite  bos 
"  abire,"  discipulos  innuere  volens,  solus  enira  sufficiebat  ad 
redemptionem  mundi.  Hoc  exemplo,  ut  dictum  est,  animatus 
Oswinus  martyr  Dei  gloriosus,  cum  amico  sicut  Salvator  a 
discipulo  traderetur,  pro  patria  et  gente  propria  sese  morti 
obtulit,  memoriter  ad  mentem  reducens  sententiam  Salvatoris, 
qui  dicit,  "  Major  em  caritatem  nemo  babet,  [quam]  ut  animam 
"  suam  ponat  quis  pro  amicis  suis  ;"  unde  dubium  non  est, 
quin  bona  vita  talern  finem  praacesserit,  prascipue  cum  nemo 
repente  efficiatur  summus.  Erat  enim  a  primasva  astate,  ut 
superius  relatum  est,  Cbristianaa  religionis  cultor  veracissimus, 
statura  procerus,  virtute  strenuus,  vultu  angelicus,  civilis 
moribus,  consilio  magnus,  affectu  jocundus,  manu  largus,  in 
mensa  sobrius,  in  lecto  pudicus,  afFabilis  omnibus,  experientia 
piissimus,  atque  inter  pauperes  et  divites  adeo  medius,  ut  pau- 
peres  ilium  quasi  parem  aspicerent,  ac  divites  ut  dominum  et 
superiorem  baberent;  unde  contigit,  ut  ob  regalis  animi  civi- 
litatem,  omnes  ad  ilium  concurrerent  ac  diligerent,  ut  regio 
scbemate  eruditi,  in  faciebus  aliorum  doctiores  apparerent. 
De  bumilitate  quoque  ipsius,  quaa  custos  virtutum  dicitur,  non 
est  tacendum,  quia  universitati  sua?  posteritatis  potissimurn 
reliquit  exemplum;  donaverat  namque  Aidano  episcopo  equum 
pretiosum  et  optimum,  in  quo  ille,  quamvis  pedes  incedere 
solitus,  vel  amnium  fluenta  transire,  vel  viam  necessitate  co- 
gente  expedire  posset.  Nee  multo  post,  cum  pauper  quidam 
episcopo  occurreret  elemosinam  petens,  desiliens  ille  prsece- 
pit  equum,  ut  erat  regaliter  stratus,  pauperi  dari  ;  erat  enim 
cultor  pauperum,  ac  velut  pater  miserorum.  Hoc  cum  regi 
esset  relatum,  dicebat  episcopo,  "Utquid,  domine  mi,  equum 
"  regium,  quern  te  conveniebat  proprium  babere,  pauperi 
"  dare  voluisti?  Numquid  non1  babuimus  equos  viliores,  vel 
"  alias  species  quae  pauperibus  sufficerent,  etsi  non  eis  dares 
"  equum,  [quern]  tibi  specialiter  possidendum2  elegi?"  Cui 
episcopus,  "  Quid  loqueris,"  inquit,  "  rex?  num  tibi  carior 
"  est  ille  filius  equaa,  quam  ille  filius  Dei  ?  "  Tunc  repente 
rex,  poenitens  de  verbo  quod  dixerat,  continuo  surgens  corruit 
ad  pedes  episcopi,3  postulans  ut  offensam  dimitteret,  tali  con- 
ditione  ut  de  castero  quantum  voluerit  de  substantia  sua  filiis 
Dei  tribuat ;  quod  videns  episcopus  continuo  surgens  levavit 
eum,  promittens  se  multum  sibi 4  fore  placatum,  dummodo  re- 
sidens  tristitiam  deponat.  Cumque  jubente  episcopo  rex  laati- 
tiam  susciperet,  contristatus    est    pontifex   vebementer   atque, 


(Repeated 
from  above, 
a.  645.) 


Anecdote 
of  his 
humility. 


Beda,  H.  E. 
iii.  14, 
p.  187  A. 


1  non~\   om.  O.  W. 

2  possidenduni]   om.  W. 


3  W.  ins.  sibi. 

4  sibi]  illi,  0.  W. 


CHRONICA   MAJORA. 


287 


p.  187  c. 

(Not  in 
Bede.) 


Beda,H.  E.  profusis    ubertim  lacrimis,  domesticis  suis  patria  lingua  dixit,  A.D.  651. 
in.  14,  <<  Nunquam  ante  haec  humilem  vidi   regem;    non   enim  digna  p.  93. 

"  est  hsec  regio  talem  habere  rectorem." 

In  caritate  denique  Dei 1  et  proximi  perfectus  enituit,  dum 
in  Dei1  dilectione  adeo  proximos  dilexit,  ut  gentis  propria3, 
et,  quod  pluris  est,  alienas  sanguini  parcens,  proprium  san- 
guinem  profundere  curaret.  Tot  igitur  talibus[que]  virtutibus 
undique  circumvallatus,  digna  Deo  bostia  effectus  ad  mar- 
tyrium  properabat. 

Passus  est  autem  beatissimus  rex  et  martyr  Oswinus  tertio  Burial  of 
decimo   die   kalendarum    Septembrium,  anno  regni  ejus  nono,  S.  Oswine. 
in  loco  qui  dicitur  Ingetlingum,  corpusque  ejus   ad  ecclesiam 
Dei   genitricis,    qua?   in  ostio    Tyna3    fluminis,    qua3    ad   Aqui- 
lonem  sita  est,  delatum  et  sub  divo  sepultum  est.     Rudis  enim 
natio   gentium   erat   illis   in  locis,   unde2    corpus   martyris   in 
sarcophago  lapideo  in  abdito  sinu  terrse  reconditum  est,  quan- 
Flor.  Wig.    doque  in  lucem  per  Dei  gratiam  proferendum.    Successit  ei  in  Succession 
App.  regnum   Deirorum  Oidwald,  filius  Oswaldi  regis,  quern  regina  of  Oidil- 

Beda  HE  banned  regis  Eadwini  filia  generavit.3     Post  mortem   Oswini,  Jm%  i 
iii.  14,         duodecim  diebus  evolutis,  Aidanus    episcopus,    ab    hoc   saeculo  wai,j) 
p.  187  d.      sublatus,    perpetua   laborum    suorum    a   Deo   prsemia  recepit.  Death  of 
Id.  iii.  17,    Successit  ei  in  episcopatum  Lindisfarnensem   Finanus,  natione  S.  Aidan. 
p.  189  a.      Scotus,  sed  parvo  tempore  in  episcopatu  permansit.  Finan. 


Id.  iii.  18, 
p.  190  b. 


De  monaclw,  qui  invitus  trahehatur  ad  helium. 

Anno    gratia?   dclii.     Rex  Egricus  Orientalium  Anglorum  a  Ecgricking 
Penda  rege  Merciorum  bello  exacerbatus,  dum  se  hostibus  in-  oftheEast- 
feriorem  conspiceret,   rogavit   praBdecessorem   suum    Sibertum       ° 
moriachum,    de    quo   superius  commemoravimus,  ut  ad  confir-  DroUS-ht 
mandum  exercitum   secum  veniret    ad   bellum.     Illo   vero   no-  from  his 
lente  ac  contradicente,  invito 4    eo,  de   monasterio  ilium  extra-  monastery, 
hentes  duxerunt  ad  certamen,  sperantes   milites  minus  fugam  ?n    s  'im 
posse  meditari,  proasente  rege  quondam   strenuissimo  ac  rebus 
bellicis  erudito  ;  sed  ipse  professionis  sua?  non  immemor,  quod  Perempto 
sibi  pugnare  non  licuit,  una  cum  rege   Egrico   occisus   est,  et  rege  Ori- 
totus  eorum  ca3sus  vel  dispersus  exercitus.     Successit  ei  Anna  entalium 
filius  Eni,  de  regio  genere,  vir  optimus,  de  quo  in  sequentibus  Ecrnco 
dicetur.  Anna  suc- 
.  cessit. 


1  Dei\  die,  A. 

2  unde]  unum,  A.,  not  under- 
standing ufi. 

3  generavit]  regnavit,  A.  This 
sentence  is  a  blunder  of  the  com- 
piler in  copying  Florence,  who  has, 


"  Cui  successit  JEthelwaldus  regis 
"  Oswaldi  filius.     De  regina  Ean- 
"  fleda,  regis  Edwini  filia,  rex  Os- 
"  wiu  duos  filios  habuit,"  &c. 
4  invito]   inicio,  A. 


288 


MATTH/EI    PAPJSIENSIS 


A.D.  653. 

Lateran 
Council 
against  the 
Monothe- 
lites. 
Exile  of 
Pope 
Martin. 

Archbp. 
Deusdedit. 


Martinus  Papa  hceresim  Monotlielitarum  damnavit. 

Anno  gratis  dcliii.  Martinus  Papa  Romas  celebravit  conci- 
lium centum  et  quinque  episcoporum ;  ubi  damnavit  hasresim 
Monothelitarum  et  ejus  sectatorem  Paulum,  Constantinopoleos 
falsi  nominis  patriarcham.  Qua  re  cognita,  Oonstans  Augustus 
Martynum  Papam  Oonstantinopolim  evocavit,  et  inde  eum 
exilio  relegavit  apud  Cersonam  ;  multos  etiam  orthodoxorum 
verberibus  et  exiliis  condemnavit,  eo  quod  hoeresi  suas  nulla- 
tenus  adquiescere  vellent.  Eodem  tempore  Honorio,  Dorober- 
nensi  archiepiscopo,  Deusdedit  successit. 


Marian. 
Scot.  col. 
750. 

Hugo  de 
S.  Vict. 
Excerpt. 
Prior,  ix. 
ll,col.270. 

Beda,H.E. 
iii.  20, 
p.  193  c. 


Perempto 

Anna  rege 

Orienta- 

lium  An- 

glorum, 

f rater  ejus 

iEthelrere 

successit. 

Mortuo 

rege  Can- 

tuariorum 

Erkenberto 

Egbertus 

successit. 


vEthelber- 
tus  et 
Ethelredus 
fratres 


Continuatio  Mstorice . 

Anno  gratiaa  ncuv.     Penda  rex  Merciorum,  qui  totus  [Lucan,  Hen.  Hunt, 
ii.  439]  ii.  P.716e. 

"  In  arma  furens,  nullas  nisi  sanguine  fuso 
"  Gaudet  habere  vias," 

Annam    regem    Orientalium    Anglorum,    virum   bene    religio- 

sum,    bello    invasit,  et    in   momento    contrivit  et   ejus    exerci- 

tum   totum ;    cui   Etbelhere   frater   suus   in   regnum  successit. 

Eodem  anno,  defuncto  rege  Cantuariorum  Erkenberto,  succes- Id.  p.  717e. 

sit    ei    in    regnum    Alius    ejus    Egbertus  novem  annis.     Hie ' 

in    palatio    suo    duos  filios  Ermenredi  patrui    sui  educaverat, 

Ethelberturn  scilicet  et  Etbelredum,  qui  post  sacri  baptismatis 

regenerationem     in    innocentia    et    castitate     voluntaria     per- 

manentes,  morum  bonestatem  bumilitatis   custodia  munierunt. 

Erat  autem  in  domo  regis  memorati   minister  quidam,  diaboli 

membrum,  Tbuner  nomine,   quod   Latine  "  Tonitruum "  sonat, 

qui     puerorum      laudabilibus     invidens      incrementis,      eorum 

innocentiam    erga    regem    cotidiano    labore    adulator    sedulus 

denigrabat.     "  Video,"  inquit,  "  te,  O  rex,  tales  cum  diligentia 

"  nutrire,  qui  regnum  tuum  aliquando  tibi  auferre  prsesument ; 

"  unde  consilium  utile  tibi  crederem,  aut  eos    in  longinquum 

"  dirigi  exilium  aut  mihi   tradi   sinas   ad  perdendum."     Rege 

itaque  hoc  dissimulante,  et  illo  saapius  ut  id  fieret  instigante, 

dum  rex  tepide  probibuit,  audacias  temeritatem  ut  perderentur 

insontes  induxit.     Quid  plura  ?     Armatur  turbo  nomine  Thuner 

rabie  diabolica,  et   in  regis  absentia,  innocentes  praefatos  igno- 

miniose  jugulatos,  in  aula  regia  sub  regali  cathedra  indecenter 


Passio  SS. 
Ethelberti 
et  Ethel- 
redi  (ap. 
Simeon 
Dunelm.), 
p.  646  a. 


1  On  the  authorship  of  this  Pas- 
sion, which  is  printed  as  a  preface 
to   Simeon   of  Durham's   work   in 


the  Monumenta  and  elsewhere,  see 
Hinde's  Symeon  of  Durham,  (Surt. 
Soc.  1867)  i.  1,  note. 


CHRONICA    MAJORA.  289 

Passio  SS.   sanctorum   corjiora    sepelivit.       Reverso    itaque     rege,    intern-   A.D.  654. 
~,  kertl    P"38*38  n°ctis  quiete  columna   lucis  cselitus  emissa  regias  asdes  martyrio 

redi  d   "      ina?stimabili  claritate  replevit ;  quam  ministri  de  regis  familia  coronantur. 

647  c.  intuentes,  et    pras    stupore    in    terram    corruentes,     in    amen- 

tiam  fere J  conversi  sunt.  Cumque  rex  ad  tumultum  satel- 
litum  evigilasset,  et  causam  tumultus  penitus  ignorasset,  de 
consuetudine  surrexit  ut  matutinos  audiret ;  et  egressus  a 
domo  vidit  orbem  novi  splendoris  radiis  coruscantem ;  et 
recordatus  est  rex  de  confabulatione  quam  cum  ministro 
sceleris  2  babuerat  de  perdendis  pueris,  contristatus  est  valde. 

(This  is       Et  accito  ad  se   iniquitatis   auctore    requirit   ab  eo    ubi   essent 

altered  and  Cognati  sui,  qui  sibi  astare  diebus  singulis  consueverant,3  quos 

^  w  ,  <    die  prasterita  sibi  astare  non  viderat ;  at  ille,  more  Cain,  reari 
enlarged.)  r  .  .  '      ° 

respondens,     ait,    "  N  escio ;    numquid    custos    puerorum    ego 

"  sum?"     Ad  quern  rex,  "Serve   nequam,  tu  mihi  semper  de 
'"  eis    sinistra    praedicasti ;  unde,    nequissime,    te   oportet    ubi 
"  sint  indicare."     Cumque  superbo  mentis  supercilio  nefandus 
ille  eventum  rei  regi  indicasset,  iratus  est   vebementer ;  in   se 
reversus,  et  totius  crimen    sceleris   in    seipsum   refundebat,  et 
supra  modum  confusus  residuum  noctis  in  lacrimis  deducebat. 
Tandem  cum   dies  terris   illuxisset,  arcbiepiscopum  Deusdedit, 
et  magnates    quos    babere    potuit,  convocari  praacepit,  et    rem 
per   ordinem  referens    qualiter    columna    lucis    caslitus    super 
sanctorum  corpora   emissa   descenderat.     Arcbiepiscopus  dedit  p.  94. 
consilium,  ut  corpora  innocentium  ad  ecclesiam  metropolitanam 
portarentur,  et  ibi  sepulturas  more  regio  traderentur ;  et  simul 
ad  locum  venientes,  sub    regis    catbedra    sanctas    reliquias   in- 
decenter  positas   repererunt.     Gerebantur  autem   base   in   villa 
regia    quaa    Astreie    dicebatur.      Collocatis    igitur     sanctorum  Their 
reliquiis,  ut  decebat,  ad  portandum  in  feretris,  jussit  arcbiepi-  remains 
scopus  ut  ad    ecclesiam  Christi  Cantuariaa   portarentur,  sed  in  from  ^as_ 
vanum,  quia  de  loco  moveri  non  poterant,  licet  multo  conamine  try  to  Can- 
attemptarent ;   mutato    itaque   consilio,   ut    ad    beati   Augustini  terbury, 
veherentur  4  basilicam,  sed  nibil  similiter  profecerunt.     Tandem  ?£  ,     J1 
provisum    est,     ut    portarentur    ad    Wacrinense    monasterium 
famosissimum,  qui,  mutato  proposito,  vebicula  adeo  levi  cona- 
mine    sublevabant    ac    si    nibil   oneris   babuissent ;    quo   cum 
pervenissent,  exequiis  ab  arcbiepiscopo  rite  peractis,  sanctorum 
corpora  juxta  majus  altare  tradunt  sepulturaa  ;   quo   in  loco  ad 
laudem  Dei    et    eorum    gloriam    multa   miraculorum    insignia 
operatur     divina      dementia.      Contigit      eo     tempore,      regis  Monastery 

sororem  Earmenburgam  ut   dimisso    marito    suo,  Pendee  regis  founded 

in  their 


1  fere]  fore,  A.  I        3  consueverant]   consueverat,  A. 

2  sceleris]  seculis,  A.  |       4  veherentur]  vehementer,  A. 

T 


290 


MATTH,EI  parisiensis 


A.D.  654. 
honour  by 
Eormen- 
burh. 


S.  Bo- 
tulph's 
church  at 
Icanhoe 
(Boston  ?) 


Merciorum  filio,1  ejus  tamen  consensu  castam  eligeret  ducere  Passio  SS. 
vitam;  quge    cum   familia    sua   ad    fratrem   venisset,   et   suum  Ethelberti 
propositum    ei    indicasset,    dedit    illi   locum    prsefatas   visionis  ^. 
declaratum,     ubi    monasterio    in  bonore    rnartyrum    fabricato  543  Dj 
dilecta  Deo  Earmenburga,  septuaginta  sibi  monialibus  sociatis,  649  b. 
Deo  dignum  bonse  conversationis  fructum   offerens,  tandem  in 
Domino  quievit. 

Hoc  etiam  tempore  Botnulphus  [apud]  Hiccanhoe  ecclesiam  Flor.  Wig. 
construxit.  p>  531  A- 


Attack  of 

Pendaupon 

Oswiu. 


Vow  of 
Oswiu. 


Death  of 

Penda. 

Ethelere 

rex  Orien- 

talium 

Anglorum 

periit. 

Battle  of 
the  Aire. 


Be  morte  Pendce  regis  Merciorum. 

Anno  gratise  dclv.  Penda  rex  Merciorum,  jubente  Cadwallone 
Britonum  rege,  innumerabili  exercitu  collecto  Northanbum- 
briam  petivit.  At  Oswius  rex  necessitate  compulsus  promisit 
ei  donaria  multa  et  ornamenta  regalia  ut,  rebus  bellicis 
praetermissis,  amicabiliter  ad  propria  redirefc ;  cumque  ille 
nee  pretio  neque  precibus  adquiescere  vellet,  rex  ad  drvinurn 
confugit  auxilium,  quo  ab  impietate  barbarica  posset  liberari, 
votoque  sese  obligans,  ait,  "  Si  paganus  nescit  nostra  accipere 
"  donaria,  offeramus  ei  qui  novit,  Domino  Deo  nostro." 
Vovit  ergo  quia,  si  victor  existeret,  filiam  suam  Domino  sacra 
virginitate  dicaret,  simul  et  duodecim  mansiones  praediorum  ad 
construenda  monasteria  donaret,2  et  sic  parvo  stipatus  agmine 
se  certamini  dedit ;  denique  fertur  paganos  tricies  majorem 
exercitum  babuisse,  nam,  ducibus  triginta  ad  bellum  dili- 
genter  instructis,  Oswi  solus  cum  filio  iElfrido  Cbristo  duce 
occurrens,  [illos]  fugavit  et  insequendo  peremit.  Cecidit  inter 
caeteros  Penda  rex  nequissimus,  qui  tot  nobiles  a  vita  tern- 
porali  privavit ;  cecidit  rex  iEthelbere  frater  Anna?  regis,  de 
quo  supra  rneminimus,  auctor  ipse  belli,  qui  perditis  militibus 
noluit  solus  perire.  Et  quia  prope  fluvium,  qui3  Winwed 
dicitur,  pugnatum  est,  qui  tunc  pra3  inundantia  pluviarum 
omnes  metas  suas  transierat,  contigit  ut  multo  plures  aqua 
fugientes  quam  bellantes  perderet  ensis ;  unde  exivit  prover- 
bium, 

"  In  Winwed  amne  vindicata  est  casdes  Annaa, 
"  Ca3des  regum  Sibert  et  Egrice, 
"  Ca3des  Oswald  et  Eadwine." 


Galf.  Mon. 
xii.  13. 
Beda.H.E. 
iii.  24, 
p.  197  D. 


Cf.  Hen. 
Hunt.  ii. 
p.  717  b. 
Beda,H.E. 
iii.  24, 
p.  198  b. 


Hen.  Hunt, 
ii.  p.  717  b. 


1  Merewald,  v.  p.  299.  The 
Passio  calls  him  "rex  Merciorum 
" Mearwoldus."  Florence,"  Westan- 


"  Hecanorum  rex,"  i.e.  ealdonnan 
of  the  West  Hecanas. 

2  donaret]   om.  W. 

3  qui]  qd,  A. 


CHRONICA  MAJOEA.  291 

Beda,H.E.      Tunc  Oswi  juxta  quod  Domiuo  voverat  pro  collata  sibi  victoria  A.D,  655. 

m'1qt'         gratias  Deo    referens,  dedit   filiam  suam,  quae   vix  unius  anni  JElflred 
aetatem  impleverat,    perpetua   ei    virginitate    consecrandam  in  takes  the 
monasterio,  quod  Herteseie,  id    est,  insula    cervi,  nuncupatur,  Z?1  Jr 
cui  tunc  Hilda  praefuit  abbatissa.     Quae  comparata  possessione  an(j  "builds ' 
decern. x    familiarum     in     loco     qui      Strenesbale     appellatur,  Whitby 
monasterium   ibi  construxit.     Hoc  autem  bellum  rex  Oswi   ad  abbey, 
magnani  utriusque  populi  utilitatem  confecit,    dum  suarn  gen- 
tem  ab  hostili    paganorum    depopulatione   liberavit,    et   ipsam  Conversion 
gentem  Merciorum,    dejecto   capite   perfido,    qui   omnes   pere-  of  Mercia. 
merat,  ad  Christianas  fidei  gratiam  convertit. 

Mortuo  Ethelre  rege  Orientalium  Anglorum  Ethelwaldus  successit. 

Flor.  Wig.       Successit  autem  .ZEthelhere  in  regno  Orientalium  Anglorum  Succession 

App.  p.       frater  ejus  iEthelwoldus ;    continuatis    successionibus  -   tandem  of  kings 

regnum    eiusdem  iEthelhere    filiis  Eadulfo  et  iEadwoldo  Tper- L.     f.st 
.,-,  Lir       Angha. 

vemtj.  ° 

Be  primis  episcojpis  Lichesfelclensibus. 

Beda,  H.E.      Anno  gratiae  dclvi.     Oswi  rex  donavit  Pasadee,    filio  Pendae,  Peada. 

U1-  24>         eo  quod  cognatus  ejus    esset,    regnum  Australium  Merciorum,  Bishops  of 
qui  fluvio  Trente  sunt  discreti  ab  aquilonalibus  Merciis,  de  se  Lichfield. 

Id.  p.  198d.  tenendum.      Qui     primum    babuit     episcopum      in    pro  vine  ia  Diuma 
Merciorum,    simul     et    Lindisfarorum    ac 3    mediterraneorum  primus 
Anglorum,  nomine   Diuma.     Hie    apud   mediterraneos   Anglos    P1SC0PUS- 
defunctus   ac   sepultus  est.     Secundus    ejusdem  provinciaa  epi-  Cellach 
scopus  Celiac  fait,  qui,  relicto  episcopatus  officio,  ad  Scotiam  secundus. 
rediit.      Tertius   Tunbere  extitit  de  natione  Anglorum,  sed  a4  Tunhere 
Scotis  doctus    et    ordinatus,    abbas    erat    in   monasterio    quod  tertius. 
dicitur  Ingetlingum,5  ubi  Oswinus  rex  et  martyr  occisus  est. 

Be  morte  Peadce  regis   Merciorum,  cui  successit    Wlfere  frater 

ejus. 

Id.  p.  199b.      Anno  gratiaa    dclvii.     Peada,    filius    Pendse,   multum  nefarie  Death  of 
peremptus    est,    proditione,    ut     dicunt,    uxoris    suae,    in    ipso  Peada. 
tempore  festi  Pascbalis.     Cui    successit    frater  ejus    Wlferius,  Wulfhere. 
septendecim  annis   haares  paternas   virtutis.6     Qui  statim  subli-  His  rising 
matus  in  regem  adversus  regem  Oswi  rebellavit,  auxilio  fultus  against 
Immin,  Eabbe,  et  Eadbert  ducum,  ejectisque  a  regno  Mercio-     SW1U* 
rum  ministris  Oswi,  fines  suos  simul  et  libertatem  receperunt. 


1  A.  had  inserted  prcefuit,  but  all 
but  p  is  erased. 
-  A.  inserts  qui. 
3  ac~\  a,  A. 


4  a]  ad,  A. 

5  Gilling. 

6  hares  patentee  virtutis  is  from 
Hen.  Hunt.  h\  p.  717  b. 

T   2 


292  matth,ei  parisiensis 

A.D.  657.  Habuit  autem  post  Tunhere  episcopos  Jaruman,  Ceaddam,    et  Beda,  H.  E. 
Bishops  of  Winfridum,    qui    per    ordinem    in     Mercia    episcopali    officio  Hi-  24>  P- 
Lichfield.     fungebantur.  199b- 

Victory  of      Anno      gratias     dclviii.       Kinewaldus,     rex      Occidentalium  Hen.  Hunt. 
Cenwealh,    Saxonum,     rebellavit     contra    Britannos     apud    Pennum ;  sed    '  P" 
.,    -n  .         Britones     primum    Anglos     aliquantulum     repulerunt;    tamen 
from  Pen     Britones  postmodum    fatigati,  more    nivis  liquefacta   est  forti- 
to  the  tudo    eorum,  et   fugati    sunt    a   Pennum   usque    Pedredan,    et 

Parret.         facta  est  super  progeniem  Bruti  plaga  insanabilis  in  die  ilia. 
Pope  Eu-        Anno  gratias   dclix.     Eugenius    sedit    in    cathedra     Romana  Vit.  Pontif. 
genius  I,      annis    duobus,     mensibus    novem,     diebus    viginti    duobus,    et 
cessavit  sedes  mensibus  duobus. 

p.  95.  Nota  miraculum. 

Clovis  n. 

and  the  Anno    gratias    dclx.      Clodoveus    rex    corpus    beati     Dionisii  Sigebert, 

body  of       discooperiens,  cupide    et   minus    religiose  os    brachii    freedt  et  c0^  125, 

S.Denis.  ■>.         a  ■  <.-  -a-T     * 

rapuit ;  sea  mox  m  amentiam  mcidit  aaternam. 

,  -      ere        Anno  gratise  dclxi.     Kinewaldus  rex  Westsaxonum  rebellavit  Hen.  Hunt. 

Cenwealh     contra  Wlfere  regem  Merciorum  ;    sed  ipse  paterna  "virtute  etu-P*^l^D- 

and  seizes    fortuna  usus  praavaluit ;   rege  quoque    West-saxonum    fugato, 

the  I.  of      terram  ejus  spoliavit ;  tandem  ad  insulam  Wectam  perveniens 

_:^.-       „bello    earn    obtinuit.     Hoc    etiam    tempore  iEthelwaldus,    rex 

iEthel-        Australium  Saxonum,  anno  l  regni  sui  quarto  a  prasfato  Wlfhero 

wealh,         subjugatus,  fidem  Christi  suscepit,  et  ab  eodem  rege  de  sacro 

king  of        fonte  susceptus  est ;    quo    facto,  misit  Eopam    presbyterum  ad 

t  e  boutn    Wectani    insulam,    qui   populum    ilium   preedicando   ad    fidem 

converteret  veritatis.     Fuit  eo  tempore   in   provincia  jSTorthan- Beda,  H.  E. 

S.  Wilfrid,  bumbrorum  clericus    quidam,    Wilfridus   nomine,    Alfridi    filii  m-  25> 

.  .      .  .   .  p    900  B 

Oswii  regis  propter   doctrinam  Christianas  eruditionis  multum  F" 

amicus,  qui  de  Roma  rediens,  apud  Dalfinum,  archiepiscopum 

Lugduni,  multum  temporis  implens,  ab  ipso  susceperat  tonsurae 

ecclesiasticae  coronam.      Dedit   ergo    ei   Alfridus   monasterium 

quadraginta  familiarum,  in  Ripun,  quern  videlicet  locum  paulo 

ante  dederat  episcopis,  qui  Pascha  Domini  juxta  consuetudinem 

Scotorum    celebrabant ;    sed   quia    illi    postmodum,    data    sibi 

optione,  loco  potius  cedere  volebant  quam  suam  consuetudinem 

mutare,    dedit    illi    locum,    qui    digniorem     vitam    habuit    et 

Wilfridus    doctrinam.      Venit     eo    tempore    iEgelbertus,    Occidentalium 

sac^rd  t^  Saxonum  episcopus,  cujus  supra  meminimus,  Aldfridi  amicus, 

est  pro-        ad  provinciam  Northanhumbrorum,  qui  ad  petitionem  Aldfridi 

motus.         prasfati  ad  monasterium  jam    dictum    Wilfridum  presbyterum 

ordinavit,    ubi    in   bona    vitas    conversatione    degens,    ea   quaa  (Not  in 

Bede.) 

1  anno  .   .   .  subjugatus-]   This  is  peculiar  to  the  compiler. 


CHRONICA  MAJORA.  293 

,..,..  7  n   n.      .  A.D.  661. 

discipulis  suis   sequenda  tradidit,  ipse    summopere    adimplere  j£„eru.e  t 

Bede,  H.E.  curavit.     iEgelbertus   episcopus  regem  Kenewald    et    regnum  Wentanse 

111  •  y  Angliee  relinquens  in   Gallia  episcopatum   suscepit,  et  in  loco  urbis  Bri- 

ejus  Wine  episcopatum  suscepit.  tanniam 

Wine  pro 

Ehkenberto  Cantice  regi  Egbertus  successit.  eo  ePlsc°- 

pus  ordi- 
Vit.  Pontif.      Anno  gratias  dclxii.     Vitalianus  sedit   in  cathedra  Eomana  natur. 

annis    duodecim,     niensibus    sex,    et  cessavit    sedes    mensibus  B°pe  Vi- 
duobus  et  diebus  tredecim.  talian. 

Sigebert,  Anno  gratise  dclxiii.     Lotharius  regnavit  in  Francia  quatuor  Clothaire 

col.  125.      annis.     Eodem  tempore    in    Anglia    magna  fit    disceptatio   de  HI. 
•••e  h !  observations    [Paschee]    inter   Anglos    et  Scotos;    convenerunt  ■"?  Britan- 

pp.  199r>-  namque  apud   Strenesbalh  rex  Oswius    et  filius  ejus  Alfridus,  gj  (j^f1^ 
203  b.  Colemannus     etiam    Scotus,     Lindisfarnensis      episcopus,    cum  tatio  de 

clericis    suis    de    Scotia,    Ced     quoque    episcopus    cum   Hilda  Paschae  ob- 

abbatissa,   qui  partes  Scotorum  fovebant ;  ex  altera  vero  parte  servatione. 

Wilfridus  presbyter  cum  monacbis  et  clericis,  qui  de  celebratione 

Pascbse  aliter  quam  Scoti    sentiebant.     Considentibus   cunctis 

ostendit  rex  Oswi  quod  oporteret    eos,   qui    uni  Deo  serviunt, 

unam  vivendi   regulam    tenere,  nee   in    sacramentorum   casles- 

tium    celebratione     discrepare,     qui      unum     omnes    in    caslis 

regnum    expectarent ;  sed    communiter  inquirerent  qu£e  verior 

esset     traditio,  et    banc    omnes    fideliter    sequerentur.      Tunc 

Colemannus,    "  Pascha,"    inquit,     "hoc,    quod   agere    soleo,  a 

"  majoribus    meis   accepi,    qui    me    buc   episcopum    miserunt, 

"  quodque   omnes  patres  nostri  Deo   dilecti  eodem  modo  cele- 

"  brasse  noscuntur  ;  quod  ne   cui  reprobandum   esse  videatur, 

"  ipsum    est    quod   beatus    evangelista    Johannes    in    omnibus 

"  ecclesiis    quibus  praeerat    legitur    celebrasse."     Cumque  hasc 

et  hujusmodi    diu  allegasset,  Wilfridus  presbyter,  rege  jubente 

ut   diceret,  ita   exorsus   ait,    "  Pascha     quod    facimus,  Eomani, 

"  Itali,  Galli,  Grseci,  ac  universalis  ecclesia  per  orbem  usque- 

"  quaque  diffusa  communiter  observat,    prteter  Pictos,  Scotos, 

"  et    Britannos,    qui    coutra    totum    orbem    stulto  labore    con- 

"  tendunt  ;    cum  enim  Petro,    Apostolorum  principi,  Dominus 

"  diceret,  '  Tu  es  Petrus,  et  super  hanc  petram  gedificabo  eccle- 

"  'siam  meam,   et  portae  inferorum  non   praevalebunt  adversus 

"  'earn,    et    tibi    dabo    claves    regni    caelorum ; '     prasferrene, 

'•  Colemanne,  patres  nostros  Pictos  et  Scotos  principi  Aposto- 

"  lorum    potes,     cui     Dominus     regimen     generalis     ecclesiaa 

"  concessit?"     Audiens    autem    ista  rex,  ait,    "  Verane    sunt, 

"  Colemanne,  quaa  dicit  Wilfridus?"     Et  ille,  "Vera,  domine 

"  rex."     "  Si   uterque   vestrum  in   hoc   consentitis,  quod   haec 

"  principaliter  Petro  dicta  sunt,  ego    vobis   dico,  quia  hie  est 

"  ostiarius,  cui  contradicere  nolo  ;  sed  in  quantum  valeo  illius 


294 


MATTH^II  PARISIENSIS 


A.D.  663.  "  obedire  statutis  cupio,  ne  forte,  veniente  me  ad  fores  regni  Beda,  H.  E. 
Decision  in  "  caslestis,  non  sit   qui   reseret,  averso  illo   qui  claves  tenere  ui- 25> 
favour  of     "  probatur."     Hsec   rege    dicente,  elevatis   in  caalum  manibus,  P* 


the  Roman 
observ- 
ance. 


faverunt  assidentes ;  abdicata  minus  perfecta  institutione,  ad  ea 
sese,  qua3  meliora  noverant,  contulerunt. 


Ecgberht 
king  of 
Kent. 

Tuda 
bishop  of 
Lindis- 
farne. 
Eclipse. 
S.  Wilfrid 
conse- 
crated in 
France. 

Cedda  et 

Wilfridus 

Eboraci 

ordinatur 

episcopus. 


Tuda  LincUsfarnensis  episcopus  ordinatur. 

Anno  gratiae  dclxiv.  Erkenbertus  res  obiit,  et  Egbertus 
filius  ejus  in  regnum  Cantiaa  successit.  Eodem  anno  Coleman- 
nus,  episcopus  Lindisfarnensis,  cam  suis  ad  Scotiam  reversus 
est,  cujus  loco  Tuda  episcopus  ordinatus.  Eodem  anno  eclipsis 
solis  facta  est  mense  Maio,  et  secuta  est  mortalitas  inaudita. 
Deusdedit,  arcbiepiscopus  Cantuariensis,  obiit,  et  cessavit  sedes 
Dorobernensis  quatuor  annis.1  Eodem  anno  Aldfridus,  Oswii 
regis  filius,  misit  Wilfridum  presbyterum  ad  Gallias,  ut  ibidem 
ordinaretur  arcbiepiscopus  Eboracensis ;  qui  veniens  ad  iEgel- 
bertum,  qui  relicta  Britannia  Parisius  erat  episcopus,  ab  ipso2 
consecratus  est.  Quo  ibidem  demorante,  rex  Oswi  misit 
Ceddam  presbyterum  ad  antistitem  Occidentalium  Sasonum, 
Wine  appellatum,  qui  ilium  episcopum  consecravit,  licet  contra 
statuta  canonum,  quia,  vivente  adbuc  Wilfrido,  non  debuit 
alius  subrogari ;  sed  error  iste  postea  correctus  est,  [ut]  infra 
dicetur. 

Continuatio  Mstorialis. 


Beda,  iv.  1, 
p.  209  b. 
Id.  iii.  26, 
p.  203  C. 

Id.  p.  204  c. 

Id. p.  209b. 
Id.  iii.  28, 
p.  206  A. 


(Not  in  Bede.) 
Cf.  Malmesb. 
Gest.  Pontif. 
iii.  100,  p.  211. 


Nota  mor-       Anno  gratis  dcixv.    Mortalitas   adeo  invaluit  in  Anglia,  ut 
talitatem.     homines  gregatim   ad    maris    loca  preerupta  venientes,  sese  in 

eo  prsecipites  darent,  praaferentes   cita  morte  prseveniri  quam 

longo  cruciatu  tabefacti  perire. 


Wine  buys 
the  bishop- 
rick  of 
London, 
p.  96. 

Constans 
II. 


De  episcopate  pecunia  adquisito. 

Anno  gratiaa  dclxvi.     Wine,  episcopus  Wintoniensis,  a  rege  Flor.  Wig. 
Kinewalc    de    preesulatu  pulsus,  a  Wlfbero,    Merciorum   rege,  P-  533  A- 
episcopatum  Londoniensem  magno  emptum  pretio 3  adquisivit ; 
unde4  post  mortem   in   episcoporum  serie  Londoniensium    non 
meruit  recenseri. 

Anno  gratiae  dclxvii.     Constantius  imperator  volens  in  urbe  Sigebert, 
Roma  caput  imperii   constituere,    resistitur    ei   a,  Constantino-  co*-  ]  26- 


1  quatuor  annis']   non  pauco  tem- 
pore, Bede. 

2  ipso]  episcopo,  W. 

3  magno    emptum    pretio]    from 


Bede,    p.    179    d.,   who    has    emit 
pretio. 

4  unde  .  .  recenseri]  This  is  pecu- 
liar to  the  compiler. 


CHRONICA  MAJORA.  295 

Hugo  de      politanis,    sicque    ejus   propositum   penitus  enervatur.     Deinde  A.D.  667. 

S.  Victore,  Romam  veniens,  obtulit  Sancto  Petro  pallium  auro  contextum,  at  Rome. 

Excerpt  •  t  • 

Prior     '      quern  Papa  Vitalianus  cum  honore  suscipiens,  ad  limina  Sancti 

ix.  ll,         Petri  in  magna  populi  frequentia   perduxit ;  et    cum    in  urbe 

col.  271.      per  dies  duodecim  resedisset,  magna  tactus   cupiditate,  omnia  Nota  cupi- 

ornamentorum   genera   ex   aere    et  marmore,    quibus  urbs    de-  <btatem. 

corabatur,  in  Tyberim  devexit,  ut  ea  Constantinopolim  afferret ;  .  1S  °^er- 

inter    quae  basilicam   beataa   Dei   genitricis  Marias    et   omnium  T^aIn  to 

martyrum,  quaa    Pantbeon  antiquitus   vocabatur,    Eereis  tegulis  Constanti- 

discooperuit,  et  Constantinopolim  remeavit.  nople. 

Theodorus    Cantuariensis      episeopus     consecratur,    qui    expulso 
Cedda,  Eboracensi  archiepiscopo,   Wilfridum  revocavit. 

Beda,  H.E.      Anno  gratis   dclxviii.     Papa   Vitalianus    ad    ecclesiam  Can-  Theodore 

1V-  * »  tuariensem  Tbeodorum  ordinavit  episcopum  ;  qui  post  biennium  archbishop 

p"  "        '   '  in  Britanniam   veniens,  Ceddam,  virum  sanctum  et  modestum,  ?   ^anter- 
Malmesb.  .,  ■,    -&-.  ,  ,  bury. 

Gest  quern  non   rite    ad   Eboracensem   episcopatum  promotum  cog-  Wufrid 

Pontif.  iii.    noverat,    degradavit,  et  Wilfridum  injuste  expulsum  revocavit.  restored  to 
100,  p.  216.  Cedda    vero    bumiliter    cedens    Licbesfeldensem     episcopatum  York,  and 
regendum  suscepit.  toLicMd? 

Nota  proditionem  turpissimam. 

Hugo  de  Anno  gratiaa  dclxix.     Constantus  imperator  in  balneo  multum  Murder  of 

S.  Victor,    nefarie    a    suis     interficitur.      Post    cujus    decessum,    milites  Constans 

Prior     '      Mezentium  quendam  Armenium  assumentes  imperatorem  fece-  *■*■• 

ix.  11,         runt;  sed   post   dies   paucos    Constantinus,    Constanti   defuncti  Constan- 

col.  271.      filius,  superveniens  Mezentium    prasfatum,  cum  interfectoribus  tine  rV 

Lucas  ^       patris,  morte  pessima  condemnavit. 

ludensis  Circa  bos  denique  dies  Macbometus  pseudo-propbeta,  de  quo  Death  of 

tergothis      superius  relatum  est,  obiit,  et  sepultus  est  in  inferno.  Mahomet. 

p.  347 

Constantinus  Romanum  adeptus  imperium  hceresim  Monothelita- 
rum  destruxit. 

Vit.  Pontif.      Anno  gratise  dclxx.     Adeodatus  sedit  in  cathedra  Roma[na]  PopeAdeo- 

annis  quatuor,  mensibus    duobus,  diebus    quinque,  et   cessavit  datus. 
Sigebert,      sedes  mensibus    quatuor    et    diebus    quindecim.     Eodem    anno 
col.  126.      Constantinus,  Constantii    filius,    Eomanum   adeptus    imperium  Constan- 
Hugo  de      annis  septendecim    imperavit.     Hie   restauravit   ecclesias    quaa  tine  IV. 
is  /g  '        dirutas  fuerant  a  temporibus  Heraclii  proavi  sui ;  Monotbelita- 
col.  271.      rum  baaresim  cum  suis  fautoribus  subvertere  laboravit.    Eodem  Oswio  regi 
Beda,  iv.  5,  anno  Oswi,    Northaiihumbrorum  rex    magnificus,    obiit   morbo  ^01'than- 
P-  2}$  B-     confectus  et  senio,  et  sepultus  est  in  ecclesia  apud  Strenesbale,  rum  Egfri_ 
p.  198  d.  '   ubi  fuerat  ante  rex  Eadwinus   sepultus.     Eegnavit  autem   pro  dus  suc- 

cessit. 


296  matthjEI  parisiensis 

A.D.  670.  eo   filius    ejus    Egfridus    quindecim    annis.     Fuit    autem  Oswi  Cf.  A.-S. 

Genealogy  filius  iEthelferth,  qui  fuit  iEthelrici,  qui  fuit  Ydaj  primi  regis  Chron. 
ofOswiu.     Northanhumbrorum  ex  Anglis.  a.  670, 


p.  318. 


Nota  ptignam  avium. 


Battle  of         Anno  gratiae  dclxxi.     Maxima  avium   pugna  fuit   in  Anglia,  Hen.  Hunt, 
birds.  -£a  uj.  muna  milia  invenirentur  occisa,  et  extraneae  aves  fugam  &  p.  718  a. 

facere  viderentur. 

Defuncto    [rege]    Occidentalium    Saxonum   Kinewaldo  uxor   ejus 
Sexburga  successit. 

Death  of         Anno    gratiaa  dglxxii.     Rex    Occidentalium    Saxonum    Kine- Id.  p.717E. 
Cenwealh.   waldus,  cum  regnasset  triginta  et  uno  annis,  defunctus  est,  et 
Sexburh.     regnavit  pro  eo  uxor  ejus  Sexburga  uno  anno,  sed  indignanti-  (Not  in 

bus  regni    magnatibus    expulsa    est   a   regno,  nolentibus '    sub  Hunt.) 

sexu  fcemineo  militare.2 


Theodorus  GanticB  archiepiscopus  concilium  congregavit. 

Council  of       Anno  gratiae  dclxxiu.     Regnante  in  Cantia  Lothero,  in  West-  Flor.  Wig. 

Hertford.  sexia  Easwino,  Tbeodorus,  Cantuariaa  arcbiepiscopus,  collegit  P-  'l3*^"-™ 
concilium  apud  Hertfort,  pra3sentibus  ep'scopis  Angliae  ac  iv  5 ' 
regibus  et  magnatibus  universis.  Affuit  archiepiscopus  Ebo- p.  215  d. 
racensis  Wilfridus,  episcopus,  Bisi  Orientalium  Anglorum, 
Leutherius  Occidentalium  Saxonum,  Putta  Rofensium,  et 
Wilfridus 3  Merciorum.  Considentibus  cunctis,  proposuit  Theo- 
dorus coram  omnibus  capitula  numero  decern,  quorum  primum 
fuit,  ut  diem  sanctum  Paschaa  observarent  in  commune, 
Dominica  proxima  post  quartam  decimam  lunam  mensis  primi ; 
secundum,  ut  nullus  episcoporum  alterius  parochiam  invadat ; 
tertium,  ut  monasteria  Deo  consecrata  nulli  episcoporum  liceat 
inquietare,4  nee  de  rebus  eorum  5  aliquid  usurpare;  quartum, 
ut  monachi  non  migrent  de  loco  ad  locum,  sed  in  ea  permane- 
ant  obedientia  quam  suas  conversionis  tempore  promiserunt ; 
quintum,  ut  nullus  clericus  suum  episcopum  relinquat,  aut 
alicubi  veniens  absque  Uteris  sui  prassulis  admittatur ;  sextum, 
ut  episcopi  et  clerici  peregrini  nullum  officium  peragant  absque 
permissione  episcopi,  in  cujus  parochia  hospitantur ;  septimum, 


1  nolentibus']    nolentes,  A.  0.  W.  I       3  Wilfridus"]  Sic  for  Winfridus. 
West.  4  inquietare]  inequitare,  A. 

2  militare]  militari,  A.    This  last  s  eorum]   earum,  A. 
sentence  is  peculiar  to  the  compiler.  | 


CHRONICA   MAJORA. 


297 


p.  216  c. 


JJeda,  H.  E.  u^  ]-,js  -n  ami0  svnodus  congregetur,  vel  saltern  semel  in  anno,  A.D.  673. 
quia  diversa?  causa?  et  occupationes  multos  impediunt;  octavum,  Council  of 
ut  nullus  episcoporum  se  prseferat  alteri   per  ambitionem,   sed  Hertford, 
omnes    agnoscant    tempus    [et]    ordinem    sua?    consecrationis ; 
nonum,  ut  plures  episcopi  crescente  numero  fidelium  augeren- 
tur  ;  decimum  capitulum,  ut  nulli  liceat  nisi '  legitinium  habere 
connubium,  nullus  faciat  incestum,  nullus   conjugem  relinquat 
nisi    causa    fornicationis.     His    itaque    annuentibus    episcopis 
universis,  unusquisque    ea    qua?    definita    sunt    propria?    manus 
subscriptione  confirmavit. 


Bisi  episcopo  Orientalium  Anglorum  degradato,  Acca  et  Bedwinus 
subrogantur. 


Flor.  Wig 
p.  618  a. 


Id.  p.  217b.  Anno  gratia?  dclxxiv.  Amoto  Bisi  episcopo  adhuc  superstate, 
sed  gravi  tamen  infirmitate  prohibito  de  episcopatus  adminis- 
tratione,  duo  sunt  ordinati  pro  eo,  Acca  videlicet  et  Bedwinus, 
ex  quo  provincia  ilia  duos  episcopos  multo  tempore  habere 
consuevit ;  habuerunt  autem  sedes,  unus  apud  Domne,  alter 
apud  Helmham.  Nee  multo  post  Theodoras  archiepiscopus,  a 
Beda,  H.E.  Winfrido  Merciorum  episcopo  pro  inobedientia  offensus,  depo- 
^'Q '  suit  eum,  et  loco  ejus  ordinavit  episcopum  Sexwlfum,  qui  erat 

constructor  et  abbas  monasterii  quod  dicitur  Medmeshamstede, 
in  regione  Girviorum.  Depositus  vero  Winfridus  rediit  ad 
monasterium  suum,  quod  dicitur  Ad  Barwe,2  ubi  in  optima 
conversatione  vitam  finivit. 


Id. 


Malmesb. 
Gest. 
Pontif. 
ii.  73, 
p.  143. 


On  Bisi's 
illness,  the 
diocese  of 
theE. 
Angles 
divided 
into  two. 

Winfrido 

Liches- 

feldensi 

episcopo 

deposito, 

Sexwlfus 

ordinatur 

pro  eo. 


De  Sa?icto  Erkenwaldo  episcopo  Londoniensi. 

Anno  gratia?  dclxxv.  Regnantibus  in  regione  Orientalium 
Saxonum  Sebba,  filio  Sewardi,  et  Sighero,  filio  Siberti  parvi, 
Theodorus,  Cantuaria?  archiepiscopus,  Erkenwaldum  in  civitate 
Londoniarum  episcopum  ordinavit.  Hie  sane,  priusquam  epi- 
scopus  factus  fuisset,  duo  monasteria  pra?clara,  unum  sibi  et 
alteram  Ethelburga?  sorori  sua?,  construxerat,  quod  utrumque 
regularibus  instituerat  disciplinis;  suum  Certeseie,  sororis  autem 
Berkingum  appellatur.  Erkenwaldus  vero,  cum  tempore  quo- 
dam  a?ger  pedibus  lectica  parochiam  circuiret,  ad  Oram  amnis3 
rapacissimi  forte  pervenit,  ubi  cum  socii  ha?sitarent,  quod  in- 
tirmus  nee  equo  nee  pedibus  transire  flumen  posset,  gurges 
repente  disparuit  ;  qui  statim  ut  episcopus  cum  suis  alveuni 
transmeasset,  reversus  est  ad  naturam ;  ejusdem  etiam  lectica? 


Earcon- 
wald 

bishop  of 
London. 
He  founds 
the  monas- 
teries of 
Chertsey 
and  Bark- 
ing, 
p.  97. 
Miracle 
during  his 
visitation. 


nisi  .  .  .  faciat]  om.  0.  W. 
Barrow  on  the  Humber. 


3  amnis"]   annis,  A. 


298  MATTELEI   PARISIENSIS 

A.D.  675.  attactus  imbecilles  multos  et  febricitantes  curavit.  Tandem x 
Burial  of  vir  Domini  Erkenwaldus,  post  vitas  praasentis  decursum  de- 
Earcon-  functus,  in  ecclesia  beati  Pauli  Londoniis  sepultus  est,  ubi 
usque  in  bodiernum  diem  suis  supplicibus  a  langoribus  diver- 
Bishops  of  sis  celerem  confert  sanitatem.  Successores  autem  ejus  bi  Malmesb. 
London.       fuerunt,  Walderus,    Ingwaldus,    Egulfus,    Wigetus,    Eadbrith,  Gesta 

Eadgarus,2     Kenewalcus,     Eadbaldus,     Hebertus,     Osmundus,  P°ntlf-  u- 
Ethelnoth,  Celbertus,  Eenulfus,  Suitbulfus,  Eadstanus,  Wlsius,  '   ' "' 
Etbelwardns,  Estanus.     Sederunt  autem  bi  omnes  in  catbedra 
Londoniensi  usqtie  in  tempora  Eadwardi  senioris  regis  Anglo- 
rum,  quorum  omnium  adeo  obsolevit  memoria,  ut  nee   eorum 
acta  vel  etiam  mausolea  sciantur. 

Be  morte  Cadivallonis,  regis  Britonum,  cui  successit  films  ejus 
Cedwalla  juvenis. 

Death  of         Anno  gratiaa  dclxxvi.     Rex  Britonum  Cadwallo  senio  et  in-  Qajf  j^on 
Cadwallon.  firmitate  coactus,  completis  in  regno   annis   quadraginta   octo,  xii.  13. 
defunctus  est ;  cujus  corpus  Britones  balsamo  cum  aromatibus 
conditum,    in    quadam    imagine   aanea  ad  modum  staturaa   suaa 
mira    arte   fusa    super    portam   Londoniarum    occidentalem  in 
equo  aaneo,  in  signum  suaa  tyrannidis,  quam  in  gente  Anglo- 
rum  exercuerat,  statuerunt.     Sed  et  ecclesiam  sub  ipsa  porta3 
in    bonore  Sancti  Martini  fabricaverunt,    in    qua   pro   ipso    et 
fidelibus    defunctis    obsequia  aaternaliter   celebrarentur  divina. 
Successit    ei   in    regnum  C adwalladrus  filius  ejus,  quern  Beda  id.  xii.  14. 
Oedwallam   juvenem  4  vocat,  cujus    mater  soror    Pendaa  regis 
Merciorum  erat,  quam   Cadwallo,  post  factam  cum  fratre  con- 
cordiam,  in  societatem  tbori  suscepit,  et  ex  ilia  Cadwalladrum 
Death  of      generavit.   Eodem  tempore  obiitWlferus  [rex]  Merciorum,  cujus  Flor.  Wig. 
Wulfhere.   regina  Ermenbilda  [quaa]  regis  Erkenberti  Cantuariaa  sanctaa- P- 534  c. 
que  Sexburgae  reginaa,  Annae  regis  Orientalium  Anglorum  filiae, 
sororis    videlicet    Sanctae  Etbeldridaa,    extitit   filia,    peperat   ei 
S.  Wer-       Sanctam  Wereburgam,    magnarum    virginem    virtutum ;    quaa 
burga.         patre  defuncto  saaculo   renuntiavit,    et    materteraa  matris  suaa, 
scilicet  Etbeldridaa,    monasterium  intravit.     Cujus  sanctitatem 
cum  comperisset  Ethelredus   patruus  ejus,  qui  post  eum  reg- 
navit,  quibusdam  monasteriis   Deo   devotarum  virginum   abba- 
tissaa  jure  praafecit ;  cum  qiiibus  regulariter  vivens,  usque  ad 


1  Tandem  .  .  sanitatem]  This  sen- 
tence is  peculiar  to  the  compiler. 
0  Eadgarus']  cm.  W 
3  W.  has  Ludgate  in  the  margin. 


Bede's  H.  E.,  iv.  15,  who  speaks  of 
"  Csedualla,  juvenis  strenuissimus." 
The  printed  text  of  Galf.  Mon., 
however,  has  Ethelwaldvm  for  Ced- 


4  This  seems  to  be  a  reference  to  I   icallam. 


CHRONICA   MAJORA.  299 

Flor.  Wig.  finem  vitaa    Cbristo   regi   militavit,  ac  in  uno  tandem  raonas-  A.D.  676. 
p.  534  d.      teriorum    suorum,    quod    Trikingeham    appellatur,    a    sasculo 
migravit ;   cujus  corpus  ad  monasteriurn  cui   Heanbirig    voca- 
bulum  est,  ut  ipsa  vivens  prseceperat,  delatum  est  et  honorifice 
tumulatum.      Monasteriurn  autem   illud  usque  ad  tempus  quo 
gens '   nefanda   Danorum    ceede    crudeli   provincias   Anglorum 
vastaverunt,  integrum  permansit.      Habuit  praeterea  Wlferus 3  Wulf here's 
germanos  fratres  Athelredum,  Peadam,  de  quo  superius   rela-  brothers, 
turn  est,  et  Merwalle  qui  in  occidentali  Merciorum  plaga 3  reg- 
navit.     Istius    regina,  Sancta    Ermenburga,  Ermenredi  fratris  Family  of 
Erkenberti  regis  Cantiaa  filia,  tres  ei  filias  generavit,  Sanctam  Merewald 
videlicet   Milburgam,    Sanctam  Mildritbam,    Sanctamque    Mil-  menburh 
dytham ;   peperit  insuper  ei  filium  nomine  Merefinum,  eximiaa 
Id.  puerum  sanctitatis.     Successit  Wlfero  frater  ejus  iEtbelredus,  Wlferoregi 

Append.      qui   regis   Nortbanbumbrorum   Egfridi    sororem    Ostritbam  in  ^r^0,101!1111 
p.  638  b.      conjugem  accipiens,  Ceolredum  ex  ea  filium  suscepit.     Eodem  successit 
'  anno  Ascwinus,  rex  Occidentalium  Sasonum,   decessit,  qui  fuit  Genealogy 
Kenfus,4  qui  fuit  Kenfertb,  qui  fuit  Cutbgils,  qui  fuit  Ceolwlf,  of  the 
Id.  p.  535b.  qui  fuit   Kenric.     Successit  autem  Ascwino  Kentwinus  decern  kings  of 
annis,5  qui  fuit  Kinegils,  qui  fuit  Ceolwlf,  et  ceetera. 

Dono  sedente  g/pparuii  cometa. 

Vit.  Pontif.      Anno    gratia?   dclxxvii.     Donus    sedit   in    catbedra    Komana  Pope 

anno  uno,  mensibus  quinque,    diebus  decern,  et  cessavit  sedes  Domnus  I. 

Flor.  Wig.  mensibus    decern    et  diebus    quindeciru.      Hoc  tempore  floruit  S.  iEthel- 

p.  534  b.      gancta  iEtbeldreda  in  insula  Elyensi.     Sub  bis  quoque  diebus  dritha. 

j-     '-,„' cometa    per    tres    menses    apparuit,    et   unoquoque    die   mane  Comet, 
velut  sol  resplenduit. 

Wilfridus  ah  episcopatu  pellitur. 

Beda,  H.  E.      Anno    gratia?   dclxxyiii.      Orta    est    dissensio     inter    regem  Wilfrid  ex- 

lv.  12,         Nortbanbumbrorurn   Eo'fridum  et  venerabilem   arcbiepiscopum  Pf Hed  from 
p  222  c  .  .  his  see 

Wilfridum.    Expulsus  autem  vir  sanctus,  tres  in  ejus  loco  sunt  „ 

episcopi  subrogati,  Bosa  videlicet,  qui  Deirorum,  et  Eatta  qui  episcopus 

Berniciorum,  provinciam  gubernarent,  bic  in  civitate  Eboraci,  Eatta 

ille  in  Augustaldensi  ecclesia  sedem  babentes,  ambo  de  mona-  episcopus. 

cborurn  collegio  sunt  asciti ;  cum  quibus  et  Headedus  in  pro-  Eadhedus 

vinciam  Lindisfarorum,6  quam   nuper    rex    Egfridus,  Wlfbero  J^ndisfar- 

Merciorum  rege  fugato   et  in    bello  superato,  obtinuerat,  epi-  ep;SC0Du. 

cui  suc- 

cesserunt 

1  gens]  gentes,  W.  "'  qui  fuit  Kenfus]  ova..  O.  W. 

2  O.  W.  ins.  rex.  5  decern  annis  is  an  insertion. 

3  plaga']  plagna,  A.  I       6  i.e.  Lindsey. 


300  MATTH^I    PAR1SIENSIS 

A.D.  678.    scopus  ordinatur.     Et   hunc    quidem    primum    episcopum   ilia  Beda,  H.E" 

Ethelwinus,  accepit  provincia,  secundum  Ethelwinum,  tertium    Eadgarum,  lY'}~a 

~  garus  et  qUarj;Um  Kinebertum,  quem  in  praesenti  habet.     Habebat  enim 
Kinebertus    ^  ,  \  r  .„  .        .         __ 

episcopi.       ante    Eadhedum    praesulem    Sexwlium,    qui    etiam  Merciorum 

ac  mediterraneorum  Anglorum  simul  episcopus  fuit;    unde  et 

expulsus  de  Lindissi,  in  illarum   provinciarum   regimine    per- 

Tunbertus   mansit.      Ordinati    sunt    autem    episcopi    praefati    a    Tbeodoro 

taldeijsis      archiepiscopo,  qui  etiam   post  tres  annos  abscessionis  Wilfridi 

Eatta  Lin-   duos  addidit  episcopos,    ad    ecclesiam    Haugustaldensem  Tun- 

disfarnen-    bertum,    remeante    Eatta    ad  Lindisfarnensem,    et    Trumwino 

sis,  Irum-   a(j  provinciam  Pictorum,    quae    tunc  temporis   Anglorum   erat 

Pictorum     imperio    subjugata.       Eodem   anno    Agatho    sedit    in  cathedra  Vit.  Pontif. 

Pope  Romana  annis  duobus,  mensibus  sex,  et  diebus  quinque. 

Agatho. 

Wilfriclus  Romam  pergit. 

Wilfrid  Pulsus  autem  Wilfridus    ab    episcopatu  Romam  perrexit,   etBeda,H.E. 

goes  to        coram  Papa  Agathone  causam  sua?  expulsionis  allegare  dispo-  V-  y*> 
„.      "  suit;    sed  ubi  navem  conscendit,   Favonio  flante,1  in  Fresiam 

in  Erisia       projectus    est,    ubi    gentibus  regionis  illius  verbum  fldei  pras- 
dicando,    regem    Aldgilsum     et    populum   ejus   lavacro  abluit 
salutari.     Ibi    ergo   byemem    cum    nova    Dei   plebe    peragens, 
At  Rome     Romam  tandem   pervenit,  ac  ubi    coram  Agathone  ejus  causa 
p.  98.  ventilata  fuit,  praesentibus  episcopis  plurimis,  omnium  judicio 

absque  crimine  fuisse  accusatus  et  pronuntiatur  episcopatu 
He  takes  a  dignissimus.  Quo  tempore  cum  Papa  synodum  Romae  centum 
part  in  the  viginti  quinque  episcoporum  congregasset,  adversus  eos  qui 
counci  haeresim  Monothelitarum  dogmatizabant,  vocari  iussit  et  Wil- 
Monothe-  fndum,  atque  inter  episcopos  considentem  ndem  suam  simul 
lites.  et  provincias  [unde]  2  venerat,   dicere    praecepit.      Qui   cum   in 

fide  catholicus   cum  suis   inventus    fuisset,   de   rebus    sibi    im- 
His  return  positis     absolatus    est  ;    reversusque    Britanniam,    provinciam 
to  England.  Australium  Saxonum  ab  idolatries    tenebris    ad    fidem    Christi 
convertit.     Ad  Wectam    quoque    insulam    verbi    Dei  ministros 
direxit,    atque   secundo    anno  Aldfridi,    qui  post  Egfridum   in 
Northanhumbria   regnavit,   sedem   suam,    ipso    rege    donante, 
recepit. 
Miracle  by      Ingresso    tempore    quodam,    cum   parochias   visitaret,  villain  Malmes- 
Wilfrido,    quae    Tindanefre    appellatur,    occurrit    ei    mulierum  ^ur-  ^ef}.- 
plurima  multitudo,  pueros  illi  offerens  confirmandos.      Immis-  10„     ' „,! 
cuit   autem   se   multitudini    paupercula    mulier   filium    gerens 
exanimem,  quem  ad  confirmandum   episcopo   porrexit,  credens 
hoc  commento  posse  se  filium  recipere  sanum ;  sed  antistes  cum 


1  flante~\  flente,  A.  2  unde  is  also  omitted  in  W. 


CHRONICA   MAJORA.  301 

Malmesb.     puerum   detexisset,   ut   exequeretur   oflBcium,    anima   privatum  A.D.  678. 

^est-.„  ...     advertit.     Turn  mulier  fraude   depreheusa,  ad  preces  conversa  Miracle  of 
Pontif.  m.  -r-  .  ,  .  S.  Wilfrid 

01-  exorans  per  Deum  et  ejus  matrem,  ut  motus   pietate  puerum 

exanimem    excitaret,   vestigiisque   ipsius   advoluta   [dixit]  '    se 

non   recessuram   a  pedibus    quos  tenebat  donee   filium   sanum 

recepisset.     Fluctuabat  interim   sanctissimi  hominis   sententia, 

an  temere  insuefcum  miraculum  attemptaret,  an  durus  despiceret 

orbatae   lacrimas   mulieris  ;    sed   vicit   pietas    pectus    virtutis  ; 

orationi  se  dedit,  dexteramque  cadaveri  apponens,  [ad]  corpus- 

culum  animam  revocavit.     Exclamat   mulier  propter  gaudium, 

sed  cobibita  est  ab  episcopo  ut  taceret. 

Be  Sancta  Etheldrida,  qnce  et  Etheldreda  dicitur. 

Hen.  Hunt.      Anno  gratia?  dclxxix.     Bgfridus,  rex  Northanhumbroruin,  et  Battle  of 
u.  p.  71      .  rex   iEthe^redl^s    Merciorum,   juxta   flumen   Trente   gravissime  the  Trent, 
pugnaverunt;  ubi  frater  regis  Egfridi  Escwinus,2  juvenis  utrique  Death  of 
provincire  multum  amabilis,  peremptus  est;  nam  etsororem  ejus,  iElfwine. 
Osritb  nomine,  iEthelredus  rex  Merciorum  babuit  uxorem.    Cum 
bellum  inter  reges  acerrime  fuisset  accensum,  Tbeodorus  antistes 
divino   fultus   auxilio   incentivum    certaminis   penitus   extinxit, 
data  pecunia  multa  pro  morte  fratris  regi  Egfrido. 

Eodem  tempore  virgo  sancta  Etheldrida  ex  hoc  sasculo  transiens  S.  iEthel- 
Beda,  H.E.  pro  temporali  vita  commutavit  [asternam]3 ;  erat  autem  Annas  dritha. 
iv.  19,  regis  Orientalium  Anglorum  filia,  proles  tanto  patre  digna,  quam 
P' "  c'  prius  duxerat  Tonbertus,  australium  princeps  Girviorum  ;  sed 
eo  defuncto,  virgo  incorrupta  permansit ;  deinde  regi  Northan- 
bumbrorum  Egfrido  copulata  parentum  violentia,  custos  tamen, 
duobus  nupta  viris,  integerrimas  virginitatis  perseveravit.  Vir- 
ginitatis  enim  ipsius  vir  Dei  Wilfridus  erat  testis,  qui  Beda? 
venerabili  super  bac  re  sciscitanti  dixit,"  Egfridum  sibi  terras 
"  et  pecuniam  magnam  promisisse,  si  ^Etheldrida?  regina?  per- 
"  suadere  posset  ejus  connubio  assentire."  Sed  divini  signum 
miraculi  ejusdem  virginis  caro  sepulta,  carnique  castissima? 
vestis  circuamicta  dum  corrumpi  non  poterant,  indicia  fuere, 
quod  a  virili  contactu  incorrupta  decessit;  cum  enim  annis 
duodecim  praefato  regi  cohabitasset,  nee  ad  consensum  emolliri 
potuisset,  vix  a  rege  virgo  sacratissima  impetravit,  ut  apud 
Coludesburh4  sanctimonialis  efficeretur,  benedicente  earn  Sancto 
Wilfrido,  ubi  Ebba  amita  viri  sui  Egfridi  erat  abbatissa.  Anno 
autem  elapso  facta  est  abbatissa  in  insula  Helyensi,  virgo  vir- 
ginum  mater  monitis  et  exemplis  ;  ubi  cum  septem  annis  lauda- 

1  dixit    also    omitted    in    0.  W.  -  i.e.  iElfwine.     Beda,  iv.  21. 

The  next  sentence  is  enlarged  from    \       3  aternam~\   also  omitted  in  W. 
Mahnesbury.  4  Coldingham. 


302 


MATTHjEI  parisiensis 


A.D.  679.  biliter    Deo    serviens    vixisset,    pro    vita    caduca    commutavit 

Death  of     astemam.       Quo  in  loco   ad  gloriam  Dei   et  laudem  virginis 

S.  iEthel-    crebra  non  desinunt  miracula  celebrari. 
dntha. 


Be  Scmeta  Hilda  virgine. 


Beda,H.E. 
iv.  23, 

p.  234  B. 


S.  Hilda.  Anno  gratias  dclxxx.     Hilda  abbatissa,  cum  in  babitu  sanctaa 

religionis  apud  Strenesbale  triginta  tribus  annis  vitain  duxisset, 
de  mundo  migravit  ad  Dominum.  Haac  autem  virgo  beatissima, 
cum  esset  de  stirpe  regis  Eadwini  generosa,  et  ad  preedica- 
tionem  beati  Paulini  ad  fidem  conversa,  postea  relicto  babitu 
saaculari  proposuit  transfretare  ad  monasterium  Cale,1  ubi  soror 
ipsius  Hereswitba  mater 2  Aldulfi,  regis  Orientalium  Anglo- 
rum,  Deo  feliciter  militabat.  Sed  retenta  est  a  prassule  Aidano 
et  facta  abbatissa  ad  Herteseie,3  et  post  [in]  monasterio  Strenes- 
bale appellate,4  quod  ipsa  fundaverat,  ubi  clericos  suos  adeo 
moribus  ecclesiasticis  instruebat,  ut  qninque  ex  eis  ad  episco- 
palem  ascenderent  dignitatem,  Bosa  videlicet  et  Wilfridus  in 
Eboraco,  Hedda  in  ecclesia  Dorkecestrensi,  Jobannes  in  Augus- 
taldensi,  Ostford  in  provincia  "Wicciorum,  cui  tunc  prasfuit  rex 
Osricus ;  Tadfridus  etiam  de  ejus  monasterio  electus  est,  sed 
rnatura  morte  praaventus.  Yiderat  quoque  mater  ejusdem  Id.  p.  236b 
Hilda? 5  somnium,  quod  videlicet  quasrens  vixum  sunm  non  inve- 
uerit,  sed  sub  veste  sua  monile  pretiosurn  invenit,  quod  omnes 
fines  Britanniaa  illustrabat.  Hilda  tandem  sanctissima  languens 
annis  sex,  ut  anima  ejus  longa  carnis  molestia  examinaretur 
et  virtus  in  infirmitate  perficeretur,  anno  septimo  febrium  de 
morte  transivit  ad  vitam ;  in  ipsa  autem  bora,  qua  decessit, 
monialis  quaadani  animam  ejus  vidit  [ab]  angelis  in  caslum 
deferri,  ubi  cum  Cbristo  gaudiis  perfruitur  sempiternis. 

Synod  of         Eodem  anno  Theodorus,  Cantuariensis  6  arcbiepiscopus,  con- id.  iv.  17, 

Heathfield0  cilium    congregavit    in    loco    qui    Hatbfeld    appellatur,    anno  P-  227  b. 
regni  regis   Mercensium   Etbefredi    sexto,   regnante    in  regno 
Orientalium  Anglorum  Ealdwlfo,  qui  post  iEtbelwoldum  reg- 
navit,   regnantibus    etiam    in  ISTortbanbumbria   Egfrido   et   in  (Not  in 
regno  Occidentalium  Saxonum  Kentwino,  praasidente  arcbiepi-  Bede.) 
scopo  Cantuariensi  Tbeodoro,  cum   suis  suffraganeis   episcopis 

p.  99.  aliisque  multis.     Propositis   igitur  Sanctis   evangeliis,  tradidit 

symbolum  Tbeodorus  omnibus  adsidentibus,  sanctorum  patrum 


1  i.e.  Chelles. 

2  mater]  martyr,  A.,  not  under- 
standing mr  in  0.,  unless  this  part 
of  the  MS.  was  written  from  dic- 
tation. 


3  i.e.  Hartlepool. 

4  appellate]  appellatum,  A. 

5  Hilda']   om.  W. 

6  Cantuariensis]  Canter,  A. 


CHRONICA   MAJORA. 


308 


Beda,  H.  E.  in  hunc   modum  Uteris   expressura;    "  Suscipimus   sanctas   et  A.D.  680. 
iv.  17,  <<  universales   quinque   synodos    sanctorum    patrum   orthodox- Sentence  of 

"'  '      "  orum,  id  est,  Nicenum  contra  Arrium  et  ejus  dogmata,  Con-  *^e  Synod, 

stantinopolitanum  contra  vesaniam  Macedonii  et  Eudoxii  et 
eorum  dogmata,  Ephesium  contra  Nestorium  et  ejus  dog- 
mata, Chalcedonense  contra  Euticen  et  Nestorium  et  eorum 
dogmata,  Oonstantinopolitanum  secundum  contra  Theodorum 
et  Ibe  et  Cyrillum  et  eorum  dogmata ;  addimus  etiam  et 
sextam  synodum,  tempore  Martini  Papa?  Romas  congregatam 
contra  haeresim  Monothelitarum,  impefante  Constantino  im- 
peratore  Christianissimo.  Suscipimus  et  glorificamus  Deum 
omnipotentem,  sicut  illi  glorificaverunt,  nihil  addentes  nihil 
subtrahentes ;  damnamus  quos  ipsi  damnaverunt,  et  suscipi- 
mus quos  ipsi  susceperunt,  qua3  omnia  tenenda  subscribi- 
mus,  sicut  sancti  apostoli  [et]  prophetse  de  Deo  senserunt  et 
scripserunt.     Amen." 


Flor.  Wig. 
p.  536  v. 

This  is  an 
abridge- 
ment of  the 
"  Historia 
Translatio- 
ns Sancti 
Benedicti, 
auctore 
Adrevaldo 
monacho." 
Migne's 
Patrologia, 
cxxiv.  coll. 
901-910. 


Corpora  Sanctorum  Benedicti  et  beatce  Scholasticoe  de  Monte 
Gassino  ad  monastermm  Floriacense  transferuntur. 

Anno  gratia?  dclxxxi.  Monasterium  apud  Jarewe  fundatum 
est.  Per  idem  tempus  abbas  monasterii  Floriacensis,  nomine 
Mummolus,  revelatione  divina  prsemonitus,  misit  monachum 
suum  Aigulfum  ad  Montem  Cassinum,  ut  inde  sibi  deferret 
sanctissimi  corpus  Benedicti.  Nam  ccenobium,  quod  ibidem 
quondam  construxerat  idem  Benedictus,  a  Longobardis  fuerat 
devastatum  et  in  solitudinem  redactum ;  ibi  tamen  Sancti 
corpus  Benedicti,  cum  corpore  sororis  sua3  Scolasticaa  uno 
sepultum  in  loculo  tenebatur.  Contigit  etiam  ut  de  Ceno- 
mannica  urbe  quidam  eodem  tempore  proficiscerentur  ad  locum 
memoratum,  pro  deferendo  Sanctaa  Scolasticas  corpusculo ;  sed 
postquam  ad  Floriacum  devenerunt  ccenobium,  beato  semper 
adheeserunt  Aigulfo,  donee  ad  Sancti  Petri  limina  pervenerunt; 
quo  cum  pervenissent,  mox  beatus  Aigulfus  eorum  deseruit l 
consortium,  Montemque  Cassinum  solus  expetiit,  ubi  etiam 
pernoctare  decrevit.  Et  ecce  intempestas  noctis  silentio,  ipsum 
Sancti  patris  Benedicti  sepulchrum  ita  caalitus  vidit  illustrari, 
ac  si  densis  lampadibus "  undique  vallaretur ;  sed  nocte 
transacta  splendor  ille  disparuit.  Tunc  saapefatus  Aigulfus 
eo  reverenter  accessit,  et  effracto  a  latere  sepulchro,  illud 
evacuavit  ac  quicquid  ibi  reperit  unius  sportulaa  sinu,  quam 
ad  hoc  praaparaverat,  inclusit ;  quibus  patratis  dum  ad  propria 
remearet  Aigulfus,  socios   suos  in  itinere  offendit,  et  cum  eis 


Jarrow 
monastery. 

The  bodies 
ofSS. 
Benedict 
and  Scho- 
lastica 
translated 
from  Monte 
Cassino  to 
Fleury. 


1  deseruit]  om.  O.  W. 


2  lampadibus']  lapidibus,  A. 


304 


MATTHyEI    PARISIENSIS 


A.D.  681. 

Translation 
of  SS.  Be- 
nedict and 
Scholas- 
tica. 


Miracle. 


Thierrilll. 


ad  Floriacum  monasterium  pariter  remeavit.  Sed  antequam 
ad  illud  pertingeret,  devenit  ad  locum  quem  Novumvicum1 
appellant,  qui  miliario  uno  distat  a  monasterio  saspefato ; 
ibique  pra3dictus  abbas  Mummolus  cum  frequenti  turba  eis 
reverenter  occurrit,  et  tarn  sacra  pignora  cum  honore  sus- 
cepit  et  assumens  sportulam  supra  memoratam,  posuit  in 
ecclesia  principis  Apostolorum  Petri,  extraxitque  ossa  sanc- 
tissima,  quae  ibi  confuse  jacebant  inclusa.  Demum  vero  ea 
eligens,  singillatim  ab  invicem  separavit,  a  majoribus  secernens 
minora;  quod  cum  factum  fuisset,  ecce  duorum  cadavera  mor- 
tuorum  ad  sepeliendum  ferebantur,  quorum  unum  masculini 
et  alteram  erat  sexus  fceminini.  Mira  res  !  nam  cum  super 
masculi  corpus  majora  fuissent  ossa  superposita,  continuo  per 
meritum  beati  Benedicti  mortuo  est  reddita  vita ;  tunc  cum 
ossa  minora  super  cadaver  mortuas  puellae  fuissent  adhibita, 
continuo  puella  revixit.  Aderat  buic  spectaculo  non  minima 
hominum  multitudo,  asta[bant]  et  cives  Cenomannici,  qui 
socii  itineris  extiterant  et  laboris.  Illi  vero  multa  prece  ossa 
beatse  Scolasticse  sibi  dari  postulantes  impetrabant,  ne  duo 
magna  luminaria  uno  clauderentur  in  loculo,  cum  singula  - 
singulis  sufficere  valuissent.  Cenomannici  igitur  remeantes 
ad  urbem,  corpus  prasfatum  secum  detulerunt  cum  gaudio,  et 
juxta  mcenia  Cenomannicee  civitatis,  in  ecclesia  nova,  pro  ejus 
bonore  fabricata,  reverenter  est  collocatum,3  ubi  sub  regulari 
disciplina  sanctae  devotionis  foemina?  sunt  aggregates.  His  ita 
gestis,  venerabilis  pater  Mummolus,  cum  nocte  quadam  sub 
nudo  cselo  Dominum  precaretur,  ut  sibi  caslitus  ostenderet, 
quo  in  loco  corpus  beatissimi  reconderet  Benedicti,  ecce  subito 
lux  emissa  de  caelo,  sicut  fulgur  ei  apparens,  locum  ubi  poni 
deberet  manifestissime  denotavit,  quo  lastificatus  indicio,  in 
loco  quem  illi  Deus  revelaverat  illud  tumulavit.  Locus  autem 
beatas  Dei  genitricis  erat  oraculum,  non  multum  a  prasfata 
Sancti  Petri  basilica  separatum.  Translatum  est  autem  corpus 
sanctissimum,  a  transitu  ejus  centesimo  tricesimo  octavo  anno; 
ubi  quicunque  pia  devotione  piissimi  patris  nomen  invocaverit, 
mercedem  suaa  devotionis  optatam  recipiet.4 

Tbeodoricus  regnavit  in  Francia  annis  quatuordecim. 

Continuatio  historialis. 


Adrevaldi 
Historia 
Transla- 
tions S. 
Benedicti, 
col.  905. 


(Not  in 
Adrevald.) 


Sige'oert, 
a.  666,680, 
coll.  126, 
128. 


Cent-wine  Anno  gratiaa  dclxxxii.  Kentwinus,  Occidentalium  Saxonum  jjen>  Hunt, 
king  of  rex,  Britones  bello  aggressus  est,  eosque  male  resistentes,  ii.  p.  718  d. 
Wessex 


1  La  Mairie  de  Neuville. 
-  singula]   sml'ia,  A. 


collocatum']   collocata,  A. 
recipiet]   reciperet,  0.  W. 


CHRONICA    MA.TORA.  305 

Hen.  Hunt,  victoriosus    ac    vehemens,    csede    et   incendiis    usque    ad   mare  A.D.  682. 
11.  p.  718  d.  fugavit.  defeats  the 

Britons. 
Sanctus  Cuthbertus  episcopus  est  ordinatus. 

Beda,H.E.      Anno  gratia?  dclxxxiii.     Sanctus  Cuthbertus  Lindisfarnensis  g,  Cuth- 
iv.  28,  episcopus    consecratus    est.     Eodem  tempore,  defuncto    Sigero  bert. 

^To~mQCK      Orientalium  Saxonum  rege,  Sebba,  ejus  in  regno  socius,   solus  Sebba  king 
regnare  incepit.  of  Essex. 


Malmesb. 
Gest.  Res 
i.  98, 
p.  138. 


Egfridus,  rex  Northanlmmbrorum,  gentem  Hybernice  afflixit. 


Vit.  Pontif.      Anno    gratia?    dcixxxiy.      Leo    sedit    in    cathedra   Romana  Popes  Leo 
mensibus    decern   et  diebus  septendecim.     Eodem    anno   Bene-  If->  Bene- 
Beda,H.  E.  dictus  Papa  successit  mensibus  decern    et  tribus   diebus.      Eo-  Jtc  „.  \ 
it.  26,  dem  anno  Egfridus  rex  Northanhumbrorum,  misso  Hyberniam  ;nVades 

"*  '      exercitu,  Berto  duce,1   gentem  vastavit  innoxiam  et  Anglorum  Ireland, 

nationi  semper  amicissimam,  ita  ut  ne  quidem  ecclesiis  aut  p.  100. 
monasteriis  manus2  deferret  hostilis.  At  illi,  in  quantum  va- 
luere,  vim  vi  repellere  satagebant,  invocantes  divina?  pietatis 
auxilium,  et  se  caslitus  vindicari  continuis  imprecationibus 
flagitabant ;  contigit  ergo  ut  hi  qui  merito  sua?  impietatis 
maledicebantur,  ocius,  Domino  vindice,  sui  reatus  pcenam 
luerent,  sicut  sequens  annus  declarabit. 

Interfecto  rege  NoHhanhumbrorum  Egfrido,  successit  ei 
Alhfridus  frater  suus. 

Vit.  Pontif.      Anno  gratia?  dclxxxv.     Johannes    sedit  in  cathedra  Komana  Pope. 

Beda,  H.E.  anno  itno.     Eodem    anno  rex  Egfridus,  cum  temere  exercitum  John  V. 

iv-  26,  a(j  vastandas  Pictorum  provincias  duxisset,  multnm  prohiben-  Death  of 

"'  ~      B'      tibus  amicis  ac  maxime  beatse  memorise  Cuthberto,  qui  nuper     c^ri 
fuerat  episcopus  ordinatus,3  simulantibus  ergo  fugam  hostibus, 
introductus  est   in   angustas 4  montium   inaccessorum  latebras, 
atque    cum    maxima   parte    copiarum,  quas   secum    adduxerat, 

Id.  p.  242a.  est  extinctus.     Successit  ei  frater  ejus  Alhfridus,  licet 3  non  de  Succession 
legitimo    matrimonio    susceptus,  sed    in    scripturis  vir    doctis-  of  Eald- 
simus,    qui   regni   statum,  in  magna  parte   inclinatum,  lauda-  lritn- 


1  duce]  om.  O.  W.  °  licet  .  .  .  susceptus]  This  seems 

"  manus']  priamus,  A.C. ;  priamis,  to    come    from    Malmesbury,    who 

D.  calls  him  nothus.     Gesta  Regum,  i- 

3  ordinatus]  ordinatur,  A.  51,52.     Bede  has  "  qui  frater  ejus 

4  angustas]  angustis,  A.      Bede  j   "  et  filius  Osuiu  regis   esse    dice- 
having  angustias,  and  not  latebras.  "  batur." 

U 


306 


MATT&a2I   PARISIENSIS 


A.D.  685. 

Genealogy 
ofEcgfrith. 


Story  of 
Imma,  a 
young  man 
supposed 
to  be  slain 
at  the  battle 
of  the 
Trent. 


biliter  reparavit.    Fuit  autern  Egfridus  filius  Oswi  et  Eanfiedee  Flor.  "Wig. 
filiaB    regis    Eadwini ;     Oswi   vero    filius    iEthelfridi,  qui    fuit  Append. 
iEthelrici,  qui    fuit   Idas,    primi   regis  ISTorthanhumbrorum    ex  P* 
Anglis. 

Oontigit  autem  in  bello  quondam  inter  Egfridurn  et  regem  Beda,  H.E. 
Merciorum  iEthelredurri,  ut  supra  dictum  est,  actum  admira-  *▼•  22, 
bile 1  miraculum,  quod  si  referatur  multorum  saluti  arbi-  P'  A> 
tror  fore  proficuum.  Occisus  est  enim  in  ilia  pugna,  inter 
alios  de  militia  memorati  Egfridi,  juvenis  quidam,  Imma 
vocabulo  ;  qui  cum  die  illo,  quo  occisus  est,  cum  nocte 
sequenti  inter  cadavera  occisorum  similis  mortuo  jaceret, 
tandem  resumpto  spiritu  revixit,  et  residens  sua  vulnera,  prout 
potuit,2  alligavit;  dein  modicum  requiescens  levavit  et  abire 
ccepit ;  sed  inter  eundum  captus  est  [et]  vinculis  mancipatus 
a  quodam  consule  regis  iEthelredi.  Miles  autem  ille  vinctus 
fratrem  babuit  bene  religiosum,  Tunna  vocatum,  qui  cum 
fratrem  csesum  in  bello  preefato  cognovisset,  venit  ut  quasreret 
si  fratris  corpus  invenire  valuisset;  inventumque  alinm  fra- 
tri  simillimum  credidit  fratrem  esse,  quern  ad  monasterium 
suum  deferens  bonorifice  sepelivit,  pro  cujus  anirnse  absolu- 
tione  ssepius  missas  celebrare  fecit.  Tempore  vero,  quo  frater 
pro  fratre  missas  celebrare  fecit,  solvebantur  vincula  fratris 
viventis  nee  aliquo  potuit  retineri.  Consul  igitur  videns  eum 
impossibilem  vinculis  cohiberi,  adductum  Londonias  cuidam 
vendidit  Fresoni.  Freso  quoque  idem  comperiens,  accepit  ab 
eo  redemptionem  quam  dederat  pro  eo,  et  militem  abire  per- 
misit;  cumque  ad  patriam  suam  veniens  fratri  et  compro- 
vincialibus  rem  gestam  retulisset,  multi  accensi  sunt  ad  offe- 
rendas  victimas  Deo  ssepius,  elemosinas  quoque  et  orationes 
agendas  pro  ereptione  eorum,  qui  de  sssculo  migraverunt. 
Hoc  autem  miraculum,  quia  in  veritate  verum  esse  3  comperi, 
bistoriee  nostras  credidi  inserendum. 


Pope^ 
Conon. 
John, 
bishop  of 
Hexham. 
Death  of 


Defuncto  Eatta  episcopo  Johannes  Haugustaldensis  ecclesice 
prcesulatum  suscepit. 

Anno   gratise   dclxxxvi.     Conon    sedit   Komas   mensibus   mi-  Vit.Pontif. 
decim.     Eodem   tempore,    defuncto   Eatta   episcopo,    Johannes  Beda,  v.  2, 
vir    sanctus    Haugustaldensis    ecclesise    praesulatum    suscepit.  P-  -49  B* 
Eodem    anno    Lotarius,  rex  Kentensis,  diem  clausit  extremum  Id.  iv.  26, 
octavo  idus  Februarii.    Vulneratus  enim  fuerat  in  pugna  Aus-  P" 


Hlothhaere,  tralium    Saxonum,  quam    contra   eum   Eadricus   filius   Egberti 
king  of 


Kent. 


1  admirabile~]  admirabilem,  A. 
:  profit  potuit']  periit,  A. 


esse]  esset,  A. 


CHRONICA   MAJOR  A. 


307 


Beda,  iv. 
26,  p.  242a. 

Id. 

Vit.  S. 
Cuthberti, 
36,  p.  114 
(ed.  Ste- 
venson). 
Id.  37, 
p.  117. 


Id.  39, 
p.  125. 

Id.  40, 
p.  126. 

Id.  41, 
p.  127. 


Id.  42, 
p.  129. 


Paulas 
Diaconus 
De  Gest. 


fratris  sui   aggregaverat,  efc    inter    medendiun    defuuctus    est.   A.D.  686. 

Post  eum  auteru  idem  Eadricus  anno  et  dimidio  regnavit.  Eadricus 

Eodem   tempore,  cum  vir  Domini  Cuthbertus   annis   duobus  regnavit  in 

Lindisfarnensem  rexisset  ecclesiam,  sciens  in  spiritu  Dei,  quo  T^an  ia'    . 

,  ,.  .    ,  .,  .  ,.     .,  -,       De  transitu 

plenus  erat,  diem  sui  transitus   appropmquare,  abjecit  pondus  ganct[ 

curas  pastoralis,  atque   ad   dilectum  heremiticas   conversationis  Cuthberti. 
agonem  remeare  curavit,  ut  inolita  sibi  solicitudinis  niundanas 
spineta  liberior  priscaa  compunctionis  flamma  consumeret.    Qui 
cum  duos   ferme  menses  in  magna  repetitas  sua3   quietis  exul- 
tatione    transigeret,    multoque     consuetaa     distinction]  s    rigore 
corpus   mentemque   constringeret,  arreptus    infirmitate    subita, 
temporalis  igne  doloris,  ad  perpetuaa  ccepit  beatitudinis  gaudia 
praaparari,  et  tribus    septimanis   continua  infirmitate  decoctus, 
sic  ad  extrema  pervenit:    exitumque   suum  Dominici   corporis 
ac  sanguinis  perceptione  communiens,  elevatis  oculis  ac  niani- 
bus  in  caslum,  animam  suam  Deo  commendans,  spiritum  emisit.  His  burial. 
Deinde   ad   insulam  Lindisfarnensem   navigio    delatus,  corpore 
incorruptibili  sepulchro  lapideo  in  basilica  Beati  Petri  ad  dex- 
tera[m]    altaris    quasi    dormiens    positus   requiescit.     Sed  nee  Miracles, 
eo  defuncto   ac   tumulato,  signa  virtutum   cessare,  quas  vivens 
exercuerat,   potuerunt.     Nam   puer    quidam   in  territorio   Lin- 
disfarnensi   dsemone    atrocissimo   vexabatur,    qui    nee   per   ex- 
orcismi   gratiam   poterat  ullo   modo   curari ;    impositus   autem 
carro  deducitur   ad  monasterium,  ut  per  beati  viri  merita  in- 
ibi  sanaretur.     Tunc  presbyter   quidam   diviuo  edoctus   spiritu 
modicam  tolleus  hurui  partem,  ubi  aquam  noverat  fuisse  effu- 
sam,    qua    corpus    beati    patris    defunctum    lotum :    fuerat,    in 
aquam  mittens,  ori  patientis  infudit ;    qui,  continuo  ut  aquam 
attigit,  furere "  cessavit,    placido   sopore   noctem  transegit,   et 
mane  facto    per    meritum    beati   patris  Cutbberti  liberatum  se 
esse  cognovit.     Denique    transactis   a   sepultura   ejus    imdecim 
annis,  immisit  Deus   in   cordibus  fratrum,  ut   corpore   jam,  ut 
credebant,    in   pulverem   redacto,    ossa   more    mortuorum    jam 
arefacta    et    desiccata    in    levi    locello   reconderent.      Dum   id  P-  101. 
Eadberto  antistiti  suo  referrent,  eorum   consilium   approbavit ; 
jussit    ergo,    ut    in   die    depositionis    ejus    hoc    facerent;    qui 
aperientes   sepulchrum   invenerunt  corpus   totum    quasi    adhuc  His  body 
viveret  integrum  et  integris  artuum  compagibus  mdissolutum,  found  in- 
multo    dormienti    similius    quam    mortuo,3   ita    quidem,    quod  corruP  ■ 
omnia  ejus  indumenta,  quibus,  ut  pontificem   decebat,  indutus 
fuerat,  integerrima  sint  inventa. 

Hac   pra3terea  tempestate  luna  eclipsim  passa   est  indictione  Eclipses  of 
octava;  sol  quoqtie  defecit  hora  diei  quasi  decima  quinto  nonas  the  moon 

and  sun. 


1  lotum']  locum,  A. 

2  furere']  fuere,  A. 


3  mortuo]  mortuor,  A. 

u  2 


308 


MATTHiEI   PARISIENSLS 


A.D.  686. 
Pestilence 
at  Rome 
and  Pavia, 


which 
ceases 
after  the 
transla- 
tion of  S. 
Sebastian's 
relicks. 
Csedwalla 
king  of 
Wessex. 


Maias ;  et  eodem  anno  subsecuta  est  gravissima  pestis  tribus 
mensibus,  Julio  videlicet,  Augusto,  et  Septembri;  fuitque 
Boma?  mortalitas  magna.  Ha3C  denique  pestilentia  Ticinum 
adeo  depopulata  est,  ut,  civibus  per  juga  montium  fugientibus, 
intra  prasfatam  urbem  berbse  nascerentur  et  fruteta ;  ubi  etiam 
duo  angeli  visibiliter  apparuerunt  pergentes  per  civitatem, 
bonus  scilicet  et  malignus,  qui  quotiens  cum  venabulo,  quod 
manu  ferebat,  ostium  cujuscumque  domus  jussu  boni  angeli 
percussisset,  tot  de  eadem  domo  sequenti  die  bominum  cada- 
vera  trahebantur.  Tunc  quibusdam  viris  de  civitate  per  reve- 
lationem  dictum  est,  quod  non  prius  pestis  ipsa  quiesceret, 
quam  in  basilica  beati  Petri  Apostoli,  qua?  Ad  Vinculo,  dicitur, 
Sancti  Sebastiani  martyris  altare  construeretur.  Delatis  ita- 
que  ab  urbe  Koma  martyris  prsefati  reliquiis,  mox,  ut  jam 
dicta  basilica  ipsius  altare  constitutum  est,  pestis  ilia  quievit. 
Per  idem  tempus  defuncto  rege  Occidentalium  Saxonum 
Kentwino,  Cedwalla,  rex  Britonum,  regnum  occupans,  ibidem 
duobus  annis  regnavit.  De  boc  Cedwalla  invenitur  dissonantia 
inter  bistoriam  Britonum  et  cronica  Anglorum ;  asserunt  enim 
Angli  Cedwallam  filium  fuisse  Kenberti,  de  genere  Ceaulini ; 
Britones  e  contra  dicunt  ilium  fuisse  filium  Cadwallonis  regis 
Britannici,  qui  reges  Anglorum  Eadwinum  et  Sanctum  Os- 
waldum  peremit. 


Longo- 
bard,  vi.  5, 
col.  627. 


Hen.  Hunt 

iv 

p.  722 

A, 

E. 

i.e 

.  Galf. 

Mon.  xii. 

14 

,  and  A.- 

S. 

Chron. 

a. 

685, 

P- 

322. 

Pope 
Sergius  I. 

Justinian 
II. 

Death  of 
Eadric 
king  of 
Kent. 

Ravages  of 
Csedwalla. 


JvMinianus  imperator. 

Anno  gratia:  dclxxxvii.  Sergius  sedit  Boma?  annis  tredecim, 
mensibus  octo,  diebus  viginti  quatuor,  et  cessavit  sedes  mense 
uno  et  diebus  viginti.  Eodem  anno,  mortuo  viro  catbolico ' 
imperatore  Constantino,  filius  ejus  Justinianus  decern  annis 
imperavit.  Sub  bis  quoque  diebus  Dorobernensis  rex  Eadricus 
de  functus  est,  post  cujus  obit  am  regnum  illud  extranei  inva- 
serunt  ;  Cedwalla  enim  rex  et  frater  ejus  Mul  provinciam 
illam  ingressi,  nullo  obsistente  earn  deprasdati  ac  depopulate 
sunt,  qua?  -  sasvitia  per  triennium  duravit,  donee  Mul  iora?fatus, 
inanis  et  gloria?  cupidus,  immatura  morte  praaventus  vitam  ter- 
minavit.  Eodem  anno  Cedwalla  rex  praafatus  Wectam  insulam 
subjugavit,  regemque  Etbelwoldum  Australium  Saxonum,  qui 
tunc  insulanis  praafuit,  crudeli  morte  peremit,  ac  provinciam 
illam  saava  depopulatione  contrivit ;  sed  mox  a  ducibus  iEthel- 
woldi,  Bertbuno  et  Audbuno,  expulsus,  regnum  praadictis  duci- 


Yit.  Pontif. 

Sigebert, 
col.  1.30. 

Beda,H.E. 
iv.  26, 
p.  242  A. 
Hen.  Hunt, 
iv.  p.  722 


Beda.H.E. 

iv.  15, 

p.  226  a,  B. 


1  catkolico  is  not  in  Sigebert. 
Hugh  of  S.  Victor  has  orthodo.vo. 
(Excerpt.  Prior,  ix.  12,  col.  271.) 


-  qua  . .  duravit]  introduced  by 
the  compiler,  who  has  also  given 
Mul's  death  in  his  own  language. 


CHEONICA   MAJORA.  309 

Beda,  bus  reliquit,  quod  illi  deinceps  multo  tempore  tenuerunt.     Fait  A.D.  687. 

'7"  autem  Cedwalla,    ut   supra  dictum  est,  secundum   cronica  An-  Genealogy 

Cnro'n  glorum,  filius   Kenberti,  qui  fait  Ceadda?,   qui  fait  Cutba,   qui  °f  Caed- 

a.  685.         fuit   Ceaulini.     Sed   sub    silentio   pra?tereundum   non  esse  reor  xT  . 

,„_'  .  .  iNotamar- 

p.  o22.      ^   cle  duobus  filiis  Arwaldi,  Wecta?  insula?  subreguli,  qualiter  sunt  tyres. 

'  6 \r'  Dei  gratia  martyrio  coronati.     Siquidem  imminentibus   insula;  The  two 

p.  226  c       hostibus,  ad  proximam  Jutorum  provinciam  per   fugam   elapsi  sons  of 

sunt,   sed  ibidem   delati   et,  jubente  Cedwala,  sunt  perempti;  Arwald> 

quod  cum  audisset  abbas  de  Bedford,1  non  longe  monasterium  t^e  jsie  0f 

habens,  venit  ad  regem,  postulavitque  ab  eo,  ut  si  pueros  per-  Wight. 

dere   vellet,   prius    liceret   eos   fidei   imbui   sacramentis ;    quod 

cum  rex  annuisset  et  fonte  salutari  essent  abluti,  instante  car- 

nifice,   mortem  lseti    subierunt    temporalem,   per   quam   se    ad 

vitam  perpetuam  indubitanter  transituros  sciebant. 

Ceddtvalla,  regnum  propter  Deum  relmquens,  Romam  bapthandus 

venit. 

Beda,  H.E.      Anno  gratia?  dclxxxviii.    Cedwalla,  miseratione  tactus  divina,  Ca?dwalla 
v-  '  >  imperium  propter  Deum  relinquens  temporale,  Romam  venit ;  abdicates 

p'  *"  '  hoc  sibi  gloria?  singularis  adipisci  desiderans,  ut  ad  limina  an^  goes 
Apostolorum  beatorum  Petri  et  Pauli  baptismatis  fonte  ablue- 
retur,  in  quo  didicerat  generi  bumano  vita?  ca?lestis  patere 
introitum.  Sperabat  etiam,  quod  baptizatus  et  mox  carne  so- 
lutus,  ad  a?terna  gaudia  jam  mundus  transiret ;  quod  utrumque, 
ut  mente  conceperat,  Domino  juvante  complevit. 

Defumto  rege  Cedwalla,  Ine  successit.2 

Id.  p.  253  c.  Anno  gratia?  dclxxxtx.  Cedwalla  rex  Eomam  veniens,  Sergio  His  bap- 
pontificatum  agente,  baptizatus  est  die  sancto  Sabbati  Pas-  tlsm  and 
cbalis,  et  in  albis  adhuc  positus,  langore  correptus  duodecimo 
kalendarum  Maiarum  die  carne  solutus,  et  beatorum  in  ca?lis 
est  regno  sociatus.  Cui  etiam,  tempore  baptismatis,  Papa 
memoratus  Petri  nomen  imposuit,  ut  rex,  qui  pio  ductus 
amore  ad  limina  Petri  a  finibus  terra?  venerat,  nominis  quo- 
que   ipsius    consortio    jungeretur.      Qui,   jubente    Pontifice,  in 


1  i.e.  Redbridge  in  Hampshire. 

2  In  the  margin  Par.  has  written  ; 

Cedwale  "I  ., 

Candwaladrus  J 
Hie  propter  generalem  faniem  An- 


origine    mundi    extiterat.       Hujus  The  pes- 

famis      incomparabiiis     mentionem  tilence  the 

fecit  Merlinus,  dicens,  "  Omnis  ager  cause  of 

"  colonos     decipiet."      Iste   autem  Csed.walla's 

]eavin°* 
rex    ultimus   fuit    Bntonum.      The  T?nfT]and 


gliae,  sicut  et  alii  infiniti,  fugit  ab   ;   source  of  this  is  Galf.  Mon.  xii.  15, 
Anglia.     Nimquam  talis  et  tanta  ab   '    18 


310 


MATTH^EI  pakisiensis 


A.D.  689.  ecclesia  sepultus,  epitaphiuni  in  monumento  ipsius  lioc  modo  Beda,  H.  E. 

scriptum  est :  v-  27> 

1  p.  253  d. 

Epita-  Culmen,  opes,  sobolem,  pollentia  regna,  triumphos, 

phium.  Exuvias,  proceres,  moenia,  castra,  lares, 

Quasque  patrum  virtus  et  quas  congesserat  ipse, 
Cedwalla  armipotens  liquit  amore  Dei. 

Successit  autern  Cedwallse  in  regnuin  Occidentalium  Saxonum 

Ine,    de   stirpe    regia,   triginta    septem    annis,    qui   fuit   filius  Hen.  Hunt. 

Kenredi,    qui    fuit   Ceolwaldi,    qui    fuit  frater  Kenewald,    qui  iv.  p.  723a. 

fuerunt  Cuthewine,  qui  fuit  Ceaaliui,  et  sic  ascendendo  usque 

ad  Woden. 

Eodern  anno  Gaufridus  Monemutensis,  postea  episcopus 
Sancti  Asaph,  historiam  Britonum,  quam  ab  excidio  Trojaa 
inchoavit,  terniinavit  hoc  modo ;  "  Expulsis  ab  insula  a  Sax-  Galf.  Mon. 
"  onibus  Britannis,  Walliarn  petierunt,  ubi  a  Britannica  no-  X11-  19- 
"  bilitate  degenerati,  non  Britones  sed  "Wallenses  appellati ; 
"  nomen  a  Wallone  duce  eorum,  sive  a  Galaes  regina,  sive 
"  a  barbarie  traxerunt.  Beges  auteni  eorum,  qui  ab  illo  tern-  Id.  xii.  20. 
"  pore  in  Wallia  successerunt,  Karadoco  Lankarbanensi  con- 
"  temporaneo  rneo  [in  materia]1  scribendi  committo.  Beges 
"  vero  Saxonum  "Willelmo  Malmesberiensi,  et  Henrico  Hunten- 
"  donensi,  quibus  de  regibus  Britonum  tacere  jubeo,  cum  non 
"  habeant  librum  Britannici  sermonis,  quern  Walterus,  Oxene- 
"  fordensis  archidiaconus,  de  Britannia  Minori  advexit,  quern 
"  de  historia  eorum  veraciter  editum  in  honore  principum 
"  praadictorum  hoc  modo  in  Latinum  sermonem  transferre 
"  curavi." 


Ini  suc- 
ceeds. 


p.  102. 

End  of 
Geoffrey 
of  Mon- 
mouth's 
history. 

Nota  An- 

glorum 

historio- 

graphos 

Willelmum 

Malmes- 

beriensem 

et  Hunten- 

dunensem. 


Theodorus,  Gantuariensis  archiepiscopus,  diem  clausit 

extremum. 

Death  of         Anno   gratias  dcxc.      Theodorus,  beataa  memoriae,  Cantuari-  Beda,  H.E. 
archbishop  ensis   archiepiscopus,  plenus   dierum   defunctus   est,  postquam  v.  8, 
Theodore,    mansit  in  episcopatu  annis  viginti  duobus;  sepultusque  est  inP"254r>- 
ecclesia  beati  Petri,  in  qua  omnium  episcoporum  Dorobernen- 
sium    corpora   sunt    sepulta*      Cujus    epitaphium  monumenti 
hujus2  habetur, — 

Hie  sacer  in  tumba  pausat  cum  corpore  praesul, 
Quern  nunc  Theodorum  lingua  Pelasga  vocat. 

Alma  novas 3  scandens  felix  consortia  vitas, 
Civibus  angelicis  junctus  in  arce  poll. 


1  in   materia']     These    words    of 
Galf.  Mon.  are  also  omitted  in  O.  W. 

West. 


Sic,  carelessly  abridging  Bede. 
Alma  novae']  Alme  nova,  A. 


CHRONICA  MAJORA. 


311 


Mahnes- 


bur G   t     Eodem  tempore  Elwoldo,  Orieutalium  Anglorum  regi,  Beuna  A.D.  690. 
Reg.  i.  97,   successit  in  regnum.  Alwoldo 


p.  136. 
Sigebert, 
col.  131. 

Id.  col.  132 


Anno  gratia?  dcxci.     Pipinus  rex  Francorum  ISTeustriam  sub-  *eIP  Unen" 
jugavit,    et   Sanctum    Lambertum    in    ecclesia    Trajectensium  Anglorum 
episcopum    ordinavit.      Per    idem    tempus  Willebrordus    cum  Beuna 

sociis  duodecini  ab  Anglia  veniens,  in  Gallia  sanctitate  enituit  succ_essit. 

Pepin. 
mslgmS-  S.Lambert. 

Willibrord. 

Brithivaldus  CoMerheriensis  arcMepiscopus  consecrahir. 

Beda,  H.  E.      Anno  gratia?  dcxcii.     Theodoro,  Dorobernensi  arcbiepiscopo,  Bribtwald, 
v-  8>  Britbwaldus,  qui  erat  abbas  in  monasterio,  quod  Eaculfe  nuncu-  abbat  of 

patur,    successit.     Electus   est  autem   die   prima  mensis  Julii,     ecu  \e1' 

SHCC6  6CIS 

regnantibus    in   Oantia   Witbredo   et    Suibardo    fratribus,    qui  Theodore 
Id.  iv.  26,    religion e  simul  et  industria  gentem  suam  ab  extranea  invasione  as  arch- 
p.  242  b.      ejecerunt.  bishop. 

Isti 1   postmodum  in  villa  Dovernensium    in    bonore    Sancti  Ecclesia 

Martini  fabricaverunt  ecclesiam,  in  loco  eis  assignato  a  Sancto  Cantuanse 
n  .  t  i     .,  •  ,        in  honore 

pra3lato,    m   qua    monachos    regulariter  viventes   imponentes,  ^anct: 

Beda,  H.E.  multis    eos   rebus    simul   ac   terris    divites    effecerunt ;    regna-  Martini 

v.  23,  verunt  autem  triginta  quatuor  et  semis  annos.  fabricator. 

Eodem   anno  Wilfridus    Eboracensis   erga   regem  Adlfridum  Wilfridus 

accusatus,  ab  eodem  rege  et  episcopis  plurimis  ab  episcopatu  arcaieP1_ 

pulsus  est;  veniensque  Eomam,  cum,  praasentibus  accusatori-  episcopatu 

bus,    locum   se   defendendi    acciperet,    considentibus    episcopis  expulsus 

pluribus,  in  prassentia  domini  Papa?  omnium  judicio  probatum  est- 

est,  accusatores   ejus    nonnullas    contra   eum  falsas   calumnias 

macbinasse  ;   scriptum  est  regi2  ISTortbanbumbrorum  Albfrido, 

ut  eum   in  praBsulatum   suum   recipi  faceret,  eo   quod  injuste 

Id.  p.  272d.  fuerit   condemnatus.      Qui    cum  Britanniam   rediens   in  partes 

Galliarum    devenisset,  tactus   est  infirmitate  repentina,  ut  nee 

equo  vehi  [posset],    sed  manibus  ministrorum  in  grabato  por- 

taretur  ;   sicque  in  Meldum  civitatem  Galliaa   delatus,    quatuor  S.  Wilfrid 

diebus  cum  noctibus  quasi  mortuus  decumbebat.     Cumque  ita  lU  at 

sine   cibo   et  potu,  sine  voce    et   auditu,  quatriduo    vexaretur, 

quinta  illucescente  die,  quasi  de  gravi  sommo  exurgens  resedit, 

modicumque   suspirans,   ubi   esset  Acca  presbyter,   requisivit, 

qui  cum  statim  vocatus  intrasset,  ita  eum  alloqui  adorsus  est; 

"  Yisio  mibi    modo    tremenda    apparuit,    quam  te    audire    ac  His  vision. 

"  silentio   tegere  volo,    donee   probem   quid  de   me  fieri  velit 

"  Deus.      Adstitit    mibi    quidam    candido     praaclarus     babitu, 


Id.v.  19 
p.  272  a, 


Meaux. 


1  This  is  peculiar  to  the  compiler. 
The  construction  of  the  church  at 
Dover  is  mentioned  by  Florence, 
p.  635  i),  and  in  one  of  MSS.   of 


Malmesbury's  Gesta  Regum,  i.  15. 
See  Hardy's  note  5,  p.  23. 
2  regi]  rege,  A. 


312 


MATTHMl   PARISIENSIS 


A.D.  692.  "  dicens  se  Michaelem    esse   archangelum,  et  ob   hoc,  inquit,  Beda,  H.  E. 
S.Wilfrid's  "  missus  sum,  ufc  te  a  morte  revocem  ad  vitam  ;  donavit  enim  v.-  19, 

tibi  Deus  vitam,  per  intercessionem  et  lacrimas  discipulo-  P'  A" 
rum  tuorum  et  per  orationem  sua3  genitricis  ;  sed  paratus 
esto,  quia  post  quadriennium  revertens  visitabo  te;  ad 
patriam  autem  perveniens,  possessionum  ablatarum  portionem 
recipies,  atque  pace  tranquilla  vitam  terminabis."  Convaluit 
igitur  episcopus,  gaudentibus  cunctis,  cceptoque  itinere  Bri- 
tanniam  pervenit.  Lectis  autem  epistolis,  quas  [ab]  Apostolico 
Papa  advexerat,  Brithwaldus,  Cantuariensis  archiepiscopus,  et 
Etbelredus  quondam  rex,  tunc  autem  abbas,  libentissime  fave- 
runt,  sed  Aldfridus  rex  Northanhumbrorum  eum  suscipere  con- 
tempsit.  Aldfrido  vero  non  longo  post  tempore  defuncto, 
Osredus,  qui  post  eum  regnavit,1  sjnodo  juxta  flumen  Nid 
collecta,  post  aliquantum  utriusque  partis  conflictum,  cunctis 
tandem  faventibus,  in  prassulatum  suae  ecclesise  est  receptus ; 
sicque  annis  quatuor,  sicut  ei  ab  angelo  praedictum  fuerat,  in 
pace  vitam  ducens,  quievit  in  Domino.  Defunctus  est  autem 
quarto  idus  Octobris2  in  monasterio  suo,  quod  babebat  sub  regi- 
mine  Cutbbaldi  abbatis  in  Undalium  provincia ;  sed  ministerio 
fratrum  perlatus  in  primum  suum  monasterium  in  Ripmi,  in 
ecclesia  beati  Petri  Apostoli  juxta  altare  ad  austrum  sepultns 
est. 

Ine  et  Gantia  pacificantur. 

Anno    gratise    ncxciu.      Ine,    rex    Occidentalium    Saxonum,  Hen.  Hunt, 
castroi'um    aciebus    terribiliter    ordinatis,    combustionem    Mnl 1V-  P-  '2^e. 
cognati  sui  vindicare  disposuit ;    rex  vero  Cantias 3  Witbredus 
humiliter  obviam  veniens,  magnam  pecunias  summam  pro  nece 
juvenis  dedit,  et  sic 

"  Lis  finita  ruit,  pax  coniirmata  revixit." 

Eodem  anno  Brithwaldus,  Cantuariensis  archiepiscopus,  a  God-  Beda,  H.E. 
wino,  Galliarum   archiepiscopo,4  consecratus  [est].     Post  God-  v-  8> 
mundum,  Rofensis  ecclesioa  pra3sulem,  Tobiam  episcopum  con-  P'  " 
secravit,  virum   scilicet  Latina  lingua   et  Grasca  multipliciter 
eruditum. 


His  death 
at  Oundle, 
and  burial 
at  Bipon. 


Ini 

threatens 
Kent. 
Wergeld 
of  Mul. 


Consecra- 
tion of 
archbishop 
Brihtwald. 
Bishops  of 
Rochester. 


Clocloveus  regnat  in  Francia. 

Clovis  HI.      Anno  gratise  dcxciv.     Clodoveus  regnavit  in  Francia  quatuor  Sigebert, 
p.  103.         annis.      Quo  etiam  tempore,  sanctitas  et  innocentia  beati  Leo-  c°l-  132- 


1  Sic  for  "  regnante  Osredi  filio 
ejus,"  which  Bede  has,  p.  273  B. 

quarto   idus  Octobris  is  not  in 


the  best  MSS.  of  Bede.     See  Ste- 
venson's note,  Bede,  i.  p.  389,  n.27. 

3  Canti(£~\   Canter,  A. 

4  Of  Lyons. 


CHRONICA   MAJORA.  313 

Ursini         degarii,    Heduensis    episcopi,    per   Dei    omnipotentis    gratiam  A.D.  694. 
Vita  S.  .      clarescere   coepit.      Hie   autem   a  ministro   iniquitatis  Ebroino,  Martyr- 
Jjeoaegarii   ^^  monac]1jii  babitu  deposito,  sub  rege  quondam  Francorum  dom  of  S. 
Patrologia   Theoderico  principabatur,  crudelitate  pessima,  eo  quod  famili-  , .  ?  e£a£' 
xcvi.  coll.    aris  pra?decessori  esset  dicti  regis,  post  multa  fecit1  supplici-  Autun. 
336-346).    orum    genera   decollari.      Sed,   vivente    adbuc   Ebroino,  virum 

sanctum    misericors  Dominus  plurimorum   miraculorum  gloria 

decoravit. 

Pars  Dominicce  cruris  Eomce  invenitur. 

Beda  de  Anno  gratia?  dcxcv.     Papa  Sergius  invenit  in  sacrario  beati  Portion  of 

sex  a?tat.      Petri  Roma?   magnam  Dominica?   crucis  portionem,  qua?  annu- * .    cross 

aec.  p. .   c.  a^m  so\e^  jn  die  Exaltationis  ejusdem  vivifica?  crucis  ab  ornni 

Id.  H.  E.     populo  Romano   deosculari   et   in  reverentia  venerari.     Eodem  SS.  He- 

v*  10>  anno  Hewaldus  albus  et  Hebaldus  niger,  presbyteri,  a  Britannia  wald- 

P*  '    '  in   regionem   Presonum  prasdicandi  gratia  venientes,   martyrio 

Sigebert,      ibidem    coronantur,  et    jussu    Pipini  in  Agrippiniensi  Colonia 

col.  132.      tumulantur.     Sol  defecit  hora  diei  tertia.  Eclipse. 

Hen.  Hunt.      Anno    gratia?    dcxcvi.     Mercii  qui   dicuntur    Subhumbri,  id2  Murder  of 

iv.  p.  72.  c.  eg^    -r|a   parg   Merciorum    qua?    est    a    parte    boreaH3   Trente  Osthryth 

fluminis,  scelus   nequissimum  commiserunt ;    reginam   namque  ,v     . 
„     .    .,.  ,-,,,    ,  ■    ,.  .  .        ,     -,-,    „.,.  •     Mercians. 

Eastntbam,    uxorem    HitnelrecU    regis    sui,    et    Eglridi     regis 

Beda,  II.  E.  Nortbanbumbrorum  [sororem],4  crudeliter  peremerunt.     Eodem  The  body 

iv.  30,  anno  Eadbertus,    successor  Sancti  Cuthberti,    cum    post    annos  °^  "■  Cuth- 

p.  _4t>  n.     U]1(jecim    corpus    ejusdem    sancti    transferret     et    super    pavi-  . 

mentum    locaret,  tarn  corpus  quam    lintbeamina   integra   sunt 
Sigebert,      reperta.      Per    idem    tempus   Leo    patricius   Justinianum    im-  Justinian 
col.  132.      perio  privavit,  eumque   naso    et    lingua  truncatum  in  exilium  H.  de- 

relegavit,  throned. 

Leo  imperat. 

Beda  de  Anno    gratia?    DCXCVII.     Leo    Romanum    adeptus    imperium  Leontius. 

sex  setat.      annis    duobus 5    imperavit.     Eodem   tempore  Willebrordus,  na-  Willebrord 
ssec.p.  99c.  tione  Britannus,  a    Sergio  Papa   ad    pra?dicandum  genti    Pre-  ^s     P  °^ 
Sigebert,     gonum    mittitur,  et    ex    douo  Pipini   regis    sedem  episcopalem 
apud  Wltrajectum  suscepit. 

Sanctus  Lambertus  'martyrio  coronatur. 

Id.  Anno  gratia?  dcxcviii.     Hildebertus,  Francorum  rex  creatus,  Childebert 

Id.col.  133.  octodecim  6  annis   regnavit.     Eodem  anno    Sanctus    Lambertus  HI. 

1  Sic.  4  sororem]  omitted  also  by  O.  W. 

2  id  .  .  .fluminis']  Inserted  by  the   ,   and  West, 
compiler.  5  Sic  for  tribus. 

s  borcali]   borealis,  A.  *  octodecim]  16,  Sigebert. 


314 


MATTH^EI   PAKISIENSIS 


A.D.  698.  martyrio    coronatur    et    Trajecti    tumulatur ;    Pipinuni    enim  Sigebert, 

S.  Lam-       principeni    increpare    ausus,    quod   adulterant    legitinite    uxori  co}-  133- 

er  ,       ,      superduxerat,  a  Dodone  fratre  ipsius  martyrizatur,  et  Trajecti, 

ut   dictum   est,    sepelitur.     Per   idem    tempus  Absimarus,  qui 
Leontius  m  .  L  .  .  x  . 

dethroned    e      J-yberius,    Leone   ab    imperio    pulso    nasoque   absciso,    car- 

cerali  custodiae  deputatur.1 


Tiberius 
III. 

(Apsimar) 
emperor. 
Death  of 
Dodo,  the 
murderer 
of  S.  Lam- 
bert. 


Vision  of 

Drich- 

thelm. 


Absimarus  qui  et  Tyberius  invperat. 

Anno  gratia?  dcxcix.  Absimarus,  qui  et  Tyberius,  Roma-  Id. 
num.  adeptus  regnum,  imperavit  annis  septem.  Eodem  anno 
Dodo,  interfector  Sancti  Lamberti,  pessimo  languore  cruciatur, 
a  vermibus  consumitur,"  et  ob  intolerantiam  fcetoris  in  Mosam 
fluvium  dernergitur,3  omnesque  bujus  culpa?  complices  infra 
annum  divinitus  puniuntur ;  percussor  vero  sancti  martyris 
fratri  suo  congressus,  alter  ab  altero  trucidatur. 

De  rnortuo  resuscitato  et  poenis  jpurgatorii. 

His  diebus,  quidam  paterfamilias  in  regione  ISTortbanbum-  Beda,H.E. 
brorum,  gravi  corporis  infirmitate  tactus,  primo  noctis  tern-  v.  12, 
pore  defunctus  est;  sed  diluculo  reviviscens,  ac  repente  P' 26° B" 
residens,  onines,  qui  corpori  flentes  aderant,  timore  nimio 
perculsos  in  fugam  convertit.  Uxor  tamen,  qua?  amplius 
amabat,  quamvis  multum  perterrita,  remansit,  quam  ille 
consolatus,  "Noli,"  inquit,  "  timere,  quia  jam  vere  resurrexi 
"  a  morte  qua  tenebar,  et  apud  bomines  iterum  vivere  sum 
"  permissus."  Statimque  surgens  abiit  ad  villula?  oratorium, 
et  usque  diem  in  oratione  persistens,  mox  omnem  substantiam, 
quam  possederat,  in  tres  portiones  divisit,  e  quibus  imam 
conjugi,4  alteram  filiis  tradidit,  tertiam  sibi  retinens  pau- 
peribus  statim  distribuit;  nee  multo  post  in  monasterio,  quod 
Mailros  appellatur,  accepta  tonsura  curis  saeculi  est  penitus 
absolutus.  Ubi  monasterium  ingressus  est,  abbati  et  fratribus 
borrendas  quas6  viderat  visiones  retulit  in  bunc  modum ; 
"  Quidam  aspectu  lucidus  et  indumento  clarus  me  ducebat. 
"  Incedebamus  autem  tacentes,  ut  videbatur  mibi,  contra  solis 
"  ortum  solstitialem,  donee  devenimus  ad  vallem  iinmensa? 
"  latitudinis,  infinita?  longitudini-s,  ac  nimia?  jDrofunditatis, 
"  qua?  ad  lasvam  nobis  sita,  unum  latus  flammis  ferventibus 
"  nimium  terribile,  alteram  furenti  grandine  ac  frigore  ni- 
"  yium6    omnia  perflante    ac  verrente,  non  minus  intolerabile 


1  carcerali  cutodia;  deputatur~] 
apparently  a  blunder  derived  from 
Sigebert's  etincarcere  retruso, which 
of  course  applies  to  Leo. 

2  consumitur~\   consumture,  A. 


3  dernergitur]  dimergitur,  A. 

4  conjugi]   conjugem,  A. 

5  quas]  que,  A. 

0  nivium]   nimium,  A. 


CHRONICA   MAJOEA. 


315 


Beda,H.E. 
v.  12, 
p.  260  d. 


prasferebat;  utrumque  autem  erat  animabus  hominum  pie-  A.D.  699 
num.,  quae  vicissim  hinc  inde  videbantur  quasi  tempestatis  Vision  of 
inipetu  jactari.  Cum  yim  fervoris  imraersi  tolerare  non  Oncthelm. 
possent,  prosiliebant  misere  in  medium,  frigiditatis  infestim, 
et  cum  neque  ibi  quicquam  requiei  invenire  potuissent, 
resiliebant  rursus  in  medium  urendaa  flammarum  inextin- 
guibilium,  infelici  vicissitudine  sine  ulla  quietis  intercape- 
dine,  spirituum  deformium  innumerabilis  multitude  Et 
ccepi  cogitare,  quod  esset  infernus  locus  ille  de  cujus  tor- 
mentis  intolerabilibus  saepius  narrare  audivi  ;  respondit 
cogitationi  meaa  ductor  qui  me  prascedebat,  '  'Non  boc,' 
inquiens,  '  suspiceris.'  Sed  cum  me  hoc  spectaculo  tarn 
borrendo  perterritum  in  ulteriora  perduceret,  vidi  subito 
ante  nos  loca  incipere  obscurari  et  omnia  tenebris  ad- 
impleri;  quas  cum  intraremus  in  tantum  pardisper  con- 
densate sunt,  ut  nibil  praeter  illas  aspicerem,  excepta 
duntaxat  specie  et  veste  ejus  qui  me  praacedebat.  Et  cum 
progrederemur  sola  sub  nocte  per  umbras,  ecce  subito 
apparent  ante  nos  crebri  tetrarum  globi  flammarum,  quasi 
de  puteo  magno  ascendentes,  et  rursum  in  eundem  deci- 
dentes  ;  quo  cum  perductus  fuissem,  ductor  mens  repente 
disparuit,  ac  me  solum  in  medio  tenebrarum  et  horrendas 
visionis  reliquit.  At  cum  idem  globi  ignium  sine  inter- 
missione-modo  alta  peterent,  modo  ad  ima  baratri  redirent, 
cerno  omnia  quas  ascendebant  fastigia  flammarum  plena 
esse  spiritibus  hominum,  qui,  instar  favillarum  cum  fumo 
ascendentium,  nunc  ad  sullimiora  proicerentur,  nunc  re- 
tractis  ignium  vaporibus  in  profundum  laberentur;  sed  et 
foetor  incomparabilis  cum  eisdem  vaporibus  ebulliens,  omnia 
ilia  tenebrarum  loca  corrumpebat.  Et  cum  ibidem  diutius  p.  104, 
consisterem  pavidus,  et  quid  agerem  incertus,  audio  subito 
post  tergum  sonitum  miserrimi  fletus  et  cacbinnum  insul- 
tantium  daemoniorum,  qui  clarior  effectus  ad  me  usque 
pervenit;  ubi  turbam  spirituum  malignorum  consideravi, 
quae  animas  hominum  moerentes  et  ejulantes,  ivsa  multum 
exultans,  illas  in  medias 1  tenebras  detrusit ;  factumque  est, 
ut  fletum  hominum  risumque  daamoniorum  clare  discernere 
nequirem,  sonum  tamen  proraiscui  sexus  in  auribus  habe- 
rem.  Ascenderunt  quidam  spirituum  obscurorum  de  abysso 
ilia  flammivoma,  et  accurrentes  circumdederunt2  me  atque 
oculis  flammantibus  et  de  ore  ac  naribus  [ignem  fcetidum 
eftlantes  angebant,  forcipibusque]  igneis,  quos  tenebant  in 
manibus,    me    comprebendere    minabantur,    nee    tamen    me 


1  medias~\  medium,  A. 

-  circumdederunf]  circumdederent,  A, 


316  MATTH^I   PARISIENSIS 

A.D.  699.  "  iillateiius  contingere,  tametsi  terrere  prassumebant.  Cumque  Beda,H.E. 
Vision  of  "  hostibus  undique  prseclusus  ac  tenebris  buc  atque  illuc  v-  12> 
Dncthelm.  <<  ocuios  circumferrem,  si  forte  aliquid  quo  salvarer  adveniret,  P" 
"  apparuit  retro,  via  qua  veneram,  quasi  fulgor  micantis  stella3 
"  inter  tenebras,  qui  paulatim  crescens  et  ad  me  festinans, 
"  ubi  appropinquavit  dispersi  sunt  omnes  spiritus  infesti,  qui 
"  me  forcipibus  rapere  contendebant.  Ille  autem  qui  adveniens 
"  illos  fugavit,  ipse  erat  qui  me  antea  deducebat;  qui  mox 
"  iter  ad  dexteram  versus,  quasi  contra  ortum  solis  brumalem 
"  ducere  me  incepit,  et  sine  mora  tenebris  exemptum  in  auras 
"  serena3  lucis  induxit;  cumque  me  ibi  duceret,  vidi  ante  nos 
"  murum  permaximurn,  cujus  altitudinis  sive  longitudinis 
"  nullus  esse  terminus  videbatur;  ccepi  autem  mirari,  quare 
"  accederemus  ad  murum,  cum  in  eo  janua  nulla  vel  fenestra 
"  sive  ascensus  alicubi  appareret.1  Cum  ergo  pervenissemus 
"  ad  murum,  statim,  quo  ordine  nescio,  fuimus  in  summitate 
"  ejus,  et  erat  ibi  campus  latissimus2  ac  lretissimus  tantaque 
"  fragrantia  vernantium  flosculorum  plenus,  ut  omnem  mox 
"  foetorem  tenebrosi  fornacis,  qui  me  pervaserat,  effugaret 
"  odoris  bujus  suavitas  admiranda.  Tanta  autem  lux  cuncta 
"  ilia  perlustraverat  loca.  ut  omni  splendore  diei  sive  solis 
"  meridiani  radiis  prasclarior  videretur;  erant  namque  in  hoc 
"  campo  innumera  bominum  albatorum  conventicula,  sedes- 
"  que  plurimse  lastantium  animarum ;  cumque  inter3  cboros 
"  felicium  incolarum  medios  me  duceret,  cogitavi  quod 
"  esset  regnum  cajlorum,  sed  ille  cogitatui  meo  respondens, 
"  '  Non  hoc,'  ait,  '  suspiceris.'  Cumque  procedentes  transisse- 
"  mus  has  mansiones  spirituum  beatorum,  aspicio  ante  nos 
"  multo  majorem  luminis  gloriam  quam  prius,  in  qua  etiam 
"  voces  cantantium  dulcissimas  audivi,  sed  et  fragrantia  miri 
"  odoris  tanta  effundebatur  de  loco,  ut  is,  quern  antea  degus- 
"  tans  quasi  maximum  rebar,  jam  mihi  odor  permodicus 
"  videretur  ;  sic  quoque  lux  ilia  campi  florentis  4  eximia 
"  in  comparatione  ejus,  qua?  nunc  apparuit,  lucis  tenuissima 
"  videbatur  et  parva.  In  hujus  amoenitatem  loci  cum  nos 
"  intraturos  sperarem,  ductor  meus  repente  substitit,  et  sine 
"  mora  gressum  retorquens,  ipsa  me,  qua  venimus,  via  re- 
"  duxit.  Tunc  qui  me  ducebat  mihi  dixit,  '  Scis  qua?  sint 
"  'omnia  ista  qua?  vidisti?'  Respondi  ego,  'Non;'  et  ait,' 
"  '  Vallis  ilia,  quam  aspexisti  flammis  ferventibus  et  frigori- 
"  '  bus    horrendam  rigidis,  ipse  est   locus  in  quo  exarninandas 

1  janua  ....  appareret]   nullus   I        3  O.  W.  ins.  hac. 
appareret  ascensus,  O.  W.  4  florentis']  florentes,  A. 

2  latissimus]  altissimus,  A.  I 


CHRONICA   MA.TORA. 


317 


Beda,H.E. 
v.  12, 
p.  262  a. 


'  sunt  aniniEe  illorum,  qui  differentes  confiteri  et  emendare  A.D.  699. 
'"  '  scelera  quas  fecerunt,  sed  in  ipso  tandem  mortis  articulo  Vision  of 
"  '  ad  poenitentiam  confugiunt,  et  sic  de  corpore  exeuntes  ^ricthelm. 
"  '  omnes  in  die  judicii  caalorum  perveniunt  ad  regnum; 
"  '  multos  etiam  preces  viventium,  et  elemosinas,  jejunia  et 
li  '  maxim  e  missarum  celebratio  adjuvant,  ut  ante  diem  judicii 
"  '  liberentur.  Porro  puteus  ille  flammivomus  ac  fcetidus, 
"  '  quern  vidisti,  ipsum  est  os  gehennas,  in  quo  qui  semel 
"  '  inciderit  non  liberabitur  in  asternum;  locus  vero  florifer, 
"  '  quern  vidisti,  in  quo  pulcberrimam  juventutem  jocundari 
"  '  ac  fulgere  conspexisti,  ipse  est  in  quo  recipiuntur  anima? 
"  '  eorum,  qui  in  bonis  operibus  de  corpore  exeunt,  nee  tamen 
"  '  tantaa  sunt  perfectionis,  ut  statim  regnum  caslorum  ingredi 
"  '  mereantur,  qui  tamen  omnes  in  die  judicii  ad  visionem 
"  '  Dei  et  gaudia  regni  caelestis  intrabunt;  et  quicunque  in 
"  '  omni  verbo,  opere,  et  cogitatione  perfecti  sunt,  mox  de 
"  'corpore  egressi  regnum  ingrediuntur  caslorum;  ad1  cujus 
"  '  vicinia  pertinet  locus  ille,  ubi  sonum  cantilenas  dulcis  cum 
"  '  odore  suavitatis  ac  splendore  lucis  audisti.  Tu  autern, 
"  '  quia  nunc  ad  corpus  reverti  et  rursum  inter  homines 
"  '  vivere  debes,  si  actus  tuos  curiosius  discutere  et  mores 
"  '  sermonesque  tuos  in  rectitudine  ac  simplicitate  servare 
"  '  studueris,  accipies  et  ipse  post  mortem  locum  mansionis 
"  '  inter  haac,  quae  vidisti,  .agmina  lastabunda  spirituum  beato- 
"  '  rum  ;  nam  ego,  cum  ad  tempus  recessissem  a  te,  ad  hoc 
"  '  feci,  ut  quid  de  te  fieri  deberet,  agnoscerem.'  Hasc  mihi 
"  cum  dixisset,  multum  detestatus  sum  ad  corpus  reverti, 
"  delectatus  suavitate  ac  decore  loci  quern  videram,  simul  et 
"  consortio  eorum  quos  aspexi,  sed  inter  haac,  quo  ordine 
"  nescio,  repente  me  inter  homines  vivere  cerno."  Denique  His  subse- 
in  vicinia 2  cellaa  illius,  ut  praadictum  est,  in  flumine  quod  1uent  ll'e* 
praaterfluebat,  solebat  crebro  ob  magnum  castigandi  corporis 
affectum  ingredi,  ac  saapius  in  eo  crescentibus  undis  immergi, 
sicque  ibidem,  quamdiu  sustinere  potuit,  psalmis  precibusque 
insistere  et  fixus  ibi  manere,  ascendente  aqua  usque  ad  lumbos 
et  quandoque  usque  ad  collum ;  et  inde  egressus  vestimenta 
uda  'A  nunquam  deponere  curabat,  donee  calefacta  de  suo  coi'pore 
siccarentur.  Tempore  vero  hyemali,  defluentibus  circa  eum 
glacierum  crustis,  dixerunt  qui  videbant,  "  Mirum,  frater 
*'  Drithelme,  quod  tantam  frigoris  asperitatem  tolerare  potes ;" 
respondebat   ille   simpliciter,  "  Frigidiora   ego  vidi."     Et   cum 


1  ad]  at,  A. 

2  vicinia~\  vicina,  A. 


3  uda]  suda,  O. ;  suda,W.,  i.e.  sua; 
Bede  has  uda.  The  Trin.  MS.  of 
Westminster  omits  it. 


318 


MATTHjEI   PARIRIENSIS 


A.D.  699. 
Drich- 
thelm's 
habits  of 
life. 


dicerent,    "Mirum    quod    tarn    austeram    tenere    continentiam  Beda,H.  E. 
"  velis,"  respondebat,  "  Austeriora  ego  vidi."    Sicque  usque  ad  v-  12- 
diem  vocationis  suaa,  iufatigabili  cselestium  bonorum  desiderio,  ""  A 
corpus  senile  inter  cotidiana  jejuni  a  domabat,  multisque  saluti 
fuit  tarn  opere  qnam  exemplo. 


Britliricus  comes  perimitur. 

Death  of         Anno    gratia?   dcc.      Britliricus,    conies    Northanhumbrorum,  Hen.  Hunt. 

'        volens    vindicare    dominum    suum    regem    Egfridum,    terram     "  "" 

Pictorum  hosfciliter  invasit;  sed  sicut  dominus  suus  maledicta 

Hybernensium    sentiens    corruit,    ita   iste   a   Pictorum    populo 

interfectus    est.      Per   idem    tempus     Eomani     Syriam    perva-  Sigebert, 

gantes  ducenta  Saracenorum  milia  peremerunt. 


p.  105. 
of  the 
North- 
umbrians. 
The  Ro- 
mans in- 
vade (Syria. 


col.  133. 


Floruit  abbas  Adamannus. 


S.Adam-        Anno   gratia?   dcci.     Floruit   vir   bonus    et  literatus,  Adam-  Beda,  H.E. 
nan,  a )  a    nanug   presbyter   et   abbas   monacborum    qui    erant    in    insula  v-  *  5> 
ot  lona.  .      .J.,        j  .1T/..1  .  ■      •  n  °65  c 

Hn.     Hie   missus   ad  Aldfridum  regem  gratia  legationis,  cum  v-  -  ■     • 

videret   ritus    ecclesiastics    institutionis    et    observantia?   festi 

Pascbalis,  continuo   trabitur  ad   consensum  ;    qui  cum  domum 

redisset,    curavit    suos,    qui     erant    in   insula   Hii,    ad    callem 

perducere  veritatis,    nee  valuit;   navigansque   in  Hyberniam, 

pa?ne  omnes   ad  legitimum   Pascha?   tempus  observandum  l  in- 

His  writ-     duxit.     Scripsit    autem   idem    vir   Domini    de    loco   Dominica?  Id.  v.  16, 

sriesofthe  nativitatis,   passionis,  et   ascensionis,  situmque  Terra?   Sancta?  1^- 

Holy  Land,  mirabiliter  describendo. 

Johannes. 

Pope  John      Anno    gratia?   dccii.      Jobannes    sedit    Roma?    annis    tribus,  Vit.Pontif. 
VT 

mensibus   duobus,  diebus   tredecim,    et  cessavit    sedes   mense 

uno  et  diebus  tredecim. 


Benedict 
Biscop. 


De  Sancto  Benedicto,  abbate  Anglico. 

Anno    gratia?    dcciii.      Sanctus    Benedictus,    abbas    Anglia?,  Sigebert 
post  vitam  laudabilem  glorioso   fine  in  Domino  quievit.2    Hie  col.  134. 
vir  Dei  de  stirpe  nobili  gentis  Anglorum   progenitus  est,  et 3  Beda,  Vitse 
in  adolescentia  militia?  rudimentis  addictus ;  denique  cum  esset  Qirvieri_ 
minister  Oswii  regis,  et  possessionem  non  modicam,  ipso  do-  siUm 


1  observandum']  observantiam,  A. 
O.  W.  West. 

-  Sigebert  is  followed  as  to  the 


year,  though  Bede  places  his  death 
in  690. 

3  et .  .  .  addictus']  introduced  by 
the  compiler. 


CHRONICA   MAJORA. 


319 


ap.  Sim, 
Dunelra 


Brit 
p.  650  c 


nante,  percepisset,  caduca  raimdi  omnia  pro  Christo  spernens,  A.D.  703. 
Komam    adiit,    ut    ibidem    ecclesiastica    informatus    disciplina  Life  of 
tw°"  militiam    assumeret   spiritualeru,    qua   sibi  prodesset    et    aliis,  Benedict 

utilisque  minister  in  Dominica?  posset  cultura  vinea?  reperiri ; 
inde  vero  rediens  'apud1  Lirinensem  insulam,  se  monachorum 
ccetui  conjunxit,  tonsuram  accepit,  ubi  per  biennium  regula- 
riter  institutus,  ad  limina  sanctorum  Apostolorum  Petri  et 
Pauli  iterum  repedavit.  Quo  tempore,  cum  Papa  Vitalianus 
Tbeodorum,  Cantuariensem  arcbiepiscopuni,  in  Britanniam 
destinavit,  ipse  simul  adveniens  multas  secum  sanctorum  reli- 
quias  reportavit ;  qui  postea  regi  ISTorthanhumbrorum  Egfrido 
conjunctus,  confestim  [rex]  ei  terram  sexaginta  familiarum  ad 
construendum  Apostolorum  principi  Petro  monasterium  con- 
tulit,  ad  ostium  Werae  fluminis,  anno  gratia?  sexcentesimo 
septuagesimo  quarto,  indictione  secunda.  Sed  et  aliud  monaste- 
rium ad  bonorem  doctoris  gentium  Pauli,  Ingyrvum,  non  longe  Jarrow. 
ab  altero  fabricato,  et  a  rege  prasfato  praediis  quadraginta 
familiarum  acceptis,  multipliciter  illud  ditare  curavit ;  baac 
autem  monasteria  religiosis  implens  monacbis,  Ceolfridum  in 
uno,  Eastenvinum  in  altero  praepositos  ordinavit :  boc  ideo  fecit, 
ut  tarn  in  ejus  absentia  [quam]  in  prassentia  regularis  seni- 
Beda,  H.E.  Per  custodia  servaretur.  Huic  denique  famulo  Dei  Benedicto  Beda  nu- 
v.  24,  Beda   venerabilis,    et    doctor   Anglorum,    traditur   nutriendus,  tritur. 

p.  -86  c.  su]j  qU0  etiam  ad  ordinem  sacerdotis  legitur  fuisse  promo- 
Id.  Vit.  ab.  tus ;"  quinquies  Eomam  petisse  asseritur,  qui  semper  rediens 
Girv.  divinorum  [donis]  locupletatus   commodorum,  subjectos    insti- 

1  A'    tuere  opere  pariter  et  exemplo   curavit.      Tandem  post  vitam  Death  of 
laudabilem  victor  vitiorum  Benedictus,  confessor  Cbristi  piissi-  Benedict 
mus,   carnis   infirmitate  victus,  pridie   idus    Januarii   spiritum  •BlscoP- 
reddidit  Creatori. 

Successit  ei  in  onere  et  bonore  vir  sanctus,  et  ejusdem  dis-  Ceolfrid. 
H.  E.  v.  24,  cipulus,3  Ceofridus,  sub  quo  Beda  Cbristi  famulus,  ad  utilitate 
p.  186  c.      universalis  ecclesiaa,  de  scripturis    Sanctis   laborem   incboatum 
laudabiliter  adimplevit. 


652  b 
p.  652  D. 
p.  653  A. 

Cf.  Id. 


Quo  tempore  episcopatus  Wintonlensis  sit  divisus. 

Beda, H.E.      Anno    gratia?    dcciv.     Hedda,    episcopus    Wintoniensis,    qui  Death  of 
lv"~i!>'  Leutberio    successerat,  ad    extrema   pervenit.     In  loco  autem,  Hedda, 

D   222  A  '  Vv'Vi-p 

v'  jg"  quo    defunctus    est,    ob   meritum    sanctitatis   ejus   multa    sunt  jr8  2$ 

pp.  267  e,    patrata  miracula;  nam  bomines  provincias  illius  pulverem  inde  gaxons 
268  a. 


1  apud]  ad,  W.,  as  Bede. 

2  This  is  a  careless  error  of  the 
compiler,  as  Bede  (p.  286  c.)  ex- 
pressly says  he   was    admitted   to 


deacon's  and  priest's  orders  under 
Ceolfrid.  See  also  Elor.  Wig.,  p. 
539  r>. 

3  discipulus]  discipulis,  A. 


320 


MATTHdSI  papjsiensis 


A.D.  704. 


The  see 
divided 
into  the 
two  sees  of 
Winchester 
and  Sher- 
borne. 


ablatum   in   aquam  mittere  solebant  propter  languentes,  cujus  Peda,  H.  E. 
gustu  sive  aspersione  tam  homines  quam  jumenta  gavisi  sunt  v-  18» 
sese  sanitatem    recepisse.     Quo    defuncto,  episcopatus   in   duas  **'     ' 
parochias  divisus    est,  una,  id    est  Wintoniensis,  data  Danieli, 
quam  usque   in    tempora   Beda?    rexit ;   altera,  id   est  Sirebur- 
nensis,   collata  Aldelmo,   quam  tenuit  quatuor    annis.     Reman-  Malmesb. 
serunt    autem    episcopo    Wintoniensi    dua?    provineia?    tantum,  GestePon- 
Hamtoniensis  et   Suthereiensis ;  alteri   vero    provineia?,  Wiltu-  D  \-'5     ' 
nensis,  Dorsetensis,  Berrucensis,  Sumersetensis,1   Devoniensis, 
Cornubiensis.     Sireburna  autem  viculus   adeo    exilis    est,  quod 
mirum  videtur  per  tot  secula  ibidem  episcopatum  durasse. 


Death  of 
^Ethelred, 
king  of 
Mercia. 
His  sisters, 
Cyneburh 
and  Cynes- 
wyth. 

Nota  de 
Offa3  rege 
sancto 
facto  mo- 
nacho. 


Kings  of 
Northum- 
bria  and 
Mercia. 
Pope  John 
VII. 


TJt  Offa  rex  Orientalium"  Saxonnm  Romce  monachum  induerit. 

Anno  gratia?  DCCV.  vEthelredus,  rex  Merciorum,  postquam 
annis  triginta  strenuissime  regnum  tenuisset,  monachus  effectus, 
apud  Bardeneiam  defunctus  est,  et  ibidem  sepultus.  Habuit  rex 
duas  sorores  virgines  sanctissimas,  Kinedridam  et  Kineswitham, 
ambas  ab  infantia  Deo  dicatas,  quae  nobile  virginitatis  pro- 
positum  nobilius  perduxerunt  ad  senium  ;  sed  junior,  non 
solius  sui  salute  contenta,  Offam,  sponsum  suum,  ca?lesti  regno 
restituit.  Regnavit  autem  Offa  in  regno  Orientalium  Saxonum 
post  Sigebardum  et  Seufredum  paucis  annis,  adolescens  jo- 
cundus  vultu,4  a?tate  floridus,  apud  cives 5  maxima?  dilectionis, 
qui  Kineswitha?  pra?fata?  bortatu,  cujus  nuptias  ilia  spreverat,6 
caslestes  suspirare  doctus  amores,  Romam  perrexit,  ibique 
attonsus  ca?lica  regna  devotus  conscendit.  Harum  sanctarum 
virginum  reliquia?  apud  Medmeshamstede,  qua?  villa  modo 
Burgum  Sancti  Petri  dicitur,  a  populo  feliciter  venerantur. 
Eodem  anno  rex  Northanhumbrorum  Aldfridus  obiit,  cui  suc- 
cessit  filius  ejus  Osredus  undecim  annis.  iEthelredo  autem  in 
regno  Merciorum  Kenredus  successit  quinque  annis.  Eodem 
tempore  Johannes  sedit  Roma?  anno  uno. 

Sisinnius  Papa.     Justinianus  exul  imperio  restituitur. 


Hen.  Hunt, 
iv.  p. 723  d. 
Cf. 

Malmesb. 
Gesta  Re- 
gum,  i.  74, 
p.  108. 
(Xot  in 
Malmesb.) 
Id.  i.  98, 
p.  139. 


A.-S. 

Chron. 
a.  963, 
p.  393. 
Beda,H.E. 
v.  18, 
p.  267  E. 
Hen.  Hunt, 
iv.  p.723  d. 
Vit.Pontif. 


Pope  Anno    gratia?   dccvi.      Sisinnius    sedit   in    cathedra    Romana  Id. 

hisinnms.     diebus   viginti.     Eodem    anno    Justinianus  exul,    auxilio   regis 


1  Sumersete?isis]   ora.  W. 

2  Orientalium']  Occidendentalium, 
A. 

3  There  are  two  portraits  of  Offa 
in  the  margin,  one  with  the  crown 
off  and  showing;  the  tonsure. 


jocundus   vultu]  jocundi  vultus, 


W. 

5  W.  ins.  suos. 
0  ilia      spreverat  ] 
Malmesbur. 


speraverat, 


CHRONICA    MA.TORA.  321 

Hugo  de      Wulgariae   Tertbelbi  imperio   restitutus,    imperavit    annis   sex ;   A.D.  706. 
v  ll11^    i^perium    adeptus,    omnes    qui    ante    eum  expulerant  in-  Justinian 

Prior  terfecit,    et   Absimarum    Tyberium   jugulari    praecepit;    sed    et  H- restored, 

ix.  15,  16,    Crallinicum  patriarcbam  erutis  oculis  Eomam  destinavit,  civium  His  cruelty, 
col.  272.      Roman  orum    imiumerabilem   multitudinem    stravit,    Cersonam, 

ubi    exilium    subiit,    evertere   fecit,  inauditarn    crudelitatem    in 

bostes  exercens. 

Gonstantinus  Papa. 

Vit.Pontif.      Anno  gratiaa  dccvii.     Constantinus  sedit  Romas  annis  septem,  Pope  Con- 
Beda,  H.  E.  diebus  quindecim,  et  cessavit   sedes   diebus  quadraginta.     Per  stantine. 
v.  13,  idem   tempus,    miles    quidam    erat    de    familia    Kenredi    regis  P-  106- 

' '  "  '  Merciorum,  palam  vitiis  serviens  ;    cum  sedulo  admoneret  eum  Vlsion  of  a 

rex  ut  ageret  paenitentiam,  ilia  monita  salutis  parvipendens  tjje  fam;iv 
flagitiosam  vitam  corrigere  prorogabat.  Qui  inter  base  tactus  of  Coenred, 
mfirmitate  decidit  in  lectum,  atque  acri  ccepit  dolore  fatigari  ;  king  of 
ad  quern  ingressus  rex  hortabatur  multum.  ut  antequam  mo-  Mercm- 
reretur  pcenitentiam  ageret  commissorum;  at  ille  respondit, 
se  peccata  nolle  conflteri  antequam  ab  infirmitate  convales- 
ceret,  ne  sibi  sodales  exprobrarent,  quod  metu  mortis  boc 
faceret ;  cumque,  morbo  ingravescente,  rex  denuo  ad  eum  ex- 
hortandum  intraret,  ccepit  ille  miserabili  voce  clamare,  "Quid 
"  buc  venisti ;  non  aliquid  utilitatis  aut  salutis  potes  ultra 
"  conferre?"  Ad  quern  rex,  "Noli,"  inquit,  "  ita  loqui,  vide 
"  ut  sanum  sapias."  "ISTon,"  inquit,  "  insanio,  sed  pessimam 
"  conscientiam  prae  oculis  babeo ;  nam  paulo  antequam  ve- 
"  nires,  intravernnt  domum  banc  duo  juvenes  et  residerunt 
"  juxta  me,  unus  ad  caput  et  alter  ad  pedes,  protulitque l 
"  unus  libellum  perpulcbrum  sed  valde  modicum  ad  legen- 
"  dum,  in  quo  omnia,  quae  bactenus  bona  feceram,  scripta 
"  reperi  ;  qui  codicem  recipientes  nibil  dicebant  ;  ac  subito 
"  supervenit  exercitus  malignorum  spirituum  teterrimorum, 
"  qui  domum  banc  exterius  obsedit  et  intus  maxima  ex  parte 
"  residens  implevit.  Tunc  unus  eorum  teterrimus,  qui  major 
"  videbatur,  proferens  codicem  borridas  visionis  et  enormis 
"  magnitudinis  ponderisque  pasne  importabilis,  jussit  uni  ex 
"  satellitibus  suis  mibi  ad  legendum  deferre;  quem  cum 
"  legissem,  inveni  omnia  scelera,  non  solum  qua?  opere  vel 
"  verbo,  sed  etiam  quae  tenuissima  cogitatione  peccavi,  mani- 
"  festissime  tetris  in  eo  Uteris  esse  conscripta;  dicebantque 
"  ad  illos,  qui  mibi  assederant,  viros  praeclarOs  et  albatos, 
"   '  Quid2  bic  sedetis,  scientes  certissime  quia  noster  estiste?' 


1  protulitque']  protrahitque,  W.  -  Quid]  qui,  A. 

X 


322 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D. 707.  " 
Vision  and  " 
death  of  a  " 
soldier.         {{ 


Eesponderunt,    '  Verum    dicitis ;    accipite    et    in    cumulum  Beda,  H.  E. 

'  damnationis  vestra?  adducite.'  Surgentes  autem  duo  ne-  v-  13, 
"  quissimi  spiritus,  babentes  furcas  in  manibus,  percusserunt  F- 
"  me,  unus  in  capite  et  alius  in  pede,  qui  modo  cum  cruciatu 
"  magno  infceriora  mea  omnia  irrepunt;  itaque  mox  ut  ad 
"  invicem  pervenerint,  moriar,  et  paratis  ad  rapiendum  me 
"  daeinonibus  pertrahent  ad  infernum."  Sic  loqueba[tu]r 
miser  desperans,  et  continuo  mors  miserrima  subsecuta  est; 
de  quo  constat,  quia  non  pro  se  ista,  cui  minime  profuerunt, 
sed  pro  aliis  sint  ostensa,  ut  qui  ejus  interitum  cognoscentes 
pcenitentiam  non  differrent,  ne  improviso  mortis  periculo 
prseventi  impoenitentes  perirent. 


Wars  of 
Ini  in 
Wales. 

Defeat  of 
the  Picts 
by  Berct- 
frid. 


Mors  Egrifridi  regis  vindicate/,. 

Anno  gratia?  dccviii.  Ine,  res  Occidentalium  Saxonum,  pug-  Hen.  Hunt, 
navit  contra  Gerentem  regem  Walensium,  cujus  initio  pugna?  1V-  P« ' 24  B- 
dux  Hygebaldus  peremptus  est;  tandem  vero  rex  Walensis 
fugiens,  arma  et  spolia  insequentibus l  Anglis  reliquit.  Per 
idem  tempus  Offerus,2  consul  Northanbumbrorum,  contra  Pictos 
dimicans,  eorumque  maximam  multitudinem  sternens,  Egfridi 
regis  ultor  fuit. 


Aldelmus  ejoiscopus  ohiit. 


Aldhelm 
bishop  of 
Sherborne. 

His  works 
while  at 
Malmes- 
bury. 

Forthere 
bishop  of 
Sherborne. 


Anno  gratias  dccix. 
clausit  extremum. 


Aldelmus,  Sireburnensis  antistes,  diem  Flor.  Wig. 
Hie  vir  sanctus  cum  adbuc  esset  presbyter  P-  540  B- 
et  abbas  monasterii,  quod  Maildubi  urbem  appellant,  scripsit,     e    '    ' 
jubente  synodo  sua?  gentis,  librum    egregium   contra    errorem  p>  268  b. 
Britonum,  quo    eos  ad   catbolicam  Pascbaa   celebrationem  per- 
duxit ;  scripsit  etiam  et  librum  de  virginitate  eximium,  et  alia 
multa,  ut  vir  undecunque    doctissimus    atque   tarn    liberalium 
quam  ecclesiasticarum   rerum    eruditione    mirandus.     Quo  de- 
functo,  pontificatum  pro  eo  suscepit  Fortberus,  vir  et  ipse   in 
scripturis  Sanctis  laudabiliter  eruditus. 


Hex  Kenredus  monachum  mduit. 

Abdication      Anno  gratia?  dccx.     Kinredus,  qui    regno  Merciorum  nobi-  Id.  v.  19, 

of  Coerired.  iissime  tempore    aliquanto    prasfuerat,  multo   nobilius    sceptra  P-  269  A- 

regni  reliquit;   nam   pontificatum   Roma?    agente    Constantino, 

limina  Apostolorum  devotus  petens,  monacbum  ibidem  induit, 

ubi   in  precibus,   jejuniis,  et   elemosinis   usque   ad  diem    sua? 


1  O.  W.  ins.  eum. 


Sic  for  Berfridus. 


p.  268  c. 


CHRONICA   MAJORA.  323 

Beda,H.  E.  vocationis  perrnansit.     Successit  ei  in  regnum  Ceolredus  filius   A.D.  710. 

v-  19>  Ethelredi,  qui  ante  Kinredum   illud  regnum  tenebat.1     Yenifc 

p*  "        '      autem  Eonaam    cum    illo    Offa,  res  Orientalium    Saxonum,    de  He  goes  to 
quo  supra  memoratum  est ;  qui  pari  ductus  devotione  mentis,  Rome  with 
uxorem,  agros,  cognates,  et  patriam  propter  Christum  reliquit,  v~>     nS 
[utj    in   hac    vita    centuplum,    et   in    futuro  vitam   possideret 

Flor.  Wig.  aaternam.     Successit  ei  in  regnum  Selredus,  Seberti  boni  filius,  Selred, 

APP-  triginta  octo  annis.  ^nS  of 

p.  637  c.  Essex. 

De  priyno  Seleseiensi  episco$o. 

Beda,  H.E.      Anno  gratiaa  dccsi.     In  provincia  Australium  Saxonum  syno-  Account  of 
0(.'a  n       dali  decreto  statutum  est,  ut  qua32  eatenus  ad  civitatis  Wentanae,  Selsey. 
cui  tunc  Daniel  prseerat,  parocbiam  pertinebat,  et  ipsa  sedern 
episcopalem  ac  propriurn  baberet  episcopum.     Consecratus  est  Eadberct, 
autem    eis    primus  antistes  Eadbertus,  qui    erat  abbas  monas-  ^e  nrst 
terii   beataa  memories  Wilfridi  episcopi,  quod   Selesei    appella-    1S  op' 
Id.  iv.  13,    tur;  ubi  idem  Dei  famulus  exilium  per  quinquennium  passus,    ■  en^to 
p.  -24  a.      a  rege  ejusdem  provinciaa  terram  octoginta  familiarum  [impe-  s.  Wilfrid 
travit],3   in   quam    socios    exules    recipere   posset,   et  vitaa  eis 
subsidia  ministrare.     Est  enim  locus  ille  undique  mari  circum- 
datus,  praater    ab    occidente,  unde    babet    ingressum  quasi    ad 
jactus    fundaa :    bunc    autem   locum    cum  accepisset  Wilfridus, 
fundavit   ibi   nionasterium,    ac    regulari   vita,    maxime    ex   eis 
quos    secum    adduxerat  fratribus    instituit,    quod    multo    post 
tempore  successores  ejus  tenuerunt ;  et  quoniam  illi  rex  praa- 
fatus  iEthelwoldus  omnes    facultates   cum   agris  et  hominibus 
donavit,  universos   ibi  inventos   baptismatis   unda  regenerates  who  bap- 
in   fide  Cbristi   roboravit.     Erant   autem  numero,  inter  servos  ^zes  tne 
et   ancillas,  quasi    ducenti    quinquaginta,  quos   omnes   sicut  a  ?eoP  ^,an 
Id.  iv.  15,    servitute    diabolica,  ita  etiam  libertati  donando,  jugo  humanaa  siaves. 
p.  226  a.      servitutis    absolvit.     Eevocato    autem  Wilfrido   ad  provinciam 
Nbrthanhumbroriim,  primo  Cedwalla  rex  Occidentalium  Saxo- 
num, ac   deinde    successor    ejus  Ine,  regibus    illius    provinciaa  Selsey 
subactis    et   interfectis,  regnum  illud  tenuerunt;   unde  factum  under  the 
est,  ut  toto    illo   tempore    gens  ilia  proprium  episcopum  non  see.  °f 
Id.  v.  18,     baberet,4  sed   episcopo  Wentanaa   civitatis,    ut  praadictum   est,  t 
p.  268  c.      subjaceret.     Post  Eadbertum  vero,  primum  illius  regionis  epi-  Succession 
scopum,  Eolla  pontificatus   officium    suscepit;   ipso   autem   ex  of  the 
bac  luce  subtracto,  usque  ad  obitum  Bedae  5  sedes  ilia  vacavit.  bishops. 
Id.  v.  19,     Hoc    etiam  anno  magnus  Wilfrid,  post   annos    quadraginta   et  P"  10^- 

p.  269  b. Death  of 

S.  Wilfrid. 

1  tenebat']  tenebant,  A.  |  arises  from   the   change  in  Bede's 

2  qua]  qui,  A.  !   sentence. 

3  impetravit  is  also  omitted  in  W.   !        '  habere!]   haberent,  A. 

and  probably  in  0.  ;  but  the  mar-   i       ■'  ad  obitum  Bedce]   usque  hodie, 
gin  is  here  cut  off.     The  omission   |  Bede. 

x  2 


324  matth;ei  parisiensis 

A.D.  711.   quinque    accepti    episcopatus,    diem    clausit    extremum,    sicut  Beda,  H.E. 
Acca  sue-    supra    dictum    est;    cui    successit  ad    episcopatum  Haugustal- V-  ~;' 
ceeds.  densem  Acca    presbyter    suus,  de   cujus   industria   Beda  pres- 

byter  in    bistoriarum   libro   multo '  scribens,  ejus    sanctitatem 
multipliciter  commendavit. 

De  primis  episcopis   Wigorrdensibus. 
Bishops  of      Anno   gratia?    dccxii.     Floruit   Egwinus,    Wicciorum    praesul  Malmes- 
Worcester.  tertius ;    fait    autem  ejusdem  provincia?   episcopus  primus  no-  -J""'  j^ 
mine    Boselus,    secundus    Ostferus  ;    Egwinus   vero    in    ordine  jy   136' 
tertius,  cum   rege  Merciorum  Kinredo   et  Orientalium  Anglo-  p.  278. 
Evesham      rum  rege  Offa  Eomam  veniens,  monasterium,'2  quod  in  Wigor-  F\ot.  Wig. 
monastery    niensi    territorio    construxerat,    ut    ab    improborum    irruptione  P"         A" 
Eewine        securius    illud    redderet,  a  Papa    Constantino    libertatis   privi- 

legium  impetravit.     Successerunt  autem  in  episcopatu  Wigor-  Malmes- 
niensi  Wilfridus,  Mildredus,  Weremundus,  Tilberus,  Herefertb,  Dur-lv- 136> 

d    278 

Debertus,  Herebertus,  Alwinus,  Herefertb,  iEthelhunus,  Wil~ 

fertb,  Kinewald,  Dunstanus,  Oswaldus,  Eldulfus,  quorum  tres 

ultimi  arcbiepiscopi  Cantuarienses3  fuerunt. 
Death  of         Per  idem   tempus  Justinianus  imperator  a  Philippico  ha?re-  Hugo  de 
Justinian     ^co  interfectus    est   apud  Oonstantinopolim,  et  Tyberius    filius  °-  ' lct- 

ejus  cum  eo  ;    Justinianus  enim  [erat],4  qui    nimiam    in    cives  p^,. 

illos   tyrannide  exercuerat,   jubens    urbem   eorum    arari   et   in  ix.  16, 

pavimentum   illidi,  eo  quod  ad    ejus   depositionem  conspirave-  col.  273. 

rant,  ut  superius  relatum  est. 

Philippicus  hcereticus  Romanum  invasit  imperium. 

Philippicus      Anno  gratia?  dccxiii.     Philippicus    Romanum    invadens    im-  Id.  ix.  17. 

emperor.  perium  apud  Cersonam  purpuram  accepit,  annisque  duobus 
imperavit.  Hie  cum  esset  ha?reticus,  Oyrum,  Constantinopoli- 
tanum  episcopum,  exilio  relegavit,  et  posuit  in  sede  ilia 
quendam  sua?  opinionis  pseudo-monacbum,  nomine  Jobannem. 
Ipse  vero  Philippicus  Roma?  Constantino  Papa?  literas  pravi 
dogmatis  destinavit,  quas  vir  sanctus  consilio  Romani  populi 
respuens,  pra?cepit  ne  ejus  nomen  in  cartis  ponetur,  aut 
pensura  solidorum  reciperetur,  aut  ad  missarum  solemnia 
recitaretur. 

De  Sancto  Guthlaco  heremita. 

Life  of  Anno    gratia?    dccxiv.       Sanctus    Gutblacus    heremita    apud  ™~ 

S.  Guthlac.  Chorilande  in  palude  diem  clausit  [extremum].     Hie  de  stirpe  a  714.' 

p.  326*. 


1  multo']  multa,  O.  W.  :l  Cantuarienses]  Introduced  care- 

-  monasterium]   Sic,  as  Florence,  lessly  by  the  compiler.     The    last 

the  compiler  altering  the  subsequent  two  were  archbishops  of  York. 

clauses.  4  erat  is  also  omitted  in  W. 


CHRONICA   MAJORA.  325 

Vita  S.         non    ignobili    origineni    ducens,  utriusque"    parentis    stemmate   A.D.  714. 
Guthlaci  a   prasclarus  refulsit ;    quern  dura  tempore  Ethelredi,  regis  Mer-  Life  of 
. e  lce'  ciorum,  mater    gravida  mundo  profudit,  manus  quasdam  rubei  S.  Guthlac. 

torum  nitoris  effulgens   ad   crucem,  qua3    [ante]  ostium    domus  puer- 

Apr.  ll,      peras    stabat,    porrecta    ab    asthere    videbatur ;    cujus    miraculi 
P-  39.  magnitudo  mediterraneorum  terminos  Merciorum   in  momento 

replevit.  Baptizatus  est  infans  et  Guthlacus  parentum  studio 
est  vocatus ;  cum  autem  adolescentiae  vires  et  astas  succre- 
vissent,  aggregatis  sibi  satellitum  turmis,  ad  arma  sese  con- 
vertit;  hoc  tamen  ex  innata  sibi  bonitate  semper  vendicabat, 
quod  de  rapinis  undecumque  collectis,  tertiam  partem  illis, 
qui  eas  ante  possederant,  remittebat.1  Octo  igitur  annorum 
curriculis  in  hac  ferocitate  decursis,  nocte  quadam  in  se 
reversus  revocavit  ad  memoriam,  quam  inanis  sit  bujus  mundi 
gloria,  et  futura  damnatio  perennis  et  incerta ;  mane  itaque 
facto,  parentes  complicesque  prasdones  relinquens,  ad  monas- 
terium  in  Rependune  tunc  famosum  pervenit,  ibique  tonsuram 
et  habitum  clericalem  suscipiens  pcenitentiam  decrevit  agere 
delictorum ;  deinde  sacris  Uteris  et  monasticis  institutus  -  dis- 
ciplinis,  singulorum  virtutes  solus  studuit  aamulari ;  lectis 
autem  virtutibus  monacborum  qui  vitam  elegerant  solitariam, 
beremum  concupivit,  iterque  arripuit  ut  locum  idoneum  in- 
veniret.  Tandem  ad  paludem  magnam,  quas  ad  plagam  orien- 
talem  Merciorum  sita  est,  perveniens,  quae  sit  qualitas  re- 
gionis  illius  diligenter  inquirit;  tunc  dicit  ei  quidam,  in  ilia 
palude  vasta  insulam  esse  remotiorem,  quam  multi  inbabitare 
temptaverant,  sed  propter  beremi  monstra  ab  omnibus  fere 3 
relictam.  Hoc  audito,  vir  Dei  hunc  sibi  locum  postulat  indi- 
cari;  at  ille  scafilam  accipiens  piscatoriam  sanctum  Dei  virum 
ad  locum  usque  perduxit.  Hasc  insula  "  Cruland  "  appellatur, 
quam  nullus  antea  inbabitare  ausus  fuerat  propter  daemonum 
ibi  demorantium  terribiles  fantasias  ;  ibi  vir  sanctus  solus 
habitare  coapit  de  beati  Bartbolomaei  specialiter  protectione 
confisus ;  igitur  aliquandiu  ibi  conversatus  ad  sodales  rediit, 
ex  quibus  duobus  secum  pueris  acceptis  ad  insulam  iterum 
repedavit,  ubi  spiritualia  fiducialiter  arma  arripiens  virili- 
ter  Domino  militabat.  Erat  autem  in  hac  insula  tumulus 
agresti  gleba  congestus,  in  cujus  latere  quasi  cisterna  vide- 
batur inesse,  ubi  tugurio  Dei  servus  composito  habitare 
incipiens,  nee  lineo  nee  laneo  indutus  vestimento,  pellibus 
tantummodo   utebatur;    abstinentia  tanta    in    eo    fuit,  ut    post 

1  remittebat]  remittebaut,  A.  I        3  fere]  fore,  A. 

2  institutes]  institutis,  A. 


326  matth^ei  parisiensis 

AD.  714.   solis  occasum  sola  panis  hordeacei '  particula  et  aquae  poculo  Vita  S. 

Life  of         uteretur.  FeHce^  a 

S.  Guthlac.      Quadam  vero   die   cum   studio   consuetas  meditatiouis  inten-  A^ta  ganc_ 
deret,  duo   daemones   in  habitu  bumano  subito  astiterunt,  qui  torum, 
eum  sic  familiariter  alloquuutur ;    "  Nos    experti    sumus    fidei  Apr.  11, 
"  tuse  fortitudinem  et  patientiam  invincibilem,  et  ideo   te  in- P- 41- 
"  quietare    cessamus,    insuper    etiam   de    anti quorum    conver- 
"  satione  beremitarum  te  volumus  erudire.    Moyses  et  Helyas, 
"  aliique  patres  antiqui,  Deo  per  multam  abstinentiam  placu- 
"  erunt;  quamobrem   jejunium   non  biduo   tantum  vel  triduo 
"  servandum,    sed  integra    potius    septimana,    ut    sicut  Deus 
"  sex  diebus  mundum  formavit  et  septimo  requievit,  sic  bomo 
"  sex    diebus    jejunans    debeat    spiritum    reformare,    septimo 
"  comedens   requiem   carni   dare."      Hoc    vir    Dei    audito    sic 
Ps  lv  10.    respondit,    "  Convertantur    retrorsum,    qui    quaerunt    animam 
"  meam  ut  auferant  earn;"  et  mox,  more  cotidiano  particular! 
bordeacei 1  panis  accepit ;   maligni   autem    spiritus   recedentes, 
loca    ilia   moestis    questionibus   impleverunt.     Post   baec   brevi 
tempore   interjecto,    dum    vir    beatus,    ut    solebat,    orationibus 
intempesta   nocte    vigil    incumberet,    teterrimi    spiritus   totam 
cellulam  impleverunt;   nee   mora,  virum  Dei   eiciunt  ligatum 
de  cella,  et  ccenosis  laticibus  atree  paludis  immergunt;  deinde 
sublevatura   per   loca    asperrima   dilaceratis    fere    rnembrorum 
compagibus    trabunt.     Tandem   paulisper    eum  sistunt,2   impe- 
rantes,    ut    ab    ilia    babitatione    discedat;    at    ille    respondit, 
Ps.  xv.  8.     "  Dominus  a  dextris  est  mibi,  ne  commovear ;  "   iterum  assu- 
mentes    eum,  flagellis  veluti    ferreis  verberare  cceperunt,  ver- 
p.  108.         beratumque  ac  tormentis   multipliciter  afflictum  subvebunt  in 
aerem,    ubi    ex    multitudine    spirituum    immundorum    caelum 
nigrescere    videbatur,    qui    simul    juncti   famulum    Cbristi   ad 
tartari   fauces   usque   perducunt.      Ille    inferni    tormenta   per- 
spiciens,  poenas  omnes,  quas    passus  fuerat,  oblitus   est3  com- 
paratione  majorum.     Tunc   incipiunt  sancto  insultare  dicentes, 
"  Ecce    potestatem   babemus   te    detrudere    in    bas   poenas,  ut 
"  bic  pro  peccatis  tuis   perpetuo  puniaris."     Ad   quos  ille  sic 
ait,  "Vse  vobis,  filii  tenebrarum ;    si   banc   habetis  potentiam, 
"  quid  moramini  ?  "     Illis    autem  veluti    ad  boc   se  praaparan- 
tibus,    ecce    Sanctus   Bartbolomaaus   cum    immenso    splendore 
supervenit,  imperatque  daemonibus,  ut  Dei  servurn  babitationi 
incunctanter     restituant ;     at    illi    praaceptum    Apostoli    dicto 
citius  compleverunt.     Dum  vero  in  aere  portaretur,  vox  quasi 


1  hordeacei]  ordeicei,  A.  3  0.  W.  ins.  ex. 

2  si.stunf]  sistant,  A. 


CHRONICA  MAJORA. 


327 


Ps.  lxxxiii, 

8. 

Vita  S. 
Guthlaci  a 
Felice. 
Acta  Sanc- 
torum, 
Apr.  11, 
p.  43. 


Id.  p.  46, 


(Not  in 
Felix's 
life.) 


Id.  p.  48. 


psallentium   est  audita,  "Ibunt  sancti   de  virtute   in  virtutem,  A.D.  714. 
"  videbitur  Deus  Deorum  in  Syon."  Life  of 

Oontigit  in  diebus  Conredi,  regis  Merciorum,  tempore  galli-  "•  Guthlac. 
cinii,  quod  beato  Ghithlaco  visum  est  se  vulgi  tumultuantis 
audire  clamores ;  tunc  vir  Dei  cellam  egressus,  vulgus  Britan- 
nice  loquens  tectis  cognoscit  accedere,  statimque  domum  suam 
videt  ardere,  cumque  tecto  subvenire  festinat,  lacertis  interci- 
pitur,  et  in  aerem  sublevatur.  Tandem  bostis  insidias  esse  com- 
periens,  ccepit  bunc  psalmi  versiculum  decantare,  [sexagesimi 
septimi  Psalmi  primum  versum,  "Exurgat  Deus,"  et  reliqua].1 
Alio  quoque  tempore  orationibus  irisistens  nocturnis,  ingenti 
sonitu  insulam  tremere  sentiebat,  et  mox  audivit  strepitum, 
quasi  currentium  armentorum ; 2  nee  mora,  undique  variorum 
figuras  monstrorum  introire  conspexit,  ferarum  videlicet,  ser- 
pentium,  bestiarum ;  bis  igitur  circa  Cbristi  militem  borri- 
biliter  perstrepentibus  ait,  "Miserrime  Sathana,  quid  vires 
"  alienas  simulare  conaris?  In  nomine  Jesu  Christi  prgecipio 
"  tibi  ut  desistas ;  "  et  post  bcec  verba,  statim  universum 
fantasma  disparuit.3  Episcopus  quidam,  Hebba4  nomine,  venit 
ad  colloquium  sancti  viri,  babens  in  comitatu  virum  quendam 
librarium,  nomine  Wilfridum ; 5  bic  audiens  ministros  de  beati 
Gutblaci  virtutibus  et  miraculis  colloquentes,  ad  quosdam  in 
cujus  potentia  base  faceret  dubitantes  ait,  quod  si  videret 
eum,  sciret  discernere  utrum  verus  Dei  cultor  esset,  an  sanc- 
titatis  specieni  simularet.  Prsefatus  igitur  episcopus  viri  Dei 
sermonibus  recreatus,  eum  diligenter  coepit  bortari,  ut  per 
eum  ordinem  sacerdotis  acciperet,  qui  cadens  ad  pedes  epi- 
scopi,  se  prascepto  ijDsius  obedire  promisit;  episcopus  igitur 
gaudens,  consecrata  prius  ecclesia,  ipsum  ad  sacerdotii  gra- 
dum  laatus  promovit.  Illo  quidem  die  contra  solitum  rogatu 
pontificis  coactus  est  ad  ccenam  cum  caateris  residere ;  tunc 
aspiciens  prsefatum  Wilfridum,  ait  ad  eum,  "  0  frater  Wilfride, 
"  quid  tibi  nunc  videtur  de  illo  dicendum,  de  quo  beri  te 
"  judicaturum  certissime  promisisti  ? "  Hie  nimis  admirans 
surrexit,  et  ad  pedes  ejus  veniam  bumiliter  fiagitans  se  pro- 
stravit.  Hujus  sancti  viri  virtutes  si  omnes  vellem  explicarc 
verbis,  ita  esset  ac  si  maris  arenam  inciperem  numerare ; 
vicesimo  autem  et  quinto  setatis  sua3  anno  solitariam  aggressus 
vitam,  annis  quindecim  in  ea  permansit.  Defunctus  itaque,  His  death, 
in  omni  sanctitate  perfectus,   in  suo  oratorio,6  in  bonore   beati 


1  These  words  are  not  in  A.  W. 
West. 

2  armentorum]   armal  >rum,  A. 

3  disparuit'}  om.  W. 


4  Hebba]   Sic  for  Hedda,  bishop 
of  Lichfield. 

5  Wilfridum"]  Wigfrid,ActaSanct 
G  oratorio]  oratio,  A. 


328 


MATTH^EI    PARISIENSIS 


A.D.  714.  Bartholomasi  dedicato,  sepulturam  accepit ;  quoin  loco  omnes, 
Burial  of  qui  eum  pio  affectu  deposcunt,  divinae  miserationis  indulgen- 
S.  Guthlac.  tiara  consequuutur. 


Be  Papa  Gregorio  et  imperatore  Anastasio. 

Gregory II.      Anno    gratise   dccxv.     Gregorius  sedit   in    cathedra  Eomana  Vit.  Pontif. 
P°Pe-  annis    quindecim,    mensibus    octo,    diebus    viginti    duobus,    et 

cessavit  sedes   diebus '  triginta   quiuque.     Eodem    anno   insur- 
Anastasius  rexit   Anastasius    contra    Philippicum    imperatorem,    et    ilium 

oculis   privavit,   ejusque   imperium   occupans    tribus  annis  im- 

peravit. 


II. 


Be  pugna  inter  reges  Ine  et  Ceolredum. 

Battle  of  Anno    gratias    dccxvi.      Ine,    rex    Occidentaliurn    Saxonum, 

Wen-  ,        contra  Ceolredum,  regem  Merciorum,  apud  Wodnesbirih  pug- 
navit,   quorum  victoria  in  dubio  remansit. 


Hugo  de 

S.  Vict. 

Excerpt. 

Prior. 

ix.  17,  18, 

col.  273. 


Hen.  Hunt, 
iv.  p.  724c. 


Theodosius 


Theodorus  imperavit. 
Anno    gratise    dccxvii.      Theodorus    Romanum    adeptus    im-  Sigebert, 


HI-  perium    uno     anno     imperavit.      Eodem     anno    Osredus,     rex  ™-  ***? 

Death  of  Vr     ,i       ■>         ,  -      ,  «  ,    %■,•     ■    ,.     ,  Hen.  Hunt. 

rv     j    f  JNorthanhumbrorum,     juxta    mare-   pugnans,    belli    miortunio  iv      7241; 

Northum-  interemptus    est ;    cui    succedens  Kenredus  duobus  annis   reg- 

bria.  navit. 


Story  of 
Radbod 
duke  of 
Frisia. 


Leo  III. 


Kings  of 
Mercia 


and  North- 
umbria. 


Nota  vitwperabile  factum. 

Anno  gratite  dccxviii.  Rabbodus,  dux  Eresonuni,  prsedi- 
catione  beati  Wlf'ranni  episcopi 3  inductus  ub  baptizaretur,  cum 
pedem  unum  lavacro  intinxisset,  alterum  retrahens  pedem, 
interrogavit,  ubi  plures  essent  antecessorum  suorum  in  para- 
diso  an  in  inferno  ?  Audiens  autem  quod  in  inferno,  pedem 
retraxit,  clicens;  "  Satius  est,"  inquit,  "  ut  plures  sequar, 
"  quam  pauciores."  Eodem  anno  Leo  imperator  creatus 
imperavit  annis  viginti  tribus. 


Sigebert, 
col.  136. 


Hugo  de 
S.  Vict. 
Excerpt. 
Prior,  ix. 
20,  col.  274. 


Hen.  Hunt, 
iv.  p.  724  c. 


Be  morte  Ceolredi  regis. 

Anno    gratiaa   dccxix.      Defuncto   rege   Merciorum   Ceolredo 
et  apud  Lichesfeld  sepulto,  successit  ei  Ethelboldus  in  Mercia, 
vir    fortis    et    potens,   qui  victoriosissime    quadraginta    et    uno 
annis    regnavit.      Quo    etiam     anno     rex    JNorthanhumbrorum  Id.  p.  724u 
Kenredus   vita    decedens,    Osrico    regni    gubernacula  reliquit, 


1  viginti  .  .  diebus]  om.  W. 
•  mare]  Mere,  Hen.  Hunt. 


Of  Sens. 


CHRONICA   MAJOR  A.  329 

A.-S.  regnmnque  viginti  '  annis  tenuit.     Fuit  autem  rex  Ethelboldus   A.D.  719. 

Chron.         filius  Alwii,  qui  fuit  Eoppa?,  qui  fuit  Wibbae,  et  ctetera. 
a.  716,  H  rr    »  i 

p.  326. 

De  morte  Ingles. 

Flor.  Wig.       Anno  gratis   dccxx.     Ingles,  frater   Ine   regis,  diem   clausit  Death  of 
p.  541  a.      extremum.     Quo    utique    tempore  Cuthburga,  soror  Ine    regis  Ingels. 

et  Kineburgse,    apud  Winburnam    abbatiam2  construxit.     Hgec  Foundation 
Hen.  Hunt.  Cuthburga    data   fuerat  in   conjugem  Ecfrido    [regi]   jSTorthan-  vorne 
iv.  p.724  v.  humbrorum,  sed  eo  vivente,  separata  est.  abbey. 

Cuthburga. 
De  morte  Sancti  Johannis  Beverlacensis  ejpiscopi. 

Malmesb.         Anno  gratia  dccxxi.     Sanctus  Johannes  Beverlacensis,  archi-  Death  of 
Gest.  Ron-  episcopus,    in  Domino    quievit.      Hie    vir    sanctus,   eximiarum  *     °  .n 
'_.  J        '  patrator  virtutum,  Bedam  habet  prteconem  in  gestis  Anglorum3;  archbishop 
sed   de  hoc   viro  sanctissimo   hucusque    illud   claruni   habetur,  of  York, 
quod  habitatores  Beverlaci  iu  loco,  quo  jacet,  pro   spectaculo 
solent    tauros    ferocissimos    exhibere,    qui    nodissimis    astricti  Wild  bulls 
vinculis,  magno  virorum  fortium  sudore  adducuntur ;  sed  statim  Earned  at 
cum    ccemiterium   fuerint   ingressi,    ita   omni   feritate 4   sopita 
conquiescunt,  ut  oves  simplicitate  putares  ;  laxatis  igitur  nodis, 
dimittuntur  per  atrium  ludere,  qui  ante,  quicquid  obstabat  eis 
cornibus  et  pedibus  impetere  solebant.     Successit  ei  Wilfridus  Wilfrid  II. 
Id.  iii.  lll.secundus  presbyter  ejus,  qui  tempora  Bedas  transcendit.  archbishop. 

Ut  Ine,  rex  West-8axonum>,  Eadbertum  interfecerit. 

Hen.  Hunt.      Anno    gratis    dccxxii.      Ine,    rex    Occidentalium    Saxonum,  Ini's  expe- 

iv.  p./24r>.  exercitum    grandem   iu    Suth-sexiam    promovit,    et    in    eodem  dition 

prselio  Eadbertum,  quern  prius  fugaverat  a  castro  quod  Tantona  P*  10^* 

dicitur,  interfecit,    eo    quod    Ine    construxerat   castellum    prse-  aSainst 

dictum.     Eodem   anno  defuncto  Withredo,  Cantuariorum  resre,  ,,.        ' 

Rings  ot 
(Not  in        tres    Alios    regni    sui  reliquit  hteredes  ;    quorum-'   Ethelbertus  Kent. 

Men.  primogenitus   regnum    suscipiens    aunis    septendecim  regnavit. 

Hen  Hunt  ^u^  eisdem  diebus,  defuncto  Tobia  Bofensi  episcopo,  Eadulfus  Bishops  of 

iv.  p.724  e.'  successit.  Rochester. 


1  viginti]  undecim,  Hen.  Hunt.  s  quorum  .  .  regnavit]  This  is  in- 

8  abbatiam']  abbatia,  A.  '  serted   by  tbe  compiler.     Malmes- 

3  i.e.  H.  E.,  v.  2-6,  pp.  249-253.  j  bury    (Gesta   Regum,   i.    15)    says 

4  feritate']  feronta,  A.  C.  has  iEthelberht  reigned  1 1  years ;  Flor. 
feronta,  altered  to  ferocitate.  D.has  I  of  Worcester  (App.  p.  635  e.)  that 
feritate,  as  Malmesbur.      0.  has  ap-  he   died   in   the    36th   year   of  his 

parently  feronta.  reign. 


330 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  723. 

Rigobert, 
bishop  of 
Rheims, 
and  Eu- 
cherius 
of  Aries, 
deposed. 


[Yezid] 
persuaded 
by  a  Jew 
to  issue 
an  edict 
against 
images. 


Bede 
writes  his 
history. 


Be  degradatione  Remensis  episcopi. 

Anno   gratia?   dccxxiii.      Ricobertus,    Eemensis  episcopus,  a  Sigebert, 
Karolo  Francorum  rege   deponitur  ab  episcopatu,  eo  quod  illi  c°l-  l-38- 
hostiliter    contra   Reginfredum    eunti,1    portas  urbis  Remensis 
noluit   aperire.     Encherins    quoqne  Arelatensis  eadem  ratione 
ab  episcopatu  ejectus  est. 

Be  stulto  consilio  cujusdam  Judcei  malefici. 

Anno  gratia?  dccxxiy.     Judasus  quidam  maleficus  promittens  Id. 
cuidam  nobili 2   quadraginta  annis  principaturum,  suadet  ut  in 
toto  regno  suo  Dei  sanctorumque  imagines  edicat  deponi ;  qui 
spe  diu  regnandi  edictum  proponit,  sed  ilico  expiravit. 


Quo  3  tempore  Beda  Mstoriam  Anglorum  incJioavit. 

Anno  gratia?  dccxxv.  Beda,  presbyter  venerabilis,  Anglorum 
historiam  incboavit,  quam  laudabiliter  incboatam  et  feliciter 
consummatam  regi  Ceolwlfo  praasentavit. 


Edict  of 
Leo  III. 

against 
images. 


Imagines  venerari  prohibentur. 

Anno  gratia?  dccxxvi.  Leo  imperator  imagines  Christi  et  Sigebert, 
sanctorum  ejus  in  frusta  comminui  pra?cepit,  quern  Papa  c°l-  138- 
Gregorius  litteris  suis  multum  redarguit,  sed  in  vanum.4 


Ut  Ine  rex  Romam  petierit. 

Anno  gratia?  dccxxvii.  Ine,  rex  felix  et  potens,  Etbelbardo  Hen.  Hunt, 
cognato  suo  regiram  suum  relinquens,  Romam  petiit,  ut  pro  lv-  P-'25  A- 
regno  temporali  commutaret  a?ternum. 

Quo  3  cum  pervenisset,  fecit  in  civitate  domum,  consensu  et 
voluntate   Gregorii   Papa?,  quam    scbolam  Anglorum  appellari 
founded  bv  ^"ec^-     -^^   nanc   autem   cum  reges   Anglia?   et   genus   regum, 
Ini.  cum    episcopis,    presbyteris,    et    clericis,   in    doctrina    et    fide 

catbolica  erudiendi  venirent,  ne  quid  in  ecclesia  Anglicana 
sinistrum  aut  catbolica?  unitati  contrarium  doceretur  ;  et  sic, 
in  fide  stabili  roborati,  ad  propria  remearent.  Erant  enim 
doctrina   et   scbola?  Anglorum  a  temporibus    Sancti   Augustini 


Ini  goes 
to  Rome 


English 
school 
at  Rome 


1  eunti]  cuncti,  A. 

2  cuidam  nobili]  Gizid,  Sigebert. 
See  the  Historia  Miscella.  xxiii.  17. 
It  is  intended  for  the  caliph  Yezid  I. 


3  Quo]  De,  A. 

4  vanum]  varium,  A. 

5  This  is  the  only  mention  of  the 
foundation  of  this  school  by  Ini. 


CHRONICA  MAJORA. 


331 


Cf.  Libel, 
de  reg. 
Saxon. 
p.  207. 
Cf.  Vit. 
Offse,  ii. 
p.  29. 

Cf.  A.-S. 
Chron. 
a.  816, 
p.  342. 
Cf. 

Malniesb. 
Gesta  Re- 
gum,  i.  35, 
p.  50. 
Flor.  Wig. 
App. 
p.  641  b. 
Hen.  Hunt, 
iv.  p.  725  c. 


Sigebert, 
col.  138. 


per  Eomanos  pontifices  interdictaa  propter  assidtias  hsereses,  A.D.  727. 
qua  in  adventu  Anglornm  in  Britannia  emerserant,  dum  English 
pagani  Christianis  permixti  sanctaa  conversationis  gratiam  school  at 
corruperant  fidei  Christians.  Fecit  prasterea  juxta  domum 
praefatam  ecclesiam  in  honorem  beatas  Virginis  Marias  fabri- 
cari,  in  qua  Anglis  Komam  advenientibus  divina  celebrarentur 
mysteria,  et  in  qua  possent,  si  quern  ex  Anglis  Ronia3  mori 
contiugeret,  sepeliri ;  et,  base  omnia  ut  perpetuas  firmitatis 
robur  obtinerent,  statutum  est  generali  decreto  per  totum 
regnum  Occidentaliuni  Saxonum,  in  quo  prasdictus  Ine  reg- 
nabat,  ut  singulis  annis  de  singulis  familiis  denarius  unus, 
qui  Anglice  "Romscot"  appellatur,  beato  Petro  et  ecclesiae 
Romanas  niitteretur,  ut  Angli  ibidem  commorantes  vitale 
subsidium  inde  baberent.  Hanc  scolam  quia  per  avari- 
tiam  Romano-rum  suis  redditibus  destitutam  et  iccirco 
destructam,  reparavit  rex  munificus  Offa,  qui  beatum 
Albanum  invenit,  ut  in  sequentibus  dicetur.1  Heec 
autem  ecclesia,  de  qua  jam  dictum  est,  in  cronicis  Anglorum 
saspe  combusta  legitur  et  iterum  reparata.  Hie  etiam  ille  est 
Ine  qui  Glastoniaa  abbatiam  construxit,  jam  dudum  destruc- 
tam, quam  etiam  multis  possessionibus  ditatam  privilegiorum 
suorum  munimine  roboravit.  Hujus  regis  germanus  frater 
Ingles,  et  sorores  Sancta  Cuthburga  et  Sancta  Quenburga,  re- 
gina2  quoque  ejus  Sexburga  vocabatur.  Successit  ei  in  regnum 
iEtbelhardus,  cognatus  suus,  de  stirpe  Certic  regis  oriundus, 
(|ui 3  post  ilium  quatuordecirn.  annis  regnavit.  Eodem  anno 
idem  iEthelhardus  pugnavit  contra  juvenem  Oswaldum  de 
regia  stirpe  regum  West-Saxonum,4  regnum  sibi  subjugare 
conantem ; 5  sed  cum  viribus  regis  se  imparem  cognovisset, 
juvenis  ille  per  fugam  elapsus,  iEthelhardo  regnum  in  pace 
reliquit. 

De  qiioclam  fratre  male  defuncto. 

Anno    gratia?    dccxxyiii.       Papa    Gregorius,    cum    Leonem  Pope  Gre- 
imperatorem  incorrigibilem  advertisset,  Romam,  Italiam,  Hes-  g°ry  H- 
periam   ab  ejus  jure  subtraxit,  et  vectigalia  ipsi  reddi  inter-  ™ 


Origin  of 
"  Rome- 
scot." 

The  school 
restored  by 
Offa. 


Glaston- 
bury built 
and  en- 
riched by 
Ini. 

His  brother 
and  sisters. 

^Ethel- 
heard. 

His  war 

with  Os- 
wald. 


1  This  is  written  by  Par.  in  the 
margin,  with  a  reference  for  its  in- 
sertion here. 

2  regina  .  .  .  vocabatur~\  This, 
which  is  an  insertion  of  the  com- 
piler, seems  to  be  a  confusion  with 
Sexburga,  the   wife   of   Cenwealh, 


who  reigned  after  his  death.     Ini's 
queen  was  iEthelburh. 

3  qui  .  .  Athelhardus~]  om.  W. 

4  West-Saxonum  ]    Westsaxonii, 
A. 

5  conanteni]    conanti,   A.  O.  W. 
West. 


332 


MATTHjEI  parisiensis 


A.D.  728.  dixit.      Eodem  tempore  frater  quidam,   quern  nominare  super-  Beda,H.E. 

Vision.  sedeo,  in  nobili  monasterio  positus,1  ignobiliter  inter  fratres  v-  14' 
vixit;  oorripiebatur  quidem  sedulo  a  fratribus  ac  majoribus  p' 
loci,  atque  ad  vitam  castigatiorem  monebatur  converti ;  et 
quamvis  eos  audire  noluisset,  tolerabatur  tamen  ab  eis  ob 
necessitatem  operum  ipsius,  ut  qui  in  arte  fabrili  fuerat  sin- 
gularis ;  serviebat  enim  multum  ebrietati  ac  caeteris  vitae  re- 
missions illecebris,  dum  magis  in  officina  sua  die  noctuque 
residere,  quam  ad  psallendum  vel  orandum  in  ecclesia,  aut 
vitas  verbum  vellet  audire.  Tandem  languore  gravi  percussus, 
atque  ad  extrema  perductus,  fratres  vocavit,  et  narravit  quod 
videret  infernum  apertum  et  Sathan  in  profundis  tartari  de- 
mersum ;  Caipbam  quoque  cum  caeteris  qui  occiderunt  Domi- 
num  juxta  eum  flammis  ultricibus  contraditum,2  "in  quorum 
"  vicinia,"  iuquit,  "  beu !  mibi  misero  locum  aspicio  asternae 
"  damnationis  esse  paratum."  Audientes  autem  base  fratres 
coeperunt  diligenter  exbortari,  ut  vel  tunc  adbuc  in  carne 
positus  ad  pcemtentiam  rediret ;  respondit  ille  desperans, 
"  Non  est  mibi  modo  tempus  vitam  mutandi,  cum  ipse  viderim 
"  judicium  meum  jam  esse  completum ;"  et  talia  dicens,  sine 
viatico  decessit.  Hoc  quoque  factum  longe  lateque  diffamatum, 
multos  ad  agendam  et  non  differendam  scelerum  suorum 
poenitentiam  provocavit. 


De  stellis  circa  solem  apparentibus . 

Comets.  Anno  gratia?  dccxxix.     Apparuerunt  circa  solem  duaa  stellaa  Hen.  Hunt. 

horribiles,  quarum  una  solem  prascedebat  orientem,  et  altera  1V-P-  725d. 
sequebatur  occidentem,  quasi  Orienti  simul 3  et  Occidenti  diraa 
cladis  praasagae  ;  vel  certe  una  diei,  altera  noctis,  prascurrebat 
exortum,  ut  utroque  tempore  mala  mortalibus  imminere  signa- 
rent.  Portabant  autum  fascem  ignis  contra  aquilonem  ad 
occidentem4  acclinem,  apparebautque  mense  Januario,  et  fere 
Ravages  in  per  dies  quindecim  permanebant.  Quo  tempore  gravissima 
France  and  paganorum  lues  Gallias  et  Hispaniam  miserabili  casde  vastabant, 
sed  et  ipsi  non  multo  post  in  eadem  provincia  dignas  suae 
perfidiaa  pcenas  miserabiliter  luebant. 


Spain. 


Gregorius  Papa. 
Pope 

Gregory  Anno  gratiaa  DCCXXX.  Gregorius  Papa  sedit  Eomaa  annis  Vit.  Pontif. 
HI.  decern.  Eodem  anno  rex  Nortbanbumbrorum  Osricus  Ceolwlfo  nen#  Hunt. 
Osric . 


iv.  p.725D. 


1  positus]  ponitus,  A. 

-  contraditum~\  contradictum,  A. 

;i  simul]  similis,  A. 


4  occidentem]  accendendum,Hunt. 
and  Bede. 


CHRONICA   MAJORA.  833 

regnum  suum,   quod  quindecim'    annis  tenuerat,  reliquit;  fuit  A.D.  730. 

Hen.  Hunt,  autem  Ceolwlfus  filius  Cutha,  qui  fuit  Cuthwine,  qui  fuit  Leo-  succeeded 

iv.p.  727  b.  thewld,  qui  fuit  Egwald,  qui  fuit  Aldelmi,   qui  fuit  Ocga,  qui  b^  Ceol- 

(Not  in        fuit  Ida.     Hie  rex  vere  beatus,    et   litterarum   scientia  suffici- 

Hunt.)         enter   instructus,    quantum   sibi    in   vitam   profuerit    finis  ejus 
Hen.  Hunt.       .,  ,      ,..  *  J 

iv  n  "25  e  evidenter  ostendit. 

Brithwaldus  obiit. 

Beda,H.  E.      Anno    Domini  dccxxxi.2     Brithualdus,    Cantuariensis    archi-  Death  of 

v.  23,  episcopus,  diem  clausit    extremum.  Tatwino    episcopatum    re-  arcnbishop 

p.  283  a.       v  Bncht- 

*  linquens.  wald_ 

De  consecratione  Tatwini,   Cantuariensis  arcliiepiscopi. 

Id.  Anno    Domini  dccxxxii.     Consecratus    est    Tatwinus,    Doro-  Consecra- 

bernensis  archiepiscopus,  in  civitate  sua  a  viris  venerabilibus3  tionof 
Daniele  Wentano,  Tnwaldo  Londoniensi,  Aldwino  Licbesfeldensi,  rJ      -1    °P 
et  Aldulfo  Rofensi,4  episcopis,  die  decima  Junii  mensis,  vir  in 
censura  ecclesiastica  insignis. 

Ceolwlfus  rediit  in  regnum. 

Simeon  Anno  Domini    dccxxxiii.      Tatwinus   archiepiscopus,    accepto  [Alwig 

Dunelm.       pallio.   ordinavit   duos    episcopos.5     Quo    etiam  anno  Ceolwlfus  f-A1  J?" 
p.  658  c.      F  .  ..  .  •  •  tndJ  or' 

rex  captus.  attonsus  et  remissus  est  in  regnum.  darned  by 

Tatwine. 
Ceolwulf. 
De  obsidione  castri  Sumertonensis. 

Hen.  Hunt.      Anno  Domini  Dccxxxrv.     iEthelbaldus,  rex  Merciorum,  exer- Siege  of 
lv- P- '25e- citu   congregate)    castellum    de  Sumertona    obsidione    vallavit  ;  Somerton 

et    cum    non    esset   qui   inclusis    ferret    auxilium,    dictus    rex  .  J, ,    - 

castellum   in    jus    suum    recepit ;  qui    deinceps,    super    omnes  Mercia. 

provincias   Anglias    usque    ad    flumen    BZumbre,   omnibus    sibi 
c-  regibus    subjectis,    regnavit.     Eodem   anno  eclipsis    solis    facta  Eclipse  of 

p.  658  d.      es^>  decimo  nono  kal.  Septembris,  circa  horam  diei  tertiam,  ita  the  sun. 

ut  paene  totus  orbis  solis  esse  coopertus  quasi  scuto  nigerrimo 

videretur. 

Commendaiio  vitce  venerabilis  Bedoi  -presbyter!. 

Hen.  Hunt.      Eodem  anno  Beda,  vir  venerabilis  et  mente  semper  caslestis,  Death  of 
iv.  p.  726  a.  casli  palatia    conscendit;    qui    divina   virtute    praeditus,    sua  et -"e<*e- 


1  quindecim]  xi.,  Hen.  Hunt.  :i  venerabilibus']  venerabilis,  A. 

2  A.  inserts  primo,  a  repetition  of  4  Bofensi~\  fofensi,  A. 
the  last  figure  of  the  year.  ''  Of  Lindsey  and  Selsey. 


334 


MATTH^EI   PARISIENSIS 


A.D.  734. 
His  life 
and  works. 


aliorum  vitia  compescens,  dignus  est  ut  in  aeterna  memoria 
habeatur.  Erat  autern  presbyter  ille  venerabilis  in  monasterio 
principis  Apostolorum  Petri,  quod  est  in  Were  fluminis  ostio, 
G-arewe  nuncupatum,  educatus;  ubi  sub  reverendissimo  abbate 
Benedicto,  ac  deinde  Ceolfrido,  omne  tempus  vitaa  suaa  peregit, 
ac  vir  Dei  ter  beatus  omnem  dans  operam  in  scripturis  Sanctis 
ac  meditationum  studiis,  semper  aut  discere  aut  scribere  dulce 
babuit  aut  docere.  ISTono  decimo  vero  vitaa  suaa  anno  diacona- 
tus,  tricesimo  quoque  gradum  presbyteratus  suscepit ;  ex  quo 
tempore  usque  ad  annum  aatatis  suae  lx.  ex  opusculis  sanc- 
torum patrum,  ad  utilitatem  ecclesiaa  in  triginta  sex  volumi- 
nibus  septuaginta  octo  libros,  quos  ipse  in  bistoria  Anglorum 
enumerat,  stylo  ad  purum  purgato  componens,  promeruit  ut 
ab  universal!  ecclesia  doctor  Anglorum  et  pater  venerabilis 
merito  et  nomine  censeatur.  Oumque  bistoriam  regum  An- 
gliaa  et  aliarum  gesta  rerum  quasi  inter  libros  suos,  magno 
studio  elaboratos,  ultimum  edidisset,  in  vocem  orationis  prorupit 
dicens;  "  Te  deprecor,  bone  Jesu,  ut  cui  propitius  donasti  verba 
tuaa  sanctaa  scientiaa  dulciter  baurire,  dones l  etiam  benignus 
aliquando  ad  fontem  omnis  scientiaa  pervenire,  et  semper 
ante  tuam  faci em  comparer e.  Praaterea 2  omnes  ad  quos  haac 
historia  pervenire  potuerit  nostras  nationis,  legentes  sive 
audientes,  suppliciter  precor,  ut  pro  meis  infirmitatibus  et 
mentis  et  corporis  apud  supernam  clementiam  saapius  inter- 
venire  meminerint,  et  banc  mibi  quique  in  suis  provinciis 
suae  remimerationis  vicem  rependant,  ut  apud  omnes  fructum 
pise  intercessionis  inveniam.'' 


Malmesb. 
Gesta  Re- 
gum,  i.  55, 
p.  84,  from 
Beda,H.E. 
v.  24, 
p.  286  C. 


(Not  in 
Malmesb.) 


Malmesb. 
Gesta  Re- 
gum,  i.  56, 
p.  84. 


Quod  Sergius  Papa  eunderu  Bedam  tit  Romam  veniret 
invitavit. 

Bede  in-  Hujus  praaterea  viri  venerabilis  apud  Romanum  Pontificem  Id.  i.  59, 

vited  to        adeo    Celebris    erat    fama,    ut    ad    quasdam    enodandas    sacraa  P-  88- 
p       o  J     scripturae  quaastiones  ejus  auxilio  Eomana  sublimitas  indigeret. 
gius  I.         Quod  autem  Eomaa  fuerit,  solide  non  affirmo  ;  sed  tamen  ilium  Id.  i.  57, 
illuc  invitatum   non  dubito,   quod  base    epistola  clarum  faciet,  P-  86- 
quam  olim  Sergius  Papa  Ceolfrido  abbati  in  base  verba  direxit; 
"  Sergius  episcopus,  servus  servorum  Dei,  Ceolfrido  religioso  id.  i.  58. 
"  abbati  salutem  et  apostolicam  benedictionem.     Quibus  verbis 
"  ac  modis  clementiam  Dei  nostri  atque  inenarrabilem  provi- 
"  dentiam  possumus  effari,    et  dignas    gratiarum  actiones  pro 
"  immensis  ejus  beneficiis  circa  nos  persolvere,  qui  in  tenebris 
"  et  umbra  mortis  positos  ad  lumen  scientiaa  perducit?    Hor- 


1  dones}  dona,  A.  O.  W.  West. 

2  This  last  sentence  Malmesbury 


has  extracted  from  Bede's  Preface 
to  the  H.  E.,  p.  107  d. 


CHRONICA   MA.TORA. 


335 


Malmesb. 
Gesta  Re- 
gum,  i.  58, 
p.  87. 


tamur  itaque  Deo  dilectam   religiositatis    tua?  bonitatem,  ut  A.D.  734. 
quia  [exortis]  quibusdam  ecclesiasticarum  causarum  capitulis,  Letter  of 
non    sine    examinatione   loneius    innotescendis,    opus   nobis  "°Pe  »^~ 

.  .  .  fflUS  1.  to 

fait  ad  conferendum  arte  literaturaa  inibutum,  sicut  decet  Ceolfrid. 
devotum  auxiliatorem  sancta3  matris  et  universalis  ecclesia?, 
immo  obedientem  devotionem  huic  nostras  bortationi  non 
desistas  accommodare,  sed  absque  aliqua  retentione  religio- 
sum  Dei  famulum  Bedam,  venerabilis  monasterii  tui  pres- 
byterum,  ad  limina  Apostolorum  principum,  dominorum 
meorum  Petri  et  Pauli,  amatorum  tuorum  ac  protectorum, 
ad  nostra?  mediocritatis  conspectum  non  naoreris  dirigere, 
quern,  favente  Dornino  Sanctis  tuis  precibus,  non  diffidas 
prospere  ad  te  redire,  peracta  prasmissorum  capitulorum 
cum  auxilio  Dei  desiderata  solennitate  ;  erit  enim,  ut  confidi- 
inus,  et  cunctis  tibi  creditis  profuturum,  quicquid  ecclesia? 
generali  claruerit  per  ejus  pra?stantiam  impertitum." 


Cuthberti 
Epistola 
de  morte 
Bedse  (Ste- 
venson's 
Bede,  i. 
p.  xv). 


Malmesb. 
Gesta  Re- 
gum,  i.  61, 
p.  90. 


111. 


De  morte  et  sepulture/,  beati  Bedce  presbyteri. 

Tempore  vero  quo  Beda,  venerabilis  et  vir  Deo  dignus,  ex  Death  of 
hac  luce  migravit,  ante  diem  Dominica?  Resurrectionis,  duabus  Bede. 
bebdomadibus  creberrimi  dolore  anbelitus  vexabatur.  Et  sic 
la?tus  et  gaudens,  atque  omnipotenti  Deo  die  noctuque  gratias 
agens,  immo  boris  omnibus  usque  ad  diem  Dominica?  Ascen-  - 
sionis,  id  est  septimum  kal.  Junii,  cotidie  discipulis  suis 
lectiones  ex  divinis  scripturis  distribuens,  quicquid  reliquum 
erat  diei  in  psalmorum  concentu  et  orationibus  transigebat; 
noctem  vero  totam  in  la?titia  et  exultatione,  simul  cum  gratia- 
rum  actione,  pervigil  ducebat,  nisi  vicissim  somnus  permodicus 
impediret.  Tertia  autem  feria  ante  Ascensionem  Dominicam 
ccepit  vebementius  a?grotari  in  anbeHtu,  atque  tumor  modicus 
in  pedibus  apparebat,  vicina?  mortis  pra?sagus  et  index;  tunc 
accita  congregatione  unctus  est  cum  osculo  pacis,  atque  viatico 
reverenter  et  cum  lacrimis  siunpto,  memoriam  sua?  anima?  a 
singulis  implorabat;  nonnullis  vero  de  fratribus  familiariorem 
declarans  amicitiam,  exeniola  qua?dam  secretius  est  largitus. 
Die  quoque  Dominica?  Ascensionis,  cum  jam  exitus  anima?  de 
corpore  immineret,  contra  oratorium,  in  quo  orare  consueverat, 
cilicio  sub  se  posito  decumbens,  integro  vultu  et  sensu,  sicque 
dicens  Spiritus  Sancti  gratiam  invitabat,  "  0  Eex  gloria?, 
"  Domine  virtutum,  qui  triumpbator  hodie  super  omnes  ca?los 
"  ascendisti,  ne  derelinquas  nos  orpbanos,  sed  mitte  promissum 
"  Patris  in  nos  Spiritum  veritatis;"  et  bac  oratione  completa 
spiritum  exbalavit ;  exeunte  autem  anima,  talem  odorem 
qualem    nee   cinnama  spirant  nee   pretiosa  balsama,  summinis- 


336  MATTHjEI  parisiensis 

A.D.  7S4.  trat.  Sepultus  est  autem  tunc  in  eodem  monasterio,  sed  Malmesb. 
Burial  of  niodo  cum  beato  Cuthberto,  Dunelmensi  episcopo,  requiescit1  Gresta  Re- 
Bede.  'm  ]oce]]n  ex  aur0  efc  argento  fabrefacto.  ""'"" 


p.  91. 


De  statu,  Anglian  tempore  quo  Beda  decessit.     Reges. 


Kings  and        Tempore  quoque  quo  Dei  famulus  Beda  ex  bac  luce  migravit,  Hen.  Hunt, 
bishops  ot    ]y[  reges  in  Anglia  floruerunt.     In  Cantia  regnavit  Etbelbertus,  iv.p.  726». 
at  the  time  *n  West-sexia  vEthelbardus,  in    Est-.sexia    Selredus,    in    Mercia 
of  Bede's     ^Ethelboldus,  in  East-anglia  Atbelredus.  qui  de  regina  Leofrona  Flor.  "Wig. 
death.  sanctum    genuit   Albertum ;    in    provincia   Northanhumbrorum  P-  636  c- 

regnavit  Ceolwlfus.     Sub  istis    quoque  regibus  bi  fuerunt  epi-  Hen.  Hunt. 

scopi ;    in    Cantia  Tatwinus.    in    Rofensi    civitate    Aldulfus,  in  1V-  P-  '   6» 

.  CD. 

Londoniensi   Ingoldus,    in    Est-anglia    duo,    Eadbertus    Helm-    ' 
bammensis  et  Hatbelacus  Domucensis,  in  Mercia  apud  Licbes- 
feld  Ealdwinus,  in  provincia  Wicciorum  Wilfridus,  qui  -  sedem 
babuit  apud  Wigorniam  ;  super  gentem  Merciorum,  quae  ultra 
Sabrinam   habitat;  Wastold,  qui3  sedem  habet   apud  Hereford. 
In    provincia  Lindisfarorum    Kinebertus,  in    "Wintonia  Daniel; 
in   provincia    JSTortbanhumbrorum    quatuor     sunt    episcopi.     in  Simeon, 
Eboraco  Wilfredus,  in  Lindisfarne  Etbehvoldus,  in  Haugustaldo  P-  657  c. 
Acca,  in  Witerna  Pecthelmus. 

Death  of  Eodem  anno    Tatwinus    Cantuaria?    afcbiepiscopus    defunctus  Id.  p.  658  d. 

archbishop  est.     Eodem  [anno]  lana  quasi  sanguineo  rubore  perfusa  vide- 

latwine.      katur  hora   integra.  pridie   kalendas    Februarii.     Eodem  anno,  Id.  pp. 
^°ai  Acca    ab     episcopatvi    Haugustaldensi    fugato,     post    biennium  658  c» 

BishoDs  of  successit  ei  Fritbebertus  sexto  idus  Septembris.  '     A* 

Hexham. 

Kothehnus  Gantuariensis  archiepiscopus  ordinatur. 

Nothelm  Anno   Domini  dccxxxv.     Notbelmus    ordinatus    est  Cantuari-  Id.p.659A. 

archbishop  ensis  archiepiscopus,  de  quo  Beda  in  prologo  historic  Anglorum  Beda.H.E. 
of  Canter-    testatur,  quod  multum  sibi  profuerit  ad  gesta  Anglorum  com-  Pr8ef- 
bury.  .        '     l     ,,     .....  /..  •    •     x.  •  P-  106  c. 

paginanda,  allatis  sibi   epistohs  ex  scrmio  Komano,  quae  operi  e 

illi   erant    necessaria,4    dum   adhuc    presbyter    esset    in    urbe 
Londoniensi. 

Notlielmus  pallium  cepit. 

The  pall       •  Anno  gratia?    nccxxxvi.     Nothelmus,    archiepiscopus  Cantua-  Simeon, 
sent  to  him.  riensis,  a  Papa   accepto    pallio    in  episcopatu    suo   confirmatus  P-  659  A- 
est. 


1  requiescit fabrefacto']  |        3  qui  .  .  .    Hereford]    added    by 

This  is  added  by  the  compiler.  the  compiler. 

-  qui  .  .  .  Wigorma]     added   by  |       4  necessaria]  uecciam,  A. 
the  compiler. 


CHRONICA   MAJOR  A.  337 

Alivinus  episcopus  obiit.  ^^  -3» 

Simeon,  Anno  gratiae  dccxxxvii.     Alwinus,  episcopns  Lichesfeldensis,  Bishops  of 

p.  6o9  a.      a(j  extrenia  perductus  diem  clausit  extremum ;  cnjus  loco  duo  Lichfield. 
Malniesb      episcopi   consecrati   sunt,  Wicta  in  Lichesfeld   et  Tota  in  Lei- 
Gest.  Pont,  cestria  primus, 
iv.  172, 

P       ' '  Multi  omnia  pro  Ghristo  relinquentes  Romam  profecti  sunt. 

Flor.  "Win-       Anno  Domini  dccxxxviii.    Fortherus,  Sireburnensis  episcopus,  porthere 

p.  542  e.      cum    regina    Occidentalium    Saxonum,    relictis    possessionibus  andFritho- 

Hen.  Hunt,  splendidis,  Koniam   profecti   sunt ;    quod  multi   in  illis  diebus  gith  visit 

iv.  p.  /-7  a.  regegj  episcopi,  nobiles  et  ignobiles,  clerici  et  laici,  cum  muli-     ome' 

evibus  boc  fecerunt.     Eodem  anno  iEtbelwoldus,  Lindisfarnensis  Bishops  of 

antistes,    bumana3    naturae    debitum    solvit,    cui   successit   Ke-  Lindis- 

Sinieon        nulfus    in  onere    et   bonore ;    tunc   Fritbebertus    ordinatus    est  ^arne  an<* 

p.  659  a.      Haugustaldensis  antistes.     Per  idem  tempus    Sibertus,   Orien- 

Id.  p.  659  b.  talium    Saxonum    rex,  tarn   regno    quam  vita  privatus  est,  c^i  Essex 

~  °kaa    ^'  Swithedus  successit. 
p.  544  b. 

Be  morte  Ethelhardi  regis  West-Saxonum. 

Simeon,  Anno  Domini  dccxxxix.     Hatbelhardus,    rex    Occidentalium  KingS  0f 

p.  659  b.      Saxonum,  defunctus  est,  et  pro  eo  frater  ejus  Cuthredus  quin-  Wessex 
Hen.  Hunt,  decim  annis '  regnavit.     Hoc  anno  Ceolwlf,  Nortbanbumbrorum  an(^  Nortn- 
iv.  p.  727 e.  rex  nobilissimus,    ut   quibusdam    placet,  ex  bac  vita   migravit 

ad  Cbristum 2 ;    successit   in  regnum  Eadbertus  cognatus    suns  0f  g„a 
undecim  annis,  qui  fuit   Eattaa,    qui   fuit  Lethewod,  qui3    fuit  berht. 
Simeon,       Ceolwlf.      Eodem  anno  Notbelmus,  Cantuariensis  arcbiepisco-  Death  of 
p.  659  b.      pUs,  et  Aldulfus,  praasul  Rofensis,  vita  decesserunt.  archbishop. 

Nothelm. 

Gontinuatio. 

Id.  p. 661  e.      Anno  Domini  dccxl.     Cutbbertus,  undecimus  Dorobernensis  Cuthbert 

archiepiscopus,  legitur  consecratus  ;    qui,  accepto  pallio,  Duni  archbishop, 
ad  Rofensem  ecclesiam  episcopum  ordinavit.4  Duni  bp.  of 

Hen.  Hunt.      Anno  Domini  dccxli.     Etbelbaldus,  Merciorum  rex  superbus,     oc  ester' 
iv.  p.  727  e.  Cutbredum,  regem  West-Saxonum,  nunc  bellis  nunc  seditioni-  Qutur  i 
Id.  p.  728    bus  °  affligebat ;  et  quandoque  inter  se  pacem  statuentes  brevi  and  JEthel- 
■*-  earn  tempore 6  observabant.  bald. 


1  quindecim   annis   is  from  Hen.       .  .         „ 

insertion  of  the  compiler. 

4  The  mention  of  the  pall,  and  of 


Hunt,  p.  729  b.,  though  he  says  16, 
p.  727  e. 

-  The  mention  of  Ceolwlf 's  death 
in  this  year  is  from  misunderstand- 
ing Huntingdon. 


Cuthbert  as  the  consecrator  of  Duni, 
are  peculiar  to  the  compiler. 

5  seditionibus~]  sermonibus,  A. 

c  tempore']  ipse,  A. 

Y 


338 


MATTHJH   PAR1SIENSIS 


A.D.  742.       Anno  Domini  dccxlii.     Zacharias  Papa,  Grcgorio  defuncto,  Vit.  Pontif. 
Pope  sedit    in    cathedra    Romania    annis     decern,    mensibus    tribus.  Hugo  de 

Zachanas.   Eodem   anno   Constantinus   imperator   factus   imperavit  annis 


Constan 
tine  V, 


triginta  quinque. 


Conilnuatio. 


S.  Vict. 
Excerpt. 
Prior, 
ix.  21, 
col.  274. 


Meteors.  Anno  Domini  dccxliii.   Yisi  sunt  in  aere  ictus  ignei,  quales  Simeon, 

nunquam    mortales     illius    asvi    viderunt,    kalendis    Januarii.  P-  661  e. 
wtrfridll    Eo(iem    ann0    Wilfridus    junior,    Eboracensis     arcbiepiscopus,  Flor.  Wig. 
Ecgberht     obiit;  cui  successit  Egbertus,  in1  divina  scientia  vir  ad  plenum  P*  543  B- 
archbishop  eruditus. 
of  York. 

lieges  Anglice  contra  Walenses  pugnaverunt. 

Cuthred  Anno    Domini   dccxliv.     Cuthredus,    rex  West-Saxonum,    et  Hen.  Hunt. 

andvEthel-  Eatbelboldus,  rex  Merciorum,  tunc  pacificati,  conjunctis  viribus,  iv.  p. /28  a. 

the  Welsh  Pugnaverun^  contra  Britones  undique  congregatos ;  cumque 
reges  fortissimi,  in  bostes  catervatiru  ruentes,  illos  graviter 
sternendo  affligerent,  compulsi  sunt  Walenses  in  fugam,  terga 
dantes  percutientibus 2  et  spolia  insequentibus,  regesque  cum 
victoria  ad  propria  sunt  reversi. 


Eghertus  a/rchiepiscopus  pallium  recuperavit. 


Eco-herht         Anno  Domini  dccxlv.   Egbertus,  Eboracensis  arcbiepiscopus,  Simeon, 
archbishop  pallium,    quod   a   tempore    Paulini,    primi   Eboracensis    archi-P-659A 
of  York, 
recovers 
the  pall. 


episcopi,  ab  octo   episcopis   fuerat  prsetermissum,  laudabiliter  x.  ,. 

revocavit. 


Bishops 
of  Win- 
chester. 


De  crudelitate  imperatoris. 

Anno  Domini  dccxlvi.  Daniel,  episcopus  Wintoniensis,  anno 
[episcopatus]  sui  quadragesimo  quarto,  diem  clausit  extremum, 
cui  Humfridus  successit.  Per  idem  tempus,  imperator  Con- 
_^iue  y  o  stantinus,  magicis  artibus  et  cruentis  sacrifices  atque  luxuriis 
tine  V.  semper  operam  impendens,  monacbos  multos  et  clericos  pro 
fide  recta  lapidari  fecit ;  babebat  autem  sibi  conseutaneum  in 
omnibus,  propter  amorem  terrenae  dignitatis,  Anastasium  Con- 
stantinopolitanum  falsi  nominis  patriarcbam  ;  unde  caslitus  venit 
indignatio  in  cives  ejusdem  urbis,  admonens   impium  impera- 


Flor.  Wig. 
p.  543  B. ' 

Hugo  de 
S.  Vict. 
Excerpt. 
Prior, 
ix.  21, 
col.  274. 


1  in  .  .  .  eruditus']  Introduced 
by  the  compiler.  On  the  confusion 
between  Wilfrid  II.  of  York  and 
Wilfrid  of  Worcester,  see  Petrie's 


notes  to  the  A.  S.  Chron.  p.  329  b 
and  to  Flor.  Wig.  p.  543  b. 

2  percutientibus']  percutientes,  A. 


CHRONICA  MAJORA  339 

Hugo  deS.  torem,    lit    so    ab    insania,    qua    flagrabat,    cohiberet,    seel   ille  A.D.  746. 
Vict.ix,21,  ineraendatus  perinansit;  venit  itaque  mors  pestilens,  incipiens  Pestilence 
'  a  Sicilia  et  Calabria,  usque  iu  urbem  regiam,  et  ita  devastavit  -1?  Constan- 

earn,  ut  ctiam  in  pluribus  aadificiis  non  inveniretur  babitator ;  rjea{a  '0f 
Hist.  Mis-    sed  et  Anastasius  nirnia  passione  fatigatus,  qua  stercora  ventris  Anasta- 
cell.  xsiv.    evomeret,  tandem  miserabiliter  obiit.  sius. 

24. 

Stellce  de  gcbIo  cadere  videntur. 

Hugo  de         Anno  Domini  dccxivii.   Stellaa  de  ca3lo  cadentes  apparuerunt,  Falling 
S.  Vict.       ita   ut    omnes    boc   videntes   consummationem   sseculi    instare  stars. 
Excerpt.      putarent. 
Prior, 
ix.  21, 

00  '  " '  '  Miraculum  de  Sancto  Benedicto. 

Cf.  Adre-        Anno  Domini  dccxlviii.     Monacbi  coenobii   Cassiensis  literas  Miracle 
valdi  Flo-    ac^  instantiam  Karoli  magni  a  Papa  Zacharia   impetrarunt   ad  preventing 
riacensis      Pipinum  regem  Francoruni,  quatinus  beatissimi  corpus  Bene-        re~  „ 
Ue  Mira-     dic^    quod   monacbi    Floriacenses    furto   abstulerant,  ad    pro-  g_  Bene- 
Benedi'cti     Prium  remittant  locum,  ut  prasdicti  servi  Dei  de  restituto  sibi  diet's  re- 
15-17  patre   suo    gaudeant,  et  ipsi  inde  a  Deo  mercedem  obtineant;p.  112. 

(Migne's^     cumque  pius   rex  Pipinus  banc  epistolam  intellexisset,  Remi-  licks  from 

a  ro  ogia,  gium?  Rotbomagensem  arcbiepiscopum,  cum  tribus  episcopis  Pi'eulT- 
915-919)  '  Ploriacum  potenter  direxit,  ut  maximam  partem  corporis 
Sancti  Benedicti  Cassiniensibns  monacbis  redderent,  ita  quod 
Floriacum  monasterium  non  omnino  privarent.  Sed  res  cum 
Floriacensibus  innotuit  fratribus,  triduanum  celebrantes  jeju- 
nium  ante  ejus  sepulcbrum  cum  lacrimis  orabant,  dicentes, 
"  0  unica  post  Deurn  spes  nostra,  pater  Benedicte,  suscipe 
"  qua3sumus  lacrimas  nostras  ut  maneas  nobiscum  in  loco 
"  isto,  quern  dudum  tibi  dignanter  elegisti ;  si  autem  mole 
"  peccatorum  nostrorum  exacerbatus  nobiscum  manere  nolue- 
"  ris,  nos  devotissimos  conviatores  babebis;"  et  cum  jam  in 
his  lacrimis  et  singultibus  totum  explevissent  triduum,  ecce 
episcopi  memorati  assunt  [et]  mandata  regis  implere  conantur. 
Cumque  abbas  Medo,  qui  tunc  monasterium  illud  regebat, 
episcoporum  adventum  et  causam  cognovisset,  convocatis  ad 
se  fratribus  congregationis,  intra  vicinam  beati  Petri  basilicam 
se  cum  eis  reclusit,  ubi  solotenus  prostrati  et  lacrimis  perfusi 
orationi  vacabant.  Episcopi  vero  templum  sanctaa  Dei  geni- 
tricis  ingressi,  antequarn  ad  tumbam  Sancti  Benedicti  venis- 
sent,  tanta  foirnidine  et  ccecitate  percussi  sunt,  ut  nee  invicem 
se  recognoscere  potuissent;  cum  autem  divina  ultione  se  ex- 
ccecatos  esse  sensissent,  cceperunt  palpitando  per  ecclesiam 
pergere,   quoad  funes     campauarum    errabundi   pervenissent ; 

y  2 


340 


MATTHyEI   PARISIENSIS 


A.D.  74S.  quos  vi  magna  trahentes,   sic1   sibi   auxilium   advocare   studu-  Cf.  Adre- 
The  re-        erunt.      Hoc    audientes  .  abbas   et  fratres,  qui  in   oratione    de-  valdi  De 
ruovsil  of  S.  cumbebant,  intraverunt  ecclesiam,  atque  episcopos    invenerunt  g  -Qe^e. 
bodv  from   et  lun^  vidcntes ;    quibus  cum  dicereut,   "  Quid  agitis,  0  pon-  ^ieti,  col. 
Fleury         "  tifices  ?"    illi   respondentes    dixerunt,    "  Nos    hue    temerarie  919. 
prevented.    "  venimus,  ut  beatum   patrem  Benedictum  ad  vindictam   pro- 
"  vocaremus;  vae  nobis,  quia  peccavimus !    Sed  vos,  servi  Dei, 
"  orate  pro  nobis  omnipotentem  Deum  ut  aperiat    oculos   nos- 
"  tros,  nosque  vobis  promittimus  nunquam  deinceps  talia  prae- 
"  sumpturos."     Ad  ha?c  fratres  pro  eis  cum  lacrimis    perfusi, 
solotenus    demissi"   orabant   attentius,  ut   divina  pietas   lumen 
eis    reddere    dignaretur ;    et    cum    orarent,    aperti    sunt   oculi 
eormn,   et  cum  tremore   episcopi    memorati  ad   propria    sunt 
Council  of  reversi.        Eodem    anno    Cutbbertus,    Oantuariensis    arcbiepi-  Malmes- 
Clovesho.    scopus,  et  rex  Merciorum  Etbelbaldus  concilium  tenuerunt.        ^ur-  9^' 

p.  116. 
Be  Ethelberto  rege. 

Anno  Domini  dccxlix.     Eadbertus,  rex   Oantuariensis,  post-  Hen.  Hunt. 


Kings  of 
Kent. 


quam  sex 3  annis  tenuerat  infula[m]  regni  [diem  clausit  extre-  1V-  P* 728  c# 
mum].     Eodem   anno   successit  ei  iEthelbertus  quatuordecim  4  Flor.  Wig. 
Death  of     annis.     Eodem  tempore  Kinericus,  Alius  Cutbredi  regis  Occi-  P-  543  c- 
Cynric.        dentalium    Saxonum,  occisus    est.      Eodem  anno  Ethelwoldus,5  Simeon, 
Division  of  rex  Orientalium  Saxonum,0  defunctus  est,  cujus  regnum  Hun-  P"         A" 
the  kng-     beaima  et  Albertus  inter  se  diviserunt. 

Anuria  Anno   Domini   dccl.      Eadbertus,    rex    ISTorthanhumbrorum,  H- 

Cynewulf    Kinewulfum  episcopum  ad  urbem  Bebbam,  qua37  nunc  Baam- 
bishop  of    burc  Gallice  appellatur,  captivum  adduxit,  basilicamque   beati 

Lindisfarne  petri  in  Lindesfarne  obsidere  preecepit.8 

imprisoned 

in  Bam- 

borough.  Continuatio. 

Anno  Domini  dccli.     Cuthredus,   rex  Westsaxonum,    pugua-  Hen.  Hunt. 
vit  contra  .ZEthelhuiram,  ducem  audacissimum,  qui  in  dominum  iv-  P-  728  c. 
suum  seditionem  movens,  licet  numero  militum  domino  impar, 
gravissimo    tamen   marte   perstitit  in  campo  ;    sed  rex  tandem 
de  praslio  cum  victoria  recessit,  ducernque  graviter  vulnei'atum 
reliquit.     Eodem   anno  Papa  Stepbanus  sedit  in  cathedra  Bo-  Vit.  Pontif. 
mana  annis  quinque  et  diebus  viginti  octo. 


Insurrec- 
tion of 
TEthelhun 
against 
Cuthred. 

Stephen  II, 
Pope, 


1  sic  .  .  audientes]  om.  O.  W. 
There  is  no  mention  of  ringing  the 
bells  in  Adrevald's  account. 

2  demissi]  dimissi,  O.  W.  West. 

3  sex]  xxii.,  Hen.  Hunt. 

4  cjualuordecim  annis]  Inserted 
by  the  compiler. 


5  i.e.  JElfwald. 

6  Saxonum]  Anglorum,  Simeon. 

7  qua    .    .    .    appellatur]  Intro- 
duced by  the  compiler. 

3  pracepit]  om.  0.  W. 


CHRONICA    MAJOEA. 


341 


Be  pugna  regwm  Cuthredi  et  Ethelhaldi. 


A.D.  752. 


Hen.  Hunt.      Anno   Domini   dcclii.     Cuthredus,  rex   Occidentalium    Saxc-  Victory  of 
iv.  p.  728  c.  num>  cum  regis  Merciornni  Ethelbaldi  superbas  exactiones  et  Cuthred 
insolentias  ferre  non  posset,  occurrit  ei  hostiliter  apud  Beore-  °J£?  ,,   ,-, 
lord,    ubi    prselium    gravissimnm     cucti    reges    commiserunt.  a^  Burford. 
Etbelbaldns  vero,    pra3cedente  Ethelhnno   cum  vexillo  ejus,  in 
quo    erat   aureus  draco    depictus,    acriter  ruit   in   bostes,    sed 
vexillifer    regis   Cutbredi   in  bostilem1    vexilliferum    lanceam 
dirigens,  perforavit  eum,  unde,    clamore  elato,    pars    Cutbredi 
valde  confortata  est.     Tonitruum  ergo  belli  et  sonitus   ictuum 
clamoresque    bine    inde    cadentium    terribiliter     personarunt ; 
spes  est  mutuo  victorise  certa,  memoria  fugce  nulla ;  sed  Deus 
tandem,  qui  superbis  resistit  et  bumilibus  dat  gratiam,  Ethel- 
baldum  in  fugam  compulit,  et  laata  Cutbredo  victoria  provenit. 
Eodem   anno    eclipsis    lunoa   post  noctem  mediam  facta  est,  ii.  Eclipse  of 
kal.  Augusti. 


Simeon, 
p.  662  b 


the  moon. 


Continuatio. 

Sigebert,         Anno  Domini  dccliii.     Sanctus  Bonefacius,  Maguntina3  urbis  Martyrdom 
col.  143.      episcopus,  cum  aliis  quinquaginta  tribus,2  in  Fresia  martyrio 3  of  S.  Boni- 


coronatur. 


face. 


Continuatio  historice, 

Simeon,  Anno   Domini   dccliv.      Sanctus    Bonefacius,    [qui]    et    "Win- 

p.  662  c.      fridus  dicitur,  Francorum   arcbiepiscopus,  per  martyriurn   de- 

cessit. 
Hen.  Hunt.      Anno  Domini  dcclv.      Cutbredus,  rex  Occidentalium  Saxonum 
iv.  p.  729  a.  et  rex  Etbelboldus   Merciorum,  in  loco  qui  Saccbenda  dicitur, 

graviter  pugnaverunt ;  sed  Etbelboldus,  per  fugam  non  decli- 
Id.  p.729E.  nans  ruinam,  occubuit  interfectus  ;  Etbelboldo  autem,  regi 
Id. p. 729b.  Merciorum,   Borredus   successit.     Post  mortem  quoque  Etbel- 

boldi  regis,  qui  annis  quadraginta  uno  regnavit,  regnum  West- 

saxonum  valde  roboratum  est. 


Martyrdom 
of  S.  Boni- 
face. 

Battle  of 
Secking- 
ton,  and 
death  of 
^thelbald. 
Beornred. 
Advance 
of  Wessex. 


Be  morte  Cuthredi  regis. 

Vit  Pontif      Anno  Domini  dcclvi.     Paulus  Papa  decern  annis.    Quo  etiam  Pope  Paul 

Hen  Hunt   aml°  Cutbbertus,4  rex  potentissimus,  tot  prosperitatibus  et  vie-  £ 

iv.  p.  729  b.  toriis  potitus,  mortis    in  dementia  vitam   finivit;    cui    successit  p    ,      , 

1  hostilem]  hostiles,  A.  j   Bede,  p.  288  d.      Sigebert  has  cum 

2  quinquaginta    tribus']     This    is   I   sociis  suis. 

from  Simeon,  p.   662    c,   or   from  3  martyrio']  om.  0.  W. 

the  annals  printed  at    the    end  of  '  Sic,  for  Cuthredus. 


342 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  756. 
Sigeberht. 
His 
cruelty, 


in  regnum  Sigebertus  cognatus  ejus,  sed  brevi  tempore  illud 
tenuit;  nam  ex  praedecessoris  eui  oventibus  insolens  et  turne- 
factus,  etiam  suis  domesticis  intolerabilis  fuit;  cum  autem 
modis  omnibus  male  tractaret  eos,  legesque  antecessorum 
suorum  propter  commodum  suum  vel  depravaret  vel  mutaret, 
Cumbra,  consul  nobilissimus,  regi  totius  populi  querimonias 
intimavit ;  quern  quia 1  regem  suasit,  ut  lenius  populum  sibi 
commissum  regeret  et,  inbumanitate  deposita,  Deo  et  bomirii- 
bus  amabilis  appareret,  mox  inipia  nece2  ilium  jussit  occidi, 
populoque  postmodum  sa3vior  existens  tyrannidem  augmentavit. 
Quo  facto,  convenerunt  proceres  regni  cum  populo  universo, 
et  provida  omnium  deliberatione  exjoulsus  est  a  regno,  et 
Kinewlfus,  juvenis  de  stirpe  regia,  electus  est  et  in  regem 
promotus.  Sigebertus  vero  rex,  depositus,  in  silvam,  quae 
Andredesweald  dicitur,  fugiens  se  abscondit,  ubi  Ansuan3  por- 
carius  Cumbra?  consulis  nequiter,  ut  diximus,  interfecti  regem 
absconditum  apud  Privetesflode  invenit,  et  in  vinclictam  do- 
mini  sui  peremit.  Eodem  anno,  defuncto  Humfredo,  Winto- 
niensi  pontifice,4  Kinebardus  successit. 

Anno  Domini  dccxvii.  Eadbertus,  rex  ISTorthannumbrorum, 
sponte  Osulfo  filio  suo  regnum  reliquit,  quod  ille  anno  uno 
tenens  amisit;  occisus  est  enim  nequiter  a  propria  gente  nono 
kalendas  Axigusti.  Eadbertus  vero  rex  babitmn  et  tonsuram 
monacbi  suscepit;5  iste  est  octavus  ex  regibus  Anglorum,  qui 
pro  regno  ternporali  commutaverunt  asternum,  ut  octo  bcati- 
tudinum  jocunditatem,  qua?  voluntaries  paupertati  debetur,  pro 
lucro  babcrent  in  caalis.  Osulfo  quoque  filio  ejus  successit 
in  regnum  Nortbanbumbrorum  Etbclwoldus  Mol  sex  annis. 
Eodem  anno  Paulus  Papa  sedit  Somas  [  ] G  annis. 

De  Offa  regis  Merciorum  strenuissimo  \_et\  ejus  regno. 

Beornred         Anno  Domini  dcclviii.      G-ens    de    regno   Merciorum    contra 
of  Mercia    regem  suum  Beornredum  insurgens,  pro  eo  quod  populum  non 
aequis  legibus  sed  per  tyrannidem   gubernaret,  convenerunt  in 


Hen.  Hunt, 
iv.p.  729b. 


and  depo- 
sition. 

Cynewulf. 
Death  of 

Si»eberht. 


Bishops  of 
Winches- 
ter. 

p.  113. 
Eadberht 
ofNorth- 
umbria 
becomes 
a  monk. 

Murder  of 

Oswulf. 

iEthelwold 

Moll. 

Pope  Paul. 

I. 


deposed. 


Flor.  Wig. 
p.  543  r>. 

Simeon, 
p.  662  e. 

Hen.  Hunt, 
iv.p.  730a. 


Marian. 
Scot, 
col.  762. 


Cf.  Vit. 
Offac  II. 
pp.  10-  • 
12  (Wats, 
1640). 


1  quern  quia]   quemque,  A. 

2  nece]  urce,  A.  C.  D. 

3  Ansuaii]  i.e.,  an  rpan,  (A.-S.)  a 
swineherd.  This  the  compiler  has 
inserted  from  the  A.-S.  Chron.,  a. 
755,  as  also  Privetesflode  below, 
which  is  not  in  Huntingdon. 

4  A.  inserts  defuncto. 

5  Par.  inserts  in  rubrick  in  the 
margin :  "  Nota  hie  quot  reges  An- 


"  glise  (vel  Britannia  above  the 
"  line)  habitum  religionis  suscepe- 
"  runt." 

6  The  number  of  years  is  omitted 
in  A.  0.  W.  have  iiii.  The  Trin. 
MS.  of  West.  in.  It  was  omitted 
probably  from  the  disagreement  with 
decern  at  the  beginning  of  the  pre- 
vious year.  Par.  has  a  mark,  and 
"  de  numero  "  in  the  margin, 


CHRONICA  MAJORA.  343 

Vita  Offae,  unum  omnes,  tain  nobiles  quam  ignobiles,  et,  Offa  duce,  ado-  A.D.  758. 
P-  1—  lescente    stremiissimo,    ipsam  a  regno  expulerunt;    quo    facto,  Offa  king 

unanimi    omnium   consensu   praedictum    Offam    in    regem   tam  °*Mercia. 
Hen.  Hunt,  clerus    quam    populus    coronarunt.      Erat   enim   idem   Offa   de  His  genea- 
iv.  p.  y_9  e.  stirpe    regum    oriundus,    filius    videlicet    Tbinferth,    qui    fuit  °°^' 
Eadulf,    qui  fuit   Osulf,    qui   fuit  Eoppa,  qui  fuit  Wibbe,  qui 
fuit  Creodde,  qui  fuit  Kinewod,  qui  fuit  Cnebbe,  qui  fuit  Itbel, 
qui    fuit    Eomer,    qui    fuit  Angeltbeau,  qui  fuit  Offas,  qui  fuit 
Waremund,  qui  fuit  Witbeleig,  qui  fuit  Wagon,  qui  fuit  Fre- 
Galf.  Mon.  thegeat,  qui  fuit  Woden.1      Isti   dedicaverunt  antiqui  quartam 
vi.  10.  feriam,  quae  Wodenesdai  appellator  ;   cujus  uxor  Frea  fuit,  cui 

dedicaverunt  antiqui  sextam  feriam,  quae  Freedai  nuncupatur. 
Simeon,       Woden  vero  filius   fuit   Fretbewold,    qui   fuit  Freolaf,   qui  fuit 
p.    74  b.      Fritbewlf,  qui  fuit  Godwlf,  qui  fuit  Geata.      Hunc   dudum  pa- 
gani  pro  Deo  venerabantur,  cujus  Sedulius,  poeta   eximius,  in 
Paschali  carmine  mentionem  faciens,  ita  exorsus  est  [i.  1-3]  ; 

"  Cum  sua  gentiles   studeant  figmenta  poeta? 

"  Grandisonis  pompare  modis,  tragicoque  boatu, 

"  Eidiculove  Getae  seu  qualibet  arte  canendi,"  et  ceetera. 

Geta  autem  fuit  filius  Cethwa,  qui  fuit  Beau,  qui  fuit  Seldwa, 
qui  fuit  Heremod,  qui  fuit  Itermod,  qui  fuit  Hatbra,   qui  fuit 
Wala,    qui   fuit  Bedwi,   qui   fuit  Sem,   qui  fuit  !N"oe,    qui   fuit 
Lamecb,  qui  fuit  Matusale,  qui  fuit  Enocb,  qui  fuit  Malaleel, 
qui   fuit    Cainan,  qui  fuit  Enos,  qui  fuit  Setb,  qui  fuit   Adam, 
Cf.  Vit.        quern  plasmavit  Deus  de  limo  terrse.     Offa  igitur  rex  omnibus  a.ncl  victo- 
Ome,  p.  13.  Anglic  regibus  terrori  erat  et  bonori; 2  vicit  namque  in  j3ra3lio  nes" 
(i.)  regem  Cantuariensem,3  (ii.)  regem  Occidentalium  Saxonum, 
(iii.)  regem  !N~ortbanbumbrorum,   (iv.)  regem  Australium  Sax- 
onum,   (v.)   regem  Orientalium    Anglorum,    et,    sicut    inferius  Increase  of 
dicetur    prolixius,    caateris    regibus     subjugatis   vel   tributariis  tbe  king- 
effectis,  Merciorum  regnurn  non  mediocriter  dilatavit.  ,  rm  ? 

JEtlieluoldus ,  verA  Nortlianliumhrorum,  ducem  Osivinum  interfecit. 

Simeon,  Anno   Domini   dcclix.      Etbelwoldus  Mol,    rex   ISTortbanbum-  siajn  ^ 

p.  663  a.      brorum,    gessit   bellum   gravissimum    contra  ducem  Oswinum,  JEthelwold 

MoU. 

1  Par.   inserts    in   the    margin:  2  hojwri~\  This  is  written  over  an 

"  Woden  lingua  barbara  Mercurius  erasure.     0.  W.  West,  have  timori. 

"  dicitur.     Item  secundum  primiti- 

"  vos  impositores  sexta  feria,  id  est,  j  3  Cantuariensem']  vel  Kentensem, 

"  Fridai,  a  frodos  quae  est   spuma  j  Par.  in  the  margin.     See  the  Life 

"  maris     dicitur,    unde     nata    est  °f  Offa,  p.  13,  1.  27. 

"  Venus." 


344 


MATTH^I    PARISIENSIS 


A.D.  759.  quern  rex  prredictus  interfecit,  et  cum  victoria  recessit.     Ipso  Simeon, 
Death  of     quoque  anno  Unust,  rex  Pictorum,  defunctus  est.  p.  663  a. 

Unust.  Anno  Domini  dcclx.     Eclipsis1  lunce    facta   est    circa  lioram 

Bregwine    noctis  mediam  kalendis  Augusta.     Eodem  anno  defuncto  Cutk-  Flor.Wig. 
archbishop  Dert0)    Cantuariensi    archiepiscopo,  Berenguinus  successit,  vir2P-544B- 
burv        "  Pru(ieus  e^  m  litterali  scientia  eruditus. 


S.  John 
the  Baptist. 
Pope  Ste- 
phen III. 
Death  of 
JEthel- 
berht  II. 
Marriage 
of  vEthel- 
wold  Moll. 

Archbp. 
Lambert 
(Jaen- 
berht). 
Bishops 
of  Whit- 
hern. 

Bishops  of 
Lichfield 
and  Lind- 

sey. 

The  com- 
piler igno- 
rant of  the 
seat  of  the 
see  of 
Lindsey. 

Pope 
Adrian  I. 
Death  of 
VEthel- 
wold  Moll. 
Alchred. 


Be  capite  Sancti  Joliannis  Baptistce. 

Anno  Domini  dcclxi.  Caput  beati  Johannis  Baptistae  in  Sigehert, 
Edessam  civitatem  transfertur.  Stephanus  Papa  scdit  Romas  col.  144. 
tribus  amiis.  Vit.Pontif. 

Anno  Domini  dcclxii.     iEthelbertus,   rex   Doroberaensis,    ex  pi0r.  Wig. 
hac  vita  transiens,  Eadbertum 3  regni  hasredem  reliquit.     Eodem  p.  544  b. 


Simeon, 
p.  663  A. 


anno  Etbelbaldus,  rex  JSTorthanhumbrorum,  Etheldredam  regi- 
nam  suscepit. 

Gontinuatio. 

Anno  Domini   dcclxiii.     Defuncto   Berenguino,    Cantuariensi  Id.  p.  663  c. 
arcbiepiscopo,  Lambertus  successit.     Eodem  anno  Fritbewoldus, 
Candida?  Casas  antistes,  ex  hoc  saaculo  migravit,  cui  Petbwinus 
successit. 

Be  episeopis  Lindissce  regionis. 

Anno  Domini  dcclxiv.     Defuncto  Hemel,  Licbesfeldensi  epi-  Id. 
scopo,  Cutbfridus  successit.     Eodem  anno  Aldulfus,  in  Lindisse 
antistes,  diem  clausit  extremum,  cui  Ceolwlfus  successit. 

Horum  autem  episcoporum  ubi  sedem  baberent  catbedralem, 
penitus  ignoramus;  quod  autem  ibi,  id  est,  in  Lindisse  regione, 
quas  inter  Lincolniam  et  fiumen  Humbre  sita  est,  plures   fuis- 
sent  episcopi  certum  babemus ;  quorum  primum,  ut  Beda  vene- 1  e  jj  -£,. 
rabilis  in  bistoria  testatur  Anglorum,  Paulinus,  primus  Ebora-  ii.  16. 
censis  antistes,  ibidem  episcopum  ordinavit. 

Anno  Domini  dcclxv.     Adrianus   sedem  Bomanam   suscepit.4  Vit.  Pontif. 
Etbelwoldus,  rex  ISTorthanbumbrorum,  Oswinum 5  sibi  rebellan-  Hen.  Hunt, 
tern  peremit ;    sed    non    multo  post  idem  Ethelwoldus    ex    liac  ^,'P' w-jB' 
vita   decessit,  cui   Ealdredus  trinepos  Idaa  regis  successit,  octo  App. 
annis  qui  regnavit.  P-  640  a. 


1  The  mention  of  this  eclipse  is 
peculiar  to  the  compiler. 

2  vir  .  .  .  eruditus~\   Inserted   by 
the  compiler. 

3  This,  which  is  due  to  the  com- 
piler,  is   a   confusion  with  iEthel- 


berht's  predecessor,  Eadberht.  Alric 
succeeded  iEthelberht. 

4  This  is  erroneously  inserted  ; 
see  below  under  772. 

5  W.  inserts  ducem  fortissimum. 
0.  apparently  omits  from  Oswinum 
to  Ethelwoldus. 


CHRONICA  MAJORA.  345 


Tit  Offa,  rex  Merciorum,  apud  Lichesfelcl  novum  archicpiscopum  A.D.  765. 
constituent. 

Malmes-  Eodem  anno  Offa,   rex    Merciorum   potentissimus,   contractis  Lichfield 

5,ur\ke.st;,  inimicitiis  cum  Cantuaritis,  Lambertum,  Cantuariensem  archi-  ma ,  ?  a? 
Pontif.  1. 7,       .  .  ....  archiepi- 

p.  15.  episcopum,    primatu   conatus    est    spohare,    simuL    ac    regnum  SCOpal  see. 

Merciorum  archiepiscopatu  insignire  affectaus.    Misit  igitur  ad 

Papam  Adrianum   nuntios,  exigens  ab  eo,  ut  pallio  Ealdulfum, 

Lichesfeldensem  episcopum,  contra  morem  veterum  insigniret, 

Id.  Gest.      atque   omnes   regni   sui  ei  episcopos  subjugaret.      Nam  verisi- 

Regum,  i.    milibus    argumentis    apostolicum !    diu    fatigaverat ;    sicut    pro 

'  P'        '  variis   occupationibus    de    facili    Eomani    pontifices    trahuntur 

ad  consensuni,  obtinuit   quod  petebat,  ut  videlicet  omnes  pro- 

vincias    Merciorum    subicerentur    episcopo   supradicto,    quorum 

Vita  Offas,  nomina  haec   fuerunt ;    (i.)  Denebertus,  Wigornensis  episcopus, 

P-  -2-  (ii.)  Wereburtus  Legecestrensis,  (iii.)  Ealdulfus  Sinacestrensis,2 

(iv.)  Wlwardus  Herefordensis  ;    episcopi  Orientalium  Anglorum, 

(v.)  Halardus  Helmhamensis,  et  (vi.)  Tidfert  Domucensis.     Ee- 

manserunt  autem  arcbiepiscopo  Cantuariensi,  episcopus  (i.)  Lon- 

doniensis,  (ii.)  Wintoniensis,  Eofensis,  (iii.)  Sireburnensis.    Stetit 

autem  haac  regis  violentia  toto3  Lamberti  praasulatus  tempore, 

quamvis  idem  arcbiepiscopus  nihil  vel  sumptibus  vel  laboribus 

omisisset,  quo  [non]  4  amitteret  pristinam  dignitatem. 


Aldulfus  arcliiepiscopus  pallium  stiscepit. 

Id.  iv.  172,      Anno  Domini  dcclxvi.      Ealdulfus,  Licbesfeldensis    archiepi-  Aldulf 

p.  308.        scopus,  pallium  suscepit,  et  Frithebertus,  Haugustaldensis  epi-  receives 
Simeon,  ^        r  *    '  >  a  i      the  pall 

p.  663  d.      scopus,  obnt.  V 

Eanbaldus  successit  Egberto. 

Malmesb.        Anno  Domini  dcclxvii.     Egberto,    Eboracensi   archiepiscopo  Eanbald 
Gest.  Pon-  defuncto,  Eanbaldus  successit.     Iste    est    Eanbaldus,    qui    cum  archbishop 
'94.fi       '  Ethelhardo,  Cantuariensi  arcbiepiscopo,  invasionem,  quam  Offa 
rex    Merciorum    super    ecclesiam    Cantuariensem     fecerat,    ad 
Simeon,      nihilum    redegit.      Eodem   anno   Eritheberto,    Haugustaldensi  Bishops  of 
p.  663  d.      antistiti,  Alcmundus  successit.  Hexham. 


1  apostolicum]    A   modern   hand  I  "  i.e.  of  Lindsey. 

has   interlined  sedem    dum   in   A.,  3  toto]  totis,  A. 

altering  apostolicum  to  apostolicum.  4  non]  om.  also  0.  W.  West. 
W.  ins.  tarn.                                          I 


346 


MATTHjEI  PAK1SIENS1S 


A.D.  768.  Be  ejpiscopis  Legecestrensibus . 

Bishops  of       Anno   Domini   dcclxyiii.     Werebertus,1    Legecestrensis   epi-  Vita  Offsc, 
Leicester.    gCOpUg  quartus,  diem  clausit  extremum,  cui  Umvona  successit.  P-  --• 

Est    enim   Legecestria   civitas    antiqua   a  rege  Britonum  LeirG.Mon.ii.il. 

mincupata.      Hujus    autem    episcopus   primus    ex   Anglis    fuit  Malmesb. 

nomine  Totta,  secundus  Eadbertus,  terfcius  Werebertus,  quartus  ~j  -*- ont; Iv- 

Unwona,  qui  cum  Offa,  rege  Merciorum,  et  Hunberto,  Licbes-  __.  '    ' 
p.  114.         feldensi    arcbiepiscopo,  quern  quidam    Bertbun,    sillaba   trans-  p  22, 

posita,    appellant,    invontioni  beati  protomartyris  Albani   cum 

ceteris  episcopis  legitur  affuisse ;  sed  ba3c  infra. 

Continuatio. 

Catterick  Anno  Domini  dcclxix.  Cataracta  civitas  igne  cremata  est  a  Simeon, 
burned  by  Beorm'edo  tyranno,  rege  Merciorum  deposito ; "  sed  ipse  infelix  P*  663  E- 
TT-    ,     /    codem  anno,  justo  Dei  judicio,  incendio  periit. 

Karolus,  rex  Francorum,  Saxones  bello  stravit. 

Defeat  of         Anno    Domini    dcclxx.      Karolus,3    rex   Francorum,    collecta  Id.  p.  664  a. 

the  Saxons  manu  valida,  Saxonum  gentem  bello  aggressus  est,  multisque 

by  Charles  .    ■-.  .      .,  .  ,  .  «     ,.  .    ,      .      , 

the  Great     ex  P1,mclPlDus  SU1S  ibidem   mteriectis,  cum  victoria  tamen  re- 

versus  est. 
Falling  Eodem4  anno  stellae  de  cselo  cadere  terribiliter  visas  sunt, 

stars. 


Offa  re- 
duces the 
[Hestin- 
gis]. 

Death  of 
Carloman. 
Charles 
the  Great. 


Item. 

Anno  Domini  dcclxxi.     Offa,  rex  Merciorum,  Est-Anglorum 5  Simeon, 
gentem  armis   subegit.     Quo    etiam    anno   Karolus,  rex    Fran-  P-        A- 
corum,  subita  morte   praaventus   expiravit;    cui  Karolus  frater 
ejus,  cum  dimidium  patris  antea  obtinuisset  principatum,  totius 
regni  monarcbiam  et  populorum  acclamationem  adeptus  est. 


1  Wereberht  is  placed  after  Un- 
wona, by  Flor.  Wig.  p.  624  b.,  as 
well  as  by  Malmesb.  u.  s. 

-  rege  .  .  .  deposito']  Inserted  by 
the  compiler.  The  editions  of 
Simeon  (including  Mr.  Hinde's) 
read  Earnredo  for  Beornredo.  See 
Hinde's  note,  p.  23  w. 


3  This  belongs  to  the  year  772. 
It  is  taken  directly  from  Simeon, 
■who  mentions  the  death  of  Carlo- 
man  in  771,  in  which  the  compiler 
follows  him. 

4  This  is  peculiar  to  the  compiler. 

5  Est  Anglorum]  Hestingorum, 
Simeon. 


CHRONICA  MAJORA. 


}47 


Vit.Pontif. 


Hen.  Hunt, 
p.  730  v. 


A.D.  772. 

Pope 
Adrian  I. 

Kings  of 
Northum- 
bria. 

Battle  of 
Otford. 


Gontimtatio  historialis. 

Anno  Domini  dcclxxii.  Defuncto  Papa  Stepbano,  Adrianus 
primus  successit  ei,  annis  viginti  tribus,  decern  mensibus,  et 
diebus  octodecim. 

Anno  Domini  dcclxxiii.  Ealdredus,  rex  Nortbanburubroruni, 
ex  bac  vita  transiens,1  Ethelredum  babuit  successorem.  Eodem 
anno  Offa,  rex  Merciorum,  contra  Kentenses  pugnavit  apud 
Ottanforde ;  sed  tandem  horrenda  clade  bine  inde  peracta, 
belli  tamen  successibus  Offa  clarus  refulsit,  et  cum  triumpbo 
recessit. 

Be    cronicis    Sigiberti,    scilicet    de     anno    Domini 

DCCLXXIII. 

Eodem  anno  Adrianus  Papa  ad  tuendas  res  ecclesise 
Karolum  Romam  accersit.  Quo  pergens  Papiam  obsedit, 
ibique  relicto  exercitu,  Romam  pervenit,  sanctamque 
ibidem  resurrectionem  peregit.  Postea  rediens  Papiam 
cepit,  iterumque  Romam  rediit.  Synodum  constituit 
cum  Adriano  Papa  aliisque  centum  quinquaginta  tribus 
religiosis  episcopis  et  abbatibus.  In  qua  Adrianus  Papa 
cum  universa  synodo  dedit  ei  jus  eligendi  Pontificem 
et  ordinandi  Apostolicam  sedem,  dignitatem  quoque 
patriciatus.  Insuper  archiepiscopos  et  episcopos  per 
singulas  provincias  ab  eo  investituram  accipere  diffini- 
vit,  et  ut  nisi  a  rege  laudetur  et  investiatur  episcopus, 
a  nemine  consecretur,  omnesque  liuic  decreto  rebelles 
anathematizavit,  et  nisi  resipiscerent  eorum  bona  jussit 
publicari. 

Karolus  Ticinam  urbem  cepit. 

Simeon,  Anno  Domini  dcclxxiv.     Karolus,   rex  Francorum  potentis-  Capture  of 

p.  664  c.  simus,  nobilissimam  Longobardorum  urbem  Ticinam  obsidione  Pavia  and 
vallavit,  quam  cum  rege  Desiderio  cepit  et  Italiam  totam  suo  refllct,10" 
imperio  adjecit.  Charlel  J 


Sigeberti 

Auctariuni 

Aquici- 

nense 

(Migne's 

Patrologia, 

clx.  col. 

269). 


Charles 
goes  to 
Rome,  and 
takes 
Pavia. 

Synod  in 
Rome. 

The  right 
of  electing 
the  Pope 
and  of  in- 
vestitures 
given  to 
Charles. 


Be  coiifcecleratione  inter  Karolum  et  Offam  regem  facta. 

Malmes-  Anno  Domini  dcclxxv.     Offa,  rex   Merciorum,   undique  vici-  Presents 

bur.  Gesta  nos  reges  amicos  sibi  concilians,  ne   bostes  ei  forent  extranei,  sent  to 


1  An  error  due  to  the  compiler  ;  all  the  chroniclers  speak  of  Alchred 
being  expelled,  not  dying,  this  year. 


348 


MATTH2EI   PARISIENSIS 


Offa. 


A.D.  775.  qui  in  regibus  propinquis  tot  patravit  offensas,  Karolum  mag- 
Charles  by  rmm,  regem  Francorum,  frequentibus  exeniis  amicum  facere 
curavit.1  Inimici  autem  antea  erant  ad  invicem,  ita  ut  in 
alterutris  regnis  etiam  negotiatorum  commeatus  utrobique 
probiberentnr ;  sed  ex  litteris  Karoli  magui,  Francorum  regis, 
inter  eum  et  Offam  firmum  amicitia?  fcedus  fuisse  compactum 
ostenditur  evidenter  : " 


Regum,  i. 
90,  p.  127. 


Letter  of 


Karolus,  gratia  Dei  rex  Francorum  et  Longobardorum   et  Malmes- 

bur.  Gesta 
Regum,  i. 
93,  p.  128. 
Also  Vita 
Offe,p.20. 


Charles  to    <<  patricius    Romanorum,  viro   venerando    et    fratri   carissimo, 
"  Offae  regi  Merciorum,  salutem.     Primo  gratias  agimus  omni- 


Meaning 
of  Offa's 
gifts. 


Nota  quid 
signent 
Karoli 
dona. 


Minatur 
degeneri- 
bus  conva- 
lescens. 
Fit  miles. 
Triumphat. 
Communi 
assensu 
consecra- 
tur  in  re- 
gem  felici- 
ter. 

Karolus 
rex  Fran- 
corum 
ipsum  jam 
timet  et 
muneribus 
veneratur. 


potenti  Deo  de  catholicse  fidei  sinceritate,  quam  in  vestris 
laudabiliter  j^ginis  reperimus  exaratam.  De  peregrinis 
vero,  qui  pro  amore  Dei  et  salute  animarum  suarum  bea- 
torum  Apostolorum  limina  desiderant  adire,  cum  pace  sine 

A  Karolo    dona   data   sunt  Offse,  mucro, 

zona, 
Cingat  ut  imbelles  clemens  feriatque  re- 
belles  ; 
Pallia  donantur  velut  his  seer  eta  tegantur ; 
Tiro  mucrone  sed  et  utens  munere  zonae 
Indomitos  punit,  pronos  sibi  nectit  et  unit, 
Palliat  arcana  ne  signent  pallia  vana. 
Offa  restauratus  regali  stirpe  creatus  * 
Erigitur,  spernit  quae  degenerantia  cernit. 
Armis  donatur,  Cato,f  Mars,|  Paris  §  hinc  reputatur 
Quo  floret  tuta  duce  Mercia  lege  statuta ; 
Ense  superborum  vices  reprimens  dominatur, 
Hunc  rex  Francorum  Karolus  timet  et  veneratur. 
Communi  voto  cum  clero  Mercia  toto 
Oflfe  concedit  sese  cui  mitis  obedit ; 
Ergo  coronatur,  ex  tunc  rex  jure  vocatur. 


2  Par.  has  here  in  the  margin : 
"  Verte  duo  folia  et  invenies  hanc 
"  epistolam  in  inferiori  margine  folii 
"  bene  et  vere  scriptam."  The 
letter  is  here  printed  from  this 
latter  copy  in  p.  118,  which  agrees 
-with  that  in  Malmesbury  and  in  the 
Life  of  Ofl'a.  Part  of  the  letter  is 
also    given    by    Diceto,    col.    608 


(Twysden).  The  variations  in  the 
copy  preserved  by  the  original  com- 
piler are  denoted  by  A. 

*  Vel,  Offa  recordatur  quod  ab 
indignis  reprobatur. 

f  Sapiens  et  moralis. 

\  Bellicosus. 

§  Elegans  et  pulcher. 


CHRONICA   MAJOR  A. 


349 


Malrnesb. 
Gest.  Reg 
i.  93, 
p.  129. 


omni  perturbatione  vadant;   sed  si  aliqui   non  religioni  ser-  A.D.  775. 
vientes,     sed    lucra    sectantes,    inveniantur   inter    cos,    locis  Letter  of 
opportunis    statuta    solvant    tbelonea ;    negotiatores    quoque  Charles  to 
volumus,  ut  ex  mandato  nostro  patrocinium  liabeant  in  regno       a" 
nostro  legitime ;l    et    si   in   aliquo   loco    injusta    affligantur 
oppressione,    reclament   se   ad    nos    vel   nostras    jndices,    et 
plenam  jnbebimus    inde    justitiam    fieri.       Cognoscat    quo- 
qne  dilectio  vestra,   quod  aliquam  benignitatem  de  dalmati- 
cis  •  nostris  vel  palliis  ad   singulas  sedes-  episcopales    regni 
vestri,    vel3    Ethelredi   direximus,    in    elemosinarn 4    domini 
Apostolici 5  Adriani,  deprecantes,  ut  pro  eo  intercedi G  jube- 
atis  ;   nullani "'    babentes  dubitationem  beatam  illius  animam 
in    requiem  esse,    sed   ut   fidem  et  dilectionem   osteudamus 
in  amicum  nobis   carissimum ;    sed  et  de  tbesauro  bumana- 
rum   rerum,    quern    Dominus   Jesus    nobis    gratuita    pietate 
concessit,    aliquid   per    metropolitanas    civitates    direximus ; 
vestras  quoque  dilectioni   unum  baltbeum  et  unum  gladium 
Huniscum  et  duo  pallia  serica  duximus  destinanda.     Valete." 


Be  signis  ccelestibus. 

Hen.  Hunt.      Anno  Domini  dcclxxvi.     Visa  sunt  in  caelo  rubea  signa  post  Signs  in 

iv.  p.730D.  occasum  solis  et  borrenda;  et  serpentes  visi  sunt  in  Sutb-sexe,  the  sky. 

cum  admiratione  magna,  acs  si  de  terra  scaterent.  perpents 

in  bussex. 


Leo  Zacarus  iviperavit. 

Sigebert,         Anno    Domiui   dcclxxvii.      Mortuo  imperatore    Constantino,  Leo  IV. 
col.  148.      Leo  Zaccarus9  Eomanum    adeptus    imperium   imperavit  annis  (Chazarus) 


quinque. 


emperor. 


Continuatio  historialis. 

Simeon,  Anno  Domini  dcclxxviii.     Petbwinus  Witernee,    id    est    Can-  Bishops  of 

p.  664  d.      dicbe  Casee,    episcopus,    tredecimo   episcopatus    sui    anno    diem  Whithern. 
Hen.  Hunt,  clausit    extremum  ;    cui    Etbelbertus    successit.     Eodem    anno  Death  of 


iv.  p.  730  e.  Etbelwoldus    et    Herebertus,    duces    de     regno    Nortbanbum- 


Ealdulf 
at  Kinfi-s- 


brorum,  contra  regem  suum  rebellantes  occiderunt  Ealdulfum,  cliff 


1  in  regno  nostro  legitime]  in  re- 
gitime,  A. 

2  dalmaticis~\  dalmatistis,  A. 

3  A.  inserts  regni  regis. 

4  in  elemosinam']  So  Par.    A.  has 
expectamus  ex  elemosina. 

5  Apostolici]  Papa;,  A. 


6  intercedi]  intercedere,  A. 

7  nullam  .  .  carissimum]  om.  A. 
s  ac  .  .  scaterent]  Introduced  by 

the  compiler. 

9  Zaccarus]  i.e.  Chazarus.  This 
name  is  not  in  Sigebert,  nor  in 
Hugo,  nor  the  Historia  Miscella. 


350 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


principem  exercitus  regis  Etbelredi,  apud  Cunesclive,1  ct  postea  Hen.  Hunt, 
idem  duces  regis   Kinewlf2   et   Eggen  ingenti  praelio  pereme-  iv.p.730E. 
runt ;    rex  auteru    Ethelrediis    fugit    a   facie    eorum,  et  consti- 
tuerunt  regem  Alfwoldum,  qui  decern  annis  regnavit. 

Offa  rex  castrwm  de  Bensintona  cepit. 

Anno  Domini  dcclxxix.     Offa,  rex  Merciorum  strenuissimus,  Id. 
pugnavit  contra  Kenulfum,  regem  Occidentalium  Saxonum,  in 
obsidione    castri    de    Bensintona;    sed    Kenulfus    martis    casu 
minoratus  a  loco  per  fugam  recessit,  et  invictus  Offa  castrum 
in  sua  recepit. 

Continuatio. 

Exile  of  Anno  Domini  dcclxxx.     Ethelredus,3  rex  iNortbanbumbrorum  Simeon, 

Alchred  of  depositus,  primo  in  urbem  Bebbam  et  post  ad  regem  Pictorum  a«  774, 
■.  •  "    nomine  Kinothum  decessit,  ubi  et  finem  vitas  terminavit.  P'        B- 


A.D.  778. 
and  of 
Cynewulf 
and  Eega. 
Alfwold 
king  of 
Northum- 
bria. 

Capture  of 
Bensing- 
ton  by 
Offa. 


Bellum  inter  NortJvanliumbros  exactum  est. 

[Beorn]  Anno  Domini  dcclxxxi.     Principes  Kortbanbumbrorum  quen-  Hen.  Hunt. 

t^'at  \  ^aiTl  consulem,  et  justitiarium  suum,  plus  aequo  severiorem,  P- 731  a. 
umbrians  *n  su^s  £e(iificiis 4  combusserunt.  Quo  etiam  anno,  defuncto  Simeon, 
Bishops  of  Kinewlfo,  Lindisfarnensi  antistite,  Higbaldus  successit.  P-  665  A- 

Lindis- 
tariie-  Continuatio.    Hirene  imperavit. 

Irene  Anno  Domini  dcclxxxii.    Hyrene   cum  filio  Constantino  im-  Sigebert, 

empress.      perium  Eomanum  annis  decern  gubernavit.5  col.  149. 


1  Cunesclive']  Kings  clive,  Hunt.  ; 
Cyningenclife,  A.-S.  Chron.  Mr. 
Hinde  thinks  the  compiler  intends 
Conniscliffe-on-the-Tees  by  this. 
(Symeon  of  Durham,  p.  25,  note  h.) 

2  Kinewlf]  Kinewlfi,  A. 

3  Ethelredus']  An  error  for  Alcre- 
dus.  The  compiler  has  been  misled 
hy  finding  the  mention  of  the  death 
of  Eadwlf  in  Simeon  in  the  year 
774,  confusing  him  with  the  Aldwlf 
or  Aldulf  mentioned  by  Simeon  and 
Huntingdon  in  778,  and  therefore 
supposing  that  the  king  whose  exile 
is  thus  given  by  Simeon  was  the 
same  as  the  Ethelredus  whose  exile 


Simeon  mentions  in  779   and  Hun- 
tingdon in  778. 

4  in  suis  cedificiis]  Introduced  by 
the  compiler.  The  A.-S.  Chronicle 
has  on  Sele-tune. 

5  Par.  inserts  in  the  margin  : 
"  Nota  htec  ex  cronicis    Sigisberti 

"  [col.  149].  Eodem  anno  Con-  Prophecy 
"  stantinopoli  quidam  laminam  au-  Nativity 
"  ream  invenit,  et  in  ea  virum  jacen- 
"  tem  cum  hac  scriptura,  Christus 
"  nascetur  ex  Virgine  Maria,  et 
"  credo  in  eum.  Sub  Constantino 
"  et  Hirene  imperatoribus,  0  Sol, 
"  iteruni    me    videbis.      De    anno 

"   DCCLXXXII." 


CHRONICA   MAJORA. 


351 


Hen.  Hunt.      Anno  Domini  dcclxxxiii.   Alfwoldus,  rex  Northanhumbrorum,  A.D.  783. 
iv.p. 731  a.  mjgit  Eoniam   propter   pallium,  et  dedit   illud   arcliiepiscopo.1  The  pall 
Quo  etiam  anno,  defuncto  Alcmundo  Hangustaldensi  episcopo,  s^  fcjrby 
Thibeccus  successit.  Bishops  of 

Hexham. 
Wibertus  obiit,  Sirebumensis  egpiscojpus. 

Anno  Domini  dcclxxxiv.    Wilbertus,  Sirebumensis  antistes,2  Bishops  of 
obiit,3  et  Eastanus  successit.  Sherborne. 

Karolus  duces  Saxonum  ad  fidem  convertit. 

Anno    Domini    dcclxxxv.      Withicnindus    et    Albion,    duces  The  Saxon 
Saxonia?  infideles,  Karolo  reconciliati  baptizantur. 


Flor.  Wig. 

MS.  A. 
a.  81G, 
p.  547.3 


Sigebert, 
col.  149. 


leaders 
baptized. 


Kinewlfus  rex  iiderficitur. 


Hen.  Hunt.     Anno  Domini  dcclxxxvi.     Kinewlfus,  rex  Occidentalium  Sax-  Cynewulf, 
iv.p. 731  a.  onum,  cum  regnasset  viginti  sex  annis  [et]  contra  Britones  et  king  °* 
alios  multos  prselia  plurima  laudabiliter   commisisset,  exulavit  ■,  ■    ,' 
tandem  juvenem  quendam,  nomine  Kinehardum  fratrem  Sige-  Cynehard. 
berti  regis,  quern  Kinewlfus  a  regno,  ut  superius  relatum  est, 
Malmes-      privaverat,  babens  ilium    suspectum   ne   aspiraret   ad  regnum, 
bur.  Gesta  vel    denique    necem    fratris    sui    in   ipsum   vindicaret.      Kine- 
im' lm    tardus    vero   tempori   cedendum    credens,    dissimulans   animo, 
quasi  volens  aufugit ;    sed  mox   cum   furtivis   preedonum    con- 
veuticulis,  nemorosa  jaetens  abdita,  in  insidiis  multis  expectabat 
diebus  propter  proverbium,  quo  dicitur, 


42,  p.  57. 


(Not  in 
Malmes 
bury.) 


Quod  non  longa  mora  dare  solet,  dat  brevis  bora. 


42,  p.  58. 


Malmes-  Interea  dum  rex  Kinewlfus  alienis  amoribus  serviens,  in  villa 
bur.  Gesta  qU03  M.eritona4  dicitur,  furtivas  veneri  indulgeret,  et  boc  a 
4^  °n  5V  Kinehardo  supradicto  compertum  fuisset,  cum  suis  complicibus 
domum  foris  obsedit ;  sed  rex,  qui  cum  parvo  comitatu  et  quasi 
solus  advenerat,  ut  se  ab  bostibus  undique  vallatum  compe- p.  115. 
risset,  ostia  domus  obclusit,  sperans  latrones  vel  terrere  impe- 
rio  vel  mulcere  alloquio,  sed  frustra ;  nam  cum  a  multitudine 
rex  circumventus  fuisset,  dum  cedere  bostibus  damnum  gloria3 
sua?  arbitraretur,  defensioni  vacans  ipsum  Kinehardum  crude- 
liter  vulneravit ;  hoc  autem  viso,  Kinebardus  cum  suis  in  regem 
irruens,    ipsum   interfecit.      Pauci    quoque    ex   clientela  regis, 


1  i.e.  Eanbald  I.,  archbishop  of 
York. 

-  antistes'}  antistites,  A.  This 
entry  is  altogether  misplaced. 


3  obiit]  esse,  A. 

4  The  mention  of  Merton  comes 
from  Hunt.  p.  731  e. 


352 


MATTH^I    PARISTENSIS 


A.D.  786.  qui  aderant,  dum  non  manus   dare,  sed  dominion  suum  vindi-  Malmesb. 
care    intendunt,    omnes   fuerunt    pariter    obtrancati.     Continuo  Crest.  Reg. 
fama  dilabitur  ad  principes  perempti   regis,  qui  non  longe  ex-  '*      '  P' 
cubias  agebant,  inter  quos  Osricus   major    cseteris    socios   bor- 
tatur    ne    tantam     ignominiam    inultam    dimitterent;     strictis 
Death  of     ensibus  irruunt  in  bostes.     Kinebardus  boc  videns  cognationem 
Cynenard.   praetendit,    multa    pollicetur,    sed    ubi   nibil    proficit,    suos    ad 
resistendum  accendit ;  tandem  regiis  ministris  justa  proveniente 
victoria,  Kinebardum  cum   suis  omnibus  peremerunt.     Corpus 
vero    regis    Wintonias    sepultum    est,    Kinebardi    autem   apud 
Rependune,1  quod  tunc  nobile  ccenobium  erat  et  famosum. 


Brithricus  rex  West-Saxonum  constituitur . 

Anno    Domini    dcclxxxvii.        Defuncto    rege    Occidentalium  Hen.  Hunt. 

Saxonum  Kinewlfo,  Brithricus   filius  ejus   successit  in  regnum  iv.  p.  731  c. 

sedecim  annis. 

Bishops  of      Quo  utique  anno,  defuncto  Celdulfo 2  Dorkecestrensi  episcopo, 
Dorches-     Aldulfus  successit. 
ter. 


Beorhtric 

succeeds 

Cynewulf. 


Prodigy. 
Death  of  Q. 
Ricdritha. 


Council  of 
Cealchyth. 


Sanguis  de  ccelo  pluit. 

Anno  Domini  dcclxxxviii.     Sanguis  de   caslo  in  terram   pro- 
fluxit,  et  regina  Ricdritha  diem  extremum  clausit. 


Sigebert, 
col.  150. 
Simeon, 
p.  666  r>. 


Hen.  Hunt, 
iv.  p.  731  c. 

Vita  Offse, 
ii.  p.  25. 


Ecgfrith 
crowned  in 
Offa's  life- 
time. 


Adrianus  Papa. 

Anno  Domini  dcclxxxix.  Adrianus  Papa  legatos  misit  in 
Britanniam  ad  fidem,  quam  Augustinus  praadicaverat,  reno- 
vandam.  Ipsi  vero  a  regibus  cum  clero  et  populo  bonorifice 
suscepti  super  stabile  fidei  fundamentum  pulcbre  aadincaverunt, 
Obristi  gratia  cooperante.  Tenuerunt  autem  concilium  apud 
Cbalcbutbe,  ubi  Lambertus,  arcbiepiscopus  Cantuariensis,  par- 
tem sui  episcopatus  arcbiepiscopo  Licbesfeldensi  resignavit : 
in  illo  quoque  concilio  Offa,  rex  Merciorum  potentissimus,  in  id.  p.  26 
regem  fecit3  solemniter  coronari  Egfridum,  filium  suum  pri- 
mogenitum,  qui  deinceps  cum  patre,  juvenis  piissimus  et  animo 
nobilissimus,  usque  ad  fineiu  vitas  ejus  regnavit. 


1  Bepton.  The  A.-S.  Chronicle 
says  Axminster,  p.  332. 

2  This  is  most  probably  a  care- 
less copy  of  the  entry  in  Flor.  Wig. 
MS.  A.p.  546"2, "  Defuncto  Higberhto 
"  Licetfeldensi  episcopo,  successit 
"  Aldulfus."     There  is  also  proba- 


bly some  confusion  with  Aldulf, 
bishop  in  Lindsey  in  750,  and  Al- 
dulf, bishop  of  Mayo,  consecrated  in 
786.  See  Stubbs's  note  to  Hoveden, 
a.  786,  i.  p.  11,  note  3. 
3  fecit]  fecere,  A. 


CHRONICA    MAJOEA.  353 

.Simeon,  Eodem  anno  rex  Northanhumbrorum  Alfwoldus,  conspiratione  A.D.  789. 

p.  667  a.      facta  ab  ejus  patricio,  Sigan  nomine,  miserabili   morte    occisus  Murder  of 

est  juxta  Murum,  cujus  corpus  in  ecclesia   Haugustaldensi   se-  rr        ?' 

pultum  est.     In   loco  autem,  quo  rex  praefatus  interfectus  fuit,  ]sforthum- 

a    plurimis    visa    est    caalitus    lux   emissa,  cujus  rei   novitate  a  bria. 

fidelibus  loci  illius  ecclesia  constructa  est,  [et]  in  honorem  Dei 

ibidem   et    sanctorum    Cutbberti    et   regis    Oswaldi    consecrata 

Flor.  Wig.,  est.  Successit  ei  in  regnum  Osredus,  filius  Alcredi,  trinepos 1  ^sre^ 

Ann             tj  •                                                                                                      succeeds. 

■"■PP-5           Idae  regis,  uno  anno. 

p.  640  a.  & 

Crux  apparuit  in  vestimentis  hominum. 

Hen.  Hunt.      Anno    Domini   dccxc.     Apparuit    signum    crucis   in   vestibus  Portent. 

iv.  p.  731  d.  hominuin,  quod  dictu  et  auditu  mirabile  fuit.  Illud  enim  fac- 
tum credimus  ad  praBmunitionem  gentium  regionis,  ut  plagam 
Danorum,  quas  proxime  secuta  est,  possent  evitare. 

Rex  Brithricus  filiam  Offce  regis  duxit. 

Malmesb.         Anno  Domini  dccxci.    Kex  Occidentalium  Saxonum  Brithricus,  Marriage 
Gesta  ut  ampliorem  gratiam    apud   propinquos    inveniret,  filiam  Offte  of  Beorh- 

Regum,  i.    regis  Merciorum,  eo    tempore   potentissimi,  in    conjugium    ac-  tr^c  witn 
'  P"  cepit ;  cujus  affinitate  fultus  Egbertum  solum  regalis  prosapias  , a    ^ir  ' 

superstitem,    quern    regni    sui    utilitatibus    futurum    metuebat  0f  Qffa> 
hostem,  in  Franciam  fugavit.     Quo  expulso  rex  securo  vacabat  Ecgberht 
otio,  cum  gens  Danorum  piratica  rapina  vivere  assueta,  tribus  banished, 
advecta  navibus,  pacem   provinciaa  perturbavit.     Istos2  quoque  First  arri- 
quasi    exploratores    advenisse    suspicandum    est,   ut   ubertatem  T.a 
patriae    explorarent,    sicut    postea   Danorum    multitudo    super- 
veniens,  quae  totam  replevit   Britanniam,  luce    clarius  demon- 
stravit ;  tunc  vero  furtive  appulsi,  regiam   villam,    quae    prope 
erat,  aggressi,  villicum  regis,  qui  eis  ad  pugnam  occurrit,  pere- 
Hen.  Hunt,  merunt.     Hie  primus  ex  Angligena  natione  interfectus  est,  sed 
iv.  p.  731  e.  multa  postmodum   ex    eis   milium  milia  corruerunt;  tandem  a 
Malmesb.    multitudine  populorum  occurrenti  excussa  Danorum  praada,  ad 
Gest.  Reg.  naves  fugere  compulerunt. 
i.  43,  p.  60. 

Rex  Osredus  a  regno  suo  fugatur. 

Hen.  Hunt.      Anno  Domini  dccxci.3     Bex  Osredus  dolo  suorum  a  regno  fu-  Osred 
iv.  p.  732  a.  gatus  est,  cum  anno  uno  regnasset,  [et]  Ethelredus,  filius  Mol,  expelled. 


1  trinepos.~]  This  error  for  trine- 
potis  arises  from  joining  together 
two  sentences  of  Flor.  Wig.  App. 
p.  640  a. 

2  Istos']  Istis,  A. 

3  Sic.    In  0.  W.  the  numbering 


783  occurs  twice,  and  thus  they 
agree  again  here.  A.  had  originally 
two  years  numbered  786  ;  Paris  has 
altered  them  up  to  791,  leaving  two 
thus  numbered. 


354 


MATTH^EI   PARISIENSIS 


A.D.  791. 

iEthelred 

Mol. 

Osred 

slain. 

Synod  at 

Finchale 

under 

archbp. 

Eanbald. 

Constan- 
tine  VI. 
emperor. 
Synodal 
letter  sent 
by  Charles 
on  image 
worship. 
Letter  of 
Alcuin. 

Marriage 
of  iEthel- 
red and 
iElflsed. 


Murder  of 
iEthel- 
berht,  king 
of  the  East 
Angles. 


in  regno  substitutes.     Hoc  quoque  anno,  qui  quartus  est  post-  Hen.  Hunt, 

quam  Osredus  primo  rex  fuerat,  cum  viribus  congregatis  rediret,  iv.,p.732A. 

ut  Etbelredum,  per  quem  expulsus  fuerat,  a  regno  expelleret, 

inter  eundum  captus  est  apud  Tinemutham  et  occisus.     Eodem  Simeon, 

anno x  congregata  est  synodus  in  loco  qui  Finchale  dicitur,  pras-  P-  670  a. 

sidente  arcbiepiscopo,  cum  suis  suffraganeis  episcopis  et  aliis 

multis. 

Conimuatio.     Gonstantmus  imperavit. 

Anno  Domini  dccxcii.     Constantinus   Eomanum  adeptus  im-  Sigebert, 
perium    septem   annis   imperavit.     Eodem    anno  Karolus,    rex  col.  151. 
Erancorum,  misit  librum  synodalem  ad  Britanniam,  in  quo  verse    img£  ^ 
fidei  multa  reperta   sunt  obviantia,  et  eo   maxime    quod   pa3ne 
omnium  Orientalium  doctorum  unanimi  assertione  est  diffinitum, 
imagines  adorare  debere,  quod  omnino  ecclesia  catbolica  exe- 
cratur ;  contra  quod  Albinus  scripsit  epistolam,  ex  auctoritate 
divinarum    scripturarum    mirabiliter    dictatam,    illamque    cum 
eodem  synodali  libro  in  persona  episcoporum  ac  principum  idem 
Albinus  ad  regem  attulit  Gallicanum.     Eodem  anno  Etbelredus,  id.  p.667E. 
rex   Northanhumbrorum,  iElfledam  regis  Offiee   filiam  uxorem 
accepit. 

Be  Sancto  Alberto  rege  et  martyre. 

Eodem  tempore  rex  Orientalium  Anglorum  Albertus,2  filius 
regis  Etbelredi,  a  finibus  regni  sui,  matre  multum  inbibente, 
egressus,  venit  ad  Offam,  regem  Merciorum  potentissimum, 
petens  ab  eo  ut  filiam  suam3  ei  daret  matrimonio  copulandam. 
Offa  vero  rex  nobilissimus  et  genere  clarissimus,  cum  dicti 
regis  adventus  causam  cognovisset,  suscepit  ilium  cum  max- 
imo  bonore  in  palatio  regio,  et  tarn  ipsi  regi  quam  commili- 
tonibus  qui  cum  illo  advenerant,  omne  quod  potuit  bumanitatis 


1  This  is  given  in  798  by  Simeon. 
The  identification  of  the  place 
seems  due  to  the  compiler.  It  is 
Wincanhalth  in  Simeon  (ed.  Hinde, 
p.  35). 

2  Albertus  ]  So  altered  from 
Ethelbertus.  These  first  two  para- 
graphs are  due  to  the  compiler. 
See  the  life  extracted  by  Richard  of 
Cirencester,  i.  p.  271  (ed.  Mayor). 

3  i.e.  iEthelthryth.  Par.  inserts 
in  the  margin  : 

"  Desponsatur  una  filiarum  regis 


"  Offa?  regi  Occidentalium  Brith- 
"  rico. 

"  Desponsatur  alia  filia  Offae 
"  Etheldredo  regi  Norhamhimbro- 
"  rum. 

"  Albertus  rex  Orientalium  An- 
"  glorum  postulans  tertiam  sibi 
"  dari  in  uxorem,  dolo  regis,  ut 
"  dicitur,  sed  hoc  non  manifeste 
"  verum  est,  dolo  yero  reginae,  quod 
"  manifestius  est,  suffocatus  est  in 
"  thalamo  ipsius  reginae."  This  is 
from  the  Vita  Offse,  p.  23. 


CHRONICA  MAJORA.  355 

Vita  obsequium   exbibebat.     Offa    quoque   rex   cum   reginam    suatn  A.D.  792. 

Oftse  II.,  Qucndi'ithara  conveniret,  et  consilium  quaereret  de  prsemissis,  Murder  of 
ilia  bortatu  diabolico  succensa  viro  fertur  taliter  respondisse  :  iEthel- 
"  Ecce,"  inquit,  "  tradidit  Deus  bodie  vobis  inimicum  vestrum,  berilt- 
"  cujus  regnum  tarn  diuturno  adoptastis  desiderio,  ut,  illo 
"  latenter  extincto,  regnum  ejus  in  jus  vestrum  et  successorum 
"  vestrorum  transeat  in  saternum."  Cui  rex  mente  nimium 
perturbatus  ex  mulieris  persuasione,  cum  indignatione  ipsam 
increpando,  respondit,  "  Quasi  una,"  inquit,  "  de  stultis  mu- 
"  lieribus  locuta  es ;  absit  a  me,  absit  tarn  detestabile  factum, 
"  quo  perpetrato,  mibi  meisque  successoribus  foret  opprobrium 
"  sempiternum ; ' "  et  bis  dictis,  rex  iratus  ab  ilia  recessit. 
Interea,  mentis  perturbatione  paulatim  deposita,  reges  con-P-H6- 
sederunt  ad  mensam,  ubi  regalibus  esculentis  refecti,  in  tym- 
panis,  citbaris,  et  cboris  diem  totum  cum  ingenti  la3titia 
expleverunt.  Sed  regina  interim  malefica,  a  foedo  proposito 
non  recedens,  jussit  in  dolo  tbalamum  more  regio  pallis  se- 
ricis  et  aulaeis  adornari,  in  quo  rex  Albertus  nocturnum  ca- 
peret  somnum ;  juxta  stratum  quoque  regium  sedile  preeparari 
fecit  cultu  nobilissimo  exstructum  et  cortinis  undique  circum- 
datum,  sub  quo  etiam  malefica  ilia  fossam  parari  fecit  pro- 
fundam,  ut  nefandum  propositum  perduceret  ad  effectum. 
Rex  vero  Albertus,  cum  post  laatum  diem  membra  sopori  dare 
proposuisset,  adductus  in  thalamum  memoratum  in  sedili  pra?- 
fato  residens,  cum  ipsa  sella  in  fossae  profunditate  subito 
prsecipitatus,  a  lictoribus,  quos  regina  absconderat,  suffocatus 
est ;  nam  ilico  cum  rex  in  foveam  corruisset,  projecerant  super 
eum  nefandi  proditores  pulvinaria  cum  vestibus  et  cortinis,  ne 
clamans  audiretur,  et  sic  rex  et  martyr  innocenter  extinctus 
accepit   coronam   vita?,  quam    repromisit  Deus   diligentibus  se. 

Id.  p.  25.     Hoc  tandem  detestabile  factum,  quod  regina  malefica  in  procum 
filias 2  operata  fuerat,  cum   ad    commibtones    occisi   regis    per- 
venisset,  ante  lucem   recesserunt    ab    aula,  ne    de   ipsis   simile 
fieret  judicium  metuentes.     Offa   quoque  rex  magnificus,  cum 
de   commisso    facinore   certitudinem   comperisset,   sese   lugens, 
in    coenaculo    recludens,    per    tres    dies    cibum    non  gustavit ;  Jhe  tag- 
ged tamen,  Meet  a  morte   regis   baberetur  immunis,  missa  ex-  ^   gast 
peditione    non    modica,    regnum   OrientaUum    Anglorum     suo  Angles 
imperio   copulavit.      Sanctus    autem    Albertus,    dum    inboneste  seized  by 
tumulatus,  omnibus  latebat  incognitus  ;  donee  corpus  ejus,  caslesti  ^Ff- 
lumiue  declaratum,  a  fidebbus  inventum  et  apud  Herefordensem  ^g^'g 
delatum  civitatem,  nunc  Lsedem  episcopalem,  miracubs  exornat  body 
et  virtutibus  illustrat.  brought  to 

. Hereford. 

1  sempiternum']  om.  W. 

2  in  procum  filice  is  from  Malmesbury,  Gesta  Pontif.  iv.  170,  p.  305. 

z  2 


356 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D.  793. 

Death  of 
archbishop 
Jaenberht. 
^Ethel- 
heard  arch- 
bishop. 
Baldwulf 
bishop  of 
Whithern. 


Transla- 
tion of 
S.  Alban 
by  Offa. 


De  morte  Lamberti,  Cantuariensis  archiepiscopi. 

Anno   Domini   dccxciii.     Lambertus,  Cantuariensis    archiepi-  Malmesb. 
scopus,  cum  viginti    septem    annis  [sedem  laboriose]  nimis  te-  9^s.t-    on~ 
nuisset,  diem  clausit  extremum;  quo  apud  Sanctum  Augustinum     \^    ' 
sepulto  in  capitulo,  Hathelardus,  Wentanaa  civitatis 1  episcopus, 
tredecim  annis  successit.     Eodem  anno  Eanbaldus,  Eboracensis  Hen.  Hunt, 
archiepiscopus,  Baldulfum2  apud  Witerne,  quas3  Latine  "  Can- lv-  P-732  b. 
"  dida  Casa  "  dicitur,  episcopum  consecravit. 

De  inventione  Sancti  ATbani,  Anglorum  prothomartyris. 

Eodem  anno  Offa,  Merciorum  rex  potentissimus,  cum  in  urbe  Vita 
Batbonia  residens  post  diei  laborem  noctis  quietem  in  stratu  Offa;  II., 
regio  caperet,  angelo  nuntiante,  divino  est  admonitus  oraculo,  P" 
ut  sanctum  Dei,  Anglorum  sive  Britonum  protbomartyrem 
Albanum,  de  terra  levaret  et  reliquias  ejus  in  scrinio  digDius 
collocaret.  Rex  vero  divinis  illico  studens  obtemperare  praa- 
ceptis,  accito  Humberto,  Merciorum  archiepiscopo,  cujus  sedes 
apud  Licbesfeld  nuper  ab  eodem  rege  fuerat  constituta,  divinam 
ei  voluntatem  indicat  de  prasmissis.  Tunc  archiepiscopus  me- 
moratus,  assumptis  continuo  securn  Ceolwlfo  Lindesiensi  et 
Unwona  Legecestrensi  episcopis,  suis  suffraganeis,  curn  in- 
numera  utriusque  sexus  et  diverse  aetatis  multitudine,  regi  die 
sibi  statuta  apud  Verolamium  occurrerunt.  Rex  vero,  dum 
illuc  iter  expediret,  lucis  radium,  in  modum  ingentis  faculaa, 
cselitus  emissum  super  locum  sepulcbri  quasi  fulminare 4  con- 
spexit ;  boc  quoque  divino  ab  omnibus  miraculo  conspicato, 
tali  indicio  exstiterunt  de  visionis  veritate  certiores  effecti. 
Tunc  populo  in  jejuniis,  eleemosynis  et  orationibus  sanctifi- 
cato,  antistites  sacri  sacerdotalibus  adornati  infulis  affore  sibi 
beati  martyris  auxilium  flagitabant.  Fuerat  namque  locus  et 
memoria  martyris  post  adventum  Sancti  Germani,  Autissiodo- 
rensis  episcopi,  qui  cum  beato  Lupo,  Trecasinas  urbis  episcopo, 
ad  exstirpandam  bajresim  Pelagianam  in  Britanniam  venerant, 
annis  circiter  trecentis  quadraginta  quatuor  omnino  deleta ; 
siquidem  gens  pagana  Saxonum,  Jutorum,  et  Anglorum,  Bri- 
tonibus  expulsis,  Britanniam  subjugaverant,  ut  superins  constat 
prolixius  exaratum,  mox  agros  depopulantes,  ignem  in  civitates 
et  oppida  accumulantes,  sacras  ecclesias  solo  tenus  compla- 
nantes,  sacerdotes  detruncantes,  cunctam  paane  superficiem  in- 
sula? a  mari  usque  ad  mare  immisericorditer  deleverunt.    Hac 


1  civitatis]  civitate,  A. 

2  Baldulfum]  om.  0.  W. 

8  quae  .  .  .  dicitur]  Introduced  by 
the  compiler. 


4  fulminare]    Altered  to  fulmi- 
naret  in  A. 


CHRONICA   MAJORA. 


357 


Vita 
Offie  II., 

p.  27. 


itaque  tempestate,  ecelesia  beati  Anglorum  prothomartyris  A.D.  793. 
Albani,  quam  Beda  in  Anglorum  historia,  post  passionem  ejus-  Transla- 
dem  martyris,  miro  tabulatu  lapideo  scripsit  fuisse  constructam,  ^on. 
inter  cteteras  regionis  ecclesias  funditus  est  subversa  ;  unde  et 
sepulcbrum  ejus,  quod  in  adventu  Sancti  Germani,  et  ante  a 
passione  martyris  usque  ad  illius  patria?  desolationem,  omnibus 
notum,  et  propter  miraculorum  frequentiam  ab  omnibus  fuerat 
adoratum,  tempore  quo  Offaa  regi  angelico  exstitit  ministerio 
revelatum,  erat  iucognitum  universis.  Facta  igitur,  ut  diximus, 
oratione  a  clero  et  populo  cum  elemosina  et  jejunio,  terram 
percutiunt,  et  passim  martyris  sepulturam  offendunt ;  nee  fait 
necesse  locum  diu  quasrere,  quern  divina  dementia  dignata  est 
caslesti  lumine  revelare.  Martyris  igitur  corpus,  astante  Offa 
rege  strenuissimo,  in  theca  lignea,  in  qua  prius  a  Cbristi  fide- 
libus  propter  barbarorum  stevitiani  fuerat  tempore  discriminis 
occultatum,  reperiunt  cum  ipsis  sacris  omnium  Apostolorum 
diversorumque  martyrum  reliquiis,  quas  ibi  dudum  Sanctus 
deposuerat  Germanus.  Movit  baic  inventio  tarn  clerum  quam 
populum  universum  ad  lacrimas,  et  ob  hoc  maxime,  quod  fidem 
fecit  dictis  1  sanctorum  patrum  de  reliquiis "  simul  cum  corpore 
repertis,  quas  legimus  ad  solatium  ma.rtyris  ejus  sacro  corpori 
fuisse  conjunctas.  Quid3  ergo?  tbesaurum,  diu  sub  cespite 
absconditum,  archiepiscopus  cum  suis  episcopis  de  sepulcbro 
levantes  cum  timore  sancto,  preecedente  solenni  processione, 
in  hymnis  et  laudum  prasconiis,  transtulerunt  in  quandam 
ecclesiam,  olim  extra  urbem  Verolamium  in  bonorem  beati 
martyris  consecratam,  ubi  in  locello,  ex4  auro  et  argento  simul 
et  lapidibus  pretiosis  fabrefacto,  pia  patris  pignora  reponuntur. 
Rex  autem  propter  regale  signum,  ut  in  postern  m 
omnibus  patesceret  quod  a  rege  inuncturn  est  corpus  et 
regi  revelata  est  inventio,  caput  circulo  aureo  fecit 
redimire.0      Quo  in  loco  usque  in  hodiernum  diem  divina  non 


1  dictis]  dorainus,  A.,  and  so  the 
Vita  Offa;  (ed.  Wats).  West,  has 
dictis. 

"  reliquiis']  reliquis,  A. 

3  Quid]  Quem,  O.  W.  ;  Quern 
utique,  Vit.  Offse. 

4  ex  .  .  .  reponuntur]  Introduced 
by  the  compiler. 

5  This  sentence  is  added  by  Paris 
in  the  margin.  It  is  enlarged  from 
the  Vita  Offse.     At  the  foot  of  the 


page  is  a  picture  of  the  martyrdom 
of  S.  Alban,  and  the  lines  : 

'•  Albano  cseso,  tua  sunt  tibi  lu- 
"  mina,  effisor, 
"  Eruta,  siccata  flumina,  fons- 
"  que  datur." 

And  at  the  foot  of  the  next  page,  a 
picture  of  the  Invention,  with  the 
legend,  "  Invenitur  Sanctus  Alba- 
"  nus;"  and  over  Offa's  head, "  Rex 
«  Offa  vel  Offanus." 


358 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D.  793.  desinunt  celebrari  miracula,  sed,  multis  cernentibus,  surdis  ibi  Vita 
Miracles  at  restituitur    auditus,    claudis    gressus,  cascis    visus,    et    omnibus  Off80  H., 
the  tomb.    cum    fiducia    beati    martyris   auxilium.    implorantibus,    a    Deo  p' 

mentis   et    corporis    impertitur  desiderata   salus.     Acta   autem  Id.  p.  28. 

sunt  baac  a  passione  ejus   anno  quingentesimo   septimo,  ab  ad- 
p.  117.         ventu    Anglorum    in    Britanniam    trecentesimo    quadragesimo 

quarto,  indictione  prima,  kalendis  Augusti. 

Ut  rex  Offa  Romam  pergens  prcdum  peregrinis  emerit. 

Offa's  His    ita   gestis    convocat  rex   ibidem  provinciale   concilium,  id. 

council  and  et  cum  archiepiscopo  Humberto,  suisque  suffraganeis  et  prima- 

journey  to  ^us  urLiversis,  cum  quibus   tractat  de   conventu  monacborum 

in  loco  illo  congregando  atque  ccenobio  privilegiando,  ubi  pro- 

tbomartyris    regni  sui    reliquias   invenit,  et    quern   locum   suo 

sanguine  consecravit.     Placet  omnibus  regis  propositum,  eique 

episcoporum  laudat  concilium,1  ut  auctoritate  Pomani  pontificis 

canonizetur,  simul    et   privilegietur    monasterium   in  bonorem 

martyris  noviter    construendum ;    et   base    omnia  ut  digniorem 

sortiantur   effectum,  consulitur,  ut  per  legatos  a  latere   regis 

destinatos,  aut  in   propria   persona,  rex  ipse    super   bis    cum 

curia  tractet  Bomana.     Rex  vero  suorum  adquiescens   consilio 

laboriosum  arripuit  iter,  ut  sicut  beatus  Albanus  protbomartyr 

refulsit  Anglorum,   ita  monasterium  ejus   omnibus    regni   coe- 

nobiis  possessionibus  simul  et  libertatibus  preeferretur. 

He  crosses       Igitur   rex    mare   ingressus    ad  portum  in   Flandria  deside-  Id. 

to  ilan-       ratum    applicuit,    veniensque    ad    quoddam    oppidum    Monas- 

buvs  cer-     teriolum    nuncupatum,2    bospitandi    gratia   illuc    divertit,    ubi 

tain  mea-    jumentis    suis    pabula   non   inveniens,  miratur  valde,  quoniam 

dows  there,  locus  ille    pratorum    copia  conspicitur  abundare ;    queerit  ergo 

rex,    cujus    sint    prata    ilia?       Sed  responsum    accepit,    quod 

dominos   plures   baberent.     Jubet  autem   rex,  ut  omnes  com- 

pareant  in  conspectu  ejus,  et  de  pratis  distrabendis  admoneant 

venientes ;    indignantur 3  non  modicum  qui   base  audiunt,  asse- 

rentes   sufficienter    pratorum    dominos    in   rebus    temporalibus 

abundare.     Cumque    tandem   nobiles  illi    ad  regis   prassentiam 

perducti   fuissent,  convenit   eos    de    pratis    distrabendis ;   quos 

cum    audisset    in    omnimodis    abundare    divitiis,    "Non   sic," 

inquit  rex,  "  abundatis,  quin  possitis  amplius  abundare.     Nbs 

"  prata  vestra    comparabimus,  non    secundum   eorum  asstima- 

"  tionem,  sed  juxta  vestram  voluntatem;    nee   erit  ulla  diffi- 


1  laudat  concilium]   consulit  pru- 
dentia,  Vit.  OfFae,  which  explains  ei. 

2  nuncupatum]   om.  O.  W. 


3  indignantur  .  .  .  abundare]  not 
in  the  Vit.  Offie. 


CHRONICA  MAJOEA.  359 

Vita  "  cultas  de  pretio,  licet  nulla  propitiatio  '  sit  in  distrahendo."  A.D.  793. 

OffaeH.,     jjjs  au(iitis,  omnes  cupiditate  victi,  a  rege  pro  sua  voluntate, 
^*      '  pro  pratis  pretium2  acceperunt;  quo  facto,  rex  prata  ilia  con- -which  are 

■*rt  Off    ^  secrat>  et  transeuntibus  peregrinis  omnibus  regali  munificentia  giv<?n  for 
'•'  confirmat,    quatinus   peregrini    in    illis   locis    pro    tempore  vel    -f  u-se 

berbam  vel  foenum   in  perpetuum   babeant    sine    pretio,  unde 

jumenta  sua  sustineant,  ex  regis  beneficio. 

Ut  rex  Off  a  Bomam  perveniens  ccenohium  beati  Albani 
[privilegiaverit]  .3 

Id.  p.  29.         Innumerata4  denique   soluta  pro  distractione   pratorum  pe- His  arrival 
cunia,  a  loco   rex  progreditur,  et  Romatn  tandem  perveniens,  at  Rome, 
optata  Apostolorum  limina  conterit,  et  diversorum  loca  sancto- 
rum pia  devotione  percurrit.     Deinde  Adriano  summo  Pontifici  Grant  of 
sui   causam   adventus   denuntians,   et   de   loco   simul   et  beato  Pope 
Albano    canonizando    coenobioque    construendo    devote    preces  .    ,Van    ' 
porrigens,  petitioni  sua?  Romanam  de  facili  curiam  inclinavit,  nastery  of 
et  ex  boc  pra3cipue,  quod  martyris  inventio  ca3litus  sit  edocta.  S.  Alban. 
De  monasterio  fundando  et  ab   omni  episcoporum  subjectione 
emancipando   curiam    consulit,    cui   Romanus    Pontifex   taliter 
respondit :  "O  fili  carissime  Offa,  rex  Anglorum  potentissime, 
"  devotionem  tuam  circa  regni  tui  protbomartyrem  non  medio- 
"  criter    commendamus,    et   monasterio    construendo   illudque 
"  privilegiando   petitioni    tua3  assensum   gratanter  prasbemus, 
"  injungentes  tibi  in  tuorum  remissionem  peccatorum,  ut  re- 
"  diens  ad  terram  tuam,   consilio   episcoporum  et  optimatum 
"  tuorum,  quas  volueris  possessiones  sive  libertates  beati  Al- 
"  bani   monasterio    conferas,  et  tuo  privilegio  inde  facto   nos 
"  originale  tuum  privilegio  nostro  roborabimus  consequenter; 
"  et  monasterium   illud  in  specialem  Romanaa  ecclesiaa   filiam 
"  adoptabimus,  et   nostro   illud   apostolatui   subiciemus,    nullo 
"  episcopo  sive  arcbiepiscopo  mediante."5 

1  propitiatio  ]      propriatio,    Vit.  5  Par.  inserts  in  ruhrick   in   the 

Offse.  I  margin  : 


2  pratis  pretium]  pretium  pratis, 
A. 

3  privilegiaverit  ]  So  the  Vita 
Offee.    It  is  also  omitted  in  W.West. 

4  Innumerata']  Dinumerata,O.W., 
as  the  Vit.  Offse.  Paris  inserts  so- 
luta, to  make  up  the  sense,  evidently 
not  knowing  Dinumerata  was  the 
true  reading. 


"  Ante  hajc  confecta  fait  carta 
"  nostra  magna  quam  con  fecit  rex 
"  Offa  de  fundatione  et  possessioni- 
"  bus  ecclesise  Sancti  Albani,  quse 
"  potest  sciri  per  verba  cartae  illius, 
"  quam  ipse  propria  manu  signavit 
"  faciens  crucem  in  principio  au- 
"  ream." 


360  MATTHiEI   PARISIENSIS 

A.D.  793.       His   igitur   auditis,   rex,    quid   digue   tantaa   largitati  repen-  Vita 
Gift  of         dere   valeat,    secum  pertractat ;    tandem   divina  regem   inspi-  Offae  II., 
wi'*^.        rante    gratia    invenit    salubre    consilium,    et    in    die    crastina  P" 
school  at     scnolarQ  Anglorum,  quae    tunc  Bomas   floruit,  ingressus,  dedit 
Rome.  sibi  ad  sustentationem  gentis  regni  sui  illuc  venientis,  singulos 

argenteos  de  familiis  singulis,  omnibus  in  posterum  diebus, 
singulis  annis ;  quibus  videlicet  sors  tantum  contulit  extra 
domos1  in  pascuis,  ut  triginta  argenteorum  pretium  excede- 
ret ;  et  hoc  tali  largitate  obtinuit,  ut  de  regno  Angliaa  nullus 
publice  pcenitens  pro  executione  sibi  injunctas  poenitentias 
subiret  exilium.  Celebrata  igitur  donatione  praedicta,  et  sus- 
cepta  confessione  a  Papa  peccatorum  remissione,  similiter 
cum  summi  Pontificis  benedictione,  ad  propria  rex  magnificus 
remeavit. 
The  mo-  Tunc   congregato   apud  Verolamium  episcoporum  et  optima-  Id.  p.  30. 

q^aTvT  j  ^um  suoruin  concilio,  unanimi  omnium  consensu  et  voluntate 
founded  hv  ^eato  Albano  amplas  contulit  terras  et  possessiones  innumeras, 
Offa.  quas  multiplici   libertatum  privilegio  insignivit.     Monacborum 

vero  conventum  ex  domibus  bene  religiosis  ad  tumbam  mar- 
tyris  congregavit  et  abbatem  eis  nomine  Willegodum  pras- 
fecit,  cui  cum  ipso  monasterio  omnia  jura  regalia  concessit. 
Nota  am-  Dominabatur  Offa  rex  magnus  in  viginti  tribus  provinciis,  Id. 
plitudinem  qUas  Aoigli  "  sciras "  appellant,  id  est,  in  (i.)  Herefordensi, 
Offmi  el  CUJUS  episcopus  sedem  babet  in  eadem  urbe ;  in  provinciis 
Offse.  ("•)  Wigornensi  et  Glovernensi,  quarum  episcopus  sedem  babet 

in  Wigornia ;  in  (iii.)  Warewicensi,  (iv.)  Cestrensi,  (v.)  Stafor- 
densi,  (vi.)  Scrobesbernensi  et  (vii.)  Derebiensi,  quarum  epi- 
scopus sedem  habet  in  Licbesfeld ;  in  (viii.)  Legecestrensi, 
cujus  episcopus  in  eadem  urbe  sedem  babet ;  in  (ix.)  Lin- 
colnensi,  cujus  episcopus  sedem  babet  in  Lindesia;  (x.)  Norb- 
amtonensi,  (xi.)  Oxoniensi,  (xii.)  Buckingebamensi,  (xiii.)  Bede» 
fordensi,  (xiv.)  Huntendunensi,  (xv.)  Canbregensi,  et  dimidia 
Hertfordensi,  quarum  episcopus  apud  Dorkecestriam  sedem 
babet ;  in  provinciis  (xvi.)  Essexiaa  et  (xvii.)  Middelsexiaa,  et 
dimidia  (xviii.)  Herefordensi,  quarum  antistes  sedem  babet  in 
urbe  Londoniarum;  in  (xix.)  Norfolc  et  (xx.)  Sutbfolc  duo 
sunt  episcopi,  unus  Helmbamensis,  et  alter  Domucensis ;  domi- 
nabatur etiam  (xxi.)  Snotingensi  provincias,  cujus  Cbristianitas 
ad  arcbiepiscopum  Bboracensem  spectat.  Ex  bis  omnibus  pro- 
vinciis dedit  rex  praafatus  denarium  beati  Petri,  ut2  prasdictum 
est,  quod  Anglice  "Bomscot"  appellatur. 

1  demos']  domibus,  A.  W. 

3  ut  .  .  .  appellatur]  Introduced  by  the  compiler. 


CHRONICA  MAJORA. 


!61 


Vita 
OffED  II., 
p.  31. 


De  possess  ionibus  ab  Offa  monasterio  Sancti  Albani  collatis.       A.D.  793. 

Dedit  praaterea  Offa,  rex  potentissimus,  beato  prothomartyi'i  Demesne  of 
Albano   villam    suam   dominicam,  quae   viginti  ferme    miliariis  Winslow 
a  Verolamio    distat    et    "Wineslawe"   nuncupatur,    et  tantun- ^Ien    ^ 
dem  per  circuitum,1  sicut  usque  bodie  scripta  regis  testantur,  Alban's.  ' 
quae   in   praafata   basilica   continentur;    quaa   videlicet   basilica 
tanta  libertate  previlegiata  refulget,  ut    ab  Apostolica  consue- 
tudine    et   redditu  qui    "Romscot"    dicitur,  cum   neque    rex, 
neque  arcbiepiscopus  vel   episcopus,  abbas  vel  prior,  aut   qui- 
libet   in   regno    ab  illius   solutione    sit   iramunis,  ipsa    quidem 
sola  quieta  est;   in  presbyteros   autem  et  laicos  totius   posses-  p.  us. 
sionis  sua?  abbas,  vel   arcbidiaconus    nionacbus    sub  ipso   con- 
stitutus,  jus   pontificale  exercet,  ita  ut  nulli  arcbiepiscopo  vel 
episcopo    aut    legato,    nisi    summo    tan  turn    pontifici,    subjec- 
tionem2  impendat.     Hoc   quoque   sciendum  est,  quod  Offa  rex  g#  Alban's 
magnificus,   tempore    quo   beati  Petri   vicario,  Romans?    urbis  allowed  to 
Pontifici,  redditum    statutum,    id    est   Romscot,  de   regno    suo  collect  and 
concessit,  ipse  a  Pontifice  Romano  impetravit,  ut  ecclesia  beati  0W1^ use 
Albani  Anglorum    protbomartyris    eundem    Romscot    ab   omni  the  Roni-' 
Hertfordensi    provincia,    in    qua    sita   est    ecclesia    saspedicta,  scot  from 
fideliter  colligeret,  et   collectum    in   usus   proprios    remitteret.  Herttord- 
Unde    et    ipsa    ecclesia,    sicut    a    rege    omnia    jura    regalia, 
ita    babet    abbas   loci    illius,    qui    pro    tempore   fuerit,    ponti- 
ficalia ornamenta.     Et  haac  de  Sancto  Albano  ad  tempus  dicta 
sufficiant.3 


Flor.  Wig. 
p.  546  A. 
Simeon, 
p.  667  e. 


Be  signis  ccelestibus,  qtice  famem  et  mortalitatem  prcecurrerunt. 

Anno  Domini  nccxciv.     Defuncto  Humberto,4  Licbesfeldensi  ??s^p?,0^ 
arcbiepiscopo,    Higbertus     successit.      Eodem    anno     miseram 
Anglorum    gentem    dira    prodigia    terruerunt  ;     nam    fulmina  Portents, 
abominanda  et   dracones   per   aera  ictusque5  ardentes   volitare 
videbantur,  quas    signa   famem  validam    et    bominum    stragem 
Hen.  Hunt.  non   modicam    figurabant  venturam ;   siquidem    supervenientes 
iv. p. 732  b.  Dani  cum  Norwegensibus   gentem  Norbanbumbrorum   et  Lin- 
disfarnensium   miserabiliter   perimentes,   ecclesias  Cbristi  cum 
Simeon        suis  habitatoribus  destruxerunt.     Lindisfarnensis  utique  insula,  Descrip- 
p.  668  a.      octo  vel  amplius   se  miliariis   extendens,  nobile  babet   monas-  tionofLin 


terium,  quo   pater    eximius    antistes    Cutbbertus    positus   eratj 
cum  aliis  praesulibus,  qui  ejus  successores  sanctissimi  exstite- 


disfarne. 


1  circuitum']  circuitu,  A. 

'  subjectionern]  subjectione,  A. 

3  sufficiant']  sufficiunt,  W.  This 
sentence  is  introduced  by  the  com- 
piler. 


4  Apparently   an   error  for  Ber- 
thuno. 

5  ictusque]  utriusque,  O.  W. 


362 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


A.D.  794.  runt.     Lindis  vero  rivulus   est,   quod '  excurrit  in  mare,  duo-  Simeon 
rum  pedum  habens  latitudinem  2  quando  minor  fuerit  et  videri  p.  668  a. 
potest;    sed    quando    assfcus    maris    major   fuerit,  tunc    nequit 
Lindis  videri. 

Heec  ex  chronicis  Eusebii.3 

Offse  regi  Merciorum  iv.  kal.  Augusti  defuncto  filius  Flor.  Wig. 
ejus  Ecgbertus 4  in  regni  gloriam  successit,  et  centum 
quadraginta  uno  diebus  regnavit.  Eodemque  anno 
vitam  finivit.  Cui  vir  magnificus  et  sancta  sobole 
felix  Kenelphus  successit,  qui  in  pace,  justicia,  et  pie- 
tate  regni  rexit  gubernacula.  Mortuo  autem  Ecgfred  Robert  de 
rege  Anglorum  regnavit  Eadbertus,  qui  et  Pren,  tribus  coi  41'5< 


Lindis 
fame. 


Ecgfrith 
succeeds 
Offa. 


Cenwulf. 

Eadbriht 
Pren,  king 
of  Kent, 


annis,  et  captus  est  et  abductus  a  Kenulpho. 


Cruelty  of 
Con  stan- 
tine  VI. 
Cruelty  of 
Constan- 
tine  V.  to 
Pope  Ste- 
phen II. 
and  others, 


Death  of 

Sicffa. 


Pope 
Leo  HE. 


De  persecutione  Constantini  imperatoris. 

Anno   Domini  dccxcv.     Oonstantinus   imperator  multos   sibi  Sigebert, 
suspectos  oculis  privavit.  •  151, 

Papam  Stephanum,  quern  per  annos  quadraginta  carcere  in-  Id.  a.  770, 
clusum  tenuerat,  crudeli    morte    damnavit;  et  omnes  sibi  sus- co'- l46# 
pectos  vel  subjectos  super  lignum  sanctse  crucis  jurare5  fecit, 
quod   nullam  Dei    aut    sanctorum  imaginem  venerarentur,  ne- 
que  Dei  genitricem  invocarent.     Eos    autem,  qui  vigilias    Deo 
agebant,  qui  religiose  vivebant,  vel    qui    sanctorum   reliquias 
penes  se  babebant,  condemnans,  patrimoniis  privabat,  et  modis 
omnibus  cruciabat ;  qui  reverentiores  erant,  eorum  barbis  cera 
et  pice   illitis,  amburebat.     Monacbos  ut   uxores,  monacbas  ut 
viros,    ducerent,   cogebat;    quod  multi  respuentes    ad   palmam 
martyrii   pei"venerunt;    nee    sub    alicujus  gentilis  persecutione 
plures  quam  sub  bac  martyrizati  leguntur.     Hoc  quoque  anno  Hen.  Hunt. 
Sigar    dux,  qui  beatum  regem  Alfwaldum  indigne   peremerat,  1Y-  P-  732  b. 
digno  periit  cruciatu. 

Leo  Romce  sedit. 

Anno  Domini  dccxcvi.    Adriano  Papa  defuncto,  Leo  successit  Vit.  Pontif. 
annis  viginti,   mensibus   quinque,  diebus   sedecim,  et  cessavit 
sedes  tribus  diebus. 


1  quod~]      Sic,     Simeon     having 
flumen,    which    the    compiler    has 

altered  to  rivulus,  and  forgotten  to 
alter  the  relative. 

2  latitudinem]  latitudinis,  A. 

3  Eusebii]  Sic,  probably  from  the 


St.  Alban's  copy  of  the  Chronicles 
from  which  this  is  taken  being 
bound  up  with  that  of  Eusebius. 

4  Ecgbertus]  Sic,  for  Egferthus, 
or  Ecgfredus. 

5  jurare]  jure,  A. 


CHRONICA  MAJORA.  363 

Eodein  anno  tres  orbiculi1  visi  sunt  circa  solem,  significantes   A.D.  796. 

fortasse  multorum  regum    et   nobilium  mortem,  qui  illo  anno  Portent. 
Hen.  Hunt,  ex   hoc    saeculo    transierunt ;   nam    eodem    anno    rex    JSTorthan-  ?®~  °^ 
iv.  p.  732  c.  humbrorum    Etheldredus,  propria   relicta  uxore,  novam  duxit,    «^-    ,, 
Simeon,      unde  et  propria  gente  interfectus  est ;    cui  Osredus  2   successit  umbria. 
p.  669  b.      £n  regntim)  sed  illo  vicesima  quinta 3   regni    sui   die  defuncto,  Osbald. 

Eardulfus   ei  successit   in   regnum,  et  decern  annis    regnavit.4  ^arr?~* 
Id.  p.  669  c.  Hoc    quoque   anno  Eanbaldus,  Eboracensis  arcniepiscopus,  de-0fYork 
Hen.  Hunt,  cessit,  et  alter  Eanbaldus  successit.    His  etiam  diebus  defuncto  Eadbriht 
iv.p.  732  c.  Ethellberto,5    Cantuariorum   rege,    Eadbertus     successit.       Per  Pren,  king 
Id.p.732E.  idem  tempus  post  Lambertum,  Cantuariensem  arcniepiscopum,  °}    ^ 

iEtbelbardus  archiepiscopatum  regendum  suscepit.  0f  Canter- 

bury. 

Be  morte  et  sepultura  Offce  regis  Merciorum. 

Vita  Eodem  anno  Offa,6  rex  Merciorum  magnificus,  constructo  fere  Death  of 

Offse  II.,     nobilissimo  post  inventionem  beati  Albani  monasterio,  in  villa,  0*fa- 
P'  qua3  Offeleia  nuncupatur,  juxta  multorum  opinionem  diem  clausit 

extremum;  cujus  corpus  apud  villam  de  Bedefordia  delatum,  in 
capella  quadam  extra  urbem,  supra  ripam  Usca3  fluminis  sitam,  The  chapel 
more  regio   dicitur    fuisse    sepultum.     Eefert   autem  usque  in  in  which 
bodiernum  diem  omnium  fere  comprovincialium  relatio,  quod  :*e  w^.s 
capella  praafata  longo  usu   et   violentia   illius  fluminis  sit  sub-  swaii0we(i 
versa,  atque  ejus  rapacitate,  cum  ipso  regis  sepulchro,  in  flumen  up  in  the 
prascipitata ;    unde    et  usque   in   preesens  sepulchrum  illud  ab  Ouse. 
hominibus  loci,  tempore  eestivo  ibidem  balneantibus,  quandoque 
in  aquae  profunditate  videtur    esse    conspicuum,  et   quandoque 
licet    diligentissime  quaaratur,  ac   si   res   fatalis  esset,  non  in- 
venitur. 

Successit 7  autem  Offaa  regi  strenuissimo  in  regnum  Egfri-  Offse  regi 
dus  Alius  ejus,  qui,  patre  vivente,  ei  conregnaverat  annis  successit 
octo.  Egfridus  ergo  juvenis  egregius  et  animi  nobilitate  j^ff^^??,, 
praaditus,  protinus  cum  fuisset  in  regno  confirmatus,  pia  patris 


fihus  ejus 

in  regno 

Mercio- 


1  orbiculi]  ortuli,  A.  I  "  qui  et  imperator  fuit  Romanorum ; 

2  Osredus']   Sic,  for  Osbaldus.  \  "  et  hie  hanc  epistolam  misit  regi 

3  vicesima   quinta]     post    xxvii.  |  "  OfEse,  in  margine  hujus  pagina; 
dies,  Simeon.  I  "  inferiori."      And    in    the    lower 

4  et  .  .  regnavit]  Introduced  by  i  margin  is  the  letter,  as  given  above 
the  compiler.  I  p.  348,  headed  "  Ex  ihistoria  Bri- 

5  This  must  be  iEthelberht  n.,  j  "  tonum."      Above    in    black    is, 
who  died  in  760.     Hen.  Hunt,  p.  j  "  Cum  idem  rex  O.  regnasset  xxxix 


730  b. 

6  Par.  has  in  rubrick  in  the  mar- 
gin :  "  Huic  contemporaneus  fuit 
"  magnus  Karolus  rex  Francorum, 


"  annis. 

7  This  seems  to  be  original.  Cf. 
Malmesb.  Gesta  Regum,  i.  94,  p. 
129. 


364 


MATTH/EI    PARISIENSIS 


A.D.  796.  iruitatus  vestigia,  ecelesiee  beati  Albani,  Anglorum  protbomar- 
Grifts  of       tyris,  terras  multas  et  possessiones  devotus  contulit;    illasque 
h-cgtrith  to  cum  aliis  omnibus,  quas  pater  ejus  ecclesise  pra3fata3  contulerat, 
'  cum  omnibus  libertatibus  regiis,  quas  liberiores  babet  vel  ali- 
cui  ecclesia?  conferre  potest,  suo  privilegio  confirmavit  et  ejus 
donationi,1  ut  perpetuse  firmitatis  robur  obtineret,  juxta  morem 
ecclesia3  Bomanas,  omnium  episcoporum,  comitum,  et  baronum 
totius  imperii   sui    subscriptionem   et    signum  crucis  apposuit. 
Et  praeterea  patris  in  omnibus  cupiditatem  declinans,  qugecum- 
que  ille  ad  exaltationem  regni  sui  ex  diversorum  possessionibus 
monasteriorum  attenuaverat,   ille   prona  devotione  restituit,  et 
suo  privilegio  cunctis  id  petentibus  roboravit.     Ad  petitionem  Malmes- 
quoque  Atbelhardi,  Cantuariensis  arcbiepiscopi,  emollitus,  dig-  p   ^'.f  .es*' 
nitates  ab  arcbiepiscopo  Lamberto,  ut2  prredictum  est,  amissas  p  ^ 
libenter  restituisset,  nisi  mors  immatura  ilium  de  medio  sustu- 
His  early     lisset ;  nam  centesima  et  quadragesima  prima  die  post  exitum  ^lor.  Wig. 
death,  patris  defunctus,  omnibus  3   regni    sui  natiouibus   causam  prse-  P'  '      D' 

buit  magni  doloris ;  unde  nee  arbitrandum  reor,4  quod  juveuis  Mahnes- 
adeo   nobilis  mortuus  sit    propter  peccata    sua,  sed  quia  pater  wary,  best. 
ejus,  pro  regni    sui  confirmatione,  sanguinem  multum  effudit.  „   ^o      ' 
Succession  Successit    ei  in  regnum    Merciorum  Kenulfus,  vir  magnificus,  ;pior-  "Wig. 
ofCenwulf.  Cuthberti  Alius  et  trinepos  5  Wibbee  regis,  viginti  quatuor  annis.  App., 
His  chil-      Huic  regina  sua  Alfritba   genuit  Kenelmum,  postea    sanctum,  P-  638  c- 
dren.  e^  filias  Quendridam  et  Burgenildam. 


Qualiter   Atlielhardus,  arcliie/piscoims    Cantuariensis,   dignitatem 
revocavit  amissam. 

Cenwulf.         Anno   Domini   dccxcvii.      Eege    Merciorum    Kenulfo    regni  Malmesb. 

He  restores  diademate  insignito,  in  palatio  religiosus,  in  bello  exstitit  ut  leo  6  Gi-est.  Reg. 

the  digni-    victoriosus.     Accedentes    ad    eum   iEtbelbardus   Cantuariensis1-   ,' 

p.  130. 
et   Eanbaldus    Eboracensis    arcbiepiscopi,    super     amissa  Can-  j-.  q    . 

tuariensis  ecclesia3  dignitate  regem  convenerunt ;   qui  ab  ipsis  Pontif. 

quantum  nefas  in  mutilatione  Cantuariensis  dioecesis  antecessor  i.  8,  p.  17. 

ejus  Offa   rex    commisisset    edoctus,  antiquitatis  morem  devo- 

tissime   reparavit.     Missis    igitur   ad  Leonem  Papam,   Adriani 

successorem,  sua  et    omnium    Anglorum   pontificum   epistolis, 

ipso  arcbiepiscopo  /Etbelbardo  legationem7  graviter  fungente, 


ties  of  Can 
terbury 


1  donationi]  donatio,  A. 

2  i.  e.  a.  789,  p.  352. 

3  omnibus  .  .  doloris]  Introduced 
by  the  compiler. 

4  Alcuin  is  speaking,  the  extract 
given  by  Malmesbury  coming  from 
a  letter  of  his  to  Osbert. 


5  et  trinepos]  trinepotis,  Flor. 
Wig. 

6  ut  leo]  Introduced  by  the  com- 
piler. Simeon,  p.  669  c,  has  been 
used,  as  well  as  Malmesbury. 

7  Sic,  Malmesbury  having  ammi- 
nistrante,  instead  of  fungente. 


CHKONICA  MAJORA.  365 

Malmesb.     quod  petiit  impetravit ;  unde  profecto  ad  laudem  archiprsesulis  A.D.  797. 

Gest.  Pont,  jilius  et  gloriam  excellentius  preedicatur   ipsam    pristinam   re-  Bishops  of 

J-      >  P-      •  vocasse  dignitatem,   quarn  adquisitam  custodire.    Eodem  anno,  Worcester. 

.  °,r,'<    lg"   Mildredo  Wig-orniensi  antistite  defuncto,  Weremundus  successit ;  ^'c^bP; 
P-  544  e.  o  .  .  Eanbald 

o-  quo  utique  anno  Eanbaldus,  Eboracensis  arcniepiscopus,  accepto  recejves 

p.  669  d  e.  pallio,     post    Ethelbertum     antistitem  x    ordinavit     Eadredum,  the  pall, 

adjuncto  sibi  Higbaldo  episcopo,2  ad  pontificatus  honorem  tertio  and  or- 

kalendas  Novembris,  in  loco  qui  Wdeforda  nuncupatur.  *iams  , 

Be  munificentia  Kenulfi,  regis   Merciorum.     Cont'muatio 


historialis. 


p.  119. 


Hen.  Hunt.      Anno  Domini    dccxcviii.     Kenulfus,   rex  Merciorum,  Cantiaa  Capture  of 
iv.  p.  732  d.  provinciam     hostiliter     perlustrans     prasdatus     est,     regemque  Eadbriht 
eorum    Eadbertum,    cognomine    Spren,    viribus    sibi    imparem  ^ren  "J 
Malmesb.    comprebendit,  et   vinctum    secum    cum   victoria  reduxit.     Sed     *     g0Q^ 
•  qSr'      g"  non    multo   post,  cum    apud  Wincbelcumbam  ecclesiam,  quam  after  frees 
131  fundaverat,     fecit    dedicari,     ipsa     consecrationis     die    regem  bim. 

captivum  ante    altare    manumittens   libertate    donavit.     Aderat  Liberality 
ibi  Cutbredus,  quern  Kenulfus  rex  praafecerat  Cantuaritis  loco  of  Cenwulf 
Eadberti  supradicti.     Basilica  plausibus  resonabat,   platea    dis-  on  *ne 
cursibus  fremebat,  quod  illuc  in  conventu  tredecim  episcoporum    ,.  w'.     , 
et  decern  ducum   nullus   largitatis   passus    est    repulsam,  dum  comb, 
singuli  refectis  marsupiis  bine  abibant ;  nam  praster  ilia  exenia, 
quae  optimates  susceperant,  inaastimabilis  pretii  et    numeri,  in 
utensilibus,  vestibus,  equis  electissimis,  omnibus,  qui  agros  non 
babebant,  libram  argenti,  presbyteris  marcam  auri,    monacbis 
solidum  unum,  et    postremo    multa  universo  populo    erogavit ; 
monasterium    quoque    tarn    magnis    ampliavit  redditibus,  quod 
Simeon,       boc    tempore    incredibile     videatur.     Eodem    anno    Eanbaldus,  Second 
P*  6?0 B-      Eboracensis    arcbiepiscopus,  apud    Fincbale    synodum    congre-  synod  of 
Id. p.  669e.  gavit.     Per  idem    tempus,    rex  Nortbanhumbrorum  Eardulfus,  ^mchae- 
in  loco  qui  "  Billingeho  "  3    dicitur,  praalium    commisit   contra  t>m,-  ia.ej,0 
Wadse  ducem  et  alios  quosdam  conspiratores  suos  ;  sed  demum  (near& 
multis  bine    inde    interfectis,    rex    regaliter  victoriam  obtinuit  Whalley). 
Sigebert,      ex  bostibus  supradictis.     Hirene  sola  imperavit  annis  tribus.      Irene  sole 
col.  152.  empress. 

Be  sancto  Papa  Leone* 

Simeon,  Anno  Domini  dccxcix.     Bomani  inter  se  dissecantes  Leonem  Mutilation 

p.  671  b.      Papain,  virum  sanctum    et    omni    laude   dignissimum,    appre-  an<* mrra- 

bendentes  ligaverunt,  linguam  amputaverunt,  oculos  eruerunt,  cu^ous  re" 


1  Of  Hexham. 

2  Of  Lindisfarne. 

3  On  the  identification  of  this 
place,  see  Mr.  Hinde's  note,  Symeon 
of  Durham,  p.  35. 


4  Par.  adds  to  this  title,  "  De  quo 
"  ad  hoc  signum  °+°  notatum  mi- 
"  rabile  reperies  miraculum,"  as 
below. 


366 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  799. 
Pope  Leo 
III. 


Legend  of 
Pope  Leo 
III. 


Ps.  ci.  11. 


atque x  demum  a  sede  Bomana  expulerunt ;  eumque  semivivum  Simeon, 
relinquentes  inter2  lictorum  blasphemias  turpe  facinus  commi-  P-  671  b 
serunt ;  sed  miserator  et  misericors  Dominus,  qui  sperantes  in 
se  non  relinquit,  linguam  ei  et  oculos   mirabiliter    restituens, 
ad  pristinam  dignitatem   melius  quam  prius  fecerat  videntem 
ac  verbum  fidei  praedicantem  revocavit. 

Leoni  adhuc  adolescentulo  de  lascivia  poenitenti  dum 
oraret  ante  altare  beats?  Virginis,  apparuit  eadem 
dicens  ;  "  Leo,  corrige  excessus  tuos,  et  te  prsebeam  ad 
"  summum  gradum."  Ille  hujus  vocis  memor  de  rhetorica 
se  transulit  ad  theologiam,  mutatus  penitus  in  alteram 
virum,  castus  et  modestus,  diligens  et  peritus  ;  et  factus 
est  peritissimus  rhetor  et  theologus.  Vacante  igitur 
sede  Apostolica  sublimatus  est  in  eadem.  Et  cum  primo 
celebraret  solenniter,  facta  est  ei  oblatio  non  modica. 
Inter  offerentes  igitur  qusedam  mulier  ad  quam  ali- 
quando  habuit  accessum,  ut  dicebatur,  manum  ipsius 
Leonis  suaviter  comprimens  et  comprimendo  deosculans 
incentivum  libidinis  in  Papa  excitavit.  Ille  post  Mis- 
sarum  sollemnia  se  ipsum  redarguens  in  conclavi  sedens 
manum  suam  subito  amputavit,  juxta  illud  evangeli- 
cum,  "  Si  pes  tuus  vel  manus  scandalizet  te,  abscide  et 
"  proice  ab  te,"  etc.  Cum  igitur  vocaretur  spepe  ad  mi- 
nisterium  suum,  saspe  se  excusaret,  nee  darentur  amplius 
inducise  a  fratribus  nescientibus  eum  mancum,  divertit 
se  Papa  in  locum  secretiorem,  et  se  prosternens  in  ora- 
tione  devota  ante  altare  beatse  Virginis  dixit ;  "  0  cle- 
"  mentissima  Yirgo,  promovisti  hactenus  et  sullimasti, 
"  respice  nunc  in  me  miserum  qui  cepi  ultionem  de  meo 
"  transgressu,  ne  confundar;  sed  nunc  confer  consola- 
"  tionem  ne  conquirendo  dicam,  Elevans  allisisti  me." 
Beata  igitur  mater  misericordise,  manum  truncato  bra- 
chio  novam  restituit.  Papa  igitur  qui  adhuc  manum 
priorem  quam  absciderat  reservaverat,  fratribus  convo- 
catis  seriatim  qua3  acciderant  explicavit,  ne  laus  beataa 


1  atque  ....  expulerunt]  From 
Hen.  Hunt.  iv.  p.  732  d. 

2  inter  ....  commiserunt]    In- 


serted by  the  compiler.  The  rest  of 
the  sentence  is  altered  and  enlarged 
from  Simeon's  account. 


CHRONICA   MAJORA. 


367 


Virginis   occultaretur ;    et  ostendit  ille  immo  omni  ec-  A.D.  799. 
clesise   manum  quam   prius   absciderat,  et  causam   non  Legend  of 
celavit ;    et   qualiter  in  oratione    prostrato   apparuit  ei  Leo  III. 
beata  Virgo  et  manum  manco  restituit.    Et  statutum  est 
tunc  quod  nunquam  ex  tunc  manus  Papse  ab  obferen- 
tibus  deoscularetur,  sed  pes  ;  cum  ante  fuerit  consuetudo 
quod  manus  non  pes  deoscularetur.     In  hujus  miraculi 
memoriarn  reservatur  adhuc  manus  abscisa  in  thesauro 
Lateranensi,    quam  Dominus    custodit   incorruptam   ad 
laudem  matris  suae. 


Simeon, 
p.  671  c. 


De  persecutione  Danomm. 

Anno   Domini    dccc.     Exercitus 1   paganorum   nefandissimus  The 
ecclesias  de  Hercenes  et  de  Tinemutha  crudeliter  spoliavit  et  churches  in 
cum  spoliis  ad  naves  recurrit.  Hartness 

Eodem    anno    Headredus,    Haugusdaldensis   antistes   dictus,  moutv. 

obiit,  et  in  loco   ejus  Eardbertus  successit.     Quo  etiam  anno,  spoiled  by 

Alhmundus,  Alius   Alcbredi  regis,  a   tutoribus  Eardulfi,  regis  the  Danes. 

ISTortbanbumbrorum,    apprehensus    est,  ejusque   jussione    cum  Bishops  of 

suis   profugis   interfectus.     Eodem   tempore,    decimo   kalendas       x  am" 

Januarii,  ventus  ingens   ab    Affrica  veniens    suo    flatu  borrido   ,  .     un 

ii  -i-  ■  •  •  slam, 

urbes  et  arbores  radicitus   evulsit,  mare  ultra  termmos    suos  preat 

exiens2    multam    pecorum    stragem    in  locis     diversis     fecit,  storm. 

Eodem    anno    rex    Erancorum  Karolus,    vir    eximiaa  virtutis,  Charles  at 

cum  innumera  armatorum  copia  Romuleam    ingressus   urbem,  Rome  ; 

loca  sancta  frequenti  visitatione  percurrit ;  ibique  per  menses  his  o-ifts 

aliquot  demoratus,  ecclesiam  beati  Petri  et  Pauli  Apostolorum  andpunish- 

Cbristi  donis 3  regalibus  exornavit,  in  auro  videlicet  et  argento  ment  °f , 

et   lapidibus    pretiosis ;    Leonem   quoque   Papam  venerabilem    .  p0De 

variis   munificentiis    bonoravit ;    ejusque  adversariis  dispersis,  Leo  DTI. 

quosdam  interfecit  et  quosdam  in  exilium  relegavit,  nonnullos 

et  patibulo  suspendi  prascepit. 

Karolus  imperator. 

Id.p.67lE.      Anno  Domini  dccci.     Karolus  rex  magnus,  cum  in  urbe  Eoma  Charles 
plurima,  qua3  ad  bonorem  Dei  et  utilitatem  popuii  spectabant,  crowned 
disposuisset,  in  die  Dominicse  Nativitatis,  cum  ducibus,  magis-  "2  Rope 


1  This  is  peculiar  to  the  compiler, 
though  Simeon  mentions  an  irrup- 
tion of  the  Danes  "  ad  ostium  Doni 
"  amnis "  in  794.  See  also  Hunt- 
ingdon, p.  732  d. 


2  exiens']  exigens,  W.,  altered  to 
erigens. 

3  donis']  A.  inserts  earn. 


368 


MATTHjEI  parisiensis 


A.D.  801. 
Leo  III.  at 
Rome. 


Embassies 
to  Charles 
from  Con- 
stantinople 
and  Jeru- 
salem. 


Charles  at 
Ravenna. 


Beorhtric, 
king  of 
Wessex, 
poisoned 
by  Ead- 
burh. 


tratibus  et  militibus  et  turba  magna  nimis,  basilicam  principis  Simeon, 
Apostolorum  Petri  ingreditur,  ubi  a  dornino  Papa  Leone  pur-  P-  6^1  E- 
pura  regali  induitur,  corona  aurea  capiti  ejns  imponitur,  et 
regale  sceptrum  ei  in  manibus  datur  ;  banc  dignitatem  ipsa  die 
tantus  imperator  et  magnificentiam  promeruit,  ut  imperator 
totius  orbis  vocaretur  et  esset.  Ipso  quoque  tempore  directi 
sunt  Greecorum  legati  cum  exeniis  impretiabilibus  ab  urbe 
Constantinopolitana  ad  Karolum,  rogantes  instantius  ut  illud 
imperium  suscipere  dignaretur ;  istis  autem  legatis  adbuc 
prassentibus,  ab  Ierosolimis  directi  sunt  nuntii  a  populis 
Cbristianis,  clericis  videlicet  et  laicis,  ad  Karolum  nuper  im- 
peratorem  creatum,  vexillum  argenteum  regi  inter  alia  munera 
ferentes,  cum  clavibus  locorum  sanctissimorum  Dominicse  re- 
surrectionis  et  aliorum  multorum,  obnixius  flagitantes  ut 
eorum  defensor  et  gubernator  esse  dignaretur.  Annuit  impe- 
rator piissimus  omnibus  ad  se  confugientibus  quod  petebant, 
et  non  solum  se  fore  paratum  ad  devincendos  crucis  inimicos 
in  terra,  verum  etiam  et  in  mari,  si  necessitas  compulisset; 
intellexit  enim  beatas  esse  respublicas  vel  si  sapientise  studiosi 
eas  regerent,  vel  si  earum  rectores  studere  sapientias  voluissent. 
Deinde  ad  urbem  Ravennam  perveniens,  de  rebus  praedictis  cum 
optimatibus  suis  diligenter  tractavit.1 

Qualiter  rex  Brithricus  veneno  periit. 

Anno  Domini  dcccii.  Britbricus,  rex  Occidentalium  Saxonum,  Id.  p.  672e. 
veneno  periit  in  bunc  modum ;  babuit  rex  iste,  ut  superius 
est  relatum,  reginam  nomine  Eadburgam,  Offee  regis  Merci- 
orum  filiam,  quas  multis  suffulta  bonoribus,  miris  se  ambitio- 
nibus  extollebat ;  nam  materna  tyrannide  incitata,2  omnes  de 
regno  nobiles,  ordinatos  et  viros  religiosos,  ad  regem  accusare 
et  execrari  consuevit,  unde  et  principibus  ducibusque  perosa 
extitit,    cum    magistratibus 3    et    populis    universis ;    siquidem 


1  At  the  foot  of  the  page  Par.  has, 
"  Anno  gratia?  dcclxix.  Incepit 
Karolus  magnus  regnare  in  Pran- 
cia,  et  regnavit  xlvi.  annis.  Huic 
contemporaneus  fuit  Offa  rex 
Merciorum. 

"  Anno  gratise  dcclvi.  Cepit 
idem  Offa  regnare  anno  Pippini 
regis  in  Francia  quinto.  Et  reg- 
navit annis  xxxix.  Vicesimo 
sexto  anno  regni  Karoli  prsedicti, 
filii  scilicet  Pipini,  decessit  Offa, 
videlicet    anno    gratise   dccxcv. 


"  secundum  Ymagines  historiarum, 
"  pro  quo  regnavit  Alius  ejusdem 
"  Offae  Egfridus  non  penitus  uno 
"  anno.  Post  eum  Edbrith,  qui  et 
"  Pren,  iii.  annis."  This  confusion 
between  Mercia  and  Kent  seems  to 
come  from  the  extract  from  Robert 
de  Monte  given  above,  p.  362. 

2  materna  tyrannide  incitata~\  quaj 
more  paterno  tyrannice  vivere  coe- 
pit,  Simeon. 

3  magistratibus']  magnatibus,  W. 
and  probably  O. 


CHRONICA  MAJORA.  369 

Simeon,       malefica  ilia  ita  regem  instruxit  blanditiis,  ut  illos  quos  accu-  A.D.  802. 

p.  673  a.      sabat  aut  vita  aut  regno  privaret ; x  et  si  hoc  a  rege  impetrare 
non  potuit,  veneno   eos  clam   perdere  consuevit.      Erat  autem 
eodem  tempore   adolescens  quidam    genere   prasclarus   ac  regi 
valde  familiaris   et   amantissimus,  quern  cum   malefica  regina 
accusare  non  valuit,  veneno  ilium  extinxit ;  de  quo  veneno  cum 
rex  ignoranter  gustasset,  animam  subito  exhalavit ;  nee  tamen 
ilia  regi    dare   proposuerat   poculum   mortis,   sed   adolescenti, 
veruntamen  ambo  biberunt  et  potu  venenifero  perierunt.     Kege 
itaque  in  hunc   modum    perempto,  mulier  nequissima  timore 
perterrita  fugiens  cum  tbesauris  impretiabilibus  mare  transiit, 
et  Karolum,  Francorum   regem,  adiens    multa  ei  exenia   prse-  Interview 
sentavit;    cui   cum   astaret    inter2  mulieres   nequissima,    licet  ofEadburh 
pulchritudinem  pulcherrima,  sic  earn  rex  allocutus  ait,  "  Elige,  ^!     , 
"  Eadburga,  quem  volueris,  vel  me  vel  filium  meum,  qui  mihi 
"  astat  in  solario,  in  societatem  accipere  conjugalem ; "  at  ilia 
sine  deliberatione,  et3  framo   soluto  pudicitias,  respondens  ait, 
"  Si    mihi   optio    daretur  vel   libertas    eligendi,    filium    tuum 
"  quam  te  magis  diligerem,   qui  junior    esse  videtur."     Tunc 
rex   intelligens4  illam  explendae    libidinis    cupiditate    ductam, 
eleganter  respondit,  "  Si  me,"  inquit,  "  elegisses,  filium  meum 
"  haberes,  et  quia  ilium  elegisti,  nee  me  nee  ilium  habebis." 
Contulit  tamen  illi  rex  propter  improbitatem   ejus  et  nimiam 
pulchritudinem   nobile   monasterium  feminarum,  in   quo    ilia, 
babitu    deposito    sasculari,    sab    specie    hypocrisis    indumento 
monialium  assumpto,  abbatissaa  vice  5  annis  paucissimis  funge- 
batur ;    nam  parvo  post  tempore,  dum  quaa  sancta  erant  exse-  p.  120. 
craret,6  a  quodam  propriaa  gentis '  ignobili  viro  dicitur  constu- 
prata.     Mulierem  ergo  in  adulterio  deprehensam  rex  a  sancto  Her  subse- 
monasterio  expelli  praecepit,  quse  deinceps  miserrime  in  pauper-  Quent  fate, 
tate   tempora   vita?    suas   vituperabiliter   ad  finem   usque   per- 
duxit.      Defuncto   itaque  rege  Brithrico,  successit  ei  Egbertus  Ecgberht 
in  regnum  triginta  sex  annis,  qui  ex  regali  illius  gentis  pro-  succeeds 
sapia   originem  ducens,  multa  potenter  regna   suo  adjecit   im- 

Flor. Wig.  perio.    Eodem  anno8  defuncto  Eadberto,  Londoniensi  episcopo,  Eadgar 

p.  617  b.      Eadgarus  successit.  bishop  of 

London. 


1  privaret]  privabat,  A. 

2  inter  .  .  .  pulcherrima']    Intro- 
duced by  the  compiler. 

3  et  .  .  pudicitia]  Introduced  by 
the  compiler. 

4  intelligens  .  .  .  dactam]    Intro- 
duced by  the  compiler. 

5  vice]  vices,  A. 


6  exsecraret]  execrarent,  A. ;  ex- 
erceret,  Simeon. 

7  gentis]  om.  0.  W. 

8  This  year  has  been  chosen  at 
random  for  this  entry,  as  Eadgar 
■was  bishop  of  London  in  789. 
Hardy's  Le  Neve,  ii.  277. 

A   A 


370 


MATTH.EI  PARISIENSIS 


A.D.  803. 

Succession 
of  bishops 
in  Lindis- 
farne, 

Rochester, 


and  Can- 
terbury. 


Wulfred 
arch- 
bishop. 
Kings  of 
Kent. 
Kings  of 
Northum- 
bria. 


Cornwall 
reduced  by 
Ecgberht. 


Eandred  k. 

of  North- 

umbria. 

Ecgberht 

subdues 

the  North 

Welsh. 

Wales 
wasted  by 
Ecgberht. 


Higebaldus  ejpiscopus  defunctus  est. 

Anno  Domini  dccciii.  Defuncto  Higebaldo,  Lindisfarnensi 
episcopo,  Egbertus  successit.  Iste  Higebaldus  supradictaa 
Danorum  depopulation!  interfuit  in  provincia  ISTortbanbum- 
brorum. 

Anno  Domini  dccciv.  Beornredus,  Eofensis1  antistes,  diem 
clausit  extremum,2  cui  successit  Puthricus  in  episcopatum. 

Anno  Domini  dcccv.  iEtbelbardus,  Cantuariensis  arcbiepi- 
scopns,  [diem  clausit  extreinum,]3  qui,  ut  prasdictum  est,  Can- 
tuariensis ecclesice  amissam  dignitatem  potenter  revocavit ;  cui 
successit  Wilfredus  annis4  viginti  octo. 

Anno  Domini  dcccvi.  Wilfredus  praadictus,  Cantuariensis 
arcbiepiscopus,  accepto  pallio,  in  dignitate  sua  confirmatus  est. 

Anno  Domini  dcccvii.  Cutbredus,  rex  Cantuariensis,  diem 
clausit  extremum,  cui  Baldredus  in  regnum  successit. 

Anno  Domini  dcccviii.  Eardulfo,  Nortbanbumbrorum  rege, 
a  regno  fugato,  iElfwoldus  ei  duobus  annis  successit ;  fugave- 
rat5  autem  ilium  idem  iElfwoldus  et  regnum  ejus  occupavit. 

Ut  rex  Egbertus  Cornnbiam  subegerit. 

Anno  Domini  dcccix.  Egbertus,  rex  Occidentalium  Saxonum, 
ad  illam  regionem,  quaa  Cornubia  dicitur,  bostiliter  accedens, 
subjugavit  earn  sibi  et  suo  adjecit  regno,  multis  6  bine  et  inde 
interfectis. 

Anno  Domini  dcccs.  Defuncto7  rege  Nbrtbanhurnbrorum 
Alfwoldo,  Eandredus  regnavit  pro  eo  triginta  duobus  annis. 
Eodeni  tempore  rex  Occidentalium  Saxonum  Egbertus  aquilo- 
nales  Britannos  subjugavit  et  tributarios  fecit. 

Rex  Egbertus  Valliam  spoliavit. 

Anno  Domini  dcccxi.  Bex  Egbertus,  sicut  anno  praaterito 
aquilonales  Walenses  compulerat  ad  solvendum  tributum,  ita 
et    boc    anno    omnes    eorum   fines    pervagando,   penetrans   ab 


Flor.  Wig. 
p.  547  a. 
Malmesb. 
G.  Pont.  iii. 
126,  p.  267. 
Flor.  Wig. 
p.  617  a. 
Id.  p.  547  b. 
Above, 
p.  364. 
Flor. 
p.  547  b. 
Id. 

Id.  App. 
p.  635  e. 

Simeon, 
Hist. 
Dunelm. 
col.  13 
(TVysden). 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  106, 
p.  146. 
Libell. 
de  Reg. 
Saxon, 
p.  211. 
Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  106, 
p.  147. 

Cf.  A.  S. 
Chron. 
a.  813, 
p.  342. 


1  Rofensis~\  fofensis,  A. 

2  Here  again  a  year  is  chosen  at 
random  for  the  entiy.  Puthricus 
is  Burhric,  between  whom  and 
Beornred  or  Beornmod  there  were 
seven  bishops.  See  Hamilton's 
note  ",  Malmesb.  G.  Pont.  p.  136. 

3  diem  clausit  extremum']  om.  also 
0.  W.  West. 

4  The  length  of  his  occupation  is 


introduced  by  the  compiler,  possibly 
from  Malmesb.  Gest.  Pontif.  i.  13, 
p.  20,  but  he  says  "  annis  27." 

5  fugaverat .  .  .  occupavit]    This 
is  peculiar  to  the  compiler. 

6  multis  .  .  .  interfectis]    not    in 
Malmesbury. 

'  Defuncto  .  .  .  Alfvoldo]  added 
by  the  compiler. 


CHRONICA  MAJORA. 


371 


Sigebert, 
col.  155. 


aquilono  usque  in  meridiem,  igne  accumulato  spoliavit,  et  sic  A.D.  811. 
ad  propria  remeavit. 

Anno  Domini  Dcccxil.    Apud  coenobiura  Elnonense :  in  Gallia  Transla- 
Sanctus  Amandus  de  terra  levatur ;   cujus  corpore  invento  in-  ^°^  of  S. 
tegro   post  annos  centum  quinquaginta  duos,  cum  ejus  capilli 
et  ungues    prasciderentur,    qui    excrevisse2   videbantur,  et   ex 
illius  ore  dentes  forcipe  extraherentur,  sanguis  inde  profluxit ; 
qui  adhuc  miraculi  gratia  reservantur. 


Amand. 


Statuta  Karoli  magni. 

Id.  Anno  Domini  dcccxiii.    Karolus,  rex3  Francorum  et  patricius  Councils 

Romanorum,  per  Gallias    concilia    celebrari    edicit,  unum  Ma-  held  by 
guntias,  alterum   Remis,  tertium  Turonis,  quartum  Cabillanis,  Charles. 
(Not  in        quintum  Arelathi,  in  quibus  quaedam  capitula  sacraa  scripturaa, 
Sigebert.)    universali  ecclesias  necessaria,  instituta  referuntur. 


Obiit  idem  Karolus  Romanorum  imperator. 

Id. col.  156.  Anno  Domini  dcccxiv.  Karolus  Magnus,  rex3  Francorum  et  Death  of 
imperator  Romanorum,  diem  clausit  extremum,  postquam  im-  Charles, 
perasset   annis  quadraginta   quinque  ;    cui  successit  filius  ejus  Louis  I. 

Flor.  Wig.  Lodowicus.       Eodem   anno  Wlfredus,    Cantuariensis    archiepi-  Archbp. 

p.  547  b.      gcopus,    et    Wibertus,    Sireburnensis   episcopus,    Romain  pro 4  Wulfred 

nesrotiis  Anarlicanaa  ecclesiaa  profecti  sunt.  2£J*  DlsnoP 

&  °  l  Wibertgo 

to  Rome. 

Lodowicus  imperator. 

Anno   Domini    dcccxv.     Lodowicus,  rex  Francorum,  a  Papa  Consecra- 
Leone  imperialem  consecrationem  Romaa  consecutus  est.5  tionof 

Anno  Domini  dcccxvi.     Sancto  Leone  Papa6  defuncto,  sedit      U1 
post  eum  in  cathedra  Romana  Stephanus  anno  uno. 


A.  S. 
Chron. 
a.  814, 
p.  342. 


Pope  Ste- 
phen IV. 


Paschalis  Papa. 


Id 


Anno  Domini  dcccxvii.     Paschalis  Papa,  defuncto  Stephano,  Pope 
sedit  in  cathedra  Romana  annis  septem  et  diebus  septendecim.  Paschal  I. 
Flor.  Wig.   Eodem  anno  schola  Anglorum  Ronue  igne  combusta  est. 
p.  547  c.      


The  Eng- 
lish school 


1  S.    Amand    sur     l'Elne,    dioc. 
Arras. 

2  excrevisse]  exercuisse,  A. 

3  rex  .  .  .  Romanorum]  introduced 
by  the  compiler. 


4  pro  negotiis  A.  ecclesice]  intro- 
duced by  the  compiler. 

5  This  is  an  error,  as  Louis  was 
crowned  by  Stephen,  not  by  Leo. 

6  Leone  Papa]  Leoni  pape,  A. 

A  A  2 


at  Rome 
burnt. 


372 


MATTH.EI  PARISIENSIS 


A.D.  618. 

Scloamyr, 
king  of  the 
Abotritce, 
expelled. 
Bernhard, 
king  of 
Italy,  put 
to  death. 


Solamur  ad  Danos  transit.1 

Anno    Domini    dcccxviii.      Solamur,    rex    Abroditarum, 
imperatore  Lodowico  de  regno  pulsus,  ad  Danos  transivit. 

Anno  Domini  dcccxix.     Bernardus,  rex  Italia?,  conspirationis  Id 
contra  imperatorem  factee   accusatur,  et  reus  laesas   majestatis 
addictus  primo  regno  et  oculis  ac  deinde  vita  privatur. 

Concilium  celebratur. 


ib  Sigebert, 
coL  156. 


Council  of       Anno  Domini  dcccxx.      Per  dispositionem  Lodowici  impera-  id. 
Aachen.       toris,    babito    Aquisgrani    generali    episcoporum    conventu    et 

abbatum,  qua?dam  capitula  ad  usus  monacborum  et  monialium 

necessaria  statuuntur. 


Winch- 
combe 
founded  by 

Cenwulf,     nendos.2 


Kenulphus 
Winchecumbe 


Nota. 

pater    Kenelmi    funclavit     abbatiam    de 
sufficienter  ad  ducentos  monachos  susti- 


who  is 
buried 
there. 
Murder  of 
S.  Kenelm 
by  Quen- 
dritha. 


Legend  of 
the  dis- 
covery of 
his  body. 


De  passione  Sancti  Kenelmi  regis  et  martyris. 

Anno  Domini  dcccxxi.  Kenulfo,  rege  Merciorum,  defuncto, 
corpus  ejus  apud  Wincbelcumbam  sepulturam  accepit.  Suc- 
cessit  ei  in  regnum  Kenelmus  filius  ejus,  quern  pater  ejus 
septennem  Quenedridae  sorori  sua?  commendaverat  nutriendum. 
Haec  autem  falsa  regnandi  cupiditate  seducta,  fratrueluni  de 
medio  tollendum  satelliti  cuidam,  qui  alumnus  illius  fuerat, 
commendavit.  Is  insontem3  puertmi,  quasi  venatum  ducens, 
inter  frutecta  occuluit,  capite  obtruncato  ;  et  mirum  dictu,  quod 
res  tarn  celate  in  Anglia  patrata,  Komaa  innotuit  divinitus 
revelata ;  siquidem  super  altare  beati  Petri,  Apostolorum  prin- 
cipis,  membrana4  quasdam,  perferente  Candida  columba,  cadens 
necis 5  Sancti  Kenelmi  regis  et  martyris  et  sepulcbralis  loci 
per  ordinem  index  fuit.  Quae  scbedula,  quoniam  Anglicis  et 
aureis  litteris 6  fuerat  exarata,  a  Eomanis  et  aliis  qui  aderant 
cleris,  Papa  jubente,  frustra  legi  temptatur ;  sed  salubriter 
Anglus  illis  astitit,  qui  Latinaa  linguae  scbedulam  evolvens, 
fecit  ut  Eomani  ijontificis  epistola  regibus  Anglis  compatriotam 


Flor.  Wig. 
App., 
p.  638  C. 
Malmes- 
bur.  Gest. 
Pontif. 
iv.  156, 
p.  294. 


1  This  rubrick  is  incorrectly  pre- 
fixed to  the  year  822. 

2  Inserted  at  the  foot  of  the  page 
by  Paris. 

3  insontem'}  in  sortitem,  A. 


4  membrana']  carta,  W. 

5  necis]  nens,  A. 

6  Anglicis  et  aureis  litteris]    ele- 
ments Anglicis,  Malmesbur. 


CHRONICA  MAJORA. 


373 


(Not  in        martyrem  indicaret.    Habebatur  autem  inter  caetera  contentum  A.D.  821. 

Malmesb  )  {n  cbarta,    "  In  clenc    cu  becbe  Kenelm  cunebearn  litb  under 

"  tborne  bauedes   bereafed," 1    quod  Latine    sonat,    "In  clenc 

"  cu  becbe,"   id    est,    "In   pastura  vaccarum  Kenelmus   regis 

"  films  jacet  sub  spina,  capite  privatus."    Igitur,  ut  dictum  est, 

corpore   beati   martyris   regibus  Anglia3    mirabiliter    patefacto, 

Malmesb.    frequenti   coetu  clericorum    et  magnatum    puerile    corpus    de 

_Gest.  Pont,  spelunca  levatum   apud  "Wmcbelcumbam  vebebatur;    parricida 

095  '        vero    fernina,    clericorum    cantu    ac     laicorum    alacri    plausu 

propter  tanti  martyris  inventionem  commota,  e  fenestra  coena- 

culi,  in   quo    stabat,  caput    extulit,  et   forte   psalmum    "  Deus 

"  laudeni  meam  ne  tacueris"  decantabat;  quern  a  fine  nescio 

quo  praastigio  retrograde  dicens,  nitebatur  cantantium  laatitiam 

infirmare ;    cumque  ilia   a  fine  usque   ad  nunc  versum,  "  Hoc 

"  opus    eorum    qui   detrabunt   mibi   apud   Dominum,"    perve- 

nisset,  ambo  ejus  oculi  a  suis    sedibus   evulsi    continuo    super 

(Not  in        ipsam  quam  legebat  paginam  corruerunt.     Adbuc  autem  psal- 

Malmesb.)  terium  illud,  argento  fabrefactum  et  lapsorum  luminum  cruore2 

tabefactum,    bujus    correptionis    praabet   indicium.      De   bujus 

quoque  sancti  martyrio  quidam  sic  ait, 

In  clenc  sub  spina  jacet  in  convalle  bovina, 
Vertice  privatus,  Kenelmus  rege  creatus. 

Flor.  Wig.   Successit   autem   Sancto  Kenelmo  Ceolwlfus   patruus    suus    in  Ceolwulf 

regnum   Merciorum   duobus     annis,    licet3   in    brevi    a    regno  succeeds, 

privatus.  l?ut  is  s°ou 

deprived. 
Anno  Domini  dcccxxii.     Tellus  in  Saxonia  in  modum  aggeris  p-  121. 

spatio  unius  leugas,  multis  mirantibus,  intumuit.  Earth- 

quake in 
Saxony. 

Ceolivlfus  de  regno  Merciorum  expulsus  est. 

Anno  Domini  dcccxxiii.     Ceolwlfus  rex  de  regno  Merciorum  Beomwulf 

expulsus,  Bernulfum  babuit  successorem  quatuor 4  annis.  succeeds  in 

Mercia. 

De  abstinentia  cujusdam  puellce. 

Sigebert,  Anno  Domini  dcccxxiv.  Puella  quaedam  duodennis,  post  sacram  Miraculous 

col.  157.       diei  Pascboa  communionem,  prmrum  per  decern  menses5  pane,  abstinence. 


App. 
p.  638  c. 

Sigebert, 
col.  157. 


Flor.  Wig. 
p.  547  d. 


1  At  the  foot  of  the  page  Par.  has, 
"  En  clen  under  thorneat  ku 
"  beche  lith  Kenelmus  kunebern 
"  heued  bireued,"  and  the  two  lines 
as  above,  only  having  En  clen  for 
In  clenc. 


2  cruore']  cruorem,  A. 

3  licet .  .  .  privates']  Introduced 
by  the  compiler. 

4  quatuor  annis]    Introduce  I   by 
the  compiler. 

5  menses']  mensis,  A. 


374 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


A.D.  824.  ac  deinde  cibo  et  potu  per  triennium  abstinuit,  et  deinceps  ad  Sigebert, 
Pope  Eu-  communem  boininum  vitam  rediit.  Eugenius  sedit  Bomse.  coL  157- 
genius  II. 

Vincit  Egbertus. 

Battle  of  Anno  Domini  dcccxxv.  Egbertus,  rex  Occidentalium  Saxonum,  Hen.  Hunt. 
Ellandune  pugnavit  contra  Bernulfum,  regem  Merciorum,  apud  Hellen-lv-  P-733b. 
(Alhng-       (junam    partes    suas    hostiliter    petentem,    ubi,    maximo   gentis 

utrorumque  regum  peracto  exitio,  Egbertus  victor  funestus1  ad 

propria  remeavit. 


Beornwulf 
slain. 

SS.Mar- 

cellinus 

and  Peter. 

Ludecan. 

Pope 

Valentine. 


Ecgberht 

subdues 

Kent. 


Ecgberbt 
rules  from 
tbe  Hum- 
ber  to  tbe 
channel. 


De  translations  Mareellw/i  et  Petri  martyrum. 

Anno  Domini  dcccxxyi.  Bernulfus,  Merciorum  rex  preedic- 
tus,  ab  Orientalibus  Anglis  interfectus  est,  eo  quod  regnum 
illud  ut  suum  a  tempore  Offse  regis  invadere  et  sibi  vendicare 
temptaret.  Eodem  anno  corpora  sanctorum  Marcellini  et  Petri 
martyrum,  ab  urbe  Boma  sublata  et  in  Eranciam  translata, 
multis  ibidem  signis  claruerunt.  Ludecannus  regi  Bernulfo 
successit.     Eugenio  Papa?  successit  Valentinus. 

Egbertus  rex  in  maxima  'parte  Anglice  principatur. 

Anno  Domini  dcccxxvii.  Egbertus,  rex  Occidentalium  Saxo- 
num,  misit  ^Ethelwlfum  filium  suum  cum  Etbelstano,  Sirebur- 
nensi  episcopo,  et  consule  Wibardo  in  Cantiam  cum  multitu- 
dine  gravi  pugnatorum,  qui  regem  Baldredum  ultra  flvimen 
Tbamense  fugantes,  regnum  CantiaB  cum  Sutbsexia  Egberto 
regi  subdiderunt.  Hoc  etiam  anno  Orientales  Angli  regem 
Egbertum  in  patronum  et  dominum  susceperunt.  Egbertus 
denique  unus  ex  octo 2  regibus  fuit,  qui  totam  insulam  banc 
ab  Humbro  flumine  ad  australem  plagam  usque  ad  mare  Gal- 
licum  subjugatam  possedit. 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
i.  96, 
p.  132. 
Sigebert, 
col.  158. 
Hen.  Hunt, 
iv.  p.  733  c. 
Sigebert, 
col.  158. 


Flor.  Wig. 
p.  547  E. 
Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  106,107, 
p.  147. 

Flor.  Wig. 
p.  547  e. 
Id.  p.  548  b. 


Death  of 

Ludecan. 

Wiglaf 

expelled. 

Kingdom 

of  Essex 

reduced. 


Wilaplms  Egberto  succedii  interfecto  Ludecano. 

Anno  Domini  dcccxxviii.     Ludecano,  rege  Merciorum,  a  rege  Hen.  Hunt. 
Egberto  interfecto,  Wilafus  ei   successit   in  regnum,  qui  con-  iy-  P-  733  c. 
tinuo   a   rege  expulsus  Egberto   annis 3  tribus    exulavit.      Quo  Malmesb. 
etiam   tempore  idem  Egbertus  Switbedum,  regem  Orientalium  Gest-  Keg. 


Saxonum,  debellavit  et  a  regno  fugavit;  Switbedo  quoque  fu- 


p.  139. 


1  funestus']  funestis,  A. 

2  octo~]  toto,  A. 


3  annis  tribus  is    introduced  by 
the  compiler. 


CHKONICA  MAJORA. 


375 


Elor.  Wig.  gato,  regnxxm   illud   reges  West-SaxomTm  termerunt.      Eodem  A.D.  828. 
'      nd-       anno  in  "Wasconia  annona  de  caslo  pluit  frumento   similis,  sed  Wonderful 
grana  habuit  breviora   et  rotunda.       Hoc  etiam  anno  defuncto  p.in;         . 
Egberto,  Lindisfarnensi  episcopo,  Eardulfus  successit.  Lindis- 

farne. 


p.  637  c. 
Sigebert, 
col.  158. 
Flor.  Wig. 
a.  854, 
p.  551  b. 


Cum  rex  Egbertus  Northanhumbriam  sibi  subjugaverit. 


Hen.  Hunt.      Anno  Domini  dcccxxix.     Cum    rex  Occidentalium    Saxonum  Ecgberht 

iv.p.  733  d.  Egbertus  omnia  australia  Angliea  regna  obtinuisset,  exercitum  *°va4es 
,,-r      .  .„,„,.-,  ..,.,,  .  Northuni- 

(Notin 

Hunt.) 


grandem  in  Northanhumbriam  ducens,  provinciam  T  illam  gravi  brja  an(j 

depopulatione     contrivit,    regemque     Eandredum    statuit     sub  puts  the 

tributo.  king Ean- 

red  under 

tribute. 

Bex  Egebertus  Walenses  sibi  subjugavit. 


Anno  Domini  dcccxxx.     Rex  Egbertus  West-saxonum  poten-  Ecgberht 
tissimus,  exercitum.    ducens    in    Walliam   copiosum,    Walenses  reduces  the 
omnes  cum  regibus  suis  suae,  ditioni  spontanea  voluntate   sub-      e 
Hen.  Hunt,  jecit.2     Eodem  anno  West-Saxonum  rex  Egbertus  misericordia  Wiglaf, 
iv.  p.  733  d.  motus,  Wilafo,  regi  Merciorum,  concessit,  nt  regnum  simm  de  king  of 
eo  teneret  sub  tributo.  Mercia, 

made  tri- 
butary. 
Hcbc  ex  cronicis  Eusebii.3 


Sigebert, 
col.  159. 


Hoc  anno,  qui  est  annus  ab  initio  mundi  quadrimil-  End  of  the 
lesimus    septingentesimus    octogesimus   octavus,    finitur  *^ J r^ 
nonus  magnus  annus  ab  initio  mundi,  qui  est  annorum  world, 
quingentorum  triginta  duorum. 


Vit.  Pontif. 

Simeon, 
De  Arch. 
Ebor. 
p.  134 
(Hinde). 
Flor.  Wig. 
p.  548  £. 


Gregorius  Papa  creatus. 

Anno  Domini  dcccxxxi.     Gregorius  sedit  in  cathedra  Romana  Pope 
annis  sedecim.  Gregory 

Eodem4    anno    Wlsius,    Eboracensis    arcbiepiscopus,    naturae  »   Ivt, 
debitum  solvit,  et  Wimundus  successit.  0f  York ' 

Anno    Domini    dcccxxxii.     Defuncto   Wlfredo,    Cantuariensi  and  Can- 
arcbiepiscopo,  successit  Ceolnotbus,  et   anno   sequenti  pallium  terDur7- 
suscepit. 


1  provinciam  .  .  tributo']  This  is 
peculiar  to  the  compiler. 

2  This  is  fuller  than  any  other 
account  of  Ecgberht's  expedition 
into  Wales. 


3  This  is  inserted  at  the  foot  of 
the  page.     See  above,  p.  362,  n.3. 

4  The  year  is  peculiar  to  the 
compiler.  Simeon  has  prafato  rege 
(i.e.  Eanred)  regnante. 


876 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


A.U.  633. 


TJt  Dani  insulam  ovium  deprcedaverint. 


Anno    Domini   dcccxxxiii.     Exercitus    Danorum,    infidelium  Hen.  Hunt. 

piratarum,  postquam  apud  Dunemutbam  victi  et  fugati  fuerunt,  lv-  P-  '33d- 

Seapeiam,  id1  est,  ovium  insulam,  deprasdati  sunt;  applicuerunt 

enim  ibidem  pagani  illi  cum  navibus  xxxv.,  et  spoliata  insula  ilia 

and  "laud  at  navigaverunt  et   applicuerunt  in  loco  qui  Oarrum  nuncupatur, 

Char-  prsedis  2  ibidem  et  spoliis  vacantes,  nulli  sexui  pepercerunt. 

mouth. 


Irruption 
of  the 
Danes, 
■who  spoil 
Sheppey 


TJt   Dani   regem  Egbertum   de  prcelio  fugaverint,  multis   inter- 

fectis. 

Ecgberht  Anno  Domini  dcccxxxiv.  Eex  Egbertus,  ingenti  exercitu  Id.  p. 733d 
defeated  by  congregate,  contra  prgedictos  paganos  vexilla  direxit  et  arma ; 
e  anes.  ge(j  jjan^  pOS£  nimiam  bine  inde  illatam  stragem,  alea  belli 
prsevaluerunt ;  ceciderunt  itaque  inter  casteros  Herefridus 
"VVintoniensis  et  Sigelmus  3  Sireburnensis  episcopi,  cum  duci- 
bus  Duda  et  Osmundo.  Successit  autem  Herefrido  Eadmun 
dus  episcopus  et  Sigelmo  Etbelwoldus. 


Qualiter  Egbertus  rex  Danos  cum  Walensibus  in  fugam 
com/pulerit. 


Malmesb. 

Gest.  Pon- 

tif.  ii.  75, 

p.  160;  ii. 

80,  p.  177. 


The  Welsh      Anno  Domini  dcccxxxv.     Walenses   cum  Danis,  junctis  viri-  Hen.  Hunt. 

and  Danes  bus,  igne  et  ferro  regnum  Egberti  invadentes,  castella  ejus  et  1T-  P-"33  E- 

routed  by    rnunicipia  diruere  satagebant ;  quo    audito,  rex  Egbertus  cum 
Ec°"berlit  .  . 

exercitu  copioso    bostibus    occurrens  maximam    ex  obstantibus 

stragem    fecit,  et  tandem  Danos    cum    Walensibus    damnosam 

inire  fugam  coegit,  patriamque  ab  bostium  irruptione  liberavit. 


Bex  Egbertus  iterum  Danos  proelio  superavit. 

Anno  Domini  dcccxxxvi.    Idem 4  rex  Egbertus  novum  Dano-  Id. 
exerciturn     contritione    gravi    conterens    in 


Ecgberht 

again  vie  -    rum    adventantem 

tonous.        fugam  convertit. 


1  id  .  .  insulam']  Introduced  by 
the  compiler. 

2  prcedis  .  .  .  pepercerunt]  Intro- 
duced by  the  compiler. 

3  Sigelmus]  An  error  of  a  cen- 
tury, as  Sighelm  died  in  933.  Hen. 
Hunt.,  from  the  A.  S.  Chron.,  has 
Wigfert.  See  Petrie's  note,  p.  344a. 
The  names  of  the  sees  are  intro- 
duced by  the  compiler. 


4  This  mention  of  a  second  vic- 
tory of  Ecgberht  over  the  Danes  is 
evidently  from  the  compiler  mis- 
understanding Huntingdon,  -who 
says,  "  secunda  usus  fortuua."  The 
account  of  the  previous  year  is  in 
the  compiler's  own  language,  though 
Huntingdon  is  the  source. 


CHRONICA  MAJORA. 


Oi  i 


Gregorius  Pajpa  urhem,  auam  fundaverat,  Leoniam  appellavit.     A.D.  837. 

Sigebert,         Anno  Domini  dcccxxxvii.     Papa  Gregorius  nova?  urbis  fabri-  The  Leo- 
col.  159.  cam  nUper  consummatam    a  senietipso  "  Leoniam"  appellavit,  nine  city 
Malmesb.  qui  Leo   quartus   antea   fuerat   nuncupatus.     Eodem   anno   rex 
Gest  Reg.  Occidentalium    Saxonum   Egbertus,     expletis    in    regno    annis  j>-berti 

149'  triginta  septem  et  mensibus   septem,    ex  hoc   saeculo  transiens,  regis  West 

Id.  ii.  10S.  apud  Wintoniam  sepulturam  accepit ;  cui  succedens  iEthelwlfus  Saxonum. 
filins    ejus,    quern    quidam    Adulfum    appellant,    viginti     annis  -^Ethelwulf 

Cf.  Libell.  et  quinque  mensibus  imperavit.     Iste  Ethelwlfus  de  regina  sua  succee  _s- 

e  _  e8'  quatuor    filios    inclitos    generavit,    quorum    primus    dictus    est  ■, 


p.  207 


Eadbaldus,  secundus   Etbelbertus,    tertius  Ethelredus,  quartus 

^Elfredus,  qui    omnes  post   patrem    per   ordinem   regnaverunt. 

Quintum  habuit    filium    nomine   Etbelstanum,   non *    de   matri-  JEthelstan. 

Malmesb.     monio  generatum,  cui  pater  iEthelwlfus  omnia  regna,  quae  ejus 

Gesta  Keg.  genitor  Egbertus  potenter  adquisierat,  contulit,  Occidentalium 

'  15q'         Saxonum  solummodo  ipse  contentus  regno. 

Dani  venerunt  in  Angliam. 

Hen.  Hunt.      Anno  Domini  dcccxxxviii.     Applicuerunt   Dani  in  portu  Ha-  The  Danes 
v.  p.  736  r>.  monis  cum  navibus    triginta    tribus,  magna  comite    superbia  ;  Jf n^t 
Flor.  Wig.    quos  comes  Wlfwardus  pra3lio  commisso,  multis  ex  eis  milibus  t 
p.  o49  b.      interfectis,  turpiter  abire    coegit;  sed    non    multo    post  eodem  Their  de- 
anno,  idem  pagani  in  ostium  portus  appulsi,  patriam   depopu-  feat  and 
lari  contendunt.     Rumore  itaque  divulgato,  dux  iEthelhelmus,  i^turP" 
cum  Dorsetensibus    occurrens,  ipsos    diu    convertit  .  in  fugam,  j£t\,ei_ 
sed  -   tandem   inconsulte    viribus    utens,   dum 


mmis    cum   suis  helm. 


inordinate  processit,  ab  ipsis  interfectus  est. 


lib 
73 


pp. 

736. 


De  causa  Danicce  ajjlictionis . 

Hen.  Hunt.  Tunc  igitur  cum  ad  plagam  maximam  et  borribilem  per-  Cause  of 
Prolog,  ad  yemmus,  quae,  peccatis  exigentibus,  per  Danos  Angligenis  !ne  I^amsQ 
nationibus  illata  est,  libet  ejusdem  cladis  causam  ad  cautelam 
futurorurn  breviter  legentibus  intimare.  In  Anglorum  quidem 
ecclesia  primitiva  religio  clarissime  resplenduit,  ita  ut  reges 
et  reginae,  principes  ac  duces,  consules  et  barones,  ecclesiarum- 
que  rectores,  caelestis  regni  desiderio  succensi,  monacbatum, 
spontaneum  exilium,  vitam  solitariam,  ut  praamonstravimus, 
certatim   appetentes,   relictis  omnibus,  Dominum  sequerentur ; 


1  non  .  .  generaturri]  This  state- 
ment is  peculiar  to  the  compiler. 
There  is  possibly  a  confusion  with 


the  other  ^Ethelstan.    See  Malmesb. 
Gest.  Reg.  ii.  139,  p.  222. 

2  These  details  are  added  by  the 
compiler. 


378 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D.  838. 
p.  122. 

The 

Danish  in- 
vasions. 


Herebryht 
slain  at 
Rornney- 
Marsh. 
Kings  of 
Northum- 
hria. 

Ravages  of 
the  Danes. 


processu  vero  temporis  adeo  in  eis  omnis  virtus  emarcuit,  ut 
nullam  gentem '  proditione  vel  fraude  eis  consimilis  videretur, 
nee  erat  eis  invisum  aliquid  nisi  pietas  et  justitia,  nee  honori 
nisi  bella  plusquam  civilia2  et  sanguinis  effusio  innocentum. 
Misit  ergo  eis  Deus  omnipotens  gentes  paganas  et  crudelissi- 
mas,  velut  apum  examina,  quas  ne  quidem  sexui  muliebri  aut 
parvulorum  parcerent  setati,  Danos  scilicet  et  ISTorwegenses, 
Gothos  et  Suathedos,  "Wandalos  et  Fresos,  qui  ab  exordio 
regis  iEthelwlfi  supradicti  usque  ad  Normannoruin  adventum, 
per  annos  ferme  ducentos  triginta,  terram  banc  peccatricem 
a  mari  usque  ad  mare  et  ab  bomine  usque  ad  pecus  dele- 
verunt ;  siquidem  Angliam  crebro  et  undique  invadentes,  non 
earn  subjugare  ac  possidere,  sed  prasdari  et  perdere  satage- 
bant.  Qui  si  aliquando  vincerentur,  nihil  proficiebant  Angli, 
cum  alibi  classis  major  et  exercitus  ex  improviso  et  subito 
adveniret ;  nimirum  dummodo  reges  Anglorum  in  plagam 
regni  orientalem  contra  illos  tenderent  pugnaturi,  antequam 
turmis  appropinquassent  bostilibus,3  nuntius  advolabat  dicens, 
"  Quonam,  rex,  iter  sumis?4  Ecce  nunc  classis  paganorum 
"  innumerabilis,  ex  australi  parte  regni  littora  occupans,  urbes 
"  et  villas  prtedans,  ferro  quasque  sibi  obvia  et  incendio5 
"  conflagravit."  ISTec6  minus  ideo  rumor  bujusmodi  ab  oriente 
vel  occidente  aut  aquilone  superveniens,  omnem  indigenis 
spem  salutis  ademit ;  sicque  tot  malis  ac  rumoribus  sinistris 
reges  cum  subjectis  cordibus  dissecantes,  contra7  bostiles 
incursiones  dubium  certamen  inibant;  unde  contigit,  ut  quan- 
doque  [cives,  quandoque]  vincerentur  et  bostes. 

Anno  Domini  dcccxxxix.  Herebertus  comes  pugnavit  contra 
paganos  apud  Merswarum,  ubi,  Danis  vincentibus  et  suis 
bellatoribus  fugientibus,  idem  comes  occubuit. 

Anno  Domini  dcccxl.  Defuncto  rege  Nortbanbumbrorum 
Andredo,  Etbelredus  filius  ei  septem 8  annis  successit. 

Anno  Domini  dcccxli.  Paganorum  exercitus  per  orientales 
Anglise  partes,  id  est,  per  Cantiam  et  Est-Angliam,  bostiliter 
perrexit,  ubi  turbam  innumerabilem  interfecit.  Eodem  quoque 
tempore    Lindissre    regionem     idem    pagani    depopulati    sunt. 


Hen.  Hunt, 
v.  Prolog, 
p.  736. 


Id.  p.736A. 


Hen.  Hunt, 
v.  p.  736  d. 

Libell. 
de  Reg. 
Saxon, 
p.  211. 
Hen.  Hunt, 
v.  p.  736  d. 


1  nullam  gentem~\  Sic,  the  com- 
piler having  altered  Huntingdon's 
sibi  parent  esse  permitterent  in  the 
next  line  to  eis  consimilis  videretur, 
and  omitting  to  alter  the  subject  of 
the  sentence. 

2  Lucan,  i.  1.  This  clause  is  in- 
troduced by  the  compiler. 

3  hostilibus~\  hostibus,  A. 


4  sumis~]  fumis,  A.    W.  had  sum- 
mis,  but  is  altered  to  sumitis. 

5  incendio~\  in  vendio,  A. 

6  Nee  .  .  ademit]  Introduced  by 
the  compiler. 

7  contra  .  .  hostes]   This   is  due 
to  the  compiler. 

8  The  Libellus  de  Reg.  Saxon., 
p.  211,  says  "ix.  annis." 


CHRONICA  MAJORA. 


379 


Sigebert,      Eodem  anno,  mortuo  Lodowico  pio1  rege  Francorum  et  patricio  A.D.  841. 
col.  160.       Romanorum,  Lotarius  successit  annis  qnindecim.  Lothairel. 

Hen.  Hunt.      Anno  Domini    dcccxlit.     Exercitus    Danoruni    nefandissimiis  Ravages  of 
v.  p.  736  e.  terram  Anglias   profundius   ingredientes,  circa  Doroberniam  et tne  Danes. 

Refecestriam  ac  Londoniarum  civitatem  multitudinem  hominum 

maximam  utriusque  sexus  peremerunt. 


Lotliarius  hostes  suos  afflixit. 

Sigebert,         Anno   Domini    dcccxliii.2      Lotliarius,     rex     Francorum     et  Conspiracy 
col.  160.      imperator     Eomanorum,     in     Saxoniam     pergens,     libertorum in  Saxony 
conspirationem,    dominos    suos    opprimere    volentium,    fortiter  j-  .,  e.      ^ 
compescuit,  auctoribus  factionis  damnatis  sententia  capitali. 


Serqius  Papa  creatur.  ^ 

J  l  Pope  Ser- 

Vit.  Pontif.      Anno  Domini  dcccxliv.      Sergius,  qui  et  Pelagius,3  sedit  in  &ns  **■• 

Hen.  Hunt,  cathedra  Romana  annis  tribus.     Eodem  anno  rex  West-saxonum  -^Ethehmlf 

v.  p.  736  e.  Athelwlfus    apud   Carrum    contra    gentem    Danicam  pugnavit,    t  nhar 

sed  Dani  victoriam  sunt  adepti.  mouth. 

Eodem 4   anno  rex  Nortbanhumbrorum  JEtbelredus    a   regno  vEthelred 

fugatus    est,  cui    Readwlfus  successit  in  regnum ;    qui  confes-  °f  North- 

tim  diademate  insignitus,  cum  paganis  commisso  praslio  apud  im?, ^^^1^.ex" 

ipse    et    consul    Alfredus     ceciderunt    cum    parte  Readwulf 


Alvitbelea, 


Flor.  Wig 
p.  549  d. 


maxima  subditorurn,  et  tunc  iterum  Etbelredus  regnavit. 


Dani  magna  strage  ccesi  sunt. 


Anno  Domini  dcccxxv. 


but  reco- 
vers his 
kingdom. 


Dux   Eanulfus   cum  [Somersetensi-  The  Danes 

bus],  et   dux  Osricus  cum  Dorsetensibus   et  Alstano,  Sirebur-  defeated  at 

nensi   episcopo,    ad  Petberedesmute  contra  Danos    pugnantes,  0f  ^e 

maxima  ex  hostibus  strage  facta,  victoria  potiti  sunt.     Et  eodem  Parret. 

anno    defuncto     Egredo,    Lindisfarnensi    episcopo,    Eanburtus  Bishops  of 

successit.  g^8" 

Hen.  Hunt.       Anno  Domini    dcccxlvi.     iEthelstanus  episcopus 5    et    consul  r^e  j>anes 

v.  p.  737  b.  Alcberus,  apud  Sandwicum   contra   paganorum    invisum  exer-  defeated  at 

citum  prEelium  conserentes,  novem  puppes  maximas  occupantes,  Sandwich 

cseteras  compulerunt  in  fugam.  5  -^tnel- 

stan  and 

Ealhhere. 


1  pio  .  .  Romanorum]  Introduced 
hy  the  compiler. 

2  This  and  the  next  year  are  in- 
terchanged in  A.  Sigebert  has 
Ludowicus  for  Lotharius  .  .  Boma- 


3  qui  et  Pelagius]  Introduced  by 
the  compiler. 

4  This  is  peculiar  to  the  compiler. 

5  episcopus]    An   error    for   rex 
Cantice,  -which  Huntingdon  has. 


380 


MATTHjEI   PARISIENSIS 


A.D.  847.  Leo  Papa. 

Pope  Anno  Domini  dcccxxvii.     Leo  sedit  in  cathedra  Romana  annis  Vit.  Pontif. 

Leo  IV.       octo,  mensibus  tribus,  et  diebus  sex,  et  cessavit  sedes  mensibus 
Bishops  of  duobns.    Eodem  anno  defuncto  Eadberto,  Wigorniensi  episcopo,  Flor.  Wig. 
Alhunus  successit.  P-  549  D> 


Worcester. 


Osberht 
king  of 
Northum- 
berland. 
Eclipse1: 


Birth  of 
Alfred  at 
Wantage. 


Origin  of 
Oslac. 


Death  of 
S.  Wistan. 


Miracles  at 
his  tomb. 


Defeat  of 
the  Franks 
by  the  Bo- 
hemians. 


De  eclipsi  solis. 

Anno  Domini  dcccxlviii.  Ethelredo,1  rege  Northanhum- 
brorum,  interfecto,  Osbertus  successit  pro  eo  annis  octodecim. 
Et  eodem  anno  facta  est  eclipsis  solis,  bora  diei  sexta,  ka- 
lendis  Octobris. 

Be  nativitate  Alfrecli  postea  regis. 

Anno  Domini  dcccxlix.  ISTatus  est  Ethelwlfo,  regi  Occiden- 
talium  Saxonum,  filius  in  provincia  Bercensi  in  villa  regia, 
quae  Wanetinge  appellatur,  quern 2  in  sacra  baptismatis  re- 
generatione  vocavit  ./Elfreduni ;  mater  vero  ejus  Osburga  dice- 
batur,  femina  satis  religiosa,  nobilis  genere  et  ingenio,  quae 
filia  erat  Allaci 3  famosi  pincernae  regis  iEthelwlfi.  Ortus  enim 
erat  ex  Gotbis  et  Jutbis  de  semine  duorum  fratrum,  Stufi 
scilicet  et  Wihtgari ;  hi  potestate  accepta  ab  avunculo  suo  rege  4 
West-saxonum  primo  Vectaa  insulae  et  Kenerico  consobrino 
eorum,  paucos  Britones,  quos  ejusdem  insulaa  accolas  inve- 
nerunt,  in  loco  qui  Wihtgaresburih,  id5  est  burgum  Wihtgari, 
dicitur,  jDeremerunt;  atque  deinceps  insulam  illam,  ut  supra- 
dictum  est,  occupatam  possederunt. 

Eodem  anno,  in  vigilia  Pentecostes,  Berthfertus  l^egis  Mer- 
ciorum  filius,  scilicet  Bertwlfi,  cognatum  suum  Sanctum 
Wistanum  injuste  peremit ;  erat  autem  nepos  duorum  regum 
de  regno  Merciorum.  Corpus  vero  defuncti  ad  monasterium 
tunc  temporis  famosissimum,  quod  Rependuna  dicebatur,  dela- 
tum,  in  mausoleo  avi  sui,  regis  Wilafi,  dicitur  tumulatum.  Sed 
illius  martyrio  caalestia  non  defuere  miracula  ;  nam  de  loco  ubi 
innocenter  occisus  est,  columna  lucis  usque  ad  caslum  porrecta 
omnibus  loci  illius  incolis  per  dies  triginta  stabat  conspicua. 

Anno  Domini  dcccl.  Franci  a  Boemannis  gravi  praalio 
macerantur ;  cui  bello  spiritus  malignus  se  prasfuisse  per  os  6 
cujusdam  arrejotitii  publice   protestatus  est,  et  per  se  suosque 


Flor.  Wig. 
p.  549  r>., 
from  Asser 
De  Regis 
Gestis 
Alfredi, 
p.  467. 


Id.  p. 550  b. 


Sigebert, 
col.  162. 


1  This  is  peculiar  to  the  compiler. 

2  quern  .  .  .  jElfreduni]  added  by 
the  compiler. 

3  Allaci]    Oslac,    Flor.,    Asser., 
Simeon. 

4  Cerdic. 


5  id  .  .  .  Wihtgari']  added  by  the 
compiler.  The  place  is  Carisbrooke. 
The  next  sentence  is  altered  from 
Florence  and  Asser. 

6  os]  hos,  A. 


CHRONICA  MAJORA.  381 

Sigebert,      socios,  spiritus  scilicet  superbiae  et  discordiee,  egisse,  ut  Fran-  A.D.  850. 

col.  162.      cigense  hostibus  terga  darent. 

Flor.  Wig.        Anno    Domini    DCCCLI.      Magnus    paganorum    acervus,    cum  The  Danes 

p.  550  c.      navibus    trecentis    quinquaginta  in  ostium  Tbamensis  fluminis  attack  Can- 
veniens,  Doroberniam,  id   est  Cantuariam,    depopulatus  est,  et  terbuiT  > 
regem  Merciorum  Bertulfum,  qui   contra  paganos  ad  pugnam 
venerat,   propulerunt   in    fugam.     Post    hoc    autem    audaciores 
effecti,  cum    omni    multitudine    sua  in  Sutbereia  convenerunt ;  in  Surrey; 
quod  a  rege  "West-saxonum  Ethelwlfo  cum  fuisset  compertum,  their  defeat 
magno  exercitu   congregato,  cum   filio  suo  Etbelbaldo   in  loco  at  Ockley 
qui  Acle    dicitur    conserto   praslio,  paganos    superavit,  eos   in-    ^  -^tnel- 
audita  cgede  maceravit. 

Be  morte  Bertulfi1  regis. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  Dccciu.     Merciorum  rex  Bertulfus  ab  bac  vita  Death  of 
App.,  transiens  Burbredum  viginti  duobus  annis  babuit  successorem.       ° Y    ~ 

j\      .    '      Hie,  anno  regni  sui  primo,  filiam  regis  Occidentalium  Saxonuin  ]3uriire(j 
'  Etherwlfi   uxorem    accipiens,    in   regno    confirmatus    est ;    cele-  His  mar- 
brataa    quoque   sunt  nuptiae  in  villa  regia,  [quae]  Cbippenbam  riage  with 
Simeon,       appellatur,  ubi  puella  Etbelswitam  reginee  nomen  promeruit.      P-  123- 
P.  675  B.  ^Ethels- 

wyth. 
De  quadam  muliere  sortilega,  et  ejus  miserabili  morte. 

Malmesb.  Circa  dies  istos  mulier  queedam  malefica  in  villa,  quas  Leo-end  of 
GestaRe-  Berkeleia  dicitur,  degens,  guise  amatrix  ac  petulantice,  flagitiis  the  witch  of 
•>04  'n  351  m0(iu:i:n  usque  in  senium  et  auguriis  non  ponens,  usque  ad  -Ijerteley. 
mortem  impudica  permansit.  Hasc  die  quadam  cum  sederet 
ad  prandium,  cornicula,  quam  pro  deliciis  pascebat,  nescio 
quid  garrire  coepit ;  quo  audito,  mulieris  cultellus  de  rnanu 
excidit,  simul  et  facies  pallescere  coepit,  et  emisso  rugitu, 
"  Hodie,"  inquit,  "  accipiam  grande  iucommodum,  bodieque 
"  ad  sulcum  ultimum  meum  pervenit  aratrum ; "  quo  dicto, 
nuntius  doloris  intravifc.  Mulier  vero  percunctata  ad  quid 
veniret,  "  Affero,"  inquit,  "  tibi  filii  tui  obitum  et  totius  fa- 
"  milia3  ejus  ex  subita  ruina  interitum."  Hoc  quoque  dolore 
mulier  permota,  lecto  protinus  decubuit  graviter  infirmata ; 
sentiensque  morbum  subrepere  ad  vitalia,  liberos  quos  babuit 
superstites,  monacbum  videlicet  et  monacbam,  per  epistolam 
invitavit.  Advenientes  autem  voce  singultieute  alloquitur : 
"  Ego,"  inquit,  "  0  pueri,  meo  miserabili  fato  dasmoniacis 
"  semper  artibus  inservivi ;  ego  vitiorum  omnium  sentina,  ego 


1  Bertulfi]  Bernulfi,  A. 


382 


MATTH^I  PARISIENSIS 


A.D.  852. 
Legend  of 
the  witch 
of  Berke- 
ley. 


Charles 
Martel 


"  illecebrarum  omnium  fui  magistra ;  erat  mihi  tamen  inter  Malmesh. 
"  baec  mala  spes  vestrae  religionis,  quae  meam  solidaret  ani-  Crest.  Reg. 
"mam  desperatam  ;  vos  expectabam  propugnatores  contra11'"  ' 
"  dasmones,  tutores  contra  saevissimos  bostes.  Nunc  igitur, 
"  quoniam  ad  finem  vitae  perveni,  rogo  vos  per  materna  ubera,1 
"  ut  mea  tempteris  allevare  tormenta;  insuite  me  defunctam 
"  corio  cervino,  ac  deinde  sarcofago  lapideo  supinate,  oper- 
"  culumque  ferro  et  plumbo  constringite,  ac  demum  lapidem 
"  tribus  catenis  ferreis  et  fortissimis  circumdantes,  clericos 
"  quinquaginta  psalmorum  cantores  et  tot  per  tres  dies  pres- 
"  byteros  missarum  celebratores  applicate,  qui  feroces  levigent 
"  adversariorum  incursus ;  ita  si  tribus  noctibus  secura  ja- 
"  cuero,  quarto  die  me  infodite  humo,"  Factumque  est  ut 
praeceperat  illis ;  sed  prob  dolor  !  nil  preces,  nil  lacrimae,  nil 
demum  valuere  catenae.  Primis  enim  duabus  noctibus,  cum 
cbori  psallentium  corpori  assistebant,  advenientes  daemones 
ostium  ecclesia3  confregerunt  ingenti  obice  clausum,  extremas- 
que  catenas  negotio  levi  diruperunt  ;"2  media  autem,  quae  fortior 
erat,  illibata  manebat.  Tertia  autem  nocte,  circa  galliciniuni, 
strepitu  bostium  adventantium  omne  monasterium  visum  est 
a  fundamento  moveri ;  unus  ergo  daemonum,  et  vultu  caeteris 
terribilior  et  statura  eminentior,  januas  ecclesiae  impetu  vio- 
lento  concussas  in  fragmenta  dejecit ;  diriguerunt  clerici  cum 
laicis  metu,  steterunt  omnium  capilli,  et  psalmorum  concentus 
defecit.  Daemon  ergo  gestu,  ut  videbatur,  arroganti  ad  sepul- 
chrum  accedens  et  nomen  mulieris  ineditum  ingeminans, 
surgere  imperavit;  qua  respondente,  quod  nequiret  pro  vin- 
culis ;  "  Jam  malo  tuo,"  inquit,  "  solveris."  Et  protinus  ca- 
tenam,  quae 3  caeterorum  ferociam  daemonum  deluserat,4  velut 
stuppeum  vinculum  rumpebat ;  operculum  etiam  sepulcbri  pede 
depellens,  mulierem  palam  omnibus  ab  ecclesia  extraxit,  ubi 
prae  foribus  niger  equus  superbe  binniens  videbatur  uncis 
ferreis  et  clavis  undique  confixus,5  super  quern  misera  mulier 
projecta  ab  oculis  assistentium  evanuit;  audiebantur  tamen 
clamores  per  quatuor  fere  miliaria  borribiles,  auxilium  postu- 
lates. Ista  itaque  quae  retuli  incredibilia  non  erunt,  si  legatur 
beati  Papae  Gregorii  dialogus,6  in  quo  refert,  bominem  in  ec- 
clesia sepultum  a  daemonibus  foras  ejectum  :  et  apud  Francos 
Karolus    Martellus    insignis    vir    fortitudinis,    qui    Saracenos, 


1  ubera]  uberna,  A. 

2  diruperunt]   dirumpnit,  A. 

3  qua]  quem,  A. 

4  deluserat]  decluserat,  A. 
6  co7ifia:us]  confixuiu,  A. 


6  S.  Greg.  Dialog,  iv.  53.  Be 
corpore  Valentini  ab  ecclesia  post 
mortem  projecto.  Opp.,  ed.  Migne, 
Hi.  col.  413. 


CHRONICA  MAJORA. 


383 


Malmesb.     Gallias    ingressos,    Hyspaniam    redire    compulit,    exactis    vitas  A.D.  852. 

Gest.  Reg.  sua3  diebus,  in  ecclesia  beati    Dionisii  legitur  fuisse    sepultus ;  torn  from 
sed    quia  patrimonia    cum    decimis    omnium  fere    ecclesiarum ms  tomb 
Gallias  pro    stipendio    commilitonum    suorum   mutilaverat,  mi-  si-r-t 
serabiliter  a  malignis  spiritibus  de  sepulcbro  corporaliter  avul- 
sus,  usque  in  bodiernum  diem  nusquam  comparuit. 


p.  354. 


Walenses  ah  Anglis  hello  vincuntur. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  dcccliii.     Bex  West-saxonum  Etbelwlfus  et  rex 
p.  550  e.     Merciorum   Bernredus  mediterraneos    Britones   bello   vicerunt 
et  suas  ditioni  summiserunt. 


Simeon, 
p.  675  c. 


Eanbertus  mortuus  est. 

Anno  Domini  dcccliv.  Defuncto  Wimundo,  Eboracensi 
arcbiepiscopo,  Wlferus  successit.  Eodem  anno  Eanbertus, 
Lindisfarnensis  antistes,  diem  clausit  extremum,  et  Eardulfus 
successit.1 


Expedition 
of  iEthel- 
wulf  and 
Burhred 
against  the 
Britons. 

Succession 
in  the  sees 
of  York 
and  Lindis- 
farne. 


Flor.  Wig. 
p.  551  b. 


Malmesb. 
Gesta 
Regum, 
ii.  114, 
p.  170. 


Ut  rex  Ethelwlfus  decimam  regni  sui  partem  Deo  et 
Sanctis  ejus  dederit. 

Eodern  anno  rex  magnificus  ^Etbelwlfus  decimam  regni  sui 
partem  [Deo]  et  beatas  Marias  et  omnibus  Sanctis2  contulit, 
liberam  ab  omnibus  servitiis  sascularibus,  exactionibus,  et  tri- 
butis  ;  quam  donationem  et  chartas  suas  confirmationem  bic 
ponere  libet,  ut  ipsius  devotio  omnibus  innotescat. 

"  Begnante  in  perpetuum  Domino  nostro  Jesu  Cbristo,  in 
"  nostris  temporibus  bellorum  incendia  et  direptiones  opum 
"  nostrarum  et  vastantium  crudelissimas  bostium  barbarorum 
"  paganarumque  gentium  multiplices  tribulationes,  amigentium 
"  usque  ad  internecionem  cernimus  tempora  incumbere  peri- 
"  culosa.  Quamobrem  ego  ^Etbelwlfus,  Occidentalium  rex 
"  Saxonum,  cum  consilio  episcoporum  ac  principum  meorum, 
"  consilium  salubre  atque  uniforme  remedium  affirmavi,  ut 
"  aliquam  portionem  terras3  meas  Deo  et  Sanctas  Marias  et 
"  omnibus  Sanctis  jure  perpetuo  possidendam  concedam,  de- 
"  cimam  scilicet  partem  terras  meas,3  ut  sit  tuta  muneribus  et 


Grant  of  a 
tithe  of  his 
kingdomby 
JEthelwulf. 


Charter  of 
^Ethelwulf. 


1  The  death  of  the  predecessors  of 
Wulfhere  and  Eardulf  are  introduced 
by  the  compiler. 

2  et  beatce  Maria  et  omnibus 
Sanctis]  This  is  introduced  by  the 
compiler,  as  also  the  rest  of  the 
paragraph. 

3  terra mea\    For    this 


Malmesbury  has,  "  terrarum  hsere- 
"  ditariam  antea  possidentibus  om- 
"  nibus  gradibus,  sive  famulis  et 
"  famulabus  Dei  Deo  servientibus, 
"  sive  laicis,  semper  decimam  man- 
"  sionem  ubi  minimum  sit,  tamen 
"  partem  decimam  in  libertatem 
"  perpetuam  perdonari  dijudicavi." 


384- 


MATTH^EI  parisiensis 


A.D.  854.  "  libera  ab  omnibus  servitiis  ssecularibus,  nee  non  regalibus 
Charter  of  "  tributis  majoribus  [efc  minoribus],  sive  taxationibus  quod 
jEthelwulf.  "  nos  wintereden1  appellamus  ;  sitque  omnium  rerum  libera 
"  pro  remissione  animarum  efc  peccatorum  meorum,  ad  servi- 
"  endum  soli  Deo,  sine  expeditione  efc  pontis  constructione  [et] 
"  arcis  munitione,  ut  eo  diligentius  pro  nobis  preces  ad  Deum 
"  sine  cessatione  fundant,  quo  eorum  servitutem  in  aliquo 
"  levigamus."  Placuit  aufcem  episcopis  ecclesise  Sireburnensis 
Alstano  efc  "Wintoniensis  Switbuno,  cum  suis  abbafcibus  et  Dei 
servis,  viris2  scilicet  efc  feminis  religiosis,3  quibus  supradicta 
collata  sunt  beneficia,  consilium  inire,  ut  omnes  fratres  et 
sorores  nostrse,4  omni  bebdomada  die  Mercurii,  boc  est  Wode- 
nesdai,  in  unaquaque  ecclesia  cantent  psalmos  quinquaginta, 
efc  unusquisque  presbyter  duas  missas,  unam  pro  rege  et 
aliam  pro  ducibus  ejus  in  bunc  donum  consentientibus,  pro 
salute  et  refrigerio  delictorum  suorum  ;  "  postquam  autem 
"  defunefci  fuerimus,  pro  rege  defuncto  singulariter  et  pro 
"  ducibus  communiter.  Et  boc  sit  firmiter  constitutum  omni- 
"  bus  diebus  Cbristianitatis,  sicut  libertas  constituta  est, 
"  quamdiu  fides  crescit  in  gente  Anglorum.  Scripta  est 
"  autem  bgec  donationis  cbarta  anno  Domini  dcccliv.,5  quarta 
"  indictione,  quinto  nonas  Novembris,  in  urbe  Wentana,  ante 
"  majus  altare  Beati  Petri  Apostoli." 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  114, 
p.  171. 


Journey  of 
^Ethehvulf 
with  Alfred 
to  Rome, 
p.  124. 
Alfred 
crowned 
by  Pope 
Leo  IV. 


Ut  rex  Ethelwlfus  Bomam  petierit. 

His  ita  gestis,  rex  magnificus  Occidentalium  Saxonum 
iEtbelwlfus,  cum  honore  maximo  Komam  provectus,6  duxit 
secum  Alfredum,  filium  suum  juniorem,  quern  ceteris  omni- 
bus plus  dilexit,  ut 7  a  Papa  Leone s  moribus  pariter  et  religione 
informaretur  ibidem.  Ubi  cum  anno  integro  rex  cum  filio 
demoratus  fuisset,  fecit  filium  suum  ibi  a  Papa  Leone 8  in 
regem  coronari,  atque  post  dies  paucos  ad  patriam  rediens 
duxit  Judetban,  Karoli  regis  Francorum  filiam,  secum  in  An- 


Flor.  Wig 

p.  551  B. 


Malmesb. 
G.R.ii.121, 
p.  178. 
Flor.  Wig. 
p.  551  c. 


1  wintereden]  Winteresdene,  W. 
This  should  be  ivitereden,  i.e.  A.  S. 
pite-hrsedenne,  a  course  of  punish- 
ment. See  Twysden's  Glossary  to 
the  X.  Scriptores,  v.  Wita. 

2  viris  ....  beneficing  Intro- 
duced by  the  compiler. 

3  religiosis]  religionis,  O.  W. 

4  nostrce~]  i.  e.  at  Malmesbury,  to 
which  monastery  .ZEthelwulf  gave 


several  charters.  See  Malmesb. 
Gesta  Pontificum,  v.  237,  p.  390, 
&c. 

5  DcccLir.~]  814  or  844,  the  MSS. 
of  Malmesbury.  See  Hardy's  note, 
p.  172. 

6  provectus~]  profectus,  O.  W. 

'  ut  .  .  .  ibidem]  Introduced  by 
the  compiler. 

8  Leone]  om.  W. 


CHRONICA   MAJORA. 


385 


Flor.  Wig.  gliain    sibi    matrimonio    copulatam  ;     sed    interea,    dum    rex  A.D.  854. 

p.  551  c.      moram   faceret    in    partibus    transmarinis,    exorta    est    contra  Marriage  of 

regem  praadictum  magnatum  quorundam  conspiratio,  ita  quod     .  *°e|W11" 

facta    conjuratione    ab   Ethelbaldo,  filio   regis    prirnogenito,  et  <jith 

Sireburnensi   episcopo  iElstano    cum    Eanwlfo,    Sumersetensis  Conspiracy 

pagi  cornite,  quod  a  Eoma  repatrians  nunquaru  reciperetur  in  against 

i  him. 

regnura. 

Causa 2    autem    bifaria    erat,    una,     quod    filium.    juniorem  Keasons  of 
Alfredurn,  quasi  aliis   a  sorte  regni  exclusis,  in  regem  Eom.Ee  *"?  con" 
fecerat  coronari  ;   alia,  quod   spretis   omnibus  Angliaa  mulieri-    p      y' 
bus,  filiam  regis  Francorum   alienigenam   sibi  per   conjugium 
copulavit.     Audierunt   praaterea   conjuratores    praadicti,    quod, 
contra  morem  et  statuta  regum  West-saxonum,  Judetban  Fran- 
corum  regis   filiam,  quani   nuper   desponsaverat,  reginam  ap- 
Id.p.55lE.  pellabat  et  in   mensa   ad  latus  suum    convivari  faciebat;   gens 
vero  "West-saxonum  non  permittit  reginam  juxta  regem  sedere, 
nee  etiam  reginam,  sed  regis  conjugem  nominare.     Haac  autem  Why  the 
infamia  ab  Eadburga  Offaa  regis    filia,    ejusdem  gentis  regina,  queen  of 

exorta    est,  ansa  virum   suum  Britbricurn    regem  veneno   per-  c  e      es.  " 

.  ,  ....  baxons  is 

didit,  et  juxta    regem   sedens,   omnes    regni   nobiles   accusare  not  styled 

solebat,    et    quos    accusare    non    potuit,    potu    eos   venenifero "  queen," 

necare  consuevit ;   itaque  pro  reginaa  maleficio,  sicut  superius  ^ut.  omv 

•  fcinff  s 

prolixe   tractatum   est,    omnes    conjuraverant,    quod   nunquam     ■*  % 

regem  super  se   regnare   permittereut,  qui  in  praedictis  culpa- 

bilis  inveniretur. 

Id. p. 55 Id.      Revertente   tandem    a   Eoma  Etbelwlfo    rege   pacifico,  praa-  Return  of 

dictus    Alius     ejus    Etbelbaldus,    cum    suis    complicibus    con-  -^Ethelwulf. 

ceptam    nequitiam    ad    effectual    perducere    attemptavit;    sed 

Deus  omnipotens   id  fieri   non   permisit;    nam   ne    forfce   plus- 

quam    civile    bellum3    inter  patrem    et    filium    convalesceret, 

ineffabili   regis    dementia    omnem    conspirationem4    nobilium 

et    episcoporum    cassavit,5     dividens     cum    filio    suo    regnum  The  king- 

West-saxonum,  antea   indivisum,  ita   ut   pars   regni  orientalis  ^°m 

in  sortem    filii    cederet,    et   occidentalis    patri   remaneret.     Et  divided 

cum  tota  regni  nobilitas  pro  rege  decertare  G  et  filium  a  jure  -with 


1  Sic,  the  sentence  (considerably 
altered  from  Florence)  being  un- 
finished. 

2  This  mention  of  Alfred's  coro- 
nation being  one  of  the  causes  of  the 
conspiracy  is  peculiar  to  the  compiler. 

3  plusquam  civile  helium  (Lucan, 
i.  1 )  comes  from  Malmesbury,  Gesta 
Regum,  ii.  113,  p.  169,  Florence  and 


Asser  having  irremedicabile  Saxonice 
periculum. 

4  conspirationem~\  so  0. ;  conspira- 
tione,  A. ;  W.  had  conspirationem 
originally,  but  it  has  teen  altered  ; 
astipulatione,  Flor.  and  Asser. 

5  cassavW]  cessavit,  O.  W.  West. 

6  decertare']  decertaret,  O.  ;  de- 
certarent,  W. 

B   B 


386 


MATTHyEI   PARISIENSIS 


A.D.  854.  regni    depellere   vellent,    si    pater    id    fieri    permisisset,  ipse 1  Flor.  Wig. 
iEthelbald,  mentis   nobilitate    ab    avaritias    sese    vitio    excludens,    filii   sui  P- 551  E>1>- 
TOld      coDCupiscentiae   satisfecit,  sicque   ubi  pater  justo    Dei  judicio 
regnare  debuerat,  illic  filius  pertinax  et  iniquus  regnavit. 


civil  war. 


Pope  Be- 
nedict III. 

Edmund 
king  of 
the  East- 
Angles. 


Charles  the 
Bald. 


Ead/mundus  in  regem  consecratus  est. 

Anno  Domini  dccclv.     Leone  Papa  defuncto,  successit  ei  in  Vit.  Pontif. 
catbedra  Eomana  Benedictus   annis   duobus,  mensibus   sex,  et 
diebus    decern ;   cessavitque    sedes    diebus    quindecim.     Eodem  Flor.  Wig. 
anno  rex  Eadmnndus,  ex  prosapia  antiquorum  Saxonum  origi-  P-  o5~  E* 
nem   ducens,  provincial  Orientalium    Anglorum   culmen  regi-  Chron.Fani 
minis    suscepit,     anno    a  nativitate    sua    decimo     quarto,    die  S.  Neoti, 
Dominican  Nativitatis,  octavo   kalendas  Januarii.     Iste2  adole-  P*      .' 
scens  piissimus  ab  omnibus  regionis  illius  magnatibus  et  populis  njjron 
rex  electus,  et   ad   regimen3  multum   renitens    compulsus,4  ab  p_  g_  -$y 
Humberto,  Helmbamensi   episcopo,  in  villa  regia,  qua?   Bures  jd  p  153. 
mincupatnr,  munus  consecrationis  suscepit. 

Anno  Domini  dccclvi.  Defuncto  Lodowico   rege   Francorum 
et  patricio  Romanorum,  Karolus  annis  xii.  imperavit.5 


Bex  Adthelwlfus  diem  clausit  extremum. 

Death  of         Anno  Domini  dccclvii.    iEtbelwlfus,  West-saxonum  rex  paci-  Flor.  Wig. 

vEthelwulf.  ficus,  inter    alia  bona    praasentis  vita3    studia,  de    suo   transitu  P-  552  c- 
ad  viam  universitatis  cogitans,  ne  filii  ejus  post  obitum  suum 

Will  of        inter   se   disceptarent,  bsereditariam   scribere   epistolam  impe- 

iEthehvulf.  ravit}  in  qua  et  regni  inter  filios  Etbelbaldum  et  Etbelbertum, 
et  inter  filiam  6  et  propinquos  ac  regni  sui  nobiles  summam 
pecuniarum,  qua3  post  se  superesset,  divisionem  ordinabiliter 
mandare  litteris  procuravit.  Pro  utilitate  animaa  sua3  et  salute 
per  omne  regnum  suum  semper  in  decern  bidis  vel  mansioni- 
bus 7  pauperem  unum  indigenam  vel  peregrinum  cibo,  potu, 
et  operiraento,  successoribus  suis  usque  in  finem  saaculi  post  se 
pascere  prfficepit,  ita  tamen  ut  si  terra  ilia  pecoribus  abun- 
daret  et  ab  bominibus  coleretur.  Romaa  autem  singulis  annis 
trecentas  denariorum  mancusas  portari  prascepit,  qui  taliter 
dividerentur   ibidem,    centum    mancusas    scilicet    in    honorem 


1  ipse  .  .  .  satisfecit']  Introduced 
by  the  compiler. 

2  Iste  ....  compulsus']     Intro- 
duced by  the  compiler. 

3  regimen]  regnum,  O.  W. 

4  compulsus]  compulsis,  W. 


5  This  error  seems  to  be  from 
blundering  over  Malmesbury  ii. 
110,  p.  157. 

6  iEthelswyth. 

7  hidis  vel  mansionibus]  manenti- 
bus,  Flor.,  and  so  Asser. 


CHRONICA  MAJORA.  387 

Flor.  Wig.  Sancti   Petri   Apostolorum   principis    specialiter    ad   omcndum  A.D.  857. 

p.  55-  d.      oleum,  quo  implerentur  omnia  luminaria  ecclesias  Apostolica3  in  Gifts  of 

vespera  Paschee,  et  tantundem  in  gallicantu,  et  centum  ibidem  -^Ethelwulf 
mancusas  in  honorem  Sancti  Pauli  eisdem  de    causis,  centum      ■Kome' 
prasterea    mancusas    universali    Papas   praacepit l     exhiberi    ad 
suas  elemosinas  ampliandas. 

Hen.  Hunt.       Iste    autem    res    Deo    devotus  ante    obitum    Egberti  regis  iEthelwulf 

v.  p.  737  c.  patris    sui   Wentanas    urbis    fuerat    episcopus    ordinatus  ;    sed  once  bishop 
patre  defuncto,  licet  multum  repugnans,  rex  creatus  est,  cum  °,      m~ 
non    esset   alius  de  regio  genere  qui  regnare  debuisset.     Tan- 
dem cum  rex  iEthelwlfus    illustris  ~    regnum  West-Saxonum 
annis   xvii.  diligentissime   gubernasset,   viam   universse   carnis 
ingressus,  iEthelberto  filiorum    secundo    regnum    Cantiaa    cum  iEthel- 
Suthsexe  et  Eastsexe3    concessit;    et   filius  ejus  primogenitus,  berht  and 
iEthelbaldus,4    in5    West-Sexe  pro   patre    regnavit ;    rex   vero -^thelbald. 
-ZEthelwlfus  apud  Wintoniam  sepulturam   cum  honore  regio  in 

Flor.  Wig.  ecclesia  cathedrali  suscepit.    .IEthelbaldus  protinus  cum  fuisset  Incestuous 

p.  552  r>.     in    regem    promotus,    contra     Dei    prasceptum     et     Christiani  marriage 
nominis  dignitatem,  necnon  et  contra  omnium  paganorurn  mo-  ?  ,,      e " 
rem,  tliorum  patris  defuncti  ascendens,  Judethan  Karoli  regis 
Erancorum   filiam    in  matrimonio    ducens,  effraanis    duobus  ac 
dimidio    post    patrem   annis    Occidentalium  Saxonum  apicem fi 

Id.  MS.  A.,  crudeliter  gubernavit.      Eodem   anno,    defuncto    Cedda,  Here-  Bishops  of 

p.  5531.       fordensi  episcopo,  Albertus  successit.  Hereford. 

Vit.Pontif.      Anno  Domini  dccclviii.,  Benedicto  Papa   mortuo,  jSTicholaus  Pope 

sedit    in    cathedra    Eomana    annis    novem,    mensibus    duobus,  Nicholas  I  _ 

Flor.  Wig.  et  diebus  viginti.     Eodem  anno   iEthelwoldus,  Lichesfeldensis  Bishops  of 
kk^"'       episcopus,  obiit,  cui  Humbertus  successit.  Lichfield. 

Ethebaldus  rex  ad  pcenitentiam  rediit. 

Anno  Domini  dccclix.     Eex  West-Saxonum  iEthelbaldus,  ab  Penitence 

errore   supradicto   resipiscens,  dimissa  Judethan   noverca  sua,  ot  Jmhei- 
,i  n     i  .,,.        ,  -  bald,  who 

cujus    thorum   ioedaverat,    peracta    poenitentia,    tempore  '    quo  js  <iivorceci 

supervixit  regnum  cum  pace  et  justitia  temperavit.  from  Ju- 

dith. 


1  prcBcepit  .  .  ampliandas']  Intro- 
duced by  the  compiler. 

2  illustris]  om.  0.  W. 

3  et  Eastsexe]  om.  O.  W. 

4  Mthelbaldus]  Athewaldus,  O. ; 
Athelwaldus,  W. 

5  in]  pro,  W. 


6  apicem  crudeliter  gubernavit] 
regni  gubernacula  rexit,  Florence 
and  Asser. 

7  tempore]  tempus,  A.  This 
statement  of  .ZEthelbald's  divorce 
from  Judith  is  peculiar  to  the  com- 
piler. 

B   B   2 


388  MATTH^I   PAKISIENSIS 

A.D.  860.  Corpus  Innocentli  PapcB  in  Saxoniam  transfertur. 

Transla-  Anno  Domini  dccclx.     Dux  Saxonum  Leuculfus  corpus  beati  Sigebert, 

tion  of         Papa3  Innocentii  a  Roma  in  Saxoniam  transvexit.  c°b  164- 

Innocent  I. 

Ethehaldus  rex  obiit. 

Death  of         Anno    Domini    dccclxt.       Rex   "West-Saxonum    Ethelbaldus  Hen.  Hunt. 

iEthelbald.  anno  regni  sui  quinto  morte  est  immatura  praareptus,  et  apud  P-  737  d. 
Sireburnam  regio  schemate  sepultus.     Successit  ei  in  regnum 

.ZEthel-        frater    ejus    Ethelbertus,    qui    "West- Saxoniam,    Cantiam,    Es- 

berht.  sexiam,  et  Sutb-Sexiam  1  sub  suo  dominio  mancipavit.     In  die-  Flor.  Wig. 

Invasion  of  bus  autem   illius   magna    Danorum2    multitudo    per    oceanum  P- 553  a. 

the  Danes.  a(jVeniens  Wentam  civitatem  bostiliter  spoliavit ;  quibus  cum 
ingenti  praada  ad  naves  revertentibus,  comes  Hamtunensis 
Osricus  et  Berrucensis  comes  Ethulfus  illis  viriliter  occur- 
rentes,  multos  ex  eis  trucidabant,  caateris    per   fugarn    elapsis. 

Bishops  of  Eodem  anno  defuncto  Retbuno,  Legecestrensi  pontifice,  Aldre-  Id.  MS.  A., 

-Leicester.    (jug  jn  epiSCopatum  successit.  P-  5534- 

De  Sancto  Swithuno  episcopo. 

Death  of  S.      Anno  Domini  dccclxii.     Sanctus   Switbunus,  Wentanaa   civi-  Id.p.553B. 

Swithun.      tatis  episcopus,  migravit  ad  Dominum.     Hie  vir  sanctus,  dum  Malmesb. 

p.  125.         adbuc    vivens    multarum    esset  possessor   virtutum,    praacipue   .^sh  „°n~ 

Story  of  a    tamen  dementia  et  bumilitate  pollebat.      Contigit  autem  tern- p  \q\     ' 

miracle        pore  quodam  bunc   Dei    famulum    ad  pontem  urbis  Wentanaa 

spect  to  a     cum    °Perariis    forte    sedere,  ut  suaa  instantia  praasentiaa  desi- 

woman  and  diam  laborantium  provocaret ;  et  ecce  per  pontem  commeabat  in 

her  eggs,     urbem  femina   causa   commercii    ferens  ova,  ad  quam  prosili- 

entes  undique  operantes,  ut  mos  est  bominibus   illius  generis, 

et  accessu  petulanti  omnia  ad  unum  ova  confringunt ;  cumque 

factum  vituperabile,  muliere   conquerente,  ad  aures  pii  ponti- 

ficis  pervolasset,  et  illius  pauperculaa   feminaa   damnum  suspi- 

rasset,  motus  dementia  mentis,  signum  crucis  super  ova  con- 

fracta   faciens,    omnium    fracturam    consolidavit    ovorum.     De 

J™1'1'?     bumilitate  quoque    beati  viri   boc   memoria  dignum  est,  quod 

tbun  quotienscunque  novam  ecclesiaa  fabricam  dedicare  debebat,  eo, 

quamvis  iter  longum   esset,  non  equo  vel  vebiculo,    sed   pede 

impiger  contendebat ;  et  ne  id  ab  imperitis  ridiculo  baberetur, 

vel  a  superbis  pro  jactantiaa  vitio  notaretur,  visibus  bominum 

abductus,   nocturnus   viator    iter    facere    consuevit;    solitariae 

sanctitatis  amator,  nulla  pompa  bona  sua  prostituenda  putabat. 

1  et  Suth-Sexiam~\  om.  W.  |      2  Danorum]  paganorum,  Flor.  Wig. 


CHRONICA   MAJORA. 


389 


Malmesb.     Tandem  vero  vitte  prcesenti  valefacturus,  pontificali  districtione  A.D. 


Gest.  Pon 
tif.  ii.  75, 
p.  162. 


862. 


prtecepit  domesticis,  ut  extra  ecclesiam   cadaver  suum   huma 

rent,    ubi    et    pedibus    preetereuntium    et    stillicidiis    ex    alto 

rorantibus  foret  obnoxium. 

Successit    ei  in    episcopatum  Ealfertbus,1    in   rebus   ecclesi-  iElfrith, 

asticis    sumcienter   eruditus,  qui   vices    antecessoris  aliquanto  !*35.^0P  °^ 

WmcflGS" 
tempore  prudenter  exegit.  t 


Sigebert, 
col.  164. 


Dani  hyemaverunt  in  insula  Tanet. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  dccclxiii.      Pagani   byemaverunt  in  Tanet   in-  The  Danes 
p.  o53  b.      sulaj  firmumque  pacis  fcedus  cum  Oantuaritis  pepigerunt ;  sed  winter  in 

more  vulpino  de  nocte  erumpentes  ex  castris,  totam  orientalem     nanet- 

Cantite  plagam  depopulati   sunt,  et "  ad  naves   cum  spoliis  re- 

vertuntur. 
Id.  MS.  A.,      Anno  Domini   dccclxiv.      Humbertus    Licbesfeldensis    diem  Bishops  of 
p.  5536.       clausit  extremum,  cui  Kineferthus  in  prtesulatum  successit.       Lichfield. 
Anno  Domini  dcccxxv.     Corpora  Sanctorum  Eusebii  et  Pon-  Transla- 

tiani  dono  Nicbolai   Papas  ad  Gallias   translata  in  monasteriis  J,on  ?. 

voto  religiosorum  Sancto  Petro  collatis  bonorifice  tumulantur.  ancj  ponti_ 

anus. 

Bex  Etlielbertus  defunctus  est. 

Hen.  Hunt.      Anno  Domini  dccclxvi.    Defuncto  rege  West-Saxonum  iEtbel-  Death  of 
v.  p.  738  a.  berto,  frater  ejus   Ethelredus   regnavit    pro  eo  quinque   annis.  ^thel- 
Flor.  Wig.  Quo  etiam  tempore   magna  Danorum 3  classis  in  Angliam  ve-  t^..,  ',     , 
p.  553  c.      niens    in    regione    Orientalium   Auglorum    byemavit,    ubi    et  The  Danes 
maxima  pars  eorum,  qui  pedites  erant,  equestres  effecti  sunt,    in  East- 

Anglia. 

Adrianus  Papa.     Dani  ad  Eboracum  transeunt. 

Vit.  Pontif.      Anno  Domini   dccclxvii.      Papa   Adrianus    post   Nicbolaum  Pope 
Flor.  Wig.  sedit  in  catbedra  Eomana  annis  quatuor.     Eodem  anno  Dano-  Adrian  II. 
p.  553  c.      rum  nefandus  exercitus,  in  die  Omnium    Sanctorum,4    ab    Ori-  The  Danes 
entalibus  Anglis  ad  Eboraci    civitatem  migravit.      Quo   etiam  jy  t    . ' 
tempore  maxima  inter  Nortbanhumbros  discordia  excitata,  po-  ances  in 
pulus   regem   suum   legitimum  Osbertum  expellentes  a  regno,  Northum- 
tyrannum  quendam  Elle  nomine,  non  de  prosapia  regali  geni-  °na- 
turn,  super  regni  apicem  extulerunt;    sed  consilio   divino,  ad- 


1  The  successor  of  S.  Swithun  is 
mentioned  by  Florence  and  Malmes- 
bury,  but  this  notice  of  him  is  pecu- 
liar to  the  compiler. 


2  et revertuntur]  intro- 
duced by  the  compiler. 

;<  Danorum]  paganorum,  Flor. 

4  in  die  Omnium  Sanctorum]  An 
insertion  of  the  compiler. 


390 


MATTH^I  PARISIENSIS 


A.D.  867. 


Death  of 
Osbriht 
and  iElla. 


Northum- 
bria  laid 
■waste  by 
the  Danes. 
Ecgberht 
made  king 
by  the 
Danes. 


Death  of 
Eahlstan 
bishop  of 
Sherborne. 

His  power 
and  infiu- 


Marriage 
of  Alfred 
and  Ealh- 
swyth. 


venientibus  Danis,  Osbertus  et  Elle  pacem  fecerunt  inter  se 
pro  utilitate  communi ;  qui  deinde  junctis  viribus  copiosis 
urbem  adcunt  Eboracensem ;  quibus  adventantibus  pagani 
fugam  confestim  arripiunt,  infra  urbis  moenia  se  defendere 
decernentes,  quos  reges  Christian!  insequentes  et  acerrimum 
in  bostes  impetum  facientes,  urbis  moenia  subverterunt.1  Tan- 
dem ingressi  civitatem,  pugnam  contra  paganos  sibi  nimis 
damnosam  commiserunt ;  nam  in  ilia  pugna  ceciderunt  reges 
Osbertus  et  Elle,  et  cum  eis  octo  consules,  in 2  die  Palmarum, 
cum  turbarum  multitudine  copiosa.  Deinde  nefandissimi  vic- 
tores  Dani,  totam  ITortbanhumbrorum  provinciam  usque  ad 
ostium  Tynee  fluminis  depopulantes,  patriarn  sibi,  victis  hosti- 
bus,  subdiderunt.  Tunc  regibus  Nbrtbanhumbrorum  interfectis, 
Egbertus  quidam  genere  Anglicus,3  sub  Danorum  potestate 
regnum  adeptus,  illud  sex  annis  gubernavit. 

De  Alstano  Bireburnensi  episcopo, 

Eodem  anno  Alstanus,  Sireburnensis  antistes,  diem  clausit 
estremum;  qui  temporibus  regum  Occidentalium  Saxonum, 
Egberti  et  filii  ejus  Etbulfi,  magnaa  in  regno  potentise  et  in- 
gentis  consilii  fuit,  dum  prsedicto  regi  Egberto  Cantuaritas  et 
Anglos  Orientales  bellicis  laboribus  subjugavit.  Contra  Danos 
quoque,  qui  tunc  primo  insulam  infestabant,  regis  iEthel-wlfi 
segniciem. 4  exacuit,  ipse  ex  fisco  pecuniam  accipiens,  ipse  exer- 
citum  componens,  martiis 5  felix  eventibus,  contra  bostes  bella 
plurima  constanter  peregit.  Potentiam  quoque  ipsius  ex  hoc 
quilibet  cognoscere  poterit,  quod  regem  JEtbewlfum  a  Eoma 
revertentem  a  regno  arcuerit,  statuto  filio  ejus  Ethelbaldo  rege 
pro  eo,  donee  patrem  cum  filio  in  sortem  regni  regredi  pate- 
retur ;  reliquit  autem  ecclesiam  suam,  quam 6  annis  rexerat 
quinquaginta,  praedivitein  in  prsediis  undecunque  adquisitis ;  et 
cum  esset  cupiditate  preefervidus,  erat  tamen  liberalitate  praa- 
cipuus.     Sepultus  est  apud  Sireburnam  in  ecclesia  catbedrali.  Flor.  Wig. 

p.  553  e. 

Hex  Alfredus  tixorem  cluxit. 

Anno  Domini  dccclxviii.     Alfredus,   frater  Etbelredi  regis,  Id. p.  554  a. 
juvenis  admirandas  probitatis,  uxorem  duxit   de   regali  genere 
Merciorum,   filiam    scilicet   iElthredi,  comitis    Gainorum,    qui 


Flor.  Wig. 
p.  553  d. 


Simeon, 
Hist,  de 
Dunclm. 
ecclesia,  ii. 
6,  col.  14 
(Twys- 
den). 

Id. 

Histor.  re- 
capitulatio, 
p.  70  (ed. 
Hinde). 


Flor.  Wig. 
p.  553  e. 
Malmesb. 
Gest.  Pon- 
tif.  ii.  79, 
p,  175. 


1  subverterunt^  subvertunt,  W. 

2  in  die  Pahnaruni\  from  the  Hist, 
de  S.  Cuthberto.  (Hinde's  Symeon 
of  Durham,  p.  142.) 

3  genere  Anglicus']  Inserted  by 
the  compiler. 

4  segniciem]    W. ;   seniciem,    A., 


■whence  comes  savitiam,  the  reading 
of  some  of  the  MSS.  of  West. 

5  martiis  .  .  peregit]   Introduced 
by  the  compiler. 

6  quam   .    .    quinquaginta]    from 
Flor.  Wig.,  p.  553  e. 


CHRONICA  MAJORA.  391 

Flor.  Wig.  cognominabatur   Muchel,  quod    Latine   grandis    sonat.1     Mater  A.D.  868. 

p.  554  a.  vero  ejus  Eadburga  dicebatur,  de  nobili  genere  regum  pras- 
dictorum ;  puella 3  vero,  quam  desponsaverat,  Alswitha  dice- 
batur. Eodera  anno  saapedictus  Danorum  exercitus  Nbrtban-  The  Daues 
bumbros  deserens,3  Snotingeham.  adiit  et  ibidem  byeniavit.  ^  Notting- 
Snotingebam  autem  Britannice  Tinguobanc  dicitur,  Latine 
vero  domus  speluncarum.  Burbredus  quoque  rex  Merciorum, 
audito  eoruni  adventu,  nuntios  ad  regem  Occidentalium  Saxo- 
num  Etbelredum  [et]  ad  fratrem  ejus  Alfredum  direxit,  sup- 
pliciter  auxilium  postulantes,  quo  possent  Deo4  et  bominibus 
paganorum  invisum  exercitum  expuguare.  Qui  protinus  undi- 
que  immenso  exercitu  congregato,  Merciorum  regem5  adeunt, 
et  usque  ad  Snotingebam  bellum  quaarentes  unanimiter  perve- 
nerunt;  cumque  pagani,  arcis  tuitione  muniti,  preelium  con- 
serere  denegarent,  et  Cbristiani  muros  confringere  non  suffi- 
cerent,  pace  inter  Mercios  et  paganos  ad  tempus  composita, 
singuli  ad  propria  sunt  reversi.  Eodem  tempore  oratorium  Oratory  at 
Sancti  Andreas  Apostoli  Kemesie  ab  Alcwino,  Wigorneiisi  epi-  kerupsey. 

Id.  p.  553  e.  scopo,  constructum  et  dedicatum  est.      Tunc    com  eta   apparuit  Comet, 
manifeste. 

Exercitus  paganorum  apud  Eboracam  Memavit. 

Id.p.554B.      Anno  Domini  dccclxix.     PraDfatus    paganorum   exercitus,    ad  The  Danes 
Nortbanbumbros   denuo  transiens,    Eboracam  petiit  civitatem  3m^er  m 
et  ibidem  byemavit. 

Be  facto  admirando  Ebbce  abbatissce  sanctce. 

Anno  Domini    dccclxx.     Applicuerunt 6   in    Scotia   Danorum  The  Danes 
innumera  multitudo,  quorum  duces  fuerunt  BZinguar  et  BZubba,  m  Scot- 
diras  perversitatis  bomines  et  fortitudinis  inauditas;    qui  totius   an  ' 
fines   Anglias    in    exterminium    adducere    conantes,    pueros   et 
senes  quosque7  sibi  obvios  jugulabant,   matronasque   sanctimo- p.  126. 
niales    seu  virgines   ludibrio   tradendas   niandabant.     Cumque 
per  omnes   regnorum   fines   tanta  tyrannorum    immanitas    dis- 
seminata   fuisset,  Ebba,  sancta   Collingebamensis    coenobii    ab-  Heroism 
batissa,  metuens  ne  et  ipsa,  cui  sollicitudo   regiminis    et    cura  °f  Ebba 
pastoralis  commissa  fuerat,  cum  sibi  subjectis  virginibus  ludi-  /£■?!? 
brio  traderetur  paganorum,  ut8  pudicitiam  amitteret  virginalem,  ^j,^    b 


1  quod  .  .  sonat]  Not  in  Florence 
or  Asser.     Cf.  Sim.  Dun.  p.  677  d. 

2  puella  .  .  .  dicebatur]    Not    in 
Florence  or  Asser. 

3  deserens]  om.  W. 

4  Deo  .  .  .  invisum]    Introduced 
by  the  compiler. 


5  Merciorum  regem]  Merciam, 
Flor.  and  Asser. 

fi  This  is  peculiar  to  the  compiler. 

'   quosque]  quoque,  0.  W. 

s  ut]  altered  in  the  margin  with 
a  style  to  ne. 


392 


MATTH^I   PAMSIENSIS 


of  Ebba, 
abbess  of 
Colding- 
ham. 


A.D.  870.  convocatis  sororibus  in  capitulum  universis,  in  banc  vocem 
Heroism  prorupit  dicens,  "Advenerunt  nuper,"  inquit,  "ad  partes  nos- 
"  tras  pagani  nequissimi  efc  totius  humanitatis  ignari,  qui  loca 
"  regionis  hujus  singula  perlustrantes,  nee  sexui  muliebri  nee 
"  parvulorum  quidem  parcunt  astati,  ecclesias  et  personas  ec- 
"  clesiasticas  destruunt,  feminas  sanctimoniales  prostituunt, 
"  et  obvia  sibi  quaaque  conterendo  consumunt ;  itaque  si  con- 
"  siliis  meis  adquiescere  decreveritis,  spem  certain  de  cle- 
"  mentia  divina  concipio,  quod  et1  barbarorum  rabiem  effugere 
"  valebimus,  et  perpetuas  virginitatis  pudicitiam  custodire." 
Cui  cum  universa  virginum  congregatio  certis  promissionibus 
spopondisset,  sese  maternis  velle  in  omnibus  obtemperare 2 
pra3ceptis,  ilia  admiranda3  animositatis  abbatissa,  palam  cunctis 
sororibus  exemplum  castitatis  praabens,  non  solum3  sanctimo- 
nialibus  illis  proficuum,  verumetiam  omnibus  successuris  vir- 
ginibus  aeternaliter  amplectendum,  arrepta  novacula  nasum 
proprium  cum  labro  superiori  ad  dentes  usque  prascidens, 
horrendum4  de  se  spectaculum  astantibus  praabuit  universis. 
Quod  factum5  memorabile  cum  congregatio  tota  videns  admi- 
raretur,  simili  de  se  opere  a  singulis  perpetrato,  materna  sunt 
vestigia  insecutaa.  Et  bis  ita  gestis,  cum  mane  crastinum 
illuxisset,  supervenerunt  tyranni  nequissimi,  ut  feminas  sanctas 
et  Deo  devotas  ludibrio  traderent,  similiter  et  ipsum  monas- 
terium  spoliatum  ignibus  concremarent ;  sed  conspicientes  ab- 
batissam  illam  et  sorores  singulas  tarn  enormiter  mutilatas,  et 
in  suo  sanguine  a  planta  pedis  usque  ad  verticem  tabefactas, 
cum  festinatione  recesserunt  de  loco,  dum  nimis  longum  sibi 
videretur  vel  ibidem  etiam  per  breve  temporis  spatium  demo- 
rari ;  sed  hide  recedentes  duces  praadicti  praaceperunt  suis 
satellitibus  nefandis,  ut  injecto  igne  monasterium  cum  omni- 
bus officinis  et  ipsis  sanctimonialibus  concremarent.  Sicque 
executione  completa  a  ministris  iniquitatis,  sancta  abbatissa 
et  omnes  cum  ilia  virgines  sanctissime  ad  martyrii  gloriam 
pervenerunt. 

De  multorum  desolatione  ccenobiorum. 
Destruc-  Et6    bis   ita   gestis,    velificaverunt  infideles    nequissimi  per 

tion  of  mo.  maris  litus  sursum,  quaaque  sibi  obvia  igne  depopulantes  et 
?as  fries  ferro.  In  hac  quoque  persecutione  diabolica  destructa  refe- 
Danes.         runtur  nobilissima  monasteria  in   margine    maris   sita,    id   est 


1  et]  om.  W. 

2  obtemperare']   contemporare,  A. 

3  solum]  om.  W. 

4  A.  ins.  est. 

5  O.  W.  ins.  est. 

fi  This,  which  is  peculiar  to  the 


compiler,  has  been  used  by  the 
author  of  the  Vita  S.  Eadmundi, 
printed  by  Battely  from  the  Register 
of  Abbat  Curteys.  App.  ad  Antiq. 
S.  Edmundi  Burgi  (1745),  p.  119. 


CHRONICA  MAJORA. 


393 


Liudisfarnense  monachorum,  in  quo  sedes  tunc   erat  cathedra-  A.D.  870. 
lis,    quam   beatus   antistes   Cuthbertus  sacra  sui  corporis  pra>  Monas- 
sentia  decoravit ;  Tynemuense  sanctimonialium,  Gyrfense  mona-  tenes  de- 
chorum,  et  Weremuthense,  in  quibus   Beda   presbyter   legitur  the  DaneJ 
educatus ;    Strenesbalense    sanctimonialium,  quod  Hilda  abba- 
tissa  beatissima  fundavit  et  multas  in  eo  virgines  congregavit. 
Et  sic  nefandi  duces  per  pagum  Eboracensem  transitum    faci- 
entes,    ecclesias,    civitates,    et    villas    combusserunt,    homines 
cujuscunque  sexus  et  astatis  cum  spoliis   et  jumentis   funditus 
deleverunt;    deinde    sursum    per    flumen   Humbri    navigantes, 
consimili    ibidem    rabie    sseviebant,    indeque    progressi   cuncta 
ccenobia  in  paludibus  sita  monachorum  ac  virginum,  interfectis 
habitatoribus,  destruxerunt.    Horum  autem  nomina  coenobiorum 
sunt,   Crulandia,  Thornheia,    Eamesia,    Hamstede,    quod    nunc 
Bur  gum  Sancti  Petri  dicitur,  cum  insula  Helyensi  et  ccenobio 
olim   famosissimo   feminarum,    in    quo   dudum   sancta  virgo  et 
regina  Ethel  dreda  abbatissa?  officium   multis   annis  laudabiliter 
adimplevit. 

Be  causa  martyrii  Sancti  EadmuncU  regis  gloriosi. 

Tunc  '  ergo   quoniam   in   persecutione    ista  gloriosus  rex  et  Causes  of 
martyr  Eadmundus    gladiis   iniquorum  Hingar    et  Hubbaa  fra-  the  martyr- 
trum  interfectus  occubuit,  dignum  est  hoc  in  loco  referre  tanti  r,om     ^' 
causam    martyrii,    et    unde    duces    pra3dicti    occasionem  nacti 
fuerint   regem  piissimum  nece  adeo  crudelissima  condemnare. 
Erat  igitur  in  diebus  non  longe  praateritis    in  regno  Danorum  Story  of 
vir   quidam    de    stirpe    regia   illius    gentis  progenitus,  nomine  Regnar 
Lothebrocus  ;  hie,  cum  duos  filios,  Hinguar  scilicet  et  Hubbam,  Lodbrog. 
ex  uxore   genuisset,  quadam  die    cum   accipitre  solus    brevem 
naviculam  ingressus,  ut  in  insulis  maris  et  terras  vicinis  anates 
et    aviculas    alias    aucuparet,  subita   tempestate   suborta,  intra 
maris    latitudinem  raptus,    diebus   aliquot   cum    noctibus   hue 
illucque    dejectus    graviter    vexabatur ;    qui    tandem    plurima 
maris  pericula  perpessus,  in  Angliam  projectus  est,  et  in  pro-  His  land- 
vincia  Orientalium  Anglorum,  quaa  Norfolc  ab  incolis   dicitur,  inS  'n 
apud  Redham  villam  applicuit;  qui  forte  ab  hominibus  regionis  ■Nortoili  > 
cum    accipitre  solus    inventus,   regi  Est-Anglorum  Eadmundo 
pro  miraculo  pra3sentabatur,2    et  ab    ipso  rege  propter  elegan-  reception 
tissimam   corporis   formam    cum   honore    receptus,    aliquandiu  by  king 
in  curia  ejus  remansit;  et  quoniam  lingua  Danorum  Anglicanaa  Edmund ; 
loquela3  vicina  est,  Lothebrocus    regi  narrare  ccepit    quo    casu 
in  Angliam   projectus  fuisset.     Placuerunt 3  itaque  Lothebroco 


1  This  is  from  some  Vita  or  Passio 
S.  Eadmundi.  It  has  been  used 
by  Bromton,  col.  804  (Twysden). 


2  prasentabatur  ]     prscseutantur, 
O.W.  and  A.  which  has  been  altered. 

3  Placuerunt]   altered  to  Placuit 
in  A. 


394  MATTH^I  PARISIENSIS 

A.D.  870.  in  rege  Eadmundo  morum  plenitudo  et  militiae  disciplina l 
quamplurimuin,  similiter2  et  curialitas  astantium  ministrorum, 
quos  regalis  industria  in  omni  rerum  ornatu  et  schemate  ver- 
borum  pleniter  informavit.  Ad  hanc  qnoque  Lothebrocus 
morum  disciplinam  provocatus  rogabat  regem  propensius,  ut 
sibi  liceret  in  ejus  curia  demorari,  ut  regiis  posset  plenius 
instrui  disciplinis ;  cumque  res  Eadmundus  petitionem 3  ejus 
clementer  exaudisset,  junxit  se  Lothebrocus  venatori  regis 
nomine  Berno,  ut  artem  venatoriam,  in  qua  fuerat  eruditus  ad 
plenum,  cum  ipso  frequentaret ;  erat  enim  tarn  in  aucupatione 
quani  in  venatorio  exercitio  gratiosus,  unde  in  avibus  similiter4 
ac  bestiis  capiendis  pro  voto  sibi 5  omnia  succedebant ;  capiebat 
quicquid  volebat  et  mensam  regis  delicatissimis  ferculis  per- 
saepe  ditabat.  Et  cum  fuisset  a  rege,  prout  ejus  gentilitas 
permisit,  dilectus,  coepit  venator  regis  ei  graviter  invidere, 
pro  eo  quod  in  artibus  praadictis  ipsum  in  omnibus  superabat ; 
et  mortali    invidia  contra  Lotbebrocum  succensus,  quadam  die 

and  mur-     dum    venatum    pariter    irent,    furtivo    impetu    in    eum    facto, 

derby  ipsum  nequiter  interfecit  et  in  densitate  nemoris  interfectum 
abscondit;  quo  facto,  recessit  venator  nequissimus  et  canes 
cornicando  ad  se  vocavit.  ISTutriverat  autem  Lothebrocus  le- 
porarium  quendam  in  curia  regis  Eadmundi,  qui  ipsum,  ut 
fieri  solet,  multum  dilexit,  et,  venatore  cum  casteris  canibus 
recedente,  ille  solus  cum  corpore  domini  sui  remansit.  In 
crastino  quoque  cum  rex  sederet  ad  mensam  et  inter  casteros 
commilitones  Lothebrocum  non  vidisset,  quassivit  propensius  a 
ministris,  quid  de    illo  actum  fuisset;    cui  respondens  venator 

p.  127.  Bernus  dixit,  quod  die  hesterna,  cum  de  venatu  domum  red- 
iret,  ipse  remansit  in  silva  post  eum,  et  quod  eum  postea 
non  viderit,  profitetur ;  sed  vix  verba  compleverat,  et  ecce 
leporarius,  quern  nutriverat  Lothebrocus,  regiam  aulam6  in- 
gressus  omnibus  et  maxime  regi  adulante  cauda  applaudere 
satagebat;  quern  rex  cum  vidisset,  astantibus  dixit,  "Ecce," 
inquit,  "  canis  Lothebroci  adveniens  dominum  venientem  prse- 
"  venit;"  et  praa  gaudio  rex  canem  diligenter  pavit,  sperans 
per  eum  ejus  dominum  adventurum;  sed  secus  contigit  quani 
sperabat;  nam  ilico,  cum  leporarius  satiatus  fuisset,  reversus 
est  ad  dominum  suum  et  juxta  corpus  ejus  consuetas  excubias 
celebravit.  Qui  iterum  post  triduum,  fame  ilium  compellente, 
ad  mensam  regis   higressus  denuo  reficiendus,  rex  vehementer 


1  disciplina']  disciplinam,  A. 

2  similiter']  simul,  O.  W. 

3  petitionem]  petitioni,  W. 

4  similiter]  simul,  0.  W. 


3  sibi]  cui,  W. 

G  aulam]  Introduced  in  A.  above 
the  line  ;  not  in  W. 


CHRONICA  MAJORA.  395 

admirans  jussit  insequi  vestigia  canis   si  recederet  ab  aula,  et  A.D.  870. 
diligenter  quo  pergeret  explorare.     Factum  est  autein  a  minis-  Discovery 
tris  ut  eis  a  rege  fuerat  imperatum,  et  canem  recedentem  subse-  °f  his 
quentes  ad  Lotbebroci  corpus  exanime  sunt  perducti.     Cumque l    °  J' 
base  regi  declarata   fuissent,   perturbatus    est   vebementer,  et 
jussit  ut  corpus  sepulturaa  bonestius  traderetur. 


Ut,  depopulates  Est-Anglia,  strages  hominum  sit  secuia. 

Tunc   rex  Eadmundus,  diligenti    de   morte   Lotbebroci  facta  Punish- 

inquisitione,  Bernum  venatorem   de   opere  nefando  convicit,  et  nient  of 

jussit  a  militibus  de  curia  sua  adjudicari  ac  legis  peritis,  quid     erno* 

de  bomicida  foret  agendum;    at  omnes  in   boc  pariter  consen- 

serunt,  ut  venator  in  ilia  navicula,  in  qua   sa3pe  dictus  Lotbe- 

brocus    in   Angliam    applicuit,    poneretur,    et  in  medio   maris 

solus  sine  omni  instrumento  navali  dimissus,  probetur  si  ilium 

Deus    velit   a   periculo   liberare.     Itaque   venator,   juxta    quod 

sententiatum   fuerat,    in   profunditatem   maris    dismissus,  post 

dies  paucos  in  Daciam  est  prqjectus ;  qui  cum  a  portuum  cus-  His  land- 

todibus  inventus  fuisset,  cognoverunt  naviculam  Dani,  quod  in  ing  in 

ilia  dominus  illorum  Lotbebrocus  consueverat  aucupari,  et  per-     enmarJi ; 

duxerunt    eum   ad  Hinguar   et  Hubbam,  filios  Dani  in  Anglia 

interfecti,    viros    potentes    et   crudeles,  qui   continuo   adbibitis 

tortoribus  exegerunt  a  Berno,  quid    de   patre    suo,  qui    in  ilia 

navicula  ab  eis  fuerat'  subtractus,  actum  fuisset.     Bernus  quo-  and  accu- 

que  graviter   et   diu   diversis  amictus   tormentis,  finejens  men-  satl0n  of 
I     .  ta         -,.    .,  -,         ,  '        °    .       ,     .     S.Edmund 

dacium,    dixit,    quod   pater   eorum,    cum   casu   apphcuisset    m  t    jjjn_ 

Angliam,  a  rege  East-Anglorum  Eadmundo   inventus,  et   ipso  guar  and 

jubente    fuerat    interfectus ;     at    illi    prorumpentes    in    fletum  Hubba. 

amarissimum,  de   morte  patris    sui    inconsolabiliter  perturbati, 

juraverunt  per  omnipotentes  deos  suos,  quod  mortem  illam  non 

reliquerent  impunitam ;    Bernum    quoque    venatorem,    qui    in 

navicula  patris  sui  advenerat,  constituerunt  ductorem  suum,  ut 

se  in  regem  Eadmundum  vindicarent.     At  deinde,   congregato 

exercitu  copioso,  cum  viginti  milibus  armatorum  mare  ingressi 

versus  regionem  Orientalium  Anglorum  vela  direxerunt  et  arma, 

ut   se   in   regem  Eadmundum   de    morte  ilia  penitus  insontem 

ultum  irent ;    veruntamen  ventis  in  contrarium  classem  impel-  The  Danes 

lentibus,  in  Scotia  apud  Berewic  super  Tuedam  compulsi  sunt  ^nd  ** 

applicare,    ubi    prasscriptam    depopulationem    incboantes,    sa3-  ' 

Flor.  Wig.  viendo  ubique,  tandem   ad  Est-Angliam  pervenerunt,  et    apud  and  go  to 

p.  554  b.      yillarn,  quae  Tbedford-  dicitur,  castrametati,   quoscunque  inve-  Thetford. 


1  Cumque]  Cum,  0.;  Cum  ergo,  W.   |      2  Thedford]  Bedford,  W. 


396 


MATTH.EI  parisiensis 


A.D.  870.  nerunt  ibi  viros  ac  mulieres  in  ore  gladii  peremerunt.  De- 
Hinguar.  nique  cum  ibidem  tyrannus  Hinguar  iniquissimus  ex  multi- 
tudine  interfectorum  suam  aliquantulum  rabiem  exsaturasset, 
quosdam  plebeios  advocat,  quos  gladio  sue-  judicabat  indignos, 
atque  ubi  rex  eorum  tunc  temporis  vitam  duceret,  sollicitus 
investigat ;  fama  namque  ad  eum  pervenerat,  quod  piissimus 
rex  Eadmundus  viribus  et  armis  esset  strenuus  ac  in  omni 
corporis  dimensione  similiter '  et  proceritate  incomparabilis ; 
quocirca  festinabat  quos  circumquaque  reperit  neci  tradere, 
ne  multo  stipatus  militum  agmine  ad  patriaa  defensionem  suffi- 
S.  Edmund  cere  potuisset.  Morabatur 2  eo  tempore  gloriosus  rex  et  futurus 
,'1'-""  al  martyr  Eadmundus  in  villa  regia,  quaa  Heilesdun  dicebatur,  a 
qua  et  silva,  quaa  vicina  est,  eodem  nomine  appellatur,  ut 3  a 
vulgo  acceperat  praado  nequissimus ;  unde  accito  ad  se  dolose 
de  commilitonibus  uno,  eum  direxit  ad  regem,  mandans  ut 
cum  eo  thesauros  dividat  et  paternas  divitias,  sub  ipso  regna- 
turus ;  sed  nimis  fraudulenter  Hinguar  thesauros  exigebat, 
qui  clementissimi  regis  caput  potius  quam  pecunias  sitiebat. 
Miles  igitur,  cum  volatu  citissimo  ad  regem  Eadmundum 
pervenisset,  in  hunc  modum  ora  laxavit; 


Abbo  Flo- 
riacensis 
Vita  S. 
Eadmundi, 
cap.  C,  7 
(Migne's 
Patrologia, 
exxxix. 
col.  511). 


Hellesdon. 


Hingiiar's 
message  to 
Edmund, 


who  con- 
sults Hum- 
bert, bishop 
of  Elm- 
ham. 


Be  nuniio  Inguar  ad  regem  Eadmundum4  misso. 

"Dominus  meus    ubique    metuendus  Hinguar,  rex  Danorum  Id.  cap.  7, 

"  invictissimus,   ad   hanc  patriam   hyematurus  advenit ;    cujus  8- 

"  potentias  si  aspernator  exstiteris,  et   vita   indignus  et  regno 

"  judicaberis."     Et   sic    omnia,  qua3   sibi   imposita  fuerant,  ut 

praadiximus,  cum5  regi  per   ordinem   retulisset,  piissimus  rex 

Eadmundus  alto  cordis  dolore  ingemuit,  et  advocato  Humberto, 

Helmbamensi   episcopo,6  consilium    quaesivit    ab    ipso    dicens, 

'  O  serve  Dei  vivi,  Humberte,  et  dimidium  animse  mea3,  ecce 

'  adventus  barbarorum   imminet   inimicorum,  qui  dulcem  pa- 

'  triam  cum  suis  habitatoribus  jam  pro  parte  desolatam,  quod 

'  residuum    est   a    nostrorum   memoria   successorum   funditus 

'  delere  conantur ;  sed  ecce,  me  occumbente,  utinam  subjectus 

'  mihi  populus  vivus    evadere  potuisset ;    nam  ego  pro  amore 

'  regni  temporalis,  vel  lucro  vitaa  praesentis,  non  me  subiciam 

'  tyranno    gentili,    cum    pro   gente    moriens    et   patria   miles 

'  possim  effici  et 7  signifer  Regis  aaterni." 


1  similiter']  simul,  0.  W. 

2  W.  ins.  aatem. 

3  ut]  et,  W. 

4  Eadmundum']  Eadmundo,  A. 

5  cum]  om.  W. 


6  advocato  .  .  .  episcopo]  accito 
uno  ex  suis  episcopis,  qui  ei  erat  a 
secretis,  Abbo. 

7  effici  et]  effieri,  W. ;  effieri,  0. 
West. 


CHRONICA   MAJORA. 


397 


Abbo, 
cap.  8, 
col.  512. 


Id.  cap.  9. 


Cui  antistes,  "  Quos  res,"  inquit,  "  rnihi  dilectissime,  optas  '   A.D.  870. 

patriae  superstates    habere,  nisi  fug33  pra3sidio  preecaveritis  ?  Advice  of 

Aderunt  confestim  proditores  nefandi,  qui  te  cum   tibi  sub-  c  ^  ei    .° 
,.  .  .    .  B.Jfidmund. 

jectis  auferre  de  medio  conabuntur.       At  rex  clementissimus, 

Hoc  est,"  inquit,  "  quod  votis  omnibus  antepono,  ne  super- 

sim  meis  fidelibus  et  carissimis   amicis,  quos  furtive  pirata 

perdidit  truculentus ;    et  quidem  suggeris,  ut  glorise  nostrse 

crimen  inferam,  qui  nunquam  militias  probra  bucusque  sus- 

tinui.     Est    quoque    mihi    super   hoc   arbiter   Eex   caalestis, 

quod  nullus  me   barbarorum  metus    a  caritate  Cbristi    sive 

vivum    seu   mortuum    separabit."     Tunc  conversus  ad  nun- 

tium  beatissimus 2  rex  Eadmundus,  qui  ab  Hinguar  impiissimo 

fuerat    destinatus,    "  Madefactus,"     inquit,    "  cruore    meorum 

mortis    supplicio    dignus    existeres  ;    sed  Cbristi   mei  exem- 

plum    imitatus,    si    ita    contigerit,    pro    ipso    libenter    mori 

minime  pertimesco ;  rediens  ergo  ad  dominum  tuum  festinus, 

mea  illi  responsa  perferto.     Tbesauros  quoque  nostros,  quos 

nobis  contulit   divina  providentia,  sive  divitias,  si    potenter 

surripias,  me  tamen  tuas  infidelitati  non  subicies ;  bonestum 

est  enim  perpetuam  defendere  libertatem  similiter3  fideique 

puritatem,  pro  quibus  etiam,  si  necesse  est,  occumbere  non 

inutile    reputamus.     Igitur,  ut   ccepit   tua   superba    feritas, 

post  famulos  regem  jugula,  quoniam  haac  videns  Eex  regum  p.  128. 

me  in  caslum  transferet  asternaliter  re°;naturum." 


De  prcelio  inter  regem  Eadmunclum  et  Inguar  commisso. 

Eecedente4  itaque  nuntio  truculento,  rex  Eadmundus  jussit  Battle  of 
commilitones  ad  arma  convolare,  asserens  dignum  pro  fide  Thetford. 
pariter  pugnare  et  patria,  ne  desertores  militias  se  esse  et 
populi  delatores  5  probarentur.  Igitur  ad  instantiam  Humberti 
episcopi  ac  nobilium  virorum  et  commilitonum  suorum  ani- 
matus  beatissimus  rex  Eadmundus,  cum  toto  exercitu  quern 
habere  potuit  audacter  processit  in  bostes,  et  non  longe  ab 
urbe,  quae  Tedford6  appellator,  contra  adversarios  sibi  in  ob- 
viam  venientes  grave  certamen  ac  nimis  utrobique  damnosum 
commisit.  Nempe  cum  a  mane  diei  usque  ad  vesperam  mutua 
se  nece  prostravissent,  et  pro  nimia  interfectorum  multitudine 
ac  sanguine  loca  certaminis  rubuissent,  pissimus  rex  Ead- 
mundus, non  solum  ex  strage  commilitonum  suorum  pro  patria 


1  optas']  Altered  in  A.  to  optatis. 

2  beatissimus]  verissimus,  W. 

3  similiter]  simul,  W. 

4  This  is  peculiar  to  the  compiler. 

5  et  populi  delatores]    de   populi 


et  latores,  A. ;    depopulatores,  W. 
West. 

6   Tedford]    Redford,   W.,    with 
Telford  in  the  margin. 


398  MATTH^I  PAEISIENSIS 

A.D.  870.  gente  et  fide  Jesu  Christi  decertantium,  quos  jam  martyrio 
coronatos  agnovit,  condolebat,  verum  etiam  pro  nece  barba- 
rorum  infideliurn  ad  inferni  baratrum  detrusorum  nimis  amare 
lugebat.  Recedentibus  itaque  primitus  de  loco  funeris  paganis, 
beatissimus  confessor  Christi,  rex  Eadmundus,  cum  reliquis 
commilitonurn  suorurn  qui  superstites  erant,  ad  Hailesdunam 
villam  regiam  profectus,  immutabiliter  statuit  in  animo  suo, 
se  nunquam  de  cgetero  contra  barbaros  pugnaturum ;    sed   hoc 

S.  Joh.  xi.  solummodo  dixit,  sibi  fore   necessarium,  ut  "  solus   moreretur 

50-  "  pro  populo  et  non  tota  gens  periret." 

De  passione  beati  Eadmundi  regis  et  ma/rtyris. 

Passion  of  Hinguar  igitur,  cum  de  strage  suis  illata  inconsolabiliter 
S.  Edmund,  anxiaretur,  venit  ad  eum  apud  Thedford  Hubba  frater  ejus, 
qui  jam  Merciam  totam  depopulaverat,  cum  decern  milibus 
armatorum,  et  sic  junctis  viribus,  ut  se  vindicarent  in  sanctum 
regem  Eadmundum,  castra  moventes,  ad  Hailesdune  villam, 
quo  rex  beatissimus  Eadmundus  tunc  erat,  celeriter  perve- 
nerunt.  Tunc  tyrannus  Hinguar  jussit  circumcingi  regem 
cum  turba,  ne  quidem  unus  ex  omnibus  elaberetur  vivus. 
Sanctissimus  itaque  rex  Eadmundus,  cum  se  ab  bostibus  un- 
dique  vallatum  cognosceret,  de  consilio  Hunberti,  Helmba- 
mensis  episcopi,  confugit  ad  ecclesiam,  ut  se  membrum  Christi 
ostenderet,  et,  armis  temporalibus  projectis,  caslestia  induit, 
humiliter  Patrem  et  Pilium  cum  Sancto  Spiritu  deprecans, 
ut  sibi  in  passione  constantiam  largirentur.  Igitur  a  minis- 
tris  iniquitatis  clementissimus  rex  Eadmundus  ab  ecclesia 
truculenter  extrahitur,1  loris  dirissimis  coarctatur,  et  sicut  Abbo, 
Christus  ante  Pilatum  president,  ita  ducitur  Eadmundus  ante  caP-  10» 
iniquum  ducem;  quo  jubente,  ad  arborem  quandam,  qua?  non 
multum  aberat,  religatus  diutissime  flagellatur,  multisque 
modis  illuditur.  Sed  invictus  athleta  Christi  Eadmundus  inter 
flagella  Christum  semper  invocando  tortores  suos  compulit  in 
furorem,  et  ad  ipsum  tunc  arcubus,  quasi  ad  signum,  ludendo, 
totum  corpus  ejus  telis  confodiunt  et  sagittis;  nee  erat  locus 
in  corpore  martyris  vacuus,  quo  novum  posset  imprimi  vul- 
nus ;  nam  sicut  hericius  in  cute  densis  armatur  spinis,  ita 
corpus  invicti  regis  spiculis  configitur  et  sagittis.  Cumque 
nee  sic2  Hinguar  carnifex  truculentus  sanctum  martyrem  Ead- 
mundum a  fide  Christi  et  confessione  Trinitatis  potuit  sepa- 
rare,  ut  suis  iniquis  persuasionibus  prasberet  assensum,  pro- 
tinus  lictori  mandat,  ut  ense  cruento  martyris  caput  preecidat; 

1  extrahitur]  om.  W.  |       2  stc]  hie,  A. 


CHRONICA   MAJORA. 


399 


col.  515. 


Abbo,  at  lictor  sanctum  de    stipite  truculenter  evulsum,  inter  verba 

Ca?'  k?a  orationis  et  confessionem 1  Christi  nominis,  unico  ictu  ipsum 
decapitando,  duodecimo  kalendas  Decembris,  gratissimum  Deo 
holocaustum  et2  igne  passionis  examinatum,  cum  palma  vic- 
Id.  cap.  11,  toria?  et  corona  justitia3  transmisit  ad  ca3lum.  Corpus  vero 
martyris  ministri  diaboli  capite  truncatum  reliquentes,  et  in 
silvam,  cui  Hailesdun  nomen  est,  asportantes,3  inter  densa 
veprium  frutecta  projecerunt;  adhuc  enim  laborabant  lanista3 
iniqui,  ne  a  Christianis,  quos  paucos  superstites  reliquerant, 
corpus  rnartyris  sepultura?,  ut  decebat,  cum  capite  traderetur. 
Didicerant  namque  Hinguar  et  Hubba,  piratas  nequissimi,  in 
silva  jam  dicta  olim  de  medio  sublatum  fuisse  Lothebrocum 
patrem  suum ;  unde  falsa  suggestione  Berni  venatoris,  beati 
regis  et  martyris  Eadmundi  talionem  reddere4  cupientes,  in 
silva  eadem  caput  ejus  ignominiose  projecerunt,  avibusque 
cseli  tradentes  et  bestiis  devorandum.  Passus  est  autem  cum 
sanctissimo  rege  Eadmundo  comes  ejus  individuus  Humbertus, 


A.D.  870. 
Passion  of 
S.Edmund. 


Simeon, 

Hist. 

Dunelm. 


Eccles.ii.  G,  Helmbamensis  antistes,  qui5  regent  eundem  in  regni  fastigium 


col.  14. 
(Not  in 
Simeon.) 


Flor.  Wig. 
p.  554  c. 


sublimaverat,  et  constantia  invicti  regis  ad  martyrium  anima- 
tus,  cum  ipso  est  regni  caalestis  possessor  effectus.  Sicque 
rege  beatissimo  ad  cselestia  translato,  pagani  nimium  gloriantes 
hyemaverunt  in  regione  ilia,  expulsis  paucis  indigenis,  qui 
superstites  cladi  prasdictas  fuerunt. 

Eodem  anno  Celnotbus,  Cantuariensis  arcbiepiscopus,  diem 
clausit  extremum,  cui  successit  Etbelredus,  vir  venerandus  et6 
in  rebus  divinis  sufficienter  eruditus. 


Humbert, 
bishop  of 
Elmham, 
also  mar- 
tyred. 


Archbps. 
of  Canter- 
bury. 


De  inventione  capitis  Sancti  Eadmundi. 

Cum    igitur    post    martyrium    beatissimi    regis    Eadmundi,  Arrival  of 
fratres  Hinguar   et  Hubba,  Deo  odibiles,  byemale   tempus   in  Guthrum, 
regione   Est-Anglorum,    prsedis    vacantes   et  rapinis,  jam  pro  t       ^f^' 
parte  expleverant,  venit  ibidem  ad  eos  Gytro  quidam  de  regi-  Hino-uar 
bus  Danorum    potentissimus,  ut  cum   prasdictis  fratribus   bye-  and  Hubba. 
maret.    Superveniente  itaque  tempore  vernali,  omnes  pagani  ab 
Est-Anglia  pariter   recesserunt;    quo   audito,  Christiani  unde- 


1  confessionem']  confessione,  A. 
W.  West. 

-  0.  W.  ins.  in. 

3  W.  ins.  et. 

4  talionem  reddere]  sepulture  ut 
dere,  A.,  the  eye  of  the  scribe 
having  been  caught  by  these  words 
four  lines  above. 


5  qui  .  .  .  sublimaverat]  This 
has  been  given  above,  p.  386.  The 
rest  of  the  paragraph  seems  due  to 
the  compiler. 

6  et  .  .  .  eruditus]  Inserted  by 
the  compiler. 


400 


MATTHjEI  paristensis 


of  the 
head  of  S. 
Edmund. 


A.D.  870.   c  unque    de    latibulis    erumpentes    summopere    satagebant,    ut  Abbo,  Vita 
caput  beati  regis  Eadmundi  inventum  reliquo  corpori  uniretur,  S.  Ead- 

Discovery    et  sepultura?  corpus  integrum  more  regio  traderetur.     Cumque  mun r ' 
omues    pari  affectu  ad   id   occurrereut    et    silvas    perlustrando  col.*515. 
caput  martyris   diligenter  quaarerent,  res    contigit  dictu  mira- 
bilis  et  sasculis  inaudita ;  nam  cum  caput  quasrendo  inter  silvas 
et  veprium  densitates,  socii  ad  socios  mutuis  clamoribus  patria 
lingua  "  Ubi  es  ?  ubi  es  P"  interrogarent,  caput  martyris  eadem 
lingua1  respondens  dixit,  "Her,  ber,  ber,"  quod  Latine  dicitur, 
"Hie,  bic,  bic;"  nee  cessavit   eadem   repetendo    clamare  quo- 
usque  singulos  ad  se  perduxit;    ubi  cum  capite   lupus,  ingens 
et  visu  borribilis,  repertus  est,  qui  caput  sacrum  inter  bracbia 
complectens   beato  martyri  excubias  impendebat.     Assumentes 
itaque  bomines  caput  intrepidi,  profusis  Deo  laudibus,  ad  suum 
corpus   detulerunt,    subsequente    lupo    illos    usque    ad    locum 
sepultura3 ;  tunc  caput  corpori  conjungentes  in  mausoleo  com- 
petenti    ilia    pariter    concluserunt,    quo    facto,    lupus    dilectas 
solitudinis    secreta   petivit.     Constructa    est    autem    in   eodem 
loco,  pauperrimo  opere,  a  fidelibus   ecclesiola,  ubi   postea,  per 
multa  annorum  curricula  corpus  sanctissimum  requievit.     Pas-  Chronicon 
sus    est    autem   beatissimus2   rex    et  martyr  Eadmundus  anno  Fani 
Domini  octingentesimo   septuagesimo,    anno    setatis    sua?  vice-      T^f*1' 
simo  nono,  regni  sui  vero  anno  decimo  sexto,  die  xii.  kalenda- 
rum3  Decembrium,  indictione    tertia,  luna    existente  vicesima 
secunda. 


p.  129. 


Transla- 
tion of  the 
body  of  S. 
Edmund 
from  Hox- 
ne  to  S. 
Edmunds- 
bury. 


Ut  corpus  Sancti  Eadmundi  inventum  fuerit  incorrujptum. 

Elapso  deinde  multorum  intervallo  annorum,  sedatis  penitus  Abbo 
bellorum  incendiis,  ccepit  fidelium  pietas  respirare,  qui  in  loco  cap.  13, 
ubi  corpus    martyris    requievit,  Hore4  nunc  ab    incolis  nuncu-  c°l-  516- 
pato,5  visis  creberrimis  miraculorum  signis,  in  villa  regia,  qua? 
lingua  Anglorum  Beodriceswortbe,  Latina  vero  Beodrici  curtis 
sive    babitatio,   nominatur,   basilicam   permaximam    construxe- 
runt,  et  ad  illam  sanctum  martyrem  in  magno  tripudio  trans- 
tulerunt.     Sed  mirum    dictu  contigit;    nam   cum   corpus  mar- Id.  cap.  14. 
tyris  pretiosissimum  ob  spatium  diuturni  temporis  putrefactum 
ab  omnibus  putaretur,  ita  integrum  repertum  est  et    illassum, 
ut  non  solum  caput  corpori   redintegratum    et   compaginatum, 
sed    omnino   nibil    in   eo  vulneris,  nibil   apparuerit    cicatricis. 
Sicque  Deo  dignus  martyr  Eadmundus,  viventi  simillimus,  ad 
locum   memoratum    est  translatus,6  apparente   in  collo  ejus  in 


1  Ubi  .  .  lingua]  om.  W. 

2  beatissimus]  verissimus,  W. 

3  kalendarum]  om.  W. 

4  Hore]  Iloxe,  W. 


5  nuncupate]  nuncupatur,  W. 
This  sentence  is  introduced  by  the 
compiler. 

6  translatus]  translatum,  A. 


CHRONICA   MAJORA.  401 

Abbo,         signnm  martyrii    per1  gyrum  quasi  filo  coccineo,  sieut   testari  A.D.  870. 

c.  14,  col.  solita  fuit  quasdam  beatse  recordationis  femina,  Oswen  vocata, 
qua?  ad  sacrum  rciartyris  sepulcbrum,  jejuniis  saape  vacans 2  et 
orationibus,  per  multa  anuorum  curricula,  revulso  beati  mar- 
tyris  mausoleo,  in  ccena  Dominica,  ejus  attondeudo  capillos  et 
ungues  praacidendo ;  qua?  omnia  diligenter  colligens  et  in  cap- 
sella  recondens,  super  altare  illius  ecclesiaa  ponere  consuevit, 
ubi  usque  in  hodiernum  diem  veneratione3  debita  conservantur. 

De  translations  Domnice  episcojpatus  usque  ad  Helmliam. 

Eodem  anno    obiit4  Weremundus,    Domniaa    episcopus,    post  The  see  of 
quern  translata   est   sedes    ilia   apud   Helmbam,  et  pro  duobus  Dunwich 
Malmes-       episcopis,    quorum    unus    sedem    babuit   apud   Domnoniani    et  t  -m    u 
bin-,  west,    alter   apud   Helmbam,   unus    est   ordinatus    episcopus,    nomine 

j'4g      '  Wilredus,  qui  in  eodem  loco  bos  babuit  successores,  Atbulfum,  Bishops  of 
150.  Alfricum,    Thodredum,    Etbelstanum,  Algarum,  Alwinum,  Al-  Elmham. 

fricum,  item  Alfricum,3  Stigandum,  Etbelmum,  Herstanum.5 

Tit  Danorum  exercitus  Est-Angliam  deserens  West-Saxoniam 
invaserit. 

Elor.  Wis.       Anno  Domini  dccclxxi.       Supradictus   paganorum   exercitus  The  Danes 
j>.  554  c.      Orientales  Anglos  deserens  et  regnum  Occidentalium  Saxonum  attack 

adiens,   venit    ad   villain    regiam,    quaa    Eadingum    dicitur,    ad    iea      & 
meridiem  Tbamensis   fluminis    sitam,  in  pago  videlicet  Berco- 
censi.      Post  quorum   adventum   die  tertia  duo  comites  eorum 
cum   multitudine  copiosa   armatorum  exierunt  ad  praadandum, 
aliis  interim  vallum  facientibus   inter  duo  fiumina,  Tbamisiam 
scilicet  et   Kenetam,  a   parte    dextra    ejusdem   villaa.      Quibus  and  are 
Atbulfus,  comes  Bercocensis,  cum  suis,7  in  loco  qui  Anglefeld,  defeated 
id  est  campus  Anglorum,  dicitur,  obviavit,  ubi  acriter  ex  utra-    ^.'1 
que  parte   pugnaverunt,   donee    comes    unus    paganorum    cum  Eno-iefield. 
majori    parte    sui    exercitus    deletus    reliquis    causam    praabuit 
fugiencli  ;   sicque  Cbristianis  victoria  potitis,  post  dies  quatuor 
Etbelredus   rex    et   frater  ejus   Alfredus,  exercitu   congregato, 
ad  Eadingum  venerunt,  caadendo  et   prosternendo    quoscunque 
ex  paganis  extra  arcem  invenerunt.     Tandem  pagani  ex  omni- 
bus portis  erumpentes  totis  viribus  praalium  commiserunt,  ubi 
diu    et    acriter   praaliantes    comitem  Atbulfum    peremerunt  et  Death  of 
Cbristianos  in  fugam  coegerunt ;  ex  quo  casu  Cbristiani  pluri-  -^Ethelwulf. 


1  per~\  om.  W. 

-  Sic ;  perhaps  vacavit  should  be 
read. 

3  veneratione]  venerationem,  A. 

4  This  mention   of  Weremund's 
death  has  been  inserted  at  random. 


5  item  Alfricum']  om.  W.  and  pro- 
bably 0. 

6  Herstanum']   i.e.  Herfastum. 
~>  A.  ins.  qui. 

C   C 


402 


MATTH.EI   PAEISIENSIS 


A.D.  871. 

Battle  of 
Ashdown. 


Battle  of 

Basing. 

Battle  of 

Merton. 

Death  of 

bishop 

Heahmund 

in  the 

battle. 

Bishop 

^thel- 

heage. 


mum  perturbati,  convenerunt  iterum  post  cpiatuor  dies  ad  Flor.  Wig. 
pugnam,  in  loco  qui  Essesdune,  id  est  mons  fraxini,  dicitur,  P-  554  e. 
cum  tota  fortitudine  quam  habere  potuerunt.  Sed  pagani  in 
duas  se  turmas  dividentes,  in  una  duos  reges  Bacscai l  et  Hal- 
dene,  in  altera  vero  omnes  consules  cum  suis  subditis  ordina- 
runt ;  quod  cernentes  Christiani  et  ipsi  se  similiter  in  duas 
acies  statuerunt,  unam 2  regi  Ethelredo  et  alteram  Alfredo  fratri 
suo  committentes.  Erat  autem  rex  Ethelredus  in  tentorio 
missam  audiens,  ubi  cum  saepius  a  suis  invitaretur  ad  certa- 
men,  constanter  afnrmavit  se  non  recessurum  priasquam  pres- 
byter missam  complevisset ;  qute  fides  Christiani  regis  multuni 
sibi  profuit  die  ilia.  Erat  autem  in  loco  certaminis  arbor  Id.  p.  555b. 
qusedarn  admodum  brevis,  circa  quam  hostiles  acies  cum  in- 
genti  strepitu  concurrerunt ;  cum  autem  diutius  animose  nimis 
hinc  inde  pugnaretur,  pagani  divino3  judicio  Christianorum 
impetum  ferre  non  valentes,  suorum  maxima  parte  interfecta, 
ignominiosam  arripuere  fugani ;  quo  in  loco  duo  reges  pagano- 
rum,  Bacscai  et  Haldene,4  multaque  cum  eis  milia  interempti, 
descenderunt  ad  inferos  ignibus  perpetuis  cruciandi.  Ex  al- 
tera vero 5  parte,  ubi  consules  fuerunt  et  duces,  contra  quos 
pugnabat  Alfredus  frater  regis,  ceciderunt  consules  Sidrac 
senex  et  Sidrac  juvenis,  Osbernus,  Frane,  et  Haroldus,  cum 
aliis  innumeris,  et  totus  paganorum  exercitus,  cum  nocte 
sequente  et  die  in  fugani  conversus,  per  totam  EssesduniaB 
planitieni  contritus  est  et  dispersus.  Convenerunt  iterum  post 
dies  quatuordecim  rex  Ethelredus  et  ejus  frater  Alfredus,  con- 
tra paganos  pugnaturi,  junctis  viribus  ad  Basingum ;  quibus 
diu  et  acriter  decertantibus,  pagani  victoriarn  sunt  adepti. 
Item  duobus  mensibus  evolutis,  rex  Ethelredus  et  frater  ejus 
Alfredus  apud  Merentonam  cum  nefandis  pugnantes  infideli- 
bus  diu  vicerunt,  et  paganos  in  fugani  compulerunt ;  sed  illis 
demum  revertentibus  contra  Christianos,  cum  victoria  recesse- 
runt.     In  hac  quoque  pugna  Hamundus,  Sireburnensis  praasul,  A.-S. 


rnartyrio   coronatus  est,  cui 6   successit    Ethelhegus    in   episcO' 
IDatum,  vir  in  rebus  ecclesiasticis  eruditus. 


Chi-on. 
a.  871. 


1  These  two  names  are  inserted 
from  the  A.-S.  Chron.  a.  871. 

2  unam  .  .  .  committentes]  In- 
serted by  the  compiler. 

3  divino']  oni.  W. 

4  This  is  a  blunder  due  to  the 
compiler.  Florence  and  Asser,  p. 
477  a,  have  "  alter  de  duobus  Pa- 
"  ganorum  regibus,"  mentioning 
soon  after  that  it  was  Bagsegc  who 
fell.     The  compiler  seems  to  have 


carelessly  misread  this,  and  inserted 
the  two  names  which  he  had  just 
before  taken  from  the  chronicle. 
Below  descenderimt  .  .  .  cruciandi 
is  an  insertion  by  the  compiler. 

5  vero]  om.  0.  W. 

6  cui  .  .  eruditus]  Introduced  by 
the  compiler.  Ethelhegus  is  men- 
tioned in  Florence's  and  Malmes- 
bury's  lists  of  the  bishops  of  Sher- 
borne. 


CHRONICA   MAJORA. 


403 


De  coronatione  et  genealogia  Alfredi  regis,  et  mentione  genealogies  A.D.  871. 
ao  eo  usque  acl  Adam. 

Flor.  Wig.       Eodein   anno   rex  Occidentalium    Saxonum  Ethelredus   nono  Death  of 
p.  555  d.      kalendas  Maii  diem  clausit  extremuni ;  quo  regio 1  more  apud  -S^thelred. 
Winburnain  sepulto,  Alfredus  frater  ejus,   qui3  prius  Romas  a  Succession 
Papa  Leone   coronam   susceperat  et   regiam  unctionem,  totius  °^  -Alfred. 
regni   illius    cum    gumma  omnium  accolarum  lsetitia  guberna- 
cula  suscepit.     Hujus  igitur  regis  genealogiani  veteres  ascen-  Genealogy 
Id.  p,549D.  dendo  texentes,  ad  Christum  usque  perduxerunt.     Erat  autem  0I>  Alfred, 
rex  Alfredus   iEtbelwlfi  magni  regis  Occidentalium  Saxonum 
filius,  qui  fuit  Egberti,   qui  fuit  Alcmundi,  qui  fuit  Eafse,  qui 
fuit    Eoppse,  qui   fuit   Ingild,  qui   fuit   frater   Inse ;    qui  anibo 
fuerunt   filii  Kenred,  qui  fuit   Ceolwald,  qui  fuit    Ciatb.Ee,  qui 
fuit    Ceaulin,    qui    fuit   Keneric,    qui    fuit     Creoddfe,    qui   fuit 
Certic;   iste  primus3  ex  Anglis  in  regno  Occidentalium  Saxo- 
num regnavit.    Certic  fuit  filius  Elesa,  qui  fuit  Gewisse  regmce,4 
de   qua  quidam    Britonum   generis    sibi    nobilitatem   usurpant. 
Gewisa   filia    fuit    Giwii,    qui   fuit  Wingii,   qui   fuit    Freawine, 
qui  fuit  Eretbegar,  qui  fuit   Broand,   qui   fuit  Beldai,  qui   fuit 
Galf.  Mon.  Woden ;    buic  veteres   quartam   feriarn   dedicaverunt,  quam  de 
iv.  10.         nomine  ejus  Wodenesdai,  id  est,  diem5  Wodenii,  nuncupabant. 
Sicut  sextain    feriaro,  scilicet,    Fridai,  a  Freadea  vel  a 
Frodos,  quod  est    spuma  maris,   unde  secundum  narra- 
Simeon,      tionem  poetarum    nata  est  Yenus  dea  amoris.      Woden 
p.  674  b.      f-Qifc  fjiins  Frethewold,  qui  fuit  Frelaf,  qui  fuit  Frethewlf,  qui 
fuit  Finn,  qui  fuit  Godulf,  qui   fuit  Greta ;°   bunc  veteres    olim 
gentiles  pro  deo  venerabantur,  cujus  Sedulius,  poeta  eximius, 
in  Pascbali  carmine  [i.  1-3]  mentionem  faciens,  ait;  p.  130. 

"  Cum  sua  gentiles  studeant  figmenta  poetee 
"  Grandisonis  pompare  modis  tragicoque  boatu, 
"  Ridiculove  Getce  seu  qualibet  arte  canendi." 
Geta  igitur  fuit  filius  Teatwa,  qui  fuit  Beau,  qui  fuit  Seldwa, 
qui  fuit  Seaf;  iste,  ut  ferunt,  in  quandam  insulam  GermaniEe, 


1  regio  more]  Introduced  by  the 
compiler. 

2  qui  .  .  .  unctionem]  Introduced 
by  the  compiler. 

3  iste  primus]  istis  priniis,  W. 
This  sentence  is  an  insertion,  pro- 
bably from  the  Peterborough  Chron. 
a.  519. 

4  regince]  An  interpolation  of  the 
compiler,  -who  has  turned  Gewis  or 
Gegwis   into   a  female.      For   the 


next  line,  Florence,  Asser,  and 
Simeon  have  "  a  quo  Eritones  totam 
"  illam  gentem  Ge-svis  nominant." 

5  diem]  die,  0.  W. 

c  At  the  foot  of  this  page  is  a  por- 
trait of  "  Alfredus  rex,"  holding  a 
scroll,  "  Primus  in  Anglia  regnavi 
"  solus,  scilicet  monarcha  ; "  and 
below,  "  Alfi'edus  primus  raonarcha 
"  Anglorum,  a  quo  incipit  genea- 
"  logia  orbiculata." 

c  c  2 


404 


MATTH2EI  PARISIENSIS 


of  Alfred. 


A.D.  871.  Scandelin1  nomine,  de  qua  Jordanus  Gothoruni  bistoriographus 
Genealogy  loquitur,  appulsus  in  navi  sine  remige  puerulus,  posito  ad 
caput  ejus  frunienti  manipulo,  quern 2  patria  lingua  seaf  dicinius, 
Gallica  vero  garbam,  dormiens  inventus  est,  hac  ergo  de  causa 
Seaf  appellatus  et  ab  hominibus  regionis  pro  niiraculo  exceptus, 
et  sedulo  est  nutritus;  qui  adulta  a?tate  regnavit  in  oppido, 
quod  tunc  Slaswic,  nunc  vero  Haithebi,  appellatur  ;  est  autem 
regio  ilia  Yetus  Auglia  nuncupata,  uude  Angii  in  Britanniam 
venerunt,  inter  Gothos  et  Saxones  constituta.  Seaf  quoque 
fuit  filius  Heremod,  qui  fait  Itermod,  qui  fuit  Hatbra,  qui  fait 
"\Yala,  qui  fuit  Bedwi.  qui  fuit  Sem,  qui  fuit  Noe,  qui  fuit 
Lantech,  qui  fait  Matussale,  qui  fuit  Enocb,  qui  fait  Jareth, 
qui  fuit  Malaleel,  qui  fuit  Cbainan,  qui  fuit  Enos,  qui  fuit  Setb, 
qui  fait  Adam,  qui 3  fuit  Dei. 


Malmesb. 
Gest.  Eeg. 
ii.  116, 
p.  173. 


Flor.  Wig. 
p.  550  a. 


De  annis  puerilibus  Alfredi  regis. 

Boyhood  Alfredus    igitur   in    amris    puerilibus    ingenti4    patris    sui  et  Id.  p.  555  e. 

of  Alfred,  matris  amore,  super  omnes  fratres  suos  et,  quod5  potissimum 
erat,  ab  omnibus  in  regno  multum  diligebatur,  unde  et  in 
regia  semper  curia  inseparabiliter  nutriebatur.  Erat  enim 
cunctis  fratribus  suis  forma  decentior,  vultu  serenior,  quocirca 
verbis  et  moribus  gratiosior  apparebat ;  veruntamen  parentum 
ac  magistrorum  suorum  incuria  usque  ad  annum  astatis  suas 
duodecimum  illiteratus  permansit.  Saxonica  tamen  poemata 
die  noctuque  sollers  auditor  et  recitator  docilis  memoriter  re- 
tinebat ;  in  arte  venatoria,  aucu|3atoria,6  inque  omnium  peritia 
et  felicitate  incomparabilis,  sicut  et  in  aliis  Dei  donis  fuit. 
Cum  vero  mater  ejus  die  quadam  sibi  et  fratribus  suis  quendam 
Saxonicum  metricas  artis  librum,  quern  manu  tenebat,  ostend- 
eret,  ait  illis,  "  Quis  vestrum  citius  discere  poterit  codicem 
"  istum,  dabo  ei  ilium."  Tunc  Alfredus  principalis  litteras 
libri  illius  pulcbritudine  illectus,  matri  respondit,  "  Yerene," 
inquit,  "  dabis  librum  illi  ex  nobis,  qui  citius  ilium  intelligere 
"  et  coram  te  poterit  recitare  ?"  Et  ilia,  "Dabo,"  inquit. 
Tunc  ille  librum  tollens  magistrum  adiit,  legit,  et  ad  matrem 
rediens  ilium  memoriter  recitavit.  Deinde  usu  assiduo  sine 
intermissione  psalmos  Daviticos  et  orationes  in  uno  libello 
conscriptos,  et  in  sinu  suo  gratia  devotionis  impositos,  insepa- 


1  i.e.  Scanzia  (Scandinavia).  Jor- 
nandes  de  rebus  Geticis.  cap.  iii.  p. 
610  (ed.  Grot.  Amst.  1655). 

-  quern  .  .  .  cjarbam']  Introduced 
by  the  compiler. 

3  qui  fuit  Dei~]  Introduced  by 
the  compiler. 


4  i?igenti]  ingentis,  0.  W. 

5  quod  potissimum   erat]    inmio, 
Flor. 

6  aucupatoria  is  not  in  Florence 
or  Asser. 


CHRONICA   MAJORA. 


405 


(Not  in 
Florence 
or  Asser.) 

Flor.  Wig. 
p.  556  B. 


rabiliter   circumducens,   assidue  ruminabat ;  audierat1  namque  A.D.  871. 

a  magistro  quod  rex  illiteratus  sit  asinus  coronatus ;   sed  cum 

in  flore  juventutis  constitutus,  cerueret  legem  in  memhris  suis  Rom,  vii. 

rejnignantem  legi  mentis  suce  et  ilium  duoentem  captivum  in  legem 

peccati,  seepissime  in  gallicantu  et  boris  rnatutinalibus  clam  de 

stratu  surgens,  ecclesias    et  sanctorum  reliquias   orandi  gratia 

visitabat,  ibique  diu  in  oratione  prostratus  Dei  misericordiam 

implorabat,   ut   mentem   ejus   in   amorem    sua3  dilectionis,   per 

aliquam  corporis  infirmitatem  quam  sustinere  posset,   corrobo- 

raretj  non  tameu  ita  ut  in  rebus  numanis  indignus  vel  inutilis 

appareret.      Cumque  brec  diutius   in   magna  mentis   devotione 

a  Domino  postulasset,  post  aliquantulum  temporis  interstitium, 

Dei    munere    fici   dolor  em   incurrit ;    in    quo   diu   et   aegre  per  Illness  of 

multos  laborans  annos,  de  vita  etiam  desperabat.  Alfred. 


Quomodo  rex  Alfredus  ab  una  cegritudine  curatus  in  aliam 
inc  iderit  grav  iorem. 
Id.  p.  556  c.      Quodam    vero    tempore,     cum    instinctu    divino    Cornubiam  He  is 
gratia  venandi  veniret  et  ad  ecclesiarn  quandam  orandi  causa  cured> 
divertisset,  in  qua  Sanctus  Gueriir  Sanctusque  Neothus  dege- 
bant,  diu  tacita  in  oratione  prostratus    Dei  clementiam  preca- 
batur,  quatinus    molestias    infestantis    incommodi   qualicunque 
innrmitate  leviori    permutaret,  ita  tamen    quod  ilia  in  corpore 
exterius  non  appareret,  ne  ab  hominibus  despectior  baberetur. 
Finita   quoque    oratione,    coeptum   iter   arripuit,  et   non   multo 
post  tempore,  ut  fuerat  deprecatus,  ab   illo  dolore  penitus  est 
absolutus  et  ad   perfectum    divina   largitate    curatus ;    sed   ilia  but  suffers 
infirmitate  remota,  alia  multo  molestior,  affectus  scilicet  nupti-  m  anotner 
arum,  ilium  invasit,  qui  a  vigesimo  setatis  suee  anno  usque  ad      •*' 
quadragesimum  quintum  ipsum  incessabiliter  fatigavit.     In  bac  His  family, 
quoque  temptationum  turbine  nati  sunt  ei  filii  et  filiaa  de  supra- 
dicta  regina  sua,  nomine  Alswitba,  qui  boc  ordine  generantur  ; 
primogenita  ejus  filia  Alfleda  dicebatur,  cjuos,  adveniente  matri- 
monii tempore,  Etbelredo,  Merciorum  comiti,  copulatur ;  deinde 
natus  est  filius  nomine  Eadwardus  eidem  regi,  qui2  post  patrem 
Anglia?  monarcbiam  gubernavit ;  tertio  loco  nata  est  [ei]  filia, 
vocabulo  Etbelgiva,  qua33  monasticas  disciplinaj  regulis  conse- 
crata   habitum    religionis    suscepit.      Alfredus,4   et    Edwardus, 
semper    in   curia   regis    educati,    psalmos    et    libros    Saxonicos 
studiose    discebant.3     Etbelwardus    omnibus   junior,    cum   aliis 


1  audierat  .  .  peccaW]  Introduced 
by  the  compiler. 

'-  qui  .  .  .  gubernavit']  Inserted 
by  the  compiler. 

3  qua~]  om.  W. 


4  A  blunder  for  vElfthryth,  a 
daughter. 

3  discebant]  docebant,  A.  O. 
West. ;  decebant,  W. 


406 


MATTH^I   PAKISIENSIS 


A.D.  871.  nobilibus  regionis,  litterali   scientiae   applicatus    est1  diligenti  Flor.  Wig. 
cura  parentis,  ut,  antequam   aptas 2  bumanis   rebus   et  artibus  p-  556  r>. 
vires  baberet,  liberalibus  studiis  traderetur. 


De  moribus  et  sapientia  magni  regis  Alfredi. 

Manners         Rex  denique  Alfredus  inter  bellorurn  discrimina  et  frequentia  Id.  p.  566  e. 

and  wisdom  prassentis  vitas  impedimenta,  inter  continuas  corporis  infirrni- 
tates  et  paganorurn  infestationes,  coepit  regni  negotia  disponere, 
omnem  venandi  artem  exercere,  aurifices  suos  et  artifices, 
falconarios,  accipitrarios  erudire ;  asdificia  supra  omnem  ante- 
cessorum  suorum  conatum,  venerabiliora  ac  nobiliora,  novo 
suo  ingenio  construere  satagebat ;  missam  cotidie  cum  boris 
diurnis  curabat  audire,  psalmos  et  orationes  amare,  elemosinas 
egentibus  dare.  Francigenas  quoque  et  alii  multi  ex  regionibus 
longe  posltis  sponte  sese  suo  dominio  subdiderunt,  eo  quod 
omnibus  esset  amabilis  et  affabilis,  jocundus,  et  in  rerum  dis- 
ciplina  perscrutator  incomparabilis  ;  advenas  omnes  et  pere- 
grinos,  nobiles  et  ignobiles,  sicut  propriarn  gentem,  juxta 
singulorum  dignitatem  bonorabat,  regebat,  et  pecuniis  simul 
et  possessionibus  ampliabat.  Comites  vero  et  barones  ac 
milites,  ministros  et  familiares,  adrnirabili  caritate  diligebat; 
filios  eorum,  qui  in  regio  nutriebantur  palatio,  non  minori 
quam  proprios  dilectione  amplectens,  moribus  informare, 
litteris  imbuere  non  [dejsinebat.3 

Et  base  de  moribus  ejus  dicta  sumciant. 


Battle  of 
Wilton. 


p.  131. 

The  Danes 
winter  in 
London, 
and  come 
to  terms 


Be  bellis  laboriosis  regis  Alfredi. 

Tunc 4  autem   laboriosa    regis   bella  expedire  cupientes,  boc 
primo    dicendum   est,    quod   expleto    mense,    ex    quo    regnare  Id. p.  557b. 
coepit,  in  monte  Wiltun    appellato,   qui   est  in  meridiana    ripa 
fluminis  G-uilon,  de  quo   provincia   ilia  Guiltosire  nuncupatur, 
cum  paitcis  et  nimis  ina?quali  numero  bellatorum  contra  paganos 
dimicavit.     Nam  anno  preeterito,  novem  attriti  prasliis  nobiles  Cf-  Hen. 
regionis   illius    in    australi   parte  Tbamensis  fluminis    fuerunt,     ™  ' 
exceptis  equitationibus  multis,  quas  proceres  cum  populis  sibi  -£\ov  ^yjo- 
subjectis  fecerant  necessitate  compulsi,  unde,  ipsis    nimis  de-  p.  557  c. 
bilitatis,    Dani   victoria    potiuntur ;      sed   post    banc    victoriam 
pagani  ad  urbem  Londoniarum  profecti   byemaverunt  ibidem,  Id. p.  558a. 


1  est]  et,  W. 

-  aptas]  optas,  A. 


3  0.  W.  have  also  sinebat. 

4  Tunc]  ]STunc}  0.  W. 


CHRONICA   MAJORA.  407 

Flor.  Wig.  cum  quibus  etiam  rex  Merciorum  Burhredus  amicabiliter  com-  A.D.  871. 
p.  558  a.     ponens  pecunia1  inducias  impetravit.2  -with 

Burhed. 

Herefridus,   Wigorniensis  episcopus,  libros  clialogorum 
transtulit  in  linguam  Anglicam. 

Simeon,  Anno  Domini  dccclxsii.      Gens  Nortbambumbrorum   regem  K.Eco-berht 

Hist,  recap,  sunm    Egbertum    et    arcbiepiscojoum   "Wlf  herum   expulerunt   a  and  abp. 

L  .'.  resrno :  qui3  expulsi  re°;em   Merciorum   Burbredum   petierunt,  Wmtiiere 
(Not  m  o       '    i  i  o  _  i  >  received  by 

Simeon.)  ct   ab   ipso  bonorifice  sunt  recepti.     Eodem    anno   Kinebertus,  Burhed 

Flor.  Wig.  Licbesfeldensis    episcopus,    diem    clausit    extremum,    cui   Tun-  Bisbops  of 

MS.  A.  bertus  successit.     Quo  etiam  anno  Alwino,  Wigornensi  episcopo,  Lichfield. 

t.i  nee'n      Herefridus    successit,    qui    septimo    idus    Junii   ab   Etbelredo,  ^e'-'etrl™> 
ld.p.55/r>.  .  .  .      .  *  .      .  .      bishop  of 

JDorobernensi     arcbiepiscopo,    rnunus    consecratioms    suscepit.  "Worcester 

Hie,  ad  petitionem  regis  Alfredi,  libros  dialogorum  beati  Papa?  Scholars 

Gregorii  in  linguam  Saxonicam  transtulit  eleganter.     Eundem  encouraged 

postea  episcopum  rex  Alfredus  et  Pleginiundum,  Cantuariensem  by  Alfred. 

arcbiepiscopum,  iEtbelstanum    Herefordensem    et  Werebertum 

Legecestrensem  antistites,4  viros  optime  literatos,  ad  se  vocans, 

multis   eos   donariis  bonoravit,  ut  eum    in  discenda  litterarum 

scientia  adjuvarent ;  legatos  praaterea  ad  Gallias  direxit  et  inde 

Sanctum  Grimbaldum,  sacerdotem    et    monacbum  ac  yirum  in 

disciplinis  ecclesiasticis  eruditum,  nee  non  et  Jobannem  pres- 

byterum    et   monacbum   bonis   moribus  adomaturn  ;  ex  ultimis 

etiam  Walanorum  finibus,  de   monasterio   Sancti  David,  Asse- 

rum  ad  suum  accivit  consortium,  ut  boruiu  omnium  sapientia  et 

doctrina  regis  desiderium  cresceret,  qui  et  in  brevi  ita  profece- 

runt,  quod  librorum  omnium  notitiam  baberet  perfectam. 

Paganorum  exercitus  Londonias   deserens  ad  JsForthanhumbriam 

transiit. 

Vit.Pontif.      Anno  Domini  dccclxxiii.     Jobannes  sedit  in  catbedra  Eomana  John  VIII. 

Simeon,       annis    decern    et    diebus    duobus.      Eodem    anno    saape    dictus  "°Pe* 

Hist,  recap,  paganorum    exercitus  Londonias    deserens  ad  iNortbanbunibros 

*'  '  perrexit,    qua   regione    bostiliter    perlustrata,    in    Lindesia,    in  The  Danes 

villa    qua3    Torkeseia    dicitur,    byemavit ;     cum    quibus    tunc  at  Torksey. 

Id.  p.  71.     Merciorum    gentes,    dato    munere,5    pacificatos    sunt.       Eodem  Death  of 

anno  rex  ISTortbanbumbrorum  Egbertus  diem  clausit  extremum,  Ecgberht 

of  North- 


umbria. 


1  amicabiliter   componens  pecunia 
is  peculiar  to  the  compiler. 

2  impetravit]  penetravit,  W. 

3  qui  .  .   .  recepti]   This  is  pecu- 
liar to  the  compiler. 


4  The  compiler  has  erroneously 
called  iEthelstan  and  Werebert  {i.e. 
Werwulf)  bishops,  and  invented 
sees  for  them. 

5  dato  munere']  Not  in  Simeon. 


40S 


MATTH^I   PAMSIENSIS 


A.D.  873.  et  Eicsi  successit  ei  in  regnum  tribus  annis.     Quo  utique  anno  Simeon, 

Succession  Wlfberus,  Eboracensis    arcbiepiscopus,  ad   sedem   suam  revo-  Hist  ■R^~ 

,„•    ■  x                                                                  cap.  p.  71. 

ofEicsig.  catus  est.                                                                                                         v  * 

Wulfhere  Eodein  anno  deposito  x  Aldredo,  Legecestrensi  antistite,  Ceol-  Flor.  Wig. 

Bishops  of  redus  successit. 

Leicester. 


MS.  A., 
p.  5582. 


Rex  Burliredus  liomam  profectus  obiit  ibidem. 


The  Danes 

winter  in 

Bepton. 

Expulsion 

of  Burned 

from  Mer- 

cia. 

His  death 

at  Rome. 

The  Danes 

reduce 

Mercia. 


Anno  Domini  dccclxxiv.  Nefandus  Danorum  exercitus  Lin-  Flor.  Wig. 
desiam  relinquens  Merciam  adiit,  et  in  villa,  qua3  Eependune  P-  ^58  A> 
dicitur,  byemavit.  Burbredum  quoque  regem  Merciorum 
anno  regni  sui  vicesimo  secundo  expulerunt  a  regno,  qui 
Eomam  post  dies  paucos  profectus  obiit  ibideni,  et  juxta 
scbolam  Anglorum  in  ecclesia  beatse  Marias  regio  more  sepul- 
turam  accepit.  Post  cujus  expulsionem  Dani  regnum  Mercio- 
rum  suo  dominio  subdiderunt ;  quod  tamen 2  cuidam  insipienti 
niinistro,  nomine  Ceolwlfo,  eo  pacto  custodiendum  tradiderunt, 
ut  quandocunque  vellent,  illud  sibi  pacifice  resignaret,  et  sub 
bac  conditione  obsidibus  datis,  fidelitatem  paganis  juravit. 


The  Danes 
leave  Eep- 
ton, and 
divide  into 
two  parts. 

The  hody 
of  S.  Cuth- 
hert  re- 
moved for 
safety  from 
Lindis- 
farne. 
The  Danes 
at  Cam- 
bridge. 
Their  fleet 
defeated 
by  Alfred. 


Corpus  Sancti  Gutliberti  cib  insula  Lindisfarnensi  remotum  est. 

Anno    Domini    ncccixxv.      Deo    invisus  paganorum    acervus  Id.  p.  558b. 
Eependunam  deserens,  nuper  multiplicatus,3  in  duas  se  turmas 
divisit,  cujus  pars  una  cum  rege  Haldene  Nortbanbumbrorum 
petens   regionem  juxta  flumen  Tyne  byemavit,  totamque   pro- 
vinciam  illam  suo   desiderio    subjecit;    Pictos    vero,  necnon  et 
Walenses,4  dirissimis  afflictionibus   fatigavit.     Tunc  Eardulfus,  Simeon, 
Lindisfarnensis    episcopus,    et    abbas    Eadredus,   corpus    beati  Hlst- 
Outbberti    pontificis    de    insula    Lindisfarnensi    tollentes,    per      -i™  ' 
septem5  annos  profugi  vagabantur.      Altera  autem  pars  exer-  Flor.  Wig. 
citus,  cum  Gytro,  Osketel,  et  Hamundo,  regibus  Danorum,  ad  p.  558  c. 
Grantebrege  se  conferens    byemavit   ibidem.      Eodem    anno  in 
restate    rex    Alfredus,    parato    navigio,    mare    conscendit,    ubi 
septem s  naves  nuper   adventatas    deprebendens,  unam  retinuit 
et  ceeteras  in  fus:am  convertit. 


1  deposito']   defuncto,  Flor.  Wig. 
-  tamen']  inde,  W. 

3  nuper  midtiplicatus]  Added  by 
the  compiler. 

4  Walenses]  Stratcluttenses,  Flor. 
and  Asser. 

5  septem]    So  the  Hist.  Eecapit. 


p.  71  (ed.  Hinde).  The  De  Gestis, 
however,  has  novem,  p.  681  (Petrie), 
54  (Hinde). 

c  septem]  sex,  Florence,  Asser, 
and  Simeon.  The  A.-S.  Chron.  and 
Huntingdon  have  septem. 


CHRONICA   MAJORA.  409 


De  treugis  inter  regem  Alfreclum  et  Danos  constitutis.  A.D.  876, 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  dccclxxvi.    Nefandus  infidelium  cuneus  :  noctn  Alfred 

p.  558  c.      Grantebrege  relinquens  ad "  regionem  West-Saxonum  venit   et  meets  the 

Warbani  castrum   occupatum   intravit.      Est   ibi   monasterium  w  Is  a 

•  •  -n  Warhani, 

sanctimoniahum  femmarum  inter  duo  flumma,  Frane  et  Trente, 

in  pago  Dorsetensi  situ  tutissimo  collocatum,  quod  non  nisi  ab 
occidente  contiguam  babet  terrain.      Cum  autem  rex  Alfredus 
adventum  eorum  cognovisset,  ilico  obviam  veniens    cum   ipsis 
disposuit    prasliari ;     at    pagani    bellum    conserere    metuentes  but  they 
elegerunt,  datis  obsidibus,  dilationem    quaarere,   quousque  for-  decline 
tiori   milite    stipati   aaquali    possent   lance    pondus    certaminis         e' 
sustinere ;   juraverunt  insuper,  quod  de   regno  West-Saxonum 
forent    continuo  recessuri ;    sed    more    solito    fallacia    utentes, 
dirupto    fcedere,    nocte    quadam    fartivum    facientes    impetum 
universos    regis    equites    peremerunt ;    quo  facto  ad   civitatem  and  go  to 
Exoniam. 3  diverterunt.    Tunc  rex  Alfredus,  exercitu  congregato,  Exeter, 
insecutus    est  eos;    sed,  quia    civitatem  jam   ingressi   fuerant, 
permisit   illos   ibidem   byeniare.      Eodem  anno    rex  Danorum 
Haldenius  ISTortbanbumbriam  occupans,  sibi  earn  suisque  minis- 
Simeon,       tris  distribuit,  illamque  ab  exercitu  suo  colere  fecit ;  tunc  rex  Death  of 
Hist.  Re-     ejusdem  provinciaa,  Ricsius,  tactus  dolore    cordis  intrinsecus,4  Kicsig> 
cap.  p.  71.   ^iem  clausit  extremum,  cui  successit  Egbertus.  Ecgberht. 


De  nova  Danorum  multijplicatione. 

Anno  Domini  bccclxxvii.     ISTefandus 5  paganorum  acervus,  in-  The  Danes 
stante  tempore   autumnali,   partim   in   Exonia6  resedit  et  pars  at  Exeter 
ejus   Merciam   praedatura 7  recessit ;    crescebat   insuper  diebus  ??    ™ 
singulis  perversorum  numerus,  adeo  quidem,  ut  si  triginta  ex 
eis  milia  una  die   necarentur,   alii   succedebant  numero  dupli- 
cato.     Tunc  rex  Alfredus  jussit  cyulas  et  galeias,  id  est  longas s  Alfred 
naves,  fabricari  per  regnum,  ut  navali  praalio  bostibus  adven-  oiulds 
tantibus  obviaret ;  impositisque  piratis  in  illis  vias  maris  cus-      l^s~ 


1  cuneus']     exercitus,     Florence,  I  is  partly  derived  from  Florence,  p. 
Asser,  and  Simeon.  j   559  a.     The  rest  is  due  to  the  com- 


2  ad  .  .  venit]  Introduced  by  the 
compiler. 

3  Exoniam]   Oxoniam,  A. 

4  tactus  .  .  intrinsecus]  This  is 
peculiar  to  the  compiler.  The  pre- 
vious portion  of  this  chapter  is  fuller 
than  Florence  and  Asser. 

5  The  beginning  of  this  chapter 


piler.  As  the  year  877  is  wanting 
in  the  older  MSS.  of  Asser,  the 
above  passage  has  been  inserted  in 
a  16th  century  MS.,  and  in  Parker's 
edition.     See  Petrie's  note,  p.  479c. 

6  Exonia]  Oxonia,  A. 

'  pradatura]  predaturam,  A. 

8  longas]  longa,  A. 


410 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


A.D. 877. 
Alfred 
besieges 
Exeter. 

p.  132. 


Defeat  of 
the  Danes 
at  Swan- 
age. 


todiendas  commisit.   Ipse  vero  Exoniam,1  ubi  pagani  byemabant, 
hostiliter    properans,    illis    inclusis,  civitatem   obsedit ;    nautis 
quoque    suis  mandavit,  ut   in   parte    freti  vitale    bostibus  sub- 
sidium    denegarent ;    cumque   nautae    ex   praecepto    regis    illuc 
summopere    properarent,    occurrernnt    cxx.    naves    arniatorum 
militum  oneratas,2  quae    omnes    in  auxilium  suorum  concivium 
advenerunt.     Quas  cum   paganis   militibus   nrinistri  regis  cog- 
novissent  repletas,    ad    arma    prosiliunt    et    viriliter    barbaras 
nationes  invadunt ;    pagani  quoque,  qui  jam  fere  per  mensem  cf.  A.-S. 
inter  ductus  pelagi  naufragium  pertulissent,  inutiliter  praalium  Chron. 
reddiderunt,  unde   in  momento   agminibus  eoruni  laceratis,  ina-8'?> 
loco,    qui    Suanewic    dicitur,    undis    submersi    omnes    pariter 
perierunt. 


The  Danes 
winter  at 
Chippen- 
ham. 

Ravages  of 
Guthrum, 


and  of  the 

other 

Danes. 


Their  par- 
tial defeat. 


The  greater 
part  join 
Guthrum, 
and  ravage 
Wessex. 


De  West-SaxonicB  depopulatione. 

Anno  Domiui  dcccixxvtii.  Exercitus  paganorum,  qui  in 
Exonia 3  byemaverat,  urbem  deserens,  Cbippenham,  villam 
regiaim  in  Wiltesire  sitam,  adiit  et  ibidera  byemavit.  Porro 
Gytro,  rex  Danorum,  cum  fortitudine  iuvincibili  perlustratis 
jam  universis  Angliaa  finibus,  loca  sacra  ubicunque  depopulans, 
quicquid  in  auro  vel  argento  rapere  potuit,  militibus  erogavit ; 
tandem  cum  fama  regis  Alfredi  pervenisset  ad  eum,  quod 
ipse  solus  in  regno  Anglias  prse  caateris  regibus  sapientia, 
prudentia,  et  divitiis  praspolleret,  profanus  ille  ad  nationes  illas 
vexilla  direxit  et  arma ;  ignem  in  villis  et  civitatibus  accumu- 
lando,  ferro  quaeque  sibi  obvia  macerando,  et,  ut  majorem 
babitatoribus  incuteret  formidinem,  non  sexui  quidem  muliebri 
nee  parvulorum  parcebat  astati.  Auxit  autem  bujus  persecu- 
tionis  procellam  iniquitas  detestanda  Inguar  et  Haldene,  qui 
cum  viginti  tribus  navibus  ex  Demetica  regione,  in  qua  bye- 
maverant,  egressi  ut  lupi  rapaces,  post  multas  ibidem  strages 
illatas,  post  coenobiorum  combustioues,  ad  Devoniam 4  naviga- 
runt ;  quo  5  in  loco  ab  exercitu  regis  Alfredi  idem  Inguar  cum 
Hubba  et  Haldene  et  viris  mille  ducentis  perempti  sunt  ante 
arcem  Kinwit,  ibique  6  sanguinem  beati  regis  et  martyris  Ead- 
mundi,  quern  effuderant  proadicti  iniquitatis  ministri,  Cbris- 
tiani  Alfredi  regis  milites  vindicarunt ;  sed  tamen  maxima 
pars  eorum  per  fugam  elapsi  ad  Gytrum  regem  paganurn 
sese  contulerunt,  qui  simul  junctis  viribus  conglobati,  omnem 


Flor.  Wig. 
p.  559  A. 
Cf.  Vit.  S. 
Neoti,  cap. 
9,  p.  350 
(ed.Whita- 
ker,  Lond. 
1809). 


Simeon, 
p.  681  c. 


(Not  in 
Simeon.) 


1  Exoniam']  Oxoniam,  A. 

2  onerata>~\  onerare,  W. 

3  Exonia~\  Oxonia,  A. 

4  Devoniam  ]      Domnaniam, 
rneon,  Asser,  Florence. 


Si- 


5  quo  .  .  .  Haldene]  Inserted  by 
the  compiler. 

6  This   to   the   top   of  the  next 
page  is  due  to  the  compiler. 


CHRONICA   MAJOEA. 


411 


"West-Saxoniam  a  mari  usque  ad  mare  depopulantes  et  terrain  A.D.  878. 

Hen.  Hunt,  illam  quasi  locustas  operientes,  patriam  totam,  cum  non  essent 

p.  739  e.      defensores,  sibimet  subdiderunt. 

In l  hac  quoque  persecutionis  turbine  constituti  fideles  Cbristi  Some  of 
episcopi,    cum    sanctorum    reliquiis   et   ecclesiarum   thesauris  tQe  bi" 
populisque  regionis  trans  mare  fugerunt,  et  pars  regem  Alfre-  .,° ^s  CI0SS 
dum  secuta    in  silvis  locisque  desertis    in   illo    se    mortis    dis-  others  join 
crimine    absconderunt.     At  rex  Alfredus   tactus    dolore    cordis  Alfred  in 
intrinsecus,  quid   ageret,   quo  se  yerteret,  ignorabat.     Occupa-  -"1S  nidJI1g 
verat  rex  iniquus  Gytro  loca  quseque  munita ;  unde  rex  Alfre-  * 
dus   spem  boni  melioris    non   habeas,    cessit    ad   praesens,    ut 
quem.  res  exitum  foret  babitura  probaret. 


De  exilio  onagni  regis  Alfredi  apud  Ethelingeie. 


Vita  Sancti 
Neoti,  cap. 
10,  p.  351. 
Malmesb. 
Gest.  Pont, 
ii.  92, 
p.  199. 


Est  locus  in  ultimis  Anglorum  finibus  ad  occidentern  Ethe-  Alfred's 
lingeie,  id  est,  J^obilium  insula,  appellatus,  paludibus 2  undi-  *™-e  at 
que  circumseptus  et  ita  inaccessus,  ut  non  nisi  navigio  queat  •*" 

adiri.     Habet    alneturo.    insula    permaximum,    quod    cervos    et 
capreas  et  illius  generis  bestias  continet  multas,  terrain  solidarn 
vix  duorum  3  jugerum  babet  latam,  quantulamcumque  planitiem 
in  medio  retentam ;    banc  rex  Alfredus,  paucis    commilitonibus 
quos  babebat  pra3  dolore  relictis,  ut  bostes  lateret,  solus  petivit, 
Vita  Sancti  ubi  cujusdam   ignoti    tugurium    prospiciens    ad   illud   divertit, 
Neoti,  cap.  n0Spitium    petiit  et  accepit,  ubi    per   dies  aliquot    [bospes]    et 
'  '  egenus,  illique  et  ejus  uxori  subditus,  rebusque  contentus  mi- 

nimis, babitavit.  Kex  autem  interrogatus,  quis  esset  aut  quid  Story  of 
in  loco  deserto  qusereret,  respondit,  se  regis  esse  ministrum tne  cakes. 
et  cum  eo  in  preelio  victum,  atque  sic  insequentes  adversarios 
fugientem 4  illuc  pervenisse  ;  subulcus  igitur  verbis  illius  cre- 
dulus,  motus  pietate,  cura  diligenti  ei  vitae  necessaria  minis- 
travit.  Contigit  autem  subulcum  de  more  die  quadam  porcos 
ad  solita  cogere  pascua  et  regem  solum  cum  subulci  uxore 
domi  residere  ;  cumque  mulier  ilia  panes  subcinericios  in  igne 
ad  coquendum  posuisset  et  aliis  intenta  negotiis  panes  adustos 
conspexisset,  mox  indignata  regem  increpavit,  dicens, 

Urere  quos  cernis  panes  girare  moraris, 
Cum  nimium  gaudes  bos  manducare  calentes. 

At  rex  demisso  vultu,  mulieris  lacessitus  convitiis,  non  solum 
panes  gyravit,  verum    etiam   bene    coctos    et  integros    mulieri 


1  This  paragraph  is  peculiar  to 
the  compiler. 

2  paludibus~]  plaudibus,  W. 


3  duormri]  om.  W. 

4  fugienteni]    fugiens,  A.  0.  W 
West. 


412 


MATFH.MI   PARISIEXSIS 


A.D.  878. 
Alfred 
joined  by 
many  of 
his  sol- 
diers. 


Visit  of 
Alfred  to 

S.  Keot. 


Vision  of  S. 
Cuthbert. 


p.  133. 


Alfred  at 


resignavit.     Cum  autem  rex  Alfredus  cum  subulco  solus  demo-  Cf.  Vit. 
ratus  fuisset,  convenerunt  ad  eum  ibi  multi  ex  commilitouibus  S.  Neoti, 
ejus,  ubi,  rege   dictante,    firmitatem   quandam  turribus  et  pro-  ca?."-0  ' 
pugnaculis  munitam  construentes,  assiduas  in  bostes  irruptiones 
fecerunt. 

Ut  rex  Alfredus  a  Sancto  Neotho  Sanctoqtie  Cutliberto  confortatus 

fuerit. 

Contigit  eodem  tempore  regem  Alfredum  Sanctum  ISTeotbum,  Vita  S. 

qui  1  tunc  apud  Hamstoke  solitariam  agebat  vitam,  asdificationis  Neoti, 

gratia   visitare ;  quern  vir  Dei  Neothus  inter  alia  familiaritatis  ca^\/J 

colloquia  acriter  de  suis  pravis  actibus  increpavit,  poenas  ignis 

asterni  apposuit,  potentes  potenter   tormenta  passuros  ostendit, 

et  propter  base  omnia  fere,  qua3  ei  affutura  erant,  praasago  spi- 

ritu  revelavit.     "  Ab  adversariis,  rex,"  inquit,  "  multa  pateris, 

'  sed   adbuc  multa  majora  patieris ;   nam  regno,   quo  tumes, 

'  quo  immoderatam  debaccbando  tyrannidem  exerces,  unde  ante 

'  divinse    majestatis    intuitum,    ubi    bumilis    apparere    deberes 

'  et  -  non  facis,  a  gentibus  Cbristum  ignorantibus  infestaberis, 

'  et  vix  ab  illis    evadens   profugus    latitabis,    sicque    per    dies 

'  aliquot    peccatis    exigentibus   permanebis ;    sed   tamen    apud 

'  Deum  precibus    obtinui,  quod   si   te    a   tuis  saavis    retraxeris 

'  actibus  et  libidinis  incendiis,3  adbuc  misericordiaa  suas  vultum 

'  super  te   praatendet,    sceptroque   pristino   et  prosperitati  re- 

'  stituet."     Kex  quoque,  cum  a  famulo  Dei  baac  exbortationis 

verba  bumiliter  intellexisset,  atque  morum  emendationem  certis 

sponsionibus   promisisset,    accepta    viri    [Dei]    benedictione   ad 

insulam,  de  qua   egressus   fuerat,    est  reversus.     ISTocte  igitur  jMalmesb. 

superveniente,  cum  dormiret  in  stratu  suo,  astitit  ei  in  visione  Gest.  Pont. 

noctis    sanctus  antistes  Cutbbertus,  qui    sibi   sui  reo;ni  restitu-  ul"        ' 

.         .  p.  269. 
tionem  certain  repromisit.      Ipse    quoque   rex,  aperto   viri  Dei  gi^eon 

confortatus  oraculo,  cum  mane  surrexisset,  pollicitus4  est  Deo  p.  6S1  e. 

se  in  loco  ipso  monasterium   constructurum,  qui  semper  dein- 

ceps  bostibus  invincibilis    et   terribilis    apparebat;    nam  eadem  pior.  "Wio-. 

bora  converterunt  °  ad  regem  omnes   milites  ejus  cum  Sumer- P-  559  c. 

setensibus  et  "Wiltoniensibus  apud   Etbelingeie,  quorum  fretus 

auxilio   paganos    ccepit   infatigabiliter   debellare.     Tandom   rex 

Alfredus,  iustante 6   sancta  solemnitate   Pentecostes,    ab   insula 


1  qui   .  .  vitam}    Introduced  by 
the  compiler. 

-  ei]  om.  W. 

3  libidinis   incendiis}    Introduced 
by  the  compiler. 

4  pollicitus  .    .    .   constructurum} 


From  Malmesb.  Gest.  Pont.  ii.  92, 
p.  199. 

5  converterunt}  convenerunt,  O. 
W. 

6  instante  .  .  .  Pentecostes}  in 
septima  hebdomada  post  Pascha, 
Flor. 


CHRONICA  MAJORA.  413 

Flor.  Wig.  eruinpens,  ad  petram  Egberti,  quas  est  in  Orientali  parte  silvee,  A.D.  878. 

p.  559  c.      qUge  i    Salw(Je    dicitur,    equitavit.     Ibi    quoque    confluebant   ad  Brixton  in 
euro,  omnes,  qui  in  illis  finibus   rernanserant,2  immenso  gaudio  Sehvood 
repleti,  quod  regent  incolumem  recepissent;  mane  autem  castra  ,,  res  ' 
nioventes,    duorum    emenso     itinere    dierum,    ad    locum,    qui  Ethandune 
Ethendune  dicitur,  pervenerunt.  (Hedding- 

ton?). 

Ut  Gytro,  rex  paganus,  fidem  Christi  susceioerit. 

Inveneruut3  autem  ibi  G-ytrum,  paganorum  regem,  et   exer-  Defeat  and 
Id. p.  559 d.  citum  ejus  universum,  contra   quern   atrociter  et  satis  animose  baptism  of 
decertantes,    diviua    cooperante    dementia,    victoriam    reporta-  Guthrum, 
runt ;  atque  hostes    de   loco    certamiuis    fugientes  sine    pietate  the  Danes 
insecuti,  arcem  quandam,  quae  prope  erat,  ingredi  compulerunt, 
ubi    queecumque    extra   arcem    invenire    poteraut   in    equis    et 
armentis  rapientes  bominesque  perimentes,  arcem  inclusis  hos- 
tibus  obsederunt ;  ubi  cum  per  dies  quindecirn4  obsidio  ageretur, 
pagani  fame   simul  et  evadendi  desperatione  attriti  pacem  tali 
conditione  petierunt,  ut  regni   et  regis  infestationem  perpetuo 
abjurarent.     Cum  quibus  etiam  Gytro  rex  eorum  in  arcto  con- 
stitutus  fidem    Christi   se    suscepturum    promisit,  quse    omnia, 
ut  promiserat,  fideliter  adimplevit ;    nam  post  dies  quindecirn 5 
idem   rex    paganus    cum    triginta    electissirnis    de  exercitu  suo 
viris,    non   longe    ab    Ethelingeie,    in   loco    qui    patria    lingua 
dicitur  Aire,  baptizatus   est,  et  ab  Alfredo  rege  de  fonte  leva-  at  Aller. 
tus,  a  quo  etiam  in  filium  adoptionis  admissus  patrinusque  ejus 
effectus,    ipsum    mutato    nomine    Ethelstanum    vocavit ;    cujus 
chrismatis    depositio   octavo    die   in  villa   regia  facta  est,  quee 
Wadmor  nuncupatur ;  et    rex    nuper   baptizatus,  cum  aliis  qui 
cum  ipso  fidem  Christi  susceperant,  duodecim  diebus  cum  rege 
Alfredo  in G  magna  lostitia  remanserunt ;  quibus  rex  in  recessu  EastAnglia 
Simeon        suo  donaria  multa  et  pretiosa  conferens,  principi  eorum  Ethel-  given  to 
Hist.  Re-     stano  Est-Angliam,  in  qua  sanctus   regnaverat  Eadmundus,  de  "lltnruni- 
capitulatio,  ge  tenendam7  concessit. 
p.  72. 


qucB~\  om.  W.  I   The    A.-S.    Chron.    has    ymb    iii. 

Here  three  leaves   have   been   j  pecan,  p.  357. 

6  in  magna  Icetitia^  Introduced 
by  the  compiler. 

7  de  se  tenendum']  Introduced  by 
the  compiler,  who  has  also  corrected 
the  eiTor  in  his  original  respecting 
the  relative  times  of  this  gift  and  S. 
Edmund's  death.  See  Hinde's  note, 
p.  72h. 


torn  from  the  Douce  MS.  W 

3  Invenerunt  .  .  .  reycni]  Intro- 
duced by  the  compiler. 

4  quindecirn]  quatuordecim,  Flo- 
rence, as  Asser,  p.  482  a. 

5  dies  quindecirn]  hebdomadas 
septem,  Elor. ;  Asser  has  hebdomadas 
-with  the  omission  of  the  number. 


414 


MATTELEI   PAKTSIEXSIS 


A.D.  879. 

The  Danes 
leave  Ci- 
rencester 
for  East 
Anglia. 

Shaftes- 
bury built 
by  Alfred. 

Louis  TIL 

Charles 

III. 

Denewulf, 
bishop  of 
Winches- 
ter. 


TJt  rex  G-ytro  Est-Angliam  inliabitaverit. 

Anno  Domini  dccclxxix.  ISTefandus  paganorum  acervus  Ci- 
rencestriam  relinquens  ad 1  Anglos  Orientales  perrexit,  ubi 2 
Gytro  rex  nuper  baptizatus  regionem  illani  inter  suos  dividens, 
inbabitare  ccepit. 

Quo  etiarn  tempore  rex  Alfredus  Seaftoniam,  quondam,  urbero. 
nobilern,  quos  modo  vicus  est,  sedificavit,  ubi  postea  Algiva, 
regina  Eadmundi  regis,  qui  pronepos  fuit  istius  Alfredi,  sanc- 
timonialibus  coenobium  construxit.3 

Eodem  anno  Lodowicus  Erancorum  regnum  regendum  sus- 
cepit.  Eodem  etiam  anno  Karolus  Homanum  adeptus  impe- 
rium  imperavit  annis  duodecim.4 

Per  idem  tempus  defuncto  Dunberto,5  Wentanse  urbis  epi- 
scopo,  Denewlfus  ei  in  episcopatum  successit.  Hie  est  subul- 
cus  ille,  ut  fama  refert,  quern  rex  Alfredus,  paganorum  vio- 
lentias  cedens,  in  Etbelingeia  porcos  pascentem  invenit,  etG  cum 
ipso,  ut  supra  retulimus,  aliquandiu  bospitatus  est;  cujus  rex 
ingenio  singulari  comperto,  statirn  ut  regno  restitutus  est, 
litteris  ilium  tradidit  informandum,  quern  postmodum  perfec- 
tius  institutum  Wintoniaa  fecit  prassulem  consecrare. 


Flor.  Wig. 
p.  560  b., 
a.  880. 


Cf.  Flor. 
Wig. 
p.  563  A. 


Sigebert, 
col.  169. 


Flor.  Wig. 
p.  560  b. 


De  ecUpsi  lunce  facta  [tertio]  idus  Octobris. 

The  Danes      Anno    Domini    dccclxxx.     Magnus    paganorum    exercitus   de  Id.  p.  560 a. 
atFulham.  partibus  adveniens  Gallicanis,  in  fluviuni  Tbamensem  yenit,  et  a-  879. 

apud  Eulenbam  byemavit. 
Eclipse  of       Eodem 7  anno   facta   est   eclipsis    luna3  post  mediam  noctem, 
the  moon,    tertio  idus  Octobris. 


Destruc- 
tion of 
French 
abbeys  by 
the  Danes, 
and  remo- 
val of  the 
relicksof  S, 
Benedict. 


De  raultorum  depopulatione  ccenobiorum  in  Gallia. 

Anno  Domino  dccclxxxi.     Plurima  in  regno  Francorum  mo-  Simeon, 
nasteria  a  paganis  demolita  sunt  et  concussa ;    unde  et  fratres  ^List.  Re- 
Floriacensis  coenobii,   beati   Benedicti   abbatis  reliquias  de  se-  C  ^   d  10' 
pulcbro  extrabentes,  bostes  fugiendo  bac  illacque  discurrebant. 


1  ad]   ab,  0. 

2  ubi bapiizatus]  Intro- 
duced by  the  compiler. 

3  There  seems  to  be  a  confusion 
here  between  .ZEthelgifu,  Alfred's 
daughter,  abbess  of  Shaftesbury, 
and  -ZElfgifu,  queen  of  Edmund, 
■who  was  buried  at  Shaftesbury. 
See  JEthelweard,  p.  520  c. ;  Malmes- 
bur.  Gest.  Reg.  ii.  122,  p.  1S9. 


4  This  is  a  careless  copying  of 
Sigebert  or  Marianus  Scotus. 

5  Dunberto']  Dimberto,  0. 

6  et  .  .  .  hospitatus  est]  Intro- 
duced by  the  compiler,  as  also  in 
Ethelingeia  immediately  before. 

7  This  is  peculiar  to  the  com- 
piler. 


CHRONICA   MAJORA. 


415 


Plor.  Wig.  Eodem  quo que  anno  rex  Alfredus  imiltos   paganorum  populos  A.D.  881. 
p.  560  c,     navali  prcelio  vicit  et  interfecit,  et  nonnullos  ad   subj  ectionera  Naval 

coegit.  Y?l°rJ  °f 

°  Alfred. 


a.  882. 


Simeon, 
Hist.  Re- 
cap, p.  73. 


Ut  secies  episcojpalis  a  Linciisfarne  in  Cestriam  sit  translata. 

Anno  Domini  dccclxsxii.     Sanctus  Cuthbertus  Eadredo  abbati  Cuthred 
in    visione    nocturna    assistens,    prascepit    ut    diceret    episcopo  made  king 
regionis,    quatinus    Cuthredum,    filium   Hardecnut,  quern  Dani  J' 

cuidaru  vidua?  in  servum  vendiderant  apud  "Wintingebam,  dato 
pretio  redimerent,   et  redemptum  sibi   in  regem  promoverent. 
Quo    facto,  anno   regis   Alfredi    tertio    decimo    ipso    in    regem 
coronato,  sedes  episcopalis,   qua?  prius  in  Lindisfarnensi  fuerat  See  of  Lin- 
insula,  apud  Cestre  transient  vel *  transferetur,  qua?  antiquitus  cusiame 
Ounegecestre    dicebatur.     JSTam   et  idem   sanctus   per  abbatem  t  Chester- 
prgsdictum  mandaverat,  ut   quicumque  ad   ejus  corpus  fugeret  le-street. 
in   articulo 2   necessitatis,    pacem   per   mensem 3  baberet ;  banc  Privileges 
quoque  legem  tarn    rex   Alfredus,    quam    rex    Cutbredus,  cen-  granted  to 
suerunt  perpetuo  conservandam.     Ad  boc  insuper  in  augmentum  k.Outhbert. 
prioris  sedis  episcopatus,  totam  terram  inter   flumina  Tyne  et 
Teise  prasfati  reges    concesserunt   Sancto  Cutbberto  jure   per- 
petuo possidendam,  et   illius   institutionis   violatores   poenis  in- 
fernalibus    addixerunt.     Eodem    tempore   episcopatus    Haugus-  See  of 
taldensis  ecclesia?  cessavit  propter4  insolentias  paganorum.         Hexham. 


Vit.  Pontif. 
Plor.  Wig. 
p.  560  d., 
a.  884. 


Id.  a. 


jVIalmesb. 
Gest.  Pont 
ii.  80, 
p.  177. 


His  gifts  to 
Alfred. 


Ut  Marinus  Papa  regi  Alfredo  veliquias  miserit. 

Anno  Domini  dccclxxxiii.      Marinas    sedit   in   cathedra   Ro-  p0pe  Ma 
mana  anrio  uno  et  mensibus  quinque.     Hie  scbolam  Anglorum  rinus. 
Eomas,  Alfredo  rege    deprecante,  a  tributo  liberam  fecit;    qui 
etiam  regi  prajfato  donaria  transmittens  plurima,  dedit  ei  inter 
csetera  portionem  non  modicam  illius  salutiferee  crucis,  in  qua 
Dei  Eilius  pro  salute   mundi   pependit.     Eodem  anno  defuncto  Bishops  of 
Assero,  Sireburnensi  antistite,  Suitbelmus  successit.     Hie  regis  Sherborne. 
Alfredi  elemosinam  ad  Sanctum  Apostolum  Tbomam  in  Indiam      ^si5nt 
deferens,    indeque     prospere    rediens,    multos     regi     pretiosos 


lapides  3  reportavit. 


mas  m 
India  by- 
Alfred. 


Pe  magistro  Jolianne  Scoto. 


Id.  v.  240,       Eodem  anno  venit  in   Angliam   magister    Johannes,  natione  Johannes 
p.  392.         Scotus,    vir   perspicacis   ingenii    et    facundias    singularis  ;    bic,  Septus 
Erigena. 


1  transierit  vel~\   om.  0. 

2  in  articulo  necessitatis]  Intro- 
duced by  the  compiler. 

3  mensem]  xxxvii.  dies,  Simeon. 


4  propter  insolentias  paganorum] 
Introduced  by  the  compiler. 

0  pretiosos  lapides  ]  gemrnas, 
Malmesbur. 


4L6 


MATTHjEI  papjsiensis 


A.D.  883. 
Johannes 

Scotus 
Erigena. 


p.  134. 

Stories  of 
his  ready 
wit. 


His  trans- 
lation of 
the  Hier- 
archy of 
Dionysius 
the  Areo- 
pagite. 


Attack  of 
Floras  [of 
Lyons]  on 
him. 


Malmesb. 
Gest.  Pont, 
v.  240, 
p.  392. 


dudum  relicta  patria,  ad  partes  Gallicanas  traiisiens  Karolum 
Calvum  adiit,  atque  in  magna  ab  eo  dignatione  susceptus,  in- 
dividuus  comes  ei  fuerat  et  mensae  et  cubiculi.  Hujus  autem 
ingenii  et  scientiae  magnitudo  ac  leporis  exempla  usque  liodie 
manent ;  assederat '  namque  ad  mensam  ante  regem  ex  opposito 
die  quadam,  ubi,  consumptis  ferculis  poculisque  discurreutibus, 
Karolus  fronte  hilarior  est  eff'ectus.  Rex  denique  cum  magis- 
trum 2  Johannem  vidisset  quiddam  egisse  quod  comitatem 
Gallicauam  offendere  videretur,  increpavit  eum  satis  urbane 
dicens,  "Johannes,  quid  distat  inter  Scotum  et  sotum  ?  "  Ille 
respondit,  et  dixit  regi,  "  Mensa  tantum;"  sicque  magister 
Jobannes  solenue  convitium  retulit  in  auctorem.  Quid  hoc 
respouso  facetius?  Interrogaverat  namque  de  morum  diffe- 
renti  studio,  et  respondit  Jobannes  de  loci  distante  spatio ;  nee 
vero  rex  verbis  ejus  commotus  est,  sed  potius  ipsum  cum 
assessoribus  suis  commovit  ad  cachinnum.  Item  alia  vice, 
cum  regi  convivanti  minister  quidam  patinam  obtulisset,  qu.se 
duos  pisces  praegrandes,  adjecto  uno  minusculo,  continebat, 
dedit  ille  magistro  Jobanni,  ut  duobus  clericis  ad  mensam 
recumbentibus  distribueret  competenter;  erant  enim  pisces 
immensae  magnitudinis  et  ipse  magister  Jobannes  corpore  per- 
exilis.  Tunc  ille,  qui  semper  bonesti  aliquid  comminiscebatur 
unde  laetitiam  convivantium  excitaret,  retentis  sibi  duobus 
piscibus  majoribus,  unum  minorem  duobus  clericis  dedit ; 
arguenti  regi  magistrum  Johannem,  quod  non  asque  pisces 
distribuisset,  respondit,  "Bene,"  inquit,  "  et  aeque  distribui ; 
"  nam  hie  est  unus  parvus,"  de  se  dicens,  "  et  duos  grandes," 
pisces  tangens ;  item  conversus  ad  clericos  ait,  "Hie  sunt 
"  duo  magni,"  clericos  innuens,  "  et  unus  parvus,"  piscem 
intelligens. 

Iste  igitur  Johannes,  rogatu  ejusdem  regis,  Hierarchiam  id.  p.  393_ 
Dionisii  Areopagitaa  de  Grasco  in  Latinum  transtulit,  quo  fit 
ut  vix  intelligatur  Latina  litera,  cum  volubilitate 3  magis  Graeca 
quam  positione  construitur  Latina.  Composuit  etiam  librum, 
quern  irepl  (pvffiKwv  fxepajfxov,A  id  est,  de  naturas  divisione,  intitu- 
lavit,  propter  perplexitatem  quarundam  quasstionum5  solven- 
dam  bene  utilem,  si  tamen  ignoscatur  ei  in  quibusdam,  in 
quibus  a  Latinorum  tramite  deviavit,  dum  in  Gra?cos  acriter 
oculos  intendit,  unde  et  haareticus  a  quibusdam  putatus  est; 
scripsit  enim  contra  eum  quidam  Florus,  qui  et  ejus  scrijDta 
depravando   damnavit;    sunt  enim   revera   in   libro  irepl  (pva-iKwv 


1  assederat]   ascenderat,  0. 

2  mayistrum]   magnam,  O. 

3  volubilitate']  nobilitate,  A. 


/j.epicr/u.ov]  meryininoy,  A. 
quastiomim]  questionem,  A. 


393. 


CHRONICA   MAJORA.  417 

Malmesb.     perplurima,  quee,  nisi  diligenter   discutiantur,  a  fide  catbolica  A.D.  883. 

Gest.  Pont,  aliena   judicantur.     Hujus    autem   opinionis    consentaneus  esse 

dinoscitur    pontifex    Romanus,    qui    in  epistola    ad !    Karolum 

missa  dixit,  "  Relatura  est  Apostolatui  nostro,  quod  opus  Dio-  Letter  of 

"  nisii  Areopagitee,  quod  de  divinis  nominibus  et  de  ccelestibus    ,°Pe   }' 

"  ordinibus    GrEeco    descripsit    eloquio,  quidam  vir    Jobamies,  resi)ec+i^ff 

"  genere    Scotus,    nuper   transtulit    in    Latinum ;    quod  juxta  the  trans- 

"  morem  ecclesiaa  nobis   mitti  et  nostro  judicio  debuit  appro-  lation. 

"  bari,  praasertirn   cum    idem    Jobannes,    licet  multos  scientise 

"  esse   praadicetur,  olim    non    sane    sapere   in    quibusdam    fre- 

"  quenti  rumore  dicatur."     Propter  banc  ergo  infamiam  Fran-  He  leaves 

ciam  idem  Jobannes  relinquens  regern  Alfredum  petivit,  cujus  -trance> 

munificentia  illectus  et  magisterio,  ut  ex  scriptis  ejusdem  regis  ^yfre(j  an(j 

intelligitur,  Melduni 2  magister  resedit ;  ubi  post  aliquot  annos  settles  at 

a  pueris,  quos  docebat,  grapbiis   perforatus   animam   exhalavit  Malmes- 

tormento  gravi  et  acei'bo.     Jacuit   autern  aliquandiu  in  bumili  bury- 

sepultura  in  beati  Laurentii  basilica  corpus3   ejus  collocatum  :      Xj  , ea .  , 
,,.,...  .  ,.  .  ,  , .  and  burial, 

sed  ubi  divmitus    cecicbt   super   ejus    sepulturam   radius  ignis 

caalestis,  monacbi  de  talibus  animati  revelationibus  in  majorem 

eum  trans tulerunt  ecclesiarn,  et  [ad]  4  sinistram  altaris  partem 

bonorabiliter  locaverunt. 


Ut  rex  Alfredus  multos  ex  lwstibus  interfecerit. 

Flor.  Wig,        Anno  Domini  dccclxxxiv.     Nefandus  paganorum  exercitus  in  Rochester 

p.  561  a,      <Juas    se    turmas    dividens,  una    in   Franciam    Orientalem    sue-  besieged 

cessit,    altera    vero   in    Cantiam    rediens    Piofensium    civitatem  ~? tiie 

obsedit ;  sed  civibus  viriliter  repugnantibus  rex  Alfredus  super- 

veniens  obsidionem    dissolvit,  et  paganos   ad  naves  redire  coe- 

git ;    ubi  multis  ex    eis    interfectis    spolia    eorum    inter    suos 5 

commilitones    distribuit.     Quo    etiam   anno   classis  valida   pug-  Alfred's 

natorum    ab   Alfredo    rege   in    Est-Angliam  directa   invenit   in  ^eet  takes 

ostium  Sturas  fluminis    sedecim   naves   piratarum,  ciuas  classis  ani?  . 

{..  '  vessels,  but 

prasfata  acriter  mvadens  naves  cum  spolns  comprebendit,  pras-  js  after_ 

donibus  omnibus  interfectis  ;  sed  qui  ex  Danis  ad  naves  fugere  wards  de- 

potuerunt,  iterum  cum  Anglis  conserto  navali  praslio,  ubi  inerti6  Seated. 

1  ad]  a,  A.  that    Asser     had     been    consulted 


2  Melduni]  ut  eldun,  A. 

3  corpus  ejus  collocatum]   Intro- 
duced by  the  compiler. 

4  ad  is  omitted  also  in  0. 

5  suos]  filios,  A. 

6  inerti  somno  dormiebant~]  rediret, 
Flor.   From  this  it  might  be  fancied 


directly,  as  he  has  dormiret,  p.  483  r>. 
But  immediately  above  Florence  is 
followed  in  the  number  of  ships, 
Asser  having  13  for  16.  The  whole 
paragraph  is  re-written  in  the  com- 
piler's language. 

D   D 


418  MATTH^lI   PARISIENSIS 

A.D.  884.  somno  dormiebant,  occisa  est  ex  eis  inermis  multitudo,  et  Dani 

Pope  victores   ex   hostibus   recesserunt.     Eodem   anno  Marino  Papse  Vit.Pontif. 

Adrian  III.  successit  Adrianus  anno  nno  et  mensibus  quatuor. 

Visio  Karoli  magni  imperatoris  de  purgatorio. 

Pope  Ste-  Anno  Domini  dccclxxxv.  Stephanas  sedit  [in]  cathedra  Id. 
phen  V.  Roraaua  annis  quinque  et  diebus  octo.  Eodem  anno  Karolus,  Malmes- 
Vision  of  Lodowici  filius,  monarchiam  imperii  Ptomanorum  et  regni  ur-  "es..a 
Charles  le  Francorum  adeptus,  admirabilem,  quam  vidit,  visioneni  con- 110  ^\\ 
vocatis  episcopis  et  regni  nobilibus  in  hunc  modum  detexit ; '  p.  160. 
"  In  nomine  Dei,  summi  Regis  omnium  regum,  ego  Karolus, 
"  rex  Francorum  et  patricius  Romanorum,  sacra  nocte  Domi- 
"  nicas  diei,  post  nocturnum  officium  celebratum,  dum  irem 
"  cubitum  et  vellem  dormitionis  capere  somnum,  venit  vox 
"  ad  me  terribiliter  dicens,  '  Karole,  exiet  a  te  modo  spiritus 
"  '  tuus  in  bora  non  modica;'  eb  statim  raptus  fui  in  spiritu ; 
"  qui  me  sustirlit  iu  spiritu  fuit  candidissimus,  tenuitque  in 
"  manu  sua  glomerem2  linenseni,  clarissimi  jubar  luminis 
"  emittentem,  sicut  solent  comette  facere  quaudo  apparent, 
"  coepitque  ilium  dissolvere,  et  dixit  ad  me,  'Aspiee  filum 
"  '  giomeris  micantis,  ac  liga  et  noda  firmiter  in  pollice  dex- 
"  '  teraa  rnanus  tua3,  cpiia  per  ilium  duceris  in  laberintbeas 
"  '  infernorum  poenas.'  Et,  hoc  die  to,  praacessit  me  velociter 
"  distorquens  filum  luciflui  giomeris,  et  duxit  me  in  profun- 
"  dissimas  valles  et  igneas,  qua?  erant  plenas  louteis  ardentibus 
"  pice  et  sulpbure,  plumboque,  cera,  et  adipe.  Ibi  inveni 
"  pontifices  patris  mei  et  avunculorum  meorum,  quos  cum 
"  pavens  interrogarem  propter  quid  paterentur  tam  gravia 
"  tormenta,  responderunt  mibi,  '  Fuimus  episcopi  patris  tui 
"  '  et  avunculorum  tuorum,  et  dum  debuimus  illos  et  populos 
"  '  illorum  de  pace  et  concordia  admonere  et  predicare,  semi- 
"  '  navimus  discordias  inter  eos,  et  malorum  fuimus  incentores, 
'"'  '  unde  nunc  incendimur  in  istis  tartareis  suppliciis  et  nos  et 
"  '  alii  bomieidiorum  et  rapinarum  amatores  ;  buc  etiam  tui 
p.  135.  "  '  episcopi  et  satellites  venient,  qui  similiter  facere  nunc 
"  '  amant.'  Et  dum  baac  tremebundus  auscultarem,  ecce 
"  nigerrimi  dasmones,  cum  uncis  3  igneis  advolantes,  volebant 
"  a|D]3rebendere  filum  giomeris,  quern  tenebam,  et  ad  se  toa- 
"  here,  sed  reverberantibus  radiis  illius  giomeris,  filum  con- 
"  tingere  non  valebant.  Deinde  post  tergum  meum  currentes, 
"  voluerunt  me  aduncinare    et   in  ipsos   sulpburis  puteos  pree- 


1  detexit~\    direxit,  0.     From  ad-  I       -  Sic,  as  in  Malinesbury. 
mirabilcm  to  detexit  is  introduced  by  3  uncis']  viciis,  A. 

the  compiler. 


11.  Ill 

p.  162 


CHRONICA  MAJORA.  419 

Malmesb.     "  cipitare,  seel  ductor    meus,  qui   glomerein  portabat,  projecit  A.D.  885. 

Gest.  Reg.  '•'  super  scapulas  meas  filum  glomeris  et  duplicavit  illura  Vision  of 
"  traxitque  post  se  vehenienter;  sicque  ascendimus  super  Charles  le 
"  moutes  altissimos  et  igneos,  de  quibus  oriebantur  flumina  iros* 
"  ferventia  et  paludes  et  omnia  genera  bullientia  nietallorurn ; 
"  ubi  reperi  innumeras  aninias  hominum  et  principum  patris 
"  mei  et  fratrum  meorum  prcecipitatas,  alias  usque  ad  capil- 
"  ios,  alias  usque  ad  mentum,  alias  usque  ad  umbilicurn,1 
"  atque  ejulando  ad  me  clamaverunt,  '  Dum  viximus  amavi- 
"  '  mus  tecum  et  cum  patre  tuo  et  cum  fratribus  tuis  et  cum 
"  '  avunculis  tuis  facere  praslia  et  homicidia  et  rapinas  pro 
"  '  cupiditate  terrena,  et  in  ista  bullientia  flumina  et  metal- 
"  '  lorum.  diversorum  genera  sustinemus  tormenta.'  Et  cum 
"  ad  bsec  timidus  intenderem,  audivi  retro  me  animas  cla-  9 
"  mare,  '  Potentes  potenter  tormenta  patientur  ;'  et  respexi  et 
"  vidi  super  ripas  fluminis  bullientia  fornaces  piceas  et  sul- 
"  pbureas  plenas  magnis  clraconibus  et  scorpiouibus  et  ser- 
"  pentibus  diversi  generis,  et  ibi  yidi  aliquos  principes  patris 
'"'  mei  et  meos  et  fratrum  meorum,  necnon  et  avunculorum 
"  meorum,  dicentes  mibi,  '  Heu  nobis,  Karole,  beu  nobis ! 
"  '  Vides  gravia  quam  babemus  tormenta,  propter  nostram 
"  '  malitiam  et  superbiam  et  mala  consilia,  quae  regibus  nos- 
"  '  tris  et  tibi  dedimus  propter  cupiditatem ;'  cumque  baec 
"  dolendo  congemiscerem,  cucurrerunt  ad  me  dracones  apertis 
"  et  plenis  faucibus  igne  et  sulpbure  et  pice  volentes  me  in- 
'"'  glutire ;  at  ductor  meus  triplicavit  super  me  filum,  a  cujus 
"  radiis  claritatis  superata  sunt  ignea  ora  eorum,  et  protexit 
"  me  yalidius.  Et  descendimus  in  unam  vallem,  qua3  erat  in 
"  una  parte  tenebrosa,  ardens  velut  clibanus  ignis,  ex  alia 
"  vero  parte  tarn  amcenissima  et  splendidissima  ut  nulla 
"  ratione  dicere  valeam ;  vertique  me  contra  tenebrosam  et 
"  flammivomam  partem,  vidique  ibique  aliquos  reges  mei 
"  generis  in  magnis  suppliciis.  Et  tunc  nimia  perturbatus 
"  angustia,  putavi  me  statim  in  ipsis  demergi  suppliciis  a 
"  gigantilms  nigerrimis,  qui  ipsam  vallem  cunctis  ignium 
"  generibus  inflammabant ;  et  valde  tremens,  glomeris  filo 
'"'  illuminante  oculos  meos,  vidi  e  latere  vallis  paulisper  albes- 
"  cere  lumen,  ibique  duos  fontes  fluere,  quorum  unus  nimium 
"  calidus  erat,  et  alter  clarus  et  tepidus,  et  duo  dolia  ibi 
"  erant ;  cumque  illuc  irem,  filo  glomeris  regente  gressus 
"  meos,  intuitus  super  unum,  ubi  erat  fervens  aqua,  vidi  ibi 
"  genitorem  meum  Lodowicum  stare  usque  [ad]  2  femora,  do- 
"  lore  nimis  aggravatus  et   angore  percussus,  et  dixit  ad  me, 

1  umbilicum~\  umbiculum,  A.  -  ad  is  also  omitted  in  O. 

D   D   2 


420  MATTHiEI   PARISIEXSIS 

A.D.  835.   "  '  Domine  meus,  Karole,  noli  timere;  scio  quia  revertetur  rur-  Malmesb. 
Vision  of     "  '  sus  spiritus  tuus  ad  corpus  tuum ;  et  permisit  te  Deus  hue  Gest.  Reg. 
Charles  le    k  <  yenjre  ut  yideres  propter  quae  peccata  ea;o  et  omnes,  quos  1L  }}}' 
Gros.  .,  '.     .,.  ,.     ,   ,.  i •  •      .  t  •        j-  •     P-  163- 

vidisti,  talia    supplicia    toleramus;    uno    enim    die    sum  mr 

"  '  isto  ferventis  dolii  balneo,  et  altero  die  transmitter  in 
"  '  istum  suavissimum  aqua3  dolium,  et  hoc  fit  Sancti  Petri 
"  '  Sanctique  Eemigii  precibus,  cujus  patrociniis  hactenus  re- 
"  'gale  genus  nostrum  regnavit ;  et  si  cito  mihi  subveneris, 
"  '  tu  et  mei  fideles  episcopi  et  abbates  et  omnis  ordo  eccle- 
"  '  siasticus,  missis,  oblationibus,  psalmodiis,  vigiliis,  et  ele- 
"  '  mosinis,  velociter  liberatus  ero  de  isto  dolio  aquaa  bulii- 
"  '  entis ;  nam  frater  meus  Lotharius  et  ejus  Alius  Lodowicus 
"  '  Sancti  Petri  Sanctique  Eemigii  precibus  exempti  sunt  ab 
"  '  istis  pcenis,  et  jam  ducti  sunt  in  gaudium  paradisi.'  Et 
"  dixit  ad  me,  '  Eespice  sinistrorsum ; '  cumque  respexissem, 
"  vidi  ibi  duo  dolia  altissima  bullientia;  'Ista,'  inquit,  '  tibi 
"  '  sunt  prasparata,  nisi  te  emendaveris,  et  locenitentiam  egeris 
"  '  de  tuis  nefandis  delictis.'  Et  tunc  ccepi  graviter  horrere; 
"  cumque  cerneret  ductor  meus  in  tanto  pavore  esse  spiritum 
"  meum,  dixit  ad  me,  '  Sequere  me  ad  dexteram  luculen- 
"  '  tissimaa  vallis  paradisi.'  Et  cum  graderemur,  contemplatus 
"  sum  in  ingenti  claritate  cum  gloriosis  regibus  sedere  Lo- 
"  tharium,  avunculum  meum,  super  lapidem  topaziam  mhas 
"  magnitudinis,  diademate  j^etioso  coronatum,  et  juxta  eum 
"  filium  ejus  Lodowicum  corona  similiter  coronatum;  videns 
"  me  cominus  accersivit,  blanda  voce  dicens,  '  Karole,  suc- 
"  '  cessor  meus  nunc  tertius  paganorum  imperio,1  veni  ad  me  ; 
"  '  scio  quod  per  poenalem  locum  venisti,  ubi  est  pater  tuus, 
"  '  frater  meus,  positus  in  poenis  sibi  destinatis,  sed  per 
"  '  misericordiam  Dei  citissime  liberabitur  ab  eis,  sicut  et  nos 
"  '  liberati  sumus,  meritis  Sancti  Petri  Sanctique  Eemigii 
"  '  j^recibus,  cui  Deus  magnum  Apostolatum  dedit  super  reges 
"  '  et  super  gentes  Francorum  ;  qui  nisi  ciuisquiliis  nostras 
"  '  propaginis  suff'ragatus  fuerit  et  adjuverit,2  jam  deficiet 
"  '  genealogia  nostra  regnando  et  imperando  ;  unde  scito  quo- 
"  '  niam  tolletur  ocius  potestas  imperii  de  manu  tua,  et  jjostea 
"  '  brevissimo  tempore  in  sasculo  vives  ; '  tunc  conversus  contra 
"  me  Lodowicus  dixie  mihi,  '  Imperium,  quod  hactenus  te- 
"  '  nuisti  jure  hasreditario,  debet  recipere  Lodowicus,  filius 
"  '  filiaa  tuaa ; '  et,  his  dictis,  visum  est  mihi  affore  infantulum 
"  prassentem,  et  intuens  eum  Lotharius,  avus  ejus,  dixit  mihi, 


1  paganorum  imperio]  in  imperio 
Romanorurn,  Malmesbur.  ;  imperio 
Romanornm,  West. 


2  adjuverit]   abjuverit,  0. 


CHRONICA   MAJORA. 


421 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  Ill, 
p.  165. 


Id.  ii.  112, 
p.  166. 

Flor.  Wig. 
MS.  A. 
p.  5615. 


Id.  p.  561e 

Hen.  Hunt, 
v.  p.  740  d 


Flor.  Wig. 
p.  561  e. 

Malmesb. 
Gest.  Reg, 
ii.  121, 
p.  184. 

Flor.  Wig 
p.  565  a. 
a.  894. 


'  Reekie  illi  potestatem  imperii  per  illud  filum  glomeris, 
'  quod  in  manu  tenes.'  Disnodans  ergo  filum  de  pollice 
dexteraa  mese,  donavi  illi 1  omnem  monarchiam  imperii  per 
filum  ipsum,  et  statim  ipsum  glomus  fulgidum  sicut  jubar 
solis  coadunatum  est  totum  in  manu  illius ;  sicque  post  hoc 
factum  mirabile,  reversus  est  spiritus  meus  in  corpus  meum, 
valde  fessus  et  contristatus."  Post  hanc  quoque  visionem 
idem  Karolus  vis  annis  duobus  imperio  functus;2  successit  ei 
Karolus  iste,  qui  postea  filiam3  Edwardi  regis  Auglorum  duxit 
uxorem;  sed  ksec  infra.  Eodem  anno  post  Esne,  Herefor- 
densem  episcopum,  Ceolmundus  successit. 

TJt  rex  Alfredus  monarchiam  Anglice  aclejptus  fuerit. 

Anno  Domini  dccclxxxyi.  Rex  Alfredus,  post  incendia 
urbium  et  strages  multimodas  populorum,  civitatem  Londoni- 
arum,  qua3  caput  regni4  fuit,  obsidione  vallavit,  ubi  omnes  An- 
glorum  nationes  ad  ipsum  confluentes  subjectionem  fecerunt. 

Nam0  prius  dispersi  fuerant  per  loca  deserta  et  nemorosa 
propter  frequentes  Danorum  irruptiones,  et  sine  omni  defensore 
volubiles  usquequaque  et  instabiles  vagabantur.  Fcedere  ita- 
que  homagiis  confirmato  et  juramentis,  rex  eorum  fultus  aux- 
ilio  insultus  acerrimos  contra  civitatem  ordinavit,  erectisque 
macbinis  in  gyruni,  mcenia  dissolvere  laboravit  ;  cives  vero 
metuentes  contendere  contra  regem,  apertis  valvis  civitatis, 
ipsum  bonorifice  susceperunt.  Tunc  rex,  civitate  restaurata 
mo3niisque  decenter  reparatis,  tradidit  earn  sub  custodia  Ethel- 
redi,  comitis  Merciorum,  qui  regis  filiam  nomine  Alfeldam 
babuit  uxorem,  et  erat  de  regio  semine  illius  gentis.  Rex 
itaque  Alfredus  omni  deinceps  tempore  vitse  suae  monarcbiam 
totius  regni  Angliee  adeptus  est,  praeter  illas  regionis  partes 
quas  sibi  subjugaverat  barbarica  gens  Danorum ;  occupaverat 
enim  Northanhumbriam  totam  cum  Est-Anglia  et  aliis  regio- 
nibus  plurimis,  ex  quibns  Alfredo  regi  gravissimas  irruptiones 
et  assiduas  intulerunt. 


A.D.  885. 
Vision  of 
Charles  le 
Gros. 


His  death. 

Charles  le 
Simple. 

Bishops  of 
Hereford. 


Capture  of 
London  by 
Alfred. 
p.  136. 


The  walls 
of  London 
restored. 

Alfred 
monarch  of 
England, 
except 
Northum- 
bria  and 
East 
Anglia. 


Cf.  Hen. 

Hunt. 

ii.  p.  719  b. 


Reca^ntiilatio  regnorum  et  regum  Anglice. 

Nunc    ergo    quum    ad   regem   monarcbam   tractando   perve-  Catalogue 
nimus,    libet   omnium    regum   Anglias,    qui    bucusque    regna-  of  the 


1  UW]   ilium,  A. 

2  functus~\  defunctus,  0. 

3  Eadgifu. 

4  caput  regni  is  from  Malmesbur. 
Gest.  Reg.  ii.  121,  p.  184. 

5  This  is  merely  an  enlargement 


of  "  qui  prius  ubique  dispersi  fue- 
"  rant "  in  Florence  and  Asser,  and 
the  details  of  the  siege  of  London 
are  purely  an  invention  of  the  com- 
piler. The  same  expressions  are 
partially  used  below,  p.  429. 


422 


MATTH.EI   PAPJSIENSIS 


A.D.  886. 
kings  of 
England. 

Woden. 


His  sons. 


verunt,  et  nomina  et  regna  distinguendo  recapitulare,  tit 
successiones  singuloriim  per  ordinem  repetentes  lectoribus 
gratiores  existamus,  et  historise  series  claritis  illucescat. 
Woden  igitur  ex  antiquorum  prosapia  Germanorum  originem 
ducens,  post  mortem  inter  deos  translatus  est;  qnem  veteres 
pro  deo  colentes,  dedicaverunt  ei  qnartam  feriam,  quam  de 
nomine  ejus  "  Wodenesdai,"  id  est,  diem  Wodenii,  nuncu- 
parunt.  Hie  babuit  uxorem,  nomine  Freatn,  cui  similiter 
veteres  sextam  feriam  consecrantes,  "  Freedai,"  id  est,  diem 
Freas,  appellarunt.  Genuit  autem  Woden  ex  uxore  Frea 
septem  filios  inclitos,  ex  quorum  successione  septem  reges 
traxerunt  originem,  qui  in  Britannia  potenter,  expulsis  Bri- 
tannis,  postea  regnaverunt.  Ex  filio  Woden  primogenito, 
nomine  Wecta,  reges  Cantuariorum ;  ex  secundo,  Fetbelgeat, 
reges  Merciorum ;  ex  tertio,  Baldai,  reges  West-Saxonum ;  ex 
quarto,  Beldagio,  reges  ISTortbanhumbroriim,  sive  Berniciorum  ; 
ex  quinto,  Wegdai,  reges  Deirorum ;  ex  sexto,  italere,  reges 
Orientalium  Anglorum ;  ex  septimo,  Nascad,  reges  Orientalium 
Saxonum  originem  babere  dicuntur ;  octavus  vero,  id  est,  rex 
Australium  Saxonum,  ex  eadem  gente,  sed  non  ex  eadem  stirpe 
originem  sumpsit. 


Cf. 

Malmesb. 
Gesta  Re- 
gum,  i.  5, 
p.  11. 
Galf.  Mon„ 
vi.  10. 

Cf.  Flor. 
Wig.  Ap- 
pend. 


Kings  of 
Kent. 


De  regihus  Cantuariorum. 
Horsus,1  Hengistus,  Osricus    vel  iEld,2  Ermenricus,   primus  Cf.  Libell. 


de  regibus 
Saxonicis, 


Cbristianus    Etbelbertus,    Eadbaldus,    Erkenbertus,    Egbertus, 
Lotbarius,      Eadricus,     Witbredus,      Etbelbertus,      Eadbertus,  p"203.' 
Etbelbertus,     Egfertbus,     Egbertbus,     Cutbredus,    Baldredus, 
Atbelstanus.      Ab    Etbelstano     translatum     est    regnum    Can- 
tuariorum ad  reges  West-Saxonum. 


Kings  of 
East 

Ancrlia. 


•  De  regions  Orientalium  Anglorum. 

Wffa,  Tbitila,  Eanic,  Bedwaldus,  Eorpwoldus,  Wibertus, 
Egricus,  Anna,  Etbelberus,  Etbehvoldus,  Aldulfus,  Ailfwoldus, 
Beonna,  Etbelredus,  Egelbertus,  Eadmundus,  G-ytro  Danus. 
A  Gytro[ne]  Dano  translatum  est  regnum  Orientalium  Anglorum 
ad  reges  West-Saxonum. 


1  These  names  are  written  in  four 
parallel  columns  down  the  second 
half  of  the  page,  the  names  of  the 
kings  being  in  black,  with  alter- 
nately red  and  blue  initials,  and  all 
the  rest  in  rubrick.    The  lists  are 


made  out  from  Florence's  Appendix, 
Hen.  Hunt.  ii.  pp.  719  r>  seqq.,  and 
the  Libellus  de  regibus  Saxonicis, 
pp.  203,  seqq. 
-  Mld\  Cesc,  0. 


CHRONICA  MAJORA.  423 


De  regibus  Merciorum.  A.D.  886. 

Creodda,  Wibba,  Penda,  Peadda  primus  Cbristianus,  Wlfbere,  Kings  of 
Ethelredus,    Kenredus,    Ceolredus,    Ethelbaldus,    Berenredus,  ^iercia. 
Offa     magnus,     Egfridus,     Kenelmus,    Ceolwlfus,     Bernulfus, 
Ludecanus,  Wiglafus,    Bertulfus,    Bertbfertus,1  Burhredus.     A 
Burliredo  translatum    est  regnum  Merciorum.  ad   reges  West- 
Saxonum. 

De  regibus  Orientalium  Saxonum. 

Erkenwinus,  Sledda,  Sebertus,  Sexredus,  Sigebertus,  Suith-  Kings  of 
elmus,  Sigberus,  Sibbe,  Sigehardus,  Offa,  Selredus,  Suitbedus.2  Esses. 
A  Suithedo  trauslatum   est  regnum  Orientalium  Saxonum   ad 
re°;es  West-Saxonum. 


De  regibus  West-Saxonum. 

Certicius,  Kinricus,  Ceaulinus,  Ceolricus,  Kenulfus,  Kine-  Kings  of 
gilsus,  Kinewalcus,  Sexburga,  Ascwinus,  Keatwinus,  Cedwalua,  Wessex. 
Ine,  Etbelbardus,  Cutbredus,  Sigberus,  Kenulfus,  Britbricus, 
Egbertbus,  Atbelwlfus,  Atbelbaldus,  Etbelbertus,  Atbelredus, 
Alfredus.  Iste  Alfredus  primus  monarcba  fuifc  regni  Angliaa, 
cujus  successio  regum3  ad  regem  "VVillelmum  se  extendit,  qui 
Angliam  subjugavit. 

De  regibus  Australium  Saxonum. 

Elle,  Cyssa,  Etbelwoldus,  Bertbunus,  Aridbunus.     Ab  Arid-  Kings  of 
buno   translatum   est  regnum   Australium    Saxonum  ad    reges  Sussex. 
West-Saxonum. 

De  regibus  Nortlianlmmbrorum. 

Ida,    Adda,    Glappa,    Tbeodwlfus,    Fretbewlfus,    Tbeodricus,  Kings  of 
Eadricus,  Etbelfridus,  Eadwinus,  Kinfridus,  Oswaldus,  [Osui],4  Northum- 
Egfridus,  Aldfridus,  Osredus,    Kenredus,    Oscricus,  Ceowlfus,      a" 
Egbertbus,    Osulfus,   Etbelwoldus,    Elredus,    Etbelbertus,    Al- 
woldus,  Osfredus,  Etbelbertus,  Osbaldus,  Eardulfus,  Ahyoldiis, 
Eandredus,  Etbelredus,  Osricus,  Osbertus,  et  Elle. 


1  Berthfertus~\  om.  0.  .        3  A.  ins.  ut. 

-  Suitkedus~]  Suithredus,  0.  1       4  Inserted  later  in  the  margin. 


424 


MATTH^EI   PARISIEXSIS 


A.D.  886 

Kings  of 
Deira. 


De  regibus  Deirorum. 

Elle.  Elle  regnayit  in  Deira  dura  octo  reges  collaterales 
in  Beruicia  regnabant.1  Eadricus,  Eadwinus,  Oswirms.  Ab 
Oswino  translation  est  regnum  Deirorum  ad  Oswi  regem  Ber- 
niciorum,  eb  factum  est  unum  regnum  Nortbanbumbrorum, 
cujus  fines  ab  2  Humbre  flumine  ad  aquilonem  usque  ad  Sco- 
ticurn  mare  se  extendunt.  Et  boc  tandem  regnum  ad  reges 
West-Saxonum  translatum  est. 


p.  137. 
Devasta- 
tions of 
Hasting 
the  Dane. 


De  regionnm  depopulations  transmarinarum. 

Anno  Domini  dccclxxxvii.  Hastein,  sive  Hastingus,  natione 
Danus,  Angliam  bostiliter  pervagatus,  cum  exercitu  infidelium 
bellatorum  potentissimo  partes  petens  Gallicanas,  Vermenden- 
sem  applicuit  ad  portum,  ubi  e  navibus  exilientes  increduli 
totum  tradunt  ignibus  comitatum,  Sancti  quoque  Quintini 
martyris  ccenobium  comburentes,  de  populo  csedern  nefariam 
commiserunt.  Noviomensis  episcopus,  Emmo  nomine,  eorum 
ensibus  obtruncatur  ;  fitque  ibi  caedes  in  populo,  proprio  orbato 
pastore ;  exinde  apud  Gemmeticum  classem  dirigentes,  cceno- 
bium nongentorum  adurunt  monacborum  ;  abbinc  cum  manubiis 
non  modicis  Rotbomagensem  adeuntes  urbem,  ipsa  crernata  et 
spoliata,  neci  populum  tradiderunt.  Inde  vero  Gallia?  interiora 
petentes,  a  Gennabensi  urbe,  per  transversum  Lutetiam  cuncta 
usque  Parisius  barbarica  feritate  consumunt ;  deinde  stationem 
navium  suarum  in  insula  quadam  Sancti  Florentii  ccenobio 
vicina 3  componentes,  totam  circumcirca  provinciam  deleverunt ; 
urbem  quoque  ISTanneticam  incendio  tradentes,  Andegaven- 
semque  regionem  perlustrantes  cunctaque  caadibus  polluentes, 
cum  omnibus  Pictavensium  castellis  et  urbibus  populantur. 
Turonorum  novissime  adeunt  civitatem,  quam  innocentum 
ca3dibus  commaculantes,  ad  ultimum  earn  ignibus  tradiderunt; 
indeque  superiora  Ligeris  navibus  expetentes,4  Aurelianis  per- 
veniunt,  quam  rebus  omnibus  depilatam  tandem  urbem  com- 
bustione  consumunt.  Quid  Aquitannicas  gentis  afflictionem 
referam,  cum  in  ipsis  non  oppidum,  non  vicus,  non  denique 
civitas  aut  castellum  libertatem  obtinuerit,  quod  non  borum 
ferali  rabie  conciderit  paganorum  ?  Testantur  baec  Pictavis, 
base  Santonum,  base  Engolismum,  base  Petragoricum,  base 
Lemovicas,  base  Avernus,  base  Avaricum,5  caput  Aquittanicaa 
resjionis. 


William  of 

Jumieges, 

Histor. 

North- 

mann.  i.  6 

(Migne's 

Patrologia, 

cxlix.  col. 

784). 


Id.  i.  7, 
col.  785. 


Id.  i.  8, 
col.  786. 


1  regnabant~\  regnavit,  0. 

2  aft]  ad,  A. 

3  vicina]  vicino,  0. 


4  expetentes']   expetentibus,  A. 

5  Bourges. 


CHEONICA  MAJOEA. 


425 


Qualiter  proedo  Hastein  urhem  Lunis  subjugaverit. 


A.D.  887. 


William  of  -^s  igitur  atque  hujusmodi  miseriis,  ut  prselibavimus,  Gal-  Attack  on 
Jumieges,  His  contritis,  Hastein,  praedo  nequissimus,  ad  urbem  Lunis  Spezia  by 
*•  9j  navibus  devectus    deliberavit  earn   irruptione    subita   obtiuere ;  °" 

co '  '  sed  cives  tanta  classe  paganorum  perterriti  propugnacula 
murorum  clipeis  muniunt  et  jaculis,  atque  semetipsos  ad  re- 
sistendum  hortantur;  quorum  audaciam  Hastingus  ut  com-  His  strata- 
perit,  omni  nisu,  quo  pacto  earn  fraude  posset  obtiuere,  temp-  gem. 
tavit.  Denique  episcopo  civitatis  et  comiti  per  ministros  suos 
mandavit  se  letbali  pressum  languore,  et  se  ab  eis  Cbristianum 
fieri  humiliter  supplicavit ;  bis  episcopus  et  comes  auditis, 
gaudio  maguo  exbilarati  pacem  firmant  cum  pacis  inimico,  et 
Id.  i.  10.  fit  utrique  populo  communis  urbis  ingressus.  Tandem  iniquus 
ille  Hastingus  ad  ecclesiam  fertur,  sacro  fonte  immergitur, 
quern  in  sui  perniciem  episcopus  et  comes  de  lavacro  susce- 
perunt,  indeque  a  ministrorum  manibus  ad  naves  refertur  sancto 
cbrismate  delibutus.  Post  base,  intempestae  noctis  medio  lori- 
catus  in  feretro  collocatur,  innuens  sociis  ut  suas  sub  tunicis 
vestirent  loricas;  deinde  cum  luctu  simulato  commilitonum  ad 
ecclesiam  de  navi l  effertur,  sacris  antistes  indumentis  ornatur, 
sacrosanctam  pro  defuncto  bostiam  mactaturus ;  sed  ecce  Has- 
tein,'2 perditionis  filius,  de  feretro  repente  prosiliens,  episcopum 
et  comitem  gladio  detruncavit,  debinc  lupina  rabie  cum  suis 
grassatur  in  plebe;  bis  in  bunc  modum  a  funesto  perpetratis,3 
jugulantur  juvenes,  trucidantur  senes,  dej)opulatur  civitas,  a 
Id.  i.  11,  fundamentis  mcenia  subvertuntur.  Peracta  igitur  urbis  sub- 
col.  787.      versione,  Hastein  Karolum    Francorum  regem  adiit,  et  pacem 

ab  eo  postulans  impetravit;  deditque  illi  pro  stipendio  urbem  Cliartres 
Oarnotensem  ;  et  sic  Gallia  a  tumultuum  fragoribus  aliquandiu  given  to 
respiravit.  ^im- 

Hasc4  autem  ideo  boc    in    loco  recitavi,  ne    quis  solam  An- 
gliam  crederet  bac  Danica  persecutione  fatigari. 


De  fundatione  ccenobiorum,  et  elemosinis  regis  Alfredi. 

Flor.  Wig.  Anno  Domini  dccclxxxyiii.  Atbelmus  Wintoniensis  5  co[mes]  Alms  taken 
p.  562  n.  regis  Alfredi  et  West-Saxonum  elemosinas  Eomam  deportavit ;  to  ^ome  by 
Id.p.562E.  qU0  utique  tempore   duo  monasteria  fundavit,  unum  monacbo-  \^\  e" 


helm. 


1  navi]  navii,  A. 

2  Hastein,  perditionis  films']   In- 
troduced by  the  compiler. 

3  perpelratis]   perpetrans,  A. 

4  This  last  sentence  is  due  to  the 


compiler.  William  of  Jumieges 
says  the  invasion  took  place  in  the 
year  851. 

5   Wintoniensis']  An  error  for  Wil~ 
toniensis. 


426 


MATTH^I   PARISIENSIS 


of  Athel- 
ney  and 
Shaftes- 
bury by 
Alfred. 

Alfred's 
division  of 
his  income. 


A.D.  888.  rum   apud  Ethelingeiam,  id   est    nobilium   insulam,1  ubi    idem  Flor.  Wig. 

Foundation  rex  quodam  cum  subulco  exulavit,2  quo  in  loco  Jobannem  P- 563  A- 
presbyterum  abbatem  ordinavit ;  aliud  quoque  monasterium  ad 
orientalem  plagam  Scaftesberie  babitationem  sauctimonialium 
fabricari  praacepit,  in  quo  filiam  propriam,  nomine  Algivam, 
abbatissam  constituit,  virginem  Domino  consecratam,  et  base 
monasteria  divitiis  et  possessionibus  abundanter  ditavit.  De- 
riique  consilio  divinitus  ordinato,  omnes  census  suos  bifarie 
dividere  fecit,  quarum  primam  partem  in  tres  portiones  dis- 
tribuit ;  barum  autem  portionem  imam  suis  bellatoribus,  qui 
in  tribus  turmis  dividebantur,  assignavit,  ita  ut  prima  cobors, 
quaa  equestris  erat,  mense  uno  in  curia  regis  ministraret, 
dum  aliaa  duaa  bellicis  expeditionibus  insudarent,  sicque  mense 
finito,  illis  de  praalio  redeuntibus,  novi  bellatores  illis  succe- 
debant,  et  sic  omni  tempore  vitas  suae  bas  vicissitudines  ob- 
servabat ;  secundaria  vero  partem,  operariia  multis,  quos  in 
omni  opere  terreno  eruditos  babebat,  distribuit ;  tertiam  autem 
advenis,  qui  ex  diversis  nationibus  ad  eum  confluebant,  im- 
pendit.  Secundam  denique  partem,  quaa  ex  annuo  ad  eum 
censu  spectabat,3  in  quatuor  dividens  portiones,  primam  pau- 
peribus,  secundam  ccenobiis,  quaa  fundaverat,  tertiam  scbolaa, 
quam  ex  multis  Gallia? 4  aliisque  regionibus  remotis  congrega- 
verat,  [quartam]  clericis  et  doctoribus,5  secundum  singulorum 

His  use  of  sumcientiam  deputavit.  Ex  cera  quoque,  ad  pondus  septua- 
ginta  duorum  denariorum,  sex  candelas  aaquales  fieri  praacepit, 
ita  ut  singulaa  duodecim  uucias  longitudinis  baberent,  quaa  per 
viginti  quatuor  boras,  die  noctuque  sine  defectu,  coram  pluri- 
morum  sanctorum  reliquiis  arderent.  In  exequendis  judiciis 
adeo  discretus  erat  indagator,  ut  quae  in  absentia  ejus  fiebant, 
si  essent  justa  vel  injusta  inquireret,  et,  si  aliquam  iniqui- 
tatem  intelligere  posset,  judices  interrogabat,  utrum  per 
ignorantiam  vel  malivolentiam,  aut  amore  vel  odio,  timore 
vel  favore,  vel  pro  pecuniaa  cupiditate  ita  judicassent ;  et  si 
confiterentur  se  talia  judicasse,  eo  quod  rectius  judicare  nes- 
ciebaut,  tunc  discrete  ac  moderate  illorum  redarguens  inrpe- 
ritiam  aiebat,  "  Miror  sane  vestram  insolentiam,  cum,  Dei 
"  dono  ac  nostro,  sapientium  gradum  et  ministerium  usur- 
"  pastis  et  sapientiaa  studium  neglexistis ;  aut  terrenarum 
"  rerum   ministeria    dimittatis,  aut   sapientia?,  multo    devotius 


candles  to 
detei*mine 
the  time. 

His  regu- 
lations as 
to  his 

judges. 


p.  138. 


1  id  est  nobilium  insulam']  These 
words  are  introduced  from  Simeon 
of  Durham's  Hist.  Eecap.  p.  75. 

2  ubi  .  .  .  exulavif]  Introduced 
by  the  compiler. 


3  spectabat]   spectabant,  A.  O. 

4  Gallice  aliisque  regionibus]  ex 
multis  gentis  suse  nobilibus,  Flor.  ; 
and  so  Asser. 

5  This  is  altered  from  Florence. 


CHRONICA  MAJORA. 


427 


Hor.  Wh: 
p.  564  a. 


"  quam  bactenus  fecistis,  insistere  studeatis."  His  judices  A.D. 
auditis  perterriti  ac  velut  pro  maxima  vindicta  correcti  ad 
aequitatis  discendas  studiuru  totis  viribus  se  vertere  nitebantur, 
ita  ut  illiterates  litteris  studere  faceret  et  torpentes  reduceret 
ad  sapiential  disciplinam ;  unde  et  ipsi  senes,  ad  litteralem 
scientiara  suspirantes,  felices  arbitrabantur  illius  temporis  ju- 
venes,  qui  liberalibus  artibus  poterant  erudiri,  et  se  infelices, 
qui  iudocti  permanserunt  eatenus,  judicabant. 


De  elemosinis  magni  regis  Alfrecli. 
Id.  Anno  Domini  dccclxxxix.     Defuncto  Etbelredo,  Dorobernensi  Plegmund 

p.  564  c.      arcbiepiscopo,  Plegimundus  successit.  archbishop 

Eodem    anno   rex  Alfredus  prtecepit    omnibus   Angliaa    epi-  -^ 
scopis    et    viris    religiosis    fidelium    elemosinas    colligere,  col-  Alms  sent 
lectasque  Eomam  atque  Jerosolimam  destinare  ;  1    rex  quoque  by  Alfred 
de  tbesauro  suo  non  modicam    portionem,  fidelium   elemosinis  to  -T^1116 
unitam,  ad  loca  prasscripta  transmisit.  salem 


Plor.  Wig. 
p.  564  c. 


Malmesb. 
Gest.  Eeg. 
ii.  112, 
p.  167. 
A.-S. 
Chron., 
a.  891, 
p.  362. 


De  ohitu  Alsuithce  sororis  regis  Alfrecli. 

Anno    Domini    dcccxc.      Gytro  Danus,  rex  Orientalium  An-  Death  of 
glorum,  diem  clausit    extremum,    qui2    regnum    illud,  Alfredo  Guthrum. 
rege   donante,    acceperat,  cum    ab    eo  Cbristianitatem    accepit. 
Eodem    anno    soror   regis  Alfrecli,  Ethelsuitba,  Burbredi  regis  Death  of 
Merciorum  quondam  regina,  apud  Ticinum  3  in  babitu  religionis  -^Ethel- 
defuncta  est,  et  ibidem  bonorifice  sepulta. 


swyth  at 
Pavia. 


Nota  miraculum. 

Anno  Domini  dcccxci.     Arnulfus,  tutor  Lodowici,  Eomanum  Arnulf 
adeptus    imperium    annis   duodecim 4  imperavit. 


Eodem   anno  emperor. 


tres  bomines  de  Hybernia  ad  regem  Alfredum  venientes,  soli-  Visit  of 

pro    Cbristo    vitam    ducere    cupiebant;    construxerant     reeIrls 

men  to 


tar  i  am 
namque    sibi 


ex   trious  °    corns  bovmis   et  dimidio   naviculam  Alfred 


1  This  mention  of  Jerusalem 
seems  to  be  derived  from  Simeon, 
p.  684  c,  who  copies  Asser  (p. 
492  i).)  in  saying  that  Abel,  patri- 
arch of  Jerusalem,  sent  gifts  to 
Alfred,  See  also  iEthelweard,  p. 
517  e.  The  whole  paragraph  is  due 
to  the  compiler. 

2  qui .  .  .  accepit']  Introduced  by 
the  compiler.     See  above  p.  413. 

3  Ticinum']  i.e.  Pavia,  as  the 
Sax.    Chron.    and    Simeon.      The 


words  in  habitu  religionis  are  intro- 
duced by  the  compiler. 

4  duodecim]  So  Sigebert,  col.  171. 
Malmesbury  has  qu.indecim. 

5  tribus  ,  .  .  et  dimidio]  So  the 
compiler,  mistranslating  >pibban 
healrpe  in  the  Chronicle.  It  is 
clear  that  this  is  from  one  of  the 
Chronicles,  and  not  from  Florence, 
who  has  duobus  et  dimidio.  Below 
pro  miraculo  et  novitate  inaudita  is 
an  introduction  of  the  compiler. 


428 


MATTHiEI  PAR1SIENSIS 


A.D.  891.  quandam  brevissiinam  sine    omni   navis    instrumento,  qui,  ad-  A.-S. 
juncto    sibi    etiam    unius    septimanse    victu,    clam    mare    sunt  Chron. 
ingressi,  quocumque  forfcuna  concederet  ire  disponentes ;    qui,  a-  891' 
Domino  ducente,  septima  suaa  ingressionis  die  in  Cornubia  ap- 
plicantes,  pro  miraculo  et  novitate  inaudita  regi  prassentantur  ; 
nomina   autem   eorum  fuerunt  Dubslane,  Macbetu,  et  Maslini- 
num.    Eodem  anno  circa  tern  pus  Eogationum  corneta  apparuit,  Id-  a.  892, 
quee  Anglice  Vexede l  sterre  nuncupatur.  P-  36^- 


Comet. 


Incursion 
of  the 
Danes, 


who  fortify 
Appledore 


and 
Milton. 
Institu- 
tions of 
Alfred. 


Safety  of 
the  coun- 
try. 


De  armillis  aureis  in  hiviis  suspensis. 

Anno  Domini  dcccxcii.  Magnum  examen  paganorum  ex 
Galliis  adveniens,  cum  equis  et  navibus  ducentis  quinqua- 
ginta,  Cantiam  transvectus  in  ostio  Limine  2  fluminis,  qui  de 
silva  magna  "  Andredesweald  "  appellata  decurrit,  applicuit, 
et  quatuor  miliariis  sursum  naves  direxit,  ubi  quandam  arcem 
a  paucis  incolis  inbabitatam  diruentes,  aliam  sibi  firmiorem, 
in  loco  qui  "  Appeltre "  dicitur,  construxerunt ;  nee  multo 
post  Hastein  ex  eidem  partibus,  cum  navibus  octoginta  ostium 
Thamensis  fluminis  intrans,  munitionem  sibi  in  villa  regia, 
quas  Middeltona  dicitur,  magnis  sumptibus  inceptam  consum- 
mavit.  Sed  cum  undique  regi  Alfredo  bostium  incursiones 
imminerent,  et,  ut  quidam  asserunt,  leges  inter  arma  sileant, 
ipse  tamen  inter  stridores3  buccinarum  et  fragores  bellorum 
et  armorum  fremitus  leges  tulit  et  observandas  tradidit,  quibus 
sui  et  divino  cultui  et  disciplines  assuescerent  militari :  et  quia 
barbarorurn  occasione 4  etiam  indigenaa  ad  rapinas  anbelaverant, 
ita  ut  vix  ulli  tutus  esset  locus  vel  sine  armorum  prassidio 
commeatus,  centurias,  quas  Hundredos,  et  decimas,  quas  Titb- 
ingas  appellant,  instituit,  ut  omnis  Angligena  legaliter  vivens 
et  centuriam  baberet  et  decimam  ;  quod  si  quis  alicujus  delicti 
argueretur  incommodo,  statim  exbiberentur  ex  centuria  et  de- 
cima5  qui  eum  vadarentur;  qui  vero  bujusmodi  vadem  non 
baberet,  legum  severitatem  subiret ;  et  si  quis  ante  vadationem 
vel  post  aufugeret,  omnes  ex  centuria  ejus  et  decima  regis 
mulctam  incurrerent.  Hoc  quoque  commento  pacem  infudit 
provinciis,  ut  etiam  per  publicos  aggeres,  et  ubi  semitaa  fin- 
duntur  in  6  quadrum,  arrnillas  juberet  aureas  appendi,  ut  vian- 
tium  aviditatem  irritarent,  cum  non  esset  qui  eas  abriperet. 


Flor.  Wig. 
p.  564  E. 


Malmesb. 
Gesta  Re- 
gum,  ii. 
122,  p.  18f 


1  Vexede']  i.e.  yeaxebe,  hairy. 

2  On  the  ancient  river  Limen, 
flowing  "  in  the  8th  and  9th  centu- 
"  ries  from  Appledore  due  E.  to- 
"  wards  Ilythe,"  see  Mr.  Earle's 
note  on  the  Chronicles,  p.  316. 


3  stridores  .  .  .  bellorum]    Intro- 
duced by  the  compiler. 

4  occasione]  occasionem,  A. 

5  A.  places  et  decima  after  vada- 
rentur. 

6  in]  et,  A. 


CHRONICA  MAJOEA. 


429 


Be  dementia  regis  Alfredi  et  de  fallacia  Danorum. 

Flor.  Wig.  Anno  Domini  dcccxctii.  Pagani,  qui  Northanbumbriam  et 
p.  565  a.  qUi  Est-Angliam  incoluernnt,  pacem  cum  Alfredo  rege  jura- 
mentis  et  obsidibus  statuerunt ;  sed,  rupto  foadere,  quando- 
cunque  exercitus  paganorum  in  Cantia  residens  prasdandi  causa 
de  suis  munitionibus  exivit,  ipsi  cum.  illis  vel  per  se,  ubicun- 
que  potuerunt,  prasdas  agere  non  cessabant;  quo  cognito,  rex 
Alfredus  cum  exercitu  suo  Cantiam  proficiscens,  inter  duos  pa- 
ganorum exercitus  castrametatus  est,  tit,  si  forte  campum  ali- 
quem  prasdaB  causa  vel  praslii  peterent,  ipse  cum  eis  certamen 
inirct.  At  illi  nunc  equestres,  nunc  pedites,  latrocinando  illas 
partes  frequentabant,  ubi  regis  exercitum  abesse  sciebant ; 
qnibus  tamen  rex  subitis  seepe  incursionibus  obvians,  casdes 
infert  assiduas. 

Unde  Cantiam  relinquentes,  ad 1  Hastein  concivem  suum,  qui 
apud  Middeltonam  byemaverat,  confugerunt ;  quos  rex  viriliter 
insecutus,  non  cessavit  donee  ipsos  cum  Hastein  Dano  cru- 
delissimo  in  municipium,2  quod  idem  Hastein  nuper  ibidem 
construxerat,  violenter  intrusit ;  quo  rex  cum  pervenisset,  mu- 
nicipium obsidione  vallavit,  erectisque  in  gyrum  macbinis, 
illud  subjugare  vacavit.  Hastein  vero  Danus  omnem  spem 
resistendi  amittens,  cogitayit  quo  ordine  regem  clementissi- 
mum  deciperet  suis  artibus  fraudulentis  ;  et  nuntios  ad  regem 
dirigens3  promisit  juramentis  et  datis  obsidibus,  quod  ab  ejus 
et  regni  Anglioa  inquietatione  cessaret  in  posteruin,  si  pacifice 
Cf.  Flor.  recedere  sineretur ;  et  ad  rnajorem  insuper  securitatem,  misit 
Wig.  regi  duos  filios  suos  pueros,  ut,  si  vellet,  fidei  illos  et  baptis- 

p.  5fa5  e,  niatis  imbueret  sacramentis.  Tunc  rex  piissirnus,  qui  semper 
paganorum  animas  potius  quam  mortem  sitiebat,  ejus  petitio- 
nibus  adquievit,  et,  pueris  sacro  fonte  renatis,  Hastein  patrem 
eorum  cum  omnibus  aliis  infidelibus  pacifice,  juxta  quod  pac- 
tum fuerat,  abire  permisit. 


A.D.  893, 

The  Danes 
in  Kent. 


Advance 
of  Alfred 
against 
them. 


Hasting. 


Submission 
of  Hastins;. 


p.  139. 

Hasting's 
sons  bap- 
tized. 


Repeated 
from  the 
previous 
chapter. 


Ut  rex  Alfredus  Danicuvi  regem  de  prcslio  fugaverit. 

Anno  Domini  dcccxciv.     Eex  Alfredus  cum  ingenti  exercitu  Defeat  of 
processit  contra  paganos,  quos  supra   in  ostio  Limine  fluminis  the  Danes, 
applicuisse  diximus,   qui   jam  cuneis  divisis  conabantur  omnes 
illius  regioni s  provincias  subjugare;   quo  rex  cum  pervenisset, 
misit    se    cum  exercitu  suo    inter  duos  cuneos  paganorum,  ut, 


1  From  this  point,  though  Flo- 
rence and  the  Chronicle  have  been 
used,  the  chapter  is  original. 

2  A.  inserts  obsidione,  the  eye  of 


the  scribe  being  caught  by  its  ap- 
pearing below,  after  municipium. 
3  dirigens]  dirigentis,  A. 


430 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  894. 
Defeat  of 
the  Danes 
at  Farn- 
ham. 


Attack  on 
Exeter  by 
the  Danes 
of  North- 
umbria 
and  East 
Anglia. 

Hasting 

fortifies 

Benfieet, 


and  is 
joined  by 
the  Danes 
from 
Appledore. 


Attack  on 
Benfieet 
and  seizure 
of  Has- 
ting's  wife 
and  chil- 


si  forte  loca  nemorosa  desereutes  planitiem  aliquam1  petere 
decrevissent,  ipse  contra  eos  arma  moveret ;  sed  barbari  jam 
fame  et  longa  fatigati2  inedia,  dum  nihil  proficerent  sed  po- 
tius  deficerent,  disposuerunt  concives  suos,  qui  nuper  in  Est- 
Sexia  applicuerant,  adire,  ut  fortiori  milite  stipati  irruptiones 
Christianorum  possent  facilius  susfcinere.  Cnmque  furtim  cas- 
tra  moventes  ad  Farnbam  villam  pervenissent,  Tbamense  Cf.  Flor. 
flumen  transire  cupientes,  a  regia  ibidem  fortitudine  sunt  Wig. 
prasventi,  commissoque  cum  ipsis  gravi  praslio  pagani  in  fugam  ^" 
sunt  conversi,  quos  fugientes  Cbristiani  sine  pietate  proster- 
nunt,  atque  ex  obstantibus  maxima  strage  illata  regem  eorum 
crudeliter  vulnerarunt ;  quern  vix  commilitones,  in  equo  posi- 
tum,  sine  vado  et  ponte  trans  Tbamense  flumen,  multis  ex  eis 
submersis,  duxerunt,  ubi  tandem  inter  Tbamisiam  et  Colenea 
quandam  brevissimam  nacti  insulam  pro  oppido  illam  ali- 
quandiu  babuerunt ;  Cbristiani  vero  naves  ibidem  non  babentes 
obsidionem  facere  nequiverunt,  maxime  cum  sibi  victualia  de- 
ficerent et  terminum  suse  stationis  complevissent.3  Illis  itaque 
recedentibus,  rex  Alfredus  cum  exercitus  sui  medietate  illuc 
pi^operabat;  sed  antequam  iter  explevisset  inceptum,  mmtiatur  id. «, 565d. 
ei  paganos,  qui  ]STortbanbumbriarn  et  Est-Angliam  incolebant, 
quosdam  Exoniam,4  quosdam  ex  eis  arcem  quandam  in  Devonia 
sitam  obsedisse  ;  nee  mora,  rex  Alfredus  omnem,  quern  babere 
poterat,  exercitum  reducens,  Exoniam4  adiit,  paucis  tamen 
ad  debellandum  bostes,  quos  insequebatur,  relictis.  Pagani 
vero  interim,  rege  eorum  convalescente,  ad  concives  suos  in 
Est-Sexiam  profecti,  invenerunt  Hastein  proditorem  nequissi- 
mum,  qui  jam  contra  pactum,  quod  cum  Alfredo  rege  pepigerat, 
apud  Beamfleotam  oppidum  fossatis  altis  et  spatiosis  firmatum 
inbabitabat,  a  quo  etiam  assiduas  agens  irruptiones,  omnem 
patriam  devastavit;  sed  etiam  pagani,  qui  apud  Apeltre,  ut 
praedictum  est,  resederant,  ad  Hastein  venientes  ibidem  mag- 
num confecerunt  exercitum  bellatorum.  Tunc  illi,  quos  rex 
Alfredus  ad  illos  ex[pugnandum]  6  dimiserat,  junctis  sibi  civibus 
Londoniensibus  aliisque  viris  bellicosis  qui  ex  finibus  Nbrthan- 
bumbrorum  et  Est-Anglorurn  ad  mandatum  regis  advenerant, 
ad  Beamfleotam  bostiliter  accedentes,  Hastein  in  oppido  non  in- 
venerunt; sed  tamen  contra  socios  ejus,  qui  ex  oppido  adversus 
[eos]  exierant,  gravissimo  praslio  commisso,  in  prima  congres- 
sione  in  fagam  eos  compellunt,  oppidum  invadentes  destruunt,13 
uxorem  Hastein  cum 7  ejus  filiis    constringunt,  naves  quasdam 


1  aliquam']  aliquem,  A. 

2  fatigati]  fatigata,  A. 

3  complevissent]  explevissent,  0. 

4  Exoniam]   Oxoniam,  A. 


5  There  is  a  blatnk  in  A.  for  this 
word  after  ex. 

6  destruunt]  destruit,  A. 

~  A.    after    cum   inserts   suis   ad 
urban,  repeated  from  below. 


CHRONICA  MAJORA. 


431 


Flor.  Wig.  incendunt,  quasdani    ad   urbem    Bofensiuru    adducunt,  uxoreru  A.D.  894. 

p.  566  a.      Hastein  cum  suis  [filiis]  !  ad  urbem  Londoniarum  trausmittunt.  dren  who 
Et  liis  ita  gestis,  res  Alfredus,  paganis,  pro2  quibus  Esoniam3  are  sent  to 
ierat,  levi  negotio    superatis,  dilaceratis,    et    ad   naves  fugatis,     on  on ' 
reversus   est   ad   Londoniensium    civitatem,  ubi   comes   Ethel- 
redus  uxorem  Hastein  cum  duobus  filiis  ejus  regi  prassentavit,  but  re- 
petens4  adjudicari  qui[d]  de  uxore  ejusdem  proditoris  et  filiig  stored  to 
foret  agendum,  qui  pactum,  quod  cum  rege  pepigerat,5  violavit.  Alfred 
Tunc  cum   ab  omnibus  judicatum  fuisset   ipsos    morte   turpis- 
sima  esse  dignos,  rex  noluit  eis  quicquam  mali  facere,  eo  quod 
idem  rex  unum  ex   pueris,  ut   superius  relatum    est,  de  sacro 
fonte   susceperat  et  alium  comes  Etbelredus,  sed  tarn  matrem 
quam  pueros  liberos  abire  permisit. 


Vit.  Pontif. 
Simeon, 
a.  892,900, 
pp.  685  D, 
686  A. 
Enlarged 
from  A.-S. 
Chron. 
a.  894, 
pp.  366, 
367. 


Be  gravi  quadam  persecutions,  qua  Dani  contriti  sunt. 

Anno  Domini  dcccscv.     Formosus  sedit  in  cathedra  Eomana  Pope 
annis  tribus    et  mensibus    sex.      Eodem  anno  Wlfero   episcopo  ^ormosus. 
Eboracensi  defuncto  Ethelbaldus  successit.  archbishon 

Eodem   tempore    Hastein    iniquus    et    casteri    pagani,     quos  of  York, 
exercitus  regis  Alfredi  de   Beamfleote  fugaverat,  disposuerunt  Defeat  of 
transire   ad    concives    suos,    qui    in   occiduis    partibus   Anglias  Hasting  at 
habitabant ;    arrepto   igitur   clam  itinere   per  provinciam   Mer-       t^  ° 
ciorum,    ad    villain    quandam   super     flumen   Sabrinse     sitam,  Severn. 
Buttingetune  appellatam,  pervenerunt,  ubi  a  confratribus  suis 
reverenter  sunt    recepti,  atque  in  oppidum,  quod  ibidem  con- 
struxerant,   introducti.      C unique    base    regi    Alfredo    nuntiata 
fuissent,  congregavit  exercitum  quasi  invincibilem,  et   veniens 
ad   oppidum    prasfatum,    quod    Sabrinas    fluctibus  erat  undique 
perfusum,   paganos    tarn   navali 6  quam  terrestri    exercitu    cir- 
cumcinxit.     At   hostes    post   diutinam    obsidionem,   victu    sibi 
deficiente,  equos  suos  novissime  devorabant;   tandem  omnibus 
consumptis,    ab    oppido   necessitate    compulsi    exierunt    contra 
exercitum,  qui  erat  in  orientali  parte  flurninis,  pugnaturi,  ubi  ex 
parte  regis  in  prima  congressione  cecidit  Ordein,  minister  ejus- 
dem regis,  et  multi  alii  cum  eo  ;  sed  Christiani  demum  prasvalen- 
tes  in  fugam  adversarios  compulerunt,  quos  fideles  sine  pietate 
insequentes,  multos  in  undis  submergebant  et  nonnullos  gladiis 


1  filiis  is  also  omitted  in  0. 

2  pro~\  cum,  O. 

3  Exoniam~\   Oxoniam,  A. 

4  petens  .  .  facere~\  This  is  pe- 
culiar to  the  compiler;  the  whole 
chapter  is  rewritten  and  enlarged 
from  Florence  and  the  Chronicle. 


5  Here  MS.  W.  is  again  used. 

G  This  introduction  is  probably  due 
to  the  compiler's  "  catching  sight  of 
"  reip-bepe  (p.  367,  1.  7),  and  ima- 
"  gining  the  rest."  See  Mr.  Earle's 
notes  on  the  Chronicles,  p.  319. 


432 


MATTPLEI   PAE1SIENSIS 


A.D.  895.  detruncabant ;  et  qui  ex  bac  clade  evadere  potuerunt,  fugiendo  A.-S. 

The  Danes  ad  Legecestriam,  quae   Anglice  Wirbale  dicitur,1  pervenerunt,  Chron. 
ubi  in  quodam   municipio  ex  concivibus  suis  plurimos  reperi-  a-  894> 
entes,2  in  eorum  consortium  sunt  admissi :    quo  rex  cum  per- 
venisset,  non'potuit  ibi  obsidionem   tenere,  unde  omnia,3  qua? 
extra  oppidum  in  frugibus  sive  victualibus   reperit,  igrie  con- 
cremavit. 


escape  to 
Chester, 
p.  140. 


p.  367. 


The  Danes 

return  to 

Northum- 

bria. 

The  Danes 

at  the  Lea ; 


defeat  the  1 
Londoners, 

but  are  de- 
feated by 
Alfred, 
and  retire 
to  Bridge- 
north. 


De  altercatione  inter  Anglos  facta  et  Danos. 

Anno  Domini  dcccxcvi.  ISTefandus  paganorum  exercitus,  Le- 
gecestriam deserens,  ISTortbanhumbriam  petivit,  ubi  navibus 
adquisitis  per  mare  sursum  navigare  cceperunt.  Tandem  in 
ostio  Luei 4  fluminis,  non  longe  ab  urbe  Londoniarum  applican- 
tes,  praedis  et  rapinis,  extractis  ad  terram  navibus,  institerunt ; 
quod  cives  Londoniarum  cum  cognovissent,  conjunctis  sibi 
comprovincialibus  populis  ad  locum  venientes  praefatum,  inve- 
nerunt  hostes  quoddam  sibi  jam  municipium  construxisse  ; 
illis  autem  bine  et  inde  bostiliter  concurrentibus,  cives  Lon- 
donienses  compulsi  sunt  in  fugam,  quatuor  ex  regis  militibus 
interfectis.5  Sed  non  multo  post  supe'rveniente  Alfredo  rege, 
compulsi  sunt  pagani  locum  deserere,  et  noctu  recedentes  per 
provinciam  Merciorum,  non  cessabant  donee  ad  villain  super 
Sabrinam,  quae  Quantbregge  dicitur,  pervenerunt.  Illis  autem 
recedentibus,  jussit  rex  eorum  naves  igne  concremare. 


Enlarged 
from  A.-S. 
Chron. 
a.  895,  6. 


Tit  rex  Alfreclus  custodes  in  regno  constituent. 

Pope  Boni-      Anno  Domini  dcccxcvii.      Bonefacius   sedit  in  catbedra  Eo-  Vit.  Pontif. 

face  VI.       mana  anno  uno  et  diebus  sedecim. 

Guardians       Eodem  anno  rex  Alfredus  custodes6   regni   constituit   contra 

of  the  Danorum   irruptiones,  in  Cantia  Ceolmundum  primicerium,  in 


1  This  is  a  confusion  from  not 
understanding  the  Chronicle,  which 
has  on  anpe  percpe  ceartpe  on 
J7iphealum .  reo  ir  Legacearcep 
gehaten,  "  at  a  western  city  in 
"  Wirral,  -which  is  called  Lega- 
"  ceaster  (Chester)." 

2  reperientes]  perientes,  "VY.  and 
probably  0. 

3  o«i/«'«]  omnibus,  A.  0.  W. 

4  Luei~\  Luie,  0.  Line,  "W. ; 
Limine,  West.      The  Lea. 

0  C.  adds  in  the  margin  form 
Plor.  Wig.,  p.   567  B.  :    "  O   quam 


"  crebris  vexationibus,  quam  gra- 
"  vibus  laboribus  quam  diris  modis- 
"  que  lamentabilibus  non  solum  a 
"  Danis  qui  partes  Angliae  tunc  tem- 
"  poris  occupaverant,  verum  etiam 
"  ab  his  Sathanse  filiis  tota  vexata 
"  est  Anglia." 

6  This  statement  is  due  to  the 
compiler ;  it  seems  to  hare  arisen 
from  the  mention  of  the  deaths  of 
these  persons  by  Florence  and  the 
Chronicle  in  this  year.  See  Mr. 
Coxe's  note  on  the  passage,  "Wen- 
dover,  i.  p.  363,  note  -. 


CHRONICA   MAJORA. 


433 


Cf.  A.-S. 
Chron. 
a.  897, 
pp.  370, 
371. 


urbe    Bofensi    Suithulfam    episcopum,    in   Est-Sexia    comitcm  A.D.  897. 
Brithulfum,    in    urbe    Londoniarum    comitem    Ethelredum,   in  kingdom 
Dorkecestria   Halardum   episcopum,  in    Suth-Sexia   Eadulfum,  appointed 
in  Wintonia   Bertulfum    episcopum,    et   in   locis   diversis  alios    '       re  ' 
multos,    quos   longum    est   per    ordinem   recitare ;    quo    etiam  Ships  built 
tempore  fecit  rex  longas  naves,  quas  cyulas    sive   galeias    ap-  Dv  Alfred, 
pellant,  fabricare,   in    quibus   armatis   impositis l    jussit  maris 
semitas  observare,  ut  tarn   navali  quam  terrestri  praelio  regni 
sui  tranquillitati  et  sibi  subjectis  populis  provideret. 


Chronicon 
Fani  S. 
Neoti, 
p.  165 
(Gale). 
M.  H.  B., 
p.  479,  n.b. 


William  of 
Jumieges, 
ii.  9, 
col.  796. 


De  Bollone  prima  Normannorum  duce  et  ejus  visione. 

Circa2  dies  istos,  Bollo  quidam,  natione  Danus,  maximo  stipa- 
tus  milite,  in  Angliam  veniens,  locorum  depopulationi  vacavit. 
Est  autem  Dacia,  sive  Danemarchia,  maris  insula,  rerum  et 
maxime  bominum  fertilitate  foecunda,  cujus  reges  antiquitus 
sancita  lege  statuerunt,  ut,  dum  nimis  insula  esset  bominibus 
repleta,  viri  audaciores  de  propriis  migrare  sedibus  cogerentur. 
Ex  bac  denique  expulsorum  sorte  Bollo  supradic^us  fuisse 
asseritur,  vir  strenuus  et  potens,  quern  pater,3  retento  primo- 
genito  filio  ut  sibi  succederet,  Bollonem  a  se  transmisit,  ut 
beereditatem  armis,  quocunque  sors  concederet,  obtineret ;  illo 
igitur,  ut  praedictum  est,  in  Angliam  appulso,  indigenaa  statim 
prajlium4  cum  ipso  commiserunt,  sed,  multis  suorum  interfectis, 
caeteri  de  loco  certaminis  aufugerunt.  Bollo  igitur  cum  post 
maris  pericula,  ob  sui  suorumque  recreationem,  in  Anglia  hye- 
maret,  visum  est  sibi  de  nocte  dormienti  supra  se  et  exercitum 
suum  exam  en  apum  subito  volitare  et  cum  stridore  austral  em 
petere  regionem,  perque  maris  medium  ad  terram  volando  per- 
venire,  ubi  etiam  gregatim5  in  frondibus  arborum  diversarum 
insidentes,  omnemque  mox  regionem  perlustrantes,  coeperunt 
in  locis  diversis  variorum  flores  colorum  in  locum  unum  con- 
gregare.  Evigilans  itaque  Bollo  primo  visionem  secum  per- 
tractat,  ejusque6  interpretationem  diligenter  examinans,  requiem 
sui  laboris  suorumque  in  eisdem  partibus,  ubi  apes  viderat  de- 
scendisse,  conjectat.  Mare  igitur  ipse  et  ejus  commilitones 
ingrediuntur,  flanteque  ad  votum  vento,  emensis  fluctibus 
pelagi,  Gemeticum  veniunt,  ubi  quandam  virginem  sacram, 
nomine  Ameltrudem,  quam  ab  Anglia  asportaverant,  in  capella 


Nota  de 
Rollone 
primo  Nor- 
mannorum 
duce. 


Vision  of 
Rollo. 


His  arri- 
val at 
Jumie<res. 


1  impositis']   om.  W. 

2  The  beginning  of  this  chapter 
seems  made  up  by  the  compiler  from 
William  of  Jumieges,  ii.  4,  i.4,  ii.  1. 

3  quern  pater]  qui  patre,  A.O.W. 


4  prcelium]    praelio,   A.      0.   has 
been  altered. 

5  gregatim']  congregatim,  0.  W. 
fi  que]   om.  0.  W. 

E    E 


434 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D.  897. 
The  arch- 
bishop of 
Rouen 
makes 
peace  -with 
Rollo. 
Rollo 
restores 
Rouen  and 
reduces 
Normandy. 


Saucti  Vedasti  super  altare  relinquunt.  Quorum  adventum 
Franco,  Eothoniagensis  arcbiepiscopus,  cognosceus,  et  de  possi- 
bilitate  resisteudi  diffideus,  decrevit  utilius  fore  pacem  ab  eis 
quaerere,  quain  illos  ad  arma  in  sui  perniciem  provocare  ;  qui 
festinus  viator  ad  illos  veniens  pacem  petens  impetravit,  eamque 
feeder e  fidelissimo  firmavit.1 

Suseepto  itaque  Eollo  regionis  dominio  Kotliomagum  adiit, 
et  eleganter  destructaa  civitatis  moenia  reparavit,  circumja- 
centes  regioues  occupavit,  castella  iu  locis  congruis  formavit, 
et  terram  totam,  qua}  tunc  Neustria,  modo  vero  ISTormannia  ab 
ipsis  Norensibus  dicitur,  sub  sua  potestate  recepit.  Ex  boc 
quoque  Eollone  incliti  Normannorum  duces  traxerunt  origi- 
nem,  sicut2  suo  loco  sequens  bistoria  declarabit. 


William  of 
Jumieges, 
ii.  9,  col. 
796. 


Chronicon 
Fani  S. 
Neoti, 
p.  165. 

Hen.  Hunt, 
v.  p.  746  b. 


Pope  Ste- 
phen VI. 

Theodred 
bishop  of 
London. 
Repulse  of 
the  Danish 
galleys  by 
Alfred. 


Peace  of 
the  rest  of 
his  reign. 


Be  si/rage  ab  Anglis  illaia  Danis. 

Anno  Domini  dcccxcviii.     Stepbanus   sedit  in  catbedra  Eo-  Vit.  Pontif. 
mana  anno  uno.      Eodem  anno  defuncto  Eastano,  Londoniensi  Flor.  Wig. 
episcopo,  Tbeodredns  successit.      Eodem  tempore  pagani  cum  P-  56?  D- 
sex  galeiis  in  ostium  fluminis  cui  utbemare3  nomen  est  appli- p,'~  ' 
cantes,  praadis  ibidem  vacabant  et  rapinis ;   quod  regi  Alfredo  a  397 
cum  nuntiatum  fuisset,  praadonibus  festinanter  occurrit,  eorum-  pp.  370, 
que  laceratis  agminibus,  prsedam  excussit,  et  eos  ad  naves  fugere  3^1, 
coegit;  quos  rex  cum.  suis  viriliter  insecutus  sexies  viginti  ex 
eis  interfecit,  ubi  etiam  ex  familia  regis  quadraginta  duo4  milites 
ceciderunt ;  paganis  igitur  ad  mare  fugientibus,  ventis  in  con- 
trarium  fugientium  piratarum  spirantibus,  fractis  navibus  nau- 
fragium  pertulerunt;   quos  ministri  regis  comprebendentes   et 
vinculis   arctioribus   constringentes,  ipso  rege  jubente,   omnes 
patibulo  suspenderunt. 

Deinde5  omne  tempus,  quo  rex  supervixit,  regnum  in  pace 
tractans,  totus  conversabatur  in  restaurationibus  ecclesiarum, 
in  largitione  elemosinarum,  in  compositione  legum,  quibus 
milvorum  rapacitas  reprimeretur  et  simplex  fidelium  devotio 
firmaretur. 


1  firmavit'}  conflrmavit,  W. 

2  sicut  .  .  declarabit]  Introduced 
by  the  compiler. 

3  uihemare]  i.e.  ucep  mepe,  A.S., 
the  outer  sea.  Chron.  a.  897,  p.  370. 
See  Mi\  Coxe's  note,  Wendover,  i. 
p.  365. 


4  quadraginta  duo]  Ixxii.,  A.-S. 
Chron.  Hen.  Hunt.,  however,  has 
xlii.,  p.  742  A. 

5  This  paragraph  is  peculiar  to 
the  compiler.  Cf.  Flor.  Wig.  a.  901, 
p.  567  d. 


CHRONICA  MAJORA. 


435 


Regnum  West-Saxonum  sine  episcopali  cum  fuit. 


A.D.  899. 


Vit.Pontif.     Anno  Domini  dcccxcix.     Eonianns  sedit  in  cathedra  Eomana  Pope  Ro- 
mensibus    quatuor  et   diebns  viginti    dnobus ;    cui    snccedens  manus. 
Theodoras,  sedit  in  cathedra  diebus  viginti  sex.      Successit  ei  ■,  °Pe  Tj  °" 

Flor.  Wig.  eodeni  anno  Johannes  mensibus  xii.  et  diebus  quindecim.    Eo-  pope  jonn 

MS.  A^,       ftem  ann0j  defuncto  Ethelwaldo,  Sireburnensi  episcopo,  remansit  IX. 

p'         '       provincia  Occidentalium  Saxonum  sine  episcopis  et  cura  pasto-  Province 
rali,  vi  hostilitatis,  septem  annis.  °   Wessex< 


Sigebert, 
col.  173. 


Be  morte  magni  regis  Alfredi  et  successione  Edwardi. 

Anno  Domini  dcccc.      Karolus  regnum   suscipiens  Franco-  Charles 
ram  regnavit  annis  viginti   septem.     Eodem  anno  dementis-  TV. 

Flor.  Wig.  simus  rex  Anglorum  Alfredus,  postquam  viginti  novem  annis  p.  141. 

p.  567  e.      e£  meilsibug  ses  regnum  tennisset,  quinto  kalendas  Novembris,  Death  of 
quarta  feria,  indictione  quinta,1  pro  regno  temporali  commutavit  Alired- 
aeternum.      Sepultus  est  autem  Wintoniaa   in  novo  monasterio, 
quod2  ipse  fundaverat,   et  stola  beatse  immortalitatis  indutus, 
ubi    generalem   expectat    resurrectionem,  tunc  ibidem   denuo 
coronandus. 


Be  raptu  cujztsdam  sanctimonialis  virginis. 

Id.  Anno  Domini  dcccci.     Eadwardus,  Alfredi  regis  primogeni-  Edward 

tus,    litterarum  cultu   patre   inferior,  sed  potentia  pariter  et  tne  Elder, 
dignitate   gloriosior,   regni  Anglia3   est   diademate  'insignitus. 

Id.  p.  568  e.  Cumque  in  regio  3  esset  fastigio  sublimatus,  Ethelwoldus  Clito,  Attempt  of 
patruelis 4  ejus  filius,  qui 5  se  rege  genere  non  credebat  inferi-  -^thelwold 
orem  nee  potentia  minorem,  omni  nisu  aspirabat  ad  regnum,  crown< 
et  villas  regias  Oxebeam  6  et  Winburnam  nuncupatas  invadens, 
valvis  obseratis,  sese  in  eis  cum  suis  temere  intromisit.     Hoc 
autem  in   loco,  ut  supra  dictum  est,7  Sancta  Outhburga,  Ina3 
regis   germana,  monasterium   virginum   Deo   devotarum  con- 
struxit,  quarum s  idem  Ethelwoldus  unam  abusive  rapiens,  earn 
sibi  matrimonio    copulavit.      Tunc  rex   Eadwardus,  9  cognita 
veritate10   de  temeritate  Ethelwoldi,   exercitum  ingentem   col- 


1  quintal  quarta,  Elor.  Wig. 

2  quod  ipse  fundaverat]  Intro- 
duced from  Malmesbury,  Gest.  Pout, 
ii.  78,  p.  173. 

3  regio]  regni,  0.  W. 

4  patruelis]  patrueli,  A. 

5  qui  .  .  minorem]  From  Malmesb, 
Gesta  Regum,  ii.  125,  p.  195. 

6  i.e.  Twynham  or  Christ  Church, 

7  i.e.  a.  720,  p.  329. 


8  quarum  .  .  copulavit]  This  sen- 
tence is  introduced  by  the  com- 
piler— an  inference  from  what  is 
stated  below. 

9  A.  inserts  reu  W.  has  re  (the 
beginning  of  a  repetition  of  rex) 
expuncted. 

10  veritate .  .  .  Ethelwoldi]  Intro- 
duced by  the  compiler. 

E   E   2 


436 


MATTH^EI   PARISIENSIS 


A.D.  901.  legit,  efc    vcniens    apud  Bathoniam,1    non  longo    a-'  Winburna  Flor.  Wig. 

Flight  of     castrametatus    est;    quod    cum    Ethelwoldus   cognovisset,    de  P-  568  B- 

iEthelwold.  nocte  fugam  iniit,  jSTorthanhumbriam  petiit,  Danosque  qui  ibi 
degebant  suppliciter  exposcit,  ut  se  commilitonem  recipientes 
unum  ex  suo  collegio  ad3  regem  Eadwardum  expugnaudum 
esse  velint,  qui  mox  in  regia  dignitate  est  ab  omnibus  con- 
stitutus.  Rex  vero  Eadwardus  de  ejus  fuga  commotus,  ubi 
cognovit  se  ipsum  tunc  comprebendere  non  posse,  sanctimonia- 
lem  illam,  quam  rapuerat,  jubet  ad  suum  monasterium  reduci. 

./Ethelwold      Ethewoldus,4    parato    navigio,    transfretavit    ad    Gallias,    ut 

in  France,  fortiori  rediens  milite  stipatus  regem  iuquietaret. 


Family  of 
Edward. 


Defeat 
and  death 
of  iEthel- 
wold. 


Be  filiis  et  filiabus  regis  Eadwardi. 
Interea  rex  fines  regni  sui  latius  quam  pater  ejus  dilatavit, 
civitates  et  oppida  aadificavit,  nonnullas  destructas  reparavit. 
Ex  concubina5  nomine  Egwina  filium  suum  primogenitum 
Etlielstanum  suscepit;  ex  secunda,  scilicet  regina  sua,  nomine 
Alfieda,  Elfelmi  comitis  filia,  duos  filios  Etbelwardum  et  Ead- 
winum  generavit ;  peperitque  ei  insuper  sex  filias,  quarum 
Eadfledum  sanctimonialis  cum  sorore  Etbelbilda  apud  YvTiltonam 
requiescit,  ca3tera3 6  vero  quatuor  nuptiis  traditre  referuntur, 
quarum  prima,  id  est  Edgiva,  Otboni  Eomanorum  imperatori 
copulata  est ;  alteram,  id  est  Eadbildam,  Karolus  rex  Franco- 
rum,  tertiam  Siricius  rex  Northanbumbrorum,  id  est  Sanctam 
Edgitham,7  quartam,  id  est  Algivam,  Hugo  filius  ducis  Roberti 
babuerunt  sibi  matrimonio  copulatas.  Ex  conjuge  quoque 
Edgitba  idem  rex  genuit  Eadmundum  et  Eadredum. 


Flor.Wig. 
p.  568  a. 

Malmesb. 
Gesta  Re- 
gum,  ii. 
126, p.  197. 


Flor.  Wig. 
p.  568  b. 

Malmesb. 
Gesta  Reg. 
ii.  126, 
p.  198. 


Gonflictus  magnus  inter  Ethelwoldum  et  Eadwardum. 
Anno   Domini  dccccii.       Ethelwoldus    Clito   supradictus,    de  Flor.  Wig. 
partibus  rediens  transmarinis,  congregavit  exercitum  copiosum  P*  ^°  v' 
ex  paganis,  qui  in  Northanbumbria 8  et  in  Est-Anglia  aliisque 
locis  diversis  habitabant   cum  illis,  etiam   quos  de  finibus  ad- 
duxerat  transmarinis,    et   Merciam   bostiliter   ingressus    ferro 
et  flammis  qureque  sibi  obvia  consumpsit.     Tandem  cum  prasda 
maxima    inoffensus    cum    redire    disposuisset    ad   propria,   rex 


1  i.e.  Badbury. 

2  a]  apud,  O.  W. 

3  ad  .  .  expugnandmii]  Introduced 
by  the  compiler. 

4  This   paragraph  is  peculiar  to 
the  compiler. 

5  c(mcuhina~\  muliere  nobilissima, 
Flor. 

6  caterce]  ecce,  A. 

7  The  compiler  has  confused  this 
between   his  two  authorities.     The 


wife  of  Sihtric  was  the  daughter  of 
Ecgwyn,  and  sister  of  JEthelstan,  as 
the  compiler  states  below,  a.  925, 
p.  446.  See  the  note  5  there.  Ead- 
gyth  was  the  wife  of  Otho  I.,  Ead- 
hild  of  count  Hugh,  and  Eadgifu 
of  Charles  the  Simple. 

8  in  Northumbrian  Introduced  by 
the  compiler  from  Flor.  a.  906, 
p.  569  a. 


CHRONICA   MAJORA. 


437 


Flor.  Wig. 
p.  568  e. 


A.-S. 
Chron. 
a.  905, 
p.  373. 


Flor.  Wig. 
p.  569  a. 

A.-S. 
Chron. 
(Peterb.) 
a.  910, 
p.  374. 
Vit.  Pontif. 


Eadwardus  multo  militum  stipatus  collegio  superveniens, 
Ethelwoldum  versus  Est-Angliam  fugientem  insequitur,  ct 
inter 1  duo  fossata  Sancti  Eadmuudi  ilium  cum  suis  omnibus 
ad  campestre  praslium  prseparatum  inveniens,  facta  suis  ex- 
hortatione,  irruit  viriliter  in  ipsos ;  sed  in  prima  congressione 
deciderunt-2  in  parte  regis  Sigulfus  et  Sichelmus  primates, 
Eadwoldus  et  Kenulfus  abbates,3  Sibertus  et  Eadbaldus  pro- 
ceres,  et  cum  illis  multi  nobiles  corruerunt ;  in  parte  vero 
adversariorum,  ceciderunt  Hysopus  hold  et  Osketel  hold,  Bri- 
thricus  et  Sinothus 4  comites,  rex  Eanich,  et  Clito  Ethelwoldus, 
et  multa  milia  casterorum ;  rex 5  vero  Eadwardus,  cum  fortiores 
hostium  suorum  peremptos  cognovisset,  sese  de  loco  certaminis 
sapienter  subtraxit,  nee  multo  post  rex  Eadwardus  pacem 
coinposuit  cum  paganis  in  loco  qui  Ittingeford  nuncupatur. 
Et  his  ita  gestis,  rex  quosdam  sibi  per  Angliam  rebelles,  et 
maxime  cives  Londonienses  et  Oxonienses,  ad  debitam  subjec- 
tionem  revocavit.  Eodem  anno  Benedictus  Papa  creatus  sedit 
anno  uno  et  mensibus  sex. 


Sigebert, 
col.  175. 


Lodoioicus  imperator  efficitur. 

Anno  Domini   dcccciii.     Lodowicus    Bomanum   adeptus   im- 

perium    annis    decern    imperavit ;    quo    etiam    anno,    defuncto 

Vit.  Pontif.  Papa  Benedicto,  Leo  sedit    in  cathedra  Bomana  diebus   quad- 

raginta;    cui    succedens    Christoforus   post    sex    menses   diem 

clausit  extremum. 

Sanctus  Grimbaldus  migravit  ad  Dominum. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  dcccciv.    Sanctus  presbyter  Grimbaldus,  magnae 

p.  568  c.      vir    ganctitatis,    et   unus    magistrorum    Alfredi   regis,    gaudia 

Id.  p.  569a.  conscendit    regni   caalestis.     Eodem   anno   religiosa  Christi  fa- 

[mula]  regina,  mater  Eadwardi  regis,  qua)  monasterium  Win- 

toniaa  construxerat  sanctimonialium,  ex  hac  luce  migravit. 


A.D.  902. 


The  chief 
persons 
who  fell  on 
both  sides. 


Peace  at 
Ifford.[?] 

All  the 
rebels  re- 
duced by 
Edward. 
Pope  Bene- 
dict IV. 


Louis  III. 
emperor. 
Pope 
Leo  V. 
Pope 
Christo- 
pher. 


Death  of 
S.  Grim- 
bald. 
Death  of 
queen 
Ealhswith. 


De  concilio  in  regione  West-Saxonum  celebrato. 
Vit.  Pontif.      Anno   Domini   dccccv.     Sergius    sedit    in   cathedra   Bomana  Pope  Ser- 
annis  septem  et  diebus  sedecim.     Eodem 6  anno  rex  magnificus  Sius  HI. 


1  Inter  .  .  Eadmundi]  inter  terrse 
limitem  sancti  regis  E.  et  flumen 
Usam,  Flor. Wig.  p.  568  e.  ;  betpuh 
bicum  and  puyan,  A.-S.  Chron. 
p.  373.  The  rest  of  the  sentence  is 
a  rhetorical  flourish  of  the  compiler. 

2  deciderunt]  ceciderunt,  O.  W. 

3  Eadwoldus  et  Kenulfus  abbates] 
A  careless  alteration  from  regis 
minister  Eadwoldus,  abbas  Kenulfus. 


1  et  Sinothus']  Apparently  a  cor- 
ruption of  Beopnofter  r unu. 

5  rex  .  .  .  subtraxit]  An  enlarge- 
ment of  "  loco  tamen  fimeris  domi- 
"  nati  sunt." 

8  See  Mr.  Hardy's  note  on  the 
origin  of  this  paragraph,  Malmes- 
bury,  ii.  129,  p.  203,  note  y  ;  and 
Stubbs,  Episcopal  Succession  in  Eng- 
land, p.  13. 


438 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


A.D. 905. 
Council 
under  king 
Edward 
and  archbp. 
Plegmund. 


Vacancies 
in  the 
bishopricks 
filled  up. 


Seven 
bishops 
ordained 
together, 
p.  142. 
Extent  of 
various 
sees. 


S.  Petroc's, 
Cornwall. 


Eadwardus  et  Plegimundus  Oantuariensis  archiepiscopus  col- 
legerunt  concilium  grande  episcoporum,  abbatum,  et  fidelium 
populorum  in  provincia  Gewiseornm,  id  est,  in  ilia  parte 
Angliee,  qua3  in  plaga  australi  sita  est  fluminis  Thamensis. 
Fuerat  autem  regio  ilia  jam  per  septermium,  propter  hostilem 
incursionem,  episcoporum  sollicitudine  et  cura  pastorali  desti- 
tuta;  unde  in  hoc  concilio  salubriter  constitutnm  est,  nt  pro 
duobus  episcopis,  quorum1  unus  apud  Wintoniam  et  alter  apud 
Sireburnam  sedes  babuerunt,  quinque  crearentur  antistites, 
ne2  grex  Domini  absque  cura  pastorali  luporum  incursionibus 
quateretur.  Oanonica  igitur  electione  celebrata,  in  sede  Win- 
toniensi  constituerunt  Frithstanum,  in  Sireburnensi  Etbel- 
mum,3  in  Wellensi  Eadulfum,  in  Cridiensi  Werstannum,  in 
Cornubiensi  Herstanum ;  electi  sunt  preeterea  duo  episcopi, 
videlicet  ad  sedem  Dorkecestrensem  Kenulfus,  et  Australibus 
Saxonibus,  quorum4  antistites  sedem  babent  apud  Cicestriam, 
ordinatus  est  Bertbegus;  bi  omnes  una  die  apud  Cantuariam 
ab  arcbiepiscopo  Plegimundo  consecrationis  munus  adepti  sunt. 
Et  non  multo  post  facta  parrocbiarum  distributione,  re- 
manserunt  episcopo  Wintoniensi  provinciEe  Hantonensis  et 
Sutberensis  cum5  insula  Wecta;  Sireburnensis  vero  babebat 
Sumersetam,  Wellensis  Dorsetam  et  provinciam  Berrocensem, 
Cridiensis  provinciam  Devoniensem,  Cornubiensis  Oornubien- 
sem ;  post  paucos  vero  annos,  in  pago  Wiltoniensi  proprius 
factus  est  episcopus,  qui  in  Romesberia  sedem  babuit.  De 
episcopis  quoque,  qui  istis  quinque  prEesulibus  successerunt, 
suo  loco  dicetur;  sed  boc  non  est  tacendum,  quod  multis  mi- 
rum  videtur,  in  viculis  supradictis  et  tarn  exiguis  sedes  ponti- 
ficales  tanto  tempore  perdurasse.  Cornubienses  sane  pontifices 
apud  Sanctum  Petrocum  juxta  Walenses  aquilonales  super 
flumen  Heilelmutbe  sedes  babuerunt. 


Malmes- 
bur.  Gesta 
Regum, 
ii.  129, 
p.  203. 


Id.  Gest. 
Pont, 
ii.  79,  80, 
pp.  175, 
178. 


Id.  p.  175. 

Id.  ii.  95, 
p.  204. 


Be  cometce  significatione. 

Comet.  Anno  Domini  dccccvi.     Cometa 6  apparuit  fere  per  dimidium 

anni  curriculum,  significans  fortasse  nimiam  sanguinis  effusio- 
nem  et  occisionem,  quae  paulo  post  in  praslio  inter  Danos  et 
Anglos  damnose  commissa7  est,  in  quo  utriusque  gentis  tot 
nobiles  corruerunt. 


1  quorum  .  .  .  habuerunt]  Intro- 
duced from  the  Gest.  Pont.  ii.  75, 
p.  157. 

2  ne  .  .  celebrata]  Introduced  by 
the  compiler. 

3  Several  of  these  bishops  are 
given  to  the  wrong  sees. 


4  quorum  .  .  Cicestriam]    Intro- 
duced by  the  compiler. 

5  cum  insula  Wecta]  Added  by 
the  compiler. 

6  Florence  merely  mentions  the 
fact  of  the  comet. 

7  commissa]  commission,  A.  W. 


CHRONICA   MAJOEA. 


439 


Flor.  Wig. 
p.  568  a. 


TJt  rex  Eadvxwdus  plures  regimes  sity  svhjugaverit. 


A.D.  907. 


Anno  Domini  dccccvii.  Eex  magnificus  Eadwardus,  con-  Conquests 
gregato  exercitu  copioso,  subjugavit  sibi  Est-Sexiam,  Est- of  Edward. 
Angliam,  Merciam,  Northanbumbriani,  cum  multis  aliis  pro- 
vinciis,  quas  Dani  mnlto  tempore  possederant,  et  omnes  ex 1 
eorum  dominio  potenter  extorsit ;  Scotorum  etiam,  Cumbrorum 
et  Galwalensium,  omniuraque  occidentalium  Britonnm  fines  et 
eorum  reges  in  deditionem  accepit,  et  sic  cum  gloria  et  bonore 
ad  propria  remeavit. 


Givitas  Legrecestrensis  restauratw. 

Id.  p.  569b.  Anno  Domini  dccccviii.  Civitas  Legecestrensis,  qua? "  Dano-  Chester 
rum  incursione  destructa  fuerat,  sollicitudine  Etbelredi,  ducis  reDuut. 
Merciorum,  et  Elfledaa  uxoris  ejus,  restaurata  est. 


Id. 


TJt  reo?  Hadwardus  Norenses  domuerit. 

Anno  Domini  dccccix.     Eex  Eadwardus   misit  expeditionem  Edward 
militarem   in   jSTortbanbumbriam   contra  Danos    ibidem   rebel-  attacks  the 
lantes,  quos  per  dies  fere  quadraginta  crudeliter  persequentes  Hane^m 
regii  milites   multos   ex  eis  interemerunt,  et  nonnullos  captos  ^rja 
turpiter  abduxerunt. 


Id 


Miraculum  de  camisia  Sanctce  Marioe. 


Anno   Domini  dccccx.     Sancti    Oswaldi ,   regis   et   martyris,  Transla- 
ossa  de  Bardeneia    reverenter    sunt   in  Merciam   transportata.  ti°n  of  S. 
Malmes-      Eodem   tempore   Eollo,    ISTormannorum   princeps,    Carnotenam  ^swal<i- 

JxZL.     a  urbem  bostiliter  aggressus.  furtivo  earn  disposuit  impetu  sub-  -ne,fa  ° 
Eeguni,        .  =>°  '.       .  £  f  Eollo  at 

ii.  127,        Jugai'e,    quam    cum    crebris    msultibus    subvertere    niteretur,  Chartres 
p.  199.         cives    ad    ejus    defensionem   murorum   propugnacula   ascende-  through  a 
runt;  sed  cum  tandem  ne   deficerent  desperarent,  saluberrimo  rchek  of 


usi  consilio,  supparurn,3  id  est,  camisiam,  Dei  genitricis,  quam 
Karolus  magnus  de  Jerosolimis 4  veniens  ibidem  in  monasterio 
ejusdem  Virginia  posuerat,  in  editiori6  murorum  civitatis  loco 
pro    vexillo    statuentes,    Eollonem    et    ejus    commilitones    ad 


the  B.  Vir- 
gin. 


i  ex]  om.  0.  W. 

2  qua  ....  fuerat]  Introduced 
by  the  compiler. 

3  supparurn']  This  word  is  intro- 
duced from  William  of  Jumieges,  ii. 
15,  col.  799.     The  whole  account  is 


considerably  enlarged  from  Malmes- 
bury. 

4  Jerosolimis]    Malmesbury  says 
from  Constantinople. 

5  editiori]  editioni,  O. ;  editionem, 
W.    The  word  is  not  in  Malmesbury. 


440 


MATTH^il   PARISIENSIS 


A.D.  910.  cachinnum  commoverunt ;    sed,  ut  virtus  Dei  genitricis  irtcre-  Enlarged 
Rollo  com-  dulorum  temeritatem   refraanaret,    tantus   subito  terror  ipsum  from 


pelled  to 
fly  from 
Chartres 
to  Rouen. 


Rollonem 


Malmesb. 


cum    sms    omnibus   occupavit,  ut   omnibus    qua3  m  -^~-~~— 
obsidione  babebant  festinanter  relictis,  in  sola  fuga  spem  con-  jj  i27 
ciperent   cvadendi ;    quos    cum   cives    fugientes    conspexerunt,  pp.  199, 
insecuti  sunt  eos  in  ore  gladii,  et  multa  ex  eis  milia  proster-  200. 
nentes,  ipsum  Rollonem  ad  Eothomagensium  civitatem  laceratis 
agminibus  fugero  compulerunt. 


Duo  reges  perierunt. 

Pope  Ana-      Anno    Domini  dccccxi.      Anastasius    sedit    in    cathedra   Eo-  Vit.  Pontif. 

stasius  III.  mana  annis  duobus  et  totidem  mensibus.     Eodem  anno  Dani,  Flor.  Wig. 

Battle  of  Merciam  hostiliter  ingressi,  prsedas  ibidem  egerunt  et  rapinas ;  P*  "9  C- 
quod  cum  regi  Eadwardo  intimatum  fuisset,  cum  strepitu 
militari  prEedonibus  obviavit,  et  in  Wodenesfeld,  id1  est,  in 
campo  Wodenii,  duos  paganorum  reges,  Eowils  et  Haldene, 
cum  duobus  comitibus,  Scurfam  et  Other,  et  novem  eorum 
proceribus,  commisso  prtelio  interemit. 


Wodens 
feld. 


Death  of 
^Ethelred, 
earl  of 
Mercia. 
iEthelflasd. 

Hertford 
and  Wit- 
ham  built 
by  Edward. 


De  cedificatione  burgi  Herthforclensis. 

Anno  Domini  dccccxii.     Eximise  probitatis  Merciorum  sub- Id.  p.  569d. 
regulus  Etbelredus  diem  clausit  extremum ;  post  cujus  obitum 
uxor   ejus  Elfleda,  Alfredi  regis  filia,  provinciam2  Merciorum 
totam,  praater  Londoniarum    civitatem   et  Oxoniam,  quas  rex 
Eadwardus  ejus  3  frater  germanus  sibi  retinuit,  multo  tempore 
serenissime  gubernavit.     Eodem   utique  anno   rex  Eadwardus  Id. 
fecit  asdificare  burgum  Herthfordiaa  inter  tria  flumina,  id  est,  P-  5(>9  E- 
Memeram,  Beneficbce,  et  Linam,  et  in  Essexia  burgum   quod  P"         A' 
Witham  nuncupatur,  circa  festum  Sancti  Martini. 


De  baptismate  JRollonis  primi  Normanniw  duels.    Q211- 

Acts  of  Eodem    anno   Rollo,    Normanniaa    dux    et   occupator,   mente  William  of 

Rollo  duke  nimis    elatus,  Parisiacam   petens    hostiliter    civitatem,    prsedis  Jumieges, 
°?1_        undequaque    collectis,    earn    disposuit    obsidione   vallare ;    sed  "'j  ~-9g 
cum  tandem  situm  loci  et  moenia  civitatis  quasi  inexpugnabilia 
judicaret,  Baiocacensem  divertit  ad  urbem;  quam  omni  defen- 
sore  -vacuam   reperiens,  urbem  cepit,  et   spolia    suis   commili- 
tonibus  distribuit,  ejus  habitatoribus  interfectis.     In  hac  urbe 


1  id  .  .  .  .  Wodenii]  Introduced 
by  the  compiler. 


-  provinciam']  provincia,  0.  W. 
a  ejus]  om.  O.  W. 


CHRONICA  MAJORA. 


441 


William  of 
Jumieges, 
ii.  12, 
col.  798. 


Id.  ii.  17, 
col.  800. 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  127, 
p.  201. 


William  of 
Jumieges, 
ii.  17, 
col.  801. 
Id.  ii.  18. 


Id.  ii.  19. 

Id.  ii.  22, 

col.  804. 


quandam  puellam  genere  nobilissimam,  nomine  Popam,  filiam 
scilicet  Bernegerii  ducis  illustris  viri,  rapiens,  non  multo  post 
earn  sibi  niatrimonio  copulavit;  ex  ilia  quoque  filium  nomine 
Willelmum  genuit  et  filiam  Gerloc,  puellam  valde  decoram ; 
deinde  Lutetiam  Ebroicamque  urbes  expugnans,  cives  peremit 
et  maximam  inde  preedam  reportavit ;  sicque  ad  Francorum 
infestationem  prorumpens,  ecclesias  Cbristi  succendit,  populum 
trucidavit,  mulieres  captivas  abduxit.  His  denique  Franci 
calamitatibus  oppressi,  questuosis  clamoribus  Karolum  regem 
adeunt  nnanimiter  conquerentes,  populum  Cbristianum  ob  ejus 
inertiam  paganorum  incursionibus  deperisse ;  quorum  rex  que- 
rimoniis  vehementer  permotus,  Franconem,  Rothomagensem 
archiepiscopum,  misit  ad  Rollonem,  mandans,  quod  si  Chris- 
tianus  efRceretur,  terram  maritimam  ab  Epte  flumine  usque 
ad  Britannos  limites,  cum  Gisla  filia  sua,  se  illi  fore  daturum. 
Arcbiepiscopus  quoque,  legatione  suscepta,  pagano  duci  per 
ordinem  pandit  cuncta,  cujus  verba  Rollo  consilio  suorum 
gratanter  excipiens,  die  statuto  ad  Sanctum  [Clerum]  con- 
veniunt,  rex  scilicet  Francorum  cum  duce  Roberto,  trans  Epte 
fluvium,  Rollo  vero  citra  vallatus  cuneis  bellatorum,  ubi  nun- 
tiis  alternatim  discurrentibus  pax  firmatur  inter  eos,  Rollone 
regi  fidelitatem  faciente  et  rege  illi  filiam  cum  terra  pra3- 
titulata  concedente  ;  superaddidit  etiam  ei  Britanniam  totam, 
cujus  principes  Berengerius  et  Alanus  Rolloni  sacramenta 
fidelitatis  fecerunt.  His  ita l  nobiliter  executis,  bortantur 
astantes  Francigenae  Rollonem,  ut  pedem  regis  pro  tanto 
oscularetur  dono ;  at  Rollo  genua  flectere  dedignatus,  pedem 
regis  apprebensum  truculenter  traxit  ad  os  suum,  ipso  rege 
in  terram  resupinato ;  sed  Francigenis  factum  reprehendenti- 
bus,  Normannos  moverunt  ad  risum;  videbatur2  enim  Rolloni 
indignum,  ut  terram,  quam  armis  potenter  subegerat,  dono 
cujuslibet  possideret.  Pacto  itaque  tandem  in  bunc  modum 
firmato,  rex  Francorum  ad  sua  regreditur,  et  Rollo  cum  duce 
Roberto  Rotbomagum  regrediens  baptizatus  est  cum  suis 
omnibus  a  Francone,  arcbiepiscopo  Rotbomagensi,  quern  dux 
Robertus  de  fonte  sacro  suscipiens,  ei  imposuit  nomen  suum, 
anno  ab  incarnatione  Domini  nongentesimo  duodecimo.  Sic- 
que magnincus  dux  Robertus,  preeparato  nuptiarum  apparatu 
magno,  regis  filiam  in  conjugium  et  societatem  tori  Chris- 
tiano  more  suscepit ;  sed  ilia  deinceps  post  annos  paucos 
immatura  morte  sine  liberis  prasventa,  dux  Robertus  repu- 
diatam  Popam  sibi  repetens  copulavit. 


A.D. 912. 
Marriage 
of  Rollo. 


His  ra- 
vages. 


Peace 
made  be- 
tween 
Rollo  and 
Charles  the 
Simple  at 
Clair -sur- 
Epte. 

p.  143. 
Story  of 
his  homage. 


Baptism  of 

Rollo. 


His  mar- 
riages. 


1  ita']  igitur,  O.  W. 

2  videbatur  .  .  .  possideret]  Introduced  by  the  compiler. 


442 


MATTHJ5I   PARISIENSIS 


A.D.  912. 


Be  genealogia  ducwm  Norman/nice, 


Norman 
norum. 


Nota  de  Quoniam  igitur  ex  hoc  magnifico  duce  Eoberto  incliti  duces 

Genealogia  efc    reges    traxerunt    originem,    dignum    videtur    ad    bistorise 

1 claritatem,  ut  ejus  genealogiam  brevi  epilogio  perstringamus. 

Japheth,  tertius  Nbe  filius,  filiurn  genuit,  quern  Magog  appel-  William  of 
lavit,  cujus  Gotbica  progenies  de  similitudine  ultima?  syllaba?  Jumieges, 
paterni  nominis  vocabuluui  trabens,  duos  ex  se  Gotborum  l«3,col.782. 
populos  armis  robustissimos  produxit.  Ex  quibus  unua  Sci- 
thiani  ulteriorem  iuvadens  occupavit,  et  contra  reges  iEgyptios 
bella  diutissime  attemptavit ;  quorum  uxores  postmodum  Ama- 
zones  vocataa,  diuturnam  virorum  suorum  ibidem  moram 
moleste  ferentes,  eorum  repudiata  copula,  arma  capessunt, 
duas  reginas  ca?teris  andaciores  sibi  pra?rogantes ;  qua?,  dex- 
tris  mamillis  ob  telorum  jactus  adustis,  totam  Asiam  aggressa? 
sunt,  et  per  centum  fere  annorum  curricula  gravissimo  earn 
dominationis  jugo  domuerunt.  Alter  Gotborum  populus,  ex  Id.  i.  4, 
Scanza  insula  cum  suo  rege  Berig  nomine  egressus,  mox  c°l-  783. 
navibus  egressi,  ut  terrain  attigerunt,  Scanzam  loco  nomen 
dederunt,  ob  memoriam  terra?  de  qua  recesserunt;  indeque 
rcmotius  exeuntes,  Germanicos  sinus  et  paludes  Ma9otidas 
invaserunt,  plurimas  regiones  circumquaque  occupantes,  qua- 
rum  Dacia  et  ISTorwegia  multos  postea  reges  inclitos  habue- 
runt  et  potentes.  Isti  Martem1  deum  apud  se  exortum  pre- 
dicant, quern  bumani  sanguinis  effusione  placare  curabant; 
jactant  etiam  Trojanos  ex  sua  stirpe  processisse,  Antenoremque 
ab  urbis  excidio  aufugisse  ob  proditionem  ab  eo  perpetratam, 
et  in  Germania  applicuisse,  qui  postmodum  in  Dacia  sive 
Danemarcbia  regnans  de  nomine  sito  provincia?  nomen  dedit. 
His  quoquc  de  causis,  ex  Gotbis  originem  babere  noscuntur 
Dani,  qui  tantis  post  ibidem  adoleverunt  incrementis,  ut  dum 
insula?  nimis  essent  bominibus  repleta?,  sancita  a  regibus2 
lege,  viri  audaciores  de  propriis  migrare  sedibus  cogebantur, 
ut3  sibi  suisque  successoribus  adquirerent  ba?reditates  et  man- 
siones  a?ternas. 


Conrad  I. 
emperor. 
Buildings 
of  iEthel- 
flsed,  lady 
of  the  Mer- 
cians, at 
Sceargate, 
Bridge- 
north. 


Be  cedificatione  duortim  castrorum. 

Anno  Domini  dccccxiii.     Conradus  Eomanum  adeptus  impe-  Sigebert 
rium  imperavit  annis  septem 


Eodem  tempore  Alfleda,  Mer-  £°1.  17J 


ciorum  domina,  cum  exercitu  magno  apud  Strengate  veniens, 
a?dificavit  ibi  arcem  munitam,  et  in  plaga  occidentali  Sabrina? 
fluminis,  in  loco  qui  Bregges  dicitur,  aliam  restauravit. 

1  Martem']  matrem,  A.  3  ut  .  .  .  aternas]  Introduced  by 

2  regibus']  regionibus,  A.  I  the  compiler. 


Flor.  Wig. 
p.  569  e. 


CHRONICA  MAJORA. 


443 


Flor.  Wig. 
p.  570  b. 

Cf.  Id. 
p.  570  A. 


Facta  est  Danorwm  strages. 


A.D.  914. 


Anno  Domini  dccccxiv.     Elfleda,  Merciorum  domina,  burgum  Tanrworth, 
Tamewrthe    appellatum   restauravit ;     deinde    ad    Stamfordiam  and  Staf- 
progrediens,    in    aquilonali   plaga   fluminis    Weiloand1    turrim  <?,    ' 
restauravit.     Eodem  anno  facta  esc  Danoram  strages  maxima  0f  the 
in  finibus  Luitonice  et  provincia  Hertfordensi.  Danes  at 

Luton, 


Vit.  Pontif. 
Flor.  Wig. 
MS.  A., 
p.  570  -. 


De  Danorwm  gravi  depopulatione. 
Anno  Domini  nccccxv.     Johannes  sedit  in  cathedra  Eomana 


Pope  John 
X. 

JEthelm 


annis   quatuor,    mensibus    duobus,    et    diebus    tribus.      Eodem  succeeds 
anno  defuncto  Plegimundo,2  Cantuariensi  archiepiscopo,  Ethel-  archbishop 
mus,  Wellensis    antistes,  ad    sedem   Cantnariensem   translatus  Flegmund. 
est,  et  loco  ejus  Wlfhelmus  in  ecclesia  Wellensi  est  episcopus  Wells  and 
Id.  p.  570b.  ordinatus ;    quo    etiam    anno   Werferth,    Wicciorum    antistite,  Worcester, 
viam  universal   carnis   ingresso,  Ethelhunus,  abbas  Berkeleias,  -'Ethel- 
loco    ipsius    successit.     Eodem   tempore    Alfleda,    Merciorum  T86   5 
domina,  Eadesberi  etWarham3  villas  construxit.    Eodem  anno  tions 
pagani   australium   Britonum   fines   invadentes,  omnia   ibidem  The  Danes 
ferro    et    flamma    consumunt,  episcopum    quoque    Camelec   in  invade 
Irchenefeld  captum    ad  naves  abducunt ;    sed   non    niulto  post      \ Va.es' 
rex   Eadwardus   ipsum   redemit    pro    quadraginta    libris    ster-  Cameleac 
lingorum  ;     deinde    idem    pagani    provincias    Herefordensem,  bishop  of 
Wigorniensem,4  et  Glavornensem  aggressi,  provinciales  illos  ad  Llandaff. 
pra3lium  provocarunt ;  factoque  conflictu  gravissimo,  ceciderunt       eir 
in   parte  Danorum    frater   Other   regis    et   dux  Bohaldus    cum 
exercitus  eorum  maxima  parte.     Eodern   anno  rex  Eadwardus,  Buckin"-- 
cognomento    Senior,    Bukingeham    perrexit,    ubi    ex    utraque  ham  forti- 
parte  Usa3  fluminis  munitiones  sedificari  fecit.    Eodem  anno  de-  ~r^* 
functo  Cuthardo,  Lindisfarnensi  antistite,  Milredus5  successit.  ofLindis- 

farne. 


De  cedificatione  trium  villarwm. 


Vit.  Pontif. 
Flor.  Wig. 
p.  570  e. 


Anno 


Domini  dccccxvi.     Laudo   sedit   in   cathedra  Rornana  Pope 

anno  uno ;    quo   utique  anno  Elfleda,  Merciorum   domina,  tres  Laudo. 

villas,  Cherenberih,  Weadbirih,  et  Runcofam,  construxit.  Chirbury, 

Wardbury, 


1  Weiloandf]  Sowse,  Flor.  Wig. 
The  Sow. 

2  The  mention  of  Plegmund's 
death  is  an  introduction,  Florence 
only  mentioning  his  successor.  The 
A.-S.  Chron.  gives  it  in  923, 
p.  381. 


and  Run- 

3  Florence  and  the  Chronicle  have  corn  built. 
Eadesbyrig  and  Warwic  for  these 

places. 

4  Wigorniensem  is  introduced  by 
the  compiler  instead  of  quamplures 
ex  vicinis  urbibus  which  Flor.  has. 

5  Milredus']  Tilredus,  Flor. 


44-i 


MATTH.EI   PARISIENSJS 


A.D.  917. 


Meldona  construitur. 


Pope  John      Anno  Domini  dccccxvii.    Johannes  Papa  creatus  est.    Eodem  Marian. 
^-  anno  rex  Eadwardus  apud  Maldonam  burgum  et  arcem  Eedifi-  ^ot> 

built  °n       cavit,  et  ea  sub  militum  custodia  deputavit.  p  5^q  e_ 


Towcester 
and  Wig- 
ingamere 
(Way- 
mere  ?) 
built. 
Attack  of 
Towcester 
by  the 
Danes. 


Their  de- 
feat by 
Edward. 


iEthelflsed 
p.  134. 
takes 
Derby. 
Edward 
takes  Col- 
chester ; 
at  Maldon 
and  Hun- 
tingdon. 


Submission 
of  the 
Danes. 
^Ethelbald 
bishop  of 
Sherborne. 


Be  altercations  inter  Anglos  et  Danos. 

Anno  Domini  dccccxviii.  Eex  Eadwardus  Touecestriam  et  Id.  p.  571a. 
Wiggingemere  villas  condidit,  et '  eas  armata  manu  replevit ; 
sed  pagani  apud  Touecestriam  hostiliter  venientes  illam  expug- 
nare  conantur ;  illi  e  contrario,  qui  intus  erant,  cum  populis 
provincialibus,  sese  viriliter  defendentes,  omnes  in  fugam  com- 
pulerunt  ;  qui  in  provincia 2  Buckingehamensi  irruentes 
homines  capiunt,  de  armentis  pra3dam  agunt,  multosque  ple- 
beios  inter  silvam  Bernewde  et  villam  Ailesberie  peremerunt. 
Deinde  multo  conatu  conglobati  plures  Anglorum  provincias 
invadunt,  et  gravi  eas  depopulatione  conterentes  innumeras 
in  locis  diversis  prasdas  agunt ;  sed  rex  Eadwardus,  multitu- 
dine  armatorum  collecta,  paganos  hostiliter  invasit,  illisque 
in  fugam  conversis,  insequitur  eos  fugientes  rex  Eadwardus, 
atque  in  fugiendo  Togleas  ducem  eorum  cum  filio  suo  Man- 
nano  et  fratre  ejus  interemit,  et  maximam  fortitudinem  illo- 
rum  cepit  et  vinculis  mancipavit,  et  inde  paganorum  paulatim 
vires  decrescere  coeperunt.  Eodem  anno  Elfleda,  Merciorum 
domina,  Doroberniam 3  hostiliter  petens  obsedit  et  obtinuit, 
Danosque,  qui  in  ea  erant,  pro  parte  neci  tradidit;  quo  etiam 
tempore  rex  Eadwardus  obsessam  Colecestriam  cepit,  et  paganos 
omnes  prseter  paucos,  qui  per  fugam  elapsi  sunt,  immiseri- 
corditer  trucidavit.  Deinde  rex  ad  Meldunam  a  paganis  ob- 
sessam transiens,  ipsos  inde 4  fugavit,  et  ex  fugientibus  inimicis 
multa  milia  interfecit;  tunc  rex  ad  Huntendonam  progrediens 
villam  et  castellum  restauravit,  et  manum  armatam  ibidem 
reliquit,  et,  paucis  interjectis  diebus,  Colecestriaa  muros  repa- 
ravit,  et  viros  in  ea  bellicosos  posuit,  et  certum  eis  stipendium 
assignavit.  Tunc  Dani  in  locis  multis  per  Angliam  constituti, 
videntes  regis  potentiam  et  sapientiam,  laato  se  ei  animo  sub- 
diderunt,  et  ilium  in  patronum  et  dominum  elegerunt.  Eodem 
anno,  defuncto  Werstano,  Sireburnensi  episcopo,  Ethelbaldus  Id.  MS.  A., 
successit.  P-  572  l* 


1  et  .  .  .  .  replevit]    Introduced 
by  the  compiler. 

*  provincia]  provmciain,  A. 


3  Doroberniam]     An    error    for 
Dorbeiam  (Flor.),  Derby. 

4  inde]    om.  W.,   which  has   non 
expuncted. 


CHRONICA   MAJOR  A.  445 

De  obitu  Elfledce  Merciorum  domince.  A.D.  919. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  dccccxix.     Elfleda,  Merciorum  domina  et  soror  Death  of 
p.  572  b.      regis  Eadwardi,  insignisque   prudentise   matrona,    octavo   anno  iEthelflsed. 
e,x    quo    sola    regnum    Merciorum    strenuo    justoque    rexerat 
moderamine,  nono   decimo  kalendas  Julii    diem    clausit  extre- 
mum  ;  cujus  corpus  apud  Gloverniam  delatum  est  et  in  ecclesia 
Beati  Petri  Apostoli    honorifice    tumulatum.     Reliquit  unicam  Her  daugh- 
filiam,    nomine  Algyvam,  ex   Ethelredo   Merciorum    subregulo  terJElfwyn. 
Cf.  legitime  susceptam,  regni  sui  hasredem ;    de  cujus  partu,  quo 

Malmesb.    ge  gensit  graviter  la3sam,  nimis  perterrita,  per  annos  fere  quad- 
gum  ii        raginta,    quibus    supervixit,  a  viri   toro    sese    et   commixtione 
125,  p.  196.  carnali   subtraxit,  dedignans    ulterius,  animi   nobilitate    ducta, 
laboriosi  partus  iterum  experiri  dolores. 

De  cedificatione  plwrimorum  burgorwm. 

Henry  I. 
Sigebcrt,  Anno  Domini  dccccxx.     Henricus   Romanum   adeptus   impe-  emperor. 

col.  179.  rium  imperavit  annis  octodecim.    Eodem  anno  1  rex  Eadwardus,  Thelwall 

Flor.  "Wig.  bnrgis  de  Tealwella    et  Maniecestria    restauratis    et    militibus  and  Man- 

ti5m^s°a  munitis,  cepit  Algyvam,  sive  Alwinam,  neptem  suam,  et  earn  **? s.ff , 

'570  6     "'  in  West-Sexam  adduci  prascepit.    Eodem  anno  defuncto  Ethel-  Edward. 

Malmesb.  stano,  Wiltonensi  episcopo,  Odo  successit ;  hie  ex  Danica  gente  iElfwyn 

Gest.  Pon-  extitit    oriundus,    et    aliquanto    tempore    sub    Eadwardo    rege  sent  mt0 

oV  militans,  post  officium  clericatus  adeptus  et  attonsus,  crescen-  odobishon 

;    "'"  tibus  meritis2  ad  honorem  pontificatus  est  sublimatus.  of  Wilton. 

lit  rex  Scotorum  Eadwardo  regi  pacificatus  fuerit. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  dccccxxi.    Rex  Eadwardus  ad  villam  ISTotinge-  Buildings 

p.  572  d.      ham  veniens,  in   australi  plaga  Trentte  fluminis,  villam  contra  °f  Edward 

burgum,  quod  in  altera  ripa   amnis    erat,  a3dificavit,  et    inter  jiam  andb 

villam  firmum    pontem   fieri   mandavit ;    indeque    ad  Bedecan-  at  Bake- 

wellam  transitum  faciens,  non  longe  ab  ea  burgum  construxit,  well. 

et  in  eo    milites   ordinavit.     Quo    utique   anno   rex   Scotorum,  Submission 

Reeinaldus  rex  Northanhumbrorum   ex  natione  Danorum,  dux  °.  ^nstan- 

.  ...  tine  III 

G-alwalensium,    ad  regem  Eadwardum  venientes,  subjectionem  kmo.  0f "' 

fecerunt  et  cum  eo  foedus  firmissimum  pepigerunt.  Scots,  and 

others. 

De  morte  fratris  Eadwardi  regis. 

Id.  Anno  Domini  dccccxxii.     Ethelwardus,  Eadwardi  regis  frater  Death  of 

germanus,  defunctus  est,  et  Wintonia?  sepultus.     Eodem  anno,  ^tn^" 
defuncto  Wictiorum  episcopo  Ethelhuno,  Wilferth  successit.      Bishops  of 

Worcester. 

1  anno]  om.  O.  W.  |       "  meritis]  om,  O,  W. 


446 


MATTHjEI  parisiensis 


A.D.  923.  Nota  de  corpora  Domini. 

A  bleeding      Anno  Domini  dccccxxiii.    Sanguis  Domini  venit  in  Augiam 1  Sigebert, 
crucifix  at   sexto    idus    Novenibris,    qui    fluxifc   de    imagine    Christi,    cum  c0 ' 
Tp?1'^         secundo  in  imagine  sua  a  Juda^is  pateretur  priora. 
nau  ?). 

De  morte  regis  Eachvardi,  et  successions  Ethelstani  filii  ejus. 

Nota. 


Death  of 
Edward 
the  Elder 
at  Farring- 
don. 


Succession 
of  iEthel- 
stan. 

Birth  of 
Dunstan. 
Changes  at 
Canter- 
bury and 
Wells. 


Anno  Domini  dccccxxiv.     Invictissimus  rex  Anglorum  Ead-  Flor.Wig. 
wardus,  cognomento    Senior,  qui   cunctis  Britanniam   incolen-  P*  5'2  Ei 
tibus    Anglorum,    Walanorum,2    Scotorum,    Cumbrorum,    Gal- 
walensium,2   Danorum    populis    potenter    prasfuit,  post   multas 
res    egregie   gestas,  anno   regni   sui  vigesimo   quarto  in  villa 
regia,  Farnduna   nuncupata,  diem    clausit  extremum,  et  Win- 
tonia3  in  novo  monasterio  regio  more  sepultus  est.    Etbelstanus 
quoque    films    ejus    primogenitus    apud   Kingestunam,    regia 
villa,3  rex   creatus,    ab   Athelmo,  Dorobernensi    arcbiepiscopo, 
consecratur.     Hujus  vero   regis   temporibus   in  West-Saxonia3 
finibus  insignia  puer  oritur  Dunstanus.    Eodem  anno  defuncto  id.  MS.  A., 
Atbclmo,  .  Dorobernensi    arcbiepiscopo,  Wlf  belmus 4  successit,  p.  573 3. 
Wellensis  antistes,  et  Wlfbelmo  ad  "Wellensem  ecclesiam  suc- 
cessit Elfegus. 


Marriage 
of  JEthel- 
stan's  sis- 
ter with 
Sihti'ic  of 
Northum- 
bria,  who 
repudiates 
her. 


lit  Ethelstanus  vex  sororem  suam  maritaverit. 

Anno  Domini  dccccxxv.      Etbelstanus,  rex  Anglorum,  Ead-  Id. 
gytbam,5   sororem    suam,    Sibtrico  Danica   natione    progenito,  P-  5^ A- 
ISTortbanbumbrorum  regi,  matrimonio  bonorifice  copulavit. 

Qui,0  ob  amorem  virginis  paganismum  relinquens,  fidem  Cbristi 
suscepit,  sed  non  multo  post  beatam  virginem  repudians  ac 
Christianitatem  abiciens,  idolorum  culturaru  restauravit,  et  post 
modicum  temporis  apostatatus  vitam  miserabiliter  terminavit. 
Sancta  itaque  puella,  virginitate   sibi  reservata,  apud  Pollebe- 


1  A  later  hand  has  altered  this  to 
Angliam.  The  date  sexto  idus 
Novembris  is  introduced  from  Ma- 
rianus  Scotus. 

2  Walanorum  and  Galwalensium 
have  been  introduced  by  the  com- 
piler. Flor.  has  pariter  et  Britonum 
after  Danorum. 

3  regia  villa']  Sic,  Elor.  having 
in  Kingestune.  W.  has  been  altered 
to  regiam  villam. 


4  Wlfhelmus]  Withelmus,  W. 

5  An  error  introduced  by  the 
compiler,  neither  Florence  nor  the 
Chronicle  mentioning  the  name, 
and  Malmesbury  expressly  stating 
his  ignorance,  ii.  126,  p.  197.  See 
Mi\  Coxe's  note,  i.  p.  385,  note  4. 

6  From  here  to  the  end  of  the 
chapter  seems  the  compiler's  own. 


CHRONICA   MAJORA. 


447 


riam  in  jejuniis  ot  vigiliis,  in  orationibus  efc  elemosinarum  A.D.  925. 
studiis,  usque  ad  finera.  vita?  sua?  bonis  pollens  ojoeribus  perse-  Her  death 
veravit ;  transiit  auteni  post  laudabilis  vita?  cursum  ex  hoc  a^  ^es~ 
mundo  ibidem  idus  Julii,  ubi  usque  hodie  divina  miracula  non 
desinunt  celebrari. 


worth. 


Flor.  Wig 
p.  573  A. 


A.-S. 
Chron. 
a.  926, 
p.  382. 


Be  igneis  radiis  in  aere  visis. 

Anno  Domini  dccccxxvi.     Ignei  per  totam  Angliam  visi  sunt  Aurora 

"pi* 
radii   in  aquilonali  j)laga  c^eli,  portendentes  l  mortem  turpissi-  ■Borealls- 

mam  regis  Sibtrici  supradicti,  qui  non  multo  post  male  periit ;  Death  of 

cujus    regnum    res   Etbelstanus,  expulso   Guthfertb  filio  ejus,    1    11C' 

suo  copulavit  imperio.      Deinde  omnes  Anglite   regulos,  Hun-  Submission 

wal  scilicet  regem  Britonum,  Coustantinum  regem  Scotorum,  °  Jarl0US 

Wlferbt 2  regem  Wentorum,  praelio  vicit  et  fugavit.    Aldredum  t0  yEthel- 

quoque  filium  Eadulfi  de 3  castello  Bebbenberib  exturbavit ;  et  stan. 

bi  omnes,  cum  provincialibus  aliis,  videntes  se  ejus  strenuitati 

non  posse  resistere,  convenerunt,  petentes  pacem  ab  eo,  atque 

idolatriaa  renuntiantes  foedus  cum  ipso  firmissimum  pepigerunt. 


Flor.  Wig. 
p.  573  b. 


Soror  regis  Ethelstani  matrimonii)  copulaiur  comiti  Hugoni.     jrnQ}.  c  0f 

Anno  Domini  dccccxxvii.     Hus;o.4  filius  Roberti  comitis,  so-    -aV!'  mar" 
•  •  m-i  -r  •  T      ned  to 

rorem  regis  duxituxorem;  quo  utique  anno5  Tilredus,  Lmdis-  [Eadhild] 

farnensis  episcopus,  obiit,  et  Wicredus  successit. 


Bps.of  Lin- 

disfarne. 


Be  amioitia  inter  regem  et  ducem  Normannorum  exorta. 


Vit.  Pontif.      Anno  Domini  dccccxxyiii.      Leo  sedit  in  catbedra   Roniana  Pope  Leo 

MSA      '  mensibus  sex-     Eodem  anno,  defuncto  Tunfrido,  Licbesfeldensi  ^, 

p.  573 1\       prsBSuli,   Elle   successit.      Eodem  tempore  tanta  inter   regem  Bishops  of 

Cf. William  Etbelstanum  exorta  est  amicitia  et  ducem  Nomianniae  Rober-   .,,.      t-  f 

of  Jumic-    turn,  quod  uterque  in  rebus  dominaretur  alterius,  et  in  rebus  jEthelstan 

S6iS'  Jrnn       bellicis  mutuis  congauderent  auxiliis.  and  Rollo. 

col,  792.  ° 

Nota  miraculum  de  medone. 

Anno  Domini  dccccxxix.    Rex  Etbelstanus,  reliquias  sancto-  p.  145. 
rum   regni    sui    orationis    gratia  petere   decernens,    Glastonia? 
ccenobium  imprimis  devotus  petivit.     Erat  autem  ibi  quaadam 


1  poi'tende?ites~\  An  introduction 
of  the  compiler,  Florence  and  the 
Chronicle  only  mentioning  Sihtric's 
death  as  occurring  soon  after. 

2  i.e.  Owen,  king  of  Gwent. 


3  del  se,  W. 

4  Malmesbury,  Gesta  Eegum,  ii. 
126,  p.  198;  135,  p.  216,  mentions 
this  marriage,  but  without  any  date. 

5  anno']  om.  W. 


448 


MATTH,EI   PARISIENSIS 


A.D.  929.  nobilis    matrona,    nomine    Elflcda,  neptis  ejusdem   regis,1  quae  Bridferth 
iEthelstan  marito  defuncto  vidualem  ducere  vitam   exoptans,  ad  occiden-  of  Ramsey, 
visits  Glas-  talem  ccenobii   plagani  elegerat  mansionem  ;    hasc  femina  reli-  Dunstani 
of         f      giosa  regi  Ethelstano  prandium  studiose  paravit,  quern  gratia  ii.  10 
JEthelfljed.  orationis    Glastoniam   venturum    prasscivit ;    praecursores  vero  (Migne's 
regiae  administrationis,   scientes   quod  rex  nepti   suas    ad2    se  *a-tT0}°gia> 

CXXX1X 

divertendi  causa  hospitandi  licentiam  concessisset,  die  praace-  co]_  143*3). 
denti  venerunt  ad  videndum  si  omnia  necessaria  praaparata 
fuissent;  et,  omnibus  diligenter  inspectis,  dixerunt  ad  illam, 
"  Universas  administrationis  sufficientiam  habes,  si  tibi  medonis 
"  copia  non  deesset,  quem3  rex  super  omnes  liquores  potare 
"  affectat."  Et  ilia,  "  Non  patiatur  mater  Domini  mei  Jesu 
"  Cbristi,  ut  in  mensa  regis  medo  deficiat ;"  et  Dei  genitricis 
ecclesiam  intrans,  Deum  et  ejiis  matrem  sese4  rogatura  pro- 
stravit.  Quid  ergo  ?  Venit  rex  raulto  stipatus  militum  comi- 
tatu,  et  post  missarum  celebrationes  invitatus  ad  prandium 
introivit ;  sed,  in  primo  propinatu,  vasculum  illud  exbausere 
avidi  potatores  ad  unius  palmulaa  mensuram,  et  post,  Deo  an- 
gente  et  beata  femina  promerente,  nihil  minuens  tota  die  pro- 
pinantibus  substitit  pincernis,  ita  ut,  cunctis  mirantibus,  suffi- 
ceret  universis  ;  quod  miraculum  cum  rex  relatu 5  ministrorum 
cognovisset,  mente  immutatus  ait  ad  suos,  "  Peccavimus  nimis, 
"  banc   Dei   famulam   superfluitate   maxima   aggravantes ;"   et 

Pope  Ste-    surgens,  salutata  nepte,  perrexit6  viam  sanctam.     Eodem  anno  Vit.Pontif. 

phen  VII.    Stepbanus  Papa  creatus  sedit  annis  duobus  et  mense  uno. 

Bishops  of       Anno   Domini   dccccxxx.      Defuncto   Wilferth  Wigorniensi  7  Flor.Wig. 

Worcester,  antistite,  Sinewoldus  successit.  P-  573  b. 


Bishops  of 
Crediton. 

Pope  John 
XI. 


De  dbitu  Eadulfi  episcopi.     Eadulpho  successit  Etlielgarus 
episcojpus. 

Anno  Domini  dccccxxxi.     Eadulfns,  Cridiensis  prsesul,  diem  Id.  p.  573  c. 
clausit  supremum,  cui  Etbelgarus    successit;    hi  quoque  prae-  Malmesb. 
sules    Devoniensi   provincia3   praesunt.      Johannes   Papa   annis  r:    °°tA011' 
tribus.  Vit.Pontif. 


1  Elfleda  neptis  ejusdem  regis~\ 
An  introduction  of  the  compiler 
from  nepti  sua,  5  lines  below.  Brid- 
ferth merely  says  she  was  qucedam 
prcedives  matrona  regali  ex  progenie 
orta.  The  name  seems  to  be  taken 
from  cujusdam  JEthelfledce  in  Brid- 
ferth's  previous  chapter,  col.  1432. 
In  Osbern's  life  she  is  called  Elgifu, 
c.  15,  col.  425. 


2  ad  .  .  die]  om.  0.  W. 

3  quem  .  .  .  affectat]  Introduced 
by  the  compiler. 

4  sese]  om.  W. 

5  relatu]  perelatu,  O.  W. 

6  perrexit    .  .  .    sanctam]     subit 
viam  suam,  Bridferth. 

7  Wigorniensi]  om.  W.    Flor.  has 
Wicciorum. 


CHRONICA   MAJORA. 


449 


Miraculum  gloriosum  de  exequiis  mortuortvm. 

Flor.  Wig.  Auno  Domini  dccccxxxii.  Eximias  vir  sanctitatis  Frithstanus, 
p.  573  c.  Wintoniensis  episcopus,  ordinato  pro  se  in  episcopatn  Birstano 
viro  religioso,  in  urbe  Wintoniensi  panperem  vitam  transegit.1 
Hie  prassul  sanctissimus  cotidie  pro  defunctorum  reqnie  missarn 
celebravit  et  psalmos  pro  animarurn  salute  assidue  decantavit ; 
quadam  denique  nocte,  cum  de  consuetudine  cantando  coemi- 
teria  circuiret  et  psalmos  recitaret,  et,  expletis  omnibus,  "  Re- 
"  quiescant  in  pace  "  subjungeret,  subito  voces,  quasi  infiniti 
exercitus,  audivit  respondentium  de  sepulclrris,  "  Amen, 
"  amen." 


A.D. 932. 

Frithstan 
bishop  of 
Winches- 
ter suc- 
ceeded by 
Birstan. 
Miracle 
while  he 
said  the 
Psalms  for 
the  dead. 


Rex  Ethelstanus  regnwm  Scotorum  devastat. 

Id.  Anno  Domini  dccccxxxiii.     Rex  Anglorum  Ethelstanus,  quia 

rex  Scotorum  foedus,  quod  cum  illo  pepigerat,  violaverat,  cum 
classica  manu  pervalida  et  equestri  exercitu  non  modico  ad 
Scotiam  perrexit,  eamque  ex  maxima  parte  depopulatur;  unde 
rex  Scotorum  Constantinus,  vi  compulsus,  filium  suum  obsidem 
cum  dignis  muneribus  illi  tradidit,  paceque  redintegrata,  rex  ad 
propria  remeavit.     Eodem  anno  Sanctus  Frithstanus  decessit. 


Invasion  of 
Scotland. 


Death  of 
Frithstan. 


TJt  rex  Ethelstanus  fratrem  suum  in  mare  suhmergi  prcBcepit. 


Simeon, 
p.  686  b. 
Malmesb 
Gesta  Re 
gum,  ii. 
139,  p.  22 


Story  of 
the  death 
ofEadwine, 
brother  of 
./EtheLstan. 


Anno  Domini  nccccxxxiv.      Rex   Ethelstanus    fratrem    suum 
Eadwinum  jussit  in  mare  submergi ;  cujus 2  factionis  causa  lnec 

1     fuisse  asseritur.     Erat  in  quadam  villa  West-Saxonia?  opilionis 
filia,  elegantis  speciei  puella,  cui  dormienti  visum  est  lunam  de 

2.  suo  ventre  splendere,  et  hoc  lumine  totam  Angliam  illustrari ; 
quod  cum  cuidam  matronas,  qua3  pueros  regios  nutrire  consue- 
verat,  retulisset,  puellam  recepit  in  domum  suam,  et  filiee  loco  Ecgwin 
illam  suscipiens,  cibis  delicatis  nutrivit  et  vestibus  earn  culti- 
oribus  vestiens  gestu  et  moribus  informavit.  Et  non  multo 
post,  Eadwardus,  Elfredi  magni  regis  Alius,  casu  per  villam 
transiens  ad  domum  divertit,  credens  famas  suae  detrimentum 
inferre,3  si  nutricem,  quee  ipsum  educaverat,  videre  fastidiret ; 
ubi  visee  puella?  captus  amore,  nocte  dormivit 4  cum  ea ;  unoque 
complexu  gravidata 5  tempore  partus  peperit  filium,  quern 
propter  fidem  somnii  vocavit  Ethelstanum.  Itaque  rege  Ead- 
wardo,  ut  supra  dictum   est,  defuncto,  Alius  ejus  Ethelwardus 


Account  of 
the  birth  of 

iEthelstan. 


1  pauperem  vitam  transegit  is   an 
addition  of  the  compiler. 

2  cujus  .  .  .  asseritur~\  Introduced 
by  the  compiler. 


3  inferre~\  referre,  0.  W. 

4  W.  inserts  que. 

5  gravidata']    gravidatam,   A.  0. 


W. 


F    F 


450 


MATTH,£I  parisiensis 


A.D. 934. 

./Ethelstan 
crowned  at 
Kingston. 


Eadwine 
drowned. 


Penitence 
of  ^Ethel- 
stan. 


Bishops  of 
Winches- 
ter. 

Abps.  of 
Canter- 
bury. 

Bishops  of 
Wilton. 

Death  of 
Rollo, 
duke  of 
Normandy. 
Origin  of 
the  names 
Normandy 
and  Bigod. 


ex  legitima  conjuge  generatus,  patrem  cita  morte 1  secutus  est ; 
tunc  omnium  favore  Ethelstanus,  licet  ex  concubina  susceptus, 
in  regem  electus,  spreto 2  Eadwino,  nondum  ad  regnandum 
propter  teneros  annos  idoneo,  in  Kingestune,  villa  regia,  ipsum, 
ut  preedictum  est,  consecraverunt ;  consecratus  autem  Ethel- 
stanus, fratrem  suum  Eadwinum,  quern  de  legitimo  inatrimonio 
cognovit  generatum,  nigerrimo  3  perstrinxit  odio,  metuens  ne 
per  ipsum  quandoque  a  regni  solio  privaretur.  Hac  igitur 
occasione  ductus  rex,  fratrem  suum  Eadwinum  solum  cum  ar- 
niigero,  in  navicula  vetustate  confracta,  in  maris  medio  sine 
remige  et  remigio  dimissum  nriserabiliter  Neptuno  commisit ; 
ubi  adolescens  ille  inter  fluctus  maris  vita  perteesus,  voluntario 
prascipitio  undis  sese  summersit;  armiger  vero  nunc  pedibus, 
modo  manibus  remigando,  corpus  domini  sui  a  Dorobernia  in 
Witsant  ad  terram  perduxit,  et  honorifice  sepelivit.4  Ethel- 
stanus rex,  postquam  ab  ira  deferbuit,  tarn  enorme  factum 
abhorrens,  septenni  poenitentia  accepta,  fratricidium  deflevit, 
pincernamque  suum,  qui  tale  ei  consilium  dederat,  crudeli 
rnorte  damnavit. 

Eodem  anno  Sanctus  Birstanus,  Wintoniensis  episcopus,  cse- 
lestia  migravit  ad  regna,  cui  successit  Elfegus  vir  religione 
insignis  ;  quo  utique  anno,  defuncto  Wlfhelmo,  Dorobernensi 
archiepiscopo,  Odo,  Wellensis3  antistes,  successit;  Odoni  vero 
ad  Wellensem 5  ecclesiam  successit  Osulfus. 


Mahnesb. 
Gesta  Be- 
gum, ii. 
139, p.  223, 
131,  p.  205. 


Id.  ii.  140, 
p.  224. 


Flor.  Wig. 
p.  573  d. 

Id.Append. 
p.  620  b. 


De  morte  Mdberti  prvnd  clucis  Normannorum. 

Anno  Domini  dccccxxxv.     Robertus,  dux  Normannorum  pri-  Cf.  Will,  of 
mus,  in  senectute  bona  ex  hac  luce  transiens,  Willelmum  filium  Junneges, 
suum,  juvenem  elegantissimum,  sibi  constituit  successorem.       u\    ' 

Rollo,6  secundum  quendam  historiographum,  primus 
conquisivit  Normanniam,  qua3  Neustria  dicebatur.  Ad 
quern  cum  rex  Francorum  nuncios  destinaverat  ut  nomen 
ejus  inquirerent,  respondit  "  Nornneman  Bigou,"  id  est, 
"  Noricus  sum  per  Deum."  Erat  enim  a  Norwegia 
oriundus,  unde  Normannia  primo  dicta  est  et  vir  Bigod. 


1  W.  omits  morte. 

2  spreto  .  .  .  idoneo~\  Introduced 
by  the  compiler. 

3  nigerrimo]  nigertimo,  0.  W.  ; 
integerrimo,  West.  This  is  an  in- 
troduction of  the  compiler. 

4  et  ,  .  sepelivit]  om.  W.,  though 
O.  has  it.  It  is  not  in  Malmesbury, 
but  is  in  West. 


5  Wellensis —  Wellense)n]  Errors 
for  Wiltoniensis —  Wiltoniensem,  i.e., 
of  Ramsbury.  See  Mahnesb.  Gest. 
Pontif.  i.  14,  p.  20. 

6  Par.  inserts  in  the  margin:  "  De 
"  isto  Bollone  lege  in  antecedenti 
"  folio  ad  hoc  signiun  0— "  (i.e.  p. 
440). 


CHRONICA  MAJOEA.  451 

TJt  Lodoivicus,  n&pos  regis  Anglorum,  Francice  diadema         A.D.  936. 
suscepit. 

Flodoardi        Anno  Domini  dccccxxxvi.      Comes   Hugo  mittit  nuntios  in  Louis  IV. 

Rheruensis  Angliam,  pro  accersiendo  Lodowico,  Karoli  regis  filio,  ad  api-  8ent  *°r 

col  448 '      cem  reoni 1  Francorum,  quern  rex  Ethelstanus,  avunculus  ejus,  lan(i  im£~ 

(Migue's     accepto  a  legatis  Franciee  juramento,  cum  quibusdam  episcopis  crowned 

Patrologia,  in  Franciam  mittit,  cui  comes  Hugo   cum  aliis  proceribus  ob-  p.  146. 

cxxxv).       viam  profecti,2  in  ipsis  littoris  arenis  sese  Lodowico  committunt,  at  Laon  by 

et  inde   Laudunum   ducentes,    coronatur  ibidem    ab   Artbaldo  Arthald, 

-,  .  ,.,  .    .    ,.  .  •.•••!        archbishop 

archiepiscopo,    prgesentibus   vigmti    episcopis    et    pnncipibus  0f  Rheimg 

regni.3 

TJt  rex  Ethelstanus  multos  hostes  prostraverit. 

Flor.  Wig.  Anno  Domini  dccccxxxvii.  Hybernensium  multarumque  in-  Battle  of 
p.  573  n.  sularum  rex  Anlafus  paganus,  a  Scotorum  rege  Constantino  Brunan- 
invitatus,  ostium  Humbre  fluminis  valida  cum  classe  ingredi- 
tur  ;  cui  rex  Anglorum  Ethelstanus  et  frater 4  ejus  Eadmundus 
cum  exercitu  occurrentes,  in  loco  qui  Brunebirh  nuncupatur, 
a  diei  principio  usque  in  vesperum  pra^lio  protracto,  quinque 
regulos  et  septem  duces  ex  adversariis  peremerunt,  tantumque 
sanguinem  ibidem  fuderunt,  quantum  in  nullo  Angliee  prgelio 
fusum  eatenus  audierunt;  reges  vero  Anlafum  et5  Constantinum 
ad  naves  fugere  compellentes,  cum  glorioso  triumpbo  ad  pro- 
pria remearunt.6 

TJt  Otho  imperator  sororem  regis  Ethelstani  duxerit. 

Id.  Anno  Domini  dccccxxxviii.      Otho  Eomanum  adeptus  impe-  Otho  I. 

rium  imperavit  annis  triginta   sex;   qui  continuo  ad  imperium  emPer01'- 
promotus,  Elgivam,7   Ethelstani  regis   sororem,  in  conjugium  Bis  mar- 

• .  PltliTG  Willi 

suscePlt-  Eadgyth. 

Hex  Ethelstanus  etiam  duo  ccenobia  construxii,  sedenie  Stephano 

Papa. 

Vit.  Pontif.      Anno  Domini  dccccxxxix.     Stephanus  sedit  in  cathedra  Eo-  Pope  Ste- 
mana  annis  tribus,  mensibus  quatuor,  et  diebus  quindecim.8     P^en  VIII. 


1  regni]  regem,  W. 

2  profecti]  Sic,  Flodoard  having 
"  et  ceteri  Francorum  proceres." 

3  This  passage  is  also  in  Flod- 
oard's  Hist.  Eccl.  Rhemensis,  iv.  26, 
col.  298. 

4  frater']  super,  A. 


8  et]  om.  0.  W. 

6  remearunt]  remeavit,  A.  O.  W. 

7  Elgivam]  An  ereor  for  Eadgy- 
tham.  Flor.  has  only  "imam  soro- 
"'  rum  suarum."  See  above,  p.  436, 
n,  7. 

8  quindecim]  xxv.,  O.  W. 

F   F    2 


452 


MATTELEI    PAPJSIENSIS 


A.D.  939.       Per    idem    tempus    rex    Anglorom    Ethelstanus,    pro   anima  Malmesb. 

Middleton    fratris  sui  Eadwini,  quern  pravo  usus  consilio   in  mari  fecerat  ffe^;  "^"nt- 

submergi,    duo     coenobia,    Middeltonense     et    Micheleneiense, 


and  Mi 

chelney 

monasteries  construi    praecepit, 

built  by        ampliavit. 

^Etbelstan. 


ii.  8 
pp. 


et    ea    prsediis    multis    et     possessionibus  199 


5,  93, 
186, 


Death  of 
^Ethelstan. 

Succession 
of  Edmund. 


Dunstan. 

His  influ- 
ence, 


but  subse- 
quent re- 
moval by 
Edmund. 

Miraculous 
escape  of 
Edmund 
while  hunt- 


JDe  morte  regis  Ethelstani  et  successione  filii1  ejus  Eaclmundi. 

Anno  Domini  dccccxl.  Ethelstanus,  rex  Anglorum  magni- 
ficus,  anno  regni  sui  sexto  decimo,  apud  G-loverniam  diem 
clausit  supremum,  sexto  kalendas  Novembris.  Successit  ei  in 
regnuni  frater  ejus  et2  ba3res  legitimus  Eadmundus,  fratre3 
apud  Malmesberiam  translato  et  ibidem  honorifice  tumulato, 
ubi 4  idem  rex  adbuc  vivens  sepulturam  elegit. 

Cum  vero  rex  Eadmundus  regalibus  insignibus  [esset]5  subli- 
matus,  beatum  Dunstanum,  quern,  adhuc  fratre  superstite,  pro- 
babilis  vitas  et  lingua?  noverat  expeditaa,  suis  consiliis  interesse 
praecepit,  ut  inter  regios  palatinos  principesque  6  connumeretur 
electus  ;  cujus  nonnulli  militum  et  clientum  bonaa  conversationis 
constantiam  intuentes,  dicebant  "quia7  bonus  est,  alii  autem 
"  non,  sed  seducit  turbas ;"  unde  quidam,  ejus  bonitati  et  pru- 
dentiaa  invidentes,  depravare  eum  cceperunt  in  oculis  regis, 
quibus  ille  favorem,  non  rem  bene  examinans,  praebens,  jussit 
ilium  omni  statim  bonore  et  cancellarii  dignitate  privari,  et 
sei'vitium  sibi,  ubi  vellet,  alibi  adipisci.  Hex  vero  die  crastina 
ibat  cum  suis,  ut  fastidium  in  venando  sullevaret;  protinus 
cum  in  silva  corniculantium  strepitus  resonabat  venatorum, 
latratusque8  soscallorum,  multi  cervorum  fugam  leviter  ini- 
erunt,  ex  quibus,  rex  solus  cum  caterva  insequentium  canum9 
unum  mirse  magnitudinis  insequi  ccepit,  quern  diu  per  diversa 
locorum  devia  canum  agilitate  fatigatum,  ad  quoddam  praacisi 
montis  praacipitium  impellens,  una  cum  canibus  cervum  sese 
praacipiteni  dare  coegit ;  qui  omnes  pariter  ex  alto  descenden- 
tes  contriti,  in  mortem  subito  corruerunt.  Rex  autem  cervum 
et  canes  cum  magno  volantis  equi  cursu  insectans,  viso  praa- 
cipitio,  equum  retinere  laboravit,  sed  quoniam  effraenus  collique 
contumacis  erat  et  rigidaa  cervicis,  ipsum  omnino  refraanare 
non    valuit,  omni   spe    salutis   ablata,  in    voluntate  Dei    omni- 


Flor.  Wig. 
p.  574  a. 


Bridferth, 
Vita  S. 
Dunstani, 
iii.  13 
(Migne, 
cxxxix. 
coll.  1435, 
1436). 


Id.  iii.  14, 
col.  1437. 


1  filii]  Sic,  for  fratris. 

2  et  hares  legitimus']   Introduced 
by  the  compiler. 

3  fratre]  patre,  A.  O.  W. 

4  ubi  .  .  .  elegit^]   Introduced  by 
the  compiler. 

5  esset  is  also  -wanting-  in  O.  W. 


6  principesque]  princepsque,  W. 

7  This,  from  St.  John  vii.  12,  is 
introduced  by  the  compiler. 

s  que]  om.  O.  W. ;  soscallorum  is 
an  introduction  of  the  compiler. 

a  canum]  This  has  been  altered 
in  W.  to  cervum. 


CHEONICA   MAJOKA. 


453 


Dunstani, 
iii.  14,  col. 
1437. 


Bridferth,    potentis  suam  animam   commendabat ;    "  Grratias    tibi,"  inquit,  A.D.  940. 

Vita  S.  "  ag0>  Doinine  Jesu  Christe,  quod  me  uon  memini  iu  his 
"  diebus  aliquem  lassisse  nisi  solum  Dunstanum,  et  hoc 
"  prompta  devotione,  concesso  mihi  spatio,  sibi  me  reconci- 
"  lians,  emendabo ;"  ad  hoc  dictum,  beati  viri  meritis,  restitit1 
equus  in  ultimo  pra?cipitii  loco,  et  rex  iu  se  reductus  pro 
restitutione  vitas  suae  Deo  gratias  referebat ;  et  veniens  domum, 
jussit  sibi  beatum  Dunstanum  preesentari,  et  cum  coram  rege 
adductus  fuisset,  protinus  conscensis  equis  viam,  qua?  ducit 
ad  Glastoniam,  recto  tramite  tenuerunt.  Quo  cum  pervenis- 
sent  et  coenobium  ingressi  fuissent,  apprehensa  dextera  Dun-  Restoration 
stani  manu,  osculatus  est  earn,  ducensque  ad  [sedem]  cathe-  of  Dunstan. 
dralem,  consentientibus  2  monachis,  ilium  in  earn  ponens,  dixit, 
"  Esto  sedis  hujus  et  ecclesia3  fidelissimus  abbas,  et  si  quid 
"  tibi  defuerit  ad  sancta?  religionis  supplementum,  ego  illud 
"  regia  largitate  supplebo." 

Sicque3  licet  multum  renitens  beatus  Dunstanus,  ad  officium 
regiminis  a  Deo  vocatus,  omnibus  se  studuit,  salvo  rigorc  re- 
ligionis, amabilem  exhibere. 


Enlarged 
from 
Simeon, 
p.  686  d. 


TJt  rex  Eadmundus  et  rex  Norwegice  Anlafus  regnwm  diviserint.4 

Circa  eosdem  dies  Anlafus,  genere  Norwegensis,  qui 5  tempore  Invasion  of 
regis  Ethelstani    de   regno  Northanhumbrorum   ejectus  fuerat,  Anlaf. 
hoc  anno,  maximo  comitatus  navigio,  Eboracum  petivit ;  deinde 
australes  Anglia?  partes    hostiliter  adieus,  subito    sibi   regnum 
Anglia?    subjugare    disposuit.     Cumque    hasc    regi   Eadmundo 
nuntiata  fuissent,  venit    ei  obviam  cum    exercitu  copioso  ;    et 6 
apud  Legecestriam  duo  reges  hostiliter '  concurrentes,  plurima  Battle  of 
diei    parte,   damnosum    nimis  hinc    et  inde    pra?liuni  commise-  -L,eicester- 
runt ;    sed    duo    archiepiscopi,  Odo  Cantuariensis    et  Wlstanus  Division 
Eboracensis,  viso  utrimque  periculo  et  regni  exterminio,  talem  °*  tne 
inter  eos  concordiam  composuerunt,  ut  Anlafus  totam  Anglia?  he+£een 
insulam  ad  borealem  plagam  strata?  regia?,  qua?  Waltinge  dici-  Edmund 
tuv,  possideret,  Eadmundus  vero    ad    australem  ejusdem  callis  and  Anlaf. 
partem    toto     regno     pacifice    frueretur,     et,    qui 8     inter    eos 
vitam  duceret  longiorem,  regnum   totum  post  mortem  alterius 
occuparet. 


1  restitit~\   resistit,  A. 

2  consentientibus  monachis]  Intro- 
duced by  the  compiler. 

3  This  paragraph  is  an  addition 
of  the  compiler. 

4  diviserint]  dimiserint,  A. 

5  qui  .  .  .  fuerat]  From  the  Li- 
belLus  de  reyibus  Saxonicis,  p.  212. 


6  et]  om.  0.  W. 

7  hostiliter]  om.  0.  W. 

s  This  last  sentence  is  entirely 
due  to  the  compiler.  The  whole 
paragraph  is  re-written  and  enlarged 
from  Simeon's  account. 


454  MATTH^EI   PARISIENSIS 

A.D.  940.  Deindc '  Anlafus  Alditbam,  Ormi  comitis  filiam,  suscepit 
Marriage  uxorem,  cujus  consilio  et  auxilio  fultus  praafatam  victoriam 
of  Anlaf.      est  adeptus. 

Bishops  of      Eodem  anno  defuncto  Alfredo,  Sireburnensi  episcopo,  Wlsius  Flor.Wig. 
Sherborne.  SUCcessit.  PP-  574  A> 

621  A. 

Anlafus  moritur. 

Death  of         Anno    Domini   dccccxli.    Anlafus  rex   nnper  creatns,   dum  Enlarged 
Anlaf.         vastaret  ecclesiam  Sancti  Balteri   et  Tinniogeham 2  igne  ere-  j™111 

maret,3  mox  Dei  judicio  correptus,  vitam   niiserabiliter  termi-      6g6  ^ 
Edmund      navit;  et  rex  Eadmundus  Northanhumbriam  petens  bostiliter,  Flor.Wig. 
monarch  of  Anlafum,  filium  Sihtrici,  et  Reginaldum,  filiurn  Gutbredi,  reges,  p.  574  c. 
England,     inde4    potenter   expellens,   monarcbiam    totius  Anglia3    iterum 

snbjugavit. 

TJt  rex  Eadmundus  plures  civitates  de  manibus  Danorum 
eripuerit. 

Five  cities       Anno  Domini  dccccxlii.     Rex  Eadmundus  Lincolniam,  Snot- Id. p.  574  a. 
and  Mercia  insreham,    Derebi,    Legecestriam,    et  Stanfordiam    de   manibus 
yeep.    om  Danorum  eripiens,  cum  Mercia   tota,  omnia  sub   sua  potestate 
by  Ed-         redegit. 
mund. 

Nota  miraculum  de  Sancto  Dunstano. 

p.  147.  Anno  Domini  dccccxliii.     Cum    magnifico    regi   Eadmundo  Id.  p. 574b. 

Promise  of  regina  sua  Algyva  filium  peperisset  Eadgarum,  Sanctus  Dun- 
peace  under  gtanus    audivit    voces    psallentium    et    dicentium    in  sublime, 
b    '       "  Pax  Anglorum  ecclesia3,  exorti  nunc  pueri  nostrique  tempore 
Baptism  of  "  Dunstani."     Eodem   anno   rex   Eadmundus    regem  Anlafum 
Anlaf  and   de   lavacro   sanctaa  regenerationis  suscepit  eumque  regiis  mu- 
ieignald.    neribus    honoravit.      Reginaldum    aaque,    Nortbanbumbrorum 
regulum,    dum    ab   episcopo   confirmaretur,   tenuit,   sibique  iu 
M°aPrinus      filium  adoptavit.     Marinus  Papa.  colIm. 

(Martin 

Be  morte  Willehni  duels  Normannorum. 

Murder  of       Anno  Domini  dccccxliv.     "Willelmus,  dux  Normannorum  se-  Cf.  Will,  of 
William       cundus,    proditione   Arnulfi,    comitis    Flandrensis,    interfectus  Junueges, 
■J1  e  °   ,     est ;  nam  cum  idem  Willelmus  unum  ex  castris  prasfati  comitis  "*",,    '      ' 
'  occupasset,  Arnulfus,  simulata  fide,  ilium   ad  colloquium  evo-  gio. 

1  This  paragraph  is  peculiar  to  I       3  cremaref\  cremavit,  W. 

the  compiler.  i  inde  .  .  .   subjugavit~\    eamque 

2  Tiningham  or  Tynningham.         |  suae  ditioni  subegit,  Flor. 


CHEONICA  MAJOKA. 


455 


catum,  dura  in  navi  de  pace  tractarent,  per  Balzonem  ducem  A.D.  944. 
Flor.  Wig.  obtruncavit.  Cui  successit  filius  ejus  Eicardus,  dux  tertius  Richard  I. 
p.  574  b.      Normannorum.  duke  of 

Normandy. 

SeethePri-  JJt  rex  Eadmundus  beato  Eadmundo  wmltas  contulerit  mansiones. 

vilegium 

Eadmundi       Anno    Domini    dccccxlv.      Rex    Eadraundus    beato    martyri  Gift  of 

regis  m  the  Eadmundo  dedit  Bedericbeswrthe,  villam  reejiam,  in  qua  usque  ?~,un    *? 
Monasti-      ,     ,.  ,  ,      .  ,°        ',.,    ^         .?       b. Edmund, 

con  iii  p     bodie    corpus    ejusdem    martyris    requiescit ;    deditque    eidem 

137,  num.    martyri  circa  ilium    locum    terram   non  modicam,  quam  sub- 

iv.  (said  to  scriptione    episcoporum,  comitum,    et  baronum    pia    devotione 

Jetake?,e  roboravit. 
from  a  MS. 

of  Marian. 

-)"  Ut  rex  Eadmundus  Qwmbriam  regi  Scotorum  dederit. 


Vit.  Pontif. 

Flor.  Wig. 
p.  574  c. 
(Not  in 
Plor.) 

Flor.  Wig. 
p.  574  c. 


Cf. 

Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  144, 
p.  228. 


Anno  Domini  dccccxlvi.     Agapitus  sedit  Romas  annis  decern,  Pope  Aga- 
mensibus  sex,  et  diebus  decern.  petus  II. 

Eodem  anno  rex  Eadmundus,  adjutorio  Lolini  regis  Demetiaa  Dunruail's 
fretus,1  Cumbriam  totam  cunctis    opibus    spoliavit,  ac    duobus  sons 
filiis    Dunmail,    ejusdem   provinciaa  regis,  oculorum   luce    pri-      ■.  p  ' 
vatis,  regnum  illud  Malcolmo,  Scotorum  regi,  de  se  tenendum  berland 
concessit,  ut  aquilonales  Angliae  partes  terra  marique  ab  bos-  given  to 

tium  adventantium  incursione  tueretur.  Malcolm  I. 

by  Ed- 
mund. 


De  morte  Eadmundi  regis. 

Eodem  anno  rex  piissimus  Anglorum,  Eadmundus,  dum  in  Death  of 
festo  Sancti  Augustini,  Anglorum  apostoli,  omnes  regni  pro-  -bjClmuil(i- 
ceres  ad  magnum  convivium  in  villa  regia,  quae  Micheleberih 2 
dicitur,  invitasset,  sicut  mos  erat  Anglis  singulis  facere  annis, 
ob  venerationem  beati  Augustini,  per  quem  fidei  lumen  Angli 
sunt  adepti,  congregatis  omnibus,  ad  prandium  regis  consi- 
dentibus,  coeperunt  epulari  et  gaudere,  ipso  rege  ad  hoc  plu- 
rimum  annitente.  Tandem  cum  rex  caput  erigeret,  ut  videret 
discumbentes,  inter  caateros  latrunculum  quendam  nomine 
Leof,  quem  ante  paucos  annos  propter  latrocinium  eliminaverat, 
in  aula  stare  conspexit,  quod  rex  nimis  moleste  ferens,  innuit3 
pincernaa  suo,  ut  furem  ilium  de  palatio  quantocius  amoveret; 
sed  cum  nequissimus  ille  propter  pincernam  exire  noluisset, 
rex  nimia  succensus  ira  de  mensa  subito  exilivit,  atque  latro- 


1  adjutorio  .  .  .  fretus']  This  is 
peculiar  to  the  compiler,  as  also  the 
account  of  the  two  sons  of  Dun- 
mail,  both  being  interpolated  in  the 
extract  from  Florence. 


2  Micheleberih']  Pukelechirche, 
Malmesb.,  as  the  Chron. 

:i  innuit .  .  .  noluissef]  These  de- 
tails are  peculiar  to  the  compiler. 


456  MATTH^SI   PAFJSIENSIS 

A.D.  946.  nem  ilium  per  capillos  arripiens  in  pavimentum  projecit.     Ad  Cf. 

Death  of     proditor  ille,  cum  se  lsesum  regemque  in  se  jacentem  sensisset,  Malmesb. 

Edmund,      extracto    ocius    cultello,    quern    occulte    ferebat,    regem,    proh  ^  ,^ 
dolor  !  jugulavit.     Videntes  regii    milites  et  ministri  dominum  p.  229. 
suum    mortuum    et    sanguine    tabefactum,  irruerunt  omnes    in 
latronem    ilium,    atque    corpus    ejus    totum    et   ossa  in   frusta 
minutissima  conciderunt ;  sicque  clarum  regalis  convivii  prin- 
cipium  nebulosus  rerum  gestarum  exitus  terminavit. 

De  coronatione  piissimi  regis  Eadredi. 

Coronation      Defuncto  itaque  rege  Eadmundo  et  apud  Glastoniam  sepulto,  Flor.  Wig. 
of  Eadred.   Eadredus  frater  ejus  in  Kingestona,  villa  regia,  regni  diadema  P-  5?4  D- 

a   beato    Odone,  Cantuariensi    archiepiscopo,  suscepit   septimo 
He  reduces  decimo    kalendas    Septembris.      Reliquit    quoque    duos    filios  Id.Append. 
jSJorthmn-    ^gg-pg^eg   legitimos,  Eadwinum    et  Eadgarum,  qui,  repugnante  P-  642  A- 
eeive's  the    iUegitima  ffitate,  patri  succedere    non  valebant.1     Hie,  ut  suus  Id.  p.574D. 
homage  of  germanus  prius  egerat  rex  Eadmundus,  Northanhumbriam  to- 
MaleolmL,  tarn    in    sui  dominium   redactam,  a    rege  Scotorum  fidelitatem 
king  or        accepit,    et 2    insuper    Eboracensi    ecclesiaa    metropolitanaa    duo 
gives  'bells    signa  nori  niodica   devotus  donavit ;    denique,  cum   a  Cumbro- 
toYork;      rum  rege   juramentum  fidelitatis  accepisset,  et  partes    illas  in 
quiets  securitate  posuisset,  versus  austrum  cum  suis  contendit. 

Cum  er-  Hjlc   autem   rex    nobilis,    non    dispar    prasdecessoribus    suis,  Osbern, 

His  love  for  beatum    Dunstanum  tanto    caritatis    ardore    dilexit,    ut    omnes  Vita  S. 
S.Dunstan.  thesauros  suos  sub  ejus  custodia  commendaret.    Beatus3  interea  O2un^oam' 
Elfegus,    Wentana3    urbis    episcopus,    qui    eundem   Dunstanum  (Migne's 
monacbatus  et  presbyteratus  ordine  decoraverat,  ab  hoc  sseculo  Patrologia, 
migravit;  cui  rex  volens  subrogare  Dunstanum,  per  reginam,4  exxxvn. 
scilicet  matrem  suam,  super  his    ilium  convenit ;    ad  haac  ille,  433  from 
"  Rogo,"    inquit,    "  domina,    de    precibus    hujusmodi    cessare,  Wharton's 
"  sciens  me  diebus   regis,  filii  tui,  pontificem   non  futurum ;"  Anglia 
dixit  autem  haec  vir  Dei  regem  diligens,  cujus  consiliis  sacer-  "acra> 
Vision  of     dotii  causa  noluit  deesse ;    sed  sequenti    nocte    sibi  visum  est, 
b      instan.  se  Eomam  adisse  et,  adoratis  Apostolis,  ilico   domum  redisse  ; 
cumque    ad  Montem   Gaudii  applicuisset,  ecce  Sanctus  Petrus 
cum  Apostolis  Paulo  et  Andrea  occurrit,  singuli  singulos  gladios 
manu  tenentes  et   ei  protensis   manibus  offerentes.     In    gladio 
Sancti   Petri  scriptum   fuit,    "In   principio    erat   verbum,"    et 
gladii  Sanctorum  Pauli    et  Andreas    propriis    nominibus   erant 
inscripti ;    tunc    ei    Sanctus    Petrus   Apostolus    blande   cecinit 
modulando,    "  Tollite   jugum   meum    super    vos,    et   invenietis 

1  qui  .  .  .  valebant]    Peculiar  to  !       3  This     is     considerably    altered 
the  compiler.  '   from  Osbern. 

2  The  rest  of  this  paragraph  is  4  i.e.  Eadgifu. 
peculiar  to  the  compiler. 


CHRONICA   MAJOEA. 


457 


23,  col.  434. 

("Not  in 
Osbern.) 


Osbern,        "  requiem  animabus  vestris,"  deinde  ilium  arguendo,  virgam,  A.D.  946. 
Vita  S.  _      quam   tenebat,    levavit,     et    levi    ictu    in    palma    percutiendo  visi°n  of 
os  n„i  ava   dixit,  "Hoc  habeas  commonitorium  de  ulterius  non  recusando    '    uns  an' 
"  jugum    Domini."     Ad    hsec    evigilans    vir    Dei,    regi    mane 
visionem   retulit   admiranti ;    cui    rex,    "  Cum    gladii,"    inquit, 
"  quos    ex  Apostolica   largitate  suscepisti,  armaturam1  desig- 
"  nent    Spiritus    Sancti,  scias    pro   certo   per    gladium   Petri, 
"  verbo  Dei   inscriptum,  archiepiscopatus   dignitate  caslitus  te 
"  donandum,  per   gladium    Pauli,    simplicem    episcopatum,  et 
"  per  gladium  Andreas,  alium2  praasulatum  jure  te  regiminis 
"  possessurum."     Nam   postea  juxta   somnii   interpretationem  His  three 
Cantuariensem   rexit   ecclesiam,    in    nomine  Sanctse    Trinitatis  seeS- 
dedicatam,  Londoniensem   in    nomine   Pauli,    et    Rofensem    in 
beati  Andreas  [nomine]  consecratam. 


Mor.  Wig. 
p.  575  a. 
Malmesb. 
Gest.  Pon- 
tif.  ii.  75, 
p.  164. 


Flor.  Wig. 
p.  574  e. 


Miracula  de  Sancto  Elfego  episcopo. 
Anno  Domini  dccccxlvii.  Post  Sanctum  Elfegum,  Wintoni- 
ensem  praasulem,  Elfsius  successit.  De  beato  quoque  Elfego 
legitur,  quod  in  die  Cinerum,  cum  de  more  pcenitentes  [ec- 
clesias]  liminibus  removeret,  hortatus  est  eos,  ut  tempore 
Quadragesimali,  jejunio  et  castitati  vacantes,  diebus  illis  uxo- 
rum  etiam  deliciis  abstinerent;  quorum  unus,  casteris  episcopi 
jussionibus  reverenter  obtemperantibus,  joculari  ccepit,  dicens, 
se  abstinere  non  posse  a  venere,  a  cibo  pariter  et  conjugio; 
cui  episcopus,  "  Contristas 3  me,  miser  oppido,  nesciens  quid 
"  tibi  pariat  dies  ventura;"  et  sic  homo  ille  recedens,  duram 
beati  Elfegi  prophetiam  nebulo  experitur,  dum  postera  lncc 
in  cubiculo  sit  repertus  exanimis,  incertum  utrum  a  diabolo 
suffocatus.  Alio  quoque  tempore,  dum  sacros  ordines  cele- 
brasset,  tres  monachos  ad  ordinem  presbyteratus  promovit ; 
completis  itaque  ordinibus,  prassul  sanctas  recordationis  astan- 
tibus  dixit,  "  Hodie  tribus  monachis  manus  imposui,  quorum4 
"  duo  pontificalis  ordinis  gratiam  obtinebunt,  unus  in  civitate 
"  Wigornias  ac  deinde  in  Cantia,  et  alter  meam  sedem  quando- 
"  que  adimplebit ;  tertius,  voluptatum5  petulantia  accensus, 
"  exitum  miserabilem  sortietur ;  "  quam  utique  sancti  praesulis 
prophetiam,6  ut  prasdixerat,  rerum  exitus  comprobavit.  Eodem 
anno  gens  Northanhumbrorum,  Eadredo  regi  fidem  infrin- 
gentes,  Eilricum  quendam,  Danica  stirpe  progenitum,  super 
se  resrem  statuerunt. 


S.  vElfeah 
bishop  of 
Winches- 
ter. 

p.  148. 


Eebellion 
of  the 
Northum- 
brians. 


1  armaturam']  armatura,  0.  W. 
From  here  to  the  end  of  the  chapter 
is  the  compiler's  own,  or  from  some 
other  source  than  Osbern. 

2  aliurn]  aliud,  A.  O.  W. 

3  Contristas']  Contristatus,  O.  W. 


4  quorum]  quo,  0.  W. 

5  voluptatum]  voluntatum,  0.  W. 

6  quam  .  .  prophetiam]  quae  .  .  . 
prophetia,  A.  0.  W.  This  sentence 
is  re-written  in  his  own  words  by 
the  compiler. 


458 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D.  948. 


Tit  rex  "Eadredus  hostes  suos  patenter  subjecerit. 


Anno   Domini   dccccxlviii.      Rex   Eadredus   pro   infidelitate  Flor.  "Wig. 
rJorthanhunibrensium  illam  provinciam   devastavit,  in   qua   et  P*  5"4  E- 


Eadred 
ravages 

bria  which  monasterium  in  Ripum,  a  Sancto  Wilfrido  olim  constructum, 
submits.  est  ignibus  concrematum ;  sed,  rege  recedente,  exercitus  [de] 
Eboraco  erumpens,  in  extrema  pai'te  exercitus  regis  multam 
fecit  stragem.  Hoc  autem  cognito  a  rege,  redire  disposuit, 
et  omnes  hostes  suos  usque  ad  unum  delere  ;  sed  gens  North- 
anbumbrorum  valde  perterrita,  Elricum,  quern  sibi  regem 
constituerant,  abicientes,  Eadredi  regis  injurias  honoribiis  et 
detrimenta  muneribus  exsolverunt. 


Be  hcBresi  Anthropomorpliitarum. 

Heresy  of        Anno  Domini  dccccxlix.     In   Italia  exorta    est  heeresis  An-  Sigebert, 
the  An-       tbropomorpbitarum,  qui  corpoream  Deum  habere  formam  cou-  a-  939> 
nhitE°m°r"  tendunt,  contra    quam  Ritherius,  Vernonensium  episcopus,    et       '  183# 
verbis  reclamabat  et  scriptis. 


phitee. 


Eiric  of 

Northum- 

bria  slain 

on  Stein- 

mor  with 

his  son  and  regnavit. 

brother. 


De  morte  Eilrici  regis. 

Anno  Domini  dccccl.  Rex  Eilricus  in  quadam  solitudine 
qua3  Steinmor  dicitur,  cum  filio  suo  Haerico  et  fratre  Regi- 
naldo,  proditione  Osulfi  comitis,  a  Haccne1  consule  fraudulen- 
ter  interempti  sunt,  ac  deinde  in  partibus    illis    rex  Eadredus 


Ut  rex  Eadredus  archiepiscopum  incarceraverit. 

Wulstan,         Anno    Domini    dccccli.     Rex   Eadredus    Wlstanum,    Ebora- Flor.  Wig. 
archbishop  censem  archiepiscopum,  in   Jutabirih  arctam  posuit  in  custo-  P-  575  b. 
ot  xork,      diam,  quia  frequenter  apud  eum  accusabatur  certis  de  causis, 
at  Jed-         u^  I11*  cives  Theodfordenses  plures   occidi  jussit,  in   ultionem 
burgh.         abbatis  Aldelmi  injuste  ab  eis  interfecti. 

Tit  mortuo  Algaro  ejpiscopo  Alwoldus  successerit. 

iElfwold         Anno  Domini  dcccclii.    Algaro  Cridiensi  pontifice  defuncto,  Id. 

bishop  of     Alwoldus,  consilio  beati  Dunstani,  successit. 
Crediton. 


1  The  death  of  Eiric,  "  a  Mac- 
"  cus  filio  Anlafi,"  is  mentioned  by- 
Simeon  of  Durham,  Hist.  Contin. 
p.  90  (ed.  Hinde),  but  the  other  par- 


ticulars given  above  are  only  by 
the  present  compiler.  See  Mr. 
Hinde's  notes,  pp.  liii.,  90. 


CHRONICA  MAJORA. 


459 


Flor.  Wig. 
p.  575  B. 


Id.  p.  575  D. 


Archiepiscopus  de  carcere  liberatur.  a.D.  953, 

.Anno  Domini  dcccciiii.     Wlstano,  Eboracensi  arcbiepiscopo,  Wulstan 
de  custodia  soluto,  apud   Dorkecestrara   episcopali  restituitur  freed,and 
digmiatu  Dorchester. 

OsTcetel  archiepiscopus  creahi/r. 

Anno  Domini  dcgccliv.      Osketel,    vir 1   bonus    et    in    rebus  Consecra- 
divinis   ad  plenum  eruditus,  factus   est  arcbiepiscopus  Ebora-  *f0^  °* 


De  morte  regis  Eadredi. 

Id.  p. 575b.  Axi.no  Domini  dcccclv.  Eex  Anglorum  pofcentissimus  Eadre- 
dus,  anno  regni  sui  decimo,  cum  graviter  asgrotare  coepisset, 
missa  celeri  legatione,  beatum  patrem  Dunstanum  confessionis 
gratia  accersivhV;  quo  festine  ad  palatium  tendente,  vox  de- 
super  clare  sonuit,  ipso  audiente,  "Rex  Eadredus  jam  in  pace 
"  quievit,"  ad  quern  vocem  equus,  cui  insedit,  pondus  angelicaa 
vocis  ferre  non  valens,  absque  ulla  sessoris  laesione,  mortuus 
in  terram  corruit.  Denique "  cum  venisset  ad  regem  beatus 
Dunstanus,  reperit  regem  sub  eodem  tempore  defunctum,  quo 
illi  angelus  in  itinere  nuntiavit.  Regis  autem  corpus  Win- 
tonias  delatum  est,  et  a  beato  Dunstano  in  veteri  monasterio 
traditur  sepultura?. 

Successit  ei  in  regnum  Eadwinus,  Eadmundi  regis  filius  et 
Sanctas  Algiva3  reginee,  et  apud  Kingestonam  ab  Odone, 
Dorobernensi  arcbiepiscopo,  regiam  unctionem  suscepit.  Huic 
quasdam  mulier  inepta,  licet  natione  prsecelsa,  cum  adulta 
filia  per  nefandum  familiaritatis  lenocinium  adbaarebat,  ut  sese 
vel  filiam  suam  sub  conjugali  titulo  sociaret ;  quas  ille,  ut 
aiunt,  alternatim,  quod  dicere  nefas  est,  turpi  palpatu  et 
absque  pudore  libidinose  tractavit.  In  die  enim  qua  in  regem 
consecratus  est,  confestim  post  regiam  unctionem,  de  mensa 
subito  prosilivit,  principes  et  lseta  relinquens  convivia,  ut 
lascivius  voluptatem  lenocinii  vinolentus  compleret;  displicuit 
factum  optimatibus,  et  beatum  abbatem  Dunstanum  miserunt 
ad  regem  reducendum,  ut  in  regali  convivio  fieret  jocundus 
assessor ;  qui,  juxta  principum  jussa,  adjuncto  sibi  Cynesio 
episcopo,3  cognato  suo,  tbalamum  ingressus  invenerunt  coronam 
regiam,  splendore  decoram,  procul  a  capite  in  terram  usque 
negligenter  avulsam,  regemque  inter  utrasque  in  luti  volutabro 


Id.  p.  575  c. 

Bridferth, 
Vita  S. 
Dunstani, 
iv.  21, 
col.  1442. 


Death  of 
Eadred. 

Revelation 
of  his  death 
to  S.  Dun- 
stan. 


His  burial 
at  Win- 
chester. 

Eadwig 

succeeds. 

Behaviour 

of  Eadwig 

on  his 

coronation 

day. 


1  For  this  Florence  has  only  vir 
reverendus. 

2  Denique  .  .  .  nuntiavit^]  Intro- 
duced from  Bridferth's  Vita  S.  Dun- 


stani,   iv.    20,    col.    1442   (Migne, 
cxxxix.). 

3  Of  Lichfield. 


400 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


Reproof  of 
Eadwig  by 
S.Dunstan. 


A.D.  955.  volutantem ; 1    [et   dixerunt] "  "Vestri  nos  principes  ad  te  ro- Bridferth, 
"  gando  direxerunt,  ut  redeas  ad  tuse  sedis  dignum  triclinium,  Vita  S. 
"  et    similiter  3    cum    eis    jocundus    existas ;"     et    mulierum  -ly  2\      ' 
pariter  ineptias  increpans  et  marram  regis  dum  surgere  nollet  coi.  1443. 
arripiens,    ad    regale    convivium    furibundum    reduxit.      Tunc 
meretrix  ilia,    Algiva  nuncupata,    contra   virum    Dei    ferventi 
furore    consurgens    dixit,  ilium  nimis  fuisse  temerarium,  dum 
regis  secreta  non  vocatus  intravit;  sicque  beatum  Dunstanum 
mulier  nequissima  persequi  non  cessavit,  donee  regis  animum 
contra  venerabilem  abbatem  in  odium  mortale  convertit. 


Pope  John 
XII. 

Banish- 
ment of  S. 
Dunstan. 


Be  exilio  Sancti  Dunstani  abbatis. 

Anno  Domini  dcccclvi.  Johannes  Papa  creatus  sedit  in 
cathedra  Eomana  annis  septem.  Algiva  supradicta,  mulierum 
turpissima,  ex  Eadwii  regis  consensu  omnem  substantiam  mo- 
nasterii  viri  Dei  Dunstani  diripiens,  urgente  ejusdem  regis 
imperio,  tandem  ipsum  a  regno  proscripsit,  qui  Gallioanas 
secedens  in  partes  exilium  coactus  petivit ;  sed  mulier  virum 
Dei  desiderans  praevenire,  misit  lictores,  ut  fertur,  qui  ipsum, 
si  inveniretur,  lumine  oculorum  privarent ;  sed,  eo  non  invento, 
confusi  ad  propria  remearunt. 


Vit.  Pontif. 
Bridferth, 
Vita  S. 
Dunstani, 
iv.  22, 
col.  1443. 
Osbern, 
V.  S.  Dun- 
stani, 27, 
col.  437. 


Division  of 
the  country 
between 
Eadwig 
and  Ead- 
gar. 

p.  149. 


De  conse- 
cratione 
beati  Dun- 
stani abba- 
tis ad 
ecclesiam 
Wigorni- 
ensem. 


stani,  v.  24, 
col.  1445. 


De  expulsione  Eadwi  regis  Anglice  a  regno. 

Anno  Domini  dcccclvii.     Rex   Eadwinus,    quoniam    in   regi-  Flor.  Wig. 
mine  sibi  commisso  insipienter  egisset,  a    Mercensibus    popu-  P-  5?5  D- 
lis    et   JSTorensibus    est   penitus    derelictus ;    nempe     sapientes  Bridferth, 
quosque    regni   et  nobiles    odio    vanitatis    disperdens,    ignaros  Y"  S.  Dun 
nihilominus  et  iniquos  studio  dilectionis  fovebat.     Quo  unanimi 
omnium  conspiratione  dejecto,  elegerunt,  Deo  dicante,  fratrem 
ejus  Eadgarum  in  regem,  et,  annuente  populo,  res  regni  pub- 
lica  dispertita  inter  fratres;  Thamensis  fluvius  regnum  dister-  Elor.  Wig. 
minaret    amborum ;    tunc    Eadgarus    beatum    Dunstanum,    ab  P-  575  d. 
exilio  reductum,  in   omni   honore   restituit  pristina3  dignitatis. 
Excurso  debinc  brevi  temporis   intervallo,  Kenwoldus   Wigor- 
niensis    ecclesia3    [pastor] 5    defungitur,    et   beatus   Dunstanus, 
licet6  multum  renitens,  electus,  ab  Odone  Cantuariensi  archi- 
episcopo  consecratur. 


1  luti  .  .  volutanteni]  luto  .  .  vo- 
luntatem,  W.     A.  has  luto. 

2  et,    dixerimt~\    Also    omitted    in 
O.  W.  West. 

3  similiter']  simul,  O.  W. 


4  a]  ac,  W. 

5  pastor  is  also  omitted  in  O.  W. 

6  licet  multum  renitens   is    intro- 
duced by  the  compiler. 


CHRONICA   MAJORA. 


461 


I)e  archiepiscopo  per  symoniam  promoto.  A.D.  958. 

Flor.  Wig.        Anno  Domini  dcccclviii.     Defuncto  Brithelmo,1  Londoniensi  Dunstan 

p.  575  e.      episcopo,  rex  Eadgarus   in   loco   ejus   beatum  substituit  Dun-  bishop  of 

p  aT1p  '     stanum  ;  qui,   protinus    apud  Westmonasterium    constructo  ad  London. 

ii.  8l"         '  duodecim    monachos  ccenobio,  in    loco  ubi   quondam   Mellitus  He  Dullds 

p.  178.         episcopus  beato  Petro  ecclesiam  fabricaverat,  Sanctum  Wlsium2  0fwes+_ 

Flor.  Wig.    ibidem   constituit   abbatem.     Eodem   anno    Sanctus  Odo,    Can-  minster. 

p.  576  a.      tuariensis    archiepiscopus,    regem    Eadwium    et    Elgivam    ab  Divorce  of 

invicem    separavit,  vel   causa   consanguinitatis,  vel  quia   illam  Eadwigand 

[ut]  adulteram    adamavit.     Quo   etiam    anno  idem  Odo,  Doro-  ~~  & 

bevnensis  archiepiscopus,  vir  ingenio  clarus,  virtute  laudabilis  aj.CKbishoD 

et  spiritu  prophetias  pollens,  bumanis  rebus  exemptus,  in   pa-  odo. 

radisum  est  angelorum  manibus  deportatus;    quo   ad   caslestia 

translato,  Elfsinus,  Wentanas  urbis  episcopus,  datis   muneribus  iElfsin  ob- 

profusis,  per  internuntios  regem  Eadgarum   circumvenire  stu-  tams  tne 

dens,   cum 3    Symone    Masro   thronum    Cantuariensis    ecclesia?,  s?e    ^ 

t  r^    ■         ■  ■  .      .        ,.     simony, 

pecuniae   mterventu,    conscendit.      Qui   primo    mtrusioms    die 

abstinere  non   potuit,  quin   furias    mente    diu    conceptas    evo- 

meret ;    ad   tumulum    Sancti    Odonis    accedens,    illudque    pede  insults 

;  ,,'     0(."  conculcans,  dixit,    "  Pessime    senex,  nunc    animam   licet    sero  Od°'s 
1. 17,  p.  25.  ...  .      .  .  .     .  tomb 

"  emisisti,  et  meliori  locum  faciens  recessisti ;  nunc  vero  quod  ' 

"  diu  concupiveram  4  teneo,  te  invito,  et  inde  tibi  malas  gra- 

"  tias    ago;"   et    sic    fatus,5  cum   rabidus  ille  sopori   membra 

dedisset  sequenti  nocte,  vidit  beati  Odonis  effigiem  sibi  astare, 

et   properare    convicium    atque  velox  illi  exitium   comminari ; 

sed  Elfsinus,  somnii    vanitatem   esse  quod  viderat  existimans, 

non   minus    ad   obtinendum    pallium  Eomam   properabat;    ubi  and 

cum  per  Alpes  viam  expediret   inceptam,  nihil   aliud   remedii  perishes  in 

habere  potuit,  dum   nivali    Tfrigore6]  esset  consjelatus,  nisi  ut!.       pson 
,  ,!-.,.,  .        -,      .  ms  way  to 

exenteratorum   equorum   adhuc   calentibus  extis  pedes  immer-  Rome. 

geret,  quibus  sancti  viri  conculcaverat  sepulturam.     Sed,   nee 

sic  algore  deficiente  sed  potius  invalescente,  vitam  flagitiosam 

morte  misera  terminavit. 


Osbern, 
Vita  S. 
Odonis, 
16  (Migne, 
exxxiii. 
col.  942). 
Malmesb. 


De  morte  Eadivii  regis,  et  successione  Eadgari  fratris  ejus. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  dcccclix.     Eex  Eadwius,  postquam  annis  qua-  Death  of 
p.  576  a.      tuor   libidinose    similiter7    et    tyrannice    regnum    depressisset  Eadwig. 


1  Brithelmo']  pio  pastore,  Flor., 
and  so  also  Bridferth  and  Osbern  in 
their  lives  of  S.  Dunstan. 

2  Wlsium]  Wlstanum,  0.  W. 

3  cum  Symone  Mago  is  an  intro- 
duction of  the  compiler. 


4  concupiveram]  concupineta,  A. 
concupinetam,  0.  W. 

5  fatus]  factus,  O.  W. 

6  frigore]  tempore,  0.  W. 

7  similiter]  simul,  O.  W. 


462 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  959.  Anglorum,   justo    Dei   judicio   defunctus,1    Wintonife    in   novo  Flor.  Wig. 
monasterio    sepulturam    accepit ;     cujns    regnum    frater    ejus  P-  5?6  A- 

The  king-    Eadgarus,  ab  omni  populo  electus,  suscipiens,  divisa  regna  in 

dom  united  unum  compaginavit.     Quo   etiam   anno   Britbelmus,  Wellensis  Bridferth, 
antistes,    ad   summum    sanctce   Dorobernensis    ecclesiae   sacer-  V.  S.  Dun- 
dotium   est  electus.     Erat  autem   nimis  modestus,  humilis,  et  s  ^n1'  J'     ' 
benignus,  adeo    quidem  ut   tumidos   quosque   et  rebelles  sub 
correctionis  verbere  non,  ut  debuit,  coniberet ;  sed  cum  hoc  a 
rege  compertum  fuisset,  jussit  eum  ad  relictam  redire   digni- 
tatem, cujus  loco  omnium  judicio  beatus  Dunstanus  archipon- 
tifex  subrogatur ;  a  quo  nimirum  cum  casteris  optimatibus   et  Flor.  Wig. 
ipse   rex  Eadgarus   decenter   instructus,   improborum   passim  P-  576  b. 
temeritatem    cobercuit,    rebelles     sub    asperitatis    correctione 
redarguit,  justos   et  modestos  dilexit,   desolatas  Dei   ecclesias 
renovans  ditavit;    abjectis    a    coenobiis  clericorum  seecularium 
neniis,  ad  laudem   summi  Creatoris    et  gloriam,  monacborum 
et  sanctimonialium  catervas  aggregans,  plusquam  quadraginta 
monasteria  construi  preecepit.     Hos  omnes  ut  fratres  bonorabat 
et  ut  filios  carissimos  diligebat,  ammonens  pastores,  quos  ipsis 
prseposuit,  ut  illos  regulariter  vivere   exbortarentur,  quatinus 
Cbristo  et  Sanctis  ejus  omnibus    complacerent ;    erat   enim  vir 
Dei  Dunstanus  mira  in  omnibus  ratione  discretus,  prudentiam- 
que,  fortitudinem,  justitiam,  et  temperantiam  quoad  vixit,  Deo 

Bishops  of  auxiliante,    veraciter    custodivit.     Eodem  anno,  Leofwino  Lin- Id.  p.  624  e. 

iDorlf       dissaa  regionis    antistite  defuncto,  Ailnotbus    successit,    et  illi 

ter).  Asowinus,    cujus    instantia    Sanctus    Oswaldus,    Wigorniensis 

Ramsey       postea  episcopus,  BamesiaB2  coenobium  consecravit. 

abbey. 


again  under 
Eadgar, 


Sanctus 

Dunstanus 

Cantuari- 

ensis  archi 

episcopus 

consecra- 

tur. 


Ut  heatus  Dunstanus  pallium  acciperit. 

Dunstan  Anno  Domini  dcccclx.    Sanctus  Dunstanus  Komam  profectus,  Id. p.576D. 

receives  a  papa  Jobanne  pallium  suscepit,  et  per  viam  pacis  ad  propria 
Rome  from  remeaT1t-  Faucis  exinde  mensibus  interjectis,  annuit  rex  Ead- 
Pope  John  garus,  ejus  suggestione,  ut  beatus  Oswaldus  admitteretur  ad 
XII.  Wigorniensis  ecclesia3  praasulatum  ;  ubi  per  beatum  Dunstanum 

b.  Uswald    episcopus    consecratus    multis 3    in  ea  virtutum  claruit    signis. 
Worcester.  Circa   eosdem   dies   defuncto   Guthardo,    Seleseiensi    episcopo,  Id-  MS.  A., 
Bishops  of  Alfredus  successit.  p.  5/6  . 

Selsey. 


1  postquam  .  .  .  defunctus]     In- 
serted by  the  compiler. 

2  Ramesia]  Romesie,  A. 


3  multis  .  .  .  signis']    Introduced 
by  the  compiler. 


CHRONICA  MAJOR  A.  463 


Be  fmidatione  coenobii  Thavistohe.  A.D.  961. 

Malmesb.         Anno   Domini    dcccclxi.       Odgarns    conies    ccenobium    apud  Foundation 

Gest.  Pont.  Thavistoke  in  Devonia  construxit,  [et]  *  illud  religiosis  mona-  of  tne 

U' Iq'0  chis   replevit.      Erat  autem   comes  Ordgarus   pater  Alfdrithae,  ^bb<^t°fk 

resinae2  regis  Eadgari,  ex3  qua  genuit  Ethelredum,  postea  re-  ^,^1.     ., 

»      1  •      ,  ,  «  ,     -■    -i   ,.        -,     ■,       i  •!.  iElfthryth. 

gem  Angiorum,  sicut  sequens  historia  latius  declarabit. 

Sanctus  Wibertus  decessit. 

Sigebert,         Anno  Domini  dcccclxii.       Sanctus  "Wibertus,  Gemblacensis  Death  of 
col.  189.      coenobii  fundator,  migravit  ad  Christum.  S.  Wibert. 

In  veter-i  monasterio  Wintonice  pro  cleric-is  monachi 
substituuntur. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  dcccclxiii.      Defuncto  Brithelmo,  Wintoniensi  S.  iEthel- 

p.  576  e.      episcopo,  Sanctus  Ethelwoldus,  abbas  coenobii  Abbendoniensis,  "wold,  bi- 

et  a  Sancto   Dunstano    nutritus   et   moribus   informatus,  ei   in  L^P  ? 

.     _,    ,        .  VVmches- 

episcopatu  successit ;   et  eodem  anno,  jussu  regis  Eadgari   ex-  ter_ 

pulsis  clericis  sasculariter  viventibus,  Vetus  monasterium  mo- 

nacbis   religiosis  et  regulariter   conversantibus  in  eorum  loco 

Id.  p. 577  a.  substituit.      Rex  Eadgarus,  cognomento  Pacificus,  duas  fertur  Wives  and 

successive  babuisse  reginas ;  ex  prima,  Elfleda  sciHcet  Candida,  children  of 

cognomento   Enede,  Ordmari    ducis  filia,  Eadwardum    genuit,  ^at*gar- 

postea  regem  et  martyrem ;    post  cujus  decessum  accepit  Alf- 

dritbam,  Ordgari  comitis  filiam,  Etherwoldi  comitis  Orientalium 

Angiorum  relictam,  ex  qua  duos  filios,  Eadmundum  et  Etbel- 

Malmesb.     redum,    suscepit.     De   Wlfrida   concubina,4  quam    certum    est  p.  149. 

Gest.  Reg.   ganctimonialem  tunc  non  fuisse,  sed  timore  regis  puellam  par- 

D  255'        vulam  se  velasse,  genuit  Sanctam  Editbam,     Benedictus  Papa     °?.es  „e" 

Vit.  Pontif.  mensibus  duobus.      Leo  Papa  anno  uno.  and  Leo 

VIII. 

Be  restauratione  cluorum  coenobioruru. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  dcccclxtv.      Rex  Eadgarus   Pacificus  in  novo  Monks 
p.  577  a.      monasterio  apud  Wintoniam  et  in  Middeltona  monacbos  collo-  P^06*1  in 
cavit,    et    ilbs   Etbelgarum,   istis    vero   Kinewardum,   abbates  Midaieton 
preefecit.  monasteries 
by  Eadgar. 

1  et]  Also  omitted  in  0.  W.  1       *  concubina  is  introduced  by  the 


2  A.  repeats  regina. 

3  ex  .  .  .  declarabit]  Introduced 
by  the  compiler. 


compiler. 


464  MATTH^T    PARISIENSIS 


A.D.  965.  De  admonitione  ccelesti. 

Pope  John       Anno  Domini  dcccclxv.     Johannes  sedit  in  cathedra  Eomana  Vit  Pontif. 
Xfil.  annis  septem  et  mensibus  undecim.     Per  idem  tempus  Sanctus  Malrues- 

Legend  of   Ethelwoldus,  "Wentanae  urbis  episcopus,  cum  nocte  quadam  ad  pU^ti^ esta 

e  appan-  majug  eceiesige  snse  altare  ante   sanctorum   reliquias   staret  in  j^  75; 
bishop         oratione,    tres    sibi   per  some    reverends    apparuerunt,  quarum  p.  163. 
Birstan  to    ilia,  quas  media  videbatur,  has  voces  evidenter  expressit ;  "Ego 
bishop         "  sum>"  inquit,  "  Birstanus,  hujus  urbis  quondam  episcopus ;" 
wold  "        e^  Pai'tem  ostendens  dextram,1   "  Hie,"    inquit,  "  est   Birinus, 
"  hujus  ecclesiaa  praadicator  et  pontifex  primus;"  et  sinistram 
ostendens,  "  Hie  est,"  ait,  "  Sanctus  Swithunus,  specialis  hujus 
"  ecclesiaa  et  civitatis    patronus  ;   noveris  quoque,   quod    sicut 
"  me  cum   eis    vides   in  tua   prsesentia,   ita    cum  eis    in    caalo 
"  non  dispari  fruor  gloria  ;    cur  ergo  defraudor  mortalium  ho- 
"  norificentia  in  terris,  qui  magnificor  caelestium  consortio  spi- 
"  rituum    in  caslis?"      Et  his  dictis,  in  aerem  est  elatus  cum 
sociis,   pretiosam  giai   memoriam  comprovincialibus   relinquens 
in  terris. 

TJt  rex  Saroldus  idola  relinquens  baptizatus  fuerit. 

Baptism  of      Anno  Domini  dcccclxvi.     Danis  cum  Popone  clerico  in  con-  Diceto, 
Harold  II.,  vivio  de  cultura   Dei  altercantibus   et  deorum,  Danis  asseren-  col.  458, 
king  ot  the  £ikus  Jesum  Christum  Deum  esse,  sed   majores   esse   deos   et  /^  ' 
illos   esse   antiquiores,    Popone    e    contrario   affirmante    Jesum  aen), 
Christum   solum   verum    Deum    esse,    unum    in    substantia   et 
trinum   in   personis,    rex  Danorum   Haroldus  condixit   clerico, 
ut  fidem  propositam  veritatis  testimonio  comprobaret.     Cum  id 
clericus  coram   populo    se    probaturum    affirmaret,  ferrum    in- 
gentis  ponderis  valde  ignitum   in  manibus  ejus  ferendum   po- 
nunt ;    quod  cum  clericus  usque  ad   placitum   coram   omnibus 
tulisset  absque  ulla  hesione,  rex,  penitus  abjecta  idola[tria],  se 
suosque  ad  colendum  verum  et   solum  Deum  convertit.     Cle- 
ricus vero  ad  episcopatum  promotus  est. 

TJt  rex  Eadgarus  aptud  Bomesiam  sanctimoniales  miserit. 

Nuns  Anno    Domini    dcccclxvii.        Rex    Eadgarus    in    monasterio  Flor.  Wig. 

placed  in     Romesie,2  quod  avus  suus  rex  Eadwardus  construxerat,  sancti-  P-  5^  B- 
EadeaT    ^  moniales  congregavit,  Sanctamque  Merwinnam  in  eo  abbatissam 
ordinavit. 


1  dextram']  dextera,  W.  |       -  Romesie~]  Eamesie,  A. 


CHRONICA   MAJOR  A. 


465 


Tit  rex  Eadgarus  a/pud  Exoniam  l  monachos  posuerit. 


A.D.  968. 


Anno  Domini  dcccclxviii.  Rex  Eadgarus  in  Esonia2  mo-  Monks 
nacbis3  congregatis,  virum  religiosum  Sidemannum  illis  jure  established 
abbatis  prrefecit.  Eodem  anno,  mortuo  Lindissaa  regionis  epi-  t>-  ,  \, 
scopo,4  Alfsius  vir  in  rebus  ecclesiasticis  eruditus  successit.  Chester-le- 
Eodemque  anno  fundatum  est  nobile  coenobium  Ra-  Street. 
meseise  a  comite  Ethelwino,  quod  in  posterum  in  spiri-  mo°aassetgrv 
tualibus  efc  temporalibus  felix  suscepit  incrementum.       founded. 

TJt  apud  Wigomiam 5  pro  clericis  monachi  sint  constituti. 

Anno  Domini  dcccclxix.  Eex  Eadgarus  pacificus  episcopis  Monks  put 
per  Angliam  constitutes  praecepit,  ut  in  majoribus  ccenobiis  et  in  the  place 
ecclesiis0  catbedralibus,  expulsis  clericis,  monacbos  subrogarent.  throughout 
Unde  Sanctus  Oswaldus,  ex  clericis  Wigorniensibus  monachos  England, 
faciens,  babitum  religionis  assumere  coegit ;  renuentes  quidem  S.  Oswald. 
ab 7  omni  beneficio  spoliavit. 


De  translatione  reliquia/rwm  Sancti  Swithuni. 

Id. p.  577c.      Anno  Domini  dcccclxx.     Sancti  Suithuni  reliquiae  venerandaa,  Transla- 
peractis  a  sepultura   ejus   centum   et   decern   annis,  idus  Julii  t'on  °*  S. 
sublatse   sunt   de    sepulcbro   a  beato   Etbelwoldo,  ejusdem   ec-  k 
clesiaa    episcopo,  sicut8   ei  fuerat   divinitus    imperatum,    et    in 
basilicam  Apostolorum  Petri  et  Pauli  bonorifice  sunt  translatas. 
Id.  MS.  A.,  Quo  utique    anno   mortuo   Alfredo,  Seleseiensi   pontifice,    sue-  Bishops  of 
P-  577  °-       cessit  Eadelmus.  Selsey- 


De  morte  duorum  ducum  nobilium. 

Id.  p. 577 d.      Anno  Domini  dcgcclxxi.      Eadmundus,  filius  regis  Eadgari,  Various 
Elfegus   dux   Sutbamtonias,    et   Ordgarus   dux  Devonia?,    socer  deatns- 
regis,  diem  clausere  supremum. 


1  Exoniam']  Oxoniam,  A. 

2  Exonia~\  Oxonia,  A. 

3  monachis~]  monachos,  A.  0.  W. 

4  i.e.  Ealdred.  In  the  next  clause, 
"  vir  in  rebus  ecclesiasticis  erudi- 
"  tus,"  is  introduced  by  the  com- 
piler. 


5  Wigomiam']  Wigorniensem,  A. 

6  ecclesiis  cathedralibvs]  Intro- 
duced by  the  compiler. 

'  ab  omni  beneficio  spoliavit]  de 
monasterio  expulit,  Flor. 

8  sicut  .  .  imperatum]  Introduced 
by  the  compiler. 


G   G 


46G 


MATTHiEI    PAPJSIENSIS 


A.D.  972. 


Be  dedicatione  novi  ccendbii  Wentance  urbis. 


New-min-        Anno  Domini   dcccclxxii.      Rex   Eadgarus    novi    monasterii  Flor.  Wig. 

ster(Hyde)  fabricam  urbis  Wentanas,  a  patre  suo  Eadmundo  inchoatam  et  P-  577  r>- 

dedicated  perfectam,  dedicari  fecit.     Eodem  anno,  mortuo  Osketello, 

by  -hiadgar.  . 

S.  Oswald '  Eboracensi  arcbiepiscopo,  Sanctus  Oswaldus,  ecclesias  Wigorni- 

archbishop  ensis  episcopus,  pro  eo  arcbiepiscopus  consecratur. 
of  York. 

TJt  rex  Eadgarus  coronam  portaverit. 

Coronation      Anno  Domini  dcccclxxiii.       Rex  Angloru'm   Eadgarus  paci-  Id.  p.  577  e. 

of  Eadgar  ficus,  anno  astatis  sua?  trigesimo,  die  Pentecostes,  praasentibus 
praasulibus  Dunstano  et  Oswaldo  casterisque  totius  Anglia3 
pontificibus  ac  magnatibus  universis,  apud  Akemannecester, 
quae x  Latine  Batbonia  dicitur,  coronam  portavit,  et  ibidem  cum 
gloria  et  bonore  regaliter  consecratur,  datis  singulis  donariis 
consuetis,  quaa  in  regum  coronationibus  dari  magnatibus 
consuescunt. 


•    TJt  rex  Eadgarus  ah  octo  subregulis  suis  fidelitatem  acceperit. 
Otho  II.  Anno  Domini  dcccclxxiv.     Otbo  secundus  Romanum  adeptus  Marian 


Pope  Dom- 
nus  II. 

Thanet 
islanders 
punished 
for  ill- 
treating 
York  mer- 
chants. 
Revelation 
of  the  body 
of  S.  vElf- 
gifu. 
E  ad  gar 
goes  to 
Chester, 


Papa 


Scot. 

Vit.  Pontif. 


imperium  annis  decern  imperavit.     Eodem  anno  Doninus- 
sedit  Romas  anno  uno  et  mensibus  sex. 

Per3  idem  tempus  applicuerunt  in  insulam  Tanet4  mercatores 
ab  Eboraco  venientes,  qui  continuo 5  ab  insulanis  illis  capti  sunt 
et  bonis  omnibus    spoliati ;   unde  rex  Eadgarus  ira  commotus,  Hen.  Hunt, 
in  raptores  illos  ita  desaavit,  quod  omnes  a  rebus  babitis  spo-  P*  '48  A- 
liavit,  nonnullos  vero  vita  privavit. 

Sub  6  bis  quoque  diebus  revelatum  est  caslitus  corpus  beatas 
Algyvaa,  matris  Eadgari  regis,  in  loco  qui  Septonia  nuncupatur. 

Eodem   anno   rex   pacificus   Eadgarus,  ad  urbem  Legionum  Plor.  Wig. 
veniens,  ab  octo  subregulis  suis,  Rinob7  scilicet  rege  Scotorum,  P-  5'8  A- 
Malcolmo  Cumbrorum,  Macone   rege   Monia3s   et  plurimarum 
insularum,  Dufnal9   rege  Demetias,    Sifertb   et  Huwal  regibus 


1  quce  .  .  portavit]  Introduced  by 
the  compiler,  as  also  the  end  of  the 
paragraph,  datis  .  .  .  consuescunt. 
Cf.  the  A.-S.  Chron.,  a.  973,  p.  394 

2  Domnus~]  dominus,  A. 

3  This  reason  for  the  punishment 
of  the  Thanet  islanders  is  peculiar 
to  the  compiler.  Hunt,  has  only 
"  quia  jura  regalia  spreverant." 

4  Par.  hvLsThanetos  in  the  margin. 


5  continuo']  continui,  A. 

6  This  is  peculiar  to  the  compiler. 

'  Rinoh~\  Einoth,  O.  W.,  an  error 
for  Kinoth  or  Kineth,  i.e.,  Kenneth 
III. 

8  Monice  is  introduced  by  the 
compiler,  as  Demetice,  Wallice,  Gal- 
wattia,  and  Westmarics,  below. 

9  Dufnal]  i.e.,  Dyfnall,  or  Dun- 
wallon,  of  Strathclyde. 


CHRONICA   MAJORA. 


467 


Flor.  Wig.   Wallise,    Jacobo   rege   Galwalliaa,  et   Jukil    Westmariae,    jura-  A.D.  974. 

p.  578  a.      mentum   fidelitatis    accepit ;    et    in    crastino   cum    illis   navem  receives 

asceudens,    subregulis   ad   remos    locatis,    ipse    gubernaeulum  the  homage 

.,  .     ,  n        •    -  .,       n.   .  of,  and  is 

arripuit,  naviculamque    per   cursum    nummis   perite    dirigens,  rowe(i  on 

multis    admirantibus,    simili '   navigio  sequentibus  inagnatibus  the  Dee  by 

universis,  a   palatio    usque    ad  monasterium    Sancti   Jobannis  fight  sub- 

Baptista3    navigavit ;    ubi,    divinis    expletis    mysteriis,    eadem  Ject  km&s- 

pompa  ad  palatium  remeavit,  quod  dum  intraret,  optimatibus 

dixisse  fertur,  nunc  demum  quemque  suorum   successorum  se 

posse  gloriari  regem  fore  Anglorum,  cum  tot  regibus  sibi  ob- 

sequentibus   talium  pompa  potiretur  bonorum.      Eodem  anno  P-  151. 

terraginotus  magnus  totam  Angliam  concussit.  Earth- 

quake. 

Be  prudentia  et  munificentia  Eadgari  regis. 

Id. p. 578c.      Anno  Domini  dcccclxxv.     Rex  Eadgarus  pacificus,  regni2  sui  Fleet  of 

prospiciens   utilitati  pariter  et  quieti,  tria  milia  sexcentas  sibi  Eadgar. 

robustas  congregavit  naves ;    e  quibus  mille  ducentas  in  plaga 

Angliaa  orientali,  mille  ducentas  in  occidentali,  mille  ducentas 

in  australi,3  mille  ducentas  in  septentrionali  pelago  constituit, 

ut  ad  defensionem  regni   sui  contra  exteras  nationes  bellorum 

discrimina  sustinerent.      Habebat  autem    prseterea  omni   tern-  His  careful 

pore  vitas  suaa  consuetudinem  per  omnes  regni  provincias  tran-  ir>spection 

sire,  et 4  quomodo  legum  jura  et  suorum  statuta  decretorum  a  countrv 

principibus  observarentur,  et  ne  pauperes  a  potentibus  prteju- 

dicium  passi  opprimerentur,  diligenter  investigare    solebat,  in 

nno  fortitudini,  in  altero  justitiaa  studens,  et  reipublicse  regni- 

que  utilitati  consulens  in  utroque ;  bine  bostibus  circumquaque 

timor,  et  omnium  amor  erga  eum  excreverat  subditorum. 

Deinde  per  totam  Angliam  novam  fieri    prascepit   monetam,  New  coin- 

quia  vetus  vitio  tonsorum  adeo   erat  corrupta,  ut  vix  nummus  age. 

LibellusDe  obolum 5  appenderet  in  statera.      Eodem  quoque  tempore  Alf-  visit  of 

Regibus       gms  episcopus 6  et  comes  Eadulfus  Kinedum,  regem  Scotorum,  Kenneth, 

,^°?1?1S    ad  regem  Eadearum  conduxerunt;  quem  cum  perduxissent  ad  „    ? '°* 
(Hinde's  s  s  .  .       •'  "*  ..      .   .  Scotland, 

Symeon  of  regem,  multa   donaria   a   regia   largitate    suscepit,    inter    quas  to  Eadgar 

Durham),    contulit  ei   centum    uncias  auri  purissimi,  cum  multis    sericis 

p.  212.         ornamentis  et  annulis,  cum  lapidibus  pretiosis  ;  dedit  prasterea 


1  simili]  scilicet,  A. 

2  regni  .  .  quieti']  Introduced  by 
the  compiler. 

3  mille  ducentas  in  australi]  In- 
troduced by  the  compiler,  though 
the  whole  number  immediately  above 
(3600)  is  left  unaltered. 

4  et]  ut,  A.  W. 


5  obolum]  obdolum,  A.  This  ac- 
count is  peculiar  to  the  compiler. 
See  the  Leges  regis  Eadgari,  Thorpe, 
p.  525.  What  follows  is  much  fuller 
than  will  be  found  in  the  authority 
mentioned  in  the  margin.  See  Mr. 
Hinde's  notes,  pp.  liv.,  90. 

6  Of  Chester-le-Street. 

G   G   2 


468 


MATTHiEI    PAKISIENSIS 


A.D.  975.  eidem  regi  terram  totata  quae  Laudian  patria  lingua  nuncupa-  Libell.  de 
Cession  of   tur,  hac  conditione,  ut  annis  singulis  in  festivitatibus  prcecipuis,  reg.  Saxon. 

.Lothian  by  qUan(j0  rex   et  eius   successores    diadema  portarent,  venirent 1  5lT  ,  .    ., 
Eadgarto     %  J  .  .      .    .,     r„    ,  ,    ....    (Not  in  the 

Kenneth       ac*  curiam5  e*  cum  ca3teris  regni  prmcipibus  iestum  cum  laetitia  Libell.) 
celebrarent ;    dedit   insuper  ei   rex  mansiones   in  itinere  pluri- 
mas,  ut  ipse  et  ejus  successores  ad  festum  venientes  ac  denuo 
revertentes  hospitari  valuissent;  quae   usque  in  tempora  regis 
Henrici  secundi  in  potestate  regum  Scotiae  remanserunt. 


Death  of 
Eadgar. 


Question 
as  to  his 
successor. 


Succession 
of  Edward 
II. 


Monks  ex- 
pelled in 
favour  of 
seculars. 
JElfhere. 


Synod  of 
Winches- 
ter. 


De  morte  Eadgari  regis  et  successione  Eadwardi. 

Eodem  anno  flos  et  decus  regum,  gloria  et  honor  Anglorum,  Elor.  Wig. 
rex  pacificus  Eadgarus,  cujus 2  largitas  et  magnificentia  totam  P'  5'°  B- 
jam  Europam  repleverat,  anno   aetatis   suae  trigesimo  secundo, 
regni  vero  sedecimo,  ex  hac  vita    transiens  pro  regno  terreno 
commutavit  aeternum ;   cujus  corpus  Glastonias   delatum  est  et 
ibidem  more  regio  tumulatum.     Quo    defuncto,  ut  dictum  est,  Id.  p.  578e. 
de  rege  eligendo    magna   inter    regni   principes   dissensio    est 
exorta;    quidam  enim  filium  ejus3  primogenitum  Eadwardum, 
quidam    vero    fratrern    ejus    Ethelredum,   de4    secunda  uxore 
generatum,  unanimiter  elegerunt ;  quam  ob  causam  duo  archi- 
praesules,  Dunstanus    Cantuariensis    et  Oswaldus    Eboracensis, 
cum  coepiscopis,  abbatibus,  ducibusque5  in  unum  convenientes, 
Eadwardum,  ut  pater  ejus  moriens  dictaverat,  elegerunt,  elec- 
tum  consecraverunt,  et  in  regem,  quibusdam  murmurantibus,0 
inunxerunt;   nam   noverca   ejus    Alfdritha  filium   Ethelredum,  Malmesb. 
vix  septennem  puerulum,  promovere  conabatur,  ut   potius  sub  r;    eS-  "• 
ejus  nomine    regnare  videretur.     Sicque   post   decessum   regis  j'lor.Wie " 
pacifici,  regni  status  perturbatus  est,  et  in  execrationem  com-  p.  578  d. 
mutatus ;    nam   principes    plurimi   et    optimates    abbates   cum 
monachis    de   monasteriis    in    quibus    rex   Eadgarus    eos   loca- 
verat,  expulerunt,  et  clericos,  ut  prius,  loco  eorum   cum   uxo- 
ribus   induxerunt;    nam   unus  eorum,  Elferius   nomine,  omnia  Malmesb. 
pasne    monasteria,    quae   reverendissimus   Ethelwoldus 7  in  pro-  Gest-  Keg. 
vincia   Merciorum    construxerat,  magna   usus   insolentia,    sub-    '  25„' 
vertit.     Sed    super    his    quaestionibus    ad    beatum    Dunstanurn 
delatis,    synodum    apud  Wintoniam    congregavit,  et   in    medio 
partium    conflictu    disputationis,    imago   Dominica,  quae   alter- 


1  venirent]  veniret,  W.  This  to 
the  end  of  the  chapter  is  peculiar  to 
the  compiler. 

2  cujus  .  .  repleverat']  Introduced 
by  the  compiler. 

3  ejus]  regis,  O.  W. 

4  de  .  .  unanimiter]    Introduced 


by  the  compiler,  as  also  the  names 
of  the  sees  in  the  next  line. 

5  que]  om.  W. 

6  quibusdam  murmurantibus]  In- 
troduced by  the  compiler,  as  also 
moriens  in  the  previous  line. 

7  i.e.,  the  bishop  of  Winchester. 


CHRONICA   MAJORA. 


469 


Malmesb. 
(Jest.  Reg. 
ii.  161, 
p.  258. 


cantibus    astabat 1    in    ecclesia,    expresse    locuta   ita  allegabat,  A.D.  975 
quod  clericos   omnes    et    eorum  fautores    confusos    reddidit   et 
elingues  ;    sed    adbuc    animis  exactorum    crudelium  insedatis,2  Synod  of 
alia  synodus  Calnaa  constituitur,  ubi  cum  in  coenaculo,  absente  Calne. 
rege   propter   imbecillem    aatatem,    considentibus    totius   regni 
senatoribus,  magno  conflictu  bine  inde  allegantiuro.  res  agere- 
tur,    et    Dunstanum    quasi   ecclesiaa    murum    multorum  jacula 
conviciorum  impeterent  nee  vincerent,  solarium  subito  totum,  Accident, 


in  quo  considebant,  cum  axibus  dissolvitur  et  trabibus  ;  om 
nibusque  in  terram  truculenter  elisis,  solus  Dunstanus  stans  gA^ 
super  unam  quse  superstes  erat  trabem,  absque  lassione  evasit ; 
creteri  omnes  adversas  partis  vel  exanimati  sunt,  vel  languore 
perpetuo  sunt  detenti.  Hoc  miraculum  pacem  contulit  beato 
Dunstano  et  monacbis  ab  impetu  clericorum  et  aliorum  ; 
gratia3  baac  et  bis  similia  operante  divina. 


and  safety 
of  S.  Dun- 


Cometa  apparuit,  et  fames  secuta  est. 


Flor.  Wig.       Anno  Domini  dcccclxxvi.     Cometa    apparuit,  et    dira   fames  Comet 
p.  579  a.      subsecuta    est.      Eodem    anno    Benedictus    sedit    in    cathedra.  _™?_e" 
'  "'"    '  Romana  annis  novem  et  mensibus  sex 


Flor.  Wij 
a.  953, 
p.  575  b. 


Algaro,  Cridiensi4  episcopo,  Alwoldus  successit. 


De  benignitate  regis  Eadwardi. 


Eodem  anno  defuncto  vfyrj11  " 


Bishops 
of  Credi- 
ton. 


Cf.  Anno    Domini  dcccclxxvii.     Alfdritha,  Eadwardi    novi   regis  Attempts 

Malmesb.     noverca,  filium  suum  omni  nisu  in  regem  promovere  studens,  °/     i 

"   fl'o     ^'  Eadwardum    verbis    adulatoriis    circumvenire    laboravit.      Tile  _(rJlc+ 
ii.  162,  ....  •    ,      ■  .    •       •     •.    ,  •     agamst 

p.  258.         vero   paternas    religionis    et    pietatis   vestigia    lmitatus,    regis  Edward. 

solummodo  sibi  nomen  retinens,  Etbelredo  fratri  et  matri  ejus 

omnia  regni  negotia  ordinare  permisit. 


Id. 


De  passione  Sancti  Eadwardi,  regis  et  martyris. 
Anno  Domini  dcccclxxviit.     Cum  rex  Eadwardus  die  quadam  Murder  of 


in  venatione  lassus  et  siti  minis  affectus  potum  solus  quasreret,  Edward  II. 

at  Corf" 

Castle. 


commilitonibus  suis  et  ministris  canes,  quocunque  casus  duce-  al 


bat,  insequentibus,  audito  quod  noverca  ejus  et  frater  in  villa 


1  astabat]  stabat,W.  This  clause 
is  introduced  by  the  compiler. 

2  insedatis]  non  sedatis,  W. 

3  This  sentence  is  introduced  by 
the  compiler,  as  also  the  words 
imbecillem  and  truculenter  above. 

4  The    placing    this    under    the 


present  year  seems  to  be  due  to  a 
confusion  between  the  bishops  of 
Crediton  and  Wilton.  See  Flor. 
Wig.,  p.  579,  n.  3  (MS.  A.).; 
Malmesb.  Gest.  Pontif.  ii.  83,  94, 
pp.  181,  200.  It  has  been  given 
above  under  952.     See  p.  458. 


470 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D.  978. 
Murder  of 
Edward  II. 
at  Corfe 
castle. 


p.  151. 
His  burial 
at  War- 
ham. 


Miracles  at 
the  tomb. 


Penitence 
of  M\i- 
thryth. 

Subsequent 
burial  of 
Edward  by 
iElfhere  at 
Shaftes- 
bury. 


quadam,  quaa  Corvesgate  dicitur,  habitarent,  concito  equitatu 
illuc  pertendit,  nihil  sinistrum  propter  innocentiam  suspicans, 
sed  aliorum  corda  ex  sui  pectoris  moderamine  ponderabat. 
At  noverca  ejus,  blandis  cum  sermonibus  venientem  alliciens, 
sibi  fecit  intendere,  et  post  oscula,  porrecto  poculo,  regem 
illud  avide  baurientem  per  lictoris  manus  sica  '  transfodit ; 
rex  vero,  cum  se  letbaliter  vulueratum  cognovit,  equum  cal- 
caribus  urgere  ccepit,  ut  rediret  ad  suos,  exundante  jugiter 
cruore,  unde  suas  mortis  indicia  se  quserentibus  ministris 
dedit.  Tunc  Alfdritba,  mulier  ilia  nequissima,  ejusque  filius 
Etbelredus  corpus  sancti  regis  et  martyris  sine  bonore  apud 
Wafbam  sepeliri  jusserunt,  publicam  lastitiam  agentes  et  fes- 
tivam,  ac  si  cum  corpore  pariter  et  memoriam  sepelissent ; 
invidebant  enim  mortuo  ecclesiasticam  concedere  sepulturam, 
cui  viventi  decus  regium  auferebant.  Sed  affuit  divinas  mise- 
rationis  consensus,  qui  innocenter  caesura  miraculorum  gloria 
sublimavit ;  nam  adeo  caslestia  ibidem  visa  sunt  delapsa  fuisse 
luminaria,  ut  etiam  cum  ipsis  luminum  radiis  claudis  resti- 
tuerentur  gressus,  ccecis 2  visus,  loquela  mutis,  et  cujuscumque 
infirmitatis  livore  detenti  optatas  sanitatis  prsemia  consequun- 
tur.  Fit  concursus  populorum  ad  martyris  sepulturam  totius 
regni,  et  inter  alios  ejus  interfectrix  iter  illuc  arripuit;  cum- 
que  equum  ascensum  cum  stimulis  urgeret,  qui  antea  ventis 
promptius  auras  ipsas  praacurreret  et  dominam  ardenter  et 
quasi  effreenus  portare  assuesceret,  tunc  Dei  nutu  stabat  immo- 
bilis,  prascipue  cum  ministri,  bine  verberibus,  illinc  clamo- 
ribus,  equum  undique  stimulis  excitarent;  inanis  labor  assu- 
mitur,  dum,  equo  mutato,  casus  idem  subsequitur.  Tunc 
Alfritba,  viso  Dei  miraculo,  dire  poenituit,  adeo  ut  multis 
annis  carnem  suam  in  deliciis  nutritam  apud  Warewellam 
cilicio  domaret,  solo  prostrata  somnum  caperet,  et  cruciatus, 
quoscumque  potuit,  corpori  applicaret.  Elferius  quoque,  ille 
de  quo  supra  meminimus,  quod  monacborum  monasteria  de- 
struxisset,  de  culpa  anxie  poenitens,  sacro  regis  corpore  de 
loco  ignobili  transferens,3  apud  Septoniam  digno  bonore  loca- 
vit ;  sed  nee  sic  dignam  ultionem  effugiens,  post  annum  corpus 
ejus  totum  vermibus  dicitur  esse  consumptum.  Splendidum 
quoque  beatissimi  regis  martyrium  clare  rutilat  per  infinita 
saacula  saaculorum.    Amen. 


Flor.  Wig. 
p.  579  b. 
Mahnesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  162, 
p.  259. 


1  In  the  margin  is  "  Sica,  id  est, 
"  Gisarme,  unde  sicarius,  ut  Hero- 
"  des."  This  is  introduced  into 
the  text  in  C.  D. 

2  cads']  cesis,  A. 


3  transferens]  Sic,  the  compiler 
altering  Malmesbury's  levato,  and 
misled  by  poenitens  above.  0.  has 
sacrum  regis  corpus. 


CHEONICA  MAJOEA. 


171 


Flor.  Wig. 
p.  579  B. 


Osbern, 
Vita  S. 
Dunstani, 
c.  37,  coll. 
446,  447 
(Migne, 
vol. 
cxxxvii.) 


Flor.  "Wig. 
p.  579  b. 


Be  coronatione  regis  Etlielredi. 

Anno  Domini  dcccclxxix.  Ethelredus,  frater  Sancti  Ead- 
wardi  regis  et  martyris  et  Alfdritkaa  filius,  juvenis  egregins, 
decorus  aspectu,  pulcher  in  vultu,  procerus  corporis  statu,  a 
Sanctis  prsesulibus  Dunstano  Cantuariensi  et  Oswaldo  Ebora- 
censi  et  decern  episcopis,  die  Dominica,  octavo  kalendas  Maii, 
in  Kingestona  regni  diadema  suscepit ;  in  qua  coronatione 
prsedixit  ei  beatus  Dunstanus,  spiritu  prophetic  plenus,  ea 
qua3  de  ipso  ventura  erant,  et  quod  multas  tribulationes  esset 
in  regno  passurus,  his  verbis;  "  Quoniam  aspirasti  ad  regnum 
per  mortem  fratris  tui  quern  occidit  mater  tua,  propterea 
"  audi  verbum  Dei;  haec  dicit  Dominus,  Non  deficiet  gladius 
"  de  domo  tua,  sseviens  in  te  omnibus  diebus  vitas  tua3,  inter- 
"  ficiens  de  semine  tuo,  quousque  regnum  tuum  transferatur 
"  in  regnum  alienum,  cujus  ritum  et  linguam  gens  cui  praa- 
"  sides  non  novit;  nee  expiabitur  nisi  longa  vindicta  pecca- 
"  turn  tuum,  et  peccatum  matris  tua3,  et  peccatum  viroruni 
"  illorum  qui  interfuere  consilio  ejus  nequam."  Post  banc 
beati  Dunstani  viri  Dei  propbetiam,  nubes  per  totam  AngUam 
nunc  sanguinea,  nunc  ignea,  visa  est;  debinc  in  radios 
diversos  et  varios  mutata  colores  circa  auroram  disparuit. 
Eodem  anno  dux  Merciorum  Elferius  cum  multitudine  populi 
Warbam,  ut  supradictum  est,  venit,  [et]  l  corpus  pretiosi  regis 
et  martyris  Eadwardi  de  tumulo  levari  fecit;  quod,  cum  esset 
nudatum,  sanum  et  incolume  ab  omni  vulneris  contagione  re- 
pertum  est,  lotumque  deinde  ac  novis  vestibus  indutum  apud 
Septoniam  est  honorifice  tumulatum. 


A.D.  979. 

Coronation 
of  ^Ethel- 
red  II. 


Prophecy 
of  S.  Dun- 
stan  con- 
cerning 
him. 


Aurora 
borealis. 


Burial  of 
king  Ed- 
ward at 
Shaftes- 
bury. 


De  Danica  persecutione. 
Id.  p.  579c.      Anno  Domini  dcccclxxx.     Suthantonia  a  piratis    depopulata,  The  Danes 
cives  ejus  fere  omnes  vel  occisi  vel  captivi    sunt  abducti;   in-  at  b°utn- 
deque    recedentes    Tanet    insulam    devastant,    et    post    urbem  ^hanet ' 
Legionum  graviter  infestant.  and  Ches- 

ter. 

Be  nativitate  Eadmundi  Ireneside. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  dcccclxxxi.     Eex  Ethelredus,  cujusdam   ducis  Birth  of 

^PP-5  filiam2    accipiens  uxorem,  genuit    ex   ea  filium,  quern   vocavit  T     K!, 

p.  642  b-tt,!  i  #-»  <  •  ,      •  i       !•  -n  j_      •     •     Ironside. 

t,      57q      Eadmunclum.     Quo  utique  anno  monastenum  beau  retroci    m  pacistow 

Cornubia  a  Danicis  devastatur   piratis,   qui   etiam  in  Devonia,  attacked 

by  the 
Danes. 


tunc  et  Cornubia,  frequentes  agebant  rapinas. 


1  et  is  also  omitted  in  W. 

2  iElflsed,  daughter  of  Agilberht, 
according  to  Florence  (who  calls 
her  iElfgiva) ,  or  of  Thored,  as  stated  I 


by  Aelred  of  Eievaulx.  See 
Mahnesb.  G.  B.,  ii.  179,  p.  298,  and 
Hardy's  note. 


472 


MATTH,EI   PARISIENSIS 


A.D.  982.  D&  Dcmorwm  persecutions. 

Portland         Anno   Domini    dcccclxxxii.     Tres   piratarum   naves    in  pro-  Flor.  Wig. 

laid  waste    vincia    Dorsetensium    applicantes,    Portlandiam    totam    vasta-  P-  579  d. 

by  the         verunt,  et J  ad  naves  refugerunt. 
Danes. 


Rochester 
besieged 
by  iEthel- 
red, 


■who  is 
bought  off 
by  the 
bishop 
(JElfstan). 
Prophecy 
of  S.  Dun- 
stan. 

Invasion  of 
the  Danes, 

who  are 
bought  off. 


De  concupiscentia  regis  Ethelredi. 

Anno  Domini  dcccclxxxiii.  Surrexit2  inter  regem  Ethel-  Malmesb. 
redum  et  Rofensem  episcopum3  contentio,  sed  qua  de  causa  ^esta.*~ 
habetur  incertum;  quocirca  rex  contra  Rofensium  civitatem  ^  262*  ' 
obsidionem  componens,  earn  debellare  disposuit;  mandavit 
regi  beatus  Dunstanus  ut  desisteret  ab  inceptis,  ne  Sanctum 
An  dream,  illius  civitatis  patronum,  irritaret;4  sed  nee  propter 
beati  viri  admonitionem  rex  discedere  voluit,  priusquam  ab 
episcopo  centum  libras  accepit.  Miratus  Sanctus  Dunstanus 
regis  cupiditatem,  hasc  5  per  suos  verba  regi  nuntiavit,  "  Quo- 
"  niam  pra3tulisti  argentum  Deo,  pecuniam  Apostolo,  cupidi- 
"  tatem  mihi,  velociter  venient  super  te  mala,  qase  locutus 
"  est  Dominus  ;  sed  haec,  me  vivente,  non  fient."  Jam  vero 
post  beati  viri  obitum,  ut  ipse  praedixerat,  Danis  omnes  portus 
regni  infestantibus,  dum  nesciretur  ubi  eis  occurrere  deberet, 
decretum  est  a  viris  prudentibus,  [ut] 6  vincerentur  argento 
qui  non  poterant  ferro.  Itaque  decern  milia  librarum  soluta 
Danorum  avaritiam  expleverunt,  ut  beati  Dunstani  vaticinium 
impleretur. 


Popes 
John  XIV. 
and  XV. 
Otho  III. 
emperor. 
Bishops  of 
Winches- 
ter. 


Sanctus  Ethelvjoldus,7  Wintoniensis  episcopus,  migravit  ad 
Christum. 

Anno  Domini  dcccclxxxiv.     Johannes  sedit  in  cathedra  Eo-  Vit.  Poniif. 
mana   mensibus   novem ;    cui   succedens    alius    Johannes   sedit 
novem  annis.     Quo  etiam  anno  Otho  tertius  Eomanum  adeptus  Marian, 
imperium    annis    decern    et    novem    imperavit.      Eodem    anno  °?ot* 
Sanctus     Ethelwoldus,8     Wintoniensis     prassul,9     migravit     ad  p  5g0  A 
Dominum,    cui   Elfegus,    abbas   Bathoniensis,    vir  litteratus   et 
moribus  ornatus,10  successit. 


1  et  .  .  .  refugerunt]  Added  by 
the  compiler. 

2  Surrexit]  Surrexerunt,  W.,  as 
one  of  the  MSS.  of  Malmesbury  ; 
Surrex,  A. 

3  ^Elfstan. 

4  irritaret]  recitaret,  A.,  altered 
in  a  modern  hand  to  provocaret. 


5  hcec]  hoc,  A. 

6  ut  is  also  wanting  in  0.  W.     It 
is  inserted  in  A.  by  a  later  hand. 

7  Ethelwoldus]  Oswaldus,  A.  W. 

8  Ethelwoldus]  Oswaldus,  W. 

9  prcesul]  episcopus,  W. 

10  vir  .  .  ornatus]  Introduced  by 
the  compiler. 


CHRONICA   MAJORA. 


47: 


Flor.  Wig.       Anno    Domini    dcccclxxxv.     Defuncto l  Kinewoldo,  Wellensi  A.D.  985. 

App.,  episcopo,  Sisrarus  abbas  reverendus  successit;  quo  etiam  anno  P\ 153- 

p.  621  B.       ,         «       •  in.  ■  ii«    .     i      •      m'  i    Bishops  of 

Id  p  580b  ^ux   Merciorum  Alfricus,   Alien    ducis   films,    a    regno   expel-  -yy-eiis 

litur.  iElfric  of 

Mercia 
Be  tributo  Danis  soluto.  banished. 

Malmesb.         Anno  Domini  dcccclxxxvi.     Rex  Anglorum  Etbelredus,  qui,  Payment 

Gest.  Reg.  probibente  Sancto  Dunstano,  centum  libras  ab  episcopo  Rofensi  *£?, e ,  ^ . 
ii    lfi5  nn  i  •  i     •  •,•         iEthelred 

aooaRA      extorserat,    pro   pace   brevissima    pensionem    sedecim    milium  t0  t^e 

librarum  persolvere  compulsus  est.  Danes. 


Flor.  Wig. 
p.  580  B. 


Be  afflictione  gentis  Anglorum. 

Anno  Domini  dcccclxxxvii.     Duse  pestes  Anglorum  gentem,  Pestilenc 
febres  hominum  et  mortalitas   animalium,  afflixerunt,  et  clade  a  .   ™ur" 
pervalida  tam   populum  afficiendo  quam  jumenta  consumendo 
per  omnes  fines  regni  graviter  contriverunt. 


rain  m 
England. 


Be  viorte  Sancti  Dimstani,  Cantuariensls  archiepisco'pi. 

Id.  p.  580  c.      Anno  Domini  dcccclxxxviii.     Beatissimus   confessor  Domini  Death  of 
et  arcbiprassul,  Dunstanus,  laudabilis  vitas  cursum  felici   exitu  S.  Dun- 
terminavit   quartodecimo  kalendas  Junii ; a    cujus  miraculorum 

Malmesb.     gloria  in  utero   matris    suee   exordium   habuisse  legitur.3     De-  His  sanc- 

Gest.  Pont.  nique    sanctitatis    ejus    futuraa    [prassagus    idem    qui]    rerum  tltv  evi~ 
» P'      *  auctor  Deus,  jocundo    prodigio  [nativitatem    ejus]  praeveniens,  Defore  u\s 
matri    Dunstanum    in  utero    gestanti    filii    nondum   nati,  quid  birth. 
esset  futurus,  ostendit;    nam.  in  die   Purificationis   beataa  Vir- 
ginis    Mariaa,    dum    esset  in  ecclesia,  prassente    tumultu   civi- 
tatis    cum    candelis    accensis,    presbytero    ad    officium    altaris 
solemniter   sacris  ornamentis  adornato,  omnium  repente   lumi- 
naria    seu    casus    sive    Dei    nutus    exstinxit;    omnibus    igitur 
stupefactis,    matris    Dunstani     cereus    subito     lumen    accepit, 
casterisque    lumine    communicato    hilaritatem   restituit.      Ejus 
processu     temporis     citbara     paxillo     suspensa    sine     bumano 
tactu,4    "  Gaudent    in     caslis,"    antipbonas    melodiam    suaviter 

Id.  p.  29.     resonabat.     Die 5   quoque    quascunque  diaboli    fraudes    divino 


1  Florence  and  the  A.-S.  Chron. 
give  the  death  of  bishop  Kyneward 
or  Cyneweard  under  the  year  975. 
Sigar  was  abbat  of  Glastonbury. 
Malmesb.  De  Antiq.  Glaston.  eccles. 
pp.  325,  328  (Gale). 

2  Junii']  Julii,  A.  0.     The  next 


sentence,  cujus  .  .  .  legitur,  is  intro- 
duced by  the  compiler. 

3  legitur']  leguntur,  A.  O.  W. 

4  tactu]  tacta,  A. 

5  There  is  a  somewhat  similar 
legend  in  Osbern's  life,  c.  14,  col. 
424. 


474 


MATTH.EI  parisiensis 


A.D.  988. 
Legend  of 
the  appear- 
ance of  the 
devil  to 
him. 


JEthelgar 

archbishop 
of  Canter- 
bury. 


spiritu  prsevidens,  diabolum   in    specie    piilcherrimte'  mulieris  Cf. 

ad   se    venientem    et   in    spiritu    fornicationis    ilium   temptare  Malmesb. 

volentem,  ignitis    forcipibus    per    nasum    arripuit,    et    ilium l  •   19'     2y' 

tamdiu  tenuit,  donee    in  diversas  et  terribiles  valde   transmu- 

tatus   formas,    quod    diabolus    esset,    evidenter    ostendit ;    qui 

tandem  dimissus  aerem  corrumpendo   turbavit,  quod   assisten- 

tibus  fceda  vestigia   discedens   reliquit.     Defuncto    igitur   bea-  Flor.  Wig. 

tissimo   patre  Dunstano,  successit    ei    Etbelgarus,  qui  primus  "***•     ^' 

in  Novo  monasterio  abbas  a  beato  Etbelwoldo  Wintonise  creatus,  p' 

postea  apud  Seleseium   pontificatus    bonorem    suscepit,  cui  ad 

Selesiensem  ecclesiam  Ordbrithus  successit. 


Ethelgaro  archiepiscopo  successit  Alfrictis. 

JElfric  Anno    Domini    dcccclxxxix.     Defuncto    Etbelgaro,    Cantua-  Malmesb. 

archbishop  riensi   arcbiepiscopo,  successit  ei   Alfricus,    qui    prius 2    abbas  .  ^st-    °^ 


of  Canter 
bury, 


Abbendoniensis  erat;  de  quo  quod  dicunt  quidam,3  ipsum  apud 
Cantuariam  proturbatis  clericis  monacbos  posuisse,  verisimile 
non  videtur ;  constat  enim  monacbos  in  ecclesia  Sancti  Salva- 
toris  fuisse  a  tempore  Laurentii  arcbiepiscopi,  qui  primus  beato 
Augustino  successit. 


i.  20,  p.  32. 


Bishops 
of  Lindis- 
farne. 
Siric  arch- 
bishop of 
Canter- 
bury. 
De  discor- 
dia  orta 
inter  re- 
gem  Ethel- 
redum  et 
Ricardum 
ducem 
Norman- 
norum. 


Mildredo  successit  Aldhanus. 

Anno  Domini  dccccxc.  Mildredo,4  Lindisfarnensi  antistite, 
ex  bac  luce  subtracto,  Aldhunus  ei  successit.  Per  idem  tem- 
pus  Alfrico,  Dorobernensi  arcbiepiscopo,  Siricius  successit, 
qui  Wiltoniensis  prassul  antea  erat. 

Eodem  tempore  suborta  est  discordia  [inter]  regem  Anglo- 
rum  Etbelredum  et  Ricardum  ducem  Normannorum,  bac  de 
causa;  babuit  rex  Etbelredus  Emmam,  filiam  preedicti  ducis, 
sibi  matrimonio  copulatarn,  qua3  regi  duos  filios  Elfredum 
genu  erat  et  Eadwardum.  Huic  uxori  suas  rex  adeo  protervus 
erat,  ut  vix  earn  in  cubiculo  admittere  dignaretur ;  ilia  autem 
alti  sanguinis  progenie  ducens  originem  in  maritum  tumebat, 
famamque 5  viri  sui  apud  patrem  suum  non  mediocriter  deni- 
grabat;  unde  idem  dux  quoscumque  bomines,  clericos  sive 
laicos,  de  regno  Anglorum,  qui  per  terram  suam  transitum 
faciebant,  capiens,  quosdam    interfecit  et  nonnullos  sub  carce- 


Flor.  Wig. 
p.  580  c. 
Id.  MS.  A., 
p.  580 4. 


Malmesb. 
Gest.  Re- 
gum,  ii. 
165,  166, 
pp.  268, 
269. 

(Not  in 
Malmesb.) 


1  et  ilium]  om.  O.  W.  This  is 
much  fuller  than  Malmesbury's  ac- 
count of  the  legend. 

2  prius]  primus,  A.  The  compi- 
ler has  followed  Malmesbury's  error 
in  placing  JElfric  here,  though  he 
gives  Sine  under  the  following  year. 


3  quidam]  i.e.  Flor.  Wig.  (MS. 
A.  p.  5804),  of  Siric,  from  the  A.-S. 
Chron. 

4  Mildredo]  An  error  for  Alfsio, 
which  Flor.  has. 

5  famamque.  .  .  deputavit]  Intro- 
duced by  the  compiler. 


CHRONICA  MAJORA. 


47; 


rali   castodia   deputavit.     Hoc  quoque  discidium   cum  a  Papa  A.D.  990. 
Jolianne    fuisset   compertum,  misit   in   Angliam  Leonem,  Tre-  Interfer- 


et  potentes  jam  dictos  ad  unitatem  reduxit. 


Malmesb. 
Gest.  Re- 

???'    ~_„  verensem  episcopum,  qui  pacem  firmam  inter   eos   reformavit,  ence  °* 

16o,  p.  269.    x        ,      ±       .         j.  Z       j  __-i.  j. j    _-A  Pope  John 

XVI. 


De  tribute  Banis  soluto. 


Flor.  Wig. 
p.  580  d. 


Id.p.oSOE, 


Anno    Domini    dccccxci.       Dani    Gipeswicum    depraedantes.  The  Danes 

ducem  Orientalium  Saxonum  Brithonum  apud  Meldouam  inter-  at  Ipswich, 

emerunt ;    quo  audito,  datum  est 1  eis  tributum  decern   milium  ]3vrhtix,th 

librarum  per  consilium  Siricii,  Dorobernensis  arcbiepiscopi,  et  at  Maldon. 

aliorum  nobilium  regni,  ut   a   crebris    rapinis,  cremationibus,  Tribute 

et  bominum  ceedibus,  quae  circa  maritima  asrebant,  cessarent.  P,      to 

°  them. 

Scmetus  Oswaldus  archiepiscopus  obiit. 

Anno    Domini    dccccxcii.      Sanctus    Oswaldus,    Eboracensis  Death  of 

arcbiepiscopus,  pridie    kalendas    Martii   ex  bac  vita   transiens,  "•  9?^?    ' 

regni    ca3lestis    gaudia    conscendit,    et   Wigorniaa    in    ecclesia  0f  York 

beatge  Vb'ginis  Maria?,  quam   ipse  fundaverat,  sepultus,  Med- 

mesbamensem  abbatem,  Aldulfum,  babuit  successorem.    Eodem 

anno,    ex   prsecepto    regis    Etbelredi,    naves    nmltaa    militibus 

electis  munitas,  Alfricum,  Tbeodredum,  Elstanum2  et  Esewinum  iElfric. 

duces  illis  praaficiens,  praacepit  ut  irruptionibus  resistere  labo-  Thored. 

rarent;  verum  dux  Alfricus  nuntium  ad  bostes  mittens,  rosra-  t^i^^^ 
.........  .  .  i         ./Llistan 

vit  ut  ab  msidiis   sibi  paratis  prascaverent;    sed  cum  tandem  anci  jesc- 

inter  partes   adversas   navale  praalium    debuit   committi,   ipse  wigsetover 

dux    proditor    Alfricus    clam    omnibus    Danicam    profugit    ad  ^e  neet- 

Treason  of 
JElfric. 
Defeat  of 


classem ;  sed,  instante  necessitate,  fcedam  cum  eis  iniit  fugam 
Quos  fugientes  regis  satellites  insecuti,  imam  navem  ex  Danica 


classe  ceperunt  et,  omni  in  ea  multitudine  caesa,  spoliaverunt ;  tjje  Danes, 
sed  aliis  Danorum  piratis  fugientibus   naves  Londonienses  oc- 
currerunt  et,  commisso  cum  eis  praalio,  multa  Danorum  milia 
peremerunt.     Insuper  etiam  Alfrici  ducis  navem  cum  militibus 
et  armis,  ipso  vix  elapso,  ceperunt.     Eodemque  anno  obiit  Death  of 
Flor.  Wig.  felicis  recordationis  Ethel  winus  comes,  fundator  ccenobii  founder  of 

pp.  581a,    Rameseiensis.  Ramsey. 

580  D. 

De  DoMorum  persecutions. 
Id.  p.  581  c.      Anno  Domini  dccccxciii.     Praadictus  paganorum  acervus  Ba-  Ravages  of 
anburgum  fregit  et  spoliavit,  Nortbanbunibriam  et  Lindesiam  tIle  ^aoes- 


1  est~\   om.  W.     It  is  inserted  by 
Par.  in  A. 

2  So    the   Chronicles  and  Flor., 
except  one  MS.,  which  has  JElfga- 


rum.  Flor.  adds  Wiltuniensem.  iElf- 
stan  was  bishop  of  London ;  iElfric, 
bishop  of  Wilton  (i.e.,  Ramsbury)  ; 
iEscwig  was  bishop  of  Dorchester. 


476 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  993.  devastavit ;  contra  quos  cum  provinciales  praslium  essent  com-  Flor.  Wig. 
missuri,  duces    exercitus    Frane    et   Frithegistus,    similiter    et  P-  581  c- 
Godwinus,  quia  ex  Danica  progenie  nati  fuerunt,  suis  insidias 

.ZElfgar,       parantes,   auctores   fugas   primitus    exstiterunt.       Hoc    quoque 

son  of  anno,  jussu  regis  Ethelredi,  Algarus,  prasdicti  Alfrici  proditoris 

, ,.  *jlc.j        Alius,  luminibus  est  privatus. 


Invasion  of 
Sweyn  and 
Olaf. 
p.  154. 


They  are 
bought  off 
by  iEthel- 
red. 


Confirma- 
tion of 
Olaf. 


Be  gravi  tributo  Banis  soluto. 

Anno  Domini  dccccxciv.  Suanus  rex  Danorum  et  Anlafus  Id.  p.581r>. 
rex  Norwegensium,  in  die  Nativitatis  beats?  Marias,  cum  cogo- 
nibus1  nonaginta  quatuor  Londonias  advebuntur  ;  quam  mox 
acriter  invadentes,  earn  subjugare  disponunt ;  sed  a  civibus 
cum  magno  suorum  detrimento  repulsi,  ad  Essexias,  Cantias, 
Suth-Saxonia?,  et  Suthamtonias  provincias  furorem  suum  con-, 
vertentes,  eas  spoliaverunt,  et  cassis  populis  graviter  contrive- 
runt.  Tunc  rex  Etbelredus,  consilio  suorum,  dedit  eis  pen- 
sionem  de  tota  Anglia  collectam  sedecim  milium "  librarum,  ut 
a  rapinis  et  cosdibus  bominum  innocentum  cessarent ; 3  tunc 
rex  Etbelredus  Elfegum,  Wintoniensem  episcopum,  et  ducem 
Ethefwardum  ad  regem  Anlafum  destinavit,  quern  ad  villam 
regiam,4  ubi  rex  Etbelredus  tunc  erat,  pacifice  perducentes,  et5 
ad  ejus  petitionem  sacro  fonte  intinguentes,  ab  episcopo  con- 
firmari  fecerunt ;  quem  rex  in  filium  adoptionis  suscipiens, 
regiis  cum6  muneribus  bonoravit,  et  deinde  restate  superveni- 
cnte  ad  suam  patriam  pacifice  remeavit. 


Transla- 
tion of  S. 
Cuthbert 
from  Ches- 
ter-le- 
Street  to 
Durham. 


Corpus  sancti  pontificis  Guthberti  in  Bunelmum  est  translatum. 

Anno  Domini  dccccxcv.  Corpus  Sancti  Cuthberti  pontificis,  Id.p.  582r. 
sicut  oraculo  caslesti  fuerat  prasostensum,  in  Dunelmum  trans- 
latum est,  ubi  et  sedes  episcopalis  est  deinceps  constituta ; 
tempore  enim,  quo  Lindisfarnensis  ecclesia  ab 7  Inguar  et 
Hubba  devastata  est,  Eardulfus,  tunc  illius  ecclesias  antistes, 
cum  rebus  quas  in  ecclesia  erant,  corpus  etiam  beati  Cuthberti 
incorr upturn  tollens,  per  aliquot  annos  in  sedibus  vagabatur 
incertis,  donee  in  loco,  qui  Cunegecester  dicitur,  episcopalis 
fuerat  cathedra  collocata.  Acta  autem  sunt  base  tempore  magni 
regis  Alfredi,  ut8  superius  est  stilo  exaratum. 


1  cogonibus~\  coronibus,  A. ;  Flor. 
has  trieribus. 

2  milium]   om.  O.  W. 

3  cessarent]  cessaret,  W.  A. 

4  Andover. 


3  et .  .  .  intinguentes]  Introduced 
by  the  compiler. 

6  cum]  eum,  0.  W. 

'  ab]  sub,  W. 

8  ut  .  .  .  exaratum]  Added  by 
the  compiler. 


CHRONICA   MAJORA. 


477 


Ricardus  dux  Normannorum  obiit. 


A.D.  996. 


Vit.  Pontif.      Anno  Domini  dccccxcve.       Gregorius   sedit   in  cathedra  Eo-  Pope  Gre- 

~* ,.         „  mana  annis  duobus.     Eodem  anno  dux  Normannorum  Eicardus  S?1^,    * 
William  of  rr  ,        .,  ,    ,,.  .,  Death  of 

Jumieges     Laiem   clausit   supremum,   quo  apud   x  iscannum   sepulto,  sue-  Richard  I 
iv.  20,  coll.  cessit  filius  ejus  Eicardus],  qui  secundus  dicebatur.  of  Nor- 

823,  824.  mandy. 

Be  misera  depopulatione  Dcmorwm. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  dccccxcvii.     Defuncto   Sigaro,  Wellensi  ponti-  Bishops  of 

MS.  A.,       fice,1  Alfwinus  successit.      Eodem  anno  septentrionalis  Wallia,  "ells. 

Td     ^S9     Dorsetensis,    Cornubiensis,    Devoniensis    provincias,    nullo    0D"  tionsof  the 

D  '  '  stante,  a  Danis  igne  et  ferro  cum  casdibus  hominum  et  rapinis  Danes. 

desolataa  sunt,  et  ccenobium,  quod  Tavistocb  dicitur,  est  ignibus  Tavistock 

devoratum.  abbey 

burnt. 

Be  Gereberto  apostata. 

Vit.  Pontif.      Anno  Domini  dccccxcviii.       Johannes  sedit  in  cathedra  Eo- Pope  John 
mana  mensibus  decern.      Eodem   anno    successit    ei    Silvester,  XVH. 

Malmesb.     qUi  et  Gerebertus,  annis  tribus  et  mense  uno.     Iste  Gerebertus  Gerbert, 
es  a..  e"    ex  Gallia  natus   apud  Floriacum   a  puero   monachus   adolevit,  afterwards 

167  p.  271.  qui  vel  tasdio  seu  cupidine  ductus,  de  nocte  fugiens  ad  Hispa-  vester  II 
niam,  ut  astrologiam  disceret,  convolavitr  quo  cum  pervenis- 

Id.  p.  273.  set,  junxit  se  Gerebertus   cuidam  illius  artis  perito,  qui  libros 

ei  astronomicos  praabuit  ad  scribeudum.     Erat  autem  inter  csete-  He  carries 

ros  codex  unus  totius  artis  conscius,  quern  nullo  modo  elicere  °^ a  book 

poterat  de  manibus  magistri ;  ardebat  e  contra  Gerebertus  in  ,on  a!,/°" 
r  Jo^y  from 

concupiscentia  libri,  unde  ad  preces  conversus,  ubi  nihil  pro-  his  master. 

fecit,  donaria  magna  offert  et  plurima  pollicetur ;  sed  omnibus 
a  magistro  promissionibus  contemptis,  Gerebertus  nocturnas 
parat  insidias,  ut  saltern  furto  codicem  surripiat.  Itaque  ma- 
gistrum,  connivente 3  etiam  filia  ejus  quam 4  amabat  Gerebertus, 
patrem  vino  inebriatum  lecto  componit,  volumenque  sub  cer- 
vicali  stertentis  positum  Gerebertus  abripuit  et  fugit.  Magister 
somno  excussus,5  indicio  stellarum,  qua  erat  arte  peritus,  inse- 
quitur  fugientem ;  Gerebertus  quoque  ex  stellarum  inspectione 
magistrum  se  insequentem  comperiens,  sub  ponte  ligneo,  qui 
prope  erat,  se  abscondit  pendulus  et  pontem  amplectens  ut 
nee  aquam  tangeret  neque  terrain;  ita  quaarentis  aviditate 
frustrata,  magister  domum  revertitur  confusus.  Tunc  Gere- 
bertus   iter   expediens   venit   ad  mare,  ubi,    per   incantationes 


1  pontifice]  episcopo,  W.,  as  Flo- 
rence. 

2  convolavit]  convaluit,  W. 

3  connivente]  convivantem,  A.W. 


4  quam]  quem,  A. 

5  excussus]  Altered  to  excussu  in 


478 


MATTHjEI  parisiensis 


His  speak- 
ing statue. 


A.D.  998.  diabolo  advocato,  bomagium  ei  fecit,  ut  se  a  magistro  inse- 
quente  tutum  ultra  pelagum  transportaret,  quod  factum  est ; 
igitur  Gerebertus  Galliam  repatrians  publicas  ingressus  est 
scbolas,  ubi  multos  prasdicandoj  scientias  babuit  discipulos. 

Fertur  de  boc  Gereberto,  quod  fuderit  sibi  status  caput, 
certa  inspectione  siderum,  cum  omnes  videlicet  planeta3  exordia 
cursus  sui  rneditarentur,  et  boc  caput  non  nisi  interrogatum 
loqueretur,  sed  verum  vel  negative  vel  affirmative  pronuntiaret ; 
ut  verbi  gratia,  cum  diceret  Gerebertus,  "  Ero  apostolicus  ?  " 
responderet  statua,  "  Etiam ;  "  "  Moriar  antequam  missam 
"  cantem  in  Jerusalem?"  "Non."  Hoc  ilium  ambiguo  de- 
ceptum  ferunt,  ut  nibil  ante  mortem  cogitaret  poenitentiae,  qui 
confidebat  de  longo  tempore  vitas,  nee  praavidit,  quod  est 
Romas  ecclesia  "  Jerusalem"  vocata,  ubi  cantat1  missam  Papa, 
His  death,  cum  prastitulatur  statio  ad  Jerusalem ;  ubi  cum  missam  can- 
tasset  Gerebertus,  lecto  statim  infirmatus  decubuit,  et  statua 
consulta  deceptionem  suam  et  mortem  cognovit.  Advocatis 
igitur  cardinalibus  sua  diu  facinora  deploravit,  quibus  inopi- 
nato  stupore  perculsis  nee  quicquarn  loqui  valentibus,  ille  pras 
dolore  ratione  bebetata  rninutatim  se  dilaniari  et  membratim 
foras  proici  jussit;  "  Habeat,"  inquit,  "  membrorum  officium, 
"  qui  eorum  quassivit  bomagium,  nam  animus  meus  nunquam 
"  illud  maleficium,  immo  sacrilegium,  adamavit." 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  167, 
p.  274. 
Id.  ii.  168, 
p.  275. 
Id.  ii.  172, 
p.  283. 


Legend  of 
a  brazen 
statue  and 
a  treasure 
at  Rome. 


p.  155. 


Be  thesauro  Octaviani. 
In  diebus  bujus  Gereberti  fuit  prope  Eomam  in  campo  Id.  ii.  169, 
Martio  statua  quasdam  asnea,  cujus  a  dextra  manus  digitum  ba-  P*  277* 
bens  extentum,  quern  indicem  dicimus,  et  scriptum  in  capite, 
"  Hie  percute."  Hoc  illius  temporis  bomines  ita  intelligen- 
dum  putaverunt,  quod  in  statua  tbesaurum  invenirent,  multis 
earn  innocentem  securium  ictibus  inaniter  laniabant ;  sed  illo- 
rum  Gerebertus  errorem  aliter  exponens,  in  meridie  sole  in 
centro  existente,  notavit  quonam3  se  umbra  extenderet,  et  ibi 
palum  fixit.  Mox  nocte  superveniente,  solo  cubiculario  later- 
nam  portante  comitatus,  eo  contendit ;  ibi  terram  solitis  incan- 
tationibus  aperiens,  latum  ingredientibus  introitum  patefecit ; 
conspexerunt  ingens  palatium  aureos  babens  parietes,  aurea 
lacunaria,4  aurea  universa  ;  vident  milites  aureos  aureis  tesseris 
quasi  animum  oblectantes,  regem  quoque  conspicantur  metalli- 
cum  cum  regina  discumbentem,  apposita  fercula,  ministros 
astantes,  pateras  multi  ponderis  et  pretii,  ubi  naturam  vincebat 


1  cantat]  cantant,  W. 

2  cujus  dextra  manus]  So  altered 
by  the  compiler  from  dextra  manus, 
and  no  verb  added  at  the  end. 


3  quonam"]  quo,  W. 

4  Par.  has  vel  laquearia  in   the 
margin. 


CHRONICA   MAJORA. 


479 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  169, 
p.  277. 


opus ;    in   interiori   parte   domus,   lapis    carbunculus    tenebras  A.D.  998. 
noctis  fugavit ;   iu  coutrario   angulo  stabat  puer  arcum  tenens  Legend  of 
extento  nervo  et  intenta  sagitta,  ita  quod  in  omnibus  nostrum.  a  Drazen 
temptantibus  intuitum1  nihil  erat  quod  impune  posset  tangi,  etsi  a  treasure 
posset  videri ;  continuo  enim  ut  quis  manum  ad  contingendum 
aptaret,  videbantur  omnes  imagines  illse  prosilire  et  impetum 
facere  in  prassumptorem.       Quo  timore  pressus  Gerebertus,  a 
rebus  abstinuit  concupitis";  sed  cubicularius  cultellum  artificiose 
nimis   operatum,    quod  mensaa    vidit   superpositum,    arripiens, 
arbitratus   in   tanta  copia   parvum   latrocinium   posse    latere ; 
verum   mox   omnibus   imaginibus  cum  fremitu  exsurgentibus, 
puer  emissa  sagitta  in  carbunculum  tenebras   induxit,  et  nisi 
ille  monitu  domini   sui  cultellum  reicere   accelerasset,  graves 
ambo  poenas  pertulissent.     Sic,  non  satiata  Gereberti  cupidine, 
reversi  sunt  confusi,  gressus  eorum  laterna  dirigente. 


Flor.  Wig. 
p.  582  D. 


De  Cantice  d&pojpulatione. 

Anno   Domini   dccccxcix.       Paganorum  exercitus   nefandus  Siege  of 
Cantia3  occidentalem  plagam  ferme  totam  demoliti  sunt,  unde  R°chester 
[ad]    Rofensium    urbem   devecti,    earn  obsidione    vallaverunt  ;  j)anes 
contra  quos  Cantuarienses  destinati  asperum  cum  eis  conflictum 
inierunt ;    sed,  hinc  inde  multis   interfectis,  Dani  tandem  vic- 
toriam    reportarunt  ;    contra    quos    rex   Ethelredus    exercitum 
dirigens,  parum  vel  nibil  profecit. 


Rex  Ethelredus  2  Monica  insulam  subjugavit. 

Id.  p.  583  a.  Anno  Domini  m.  Classis  Danorum  praafata  Nbrmanniani  The  Danes 
hostiliter  petivit ;  quo  audito,  Ethelredus  rex  Anglorum  interim  attac^  Nor- 
Moniaa  insulam  sibi  potenter  subjugavit.  Conauest 

of  Man  by- 


Id. 


Be  persecutione  Danica,  et  inventione  Sancti  Ivonis. 


jEthelred. 


Anno  Domini  mi.     Memoratus  paganorum  exercitus,  de  N~or-  The  Danes 
mannia    rediens,    Exoniensem 3    urbem     obsedit,    sed,    civibus  besiege 
viriliter  resistentibus,  recesserunt  ;    contra  quos  Devonienses,       e  er' 
Sumersetenses,    Dorsetenses    congregati,    in    loco    qui    Penho  Battle  of 
dicitur,  certamen  cum  hostibus  comniiserunt,  ubi  Dani,  multa  Penhow. 
ex  Anglis  illata  strage,  victoriam  habuerunt ;   inde  pagani  ad 


1  nostrum  temptantibus  intuitum'] 
cum  oculos  spectantium  ars  pretiosa 
raptaret,  Mahnesbury. 

-  Rex  Ethelredus}  RexAlfredus, 


W. ;  De  Cantie  fredus,  A.,  repeated 
from  the  previous  heading. 

3  Exoniensem~]  Oxoniensem,  A. 


480 


MATTHjEI  parlsiensis 


A.D.  1001.  Wectam   insulam   cursum   dirigentes,  illam  totam  cum  vicinis  Flor.  Wig. 

The  Danes  provinciis,  nullo  obsistente,  rebus  omnibus  spoliarunt.     Eodem  P>  583  B- 

1!f  \at  1       ann0  baventum  est  corpus  Saucti  Yvonis,  episcopi  et  confesso- 

The  body    ™s>  octavo  V  kalendas  Maii. 

of  S.  Ives 

found. 


The  Danes 
bought  off. 

Transla- 
tion of  S. 
Oswald. 

Death  of 

archbishop 

Aldulf. 


Discovery 
of  the  body 
of  S.  Ives 
at  Ramsey. 


Eadric  earl 
of  Mercia. 


Malmesb. 
G.  Pont.  iii. 
115,  p.  250. 


Founda- 
tion of 
Burton 
abbey. 


Rex  Ethelredus  Danis  tributum  dedit. 

Anno  Domini  Mil.  Eex  Etbelredus,  consilio  primatum  suo- Id.  p.  583c 
rum,  Danis  pro  bono  pacis  tributum  viginti  quatuor  milium 
librarum  solvit.  Eodem  anno  Adulfus,  Eboracensis  arcbiepi- 
scopus,  Sancti  Oswaldi  archipraesulis  reliquias  de  sepulcbro 
levavit,  et  decimo  septimo  kalendas  Maii  in  tbeca,  quam 
paraverat,  bonorifice  collocavit.  Nee  multo  post  idem  archi- 
episcopus,  ex  bac  luce  translatus,  Wlstanum,  "Wigorniensem 
antistitem,  babuit  successorem ;  Wlstano  ad  "Wigorniensem 
ecclesiam  successit  Leofsius. 

Eodemque  anno  inventus  est  non  procul  a  coenobio 
Rameseise  Sanctus  Yvo,  cujus  inventionem  cum  non 
reverenter  acceptasset  abbas  2  Rameseise,  graviter  puni- 
tus  est. 

Descriptio  Eadrici  proditoris. 

Anno  Domini  Mill.     Eex  Anglorum  Etbelredus  ducatum  Mer-  Malmesb. 
ciorurn  Eadrico  cuidam  proditori,  cognomento  Streona?,3  dedit,  Gest.  Re- 
cui  non  nobilitas  sed  opes  regis  gratiam  emerunt ;  erat  autem  |65  '    q6» 
iniquus   ille  fasx  bominum,  dedecus  Anglorum,  bilinguis,  ver- 
sutus,  secreti  disseminator,  dissimulare  doctus,  fingere  paratus ; 
SEepe  ad  bostes   missus  ut   pacis   mediator,  pugnam   accendit; 
sed  de  bis  omnibus  infra  dicetur. 

Hoc  etiam  anno  Wilfricus,  vir  magnse  sanctitatis  et 
auctoritatis,  sibi  providens  futura  perpendendo,  nobile 
coenobium  de  Bur  tuna  super  fluvium  de  Trentam  fun- 
dasse  perhibetur  et  raultis  possessionibus  ampliasse. 


Pope  John 
XVIII. 


Dani  sine  contradictione  prcedas  agunt. 

Anno  Domini  miv.     Johannes  sedit  in  catbedra  Eomana  annis  Vit.  Pontif. 
quinque. 


1  octav.  kal.  Maii]  Introduced  by 
the  compiler  from  the  Historia 
Ramesiensis,  cap.  lxviii.,  p.  431 
(Gale). 


2  i.e.,  Eadwith,  afterwards  bishop 
of  Dorchester. 

3  cognomento  Streona]  Introduced 
from  Flor.  Wig.  p.  584  d. 


CHRONICA   MAJORA.  481 

Hen.  Hunt.      Quo  utique   anno  Dani  exarserunt   crudelitate   inaudita,  An- A. D.  1004. 
vi.  p.  752  b.  gliani  totani   sicut  locustas  cooperientes,  omnia   spoliantes,  ho- Ravages  of 

mines  neci  tradentes,  nee  fait  inventus  quisquam  qui  hostibus        -Danes. 

obviaret. 

Fames  Angliam  invasit. 

Id.  p.  752  c.      Anno  Domini   MV.      Tanta   famis   miseria   Angliam    invasit,  Famine  in 
Marian.        quant  am    nullus    bominum    earn    meminit    invasisse.      Eodem  England.. 
Scot.  [anno]  Henricus  Eomanum  adeptus  imperium  imperavit  annis  emDeror 

viginti  duobus. 

Nota  proditionem  in  convivio.1 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  MVI.     Defuncto   Siricio  -  Cantuariensi  arcbiepi-  iElfheah 
p.  584  d.      scopo,  Alfegus,  Wintoniensis  episcopus,  successit,  et3  Elfego  El-  archbishop 
sius.     Eodem  anno  dux  perfidus  Eadricus  cognomento  Stren  4  b 
ducem   nobilem    Etbelstanum    apud   Scrobesberi    ad   magnum,  Treachery 
quod    paraverat,   convivium   invitavit,  ad    quod   cum  invitatus  of  Eadric. 
venisset,  quarta  convivii  die  ipsum  in   silvam  venatum  duxit, 
ubi,    cunctis    circa    venationem    occupatis,    quidam    carnifex, 
nomine   Godwinus,  cognomento  Porthunte,4  quern  Eadricus 
ante    donariis   corruperat,  ex   insidiis  subito  prosiliens,  ducem 
Etbelstanum    nefarie  nimis  peremit,     In    cujus    rei  ultionem, 
duo  filii  ejus,  jussu  regis  Etbelredi,  exececati  sunt. 

Bex  Ethelreclus  pecunia  pacem  dbtinuit. 

[Ten.  Hunt.      Anno   Domini  mvii.     Swanus,    rex    Danorum,    vir   potens    et  Ravages  of 
vi.  p.  752d.  crudelis,  cum    magna    classe   venit    in  Angliam,  quern  ubique  Swegen 

comitabantur   prasdatio,  combtistio,    et  occisio  ;    infrenduit  An-  t*     CQUn. 

glia    tota,    velut     arundinetum     Zepbyro     vibrante     collisum,  try. 

unde 5  rex  Ethelredus  confusione    magna   constrictus,0  pecunia  Money 

pacem  ad  tempus,  quam  armis  non  potuit,  adquisivit.  Pai  J^^, 


red. 


1  This   is   the    title  in  W.     The  I   Gest.  Pont.  ii.  75,  p.  162,  the  com- 

scribe  of  A.  has  carelessly  repeated  |  piler  confusing  this  Elfegus  with  the 

that  belonging  to  the  next  year.  j   earlier  bishop  of  that  name.     Flo- 

-  Siricio']  This  error  seems  intro-  j  rence  has  Kenulfus  correctly, 
duced  from  Malmesbury,  Gest-  j  4  Both  these  additions  have  been 
Pontif.  i.  20,  p.  32,  as  Florence,  introduced  by  Paris  from  Florence, 
following  the  Chronicle,  has  cor-  ~°  This  sentence  is  the  compiler's 
rectly  Alfricus.  See  Mr.  Hamilton's  own,  though  the  material  is  in  Hunt- 
note  on  Malmesbury,  p.  32.  ingdon  and  Florence. 

3  et .  .  .  Elsius]  From  Malmesb.  G  constrictus]  consternatus,  W. 

H   H 


482 


MATTHjEI  parisiensis 


A.D.  1008. 

Tribute 
of  ships 
through 
the  coun- 
try. 


Vt  rex  Ethelredus  naves  fecerit  fabricari. 

Anno  Domini   mviii.     Kex  Anglorum  Ethelredus    per  totam  Hen.  Hunt. 
Angliam   jussit    parari    ex    trecentis    et   decern    hidis  navem  vi.p.753  a. 
unam,    et    ex    hidis    octo    galeam    unam    et    loricam.     Eodem       *1%    g* 
tempore    frater    perfidi    ducis    Eadrici    cognomento    Stren,1  p" 
Brithricus,  homo   lubricus    et    superbus,  Wlnothnm  regis  mi- 
nistrum  injuste  accnsavit,  qui,  ne  caperetur,  fugam2  iniit,  et, 
viginti  navibus  adquisitis,  piraticam  vitam  egit  regemque3   se 
insequentem  multo  tempore  vexavit. 


Sergius  papa  creatur. 

Pope  Ser-        Anno  Domini  Mix.     Sergius  sedit  in  cathedra  Eomana  annis  Vit.  Pontif. 

gius  IV.      duobus  et  mensibus  novem.     Eodem 4  anno  defuncto  Brithrico,  Flor.  Wig. 

Bishops  of  gireburnensi  pontifice,  Elmarus  successit.  P-  621  A- 

Sherborne.  x 


The  Danes 
at  Ipswich. 


Their  vic- 
tory and 
subsequent 
ravages. 
p.  156. 


Be  victoria  proditione  obtenta. 

Anno  Domini  MX.     Novus  Danorum   exercitus    apud  Gypes-  Hen.  Hunt, 
wicum   veniens   in   die  Dominica3  Ascensionis,  praedis    ibidem  vi.  P-  ?53  c- 
vacabat   et  rapinis.     Congregati  sunt  contra  eum    ad   pugnam  Plor.  Wig. 
dux   Ethelstanus,    sororius   regis,  Oswi    et   Eadwi   et  Wlferus  p-  586  d. 
consules,  et  multi  cum  eis  bellatores  ;  sed,  Anglis  fugam  non 
meditantibus,  Turketillus  patre  Danus  fugam  primus   incepit ; 
unde  Dani  victoriam  adepti  Est-Angliam   et  Grantebrege  cum 
ipsis  paludibus  pervagantes,  rapinis  quaeque    sibi  obvia  et    in- 
cendiis  devastabant ;  deinde  versus  occidentem  divertentes,  pro- 
vincias   Huntendonensem,   Bedefordensem,   Bukingehamensem, 
Oxoniensem  depopulatione  misera  contriverunt. 


The  Danes 
besiege 
Canter- 
bury. 


De  passione  Sancti  Alfegi,  archiepiscopi  et  martyris. 

Anno  Domini  mxi.     Cum  jam  dicti  iniquitatis  ministri  pras-  Id.  p.  587b. 
scriptam  depopulationem  complevissent,  Cantuariam  obsidione 
vallaverunt;    vicesimo    autem  obsidionis    die,  per  insidias  Al- 
mari,    ejusdem   provincias    archidiaconi,    quern    archiepiscopus 
Alfegus   prius,    ne    morti    traderetur,  eripuerat,   pars    civitatis 


1  This  is  introduced  by  Paris 
from  Florence. 

-  caperetur  fugam]  fugam  cape- 
retur, A. 

3  regemque  .  .  .  vexavit]  Intro- 
duced by  the  compiler. 


4  This  is  put  down  to  the  present 
year  through  a  confusion  with  the 
bishops  of  Selsey,  a  change  in  whom 
is  mentioned  by  Florence  this  year, 
MS.  A.  p.  5865,  the  successor's 
name  being  Ahnarus. 


CHKONICA   MAJORA.  483 

Flor.  Wig.   incenditur,  deinde  tota  capitur,  homines  jugulantur,  alii  flam- A.D.  1011. 

p.  587  b.      mis    devorantur,  alii   de    muris    prascipites    dantur,  plures  per 

verenda  suspensi  defieiunt,  parvuli  a  maternis  uberibus    avulsi 

ant  lanceis  in  altuni  projecti  excipiuntnr,  aut  minnte  in  frusta 

conciduntur,  matronas   per    plateas  crnribus  distracts?,  demnm 

ignibus  injecta?,  morinntnr.     Inter  base  Alfegus  civitatis  arcbi-  Capture  of 

episcopus   capitur,  vincitur,  trahitur,  et  variis    suppliciis   cru-  aI9~~  1S^°P 

■4.  ai  -uu        a       i-    a  i.-   ■        u-  -xx -x        ^Flfheab. 

ciatur ;    Almarus,  abbas    bancti  Augustmi,    abire    permittitur. 

Godwinus,  Kofensis   episcopus,  et   Leofrona,  Sanctaa  Mildredas 
abbatissa,  cum  monacbis   et  utriusque   sexus  turba  innumera 
capiuntur;    exinde   ecclesia   Cbristi    spoliata   comburitur,  grex 
monacborum,  turba  virorum  et    mulierum  necnon  parvnlorum 
decimatur,  novem  trucidantur,  vitae  decimus  reservatur ;   qua- 
tuor  monacbis  et  viris   octingentis    decimatorum  summa   com- 
pletur.     Populo  itaque  ca3so,  urbe  spoliata  et  tota  concremata, 
archiprassul  Alfegus   vinctus   extrahitur,  impellitur,  sauciatur,  His  mar- 
ad  classem  perducitur,  in  carcerem  retruditur,  et  per  menses  tyrdom. 
septem  ibi  torquetur,  ut :  se  ad  redimendum  lacessitus  injuriis 
cogeretur;    sed    inter    base    omnia,    in   populum   infidelem   ira 
divinse  dementias  ita  desaevit,  ut  ex  eis    ad    duo  milia  per  in- 
teraneorum  dirissimos  cruciatus  prostraret ;    sed  cum  nee   sic 
proditores   nefandi   ad  poenitentiam  fuissent  provocati,  Danus 
Id. p.  587e.  quidam,   Thrum  nomine,  cum  yideret  sanctum  archipraestdem 
tantis  affligi  tormentis  et  quasi  mori  non  posse,  impia  pietate 
commotus,  securim  capiti  ejus  infixit,  et  ab  archiepiscopo  con- 
stanter   Christum    confitente2    martyrem    gloriosum    efficiens, 
Osbem,        animam  exultantem  ad  caalos  transmisit.     In  loco  quoque  pas- 
Vita  S._        sionis,  lignum  aridum  cruore  ejus  respersum,  cum  sub  unius 
c  14  'col     noctis  termino  reviruit  et  frondes  cum  foliis  emisit,  infideles, 
385.  viso  miraculo,  perterriti  sunt,  et  corpus  sanctissimum  certatim 

(Migne's^     deosculantes  Londoniis  illud  vehi  permittunt,  ubi  et  honesta? 
at.r0  °Sia'  traditur  sepulturaa.      Deinde,   decurso  decern  annorum   spatio, 
Cf  Id  15    iclein  corpus  ab  omni  corruptionis  labe  immune  levatum  Can- 
col.  386.      tuariae  defertur  decentius  collocandum,  ubi  usque  in  praesens 
tempus  recens  durat  sanguis,  et  corporis  integritas  illibata. 

Post   hasc,  invalescente  per   totam  Angliam  generali  perse-  Tribute 
Flor.  Wic.   cutionis  rabie,  perfidus   dux  Eadricus  et  omnes    cujuscunque  Paid  t0  tne 
p.  587  n.      ordinis  et   dignitatis   primates,    ante   Paschalem   solemnitatem 
apud  urbem  Londoniarum  congregati,  tamdiu  ibidem  cum  rege 
moram   fecerunt,    quousque   Danis  tributnm   cpiadraginta  octo 
milium  librarum  eo  pacto  persolvissent ; 


1  ut  .  .  .  cogeretur]     Introduced  j     "confitente']  conntentem,  A.  O.  W. 
by  the  compiler. 

H   H   2 


484 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D.  1011. 

Treaty 
with  the 
Danes. 
Departure 
of  Swegen 


Ut l  Dani  omnes  qui.  in  regno  eraut  pacificam  haberent  cum 
Anglis  ubique  cobabitationem,  et  essent  utriusque  populi  quasi 
cor  unum  et  anima  una.  Hac  qnoque  conventione  utrobique 
obsidibus  confirmata  et  jurameutis,  rex  Danorum  Suanus  re- 
versus  est  in  terram  suam,  et  sic  rabies  persecutions  in  Anglia 
aliquandiu  respiravit. 


Legend  of 
dancers  in 
a  church- 
yard. 


De  chorea  quada/m  nefanda  per  inobedientiam  facta. 

Anno  Domini  mxii.2  Cum  in  villa  quadam  Saxonise  nomine  Malmes- 
Colevize,3  in  qua  est  ecclesia  Sancti  Magni  martyris,  cujus  bur.  Gesta 
festum  celebratur  xiv.  kal.  Septembris,  in  vigilia  Domi-  jj  |74  ' 
nicte  Nativitatis  parocbia  convenisset,  ut  obsequiis  interesset  p.  285. 
divinis,  presbyter,  nomine  Robertus,  de  more  primam  demum 
missam  solemniter  incboavit ;  et  ecce  quindecim  viri  cum 
feminis  tribus  in  coemiterio  cboreas  ducentes,  et  sEeculares  can- 
tilenas perstrepentes,  presbyterum  adeo  impediebant,  ut  ipse 
cantantium  tumultus  inter  sacrosancta  missarum  solemnia  altius 
resonaret.  Denique  cum  a  Roberto  presbytero  mandatum 
baberent  ut  tacerent,  et  ipsi  silere  contempsissent,  imprecatus 
est  presbyter,  iratus  dicens,  "Placeat,"  inquit,  "Deo  et  Sancto 
"  Magno,  ut  ita  cantantes  permaneatis  usque  ad  annum  evo- 
"  lutum."  Quid  ergo?  Verba  sacerdotis  pondus  adeo  babue- 
runt,  ut  Jobannes,  ejusdem  presbyteri  filius,  sororem  suam 
nomine  Merset  cum  aliis  cantantem  per  bracbium  arripiens, 
ut  earn  abstraberet,  cum  recedere  non  potuit,  bracbium  a  cor- 
pore  evulsit,  sed  inde  gutta  sanguinis  non  exivit;  ipsa  itaque 
per  totum  annum  cum  ceteris  permansit,  et  cboreas  ducens 
cantavit ;  pluvia  super  illos  non  cecidit,  non  frigus,  non  calor, 
non  fames,  non  sitis,  nee  lassitudo  illos  affecit ;  indumenta 
eorum  vel  calciamenta  non  sunt  attrita,  sed  quasi  vecordes 
jugiter  cantaverunt ;  prius  ad  genua,  ac  demum  usque  ad 
femora,  in  terram  dimersi  fuerunt ;  fabrica  quasi  tecti  domi- 
cilii aliquando  erigebatur,  nutu  Dei,  super  eos  ut  pluvias 
arceret.  Tandem,  evoluto  anno,  Herebertus,  Coloniensis  ar- 
cbiepiscopus,  a  nodo,  quo  manus  eorum  ligabantur,  eos  absolvit, 
et  ante  altare  Sancti  Magni  martyris  reconciliavit.  Filia  pres- 
byteri, cum  aliis  duobus,  continuo  spiritum  exbalavit ;  ceeteri 
tribus  diebus  et  noctibus  dormierunt ;  aliqui  postea  obierunt  et 
miraculis  claruerunt ;  quidam  vero  pcenam  suam,  membrorum 


1  This   is   peculiar   to  the    com- 
piler. 

2  Par.  has  in  the  margin,  "  Hoc 
"  miraculum  secundum  alium  histo- 


"  riographum  contigit  anno  Christi 

"    MXXI." 

3  The  name  of  the  village  is  not 
in  Malmeshury. 


CHRONICA  MAJORA.  485 

suorum  tremore,  prodiderunt.     Legant  hoc  illi  qui  per  votum  A.D.  1012. 
obedientise  astringuntur,  quantum  sit  vitium  transgres~ 
sio  mandati  superioris.1 

Item  almd  exemplum  inobedientice. 

Malmes-  Imperator   Henricus,2   Dominica,  quae3  Quinquagesirna   dici-  Story  of 

ur.  Lresta  ^ur     venatum    pergens,    ad    oram    silva3    cuiusdam    solus,   dis-  ^n  l11-    „ 
Reeum,  .  ■ ,       °  .      .  .,  ,     .  favoured 

ii.  175  persis    socns,  devenit;   juxta  quam    silvam    ecclesiam    contem-  prjest ma(je 

p.  286.  platus,  eo  contendit,  militemque  se  esse  mentieus,  missarn  archbishop 
simpliciter  a  presbytero  rogavit.  Erat  autem  presbyter  ille  of  Cologne 
praeclarus  religione,  sed  adeo  deformis  corpore,  ut  monstrum  bv  tiie 
potius  quam  homo  videretur ;  quem  cum  imperator  diligenter 
inspexisset,  coepit  vehementer  admirari  quare  Deus,  a  quo 
formosa  cuncta  procedunt,  sineret  conficere  sua  sacramenta 
hominem  tarn  deformem ;  sed  mox  cum,  missa  inchoata,  ad 
versum  ilium  tractus  perventum  fuisset,  quod  a  puero  canta- 
batur,  "  Scitote  quoniam  Dominus  ipse  est  Deus,"  sacerdos 
puerum  increpans,  quod  negligenter  cantaret,  excelsa  voce 
dixit,  "Ipse  fecit  nos  et  non  ipsi  nos,"  quo  dicto  repercussus 
imperator  et  presbyterum  prophetam  esse  existimans,  ilium, 
multum  renitentem,  in  Coloniensem  archiepiscopum  sublimavit, 
qui  susceptum  archiepiscopatum  religione  simul  et  dignis 
sedem  moribus  exornavit.  Nam  in  monasterio  sanctimonialium 
urbis  illius  erat  puella  quaedam,  parentum  studio  potius  quam 
propria  devotione  conversa,  quaa  gestu  saeculari  et  alloquio  dulci4  p.  157. 
multos5  ad  se  amatores  invitabat;  quorum  unus,  quem  opum  con- 
geries et  alta  progenies  ad  libidinem  accenderant,  puellam  ab- 
ductam  loco  justte  conjugis  tenuit  et  amavit.  Prseteriit  multum 
temporis,  sed  tandem  res  gesta  Hereberto  archiepiscopo  nuntia- 
tur  ;6  sed  cum  de  mandato  [ejus]  ovis  ovili  restituta  fuisset,  non 
multo  post  in  absentia  archiepiscopi   de   monasterio   abripitur 


1  obedientice  .  .  superioris~\    This  I  An  accurate  collation  (as  a  speci- 

is  written  by  Paris  over  an  erasure,  men)  has  been  given  to  the  end  of 

W.  has  "ad  obedientiam  sunt  con-  the  present  year  1012;  afterwards 

"  nexi,  ut   quantum  sit  inobedien-  the  more  important  variations  only 

"  tise  cognoscant."    0.  has  this  with  i  are  given. 


malum  after  inobedientice.     The  sen- 
tence is  not  in  Malmesbury. 

From  this  point  to  the  year  1064, 
MSS.  O.  W.,  though  taken  from  a 
common  source,  have  many  verbal 
differences   from   MS.   A.,   besides 


2  The  name  of  the  emperor  is  not 
in  Malmesbury. 

3  A.  inserts  in. 

4  dulci']  fallaci,  O.  W. 

5  multos]  plurimos,  W. 

6  The  name  of  the  archbishop  is 


omitting   several  passages  entirely.  |   not  in  Malmesbury. 


486 


MATTH^I  PAEISIENSIS 


A.D.  1012. 
Legend  of 
an  ill- 
favoured 
priest  made 
archbishop 
of  Cologne. 


Pope  Bene- 
dict VIII. 
Lyfing 

archbishop 
of  Canter- 
bury. 


Massacre 
of  the 
Danes. 


a  juvene  supraclicto ;  tunc  in  ilium  excommunicationis  sententia  Malmesb. 
promulgatur,  ita  ut    nullus    concivium   suorum   cum  eo   loqui  Gest.  Keg. 
vel  cum  eo  audeat  convivari.     Quam  juvenis  sententiam  parvi        '_' 
pendens,  ad  preedia  sua  remotiora  recessit,1  ubi  cum  excommu- 
nicata  sua  vitam  flagitiosam  peregit;2    sed  cum  Deus  tandem 
archiepiscopum    ad  se  vocare  dignatus   est,    et    gravi    dolore 3 
detentus   lecto  decumberet,  convenerunt  undique  compatriots? 
ut  extrema  beati  viri  benedictione  fruerentur ;    solus  ille  libi- 
dinosus  venire  non  prassumens 4  subornavit  alios,    qui  pro    se 
loquerentur,    ut   mereretur   absolvi.     Sed  cum  nomen  juvenis 
arcbipraasul   audivit,   ingemuit,    et    base    verba    subjecit,    "Si 
"  miser  ille  maledictam  mulierem  deseruerit,    sit   absolutus; 
5  si  obstinatus  perstiterit,  sit  anno  sequenti,  bac  eadem  die  et 
bora,  qua  ego  decedam,  ante  Deum  paratus  de  commissis  red- 
dere  rationem ;  videbitis  autem  me,  quando  signum  ad  sextam 
boram  pulsaverit,  de  corpore  migrare.6     Nee  fides  defuit  verbis 
viri  Dei,  sed  et  ille7  bora,  qua  prasdixerat,  defunctus  est,   et 
miser  ille  juvenis,  anno  evoluto,8  eadem  die  et  bora  cum  arnica 
percussus  fulmine  expiravit. 

Eodem   anno   Papa    Benedictus    sedit    in   catbedra    Eomana  Vit.  Pontif. 
annis  xii.9    Eodem  anno  Livingus,  qui  et  Etbelstanus,  Wellensis      °r'      ^' 
episcopus,    arcbiepiscopatum  Cantuarise   suscepit,  et  loco   ejus  MS.^A. 
Etbelwinus  episcopus  Wellensis  consecratur.10  p.  588  2, 

p.  621  a. 

Quod  Dani  per  totam  Angliam  perimuntur. 

Hoc  denique  anno,  Huna  quidam,  regis  Anglias11  Etbelredi 
militiee  princeps,  vir  strenuus  et  belli cosus,  qui  sub  rege  regni 
negotia  disponenda  susceperat,12  videns  Danorum  insolentiam, 
qui  jam  post  pacem  factam  per  totam  Angliam  adeo  superbi- 
endo 13  invaluerant,  quod  uxores  virorum  nobilium  u  et  filias  vi 15 
opprimere  et  ubique  ludibrio  tradere  prassumpserunt,  accessit 
perturbatus  ad  regem  et  querelam  super  bis 16  deposuit  luctu- 


1  recessit]  divertit,  W. 

2  peregit]  protraxit,  0.  W. 

3  dolore]  languore,  0.  W. 

4  non  prcesumens]   contempnens, 
0.  W. 

5  W.  inserts  et. 

6  migrare]  commigrare,  O.  W. 

7  sed  et  ille]  quia,  W. 

8  evoluto]  revoluto,  W. 

9  sedit  .  .  xii.]  Romanam  adep- 


tus  cathedrarn  annis  xii.  earn  resit-, 
0.  W. 

10  Eodem . .  consecratur]  oni.  OiW. 
The  following  chapter  is  peculiar  to 
the  compiler. 

11  Anglice]  om.  0.  W. 

12  qui  .  .  susceperat]  om.  0.  W. 

13  superbiendo]  om.  O.  W. 

14  O.  W.  ins.  regni. 

15  vi]  violenter,  W. 

16  W.  ins.  coram  eo. 


CHRONICA   MAJORA. 


487 


osam.  Tunc  rex,  non  inediocriter  commotus,  ejusdera  Hunse  A.D.  1012. 
consilio1  misifc  litteras  in  omnes  fines  regni,  mandans  nationibus 
singulis  et2  universis,  ut3  sub  una  die,  in  festo  Sancti  Bricii  " 
episcopi,  omnes  Dani  per  Angliam  constituti,  furtivo  impetu4 
morti  traderentur ;  ut 5  simul  et  semel  ab  oppressione  Danica 
omne  genus  liberaretur  Anglorum.6  Sicque  Dani,  qui  firmo 
foedere  7  paulo  ante  utrinque  jurato  cum  Anglis  pacifice  babi- 
tare  debuerant,8  opprobriose  nimis  sunt  perempti,  [et]  mulieres 
cum  liberis 9  ad  domorum  postes  allisi  miserabiliter  animas 
efFuderunt.  Cum  igitur  bujus  decreti  sententia  apud  urbem 
Londoniarum  absque  misericordia10  exequeretur,  fugerunt  multi 
Danorum  ad  quandam  ecclesiam  in  civitate,  ubi  omnes  sine 
pietate  u  ipsis  astantes  altaribus  sunt  perempti ;  sed  quidam 
juvenes  ex  natione  Danica,  ad  navem  quandam  fugientes,  Da- 
ciam  petierunt,  et  regi  Suano  cruenta  sua?  gentis  nuntiantes 
exitia,  ipsum  ad  lacrymas  commoverunt ;  vocatisque  12  cunctis 
regni  principibus,  omnem  rei  gesta?  seriem  illis 13  exponens, 
quid  agendum  consulerent,  diligenter  inquirit;  qui  omnes, 
quasi  uno  ore  conclamantes,14  decreverunt  propinquorum  suo- 
rum  et  amicorum  sanguinem  fore  ulciscendum. 

Auxit  pra?terea  bujus  perturbationis  rabiem  mors  Gunnildis,  Murder  of 
sororis  Suani   regis,  qua?  nuper  in  Anglia  fuerat  interfecta  in  Gunhilda, 
Malmes-      hunc  modum.     Erat  autem  Gunnildis  prasfata  Palingo  comiti,15  ®ister  ot 
bur.  Gesta  nobili  viro,  lege  conjugali  copulata,  qua?  prioribus  annis,  cum 
viro 16  Angliam  ingressa,  fidem  Cbristi  et  sacramentum  baptis- 
matis  ibidem  suscepit.     Ha?c  virago  prudentissima,  pacis  inter 
Anglos  et  Danos  mediatrix  existens,  sese  obsidem  cum17  viro  et 
unico  quern  babebat  filio,  regi  Ethelredo  ad  pacis  securitatem 
dedit ;    base  a  rege    cum  essent   Eadrico  duci  nequissimo 18  ad 
custodiendum   commissa,  post   dies   paucos    in  ejus   prassentia 


Kegum, 
ii.  177, 
p.  289. 


1  ejusdem  H.  consilio']  per  e.  H. 
consilium,  W. 

3  singulis  et]  om.  W. 

3  ut]  quatinus,  W. 

4  furtivo  impetu]  subito  impetu 
facto,  W. 

5  W.  ins.  nullo  superstite,  and  0. 
W.  ita  before  ut. 

6  0.  W.  ins.  in  cevum. 

'  firmo  foedere]  om.  0.  W. 

s  firmo  .  .  debuerant]  paulo  ante 
cum  Anglis  addito  juramento,  fue- 
rant  confo3derati  ut  pacifice  cum  illis 
habitarent,  0.  W. 

9  liberis]  parvulis,  O.  W. 


10  misericordia]  pietate,  0.  W. 

11  sine  pietate]  om.  0.  W. 

12  vocatisque]    qui  convocatis,  0. 


W. 


13  illis]  om.  O.  W. 

14  conclamantes]  acclamantes,  O 
W. 

15  O.  W.  ins.  Danico. 

1G  lege  .  .  viro]  om.  W.,  though 
inO. 

17  cum  .  .  .filio]  Introduced  by 
the  compiler.  The  whole  is  enlarged 
from  Malmesbury's  account. 

18  nequissimo]  om.  0.  W. 


488 


MATTH^EI  parisiensis 


A.D.  1012.  virum  suum  cum  filio  quatuor  fecit  lanceis  jugulari   proditor  Malmesb. 

Murder  of  ille  Eadricus,  qui *  et  illam  novissime  decapitari  prascepit.  .9est-  ReS- 
n  a'  Mulier2  vero,  mortem3  forti  animo  perferens,  dum4  moritura  ""  ggg' 
non  expalluit,  nee  mortua  consumpto  sanguine  vultus  sui  sere- 
nitatem  amisit;  veruntamen  moriens  fiducialiter  pronuntiavit, 
quod  sui  sanguinis  effusio  magno  toti  Anglise  fieret  detrimento. 
His  igitur  de  causis  rex5  Suanus,  vir  crudelis  et  ad  sanguinis 
effusionem  pronus,  ad 6  vindictam  animatus,  cunctos  sua? 
ditionis7  bellatores  invitari8  fecit,  missisque  cum  litteris 9  ad 
exteras  regiones  veredariis,  milites  bellatores  10  lucri  cupidos 
et  animis  leves,  ad  hanc  expeditionem  venire  mandavit. 


De  Sancto  JEl/phego  archiepiscopo  Gantuarice  et 
martyre. 

History  Ipsis  quoque   temporibus   Sanctus  Aelphegus    mona- 

tyrdom  of  cnus  mirificse  sanctitatis,  procurante  Ventana3  civitatis 
S.  JDlf-  episcopo  Ethel  waldo,  et  sic  volente  Eadgaro  rege,  mo- 
nachorum  amatore  et  ccenobiorum  fundatore,  factus 
est  abbas  Dorheorste.  Rege  autem  Adgaro  defuncto, 
et  filio  ejus  Eadwardo  substituto  sed  cito  fraudulenter 
interfecto,  successit  iEthedredus  in  regno,  qui  beato 
iElphego  donavit  monasteriuni  in  civitate  quas  Batban 
dicitur,  ubi  profuit  et  prsefuit  abbas  ordini  mona- 
ehorum. 

Postea  vero  procurante  Sancto  Wlstano  archipra3sule 
Cantuaripe,  beatus  iElphegus  creatus  e"st  episcopus  Win- 
toniaa.  Qui  postea,  beato  Dunstano  migrante  ad  Do- 
ninum,  consecratus  est  in  archiepiscoptim  Cantuarise  ; 
ubi  cum  sex  annis  feliciter  rexisset  Dei  ecclesiam,  a 
Danis  eum  incessanter  persequentibus  occisus  est. 
Excerebravit  enim  unus  eum  securi  Danica,  Sabbato 
Paschalis    ebdomadse    advesperascente.       Corpus  autem 


1  jugulari  .  .  .  qui]  idem  pro- 
ditor Eadricus  crudeliter  jugulare, 
O.  W. 

2  Mulier}   Gunnildis,  O.  W. 

r>  mortem]  mortis  discrimina,  0. 
W. 

A  dum']  om.  O.  W. 


5  W.  ins.  Danorum. 
G  Eroni  here  to  the  end  of  the 
paragraph  is  due  to  the  compiler. 
7  ditionis']  potestatis  viros,  W. 
s  invitari]  con  venire,  W. 

9  0.  ins.  suis. 

10  bellatores]  probos  et,  W. 


CHKONICA  MAJOKA. 


489 


ipsius    in    ecclesia  Cantuarite  veneranter  tumulatur,   et  A.D.  1012. 
ipsius    reverentia     Deo    gloriosius     impenditur    minis- 
terium. 

Quod  rex  Danorum  Swanus  Angliam  suhjugavit. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  mxiii.1      Suanus   tyrannus,  rex  Danorum,  cum  Arrival  of 
p.  5^8  a.      classe  valida  mense  Julio  mare  ingressus,  ad  Sandwici  portuin  Swegen  in 
in  Anglia  applicuit;  ubi  paucis  commoratus  diebus,  Est-Anglia    nS  an  • 
circumnavigata,  Humbra?  fluminis  ostium  intravit,  a  quo  flumen 
Trente   ingrediens,  ad  Gainesburc  villain   navigavit,  et  ibidem 
navium  suarum  stationem  composuit ;  ibi  Canuto  filio  suo  classem 
commendans,2  ipse  ad  provinciarum  depopulationem  de  navibus 
exivit.      Cui   continuo   Nortbanlrumbrenses,    Lindesienses,   Fif- 
burgenses  primitus    subjectionem   fecerunt,  et   mox,   cum  non 
baberent  defensorem,  omnis  populus,  qui  babitat  a  parte  aqui- 
lonali  stratse  publicas  quae  Wathlingestrate  dicitur,  ad  deditio- 
nem  compulsi  manus  dederunt,  et  fidelitatem,  datis  obsidibus, 
juraverunt ;  deinde  versus  austrum  expeditionem  movens,3  suis 
omnibus  edictum   proposuit,  ut  agros  fructiferos 4  devastarent, 
villas  cremarent,  lucos  et  pomeria  succiderent,  ecclesias  spoli- 
arent,  quicquid  masculini   sexus  ad  manus  veniret  jugularent, 
feminas    ad    suam    explendam    libidinem    reservarent;    sicque 
ministris  ejus  ubique  ferina  rabie  debaccbantibus,  ad  Oxoniam 
tandem  pervenit ;    qua  civitate  levi  conamine  subjugata,  fideli-  Oxford  and 
tatem  et  obsides   inde    recepit;    et   inde  Wintoniam  transiens,  Winches- 
eam    subjngavit,  et   securitatem    a   civibus    et    provincialibus,  t    ,  ■ 
praBstito    juramento,    extorsit.       Tunc    cum    gloria    magna   ad 
urbem   Londoniarum    castra    dirigens,    multis   modis    earn  vel  P-  158. 
violenter    capere    vel  dolo    studuit    expugnare ;    sed    in    primo 
adventu  suo  multi  suorum  in  Tbamensi  flumine  submersi  peri- 
erunt,  quia,  nimia  temeritate  pra3venti,  nee  pontem  nee  vadum 
quaerere  voluernnt.     Rex  vero  Ethelredns,  qui  in  civitate  tunc  Defence  of 
erat,  aliud   non   babens   refugium,5    cum  civibus    urbis    moenia  London, 
viriliter   defendens,    omnem    spem    Suano   civitatem   obtinendi 
ademit ;    qui  festinanter  inde   recedens,   prius  ad  Walingefor- 
diam  ac  deinde  ad  Batboniam,  canina  rabie  sa3viendo  et  obvia 


1  There  are  minute  variations 
with  0.  W.  throughout  this  chapter. 

2  classem  commendans^  classe  cum 
armatis  non  paucis  commendata, 
W. 


3  movens~\   dirigens,  0.  W. 

4  fructiferos~\  om.  O.  W. 

5  aliud .  .  .  refugium]  0111.  O.  W. 
It  is  not  in  Florence. 


490 


MATTHJ5I  PARISIENSIS 


A.D.  1013.  sibi  quseque  conterendo  properans,  exercitum  suum  refrige-  Elor.  Wig. 
rando  aliquandiu  ibidem  resedit;  ubi  comes  Devoniensis  Alma-  P*  588  d. 
rus,  et  omnes  occidentalis  regni  potentes  cum  ministris  regis, 
ejus  tyrannidem  metuentes,  venerunt  ad  eum,  et  datis  obsidi- 
bus  pacem  ab  eo  petierunt.1  Omnibus  igitur  pro  velle  dispositis, 
cum  neminem  sibi  resistere  coguovisset,  regem  se  jussit  Anglo- 
rum2  appellari,  dum  non  fuit  alius,  qui  pro  jure  regni  decertare 
vel  se  regem  confiteri  ausus  fuisset. 

Inter3  bsec  omnia,  rex  Anglorum  Etbelredus  jacebat  in  urbe 
Londoniarum,4  inertia  terpens,  timidus  et  suspiciosus,  nulli  se 
committere  ausus,  de  morte  fratris  sui  Sancti  Eadwardi  consci- 
entiam  habens  cauteriatam,  ne  citius  divinam  sentiat  ultionem ; 
exercitum  congregare  vel  contra  bostes  ducere  non  audebat, 
metuens  ne  nobiles  regni,  quos  injuste  exhasredaverat,  in  campo 
eum  relinquentes,  bostibus  traderent  ad  damnandum.  Heec 
misera  conditio  misero  regi  fuit.5 


Swegen 
king  of  the 

English. 


Terror  of 
^Ethelred. 


iEthelred 
flies  to  the 
I.  of  Wight, 
and  sends 
Emma  and 
her  chil- 
dren to 
Normandy. 
Eadricwith 
them. 


^Ethelred 
goes  to 
Normandy. 


Quod  rex  Ethelreclus  acl  Normanniam  fugit. 

Tandem  rex  tot  perturbationibus  confossus,  recessit  clanculo  Malmesb. 

a  civitate  Londoniarum,  et  prius  ad  Subamtoniam  ac  postea  ad  Gest.  Reg. 

Wectam   insulam   navi^avit ;    et  inde  reo-inam    suam   Emmam  u"        ' 

p.  29 1 
in  Normanniam  ad  ducem  Ricardum  fratrem  suum,  cum  filiis  j^or  ^„. 

suis   Elfredo    et  Eadwardo,   et  eorum  magistris   Alcbuno,  Du-  p.  588  e. 

nelmensi6  episcopo,  et  abbate  Medmesbamensi  Alfsio  dirigens, 

cum.  bonore  et  reverentia  ab  ipso  duce  sunt  recepti ;  Eadricus  '  (Not  in, 

quoque,  regis  Etbelredi  consanguineus,  cum  militibus   septies  *lorence0 

viginti  cum  regina  ut  custos  ejus   transfretavit,  ubi  cum  ipsa 

duobus  annis  residens,  ei  magnifice  ministravit. 

Sicque  illis    mense  Augusti    mare  transeuntibus,  Etbelredus  Malmesb. 

cum   classe    sua  in   insula  Wecta   remansit  usque    ad   Natale  Jfest-  ^eS- 

Domini,  si  bona  de  eis  nuntia  audierit,  reginam  et  filios  con- n*  *     ' 

tinuo  secuturus.    Unde  mox  ut  a  partibus  transmarinis  audivit 

Eicardum  ducem  sororem  et  filios   suos  cum  magna  bilaritate 

suscepisse,   rex  Etbelredus    mense    Januario   in   Normanniam 


1  datis  .  .  petierunt]  pacem  cum 
datis  obsidibus  pepigerunt,  0.  W. 

2  Anglorum]  Anglife,  0.  W. 

a  This  chapter  differs  very  much 
from  O.  W.  It  is  peculiar  to  the 
compiler. 

4  O.  W.  ins.  confusus. 

5  Hcec  ....  fuit]  This   is   not 


in  W.,  and  the  title  following  is 
placed  in  W.  before  Inter  hcec  omnia 
above. 

6  This  is  from  Malmesbury,  as 
Florence  says  Alfhuno,  Lundoniensi 
episcopo. 

7  This  mention  of  Eadric  is  pecu- 
liar to  the  compiler. 


CHRONICA  MAJORA. 


491 


Malmesb.    transiens  miserias  suas  sedulitate  et  consolatione   ducis   mag-  A.D.  1013. 
Gest.  Reg.  nifici  sublevavit.1 
ii.  178, 
p.  292. 

Be  morte  Swani  miserrima  et  fuga  suorum? 

Id.  ii.  179,  Anno  Domini  mxiv.  Suamis  tyrannus,  ut  prsediximus,  inva-  Death  of 
p.  295.  sam  Angliam  csedibus  et  rapinis  urgebat,  provincialium  prius  Swegen. 
substantiam  rapiendo,  et  nobiles  postea  proscribendo  ;  sicque 
opes  tarn  privatas  quam  publica3 3  ad  naves  cum  obsidibus  de- 
portantur,  quod  evidenter  apparuit  Suanum  naturalem  non  esse 
dominum,  sed  tyrannum.  Hassitabat  populus  quid  faceret ; 
quia  si  bellum  quaereret,  non  haberet  ductorem ;  si  subjec- 
tioneni  eligeret,  rectorem  tyrannuru  haberet  ;4  sed  necessitatem 
babentibus  propitia  divinitas  non  permisit  diu  Angliam  in  tot 
calamitatibus  fluctuantem ;  siquidem  idem  tyrannus  boc  anno, 
in  purificatione  videlicet  beatee  Yirginis  Maria?,  ut  quidam 
scripserunt,  incertum  quo  mortis  genere,  vitam  nagitiosam  ter- 
minavit.  Scribitur  auteru  in  libello  miraculorum  sancti  regis 
Flor.  "Wig.  et  martyris    Eadmundi,  quod  idem   Suanus    dum   importabile 


p.  589  A. 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  179, 
p.  296. 


tributum  de  burgo,  ubi  dicti  martyris  corpus  requiescit,  et 
terris  ejus  ubicunque  constitutis  exigeret,  et  ipsum  martyrem 
nil  sanctitatis  habere  affirniaret,  et  monasterium  ejus  cum  ipsis 
monachis  se  crematurum  comminando  proponeret,  ab  eodem 
martyre  sit  peremptus,5  et  diro  corporis  cruciatu  tertio  nonas 
Februarii  ad  tartara  transmissus ;  quo  defuncto,  omnes  Dano-  Cnut 
rum  nationes  Cnutonem  filium  ejus  in  regem  et  dominum  ele-  elected 
gerunt ;  erat  autem  tunc  teniporis  Cnuto  in  Lindesia,  ubi  pater  .,  *L 
ejus  cum  classe  et  obsidibus  eum  dimiserat,  ubi  G  tarn  milites 
bellatores  quam  equos  emissarios  expectabat ;  ut  junctis  viribus 
in  gentem  Anglorum  sua?  virus  malitiaa  effunderet  et  se  de- 
serentes  gravi  contritione  puniret. 


king  by 

anes. 


1  For  this  paragraph  0.  TV.  have 
"  cum  rex  Ethelredus  audivit  eos 
"  honoriflce  receptos,  ipse  sequenti 
"  mense  Januario  mare  transiens 
"  infortunium  suum  duci  magnifico 
"  revelavit,  qui  calamitatibus  ejus 
"  multuni  compatiens  miserias  regis 
"  ac  mcerorem  verbis  consolatoriis 
"  mitigavit." 

2  For  this  title  A.  has  repeated 
that  of  the  previous  year.     There 


are   many   verbal   differences   here 
froni  0.  W. 

3  privatce  quam  public ce]  privatas 
quam  publicas,  A.  O. 

4  haberet']  optaret,  O.  W. 

3  et  .  .  .  peremptus]  For  this  "W. 
has  only  "  ab  eodem  sagitta  sit  con- 
"  fossus." 

6  ubi  .  .  .  puniret]  Not  in  0.  W. 
The  sentence  is  considerably  altered 
from  Malmesbury. 


492 


MATTKffll   PAKISIENSIS 


A.D. 1014. 


Recall  of 
iEthelred. 


Cnut  muti- 
lates the 
English 
hostages, 
and  flies  to 
Denmark. 


Quod  rex  Ethelredus  in  Angliarn  veniens  susceptus  est 

reverenter. 

His  igitur  in  parte  Danorum  ita  gestis,  gens  Anglorum  ad  Flor.  Wig. 
regem  Ethelredum  festinanter  in  Ebrmanniam  nuntios  pari  P-  589  c- 
consensu  direxerunt,  mandantes  se  nullum  plus  amare  quam 
dominuni  suuni  naturalem,  si  mitius  quam  prius  fecerat  eos 
tractare  vellet ;  quibus  auditis,  rex  filium  suum  Eadwardum 
cum  legatis  ad  eos  dirigens,  omnes  amicabiliter  salutavit,  pro- 
mittens  si  in  aliquo  deliqnit,  se  pro  omnium  arbitrio  correc- 
turum.  Rex  igitur  Etbelredus,  tempore  vernali  in  Angliam 
rediens,  gratanter  receptus,  ab  omnibus  honoratur  ;  quorum 
omnium  gratuito  consensu  copioso  exercitu  congregato  contra 
Cnutonem,  qui,  confcederatis  sibi  Lindesiensibus,  jam  castra 
moverat  ad  prsedandum ;  sed  rex  Etbelredus  superveniens 
Cnutonem  in  fugam  compulit,  et  Lindesiam  totam  depopulans 
quos  reperit  incolas  incunctanter  peremit.  Cnuto  quoque  fuga? 
preesidio  elapsus  curn  classe  sua  ad  Sandaci  portum,  ventis 
impellentibus,  applicuit,  ubi  in  coutumeliam  gentis  Anglorum 
obsides  omnes,  qui  patri  suo  de  regno  Anglias  dati  fuerant, 
truncatis  manibus,  auribus  praecisis  naribusque  amputatis,  abire 
permisit ;  et  Danemarcbiam  profectus  numerum  l  bellatorum 
suorum  multiplicare  curavit.  Eodem  anno,  tertio  kalendas 
Octobris,  maris  litus  proprios  terminos  egrediens2  villas  in 
Anglia  multas  inaastimabilernque  populi  multitudinem  submersit. 


Gemot  at 
Oxford. 

Danish 
nobles  put 
to  death. 


p.  159. 

Sigeferth 
and  Mor- 
kere  mur- 
dered by 
Eadric. 


Quod  multi  nohiles  Danorum  apud  Oxomam  perimuntur. 

Anno    Domini    mxv.      Magnum    apud    Oxoniam    colloquium  Malmes- 
Anglorum   pariter  et  Danorum  congregatum  est;  ubi  rex  An-  ^ur-  Gesta 
glorum,  consilio  iniqui  ducis  Eadrici,  multos  Danorum  nobiles  jj   j79  ' 
interfici  mandavit    quasi   de  regia  proditione  notatos  ;    quorum  p.  297. 
clientes,  cum  necem  dominorum  suorum  vindicare  conarentur, 
armatorum  praesidio  repulsi  et   graviter  insecuti  turrem  eccle- 
sia3  sanctse  virginis  Fretbeswithse  compulsi  sunt  introire,  unde 
dum   eici   nequirent,  incendio    sunt    combusti ;    sed  mox,  rege 
jubente,    ecclesia   reconciliata    et   reeedificata   est.     Inter    alios  Elor.  Wig. 
quoque    nobiles    interfecti    fuerunt    Sigefertb     et    Mercberus,  P"  59° A- 
comites  Norfcbanbumbrorum,  filii   Eargrimi,  quos   iniquus  dux 


1  numerum   .   .   .   curavit']      anno  egrediens.     W.  has  mare  litus  pro- 
sequenti  reversurus,  Elor.  '  prios  egressus.     Flor.  has  only  mare 

2  maris  .  .  egrediens]    So  altered  f  lit  ties  egreditur. 
by   Par.    from    mare   litus  proprios  I 


CHRONICA   MAJORA. 


491 


Flor.  Wig. 
p.  590  a. 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  179, 
p.  298. 
Flor.  Wig. 
p.  590  a. 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  179, 
p.  298. 


Eadricus  ad1  convivium  invitatos  et  in  triclinium  suum  dolo 
susceptos  necare  fecit.  Deinde  rex  Aldgytbam,  Sigeferthi 
comitis  uxoreru,  apud  Malmesberiani  adduci  et  ibi  custodiri 
prsecepit  sicut  ferainam  spectabilis  nobilitatis  ;  qua?  cum  ibidem 
custodiretur,  venit  illuc  filius  regis  Eadmundus,  quern  gens 
Anglorum  propter  magni  roboris  mentis  simul  et  corporis 
strenuitatem  Ireneside,  id  est,  latus  ferreum,  nuncupabant,  et 
contra  patris  conscientiam  illam  in  uxorem  accepit,  et 2  inter 
Assumptionem  et  ISTativitatem  Beatse  Marias  in  Nortbanbum- 
briam  cum  uxore  sua  proficiscens  terram  totam  quae  fuit  Sige- 
fertb  et  Mercberi  comitum2  invasit,  atque  illorum  sibi  populum 
subjugavit.  Erat  autem  Eadmundus  iste  non  ex  Emma  regina, 
sed  ex  quadam  ignobili  fernina  generatus ;  qui  utique  matris 
sua?  generis  ignobilitatem  mentis  ingenuitate  et  corporis  stre- 
nuitate  redintegrando  redemit. 


A.D. 1015. 

Ealdgyth 
taken  to 
Malmes- 
bury. 

Her  mar- 
riage 'with 
Edmund 
Ironside. 


Id. 


Flor.  Wig. 
p.  590  b. 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  180, 
p.  299. 
Flor.  Wig. 
MS.  A., 
p.  590 5. 


De  adventu  Gnutonis  in  Angliam. 

Eodem    tempore    Cnuto,    rex  Danorum,  compositis    in  Dacia  Return  of 
rebus    suis    et   amicitia    cum     regibus    finitimis    foederata,    eo  drat 
animo    venit   in   Angliam,    ut    aut   vinceret    aut    morti   victus 
succumberet.      Itaque    ad    Sandici   portum    cum    valida   classe 
appulsus,  et  inde   in  West-Saxoniam  profectus,  omnia  caadibus 
fcedabat  et  rapinis ;    et   quoniam  Ethelredus  rex  apud  Cosham 
tunc    asgrotabat,     Eadmundus   filius    ejus    ei    occurrere    temp- 
tavit ;    sed    cum    bostiliter    acies    convenire    debuissent,    modis  Treason  of 
omnibus  dux  et  proditor  Eadricus  Eadmundo  parabat  insidias,  Eadric. 
quibus  ilium  dolo  necaret;  quo  cognito,  Eadmundus  de  praslio 
recedens  bostibus  suis  locum  ad  tempus  concessit.     ISTec  multo 
post  idem  Eadricus,  ut    se    proditorem    ostenderet,    de    classe 
regia  xl.  naves  alliciens,  Cnutonem  adivit  et3  suo   se  dominio 
mancipavit;  omnis  West-Saxonia  idem  faciens,  datis  obsidibus, 
exercitui    Danorum    equos    et   arma    paravit ;    Mercii    quoque 
sese    ad    resistendum    offerebant,  sed   regis   ignavia   negotium 
belli    dilationem    accepit.     Eodem   anno,  defuncto   Etbelwoldo,  Bishops  of 
Wintoniensi  episcopo,  Elfsius  successit.  Winches- 

ter. 


Quod  Cnuto  multas  Anglorum  provincias  spoliavit. 

Id.  p.  590b.      Anno   Domini   mxvi.     Rex  Danorum    Cnuto    et    dux   iniquus  Cnut  and 
Eadricus,    cum    multo    equitatu    apud   Krikelade    flumen  Tba-  Eadric 


1  ad  convivium  invitatos~]  Inserted 
by  the  compiler. 

2-2  et .  .  comitum]  For  this  W.  has 
"  et  cum  ipsa  in  North  anhumbriam 


"  profectus   terram  totam   duorum 
"  comitum  prsedictorum." 

z  ut  .  .  .  et]  ad  Cnutonem  veni- 
ens,  W. 


494 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  1016. 

ravage 

Mercia. 


Siege  of 
London  by 
Cnut. 
His  retreat 
and  second 
invasion  of 
Mercia. 


^thelred 
returns  to 
London. 


through the 
country. 


Uthred  and 
Thurcytel 
put  to 
death. 
Eric  made 
earl  of 
Northum- 
berland. 


raense  transeuntes '  ante  Epiphaniam  Domini,  Mevciam  hos-  Flor.  Wig. 
tiliter  intraverunt,  et  multas  in  Warewicensi  provincia2  villas  P-  590e- 
incendentes  ct  spolia  rapientes,  quoscum[que]  invenerunt  homi- 
nes peremerunt.  Quod  ut  audivit  Clito  Eadmundus  exercitum 
congregavit ;  sed  quoniam  Mercenses  sine  rege  Ethelredo  et 
civibus  Londoniarum  congredi  noluerunt,  expeditione  dimissa 
unusquisque  ad  propria  remeavit.  Tunc 3  Cnuto  ad  urbera  (Not  in 
Londoniarum  exercitum  suum  ducens  illam  obsidione  vallavit.4  Florence.) 
Sed  cum  urbem  quasi  inexpugnabilem  reperisset,  obsidione 
dimissa,  Merciam  iterum  invadens  illam  spoliare  vacavit, 
contra  quern  vero  Eadmundus  exercitum  construens,  patri,  qui  Elor.  Wig. 
tunc  Londoniis  perhendinabat,  nuncios  dirigens  rogavit,  ut  P*  c" 
viribus  collectis  contra  Cnutonem  venire  rnaturaret.  Qui  cum 
conatu  valido  ad  filium  veniens,  cum  prselium  contra  Cnutonem 
essent  commissuri,  intimatum  est  regi  quod  nisi  cautius  sibi 
provideret,  ipse  a  gente  propria  bostibus  traderetur.  Quo 
audito  rex  Londonias  rediit,  et  Eadmundus  Alius  ejus  iNorthan- 
bumbriam  petivit.  Quo  cum  pervenisset,  cum  Utbredo  comite 
Stafordensem,-  Scrobesbernensem,  et  alias  quamplures  pro- 
vincias  depopulati  sunt,  eo  quod  nollent  contra  Danos  cum 
eis  ad  certamen  venire.  Cnuto  quoque  interim  multas  depo- 
pulans  provincias  tandem  Nortbanbumbriam  devastavit ;  quod 
cum  auditum  fuisset  ab  Utbredo  comite,  qui  cum  Eadmundo 
erat,  in  Nortbanbumbriam  reversus  est,  et  obsides  pro  pacis 
bono  Cnutoni  dedit.  Sed  non  multo  post  idem  Uthredus 
et  Turketillus,  comites  Nortbanbumbrorum,  Cnutone  jubente, 
a  Terebrando  viro  Danico  sunt  perempti ;  unde  Cnuto  pro 
Utbredo  Egricum  comitem  statuit.  Quo  audito  Eadmundus 
regis  filius  Londonias  ad  patrem  suum  venit,  et  Cnuto  alacer 
ad  Austrum  tendens  ante  Pascbalem  solemnitatem  ad  naves 
rediit,  et  multa  secum  spolia  et  rapinas  portavit.5 


Be  morte  Ethelredi  regis  et  coronatione  Eaclmundi  filii  ejus. 

Death  of         Circa    bos    denique    dies     rex    Anglorum    Etbelredus,    post  Id.  p.  590 e. 
YLthelred.    mag110S  labores  et  multas  bujus  vitas  tribulationes,  nono  kalen-  P-  591  a. 
das  Maii  diem    clausit   supremum,  et  in  ecclesia  Sancti  Pauli 


apud 


transeuntes~\      om. 


W. 


-  Warewicensi  provincia]  ea,  W. 

3  This  account  of  the  siege  of 
London  and  Cnut's  second  invasion 
of  Mercia  is  peculiar  to  the  com- 
piler. 


4  Quod  .  .  vallavit]  For  this  W. 
has  "  Et  Cnuto  inde  ad  urbem  Lon- 
"  doniarum  transiens  earn  obsidione 
"  vallavit,  quod  audiens  Clito  Ead- 
"  mundus  illuc  contendit." 

5  The  latter  part  of  this  chapter 
is  very  briefly  abridged  in  W. 


CHRONICA  MAJORA. 


495 


Flor.  Wig. 
p.  591  A. 


Loudoniarum  sepultus  est.     Post  cujus   mortem   maxima  pars  A.D.  1016. 
regni,  tarn   clericorura    quam   laicorum,    in   nnum    congregati,  Cnut 
pari  consensu  Onutonem  in  regem  elegerunt,  et  ad  eum  apud  elected 
Subantonam  venientes    pacem   cum   eo    pepigerunt  et   fidelita-  neater 
Soli   cives    Londonienses 


tern  juraverunt. 
qui    tunc    temporis 


cives 
ibidem    consistebant 


et    pars    nobilium  portion  of 
Eadmundum    filium  the  king- 


regis  Latus-ferreum  in  regem  unanimiter  acclamarunt ;  qui  in 

et, 


dom. 
Ednumd 


regali  culmine  sullimatus  West-Saxoniam   intrepidus  adiit,  ^u,  , 
ab    omni   populo    gratanter    susceptus,    provinciam    illani    suas  elected  by 
ditioni    subegit;     quibus    auditis,    magna    pars    populi   totius  the  Lon- 
regni    illi    se   voluntarie    subdiderunt.      Cnuto1    interim   cura  doners, 
tota  classe    sua  Londonias  veniens  circa   Rogationes,  in  plaga  k'ege  ot 
australi  Tbamensis  fluminis  scrobem  profundam  fodit,  et  naves  ^nut 
suas  in   partem   pontis    occidentalem   in  altnm  traxit.     Deinde 
urbem  alto  et  lato  cingens  fossato   obsidionem  paravit;    egres- 
sumque     et    ingressum     civibus     denegans,    frequenti    urbem 
insultu  invasit  et    expugnare  laboravit.     Sed  a  civibus  mcania 
fortiter   defendentibus  repulsus,  obsidionem    confusus    dimisit. 
Qui    inde    ad    Dorsetam    exercitum    dirigens,    earn    subjugare 
vacavit.1     Eadmundus  vero  cum  exercitu  quern  babere  poterat  Battle  of 
Cnutoni    occurrens,    in    loco    qui   Pennum   dicitur    juxta    Gil-  Ben-Sel- 
lingebam,  quinto2  idus  Junii  cum  eo  congrediens,  ipsum  cum 
suis  omnibus  in  fugam  convertit. 


De  secunda  victoria  regis  Ead?mmdi. 

Id.  p.  591c.      Post  banc  victoriam,  media  aestate  transacta,  majori3  quam  Battle  of 
prius   fecerat   exercitu    congregato,    fortiter   statuit   confligere  Sherstone. 
cum    Cnutone ;     cui    in    provincia    Wigorniensi    in    loco     qui 
Scernstan    dicitur    occurrens,3  optimum  quemqne   de    exercitu 
prudenter   instruxit,    omnes    bortatur    ut    meminerint    se    pro 
patria  et  liberis  pro   conjugibus  et  basreditatibus  decertare,  et  P-  160. 
sic   optimis    sermonibus    bellicis    animos   omnium    accendebat. 
Deinde  tubicines  strepere  et  paulatim  cobortes  incedere  jube- 
bat.     Concurrentibus  tandem  aciebus  maximo  clamor e,  lanceis 
prius  et  post  gladiis    rem    egerunt.     Interea    rex  Eadmundus, 
in  prima   acie  stans,4  obvia   sibi    qua?que  prosternebat,5  bostes 
assidue  feriebat,  et  strenui  militis  bonique  regis  officium  viri- 
liter    exercebat ;    sed   quia   iniquus    dux  Eadricns,  Almarus  et 


'    J  Cnuto  .  .  vacavit]  oni.  0.  W. 

2  quinto  idus  Junii\   This  date  is 
introduced  by  the  compiler. 

3-3  majori  .  .  occurrens~\  For  this 
0.  W.  have  "  in  provincia  Wigorn- 


"  ensi   Cnutoni    secundo     obvians 
"  acies  ordinavit." 

4  stans]  niilitans,  O. 

5  prosternebat]  So  Par.  iu  the 
margin.  A.  has  proterebat,  as  W. ; 
protrivesset,  0. 


496 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  1016.  Algarus  comites,  qui  ei  praasidio  fore  debuerant,  cum  innumera  Flor. 
populorum  multitudiue  iu  parte  Danorum  pugnabant,  exercitus  P-  59 
ejus  nimis  fuerat  infirmatus :  attamen  prima  die  belli,  id  est 
septimo *  kalendas  Julii,  tarn  asperum  tamque  cruentum  ex- 
stitit  prselium,  ut  uterque  exercitus  pras  lassitudine  diutius 
pugnare  nou  valeret;  sole  jam  occidente,  voluntate  spontanea 
se  ab  invicem  diviserunt.  Sed  die  postera  rex  Eadmundus 
Danos  omnes  prostravisset,2  si  iniqui  ducis  Eadrici  insidiaa 
non  fuissent;  siquidem  cum  utrinque  vebementer  pugnaretur, 
et  Anglos  fortiores  esse  conspiceret,  Dani  cujusdam  viri  regi 
Eadmundo 3  simillimi  capite  amputato  et  in  altum  levato,  ex- 
clamavit  dicens,  "Vos  Angli,  amisso  capite,  frustra  pugnatis, 
"  pra3cipites  fugite  ;  eu  regis  Eadmundi  caput  bic  teneo  mani- 
' '  bus ;  fugite,  fugite  quantocius  : "  quod  ut  Angli  audierunt 
inconstantiores  in  praalio  exstiterunt;  sed  illico  quod  rex 
viveret  comperto,  animos  extulerunt  Angli  et  in  Danos  acrius 
incedebant,4  multos  ex  eis  prosternentes  et  summis  viribus 
certantes,  ad  crepusculum  usque  noctis  atrociter  perstiterunt ; 
quo  adveniente  digressi  sunt,  ut  pridie,  spontanea  voluntate. 
Cnut  again  At,  ubi  plurimum  noctis  processisset,  Cnuto  suos  sub  silentio 
besieges  e  castris  abire  prascepit,  et  versus  Londonias  iter  arripiens  et 
ad  naves  suas  veniens,5  urbem  iterum  Londoniarum  obsedit. 


Wig. 
Id. 


Quod  rex  Eadmundus  Cnutonem  ter  vicit. 

Battle  of         Mane    autem    facto,    cum    rex   Eadmundus   Danos    comperit  Id. p.  592  a. 

Brentford,  aufugisse  in  West-Saxoniam,  revertitur  majorem  exercitum 
collecturus  ;  cujus  strenuitatem  iniquus  dux  Eadricus  com- 
periens,  venit  ad  eum  fraudulenter G  ut  eum  proderet,  instinctu 
Cnutonis,  et,  pace  inter  eos  confirmata,  regi  fidelitatem  pro- 
misit.  Itaque  rex  Eadmundus,  vice  tertia7  exercitu  congregate, 
cives  Londonienses  obsessos  liberavit,  Danos  ad  naves  fugavit, 
et s  apud  Breinfortdiam  Tbamense  flumen  transiens,  cum  Danis 


1  septimo  kal.  Julii}  This  date 
is  introduced  by  the  compiler. 
Malmesbury  (Gesta  Reguni,  ii.  180, 
p.  300)  has  "Post  festum  Sancti 
'•  Johaunis." 

-  prostravisset]  So  Par.  in  the 
margin.  A.  had  protrivissent ;  W. 
has  protrivisset. 

:l  Par.  alters  reyi  Eadmundo  siinil- 
limo  into  regis  Eadmundi  in  sullime. 
The  sentence  is  not  in  W. 


4  A.  repeats  incedebant. 

5  el  .  .  veniens]  om.  W. 

6  fraudulenter  .  .  .  Cnutonis]  In- 
troduced by  the  compiler. 

7  tertia]  quarta,  W. 

8  et  .  .  quarto]  For  this  0.  W. 
"  have  atque  ipsis  denuo  reversis 
"  apud  Breinford  quinto  loco  cum 
eis."     Flor.  has  tertio  for  quarto. 


CHRONICA   MAJORA. 


497 


Flor.  Wig.  quarto  praelium  commisit;  et1  illis  turpiter  do  campo  fugatis,  A.D.  1016. 

p.  592  b.      victoriam  sibi  in  hasta    et  gladio  comparavit,  et  per  festivum 

bellurn  decus  obtinuit.     Cnuto  vero  ad  naves  fugiens  Cantiam  Battle  of 
prsedaturus    exivit,    contra    quem    rex    Eadmundus    exercitnm  Otford. 
ducens  juxta  Otteford  cum  bostibus  praelium  commisit ;    at  illi 
impetum   ejus   non   ferentes,    terga    dederunt,    et   in    Sepeiam 
iusulam  fugam  fecerunt. 

Id.  p.  592  c.  Tunc  rex  Eadmundus  in  West-Sexam  proficiscens  Onutonis  Battle  of 
progressum  graviter  exploravit ;  et  Cnuto  Merciam  prsedaturus  Assandun. 
ascendens,  exercitui  suo  pejora  prioribus  facere  prascepit.  At 
rex  Eadmundus  apud  Esseldunam  bostibus  audaciter  occurrens, 
tripliciter2  insidiis  acies  instruxit,  turmas  circuivit,  nionet  ut, 
memores  pristinas  virtutis  et  victoria?,  sese  regnumque  suum  ab 
avaritia  barbarorum  defendant ;  nam  cum  illis  leviter  certamen 
affirmat  inire  posse,  quos  antea  ssepe  vicerunt.  Cnuto 3  interea 
suos  in  aaquam  quandam  planitiem  ducit,  et  Eadmundus,  signo 
suis  dato,  subito  hostes  invasit ;  summis  utrimque  viribus 
dimicatur,  corruunt  ex  utraque   parte  multi,  sed  Angli  tamen 

Hen.  Hunt,  martis    alea   prsevalebant.      Apparuit   autem   ibi    virtus    regis 

vi.,p.756A.  Eadmundi,    qui,    cum   Danos    solito    acrius    pugnare    videret, 
relicto  regio  loco,  qui  ex  more   erat  inter   draconem   et   stan- 
dardum,  cucurrit  in  aciem  primam,  gladium  terribiliter  vibrans, 
ad  modum   fulminis    aciem    fidit    abrumpensque   mediam    per- 
transiit,    atque    sequentibus    se    conterendam   dedit.      Inde   in 
aciem  Cnutonis  advolans   clamorem   acierum  excitavit  borren- 
dum ;  fit  ibi  inter  partes  conflictus  gravissimus,  sed  cum  pro-  Treachery 
ditor    dux    Eadricus    acies    Danorum   videret    inclinatas,    cum  °*  Eadric. 
cuneo,  cui    preeerat,    ad   Cnutonem   confugit,    ut  prius    fa  erat 
inter    eos    praalocutum,  unde  Dani   fortiores  effecti  nimiam  ex 
Anglis    stragem  fecerunt.     Corruerunt  enim   ex   parte  Anglo- Loss  of  the 
rum  duces  nobiles,  Alfricus  et  Godwinus,  Usketellus  et  fili us 4  English  in 
ejus  Etbelwoldus,  et  Dei  amicus  Etbelwinus,  Eadnotbus   quo-  Q?tbfgtle' 
que  Dorkecestrensis   episcopus,  et  abbas5  Wlsius,    cum   totius  1016. 
fere  Anglise  nobilitate,  qui  nunquam  antea  in  uno  praalio  tan- 
tam  cladem  ab  hostibus  acceperunt ;  factum 6  autem  boc  belluni 
in  festo  Sancti  Lucre  Evangelistae.     Cnuto"  vero,  in  sua  parte,  Loss  of  the 
Danes. 


Flor.  Wig 
p.  592  d. 


1  et  .  .  .  obtinuit]  This  is  an  en- 
largement of  et  fugatis  eis  victor 
extitit  in  Florence. 

2  tripliciter]  triplicibus,  0.  W.  ; 
triplicibus  subsidiis,  Flor. 

3  Cnuto  .  .  .  ducit]  om.  O.  W. 

4  filius  ejus  Ethelwoldus,  et  Dei 
amicus  Ethelwinus]  An  erroneous 
alteration  of  "  JEthelwardus  dux, 
"  filius  ducis  East-Angloruru  Athel- 


"  wini  Dei  amici."  The  compiler 
was  misled  by  Ulfkytel  being  also 
described  as  "  East  Anglormn  dux." 

5  i.e.,  of  Ramsey. 

6  This  mention  of  the  day  on 
which  the  battle  was  fought  is  due 
to  the  compiler. 

7  This  mention  of  Cnut's  loss  is 
also  due  to  the  compiler. 

I  I 


498 


MATTHjEI  parisiensis 


A.D.  1016.  eadem  die  ducum  et  virorum   nobilium   irreparabile   sustinuit 
detrimentum. 


De  singulars  certamine  inter  Eaclmundum  et  Cnutonem? 

The  war  Post  hoc  lamentabile  praslium,  in  quo  tot  nobiles  corruerunt,  Elor.  Wig. 

carried  into  interiectis  paucis  diebus,  insecutus  est  rex  Eadmixndus  in  Cnu-  PP-  592  E-> 
Gloucester-,  -     rM  •  •      •     •  1  ,  n  593a- 

shire  tonem,  in  Ulovernensi  provmcia  jam  prsadas  agentem.    uonvene-  jjen  jjunt 

runt  itaque  ad  certamen  in  loco  qui  Dierhurste    dicitur    dicti  vi.  p.  756  c. 

reges,  ubi  Eadinundus    in   occidentali  parte  Sabrinae    flumiuis  Elor.  Wig. 

cum  suis  et  Cnuto  in  orientali  parte  cum  suis  constituti,   sese  P*        A* 

viriliter  praeparaverunt  ad  pugnam ;    et   cum    acies   bine   inde  Hen.  Hunt. 

disposita?  erant  ad  concurrendum,  iniquus  dux  Eadricus,2  mag-  vl#  P# ' 5   C- 

natibus    convocatis,    in  banc    vocem    prorupit,  dicens,  "  0  in- 

"  sensati  nobiles  et  armis  potentes,  cur  totiens  in  bello  mori- 

"  mur  pro  regibus   nostris,  cum   ipsi,  nobis   morientibus,  nee 

"  regnum  obtineant,  nee  avaritiae   suae  finem  imponant;   pug- 

"  nent,    consulo,   pugnent   singulariter,    qui    singulariter  reg- 

"  nare  contendunt;  quae  est  ista  regnandi  libido,  quod  Anglia 

"  modo  duobus  non  sumcit,  quae  olim  octo  regibus  satis  fuit? 

"  Itaque    vel    soli  componant,  vel   soli  pro  regno  decertent." 

Single         Placuit  autem  haec   sententia   omnibus,  et,  ad  reges  procerum 

combat  of    delatum  arbitrium,  ipsi  consentiendo  approbabant.     Est  autem  Aelred  of 

,™        insula  in  ipsius  fluminis  medio  sita,  qua?  denei^e  appellatur,  Kievaulx, 
and  Cnut         ,  l  1      ,     '    t     .  ,  /  .     De  genea- 

in  the  isle    ac^  crLiam  reges   trans vecti   splendidissirnis   profceguntur  armis,  i0<Tiareguni 

of  Olney.     ubi,  utroque  spectante  populo,  certamen  ineunt  singulare.     At  Anglorum, 
ubi  hastarum   robur    tarn   virtute   impingentium  regum,  quam  coh  364 
fortissimorum  objectu  clipeorum  deperit,  eductis  ensibus    sese  l  i'"Ts" 
cominus  ferientes,  acriterque  ac  diu  cum  gladiis  rem  agentes, 
virtus  Eadniundum,  Cnutonem  fortuna  protexit.     Circa   capita 
galeata   enses    tinniunt,    quorum    collisione    scintillas   prorum- 
punt;  ubi  vero  illud  robustissimum  pectus  Eadmundi  ex  ipso 
bellandi  motu  ira  succenditur,  et  sanguine  incalescente   factus 
robustior,  dextram   elevat,  ensem   vibrat,  et  tanta  vebementia 

p.  161.         in  caput  obstantis  ictus  ingeminat,  ut  fulminare   potius   quam 


1  This  heading  is  from  W.  In  A. 
the  last  heading  but  one  is  care- 
lessly repeated.  At  the  foot  of  the 
page  is  a  picture  of  the  single  com- 
bat of  Edmund  and  Cnut,  with  the 
"Angli"  and  "Daci"  looking  on 
from  towers  on  either  side. 

"  The  putting  this  advice  into  the 
mouth    of  Eadric  comes  from   the 


A.-S.  Chron.  p.  425.  Hunt,  has 
"  dixerunt  inter  se  proceres."  Ael- 
red gives  it  to  "  quidam  cseteris 
"  major  natu."  The  compiler  of 
"  La  estoire  de  Seint  Aedward  le 
"  rei "  has  only  "  cum  pluot  a  tuz," 
p.  32.  The  speech  here  given 
by  Huntingdon  is  enlarged  from 
Aelred. 


CHRONICA   MAJORA,  499 

Aelred,        percutere  videretur.     Sentiens  ergo  Cnuto   sibi  vires  deficere,  A.D.  1016. 

col.  364.      seque    tales    impetus    sustiuere    non    posse,    cogitat    de    pace  Single 

iuveneni  convenire  :  sed,  ut  erat  astutus,  timens  ne,  si  defectus  conibat  ot 

.     .  .    .  .  ,  n.      '     ,    ,  Edmund 

sui  juveni   mnotesceret,  pacis  verbuni  non  auuiret,  totumque  au(j  Qnut 

intra  se  suum    recolligens   spiritum,  mirabili  virtute  irruit  in 

Eadmunduni,  et  mox   se  paululuni  subtrabens,  rogat  juveneni 

sustiuere    modicum    et   sibi    praastare   auditum.     Ille,   ut   erat 

suavis  animi,  demisso   in  terra    clipeo,    ad  verba  Cnutonis  in- 

tendit.      "  Hactenus,"    inquit,    "regni    tui    cupidus,    virorum 

"  fortissime,  quem  non   solum  regno  Anglorum,  sed  universo 

"  orbi    judico    prasferendum,    nunc    cupidior    tui    sum    quam 

"  regni;    mihi  Dacia   servit,  mihi  ISTorwegia   succumbit,  nrihi 

"  rex    Suanorum    manus    dedit;    quocirca    licet   me    victorem 

"  ubique  futurum  fortuna  promiserit,  ita  tamen  tua  me  mira- 

"  bilis    probitas   illexit    ad   gratiam,    ut    supra  modum   te    et 

' '  amicum   cupiam    et   regnorum  consortem  exoptern ;   utinam 

"  et  tu   mei   cupidus    sis,  ut   ego    tecum   in  Anglia,  et  tu  in 

"  Dacia   mecum    regnes."     Quid   plura?     Annuit  clementissi<- 

mus    rex   Eadmundus,    et   cedit   verbis,  qui   flecti   non    potuit 

armis.     Depositis   igitur   bine   inde   armis   splendidissimis,    in 

oscula   ruunt,  utroque  exercitu   exultante;    deinde    in   signum 

pacis  vestes  mutantes  et  arma,  fit 1  Eadmundus  Cnuto  et  Cnuto 

Flor.  Wig.2  Eadmundus.     Dividitur  itaque  inter  duos  regnum ;  sed  tamen  Division 

p.  593  a.      corona  Eadmundo   remansit    cum    Est-Sexia  et   Est-Anglia   et  0:f  tne 

civitate  Londoniarum   et  terra  tota  ad  australem  plagam  Tba- ,  m^  om 

mensis  fluminis,  Cnutone  aquilonales  partes  Anglias  obtinente.  Edmund 

Stetit 3  autem  pax  firmissirna  inter  eos  usque  ad   diem  mortis  and  Cnut. 

Id.Append.  magnifici  regis  Eadmundi.     Habuit  quoque  rex  Eadmundus  ex  Edmund's 

p.  642  b.      tixore  Aldgiva,4  femina  genere  praaclara,  duos  filios,  Eadwardum  wife  auc* 

et  Edmundum,  de  quibus  inferius  suo  loco  dicetur.  c  l     eD' 

De  morte  dolenda  regis  Eadmundi. 

Igitur 5  rex  Anglorum  Eadmundus  cognomento  Ferreum-latus,  Death  of 
dum  justis  in  regno  mansuetus  et  pius  ac  terribilis  appareret  Edmund 
injustis,  invidit  ejus  prosperitati  proditor  et  iniquus  dux  Mercio-    ronsi  e' 


1  fit  .  .  .  Eadmundus']  Introduced 
by  the  compiler. 

2  On  the  blank  in  the  MSS.  of 
Florence,  which  probably  contained 
this  passage,  see  the  note  in  Thorpe's 
edition  (Eng.  Hist.  Soc),  i.  p.  1783. 

3  Stetit  .  .  Eadmundi]  Introduced 
by  the  compiler. 


4  Her  name  is  not  mentioned  by 
Florence  in  this  place,  where  she  is 
called  "  quondam  nobilis  prosapia? 
"  femina;"  but  it  is  given  before, 
p.  590  A. 

5  The  first  sentence  of  this  para- 
graph is  due  to  the  compiler. 

I  I  2 


500  MATTH^I   PARISIENSIS 

A.D.  1016.  rum  Eadricus,  et  qualiter  regem  perderet  immutabiliter  cogi- 

tavit.    Tandem  rege  apud  Oxoniam  pernoctante,  dum  ad  domum  Hen.  Hunt, 
secretiorem  ad  exquisita  naturas  diverteret,  filius  dicti  Eadrici  *".p.756D. 
patris  instinctu  in  fovea  delitescens  secretaria,  in  nocte  Sancti 
Andreas1  Apostoli,  eundem  regem  cultello  bis  acuto  inter  celanda 
percussit,  et,  eo  letaliter  vulnerato,  inter  viscera  fugiens   fer- 

His  burial    rum   reliquit.      Sepultus    est    autem    apud    Glastoniam    juxta  Id.  p.  756 e. 

at  Glaston-  avum    suum    Eadgarum,    regem   pacificum,    planxitque 2    eum 

bury,  universa  Anglia  nimis,  quia   ipso   duce   sperabat  se   posse   ab 

oppressione  Danica  respirare. 

Be  coronatione  regis  Gnutonis  et  morte  Eadrici. 

Cnut  sole        Anno  Domini  mxvii.     Defuncto   Anglorum   rege   Eadmundo,  Malmes- 
kmg.  Cnuto  rex  totum  Angliaa    regnum  invadens  viginti  annis  reg-  ^ur-  Gesta 

navit;  qui,  primis  regni  diebus,  Angliam   in  quatuor  dividens  ••  ?„,  ' 
portiones,  West-Saxoniam  sibi,  Merciam  Eorico,  Angliam  Orien-  p.  304' 
talem   Turkillo,  Irino  ISTorthanhumbriam   delegavit.     Audiens  3  (Not  in 
autem  dux  Eadricus  sese  a  ducatu  Merciorum  spoliatum,  quern  Malmesb.) 
multis  tenuerat  annis,  et  regem  super  hoc  aspere  nimis  incre- 
pans,  improperabat  ei  beneficia  a  se  sibi  collata  non  pauca,  inter  Mabnesb. 
quaa  duo  protulit,  unde  ipsum  ad  iram  commovit,  dicens,  "Ead-  u-  181»  P- 
"  mundum,"  inquit,  "pro  te  primum  deserui,  et  post  ilium  ob 
"  tui  fidelitatem  exstinxi."4    Quo  dicto,  Cnutonis  facies  immu- 
tata  rubore   furor  em   expressit,  et   continuo  prolata  sententia 
dixit,  "  Merito  et  tu  morieris,  cum  sis  lassse  majestatis  reus  in 
"  Deum  et  in  me,  qui  proprium    dominum   et  mihi   occideris 
"  fcederatum;  sanguis  tuus  super  tuum  caput,  eo  quod  misisti  2Sam.i.  16. 
Deatb  of     "  manum  in  christum  Domini;"  et  mox,  ne  tumultus  iieret  in5 
populo,  ibidem  faucibus  suffocatus  et  in  Tbamense  flumen  per 
fenestram  praacipitatus  proditionis  suas  subire  meruit  talionem. 
De  morte  quoque  hujus  proditoris  Eadrici  alii  aliter  scribentes 
dixerunt,  quod  dolo  ejus  interfecto  Eadmundo,  ipse  ad  Cnuto- 
nem  veniens  salutavit   eum,  dicens,  "Ave,  rex  solus."     Cum- Hen. Hunt, 
que  ad  interrogationem  regis,  quare   sic   eum  salutasset,   rem  vi.  p.  756e. 


Eadric. 


1  The  date  is  from  Florence. 

2  Tbe  last  sentence  is  due  to  the 
compiler. 

3  Audiens  .  .  .  increpans]  Intro- 
duced by  tbe  compiler,  to  give  a 
reason  for  Eadric's  speech.  Malmes- 
bury  especially  says  "nescio  qua 
"  simultate  orta."  It  probably 
arises  from    the    compiler    having 


Eorico  for  Eadrico  immediately 
above,  and  supposing  that  this  was 
a  different  person,  -whom  Cnut  had 
placed  in  Mercia  in  the  room  of 
Eadric. 

4  O.  W.   add  "  et  tu  me  modo  a 
"  ducatu  Merciorum  spoliasti." 

5  in  populo~\  Added  by  the  com- 
piler from  S.  Matth.  xxvi.  5. 


CHRONICA  MAJOEA. 


501 


Hen.  Hunt,  gestam  de  niorte  Eadmundi  Cnutoni   denudasset,  respondit   ei  A.D.  1017. 

ti. p. 756 e.  dicens,  "Ego  te  bodie  ob  tanti  obsequii  meritum  cunctis  Death  of 
"  regni  proceribus  reddaru  celsiorem."  Jussit  ergo  eum  ex-  Eadric. 
capitari,  et  caput  in  stipite  fixum  super  turrem  Londouiarum 
avibus x  exponi ;  sed  sive  sic,  sive  aliter,  vitam  finierit  proditor 
Eadricus,  non  multum  ad  rem  pertinet,  quia  boc  liquide 
constat,  quod  ille,  qui  multos  circumvenerat,  tandem  est  justo 
judicio  circumventus. 


(Not  in 
Hunt,) 


Quod  rex  Gnuto  Anglm  nobiles  exulcmdo  prosarijpsit. 

Et  bis  ita  gesiis,  statuit  Cnuto  immutabiliter  in  ammo  suo,  Banish- 
omne  genus   regium  gentis  Anglorum   perdere  vel  exilio  per-  I?eilt  of 
enni  eliminare,  unde  ab   Eadwino,  fratre2  regis  Eadmundi  ex  famiiy^f 
matre,    initium    sumens,    lictori    cuidam,    nomine   Etbelwardo,  England, 
ilium  tradidit    ad    necandum;    sed   vir    ille,  juvenem  diligens,  Eadwig 
in    quadam    abbatia    ilium    abscondit,   et   ad   tempus   a  mortis  ^£  ,  y 
Flor.  Wig.  periculo  liberavit.     Filios  quoque  regis  Eadmundi,  Eadwinum  3  weard. 


p.  594  a. 


Malmes- 
bur.  Gesta 
Regum, 
ii.  180, 
p.  304. 


et  Eadwardum,  ad   regem    Suanorum    perimendos   destinavit;  Account  of 
sed,  licet   ei    confcederatus    fuisset,    precibus  Cnutonis    adqui-  tne  sons  °? 
escere  recusavit.      Nam   pueros    ad  Salomonem,4  Hungarorum  t_0^jj 
regem,  nutriendos  et  vitas  reservandos  transmisit,  ubi  aliquandiu 
bonorifice    conversati,   Eadwardus    accepit  in   uxorem   reginaa 
sororem,   nomine    Agatbam,    ex    qua   processu   temporis    duos 
filios  Eadmundum 5  et  Eadgarum  generavit ;  genuit  insuper  ex 
ea    duas    filias,  Margaretam    scilicet   et  Cristinam,  de   quibus 
in  sequentibus  suo  loco  dicetur.     Filii  quoque  Etbelredi  regis,  Alfred  and 
quos  ex  Emma  regina  genuerat,  Elfredus  et  Eadwardus,  audi-  .    • 

entes  regis  Cnutonis    saavitiam,  tutas   latebras    in  Normannia  hiding  in 
petierunt,6  ut  sic  saltern  mortis  periculum  evitarent.7  Normandy. 


1  avibus  exponi']  Added  by  the 
compiler,  as  also  the  rest  of  the 
chapter. 

2  fratre  ....  matre]  Prom 
Malmesb.  Gest.  Reg.  ii.  180,  p.  303. 
The  mention  of  JEthelweard  is  from 
Florence,  p.  593  d.  The  mention 
of  the  abbey  where  Eadwig  was 
concealed  is  apparently  derived  from 
Malmesbury,  u.  s.,  who  says  that 
after  long  wanderings  he  returned 
to  England  and  was  buried  at  Tavis- 
tock. 

3  Eadwinum]  Sic,  erroneously,  for 
Eadmundum  -.   the  error   is   due   to 


Malmesbury,  Gesta  Regum,  ii.  1 80, 
p.  303. 

4  Salomonem]  So  also  Florence, 
for  Stephanum. 

5  This  introduction  of  a  brother 
of  Eadgar  iEtheling  probably  arises 
from  the  error  noticed  in  note  3,  by 
which  Eadmund  is  altered  into 
Eadwin. 

6  petierunt]  So  Par.  in  the  mar- 
gin ;  fecerunt,  A.,  as  O.  "W. 

"  ut  .  .  .  evitarent]  cum  avunculo 
suo  duce  Ricardo,  0.  W.  The  pas- 
sage is  an  introduction  of  the  com- 
piler. 


of  Cnut 
and  Emma. 


502  MATTH^I   PAKISIENSIS 

A.D.  1017.      Alios  vero,  quoscunque  de  regio  semine  generatos   audivit, 

Cnut's         idem  Cnuto  in  exilium  mittens,  regnum  Anglife  filiis  suis  jnre 

sons,  haereditario   reservare   curavit.      Habuit x   namque   ex    Elgy va  Flor.  Wig. 

wegen       reo.jna  glia  Elfglmi  comitis   filia   duos  filios,  Suanum  videlicet  PP-  5$7  e., 
and  Ha-  °  ...  598  a 

rold.  et  Haroldum,  licet  fama  referat  Cnutonem  ipsos  mimme  gene- 

rasse. 

Bishops  of       Eodem  anno,  defuncto2   Wlstano  Wigorniensi  pontifice,  Leof-  Id.  MS.  A. 

Worcester.  B[US}  abbas  Thorneiensis,  episcopatum  suscepit.  P-  593  • 

Quod  rex  Gnuto  Emmam  aceepit  uxorem. 

Marriage         Anno  Domini  mxviii.    Defuncta3  uxore  Cnutonis  regis  Elgy  va, 
p.  162.         idem  rex  misit  in  Normanniam   ad    dncem  Ricardum,  propter 

Emmam  sororem  ejus,  regis  scilicet  Ethelredi   relictam ;    quas  Flor.  Wig. 

mense  Julio  in  Angliam  veniens  Cnutoni  regi    lege  conjugali  P*  °94  B- 

The  Danes  copulata  est ;  cujus  consilio 4  rex  Cnuto  usus  classem  Danicam 

paid,  and     ^  niyites  stipendiarios  remisit  ad  natale    solum,  datis  eisdem  Id.  p.  594  c. 

tneir  fleet  t 

sent  back     cx  ^°^  -^g^9,  octoginta  duobus  milibus  libris  argenti. 

Quod  rex  Gnuto  in  Daeiam  hyemavit. 

Cnut  in  Anno   Domini  mxix.     Rex  Anglorum  et  Danorum  Cnuto,  in  Id. 

Denmark.    Daoiam    transiens,    ibidem    hyemavit.      Eodem    anno   defuncto  Id.  MS.  A. 
Selse°vS  °    Ealmaro,  Seleseiensi   episcopo,  Ethelricus  successit.  P-  5948- 

De  Eadmundo  jocose  in  eipisco'pum  promoto. 

Return  of        Anno  Domini  mxx.     Rex  Anglorum  et  Danorum  Cnuto,  dis-  Id.  p.  594  d. 

Cnut.  positis 5  in  Dacia  rebus  necessariis,  in  Paschali  solemnitate  in 

iEthel-  Angliam   rediit,  et  apud  Cirencestriam 6  [concilio]  congregato, 

weard  out-  Ethelwardum    ducem   ibidem  exlegavit;   eodem   anno  defuncto 

iEthelnoth  I^^o0'    Cantuariensi    archiepiscopo,    Etbelnothus     successit. 

abp.  of  Eodem  anno,  postquam  sedes  Dunelmensis7  tribus   annis   post  Id.  p.  595  a. 

Canter- 

bury. 


1  Habuit  .  .  generasse]  A  similar 
passage  is  in  W.  under  the  next 
year. 

2  defuncto  .  .  .  pontifice]  An 
error  introduced  by  the  compiler,  as 
Wulstan  who  held  the  sees  of  Wor- 
cester and  York  together  till  this 
year,  did  not  die  till  1023.  See 
Flor.  Wig.  p.  595  b. 

:i  The  mention  of  iElgifu's  death 
is  peculiar  to  the  compiler. 


4  cujus  consilio']  For  this  O.  W. 
have  "  quae  mediatrix  inter  Cnuto- 
"  nem  et  gentem  Anglorum  existens 
"  dedit  ei  consilium."  This  is  due 
to  the  compiler. 

5  dispositis  .  .  .  ?iecessariis]  In- 
troduced by  the  compiler. 

c  Circencestriam]  Orencestriam, 
A. 

7  Dunelmensis]  Flor.  has  Lindis- 
farnensis. 


CHRONICA  MAJORA. 


503 


Flor.  Wig.  mortem    praesulis    Aldhuni   destituta    fuerat    solatio   pastorali,  A.D.  1020. 

p,  595  a.  facto  tandem  conventu  episcoporum,  ut  de  electione  episcopi  Edmund 
tractarent,  superveuit  religiosus  quidam  presbyter,  nomine  S,  ?p 
Eadmundus,  et  joco  dixit,  "  Quare  me  episcopum  non  eligitis  ?  " 
Cujus  jocum  non  jocose  acceperunt  qui  aderant,  sed  ilium 
communiter  eligentes,  triduano  indicto  jejunio,  voluntatem 
super  hoc  Sancti  Cuthberti  episcopi  requirebant.  Celebrante 
itaque  missam  ad  caput  sancti  presbytero,  in  medio  canone 
quasi  de  ipsius  patris  sepulchro  vox  audita  est,  qua?  tribus 
vicibus  Eadmundum  episcopum  nominavit. 


MS.  apud 
Leland 
Coll.  iii.  p. 
73  (i.e.  iv. 
p.  72,  ed. 
1770.) 

Histor. 
Eliensis,  ii. 
28,  p.  506 
(Gale),  ii. 
86,  p.  204 
(Stewart). 

MS.  ap 
Leland. 


Malmesb. 
Gesta  Reg. 
ii.  181, 
p.  306. 


Hex  Anglorum  Cnuto  constructo  ccenobio  Sancti  Eadmundi 
constituit  in  eo  conventum  monachorum. 

Eodem  anno  rex  Anglorum  et  Danorum  Cnuto,  constructo 
regali  monasterio  cum  competentibus  officinis  in  loco  qui 
Badericheswrtke  nuncupatur,  ubi  beatissimus  rex  et  martyr 
Eadmundus,  incorrupto  corpore,  diem  beatae  resurrectionis  ex- 
pectat,  consilio  l  Emms  reginaa  et  episcoporum  simul  et  baromun 
Anglia?,  monacbos  in  eo  constituit,  pramciens  eis  abbatem, 
nomine  Widonem,2  virum  bumilem,  modestum,  mansuetum,  et 
pium.  Presbyteros  autem,  qui  ibidem  inordinate  vixerant, 
aut  in  eodem  loco  ad  culmen  religionis  provexit,  aut  rebus 
aliis  illis  collatis,  ex  quibus  soli  to  abundantius  victum3  baberent 
et  vestitum,  in  alia  loca  migrare  fecit.  Ccenobium  quoque 
beati  regis  et  martyris  Eadmundi  tot  prasdiis  et  bonis  aliis 
ampliavit,  ut  omnibus  fere  Angliee  monasteriis  in  rebus  tem- 
poralibus  merito  prasferatur.  Hoc  etiam  anno,  loca  omnia  in 
quibus  pugnaverat,  et  praecipue  Essedunam,4  ecclesiis  insig- 
nivit,  ministros  in  eis  constituens,  qui  pro  ibidem  occisorum 
salute  officia  celebrarent5  divina. 


The  mon- 
astery of 
S.Ed- 
munds- 
bury 

founded  by 
Cnut. 

Guy,  the 
first  abbat. 


Various 
churches 
founded  by 
Cnut. 


De  vindications  necis  Sancti  Elfegi. 

Id.  p.  305.       Anno   Domini   msxi.      Eex   Cnuto   Turkillum    et    Hyriciurn,  Turkil  _ 
Danos  nobiles,  ab  Anglia  captatis  occasionibus  exlegavit.     Qui  ?    -T11? 
Daciam,  natale  solum,  petentes,  statim  ut  litus  Dacias  attigerunt,  ^y  Qnut 
Turkillus,  qui  incentor  necis  beati  Elfegi  fuerat,  oppressus  est  a 

Flor.  "Wig.  ducibus  regionis.    Eodem  anno  defuncto  Arlgaro  Helmbamensi c  Bishops  of 

p.  595  b.      episcopo,  Alwinus  successit. 


Elmham. 


1  consilio.       Anglice~]    introduced 
from  Diceto,  col.  467. 

3  Widonem']  Uvium,  Hist.  Elien. 
i.e.  Wium,  another  latinized  form  of 

Guy. 


3  victum  .  .  .  vestitum]  viverent, 
O.  W. 

4  et  .  .  Essedunam]  om.  O.  W. 

5  celebrarent]  celebrare,  A. 

fi  Helmhamensi]  Orientaliiun  An- 
glorum, Flor. 


504 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  1022. 

The  laws 
of  Edward 
the  Elder 
confirmed 
and  trans- 
lated into 
Latin. 
Dukes  of 
Normandy. 


Quod  leges  regis  Eachvardi  tenendce  constituuntur. 

Anno  Domini  mxxii.     Angli  et  Dani  in  colloquio  apud  Oxo- Flor.  Wig. 

niam   celebrato,    de    legibus   regis   Eadwardi  primi 1  tenendis  a.  1018, 

Concordes    effecti   sunt.      Unde    eisdem   legibus,    iubente    rege  ]?'    ! . c" 

_     .  .  o   .     (Not  in 

Cnutone,    ab   Angbca    lingua   in   Latrnam    translatis,  tam '  in  ^Iot.) 

Dacia  quam  in  Anglia,  propter  earum  aaquitatem  a  rege  pras- 

fato     observari    jubentur.      Quo    utique    anno,    Eicardus    dux  id.  p.  595  c. 

NTormannorum,    qui   dicebatur    secundas,  obiit.     Cui   successit 

Eicardus  filius  ejus,  qui  tertius  vocabatur,  anno  uno. 


Pope  John 
XIX. 

Transla- 
tion of 
S.  JElf- 
heah. 

Cnut's  en- 
deavours 
to  con- 
ciliate the 
English. 
Robert  I. 
duke  of 
Nor- 
mandy. 


The 

Swedes 

subdued 

by  Cnut. 

Prowess 

earl  God 

wine. 


Quod  corpus  beati  Elfegi  ad  Doroberniam  transfertur. 

Anno  Domini  mxxiii.     Johannes    sedit   in  cathedra  Eomana,  Vit.  Pontif. 
annis   novem  et  totidem  mensibus.     Eodem   anno   rex  Anglo-  Malmesb. 
rum    et    Danorum    Cnuto    corpus    beati    Elfegi    arcbiepiscopi,  Gest.  Keg. 
Londoniis   apud    Sanctum  Paulum    tumulatum,  propriis  mani-  11#  zzz* 
bus  inde  levavit,  et  ad  ecclesiam  Cantuariensem  transferri,  et 
ibidem  illud  debita  fecit  veneratione  sepeliri.    Ita  etiam  omnia, 
quas   ipse  vel   antecessores    sui  deliquerant,  corrigere    satage- 
bat,  ut  prioris  injustitias    ncevum  tam  apud  Deum  quam  apud 
homines  abstergere   curaret.     Anglos 3  quoque  omnes,  hortatu  Of.  Id.  p. 
Emniaa   reginas,    sibi   reconciliare    studens,  multa   eis    donaria  305. 
contulit,    ct   insuper   bonas    leges,  omnibus    et   placentes,  pro- 
misit.     Eodem  anno  Eobertus  ducatum  Normannias  suscepit.     Flor.  Wig. 

p.  595  c. 

De  prdbitate  gentis  Anglorum. 

Anno  Domini  mxxiv.     Eex  fortunatus  Cnuto,  exercitum  An-  Malmesb. 

glorum    et   Danorum    in    Suanos    ducens,    in   primo    conflictu  Gesta 

multos  suorum    amisit.     Sed    cum    die    crastina    cum  hostibus  Regum>  «• 

„c  conorredi    denuo    debuissent,     comes    Anglorum    Godwinus    et  T,   '  **! 
oi         °  _  .  '  °  Hen.  Hunt. 

.    Anglicanas  militias  princeps,  rege4  nescio,  de  nocte  hostes  non  Yj  0757^' 

prsemeditatos  cum  solis  Anglorum  cuneis5  audacter  invasit, 
in  fugam  improvidos-  convertit,  et  ex  eis  innumera  multitudine 
perempta,  reges  gentis  illius  Ulfum  et  Eiglafum  ad  deditionem  Malmesb. 

G.  E.  p. 

~  307. 


1  Eadwardi  primi']  An  alteration 
by  the  compiler  from  Eadgari,  pro- 
bably due  to  Malmesbury,  G.  R.  ii. 
183,  p.  313.  See  Hardy's  note  l. 
The  next  sentence,  though  partially 
due  to  Malmesbury,  is  the  com- 
piler's. 


"  tam  .  .  .  Anglia']  Not  in  W., 
though  it  is  in  O. 

3  Anglos  .  .  .  promisit]  This  is 
considerably  altered  from  Malmes- 
bury. 

4  rege]  regio,  A. 

5  cuneis]  cunctis,  A. 


CHRONICA  MAJOEA, 


505 


Hen.  Hunt,  pacis  adduxit.    Rex  vero,  cum  summo  mane  Anglos  aufugisse,  A.D.  1024. 

yi.p.  757  b.  vei  a(j   hostes   perfide    transisse    putarefc,  dum    acies  Dane-rum  Consequent 
ordinatas  in  hostes  dirigere   affectaret,  non  invenit  in  castris  ,.    SJ*  ,.  , 
nisi    sanguinem    et    cadavera    occisorum.      Quam    ob    causani  DV  cnut. 
deinceps  Anglos  summo   honore  habens,  cum  lasta  victoria  ad 

Flor.  Wig.  Angliam  navigavit.     Eodem  anno,  mortuo  Wlstano,  Eboracensi  JElfric 

p.  595  b.      [archilepiscopo,  Alfricus   successit.  archbishop 

of  York. 


De  largitate  regis  Gnutonis. 

Id.  p.  595  c.      Amio  [Domini]  mxxv.     Conradus  Eomanum  adeptus  imperium 

annis   quindecim    imperavit.      Eodem 1    anno    Eadmundus    vir 

religiosus,  de    quo    supra    diximus,  Dunelmensis    sive   Lindis- 

Malmes-      farnensis     est   pontifex     consecratus.      Per   idem    tempus   rex 

bur.  Gesta   Qnut0  Yetus   monasterium  Wintoniensis   civitatis  tanta  muni- 

ii  181  '       ficentia  decoravit,  ut   aurum    et   argentum   splendorque   gem- 

p.  307.         marum    animos   intuentium   terreat    advenarum.      Hoc   autem 

fecit  rex  hortatu  Emma?   reginse,  quas   in  talibus   thesaurorum 

dilapidatrix  erat  sua  prodiga  largitate. 


Conrad  II. 
Edmund 
bishop  of 
Durham. 
Gifts  of 
Cnut  to 
Win- 
chester by 
Emma's 
advice. 


Item  de  munificentia  ejusdem. 

Id.  ii.  184,       Anno  Domini   mxxyt.      Rex    Cnuto    Anglorum   et    Danorum  Visit  and 
pp.313,       magnificus    super  tumbam  Eadmundi   in  ecclesia  Glastoniensi,  °ffering  of 

ubi 2  idem  rex  quiescit,  facta  pro  anima  ejus  oratione,  pallium  Edmund's 
(Not  in        obtulit  variis  coloribus  et  pavonum  figuris  contextum.      Hoc3  tomb  at 
Malmesb.)    autem   fecisse   creditur,  ne    in  mortem  ejus,  cui   in  certamine  Glaston- 

singulari  confeederatus  fuerat,  consensisse  videretur.  bury. 

Quod  rex  Cnuto  Norenses  in  sui  favorem  illexit. 

Elor.  Wig.      Anno  Domini  mxxvii.     Cum  regi  Cnutoni  fuisset  intimatum,  Attempt 
p.  595  c.      quod   Norwegenses   regem    suum    Olafum   propter    ejus    sim-  °*  Cnut  on 
plicitatem  nimis  vilipenderent,  magnam  auri  et  argenti  copiam     orway- 
magnatibus    regionis   illius    transmisit,  rogans    omnes  propen- 
sius,  ut  abjecto  Olafo  ipsum   susciperent  in  regem.     Qui  cum 
dona,    qua?    eis     transmiserat,    avidis     manibus    suscepissent, 
renunciaverunt   ei,    ut    omni    ambiguitate     remota    veniret   ad 
eos,  quia  ad  ilium  suscipiendum  omnes  inveniret  paratos. 


1  Eodem  .  .  consecratus]   Not  in 
O.  W. 

2  ubi  .  .  oratione]  Not  in  W. 


3  Hoc  .  .  videretur     Not   in    W. 
It  is  introduced  by  the  compiler. 


506 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  1028. 


Quod  Anglorum  vex  Cnuto  Norwegiam  sibi  suljugavit. 


Cnut  ex-  Anno  Domini   mxxviii.     Eex   Anglorum    et  Danorum   Cnuto  Flor.  Wig. 

pels  o.  Olaf  cnm   navibus    quinquaginta    ad  Norwegiam    devectus,   regem  P*  595  D- 
Olafum  a  regno  expulit,  et  illud  sibi,  magnatibus1  annnentibus, 


■way. 

Marianus 
Scotus. 


subjugavit. 

Eodem  anno  natus  est  Marianus  Scotus,2  qui  tandem  adultus  Id. 
et  liberalibus    studiis    imbutus,    studio    suo    et    labore    croni- 
corum   digessit    librum,    ab    imperatore    Octoviauo    usque    ad  ™-  .  • 
annum  Dominica}   incarnationis   mcxxxi.     Hie  inter  omnes  his-  Flor.) 
toriographos  regum  Anglian  gesta  prolixius   scribens,  servatis 
annis    Dominicis,    usque    ad    Henricum    seniorem,    Anglorum 
regem,  perduxit. 


Re?i  Cnuto  Haconem  ah  Anglia  exulavit. 

Anno  Domini   mxxix.     Rex  Anglorum   et  Danorum   et  Nor-  id. 
wegensium    Cnuto    ad    Angliam    rediens,    Haconem,    Danicum 
comitem,    quasi   legationis   causa3   in   exilium   misit.     Habuit 
enim  in  uxorem   Cunnildam   matronam   nobilem,    sororis   sua? 
et  Wirrigerni  Wundorum  regis  filiam,  unde  metuebat   ab   illo 

daughter  of  yel  a  vita  privari  vel  a  regno  expelli. 

Wyrtgeorn, 

king  of  the 

Wends.  j)e  nativitate  ducis  Normannice  Willelmi. 


Hakon 
exiled  hy 
Cnut. 
Gunhild, 
niece  of 
Cnut, 


Pilgrimage 
of  Robert 
of  Nor- 
mandy. 


Birth  of 
William  of 
Normandy. 


Anno   Domini  mxxx.      Eobertus,    Eicardi    secundi   Norman-  Malmes- 
norum    ducis    [Alius]    alter,    frater    Eicardi    tertii,    postquam  bur.  Gesta 
annis   septem   Normanniaa   ducatum   potenter   rexerat,  Jeroso-  R.egum, 
limam    gratia   peregrinationis  devote   petivit.     Eeliquit  autem     'g91  ' 
filium  septennem  ex  concubina  susceptum,  cujus  speciositatem 
in  cborea  saltantis   casu  conspiciens,  nocte  ilia  carnaliter  earn 
cognovit.      Quam    deinceps    unice    diligens,    uxoris    loco    earn 
aliquandiu  adamavit.     Puer   siquidem  ex  ea  natus  "Willelmus4 
est  appellatus.     Cujus  magnitudinem  futuram  matris  somnium 
portendebat,  dum   intestina    super   per    totarn  Normanniam   et 
Angliam  dilatari  viderat   et   extendi.     Ipso   quoque  moment o 
quo,  partu   laxato,  ad  vitam  puer    effusus   est,  terram   attigit, 
et    ambas   manus    junco,    quo   pavimentum   domus   tegebatur, 
implevit.      Ostenso     igitur     obstetricibus    somnio    sujoradicto, 


1  magnatibus  innuentibus\  Added 
by  the  compiler. 

"-  Florence  mentions  the  birth  of 
Marianus,  but  the  account  of  his 
chronicle  is  original. 


3  quasi  .  .  causa-]  Not  in  W. 
''  O.  W.  add  "  Nothus,  eo  quod 
de  matrimonio  non  fuit  genera- 
tus." 


CHRONICA  MAJORA. 


507 


Malmesb.     lfeto    plausu    omnes    regern    futurum    puerura    conclainabant.  A.D.  1030. 
Gesta  Reg.  Dus    igitur    Bobertus,    Jerosoliinain    profecturus,    apud    Fis- William 

"„ni  '        cannum   proceres    ad    colloquium   vocavit,    ibique  Willelniuin,  declared 
p.  391.  ,  *  p-  .  I     .  .  heir  of 

filium  suum,  ba?redem   sibi   constituens,  fecit   omnes  ei  fideli-  wormandv 
tatem  jurare.     Comes  Gilebertus    tutor   pueri   constituitur,  et  by  Robert. 
tutela  tut  oris  Henrico,  regi  Francorum,  eo  :  pacto  conceditur, 
lit    si   pater   termino    preefixo  non   redierit,  "Willelmo  ducatus 
Flor,  Wig.  ]Srormannia3   libera   dispositio   concedatur.      Eodem   anno    Ha-  Death  of 
p.  595  e.     cu]lj  Comes  supradictus,  in  mare  periit,  vel,2  ut  alii  dicunt,  in  Haco. 
Orcadum  insula  est  occisus. 

Eodem  anno  Sanctus  Olavus,  rex,3  doctor,  praBdicator,  Murder  of 
et    apostolus    Norichorum    in  Norwegia,  Haroldi   regis  the  Nor-7 
Norichoruin    films,    in   Norwegia  injuste    periniitur,    a  wegians. 
Norichis    percussus   nirnis    truculenter    quadarn    securi, 
quia  gens  ilia  non  gladiis  sed  securibus  utitur.     Inclig- 
nabatur    enim    gens    ilia   pagana   et  cruentissima  quod 
patrias  leges  et    superstitios    idem    sanctus  rex  Olavus 
prredicando,    docendo,    evangelizando,    statuendo    eva- 
cuaret. 


Id. 


(Not  in 
Flor.) 


Flor.  Wig. 
p.  595  e. 


Quod  mortuo  duce  Roberto,  Willelmus  filius  ejus  suecessit. 

Anno  Domini  mxxxi.       Eoberto 4  Normannorum   duce    pere-  Death  of 
grinatione    Jerosolimitana    laudabiliter    completa,    dum    repa-  Robert  I.  of 
triaret,    citra  Alpes    diem    clausit   supremum.     Cui    succedens  Normandy. 
Willelmus  filius  ejus,  in    omnes    adversaries  suos,  qui    ipsum  °?^s1?10n 
in  puerili  aatate  despexerunt,  ita  desa3vit  adultus,  ut  non  solum 
propria    ad    pristinum    reduceret    statum,    verum     etiam    ex 
damnis  alienis  sua  commoda  fieri  procuravit. 

Eodem    anno    rex  Anglorum   et    Danorum    Cnuto   potentis-  Visit  of 
simus,  cum    bonore    maximo  Eomam  profectus,  ingentia  dona  Cnut  to 
Sancto  Petro  Apostolorum  principi,  in  auro  et  argento,  pannis  ^ome- 
sericis,  et   lapidibus  pretiosis  obtulit ;    et  a  Papa  Jobanne,  ut 
scbola  Anglorum  a  tributo  esset  libera,  impetravit.    In 5  eundo 
et    redeundo    largas    pauperibus     elemosinas     erogabat.      Hie 
rnultas  in  itinere  clausuras,  ubi  tnelonea  a  peregrinis  extorque- 


1  eo  .  .  .  concedatur']    Added  by 
the  compiler. 

2  vel .  .  .  occisus]  Not  in  W. 

3  rex   .    .    .   Norwegia]    rex     et 
martyr,  Flor. 

4  Roberto  .  ,  procuravit]  Not  in 


O.  W.  Though  the  substance  of  the 
paragraph  may  be  found  in  Malmes- 
bury  and  Jumieges,  it  is  the  com- 
piler's own. 

5  In  .   .  erogabat]  Not  in  W. 


508 


MATTH^EI   PAMSIENSIS 


A.D.  1031.  bantur,  ingenti  dato  pretio,  delevit.    Ante  sepulcbrum  quoque  Flor.  Wig. 

Apostolorurn  principis  Petri,  Deo  sua3  vitse   morumque   emen-  P-  596  a. 

Letter  of     dationem   devovit,    sicut 1  in    epistola,    quam   a  Roma   rediens 

nu    rom  per  jJ^vjngUm  vrrum  prudentem   et  postea  Cridiacensis  eccle- 

sise  pontificem,   aliosque   legates,  magnatibus   Anglias    [misit], 

evidenter   expressit.      Inter   caetera   denique   Agelnotbo,    Can- 

tuariensi    et   Alfrico    Eboracensi    archiepiscopis,    omnibusque 

episcopis  et  primatibus  Anglia3  nunciavit,  quod  fuit  Romas  in 

magna   solemnitate  Pascbali,   coram  domino  Papa  Jobanne   et 

Conrado  imperatore,  praasentibus  regibus  cunctis  et  principibus 

gentium  a  monte  Gargano   usque    ad    istud  proximum  mare, 

qui    omnes   ilium   bonorifice    susceperunt    et    magnis    donariis 

bonoraverunt.     Inter    quos    quoque   idem    imperator   multa  ei 

contulit,    tarn    in    vasis    aureis    et   argenteis    quam    in    ves- 

tibus    valde    pretiosis.     Conquestus    est    coram   domino   Papa, 

quod  arcbiepiscopi  terrarum  suarum  dum  pro  pallio  obtinendo 

Romam  miserunt,  immensitas  pecuniae  extorquebatur  ab  eis ; 2 

unde  Papa  nimis    confusus,  ne    id   de    caatero  fieret  introdixit. 

Praecepit   etiam   episcopis    supradictis    per   eandem   epistolam, 

ut  antequam   ad  Angliam   rediret,  omnia  debita    ad   ecclesiam 

catbolicam  pertinentia,  elemosina  scilicet   pro  aratris,  decima3 

minutse  de  animalium  nutrimentis,  et  de  bortis  primitia3  semi- 

num,  quod  Anglice  Obiricseat  dicitur,  decimas  garbarum,  cum 

denariis    Sancti    Petri,    quod    Anglice    Romscot    nuncupatur, 

fideliter   redderentur.     Yicecomitibus  prasterea    et   praapositis 

regni  Anglias    districte    mandavit,  ut   nulli   bominum  vim   in- 

ferant,    sed   tarn   nobilibus    quam    servis  recta  judicia  faciant, 

nee  propter   pecuniam    fisco    reponendam   in  aliquo   a  justitia 

devient,  dum    non    babeat  necessitatem   de   peccato  pecuniam 

3re. 


De  dedicatione  ccenooii  Sancti  Eadrmmdi. 


Anno  Domini  mxxxii.     Arcbiepiscopus  Agelnotbus  coenobium  MS.  ap. 
Sancti  Eadmundi  in  Bedcricbeswrtbe3  bonorifice  constructum,  behind,  m. 


Dedication 

of  the 

abbey  of      ^","v"'i  ^^uuvu^  ^v/v*^*™^  ,,****>,     .^^^^       v,-~~.~  ~v,.,~— *,       ^        ^ 

St.  Ed-        1U    veneratione    Dei     genitricis     sanctique     prasiati     xv.     kal.  jv  p  y2  ed. 

mundsbury  Novembris  dedicavit.  1770.) 

by  arch- 

iEthelnoth.  Quod  rex  Cnuto  a  Romance  curia  revertitur. 

Bishops  of      Anno   Domini   mxxxiii.     Defuncto  Leofsio,  Wigorniensi  epi- Flor.  Wig. 
Worcester.  SCOp0)  Britbregus  sedem  episcopalem  suscepit.  P-  597  D- 


1  sicut  .  .  denique']  Not  in  W. 

2  O.  W.  insert  "  nee  possunt  abs- 
que sinionia  pallium  obtinere." 


3  0.  W.  insert  "  a  rege  Cnutone." 


CHRONICA  MAJORA. 


509 


Malmesb.         Eodem    anno,    Cnuto    rex    potontissimus,    a    Roma    rediens,  A.D.  1033. 
Gest.  Reg.   contra     Scotos    rebellantes    liostilem     expeditionem    duxit,    et  Defeat  of 
308     '        Malcolmum   regem,    cum   duobus   aliis   regibus,1   levi  negotio  ~™c°^ 

superavit.  _  _       ^ 

Idem   quoque    rex  Cnuto  abbatiain  Sancti  Benedict!  Monastery 

de    Ulmo    fundavit,    ibidem  que    monaclios    sub   regula of  S;T E,eil~ 

•     -r.         t     •  •   -n  %*       net  Holme 

feancti    Benedicti,    quam    mirince     commendavit,    Deo  founded  by 
militare   constituit.      Idemque    viam    in   marisco    inter  ~;mit; 
Rameslieiam    et   burgum    quod    Kingesdelf   dicitur,    ut  from  Ram- 
periculum   magnorum   stagnorum  vitaretur,  eruderavit.  !?7  *° 
Insuper   gratus   Deo  pro   obtenta  victoria,  mult  a   reli-  Delf. 
giosis  in  libertatibus  et  possessionibus  contulit  donativa 
et   roboravit  duratura ;   pauperibusque  multa    prsecepit 
beneficia  liberaliter  eroo;ari. 


Quod  Benedictus  Papa  crcatur. 

Vit.  Pontif.      Anno  Domini  nrxxxir.     Benedictus  sedit  in  cathedra  Romana,  Pope  Bene- 
Flor.  Wig.  annis    xiv.      Eodem    anno,    defuncto    Eadrico    Dorkecestrensi  diet  IX. 
p.  597  d.      episcopo,  Eadnothus  successit.  Bishops  of 

Dorchester. 

Quod  rex  Cnuto  filios  suos  iw/wm  in  Bacia,  alterum  in 
JSforthwegia  coronavit. 

Id.  p.  597  e.      Anno  Domini  mxxxv.     Rex  Anglorum    et  Danorum    et  Nor- p.  164. 

"vvegensium    Cnuto    Swanum    filium    suum    et    Elgyvas    super  Cnut's  sons 

Nonvegenses    regem     constituit,    atque    filium    suum    Harde-  kings  of 

Id.  p.  598  a.  cnutum,   ex   Emma   Normannica   susceptum,    regem   Danorum  tne  ^or~ 
•    p     •,  "wegians 

coronan  fecit.  and  Danes. 

Be  morte  Gnutonis  regis  Anglorum. 

Plor.  Wig.       Deinde  ?   in   Angliam   rediens,    pridie    idus  Novembris  apud  Death  of 

p.  598  a.      Septoniam  diem   clausit  extremum.     De  quo  non  arbitror  esse  Cant. 

Hen.  Hunt,  tacendum,    quod    cum    eleganter    floreret    in    regnis    potenter  Story  of 

'p>  '  adquisitis,    regalera     catbedram    in    litore    maris    ascendentis  t^  an 

n  °  the  sea. 


1  cum  .  .  .  regibus~\  Introduced 
from  Hen.  Hunt.  vi.  p.  757  d.  Their 
names  were  Melbeathe  and  Jermarc. 

2  Deinde  .  .  rediens~\  Added  by 


the  compiler.  In  W.  it  is  added  to 
the  previous  paragraph  ;  "  et  sic  in 
"  Angliam  est  reversus." 


510 


MATTH^I  PAEISIENSIS 


A.D.  1035. 

Story  of 
Cmit  and 
the  sea. 


His  burial 
at  Win- 
chester. 


statui   fecit,  et  in   ea  residens   comrainando  dixit :    "  Tu  meaa  Hen.  Hunt. 

"  ditionis    es,  et   terra   in    qna  sedeo  mea  est,  nee   est   in   ea  ""•  P-758a. 

"  quisqnam  qui   impune  meo  resistere  imperio   ausus  existat. 

"  Tmpero   nunc  tibi  ne  in  terram    meam    ascendas,  nee  Testes 

"  meas    regales  madefacere   prtesumas."     Sed  mare    de  more 

ascendens,  nee  pra3ceptis  ejus  obtemperans,  pedes  regis  et  crura 

sine  reverentia  madefecit.    Rex  igitur  fere  nimis  tarde  exiliens, 

ait;    "  Sciant  omnes    habitatores  orbis  vanam  esse  et   frivolam 

"  regum  potentiam,  nee  regis  nomine  quempiam  fore  dignum, 

"  preeter  Bum,  cujus  nutu  caslum,  terra,  et  mare,  cum  omnibus 

"  quae  in  eis    sunt,  legibus    obediunt  sempiternis."     Eex  quo- 

que  deinceps   nunquam  coronam  portavit ;    sed  coronam  suam 

super   caput   imaginis  Crucifixi  componeris,  magnum !  regibus 

futuris   praebuit   bumilitatis    exemplum.      Sepultus    est    autem  Elor.  Wig. 

apud  Wintoniam     in    Veteri    monasterio,    more    regio,    cujus  P-  598  A- 

anima  gloria  perfruatur  asterna.  .en"    "f  ' 

°  l  vi.  p.  758  a. 


De  coronatione  Haroldi  filii  Gnutonis. 


Election  of 
Harold  I. 


Banish- 
ment of 
Emma,who 
goes  to 
Baldwin, 
count  of 
Flanders. 


Defuncto    autem    Cnutone     rege    potentissimo,    convenerunt  id. 
apud  Oxoniam  ad  colloquium  proceres  regni,  ut  de  novo  rege 
creando    tractarent   ibidem.     Ubi    consul   Leofricus    et    omnes 
Danorum  principes   cum  Londoniensibus  elegerunt   Haroldum, 
filium   Cnutonis    ex   concubina  Algyva    generatum.     Sed   God- 
■vvinus,  comes   Cantia?,    cum  principibus  West-Saxoniaa   contra- 
dicentes,    maluerunt  Hardecnutum  filium  Cnutonis   et  Emmas  ]y[aimes_ 
reginae,  vel  unum  ex  filiis   regis  Etbelredi   et  ejusdem  Emma?  bin-.  G.  R. 
qui    in  Nbrmannia   morabantur.      Sed   quoniarn    Hardecnutus  u-  188>  P- 
erat  tunc  in  Dacia,  Elfredus   et   Eadwardus,  filii  regis  Etbel- 
redi, absentes  in  ISTorrnannia,  praevaluit  pars  Haroldi,  et  regni 
Angliaa   diademate   insignitus,  Wintoniam  citissime  festinavit,  Elor.  Wig. 
et  gazarum  opumque  tbesauros,  quos  rex  Cnuto  Emmas  reginaa  p-  598  a. 
reliquerat,    tyrannice    rapiens,  eandem   Emmam,  ut   novercam  Hen.  Hunt, 
suam,  ab  Anglia  exulavit.     Quaa  ad  Baldewinum  Elandrensem  V1-P- "58b- 
comitem   divertens,  accepit    ab    eo    castellum   de   Bregges,   ut 
ibidem  moraretur ;  Willelrnus  namque  Normannoruni  dux,  ad- 
huc  sub  tutoribus  in  custodia  constitutus,  ducatus  sui  liberam 
non  babuit  potestatem. 


magnum  .  .  .  exemplum']  Added  by  the  compiler. 


CHRONICA  MAJORA. 


511 


William  of 
Jumieges, 
vii.  9,  col. 
852. 


Quod  Alfredus,  JEthelredi  regis  films,  in  Angliam  [veniens~\,    A.D.  1036. 
oculorum  luce  privatus  est. 

Anno  Domini  mxxxvi.    Alfredus,1  Athelredi  regis  primogeni-  Arrival  of 
tus,  adliuc  in  Normannia  degens,  audita  morte  Cnutonis,  cum  Alfred  in 
navibus  1.  electis  militibus  plenis,  venit  in  Angliam,  ut  pater-  ^DgJa.nd> 
num 2  regnum,  de  jure  sibi  debitum,  vel  pacifice,  vel,2  si  neces-  sejzure  bv 
sitas    cogeret,  armorum  pra3sidio   obtineret.      Qui    ad  Sanwici  Godwine. 
portum  ctun  suis  applicans,  Doroberniam  usque  pervenit.    Cum- 
que  comes  Cantia3  Godwinus  ejus  adventum  cognovisset,  venit 
obviam   ei,    et   ilium   in  fide    sua  suscipiens,    Judae  proditoris 
vicem  in  ipso  et  suis  commilitonibus  sequenti  nocte  complevit. 
Nam  post  data  pacis  oscula  et  la?ta  convivia,  intempestaa  noctis 
silentio  cum  Alfredus   et   ejus   sodales    sopori  membra  dedis- 
sent,  capti   sunt  omnes   inermes   in   cubilibus   suis,  nihil  mali 
suspicantes,  a  multitudine  irruentium  armatorum,   et  manibus 
Hen.  Hunt,  eorum  post  tergum  ligatis,  compulsi  simt  per  ordinem,  unus- 
vi.  p.  759  a.  qvrisque  juxta  alium,  considere.    Ubi  ita  sedentes  novem  semper 
decapitati  sunt,  et  decimus  dimissus  et  ad  tempus  vitas  reser- 
vatus.     Facta  autem  sunt  base  apud  Guldeford,  villam  regiam. 
Sed  ubi   Godwino   proditori  visum   est,    plus   quam    sit   utile, 
adhuc  vivos   superesse,  jussit  iterum  decimari,  et  sic   paucis- 
simi   superstites  remanserunt.     Alfredum  vero  juvenem,  regio 
bonore  per  omnia  dignum,  ligatum  apud  urbem  Londoniarum 
transmisit    ad   regem    Haroldum,  ut   uberiorem  gratiam  apud 
eum  inveniret,  cum  paucis  suorum  qui  indecimati  remanserant. 
Sed  continuo  ut  rex  juvenem  Alfredum  vidit,  ipsum  ad  Hely-  His  death 
ensem  insulam  adductum   oculis  ibidem  privari  fecit.     Milites  m  tne  ^e 
autem     ejus    nimis    perniciose    peremit,   et    Alfredus    juvenis  ^' 

egregius  spiritual  exbalavit,  ubi  et  sepulturam  accepit. 


Quod  corpus  Pcdlantis  Romce  invenitur. 

Maknes-  Anno   Domini  mxxxvii.     Corpus3  Pallantis   filii  Evandrii,  de  Discovery 

bur.  Gesta  qU0  Yirgilius    refert,    Eomaa    repertum   est   illibatum,  ingenti  °* tne  k°dy 
206      3r7  admiratione    omnium    intuentium,  quod  per  tot  ssecula  incor-  »    ' 

ruptionem  servavit ;  apertio  vulneris,  quod  in    medio  pectore  Evander. 


1  This  version  of  this  story  is  in 
some  respects  peculiar  to  the  com- 
piler :  no  one  earlier  mentions  that 
Alfred  came  with  50  ships,  or  that 
he  landed  at  Sandwich,  unless  the 
Estoire  de  seint  Aedward  le  rei  was 


compiled    previously  ;    see   1.   422 
(p.  37)  "  au  port  de  Sanwiz  arive." 

2  paternum  ....  vel~]    For  this 
0.  W.  have  only  earn. 

3  In  the  margin  Par.  has  written 
"  verum  sed  impertinens." 


512 


MATTHiET   PARISIENSIS 


A.D.  1037.  Turnus  fecerat,  quatuor  pedum    et   semis  habens  longitudinis.  Malmesb. 
Epitaph  on  Repertum  fuit  et  epitaphium  hujusmodi  superscriptum  ;  Gest.  Reg. 

the  tomb  «•  206,  p. 

of  Pallas.  "  Filius  Evandri  Pallas,  quern  lancea  Turni  357. 

"  Militis  occidit  more  suo,  jacet  hie." 

An  ever-  Ardens  lucerna  ad  caput  ejus  inventa  est,  arte  mathematica1 
burning  composita,  ita  ut  nullius  flatus  violentia,  nullius  liquoris  asper- 
•  "??  oun  sione  valeret2  extiugui.  Quod  cum  multi  mirarentur,  quidam 
subtilius  habens  ingenium,  stilo  subtus  flammam  foramen 
fecit,  unde  introducto  aere  ignis  ardere  cessavit.  Corpus 
sane  muro  appositum,  longitudine  sui  murorum  altitudinem 
vicit.  Sed  procedentibus  diebus,  stillicidiis  rorantibus  et 
corpus  madefacientibus,  communem  mortalium  corruptionem 
coguovit,  nervis  fiuentibus  et  cute  3  soluta. 


Eadsige 
archbishop 
of  Canter- 
bury. 

Succession 
in  various 
sees. 

Grimketel. 
Stigand. 


De  morte  plurimorurn  episcojtorum. 

Anno  Domini  mxxxviii.  Athelnotbus  Cantuariaa  arcbiepiscopus  Flor.  Wig. 
diem  clausit  extremum  iv.  kal.  ISovembris ;  cui  successit  Ead-  p.  599  a. 
sins.  Defuncti  sunt  etiam  boc  anno4  Ethelricus  Selesiensis,5 
Alfricus  Helmbamensis,6  et  Brithregus  Wigorniensis  episcopi ; 
quibus  successerunt,  ad  Selesiensem  ecclesiam  Grinketel,  ad 
Helmbamensem  Stigandus,  ad  Wigorniensem  Livingus  Cri- 
diacensis  antistes.  Sed  Stigandus  postea  ejectus,  et  Grinketel, 
Selesiensis  episcopus,  sere  dato  non  modico,7  electus,  duos 
babuit  episcopatus,  Selesiensem  scilicet  et  Helmbamensem. 
Denique  tamen  Grinketel  ejectus  est,  et  Stigandus  receptus. 
Tunc  Stigandus  fratri  suo  Elgemaro  Helmbamensem  episco- 
patum  pretio8  adquisivit.  Atque  idem  Stigandus,  ut  avaritia) 
proprige  satisfaceret,  Cantuariensem  et  Wintoniensem,  data 
pecunia,  tbronos  ascendit,  vix  annuens,  ut  in  episcopatu  Sele- 
siensi  proprius  ordinaretur  antistes. 


Hardecnutus  rex  Danorum  in  Flandriam  venit. 

Bishops  of       Anno  Domini  mxxxix.     Defuncto  Britbmaro,  [Licbesfeldensi  Id.  p.  599  c. 
.Lichfield,     episcopo,  Wlsius  successit.     Quo  etiam  anno]  Hardecnutus,  rex 


1  mathematica]  Written  over  an 
erasure,  A.  probably  having  had 
mechanica,  as  Malmesb. 

2  valeret]  valent,  A. 

3  cute  soluta]  carne  dissoluta,  W. 

4  anno]  animo,  A. 

5  Selesiensis]  Suth-saxonia;,  Flor. 


6  Helmhamensis]  East-Auglorum, 
Flor. 

7  cere  .  .  modico]  pro  auro,  Flor. 
MS.  A. 

8  pretio  is  introduced  by  the  com- 
piler, as  "  ut  avaritiae  propria;  satis- 
"  faceret "  below. 


CHRONICA   MAJORA.  513 

A.-S.  Danorum,  ad  Eramam  reginam,  matrem   suam,  in   Flandriam  A.D.  1039. 

Chron.  p.     devectus,  cum  ipsa  apud  Bregges  moram  fecit.  Harthacnut 

at  Bruges. 

De  morte  Haroldi  regis,  et  de  coronatione  Hardecnudi  regis. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  mxl.     Henricus1  Eomanum  adeptus  imperium  Henry  III. 

p.    99j>-      xvii.  annis  magnifice2  imperavit.     Eodem  anno  rex  Anglorum  emperor. 

vi.  p.  758  c!  Haroldus,  cum  regnasset  iv.  annis,  apud   Oxoniam  defunctus  P- 165- 

Malmesb.     est,  et  apud  Westmonasterium   sepultus.     Tunc  proceres,  tarn  TreatTj 

G.  R.  ii.       Danorum  quam  Anglorum,  in  unam  concordantes   sententiam,  „     ,  ' 

-p,  '^rr-    '  miserunt  legatos   ad  Bregges  in  Flandriam,  ad  regem  Daciae  cnut  jnvi_ 

p.  .599  d.  '  Hardecnutum,  qUi  cum  matre  sua  ibidem  morabatur,  rogantes  ted  to  Eng- 

ut  ad  Angliam  veniret  regni   diadema  suscepturus.     Qui   con-  lan(*>  and 

siliis    magnatum    ilico    adquiescens,    aastate    media    venit    in  „rci,v  •  ^    •[ 

(Not  in        Angliam,  et  gratanter  ab  omnibus  susceptus,3  ab  Eadsio 4  Can-  Eadsige. 

■p,.or^w.      tuariensi    archiepiscopo   in  regem   est   consecratus.     Qui  mox 

p.  599  d.   '  *n  regno   confirmatus,  injuriarum,  quae 5     sibi  et  suae  matri  a 

suo  prsedecessore  Haraldo  rege   illatae    fuerant,  non  immemor, 

Alfricum    Eboracensem   archiepiscopum,  comitem    Godwinum, 

Eadricum    dispensatorem,  et   Trondum    carnificem6  Londonias 

misit,    ipsius   regis    corpus    effodere,  et    in    Thamense    flumen  The  body 

decapitatum   proicere   prascepit.     Quod   cum  projectum  fuisset  °f  Harold 

in  flumen,  brevi  post  tempore    a   quodam  piscatore  repertum    uf  "P 

and  thrown 
est,  et  a  gente  Danica  Londoniis  in  ccemiterio  Danorum  sepul-  jnt0  t^e 

turn.     Et   bis   ita    gestis,    unicuique    remigi    suae    classis   octo  Thames. 

marcas,  et    singulis    rectoribus   decern  marcas,  de  tota  Anglia  Payment  to 

pendi  prascepit.     Unde  cunctis,  qui  prius  ejus  adventum  opta-  the  sauors- 

verant,  exosus  effectus  est.     [Ad  base]  etiam,  pro  nece  Alfredi  Hartha- 

fratris    sui,    contra    Godwinum    comitem    proditorem     et    Li-  cnut's 

vingum    episcopum  "Wigorniensem,   accusantibus  illos  Alfrico  an&.er     , 

Eboracensi    arcbiepiscopo  constanter    et   aliis   multis,    rex  ira  au\nors  of 

vebementi  exarsit.     Quocirca  idem  rex  Livingum  degradavit,  Alfred's 

et  Alfrico  episcopatum  concessit.     Godwinus  vero,  pro  morte  7  death. 

Alfredi  fratris  sui  et  amicitia   regis  obtinenda,  dedit  ei  navem  Godwine's 

auream,  cum   rostro    aureo  fabrefactam  et    armamentis  aureis  Presfnt  °f 

a  ship. 


1  Henricus  .  .  imperavit']  Not  in 

o.  w. 

2  magnifice  is  not  in  Florence. 

3  susceptus]  susceptum,  A. 

4  The  mention  of  Eadsige  as  the 
consecrator  is  peculiar  to  the  com- 
piler. It  is  probably  derived  from 
Diceto,  "with  his  error  corrected  of 


making  archbishop  iEthelnoth,  who 
died  in  1038,  crown  Harthacnut 
(Twysden,  col.  474, 1.  39). 

5  qua>~\  quas,  A. 

6  Instead  of  these  names  W.  has 
only  milites  et  carnifices. 

7  morte  .  .  .  s«i]  Introduced  by 
the  compiler. 

K   K 


»I4 


MATTILEI   PARISIENSIS 


a  ship  to 
Hartha- 
cnut. 


A.D.  1040.  instructam,  armis  decoris  et  octoginta  militibus  aureis  l  deco-  Flor.  Wig. 
Godwine's  ratam.  Horum  autem  militum  quilibet  in  brachiis  suis  duas  P-  60°  B- 
present  of  h.aTjebat  armillas  aureas  xvi.  naves2  vel  uncias  appendentes, 
loricam  auream  trilicem,  cassidem  in  capite  auream,  gladium 
aureis  scapulis  renibus  accincturn,  securim  Danicam  ex  auro 
fabricatam  in  sinistro  humero  pendentem,  in  manu  sinistra 
clipeum  cum  umbonibus  aureis  et  clavis,  in  dextera  lanceam 
auream,1  qu£e  lingua  Anglorum  hate-gar  nuncupatur.  Insuper 
hsec  omnia,  cum  principibus  ferme  totius  regni  et  dignioribus 
regi  juravit,  non  ingenio  sui  consilii  aut  voluntate  fuisse, 
quod  frater  ejus  fuerat  excsecatus,  sed3  regem  Haroldum, 
quod  factum  fuerat,  prascepisse. 


Heavy  tax 
of  Hartha- 
cnut. 

Two  of  the 
collectors 
slain. 

Consequent 
ravage  of 
Worcester- 
shire. 


Edward 
comes  to 
England. 


Quod  Eadivardus  in  Angliam  ad  regem  venit. 

Anno  gratise  mxli.  Rex  Anglorum  Hardecnutus,  ministros  Id. 
suos  per  omnes  fines  destinavit,  ut  tributum  quod  indixerat 
nulli 4  parcentes  colligerent,  et  piratis  suis  inde  omnia  neces- 
saria  ministrarent.  Ex  quibus  duos,  Faeder  et  Turstinum,5 
Wigornienses  provinciales  cum  civibus,  eo6  quod  in  eos  nimis 
crudeliter  desasvissent,  in  quodam  monasterii  vestibulo,  ubi 
pacis  gratia  confugerant,  peremerunt.  Unde  rex  nimia  com- 
motus  ira,  in  ultionem  tantse  trangressionis  comites  et  armatos 
milites  illo  transmittens,  praacepit  ut  homines  interficerent, 
civitatem  spoliatam  incenderent,  et  totam  provinciam  devas- 
tarent.  Quod  cum  factum  fuisset,  juxta  quod  sibi  fuerat  im- 
peratum,  cum  preeda  maxima  ad  regem  sunt  reversi,  et  sic 
ejus  ira  quievit.  Eodem  anno  Eadwardus,  regis  Ethelredi 
filius,  de  Normannia  in  Angliam  veniens,  a  rege  fratre  suo 
gratanter  susceptus,  cum  gloria  et  honore  in  curia  ejus  re- 
mansit. 


Marriage 
of  Gun- 
hild, 


Quod  rex  Hardecnudus  sororem  suam  dedit  Henrico  imperatori. 


Per  idem  tempus  rex  Anglorum   Hardecnutus,  Grunnildam,  Malmes- 

hur.  Gesta 
Regum,  ii. 
188,  p.  321. 


sororem  suam  ex  Onutone  rege   et  Emma  regina  generatam, 


1  aureis,  auream]  Introduced  hy 
the  compiler. 

2  naves  vel]  Introduced  by  the 
compiler.     It  is  not  in  W. 

3  sed]  se,  A.  This  sentence  is 
not  in  W. 

4  nulli  .  .  .  ministrarent]  Intro- 
duced by  the  compiler.  A.  has 
parentes  for  parcentes. 


3  The  names  are  not  in  W. 

6  eo  .  .  .  desavissent]  seditione 
exorta,  Flor.  It  is  not  in  W.  In 
the  next  clause  Par.  has  altered  the 
MS.  reading  monasterio  into  monas- 
terii vestibulo  ;  Flor.  has  monasterii 
solario. 


CHRONICA   MAJORA. 


515 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  188, 
p.  321. 
(Enlarged 
from  Mal- 
mesbury.) 


ingentis  pulcbritudinis  puellain,  Henrico  imperatori  Eomano 
destinavit  matrimonio  copulandam.  Erat  autem  baac  virgo 
temporibus  Cnutonis  regis  propter  ejus  incomparabilern  deco- 
rem  a  multis  viris  nobilibus  petita,  sed  non  impetrata.  Unde 
nunc  adeo  Celebris  fait  ilia  nuptialis  pompa,  quod  rex  frater 
ejus  et  omnes  fere  habitatores  regni  tbesauros  auri  et  argenti 
cum  palliis,  gemmis,  et  equis  pretiosis  ita  effuderunt,  quod 
usque  in  hodiernum  diem  in  conviviis  et  tabernis  histriones 
et 1  fidicines  instrumentis  et  canticis  banc  pompam  digne 
efferre  non  sufficiunt  nuptialem.  Stetit  autem  inter  eos  multo 
tempore  foedus  conjugale.  Sed  novissime  a  discordia?  anima- 
toribus  G-unnilda  est  apud  imperatorem  de  crimine  adulterii 
accusata.  Oportebat  ergo  juxta  consuetudinem  regionis,  ut 
Gunnilda  per  duellum  contra  accusatorem,  giganteas  immen- 
sitatis  bominem,  famam  suaa  puritatis  redimeret.  Sed  ex  omni- 
bus militibus  vel  ministris  nee  unus  fuit  inventus,  qui  cum  ilia 
ab  Anglia  venerant,  qui  auderet  cum  bellatore2  congredi,  prop- 
ter borrendam  corporis  ejus  deformitatem  et  immensitatem. 
Cumque  G-unnildae  angustiaa  essent  undique,  puer  quidam, 
quern  ab  Anglia  secum  adduxerat,  et  in  ejus  thalamo  educa- 
tus  fuerat,  qui  nanus  erat  et  propter  corporis  parvitatem 
Mimecan  dicebatur,  duellum  pro  domina,  quam  per  mendacium 
noverat  accusatam,  suscepit ;  et  conserto  praalio  cum  gigante, 
per  miraculum  Dei  succiso  delatoris  poplite,  ipsum  enervavit.3 
Quo  ruente  in  terram,  Mimecanus  caput  ejus  praascidit,  et 
illud  suEe  domina?  prassentavit.  Tunc  imperatrix,  ex  insperato 
gaudens  efFecta  triumpbo,  imperatori  repudium  fecit,  nee  ultra 
minis  aut  blanditiis  vinci  potuit,  ut  thorum  ejus  ascendere 
consentiret. 


A.D.  1041. 
daughter  of 
Cnut,  to 
Henry  HI. 


Story  of 
her  accusa- 
tion, and 
her  cham- 
pion. 


Be  admiranda  visione  Henrici  imjperatoris. 

Malnies-  Hie  imperator,  patre  Conrado  adhuc  vivente,  a  clerico  quo-  Legend  of 

bur.  Gesta  dam   fistulam    argenteam    eo    pacto    susceperat,  ut    cum   foret  tne  empe- 

egum,  a.  jmpera^or;  xlli    episcopatum  conferret.     Henricus  iste,   tandem  jjy  an^ 

'  adultus  et   imperator   post    patrem   creatus,   repetenti   clerico  bishop. 

promissum    episcopatum    libenter    donavit.       Sed    non    multo 


1  W.  inserts  mimce. 

"  bellatore]  So  altered  by  Par. 
from  delatore.     W.  has  ipso. 

3  There  is  a  rude  drawing  of  this 
in  the  margin.  The  compiler  has 
considerably  enlarged  Malmesbury's 
account  of  this  story,  and  has  had 


access  to  some  other  source.  There 
is  no  mention  of  the  dwarf 's  name 
in  Malmesbury.  Bromton  must 
have  had  access  to  this  other  source, 
as  he  mentions  the  names  both  of 
the  dwarf  and  the  giant  (Roddyn- 
gar),  col.  933, 1.  35  (Twysden). 
K  K  2 


516 


MATTHjEI  pamsiensis 


A.D.  1041.  post  gravi   infirmitate    correptus  lee  to  decubuit,  et  crescente  Malmesb. 
Story  of  a    ajgritudine  per  triduum  sine  sensu  et  voce  ita  mutus  et  quasi  Gesta  Re- 
vision of      e    corp0re    raptus    jacebat,    ut    in    solo    pectore    vix    vitalis  |^™' n'    _ 
ror  Henrv  sp^^us  palpitaret ;  nee  aliud  vitaa  erat  indicium,  nisi  [quod,] 
III.  manu  ad  nares  apposita,  sentiebatur  anhelitus  perexilis.   Tunc 

praasentes  episcopi  et  amici,  triduano  indicto  jejunio,  lacrimis 
et  votis  divinam  pro  salute  imperatoris  clementiam  implora- 
bant.  Quibus,  ut  creditur,  remediis  convalescens,  accito  epi- 
scopo  quern  simoniace  pro  fistula  argentea  episcopum  fecerat, 
ilium  per  decretum  concilii  degradavit,  Confessus  est  autem 
audientibus  cunctis,  quod  toto  triduo,  quo  exanimis  jacuerat, 
inter  daemones  constitutus,  illos  adeo  sibi  sensit  infestos, 
quod  flammas  igneas  per  fistulam  in  os  ejus  jaculantes,  corpus 
ejusdem '  tarn  intus  quam  exterius  incendebant.  Flamma 
p.  166.  autem  ilium  adeo  exurebat,  quod  terrenus  ignis,  in  compa- 
ratione  ignis  illius,  tepidus  et  quasi  nihil  calere  putaretur. 
Sed  inter  bsec  incendia  ferventissima  babuit  quendam  juvenem, 
quasi  assatum  igne,  dictus  imperator,  qui  calicem  aureum 
manibus  mira3  magnitudinis  aqua  plenum  portavit.  Oujus 
solicitudine  et  laticis  aspersione  extinctis  ardoribus,  ad  pris- 
tinam  rediit  sanitatem.  Cum  autem  dictus  imperator  de 
juvene  assato,  qui  sibi  refrigerium  prsestaverat,  miraretur  quis 
esset,  reduxit  ad  memoriam  quoddam2  coenobium  beati  mar- 
tyris  Laurentii,  olim  a  paganis  destructum,  quod  ipse  reasdifi- 
caverat,  et  monacbis  impositis,  multa  praadia  et  ornamenta 
contulerat,  et  inter  alia  beneficia,  calicem  aureum  et  gemmis 
decoratum,  quern  ob  honorem  martyris  ecclesiaa  contulerat, 
nunc  in  ardoribus  positus  recognovit,  dum  juvenis  assatus  ibi 
refriscerium  ministravit. 


Death  of 

Hartha- 

cnut. 


De  morte  regis  Hardecnudi,  et  de  coronatione  regis  Eadwardi. 

Anno  Domini  mxxii.  Eex  Anglorum  Hardecnutus,  dum  con-  Flor.  Wig. 
vivio  nuptiarum,  in  quo  Osgodus  Grlappa,  vir  magna3  potentias,  P-  60°  D« 
filiam  suam  Gyvam  viro  cuidam  Danico,  nomine  Onutoni,3  apud 
Lambeiam  matrimonio  copularet,  laatus,  sospes,  et  hilaris,  cum 
sponsa  praadicta  et  quibusdam  aliis  bibens  staret,  inter  biben- 
dum  in  terram  corruit,  et  sic  repente  mutus  permanens  idem 
rex  sexto  idus  Junii  spiritum  exbalavit.     Deinde  apud  Winto- 


1  ejusdem']  So  altered  by  Par. 
W.  has  illius  totum ;  West,  ejus 
totum. 

2  quoddam  .  .  .  destructum']  ec- 
clesia:    tectum  longa  carie  dissolu- 


tum,  Malmesb.  The  whole  account 
is  embellished  and  enlarged  from 
Malmesbury. 

3  Cnutoni]  An  error  of  the  com- 
piler for  Tovio,  Tofig. 


CHRONICA   MAJORA. 


517 


Flor.  Wig.  niam  delatus,  juxta  Cnutonem  patrem  suum  sepulturam  accepit.  A.D.  1042. 

p.  600  e.      Cujus  frater  1  Eadwardus,  annuente  clero  et  populo,  Londoniis  Election  of 

Id.  p.  601  a.  in  regem  eligitur,  et  ab  archiepiscopis  Cantuariensi  Eadsio   et  Edward. 
Eboracensi    Alfrico,    cum    sibi    subjectis    episcopis,   prima   die  His  coro- 

Id.p.  600  e.  Pascha?  in.   regem    apud  Wintoniam   consecratur.     Erat  autem  natl0n- _ 
rex  Eadwardus  Alius  Etbelredi,  qui  fuit  Edgari,  qui  fait  Ead-  Hls  Pedl" 
mundi,  qui  fuit  Eadwardi,  qui  fuifc  Alfredi  magni  regis,  cujus 2  to 

Id.  p.  601a.  genealogia   superius   ad   Adam    usque    perducitur.      Eex  vero 

Eadwardus,  statim  ut  in  regem  fuerat  coronatus,  Emma?  reginse,  Emma 
matri  sua?,  qua?  tunc  apud  Wintoniam  degebat,  quicquid  habuit  f  nPPed  ot 
in    auro    et   argento  et  rebus    pretiosis   ei   abstulit ;    eo    quod  sures- 
antequam  rex  esset,  nibil  illi  dederat  quod  petebat.     Sed  tamen 
prascepit  sufficienter  ei  necessaria  ministrari,  et  illam  mandavit 
ibidem  quiete  demorari.3 


Quod  Eadsius  archiepiscopatum  dimisit. 


Hen.  Hunt, 
p.  759  b. 


Anno  Domini  mxliii.     Eadsius  Cantuaria?  archiepiscopus  in-  Si-ward 

firmitate  gravi   detentus   episcopatum   dimisit,  et  in  loco   ejus  a£Cp  1S  °P 

Siwardus  est  arcbiepiscopus  consecratus.     Eodem  anno  Etbel-  \,nTym 

Hist.  Ra-     stanus  Eamesiensis  abbas  in  vigilia  Sancti  Micbaelis  infra  ec-  Murder  of 

mes.  c.  cm.  clesiam  a<i  horam  vespertinalem  ab  bomine    quodani  extraneo  iEthelstan, 

j£i_n  '        cultello  confossus  expiravit ;  cui  Alfwinus  ad  abbatiam  successit.  ab°at  of 
LraIe>  r  Ramsey. 


Quod  rex  Eadwardus  uxorem  duxit. 

Hen.  Hunt.      Anno  Domini  mxliv.     Rex  Eadwardus  in  patrocinium  regni  Marriage 
p.  759  b.      SUx   filiam    Godwini,    potentissimi    consulis,     nomine   Editbam,  °f  Edward 
Flor.  Wig.  uxorem  duxit.    Quo  etiam  anno,  defuncto 4  Alfrico  Helmbamensi  and  Ead- 
p.  602  a.     episcopo,  Stigandus,  regis  capellanus,  successit.  Stigand 

bishop  of 
Quod  rex  Eadwardus  classem  frustra  congregavit. 

jd.  Anno  Domini  tvtxt.v.     Bribtwoldus,  Eamesberiensis 5  pontifex,  Bishops  of 

obiit,  et  Hermannus  regis  capellanus  successit.  Eodem  anno  Ramsbury. 
rex  Eadwardus  ad  portum  Sandwici  classem  numerosam  con-  Threatened 
gregavit  contra  regem  ]SToricorum,  ad  Angliam  venire  dis-  invasion  of 
ponentem.  Sed  bellum  a  Suano  Danorum  rege  sibi  illatum  ^JjjjjjJ]^ 
adventum  illius  impedivit. 


Norway. 


1  Par.  inserts  in  the  margin  ute- 
rinus  tantum. 

"  cujus  ....  perducitur~\  Intro- 
duced by  the  compiler. 

3  et  .  .  demorari]  om.  W. 


-  defuncto    .    .    .    episcopo]    in- 
serted by  the  compiler. 

5  Ramesberiensis  ]     Wiltoniensis, 


Flor 


518 


MATTBJEI   PARISIENSIS 


A.D.  1046. 

Popes  Sil- 
vester III. 
and  Gre- 
gory VI. 
Death  of 
bishop 
Lyfing. 
His  suc- 


Silvester  Papa. 

Anno   Domini  mxlvi.      Silvester   sedit  in  cathedra  Eomana  Vit.  Pontif. 

diebns  lvi.     Cui  eodem  anno  Gregorius  succedens,  sedit  annis 

duobus.     Eodem  anno   Livingus,    qui  Wigorniensem,  Cridien-  ™or-  ™xg- 

V  602  B 
sem,  et  Cornubiensem    habuit  episcopatus,  obiit.     Post    cujus  F* 

decessum  Leofricus,  regis  cancellarius,  Cridiensem  et  Cornu- 
biensem obtinuit  episcopatus,  Wigorniensem  vero  pontificatum 
Aldredus  suscepit. 


Quod  Stigandus  duos  episcopatus  obtinuit. 

Bishops  of       Anno   Domini  mxlvii.     Defuncto  Grimketel,  Selesiensi   pon-  Id. 
Selseyand  tifice,    Hecca   regis   capellanus    successit.      Quo    utique    anno, 
.  mortuo  Elfwino,  Wintonias  episcopo,  Stigandus,  Helmhamensis 

praasul,  in1  ejus  loco  sublimatur. 


TJt  Papa  Clemens  papatum  rexit. 

Anno  Domini  mxlviii.     Clemens  sedit  in  cathedra  Eomana,  Vit.  Pontif. 
novem   et  diebus   vi.     Eodem   anno,    defuncto  Ead-  Flor.  Wig. 


Pope  Cle 

Bisho^'of   mensibus 

Durham,      mundo,  Dunelmensi  antistite,  Eadrecus  successit.2 


p.  602  d. 


Popes  Da- 
masus  II., 
Leo  IX. 


Storv  of 


Be  sortilegio  hoc  tempore  detecto. 

Anno  Domini  mxlix.     Damasus    sedit   in   cathedra  Eomana,  Vit. Pontif 
diebus    viginti    sex.      Cui   eodem   anno   Leo  succedens,     sedit 
annis  quinque,  mensibus  duobus,  et  diebus  sex.     Hujus 3  Papas 
temporibus    detectum    est    Eomaa    sortilegium    diabolicum,    et 
nostris  saaculis   inauditum.     Erant  enim  in  strata  publica,  qua  Malmes- 


two  witches  Romam  itur, 

a      ome.      -n    unQ  jjjjj^gg  maleficio, 


bur.  Gesta 


duaa    aniculas,    in   uno   commorantes   tugurio    et  -n 

.  .  Kegum,  n. 

qixaa  hospitem,    si   aliquando   solus  171,  p.  282. 

superveniebat,  in   equum,  vel   porcum,  vel  in   aliud  quodlibet 

animal     transformare 4     solebant,      et     mercatoribus     animalia 

transformata  vendentes,    nummos   inde    acceptos    in    ebrietate 

simul   et  crapula  consumebant.     Quas  casu  juvenem  quendam, 

qui    artem     saltandi    noverat   et   victum    moribus    histrionum 

quaarebat,    hospitio   receperunt.      Quem    nocte    ilia  in  asinum 


1  in  .  .  .  sublimatur]  ei  subro- 
gatus  ambos  obtinuit  pontificatus, 
W. 

2  This  is  under  the  year  1049  in 
W. 


3  In  the  margin  Par.  has  ■written 
"  verum  sed  impertinens." 

4  A.   inserts   vendentes,   repeated 
from  the  following  line. 


CHEONICA  MAJORA.  519 

Malmesb.  transformantes,  magnum  ex  eo  lucrum  habebant.  Non  enim  A.D.  1049. 
Gesta  Re-  asiniIg  effectus,  juvenis  amiserat  intelligentiam,  etsi  amiserat  Story  of 
171  t>  282  locraelam-  Nam  quicquid  prsecepit  anus,  joculando  et  saltando  two-witches 
implevit  asinus.  Accurrente  itaque  vulgi  multitudine  ad  ludum 
asini,  non  nisi  dato  pretio  asinum  videre  ludentem  maleficee 
mulieres  sinebant.  Rumore  igitur  tandem  per  provinciam 
disseminate,  accessit  dives  quidam  ad  maleficas  illas,  et  non 
modico  pretio  collato,  asinum  in  suos  convertit  usus.  Sed  dives 
cum  asino  recedens  a  mulieribus  admonitus  est,  ut  si  diu- 
turnum  vellet  habere  ludum,  ab  aquse  ingressu  asinum  arceret. 
Gustos  ergo  asino  a  divite  constituitur,  qui  ilium  diligenter 
servaret.  Dives  autem,  cum  gaudium  babere  voluisset,  ludis 
asini  lsetificabat  convivas.  Sed  cum  tempus  plurimum  praeter- 
isset,  versus  est  in  fastidium  ludus  asini,  et  coepit  a  custode 
suo  negligentius  custodiri.  Quapropter  die  quadam,  abrupto 
quo  ligatus  erat  loro,  fugit,  et  in  proximum  lacum  se  pro- 
jecit,  et  diutius  in  aqua  volutatus,  pristinam  sibi  bominis 
formam  restituit.  Custos  autem  ejus  ilium  insecutus,  viso 
bomine,  sciscitabatur  an *  asinum  fugientem  vidisset.  Ille 
refert  se  asinum  fuisse,  sed  modo  se  bominis  formam  sus- 
cepisse.  Et  omnem  illi  casum  exponens,  ea  quce  de  ipso  facta 
fuerant  per  ordinem  recitavit.  Miratus  famulus,  ad  dominum 
rem  detulit,  et  dominus  ad  Papam  Leonem.  Et  mulieres  con- 
victee  Papee  suum  confitentur  delictum.  Sed  Papam  super 
boc  dubitantem  Petrus  Damianus  confirmavit,  producto  ex- 
emplo  de  Symone  Mago  qui  Paustinianum  in  Symonis  figura 
videri  et  a  filiis  stiis  borreri  fecit. 

Quod  quibusdam  episcopis  defunctis  alii  succedunt. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  ml.     Defuncti  sunt  episcopi,  Eadnotbus  Dorke-  p.  167. 
p.  603  r>.      cestrensis,    Siwardus   vicarius   Eadsii    Cantuariensis    arcbiepi-  Deaths  of 
p.  604  a.       scopi  ;    et  post  ipsum   idem  Eadsius   diem    clausit  supremum.  ^arious 
Eadsio  successit  Eobertus  Londoniensis  episcopus,  et  Eoberto  p  ' 

p.  605  b.      ad   ecclesiam   Londoniensem   successit   Willelmus,    ad    Dorke- 
p.  603  r>.      cestrensem  Ulf  regis  capellanus. 

De  quodam  sacerdote  indigne  miss  am  celebrante. 

Id.  p.  604  a.  Anno  Domini  Mil.  Rex  Eadwardus  a  vectigali  gravissimo  Danegeld 
Anglos  absolvit,  quod,  patre  vivente,  Danicis  stipendiariis  remitted. 
trio-inta  octo  milium  librarum2  solvi  consuevit.     Eodem  anno, 


i  an~\  abj  A.  j  says  nothing  about  the  amount,  but 

2  triginta  .  .  .  librarum']   This  is  I  has  "  xxxviii.  anno  ex  quo  pater  .  . 
a  careless  copy  of  Florence,  who  I  primitus  id  .  .  solvi  mandarat." 


520 


MATTHjEI  pafjsiensis 


A.D.  1051. 
Archbps. 
of  York. 
William  of 
Normandy 
in  England. 
Story  of  an 
incontinent 
priest. 


defuncto  Alfrico  Eboracensi   archiepiscopo,  Kinsius   regis  ca-  Flor.  Wig. 
pellanus    successit.     Per   idem    tempus    Willelmus  dux    Nor-  P-  604  a. 
mannorum   veniens  in  Angliani  ab   Eadwardo  rege  honorifice       P*       B* 
receptus   est,    quern    multis    donatum    muneribus    ad    propria 
remisit. 

Hoc  '  quoque  anno  convenerunt  multi  nobiles  gentis  North-  Simeon  of 
anhumbriae   prope    civitatem   Lindisfarnae   ad   ecclesiam  quan-  Durham, 
dam,    ubi    erant    placitaturi,    et    rogaverunt    presbyterum   ut  ~     ' . 
caritative  eis  missam  celebraret.     At  presbyter,  qui  nocte  ilia  e.cclesia  x. 
cum  concubina  dormierat,  ad  sacrum  ofEcium  accedere  formi-  coll.  34,  35 
dabat.     Sed  illis  vehementer    presbyterum  rogantibus   ut  mis-  (Twysden). 
sam    cantaret,    precibus    eorum    tandem    victus,    cum    timore 
tamen   divina    mysteria    petentibus  celebravit.     Sed  hora   qua 
sacrosanctum    mysterium    sumere    debuit,    calicem    diligenter 
inspexit,  et  ecce  particulam,  quas2   juxta  morem   missa  fuerat 
in  calicem,  ita  in  teterrimam  formam  vidit   immutatam,  quod 
picis    colorem,  potius    quam   panis    et   vini,  in   calice   videret. 
Presbyter   continuo    reatum    suum    intelligens   et  multum  tre- 
mens, quid  de  boc,  quod  vidit  in  calice,  deberet  facere,  bassi- 
tabat.     Nam    illud  velut  mortem  sumere  abborrens,  in  terram 
fundere   volebat.     Sed    quoniam   consecratum    erat,    id   facere 
metuebat.     Timuit   ergo  quod,  quicquid   faceret,   omnipotentis 
Dei  judicium  effugere    non  valeret;  cum  tremore  magno  illud 
sumpsit.     Sed   tantae    amaritudinis   erat,  ut   nil  ad  gustandum 
amarius    videretur.      Et    missa    vix    completa,    ad    episcopum 
venire  festinabat,  et   ei    rem  gestam    per   ordinem   declarabat. 
Cui  episcopus,  indicta  poenitentia,  prascepit,  ut  sinceram  dein- 
ceps  et  castam  Deo  vitam  offerre  studeret.     Quod  ille  fideliter 
promittens,  quoad  vixit,  promissum  implevit. 


Affray 
between 
Eustace, 
count  of 
Boulogne, 
and  the 
men  of 
Dover. 


De  tumultv,  in  regno  exorto. 

Circa  eosdem  dies  comes  Bononiae,  Eustacbius,  qui  Godam  j"ior.  wig. 
regis  Eadwardi  sororem  uxorem  habuit,  apud  Doveram  cum  p.  604  a. 
suis  applicuit.  Ubi  milites  ejus,  cum  stolide  nimis  et  superbe 
bospitia  quaererent,  unum  de  burgo  bominem  peremerunt. 
Quod  videns  quidam  de  burgo,  ilium  militem  interfecit.  Ob 
quam  rem  comes  et  ejus  commilitones  in  iram3  conversi,  viros 
et  mulieres  plurimos  occiderunt,  et  pueros  suorum  equorum 
pedibus  contriverunt.  Sed  ubi  burgenses  ad  obsistendum 
convolarunt,  bostes  turpem   inierunt  fugam.     Sed   in  fugiendo 


1  Par.  has  written  in  the  margin 
"  verum  sed  impertinens."  In  the 
next  line  "  civitatem  Lindisfarnae  " 
is  introduced  by  the  compiler. 


2  quce]  quam,  A . 

3  irani]  terram,  A. 


CHRONICA  MAJORA. 


521 


Flor.  Wig.  ex   eis   octodecim  l    interfectis,    caeteri  ad   regem   Eadwardum  A.D.  1051. 

p.  604  b.      qUi    tunc  Gloverniaa    erat,  confugerunt.     Comes    Godwinus,  de  Rising  of 
bominibus    suis    de  burgo  Doverensi   interfectis   nimis  iratus,  Godwine 
de  toto  bonore2  comihatus  sui,  id  est  de  Cantia,  Sutbsaxonia,  an      ls 
et  Westsaxonia,  et  Alius  ejus  primogenitus  Suanus  de  bonore 2 
suo,    id   est  Oxoniensi,  Glavorniensi,  et   Herefordensi,  Sumer- 
setensi,  et  Berecensi  provinciis,  Haroldus  filius  ejus  de  bonore2 
suo,  id  est  Essexia,  Estanglia,  Grantebregia,  et   Huntendonia, 
ingentem    exercitum    collegerunt.     Hoc3  rex   Eadwardus   cum 
cognovisset,  collegit  et   ipse  exercitum  copiosum,  paratus  cum 
bostibus,  si  necesse  fuerit,  decertare.     Godwinus  interea,  cum  -who  de- 
exercitu  suo    in  provinciam  veniens  Gloverniensem,  missis    ad  man(i  the 
regem    legatis,     Eustacbium    comitem     cum    sociis    suis    sub  0f  Eustace 
denuntiatione  belli  sibi    reddi  mandavit.     Cui   rex    militaribus  This  re_ 
copiis     sufficienter    instructus    et    communitus,     significavit  fused  by 
quod  Eustacbium  comitem   ad  eum   non  mitteret ;  prascipiens  tne  king. 
insuper,  quod  qui  exercitum  contra  ipsum  collegerat,    et  sine4 
ejus    licentia  pacem   regni  perturbaverat,  veniret  ad  eum  die 
statuta,  super  bac   injuria  sibi  responsurus,  et  juri  pariturus. 
Godwinus  vero,  sicut  contra   regem    praelium  committere    non  Exile  of 
audebat,   ita  ad    curiam    ejus  venire    juri  pariturus  nolebat ;  Godwine 
unde   rex   communi   curiae   suas    iudicio    ipsum    Godwinum   et an      1S 

SOUS 

ejus   quinque  filios   ab  Anglia  exlegavit.     Qui   mox    cum   con- 
juge    sua   Gyva,  et   Tosti  filius   ejus    cum    Juditb   uxore   sua, 
filia    Baldewini    Flandrensis     comitis,    et    alii    duo    filii     ejus 
Suanus  et  Gurtb,  naveni  cum  tbesauris  multis  ascendentes,  in 
Flandriam  ad  prsedictum  comitem  cursum    direxerunt.     Porro 
filii    ejus    Haroldus     et    Leofwinus,    Bristollum     adeuntes,    in 
Hyberniam   sunt   transvecti.      Beginam   quoque   Editbam  rex  Imprison- 
propter   patrem   ejus    repudiavit,    et    cum    una   pedissequa  ad  ment  of 
Redwellam  sine  bonore  destinavit,  et  abbatissse  custodiendam  ~!)?unat  a 
commendavit.  Wherwell. 


De  morte  .Emmce  regince. 

Id  p.  605b.      Anno    Domini   MLII.     Marianus  Scotus,  cronicorum   scriptor  Marianus 
veracissimus,5  sasculum  reliquit.     Eodem    anno  Emma  regina,  Scotus 

enters  mo- 
nasticklife. 


1  octodecim']  This  is  the  number 
of  the  townsmen  slain  (excluding 
the  first)  according  to  Malmesbury, 
ii.  199,  p.  337 ;  he  gives  20  as  the 
number  of  Eustace's  men  killed, 
Florence  says  7. 

-  honore\  Introduced  by  the  com- 
piler. 


3  Hoc  .  .  .  decertare]  Not  in  W. 
The  words  are  the  compiler's, 
though  the  substance  is  in  Flo- 
rence. 

4  sine  ejus  licentia]  om.  W. 

5  cronicorum  scriptor  veracissi- 
mus] chronographus,  Flor. 


522 


MATTH^I   PARISIENSIS 


A.D.  1052.  uxor  regum  Etbelredi   et  Cnutonis,  obiit,  et  Wintoniaa  sepulta  Flor.  Wig. 
Death  of     est.     Per    idem   tempus    rex   Walensium    Grifinus,    Hereford-  P-  605  B- 
queen  ensem  depopulans  provinciam,  multos   rebellantes  provinciales 

Ravages  of  interfecit.     Nee  multo  post  comes  Haroldus  et  frater  ejus  Leof- 
Griffith. 
Eeturn  of 


Godwine 
and  his 
sons. 


14  Sept. 


winus,  ab  Hybernia  venientes,  in  Westsaxonia  multas  rapue- 
runt  prsedas,  quibtisdam  obstantibus  interfectis.  Godwimis 
vero  in  Cantia,  Sutbsexia,  et  regionibus  illis  piraticam  agens 
rapinam,  ad  Wectam  insulam  tandem  pervenit,  ubi  filii  ejus 
Haroldus  et  Leofwinus  venientes  ad  eum,  studiosius  macbi- 
nabantur  ut  se  in  regem  Eadwardum  vindicarent.  Attraxe- 
runt  ergo  in  favorem  sui  provinciales  innumeros  et  viros  bella- 
tores,  et  immenso  exercitu  congregate,  in  die  Exaltationis 
sanctaa  Crucis,  classem  versus  urbem  Londoniarum  dirigentes, 
ad  Suthewerk  prope  civitatem  castrametati  sunt.  Rex  Ead- 
wardus,  qui  tunc  Londoniis  erat,  ingentem  armatorum  copiam 
et  classem  non  modicam  congregavit,  ut  per  aquam  Godwi- 
num  et  filios  ejus  insequeretur  et  terram.  Sed  Angli,  quorum 
filii,  nepotes,  consanguinei,  et  amici  cum  Godwino  erant, 
noluerunt  contra  eos  decertare.  Sapientes  quique  ex  utraque 
parte  inter  regem  et  Godwinum  ducem  de  pace  redintegranda 
studiosius  tractaverunt.  Mane  autem  facto  rex,  babito  cum 
primatibus  consilio,  pristinum  bonorem  restituit  Godwino  et 
filiis  ejus  omnibus,  praeter  Suanum.  Ille  enim  poenitentia 
pilgrimage  ductus,  eo  quod  Beornum,  regis  consobrinum,  necaverat,  unde 
j  ~    de  Plandria  nudis   pedibus  Jerusalem    petens,    in   reditu    suo, 

Q.  Eadgyth  in   itinere    defunctus    est,    ex   nimio    frigore   infirmitate    con 


Swegen's 


brought 
back. 
p.  168. 
Peace 
restored 
and  the 
Normans 
banished. 


tracta.  Filiam  quoque  ducis  Edytham  reginam  rex  dignanter 
recepit,  et1  earn  pristinse  restituit  dignitati.  Acta  itaque  Con- 
cordia et  pace  firmata,  rex  omni  populo  bonas  leges  et  rec- 
tam  justitiam  promisit,  et  Normannos,  qui  sibi  contra  Anglos 
iniqua  dederant  consilia,  ad  natale  solum  remisit.  Inter  quos 
Robertus  Cantuarise  arcbiepiscopus,  et  "Willelmus  prossul  Lon- 
doniensis,  cum  Ulf  antiste  Dorkecestrensi  et  suis  Norman- 
nis,  vix  evadentes,  mare  transierunt.  Sed  non  multo  post, 
Willelmus,2  propter  bonitatem  suam  revocatus,  in  suum  resti- 
Stigand        tuitur    prassulatum.      Stigandus,    qui    quondam    Helmbamensi  Malmesb. 

archbishop  episcopatu  dimisso,    sullimiorem    gradum   meditatus,  Wintoni-  ^est-  Pont, 
of  Canter-      r        r.  •  ,  -^    -,         A-       ■       r   •.    .         i.  23,  p.  35. 

i.  ensem    mvaserat   episcopatum,    nunc   iLadwardi    simpiicitatem         ' l 

circumveniens,  vivente  Roberto,  Cantuariensem  obtinuit  digni- 

Osbern  and  tatem.     Osbertus  vero    et   Hugo,  Normannigenae,  sua  castella  Flor.  Wig. 

?dh"      relinquentes  et  Scotorum  regem  adeuntes,  ab  ipso  recepti  sunt.  P-  606  d. 

Macbeth. 


1  et  .  .  .  .  dignitati]   nee   tamen 
carnaliter  illam  cognovit,  W. 


-  Willelmus'}  Robertus,  W. 


CHRONICA  MAJOEA. 


523 


Quod  Griffimis1  f rater  regis  Walensium  perimitur.  A.D.  1053. 

Flor.  Wig.       Anno  Domini  mliii.     Frater   Griffini,   regis  Walanorum,  Eis  Rhys,  bro- 
p.  606  d.      nomine,  in  loco  qui  Bulendune    dicitur,  occisns    est,  et   caput  tner  °* 

ejus  regi  Eadwardo    in  vigilia   Epipbanias   apud   Grloverniam  ,.     J    - 
prassentatur.  Bollington. 


De  morte  turpissima  Godwini  proditoris. 

Id.  Anno  Domiui   mliv.     Rex  Anglorum  Eadwardus   Paschalem  Legend  of 

Aelred  of     solemnitatem  apud  Wintoniam  celebravit.     Rege  igitur  in  hac  th-e  death 
Rievaulx.     solemnitate    ad   mensam   sedente,   cum  pincerna  ejus   ciphum  wine_ 
p1  f    V-     regium  vino  plenum    ad    mensam   gestaret,   pedem  unum   ad 
col.  395        domus  pavimentum  cffendit.     Sed  altero  sese  pede  recolligens, 
(Twysden).  casum    evasit.     Quod  videns   comes    Godwinus  ac  gener  regis, 
qui  de  more  regi  prandenti  assedebat,  ait;  "Hie  frater  fratri 
"  auxilium   fecit."      Ad   quern  rex   ironice    loquens    respondit 
dicens  :  "  Frater  meus  mihi  modo  posset  auxiliari,  nisi  fuissent 
"  insidias    Godwini."      Quod    verbum   regis    Godwinus    nimis 
moleste  ferens   respondit:  "  Scio,   rex,"  inquit,  "  scio  quia  de 
"  morte  fratris  tui  Alfredi  me  babetis  suspectum.     Sed  Deus, 
"  qui    verax  et  Justus  est,  banc  quam  teneo   panis    buccellam 
"  non  permittat    guttur   meum    sine    suffocatione    transire,    si 
"  unquam  frater  tuus  per  me  vel  per  consilium  meum  morti2 
"  propior  et  a  vita  remotior  fuit."     Et  boc  dicto  rex  buccellam 
benedixit,    quam   in    os    ejus     mittens     Godwinus,    sibi    male 
conscius,  ab    ilia    suffocatur.     Quern  rex  exanimem   videns    et 
pallentem,  "Extrabite,"  inquit,  "bine  canem  nunc  et  prodito- 
(Notin        "  rem,  et  in  quadrivio  ilium  sepelite.     Indignus    enim  est,  ut 
Aelred).       <<  Cbristianam  se  habere  gaudeat  sepulturam."     Quod  videntes  His  burial 
Flor.  "Wig.   filii  ejus  qui  affuerunt,  extraxerunt  patrem  de  mensa,  et  rege 3  a*  " m" 
p.  606  e.      ignorante    in  Veteri  monasterio   ejusdem   civitatis    sepelierunt 

eum.     Tunc   rex  Eadwardus  dedit   ducatum  ejus  Haroldo  filio  His  earl- 
Id.  p.  607b.  suo.     Eodem  anno,    ex  prascepto  regis  Eadwardi,  strenuus  dux  dom  given 
Nortbanhumbrorum   Siwardus,  exercitum   grandem  in  Scotiaru 
ducens,  regem  Macbbotum  de  regno    suo  fugavit,  multis    Sco-  Defeat  of 
torum  milibus  interfectis,  cum  Normannis  omnibus  de  quibus  Macbeth, 
superius  fecimus   mentionem.     Rex  igitur  Eadwardus  regnum  Malcolm 

Scotiaa  dedit  Malcolmo,  filio  regis  Cumbrorum,  de  se  tenendum.4  „   •  ^^n8'  °^ 

Scotland. 


1  Sic. 

2  morti]  morte,  A.  This  speech 
considerably  differs  from  that  given 
in  Aelred,  and  the  king's  bless- 
ing the  morsel,  and  his  orders 
about  the  burial  are  also  introduced 
by  the    compiler.       Compare    the 


version  of  the  legend  in  the  "  Estoire 
"  de  Seint  Aedward  le  rei,"  pp. 
117-119. 

3  rege  ignorante']    Introduced  by 
the  compiler. 

4  de  se  tenendum]   Introduced  by 
the  compiler. 


524 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D.  1055.        Quod  rex  Eadwardus  comitem  Alga/rum  exilio  damnavit. 


Pope 
Victor  II. 
Death  of 
earl  Si- 
ward. 
Tostig  suc- 
ceeds to 
his  earl- 
dom. 
jElfgar 
exiled, 
and  joins 
Griffith. 
They  de- 
feat earl 
Ralph  and 
capture 
Hereford. 
Hereford- 
ensis  eccle- 
sia  com- 
huritur. 


Harold  sent 
against 
JEtf gar  and 
Griffith. 


Peace. 
iElfgar  re- 
stored to 
his  earl- 
dom. 

Hermann, 
bp.  of  Wil- 
ton, resigns 
his  see,  and 
goes  to  S. 
Benin's  (S. 
Omer). 


Anno  Domini  mlv.  Victor  sedit  in  cathedra  Romana,  annis  Vit.  Pontif. 
duobus,  mensibus  iii.,  et  diebus  xiii.  Eodem  anno  nobilis 
dux  North anbumbrorum  Siwardus  obiit,  cujus  ducatum  rex  Flor.  Wig. 
Eadwardus  Tostio  fratri  ducis  Haroldi  concessit.  Nee  multo  P-  607  c- 
post  rex  Eadwardus,  in  concilio  apud  Londonias  habito,  Algarum 
comitem  ab  Anglia  exulavit.  Qui  mox  Hyberniam  petens,  xviii. 
piraticis  navibus  adquisitis,  juncto  sibi  Grifino  Walensium  rege, 
regnum  Anglian  depopulaturus  intravit.  Tandem  idem  Algarus 
et  Grifinus,  Herefordensem  provinciam  cum  fuissent  hostiliter 
ingressi,  obviavit  illis  dux  Eanulfus,  Eadwardi  regis  sororis x 
filius,  cum  exercitu  copioso.  Sed  in  primo  conflictu  comes 
Ranulfus  fugam  capessit  cum  suis.  Quod  videntes  Algarus  et 
Grifinus,  insecuti  sunt  hostes  fugientes,  et  quingentos  ex  eis 
peremerunt;  et  victoria  potiti,  Herefordensem  ingressi  sunt 
civitatem ;  ubi  septem  canonicis,  qui  valvas  principales  basilicas 
defendebant,  peremptis,  ecclesiam  combusserunt  cum  reliquiis 
et  ornamentis ;  et  civibus  nonnullis  interfectis  et  captivatis, 
civitateque  cremata,  prasdas  ubertate  ditati  recesserunt.  Hoc 
factum  cum  regi  Eadwardo  innotuit,  apud  Gloverniam  magnum 
exercitum  congregavit,  cui  Haroldum  ducem  strenuum  pra> 
ficiens,  ipse 2  Algarum  et  Grifinum  ardenter  insequitur,  ac  fines 
Walensium  audacter  ingressus,  castrametatus  est  in  Snaudu- 
nam.3  Grifinus  vero  et  Algarus,  scientes  Haroldum  virum 
esse  strenuum  et  bellicosum,  fugerunt  a  facie  ejus,  illi  re- 
sistere  non  audentes.  Ille  autem  post  gravem  regionis 
desolationem,  apud  Herefordiam  divertens,  vallo  earn  lato 4  et 
alto  cinxit,  portisque  ac  seris  civitatem  munivit.  Sed  tandem 
nuntiis  inter  Haroldum  et  ejus  adversarios  discurrentibus, 
firmam 5  ad  invicem  concordiam  pepigerunt.  Algarus 6  vero  ad 
regem  veniens,  comitatum  suum,  ipso  concedente,  recepit. 

Eodem  anno  Hermannus  Wiltoniensis  praesul,  iratus  eo  quod  Id.  p.  608  a. 
sedem  episcopalem   ad  Salesberiam7  de  Eamesberia  transferre 
rex  concedere    noluit,   episGopatum  dimisit,  atque   mare  trans- 
fretato,  apud  Sanctum  Bertinum  monachilem  habitum  suscepit, 
et  tribus    annis    in    ipso    monasterio    babitavit.      Istes    autem 


1  i.e.  of  Goda,  by  her  first  hus- 
band Drogo  of  Mantes.  She  after- 
wards married  Eustace  of  Boulogne. 

2  ipse  .  .  .  insequitur]  jussit  ut 
hostes  insequeretur  ardenter,  W. 

3  in  Snaudunam]  An  introduction 
of  the  compiler.  Flor.  has  ultra 
Straddele. 


4  lato~\  leto,  A. 

5  firmam]  infirmam,  W. 

6  Algarus  .  .  .  recepit]  om.  W. 

7  Salesberiam]  abbatiam  Malmes- 
biriensem,  Flor. 

8  Iste  .  .  .  fuit]   Introduced   by 
the  compiler.     It  is  not  in  W. 


CHRONICA  MAJORA. 


525 


Brihtwold. 


Malmesb.     Hermannus  ultimus  "Wiltoniensis  provincial  fuit.     Nam  primus  A.D.  1055. 

„  e^„  "ont-  ejusdem  regionis  praasul  extitit  Ethelstamis,  secundus  Odo  post  Bishops  of 

p'  181  Cantuarias     archiepiscopus,    tertius   Osulfus,    quartus  Algarus,  Ramsbury. 

quintus  Ethelstamis,  sextus  Siricius,  Septimus  Alfricus,  octavus 
Brithwoldus.  Hie  a  tempore  regis  Ethelredi  usque  ad  Eadwar- 
dum  ultimum  duravit.  De  hoc  quoque  Brithwoldo  legitur,  Vision  of 
quod  temporibus  regis  Cnutonis  frequenter  cogitaret  de  regia  bishop 
stirpe  gentis  Anglorum,  jam  pene  deleta,1  si  esset  de  castero 
redintegranda.  Sed  cum  nocte  quadam  ista  meditanti  sopor 
irrepisset,  in  superna  raptus  vidit  Apostolorum  principern, 
Petrum,  Eadwardum  filium  regis  Ethelredi,  tunc  in  ISTormannia 
exulantem,  manu  tenere,  et  eum  in  regem  consecrare,  et 
ccelibem  vitam  eum  ducturum  et  annis  viginti  quatuor  regna- 
turum  ostendit.  Eidem  quoque  Brithwaldo  qua3renti  de  regum 
successione  dicitur  esse  responsum,  "  Regnum  Anglorum  Dei 
"  est,  et  Ipse  Sibi  reges  providebit."     Huic  autem,  ut  dictum 

Id.  p.  183.   [est,]    Hermannus    ultimus    Wiltoniensis     antistes    succedens,2  Bishop 
ilium  postea  episcopatum  cum  Sireburnensi  prassulatu  conjun-  ** i'"1  Ul!Ui 
gens,  apud  Salesberiam  sedem  constituit  cathedralem. 


removes 
the  see  to 
Salisbury. 


Quod  Ethelstamis  episcopus  perimitur. 


Flor.  Wig. 
p.  608  b. 

Id.  p.  608  c. 
Malmesb. 


Anno  Domini  mlvi.    Ethelstanus,  Herefordensis  antistes,  diem  Bishops  of 
clausit   extremum.     Cui   successit    Leovegarus,    ducis    Haroldi  Hereford, 
capellanus,  ecclesiarum 3  amator,  pauperum  recreator,  viduarum 
et   orphanorum    defensor,  oppressorum   subventor,   virginitatis 
possessor.      Hunc    quoque   Dei4   famulum,    in    omni   religione 
Gest.  Pont,  perfectum,    GrifKnus    rex    Walanorum,     Herefordensi    civitate  p.  169. 

*30o  '       cremata,  vita   privavit.      Huic    successit  Walterus,   qui    usque 
Flor.  Wig.  a(i  tempora  regis    Willelmi    duravit.     Eodem  anno   Egelricus,  JEthelric, 
p.  608  c.      Dunelmensis  prassul,  episcopatu  sponte  relicto,  ad  monasterium  bishop  of 
suum,   quod  Burgum  dicitur,  secedens,  monachum  ibidem  in-  D'n-ham, 
duit,  et  annis  duodecim  illic  laudabiliter  vixit.  see 


Quod  rex  Eadwardus  revocavit  nepotem  suum  ut  post  eum 
regnaret. 

Id.  p.  608d.      Anno  Domini  mlvii.    Henricus3  Romanum  adeptus  imperium  Henry  IV. 
Id.  p.  607  b.  annis  1.  imperavit.     Eodem  [anno]  rex  Anglorum  Eadwardus,  emperor. 


1  deleta]  delete,  A. 

2  W.  adds  rege  Eadwardo  con- 
cedente. 

3  ecclesiarum  .  .  possessor]  This 
description  belongs  to  earl  Odda, 
whose    death    is    mentioned    soon 


after  the  other  in  Florence,  p.  608  c. 
It  is  not  in  O.  W. 

4  Dei .  .  .  perfectum]  Introduced 
by  the  compiler. 

5  Henricus  .  .  imperavit]   Not  in 

o.  w. 


526 


MATTH^EI  parisiensis 


A.D.  1057. 
Edward, 
son  of  Ed- 
mund Iron- 
side, sent 
for,  and 
arrives  in 
England. 
His  death 
in  London. 

Death  of 
earl  Leo- 
fric,  who  is 
buried  at 
Coventry. 


Gifts  of 

Leofric  and 

Godgifu  to 

Worcester, 

Evesham, 

Wenlock, 

Leominster, 

Chester, 

and  Stow. 

Legend  of 

Godgifu. 


cum  in  diebus  suis  .  processisset,  Aldredirm  Wigorniensem 
episcopum  ad  regem  Hungarorum  transmittens,  revocavit  inde 
filium  fratris  sui  regis  Eadmundi,  scilicet  Eadwardum,  cum 
tota  familia  sua,  ut  vel  ipse  vel :  filii  ejus  sibi  succederent  in 
regnum.  Venit  igitur  Eadwardus  cum  filio  suo  Eadgaro  et 
filiabus  Margareta  et  Christiana.  Sed  parvo  post  adventum 
suum  in  Angliam,  idem  Eadwardus  vivens  tempore  brevi  in 
urbe  Londoniarum  vitam  terminavit,  relictis 2  sub  custodia  regis 
Eadgaro  filio  cum  filiabus  praedictis. 

Eodem  anno  laudabilis  vir  rnemorias,  comes  Leofricus,  pridie 
kal.  Septembris  diem  clausit  extremum  et  apud  Coven- 
treiam  bonorifice  sepultus  est,  in  monasterio  quod  ipse  et  uxor 
ejus,  Dei  cultrix,  sanctaeque  virginis  Mariae  amatrix  devota, 
nobilis  comitissa  G-odgyva,  a  fundamentis  de  suo  patrimonio 
construxerunt.  Et  monacbis 3  impositis,  terris  sufficienter  et 
variis  ornamentis  adeo  illud  ditaverunt,  quod  in  Anglia  tota 
tanta  auri  et  argenti  copia  gemmarumque  pretiosarum  in  nullo 
inveniretur  monasterio,  quanta  tunc  temporis  babebatur  in  illo. 
"Wigorniensem,  Hevesbamensem,  Wenelocensem,  et  Leonensem 
ecclesias,  cum  coenobiis  aliis,  et  prascipue  Sancti  Jobannis 
Baptistaa  Sanetasque  Wereburgas  virginis  in  Legecestria  sita, 
et  ecclesiam  Sanctas  Mariae  de  Stowe,  quam  praesul  Dorke- 
cestrensis  construxerat  Eadnotbus,  terris,  aedificiis,  et  variis 
ornamentis  magnifice  ditaverunt. 

Haac  '  autem  comitissa  religiosa  villam  Coventrensem  a  gravi 
servitute  ac  turpi  liberare  affectans,  saepius  comitem  virum 
suum  magnis  precibus  rogavit,  ut  Sanctae  Trinitatis  Sanctaeque 
Dei  Genitricis  intuitu  villam  a  praedicta  absolveret  servitute. 
Cumque  comes  illam  increparet  quod  rem  sibi  damnosam 
inaniter  postularet,  probibuit  constanter  ne  ipsum  super  bac 
re  de  caetero  conveniret.  Ilia  vero  5  nihilominus  constans 
in  proposito,  virum  indesinenter  de  petitione  prasmissa  ex- 
asperans,  tale  responsum  extorsit  ab  eo  :  "  Ascende,"  in  quit, 
"  equum  tuum  nuda,  et  transi  per  mercatum  villas  ab  initio 
"  usque  ad  finem,  populo  congregato,  et  cum  redieris  quod 
"  postulas  impetrabis."  Cui  comitissa  respondens  ait,  "  Et  si 
"  boc  facere  voluero,  licentiam  mibi  dabis  ?  "  Ad  quam  comes, 
"  Dabo,"  inquit.  Tunc  Godgyva  comitissa,  Deo  dilecta,  die 
quadam,    ut   praedictum    est,    nuda    equum    ascendens,    crines 


Flor.  Wig. 
p.  607  b. 
Malmes- 
bur.  Gesta 
Regum,  ii. 
228,p.382. 


Elor.  Wig. 
p.  608  D. 


1  vel  filii  ejus']  Not  in  W. 

2  relictis  .  .  .  pradictis~]  Added 
by  the  compiler. 

3  monachis  impositis  is  from  the 
MS.  of  Leland.  iii.  73  (i.e.  iv.  72 
ed.  1770). 


4  This  is  the  earliest  mention  of 
this  legend. 

5  vero  .  .  .  proposito"]  This  is 
Paris's  alteration.  W.  has  "  e  con- 
"  trario  pertinacia  muliebri  ducta." 


CHRONICA  MAJORA.  527 

capitis  et    tricas  dissolvens,  corpus    snum  totum  prseter  crura  A.D.  1057 
candidissima  inde  velavit,   et  itinere  complete,  a  neraiue  visa,  Legend  of 
ad  viruni  gaudens,  hoc    pro    miraculo  liabentem,1   reversa  est.  (j0<1gll:u- 
Comes  vero  Leofricus,  Coventrensern  a  praafata  servitute  libe- 
rans    civitatem,    cartam   suam   inde   factam   sigilli   sui  muni- 
inine  roboravit. 


Be  casu  admirctbili  qui  Bomce  accidit. 

Vit.Pontif.      Anno  Domini  mlviii.     Stephanus  sedit  in  cathedra  Romana,  Popes  Ste- 

mensibus  is.     Cui  succedens  anno  eodem  Benedictus,  ix.  men-  phen  IX. 

Malines-      sibus,  ut  predecessor  suus,  cathedram  gubernavit.    Eodem  tern-  ??    „ene" 

bur.  Gesta  p0re  civis  quidam  Romanus,  setate  juvenis,  dignitate  senatoria  T         ,    - 
Regum,  n  .,.  j  ,   ■  l^egena  01 

ii  ^05  clarus,  generosarn    sibi    quandam   virgmeni  rnatrimonio    copu-  a  young 

p.  354!        lavit;  ob  cujus  honorem  suis  sodalibus,  diebus  multis,  nuptia- man -who 

rum  cum  epulis  splendicle  convivia  celebravit.     Cumque  die  Placed  ms 

.  ...  nng on  a 

quadam  in  campum  processissent,  ut  fessos   deliciis  stomachos  statue  of 

ludendo    solidarent,   pilani    poscunt,    et    multum    diei    tempus  Venus. 

ludentes  consumunt.     Sed  ne  jocando  juvenis  anulum  amitteret 

nuptialem,  in  digito  extento  cujusdam  statuas  aenese,  qua3  prope 

erat,  ilium  clam  sodalibus   collocavit,  et  ad  ludum  conversus, 

incalescentibus  praa  nimio  cursu  visceribus,  primitus  se  a  ludo 

subtraxit,  et    veniens    ad   statuam,  ut  anulum  repeteret,  digi- 

tum,   in    quo    ilium    posuerat,    ad  volam    usque  reflexum,    et 

anulum    invenit   in   digito    arctissime     constrictum.      Qui   ali- 

quandiu  inaniter  luctans   ut  digituni  frangeret,  vel  quocunque 

modo   anulum    extorqueret,  cum     se   nihil    proficere   cognovit, 

tacite,    ne    res    sodalibus    innotesceret,    perturbatus    discessit. 

Et  nocte  sequenti,  cum  famulis   ad   statuam  rediens,  digitum 

invenit  extentum,  et  anulum   admirabatur    sublatum.     Damno 

itaque  dissimulato,  cum  nocte  sequente  se  juxta  novam  nuptam 

collocasset,  quiddam  nebulosum   sensit  et  densum  inter    se   et 

illam  volutari,  quod  sentiri  potuit,  sed  non  videri.     Hoc  quo- 

que  obstaculo  ab  uxoris  amplexu  prohibitus,  vocem  sibi  dicen- 

tem  audivit,  "  Mecuni  concumbe,  quia   hodie  me  desponsasti. 

"  Ego    sum   Venus,    cujus    digito    anulum     posuisti.      Habeo 

"  ilium,  nee  reddam."     Elapsum   est   autem    multum  tempus, 

ut  quacunque  hora  ille  vellet  in  uxoris  gremio  recubare,  illud 

idem  sensit  et  audivit.     In  aliis  quidem  rebus   juvenis  valens 

erat    et    strenuus,    tarn    in    foro    quam    in    exercitu    militari. 

Tandem    de    consilio    uxoris,    res    utrorumque    parentibus    est 

detecta.     Illi  autem  habito  super  hoc  celeri  consilio,  Palumbo 


habentem]  habenti,  A. 


528 


MATTH^I  PARISIENSIS 


A.D.  1058. 
Legend  of 
a  young 
man  who 
placed  his 
ring  en  a 
statue  of 
Venus.    • 


p.  170. 


cuidam  presbytero  suburbano  rem  gestam  exponunt.  Erat  Malmes- 
ille  nigromanticis  artibus  instructus,  ut  magicas  excitaret  figu-  z?T'  Y. 
ras  vel *  damiones  provocaret,  efc  eos  ad  opus  quodlibet  agen-  205  p  '355. 
dum  stimularet.  Pacti  sunt  autem  presbytero  auri  et  argenti 
magnum  acervum,  ita  quod  anulum,  si  esset  possibile,  revo- 
caret.  At  presbyter,  epistolam  mecbanica  arte  compositam 
juveni  bajulans,  dixit:  "  Vade,"  inquit,  "ilia  noctis  bora  ad 
compitum,  ubi  se  findit  in  quadrivium,  et  stans  ibi  tacite 
rei  eventum  diligenter  explora.  Transient  enim  ibi  figurae 
bominum  utriusque  sexus,  omnis  astatis,  gradus  omnis  et 
conditionis.  Quorum  quidam  equites,  quidam  pedites,  qui- 
dam  erunt  vultus  in  terram  demittentes,  quidam  tumido 
supercilio  caput  efferentes.  Nulli  respondebis,  etsi  loquantur 
tecum.  ISTam  quicquid  ad  laetitiam  pertinet  vel  tristitiam, 
in  illorum  multibus  et  gestibus  incunctanter  videbis.  Se- 
quetur  illam  multitudinem  quidam  reliquis  statura  formosior 
et  corpore  major,  in  curru  sedens,  cui  tacitus  epistolam  ad 
legendum  tradens,  fiet  continuo  quod  volueris,  si  constanter 
tantummodo  perseveraveris."  Adolescens  igitur  animose 
satis  quaecunque  sibi  indicta  fuerant,  aggreditur,  et  stans 
intrepidus  ad  quadrivium,  dictorum  presbyteri  visu  fidem 
explorat.  Inter  cseteros  autem  transeuntes,  vidit  mulierem 
ornatu  meretricio,  mulam  inequitantem,  crinibus  solutis  bu- 
meros  velantem ;  in  manibus  virgam  tenebat  auream,  qua  equi- 
taturam  regebat,  quae  prse  vestium  subtilitate  pcene  nuda, 
gestus  exercuit  impudicos.  Quid  plura  ?  Ultimus  ille,  qui 
dominus  videbatur,  oculos  terribiles  in  juvenem  retorquens, 
a  superbo  axe  currus  sui,  smaragdis  et  monilibus2  composito, 
adventns  ejus  causas  exquirit.  Juvenis  autem  nibil  respon- 
dens,  protensa  manu  eidem  epistolam  porrexit.  Dasmon  vero 
notum  sigillum  non  ausus  contemnere,  scriptum  legit.  Moxque 
bracbiis  in  ca3lum  expansis,  ait :  "  Deus,"  inquit,  "  omnipotens, 
"  quam  diu  patieris  nequitias  Palumbi  presbyteri?"  Nee 
mora,  satellites  a  latere  suo  misit,  qui  anulum  a  Venere 
extorquerent.  Ilia  diu  tergiversata,  vix  tandem  anulum  re- 
signavit.  Itaque  juvenis  voti  compos  effectus,  sine  obstaculo 
potitus  est  amoribus  uxoris  diu  suspiratis.  Sed  Palumbus 
presbyter,  ubi  dasmonis  querelas  ad  Dominum  de  se  audivit, 
finem  dierum  sibi  imminere  cognovit.  Quocirca  omnibus 
membris  suis  ultro  truncatis,  mirabili  poenitentia  defunctus  est, 
confessus  Papse,  coram  populo,  flagitia  inaudita. 


1  excitaret  figuras  vel]  excitare 
vel  figuras,  A.  W.  has  magnas  for 
magicas. 


2  moiiilibus]    unionibus,  W.,    as 
Malmesb. 


CHRONICA   MAJORA.  529 

Be  pactis1  inter  Haroldum  et  ducem  Willelmum.  A.D.  1059. 

Malmes-         Anno  gratias  mlix.     Cum  dux  Haroldus  in  prsedio  juris  sui,  Harold 

bur.  Gesta  scilicet   apud   Boseham   perendinaret,  die    quadam   navem    in-  f°rce<l  to 
Kegum,  f  .  r.  u     ?  .    ,        .,    land  at 

ii  9og         gressus  piscatonam,  at  animum  suum  oblectaret,  mare  mtravit.  p     .,. 

p.  383.         Cumque  ludo  longiori  in  altum  mare    progrederetur,  adversa 
subito   tempestate    suborta,   ipse    cum    sodalibus   in  Pontivum 
compellitur  pagum ;  qui  ab  bominibus  regionis  captus,  et  vin-  His  impri- 
culis  constrictus,  subque 2  custodia  carcerali  detrusus,  imponunt  sonment, 
ei  ipsum   illuc    explorandi   gratia  advenisse.     Haroldus,  astuto  ^    rn-jj. 
pectore    qualiter    liberaretur    excogitans,    nuncium     promissis  of  Nor- 
ingentibus     inductum    ad     ducem    JSTormannicum    Willelmum  niandy. 
transmisit,   mandans  se   a   rege   Eadwardo   ad  ipsum  destina- 
tion, ut  ardua  sibi   quasdam  negotia  revelaret.     Addidit  etiam 
sese  a  Godwino,3  comite  Pontivi,  in  vinculis  detineri,  quo  minus 
regia  exequatur   mandata.     Ita  Haroldus,  Willelmo  mandante, 
liberatus  ab  ipso  G-odwino 3  in  Normanniam  est  adductus.    Quern  His  oath 
Willelmus  honorifice  suscipiens,  in  alimentis  et  vestibus  ipsum  to  William, 
civiliter   decoravit.     Tunc  Haroldus,  ut  apud  Willelmum  ube- 
riorem  gratiam   inveniret,  castellum  Dorobernia?  quod  ad  jus 
suum    spectabat,    et    post    mortem    Eadwardi    regis    regnum 
Anglias    sacramento   firmavit.      Quare  et   filise    adbuc  parvula3 
desponsione   et   totius   patrimonii   amplitudine    donatus,    fami- 
liaris  apnd  Willelmum  nabebatur. 
Cf.  Malm.        Tradunt  autem  aliter   alii,    quod  videlicet  Haroldus   a  rege  Other 
i?eo98Reg"  Eadwardo  fuerit  ad  boc  in  Normanniam  missus,  ut 4  ducem  statements 
p.  383!         Willelmum  in  Angliam  conduceret,   quern  idem  rex  basredem  °,  ■    e.     f 
sibi  constituere  cogitavit.  his  mission. 

Quod  Nicholaus  Papa  eligitur  et  ccmsecratur. 

Vit.  Pontif.      Anno    gratias    mlx.      Nicbolaus    sedit    in    catbedra  Eomana  Pope  Ni- 
Flor.  Wig.  annis  duobus   et  mensibus  sex.     Eodem  anno  Kinsius,  Ebora-  cn°las  H. 
p.  609  i).      censis  arcbiepiscopus,  bumanaa  naturas  debitum  solvit ;  cui  sue-  Succession 
cessit  Aldredus,  Wigorniensis  antistes ;  et  Herefordensis  pras-  "  ' 

sulatus,  qui  propter  suam  industriam  ei  commissus  fuerat, 
Waltero  datur  Lotbaringo,  Editbas  reginas  capellano.  Eodem 
etiam  anno,  defuncto  Duduc  Wellensi  pontifice,  Gisa  regis 
capellanus  successit. 


1  pactis]  pacis,  A. 

2  subque  .  .  .  advenisse~\    Intro- 
duced by  the  compiler. 

3  Godwino]  Sic,  for  Guidone. 


4  This  addition  to  the  usual  story, 
that  Harold  was  sent  to  bring  Wil- 
liam into  England,  is  peculiar  to  the 
compiler. 

L   L 


530  MATTHiEI   PAKISIENSIS 


A.D.  1061.        Quod  Aldredus  Ebbracensis  episcopus  pallium  suscepit  a 

Papa  Niclwlao. 


Their  con-       Anno    gratise    mlxi.      Aldredus    Eboracensis    archiepiscopus  Flor.  Wig. 
secration      cum    rjostio    comite    Romam    perrexit,    et    a    Papa    Mcholao  P-  610  A- 
ome.     pai2ium  suscepit,   et    cum    gaudio    remeavit,     TJbi   etiam 

consecrati   sunt   Gisa,   Wellensis   anstites,    et  Walterus   Here-  Id.  MS.  A. 

fordensis.  P-  61Ql- 

Sanctus  Wlstanus  episcopus  consecratur. 

Wulstan         Anno   gratiaa  mlxii.     Wlstanus  prior  ecclesiaa  Wigorniensis,  Id.  p.  610a, 
bishop  of     y^  eximias  religionis,  ad  ejusdem   ecclesiaa  prsesulatuni  cano-  E* 
'  nice  est  electus,   et  pontifex  acclamante  populo1    consecratus. 
Consecratus  est  autem  ab  Aldredo,  Eboracensi  arcbiepiscopo,  Id.  p.  61  1a. 
quia  archiepiscopo  0antuaria3  Stigando  officium  tunc  episcopale 
fuerat  interdictum,  pro  eo  quod  vivente  Eoberto,  illius  ecclesia3 
archiepiscopo,  ilium  archipraasulatum  occupare  prassumpsit. 
Prodigy.  Per   idem   tempus   in;2  confinio   Minoris    Britanniee   et  Nor-  Malmes- 

manniaa  natum  est  portentum,  in  quo  in  una  vel  potius  duabus  ^ur-  ^esta 
mulieribus    duo    erant    capita   et    quatuor    brachia    et    ceetera  ••  |0y  ' 
omnia  gemina,  usque  ad  umbilicum.3    Inferius  vero,  duo  erant  p.  358. 
crura,  duo  pedes,  et  castera  omnia  singula.      Bidebat,  comme- 
debat,  loquebatur  una;    flebat,  esuriebat,   tacebat  altera.     Ore 
gemino   manducabatur,  sed  uno  meatu  expellebatur.     Tandem 
una  defuncta,  altera    supervixit ;  portabat  fere  per   triennium 
viva  mortuam,   donee    et    mole   ponderis   et   fetore  cadaveris 
ipsa  defecit. 

Quod  Haroldus  fines   Walliaz  depopulatur. 

Expedition      Anno    gratias    mxxiii.     Dux  Westsaxonum  Haroldus,    jussu  Flor.  Wig. 
of  Harold    regis   Eadwardi,   hostiliter  Walliam    profectus    est,   ut   regem  P- 611  c- 
andlostig   Q-rifgn-um  inquietaret.     At  Griffinus,  ejus  adventu  prascognito, 
Wales.        naves   ascendit,    et   fugiens   vix   evasit.     Haroldus    vero,    cum 
ilium  comperit  aufugisse,  recessit  et   majorem   exercitum  con- 
gregavit.    Cui  frater  ejus  Tostius  ex  mandato  regis  occurrens, 
junctis   viribus,    per  terram    simul  [et]  mare   regionem  illam 
The  Welsh  depopulari   coeperunt.     Unde  Walani  necessitate  compulsi,  ob- 
submit,        sides  illi  dederunt,  et  tributum   se   regi  Eadwardo  reddituros 
Griffith^     deinceps    promiserunt,    regemque    suum    Griffinum   exulatum 
expulerunt. 


1  acclamante  populo]  rege  accla-  I       "  in]  et,  A. 
mante  eiun  populo,  O.  W.  '       3  umbilicum]  umbiculum,  A, 


CHEONICA  MAJORA.  531 


Quod  Walenses  regem  suum  peremerunt.  A.D.  1064. 

Flor.  Wig.       Anno  gratias  mlsiv.     Gens  Walanorum,  nonas  Augusti,  inter- Murder  of 
p.  612  b.      fecto  resre  suo  Griffino,  caput  eius  duci  Haroldo  miserunt,  quod  VnS!  ,  7 
mox    Haroldus    ad   regem    Eadwardum   transmittens,    alium1 
Walensibus   regem    prasfecit.     Qui   Eadwardo  regi   fidelitatem 
prasstito   faciens   jnramento,    omnia,    quae    regibus    Anglorum 
solvi  consueverant,  ipse  fideliter  se  pensurum  spopondit. 


De  inventione  Sancti  Oswini  regis  et  martyr-is. 


Vita  Os-  Anno  gratia?   mlxv.      Inventa2   sunt   ossa   sanctissima   beati  Discovery 

wini  regis     Oswini   regis    et  martyris,  in  nunc  modum.       Post  passionem  of  the  body 

,    •        '   vero  regis  Oswini  praBclarissimi,  sicut  in  tractatu  de  eius  pas-     . 
caP-  1V-  .  J  .    r       wine, 

(ed.  Raine   sione  constat  superius  luculenter  expressum,3  corpus  ipsius  ad 

Surtees  monasterium  beataa  Dei  genitricis  Marias,  in  ostio  Tynas  flu- 
ooc.  1838  minig  acj  aquilonem  situm,  delatum  est,  et  in  eo  regio  more 
sepultum.  Ubi  propter  miraculorum  ejus  frequentiam,  per 
innumera  annorum  curricula  a  populo  regionis  locus  sepulturaa 
illius  in  tanta  reverentia  est  babitus,  ut  regem  penes  eos  se- 
pultum, dominum  et  patronum  in  terris  et  defensorem  reputa- 
rent  in  caalis.  Unde  processu  temporis  ad  majorem  martyris 
gloriam  virgines  sanctimoniales  de  coenobio  Sanctaa  Hyldaa 
abbatissae,  ad  corpus  ejus  introducta?,  usque  ad  persecutionem 
Danicam,  rabie  Hinguar  et  Hubbas  fratrum  excitatam,  in  ec- 
clesia  beatas  Dei  genitricis  super  montis  supercilium  quod  P-  171. 
mare  propinquum  spectat,  in  supremo  religionis  culmine 4 
permanserunt.  In  bac  quoque  persecutionis  rabie  coenobium 
illud  creditur  cum  casteris  regionis  coenobiis  demolitum,  sacris 
virginibus  per  martyrium  ad  caslestia  regna  translatis.  Post 
haac  autem  per  multa  tempora,  sub  potestate  Danorum  infide- 
lium  regione  ilia  devoluta,  sancti  martyris  memoria  penitus 
a  mentibus  provincialium  est  deleta.  Tandem  paulatim  red- 
eunte  fidelium  devotione,  et  fidei  crescente  puritate,  episcopus 
loci  ibi  in  ecclesia  Dei  genetricis  presbyteros  statuit  et  cleri- 
cos,  qui  provincialibus  parocbianis  divina  mysteria  celebrarent. 
Jacuit  interea  martyr  beatissimus,  cespite  abjectiori  tumulatus, 
usque   in    tempora  Egelwini   Dunelmensis   prassulis   et    Tostii 


1  Florence  mentions  two,  Bleth- 
gent  and  Rithwalan,  brothers  of 
Griffith. 

2  From  here  MSS.  W.  and  A.  are 
nearly  identical. 


3  expressum']  expressioni,  A.    See 
above,  p.  285. 

4  culmine']  culminis,  A. 


L   L   2 


532  MATTHJEI   PARISIENSIS 

A.D.  1065.  Northanhumbrensium  comitis,  qui  post  Siwardum,  non  haere-  Vita  Os- 
Discovery  ditaria  successione,  sed  regis  Eadwardi  donatione,  obtinuit  wini  regis 
? *™e  f  cornitatum.  Placuit  igitur  divines  pietati,  praedicto  pontifice  eirorum> 
S  Oswine.  vivente,  beati  martyris  reliquias  in  lucem  ad  totius  ecclesiae  p  12. 
proventum  efferre,  ut  lucerna  diu  sub  modio  constituta,  super 
candelabrum  accensa,  infidelitatis  tenebras  illustraret.  Erat 
autem  asdituus  quidam  pra3dicta3  ecclesiaa,  in  qua  corpus  beati 
martyris  humatum  fuerat,  nomine  Eadmundus,  vir  quidem  reli- 
giosus  et  beato  martyri  devotus,  qui  licet  non  de  corpore  alicu- 
jus  monasterii  titulo  professionis  esset  astrictus,  habitu  tamen 
religionis  fuerat  insignitus.  Hie  nocte  quadam,  cum  post  noc- 
turnas  vigilias  in  ecclesia  membra  sopori  dedisset,  astitit  ei  vir l 
quidam  statura  procerus  et  caalesti  fulgore  prseclarus,  qui  viri 
nomen  exprimens  dixit,  "  Frater  Eadmunde,  ego  sum  rex  Os- 
"  winus,  qui  in  hac  ecclesia  jaceo  omnibus  incognitus.  Surgens 
"  ergo  die  pontifici  Egelwino,  ut  in  hujus  oratorii  pavimento 
"  corpus  meum  quserat,  et  inventum  decentius  solito  in  eodem 
"  oratorio  componere  non  omittat."  Expergefactus  itaque 
Eadmundus  et  de  visione  lsetificatus,  summo  diluculo  pontificem 
adiit,  et  seriem  visionis  illi  reverenter  expressit.  Pontifex 
autem,  bis  auditis,  ineffabili  gaudio  exultavit,  et  reverenter 
ad  locum  veniens,  populum  multum  de  partibus  remotis  ibidem 
congregatum  invenit,  et  ad  prsesulis  mandatum,  facta  ab  omni- 
bus oratione,  oratorii  pavimentum  fodere  incipientes,  multo 
diei  spatio  evoluto  nihil  quajrendo  proficiunt.  Porro  confusus 
Eadmundus  de  injuria  sancti,  accepto  ligone,  in  loco  ubi  omnes 
diu  foderant,  animose  terram  percussit,  et  ictu  iterato  laminam 
sepulturse  offendit.  Et  lapide  revulso,  preciosas  reliquias 
gaudens  invenit.  Levatur  igitur  a  praesule  corpus  sacratissi- 
mum,  et  ejusdem  praasulis  manibus  lotum,  et  syndone  munda 
involutum,  in  loco  eminentiori  ecclesiaa  bonorifice  est  locatum. 
Lotura  quoque  sanctissimi  corporis  in  angulo  oratorii,  episcopo 
jubente,  effusa,  multis  postea  non  solum  hominibus  sed  etiam 
animalibus  profuit;  cujus  pulvis  in  aqua  fusus  et  potatus, 
multos  a  variis  languoribus  liberates  pristinaa  restituit  sanitati. 
Acta  autem  sunt  base  a  passionis  ejus  anno  ccccxiv.,  quinto 
idus  Martii. 

De  quodam  miraculo  capillorum  Sancti  Oswini. 

Miracle  of       Judith  comitissa,  uxor  Tostii,  quee  ab  episcopo  ad  hanc  inven-  Id.  p.  14. 
S.Oswme's  tionem  pergenti  aliquam  sibi  de  Sanctis  reliquiis  portiunculam 
dari  postulaverat,  ex  capillis  sancti  martyris  penitus  incorrup- 

1  vir~]  ubi,  A.,  not  understanding  w,  which  O.  has. 


CHRONICA  MA  JOE  A.  533 

Vita  Os-      tis  ex   dono  ipsius  magnam  portionem  accepit.     Quae  quosdam  A.D.  1065. 
W1D1'.         super  sanctitate   piissimi   regis  et  martyris  dubitantes,  Miracle  of 

cap.  iv.  r  V  »  y  'S.Oswine's 

p  j4_  sancta  devotione  inducta,  voluit  mcredulos   in  tide  connrmare,  j^ 

jussit  ignem  copiosum  in  medio  aulas  accendi,  et  pilis  fiduciali- 
ter  injectis,  ipsi  laBsionem  non  sentientes  incendii  debacchantis, 
in  majorem  sunt  formositatem  conversi.  Tunc  comitissa,  rei 
magnitudinem  admirans,  capillos  sancti  martyris  ab  incendio 
sublatos  honore  condigno,  episcopo  dictante,  recondidit,  et  sim- 
plicem,  quee  ad  boc  spectaculum  convenerat,  turbam  in  devo- 
tione beati  martyris  confirmatam  abire  permisit. 


Quomodo  Walenses  quosdam  regis  ministros  peremerunt. 

Flor.  Wig.       Eodem  anno    dux    Haroldus,    in   terra  Walensium    magnum  A  hunting 
p.  612  c.      sedificium  construens,  multa  quae,  ad  esum  pertinent  boc  animo  seat  con~ 
ibidem  paravit,  ut  rex   Eadwardus   tempore  venationis   posset  ~  ,  , 
illuc  delectari  animum  aliquandiu ;  sed  Craddoc,  Griffini  Alius,  kino-  by 
quern  J  anno  prasterito  exulaverat  Haroldus,  in  festo  Sancti  Bar-  Harold,    . 
tholomaai   illuc   bostiliter  accessit,  et  operarios  fere  cunctos  et  ^ut,    ?*, 
eorum   magistros   interfecit,  auferens  omnia  quaa  ad  esum  fu-  the  Welsh 
erant  congregata. 


De  nequitia  filiorum  Godwini  proditoris. 

Hen.  Hunt.      Contigit   autem  eodem  anno,   in  praesentia  regis  Eadwardi,  Story  of  a 
vi.  p.  761  a.  apud  Windlesboram,  quod  Tostius  comes  ISTorthanbumbrorum,  <luarrel 

invidia  ductus,  Haroldum  fratrem  suum,  vina  regi  propinantem,  Harold  and 

(Not  in        per  capillos  arreptum,  cunctis 2  de  familia  regis  admirantibus,  Tostig. 

Hunt.)         nimis  eum  inboneste  tractaret ;  at  Haroldus,  ad  vindictam  provo- 

catus  a  fratre,  ipsum  inter  bracbia  complexum  in  editum  levans, 

in  pavimentum  truculenter  projecit ;  quo  viso,  milites  undique 

prosilientes,    et  litem  jam   inter  fratres    contestatam   potenter 

Hen.  Hunt,  dirimentes,    bellatores   inclitos    ab    invicem    diviserunt.       Eex 

vi.p.  761  a.  autem  perniciem  eorundem  fratrum  jam  appropinquare,  et  iram 

Dei  ultricem  non  diu  esse  differendam,  praedixit.    Tantaa  namque  Wicked- 
iniquitatis 3  omnes  filii  Godwini  proditoris  erant,  quod  si  alicujus  °ess  °* 
villam  nitidam  conspicerent,  dominum  illius  de  nocte  interfici  sons 
procurarent  et  progeniem  ejus  totam,  sicque  possessionem  de- 
functi  obtinebant ;  qui 4  tarn  super  tot  flagitia  regis  simplicitatem 


1  quern  .  .  .  Haroldus']  Introduced 
by  the  compiler. 

-  cunctis  .  .  .  diviserunt]  Intro- 
duced by  the  compiler. 


3  iniquitatis  .  .  proditoris]    sa;vi- 
tiae  fratres  illi,  Hunt. 

4  qui  .  .  rectores]   et  isti  quideni 
justiciarii  erant  regni,  Hunt. 


534 


MATTH.EI   PARISIENSIS 


Hereford. 


A.D.  1065.  ita  circumvcnorunt,  quod  ipsos  rcgni  justiciaries  constituerat  Hen.  Hunt. 
Atrocity  of  et  rectores.  Tostius  igitur,  post  hanc  altercatiouem  cum  fratre  P-  '61  B- 
Tostig  at  Haroldo  factam,  a  curia  regis  furibuudus  recessit,  et  vcuiens 
ad  Herefordensem  civitatern,  ubi  frater  suus  Haroldus  magnum 
regi  convivium  paraverat,  omnes  ministros  ejus  detruncavit,  et 
vasis  singulis,  vini  scilicet,  medonis,  cervisise,  pigmenti,  morati, 
sicerae,  crus  bumanum,  bracbium  vel  aliquod  membrum  proje- 
cit,  mandans  regi,  ut  ad  firmam  [suam]  veniens  cibos  ad  suffi- 
cientiam  inveniret  salsatos,  alios  '  secum  deferre  curaret.  Eex 
qiioque  boc  audiens,  ob  scelus  adeo  detestandum  [eum]  exulari 
Tjrsecepit. 


Expulsion 
of  Tostig. 


Morkere 
elected  earl 
of  North- 
umberland. 
p.  172. 
Tostig  flies 
to  Flan- 
ders. 


Quomodo  Norenses  comitem  suum  Tostium  ab  Anglia  fugaverunt. 

Eodem  tempore   ISTortbanbumbrenses    quinto   nonas  Octobris  Flor.  Wig. 
insimul    conglobati,    ad    Eboracum    venientes,    comitem    suum  Pj.  61?J>' 
Tostium  fugaverunt,  et  familiam  ejus  totam,  tam  Danos  quam      ygj  B 
Anglos,    perimentes,    tbesauros  et   arma,  et   omnia  quae    illius 
erant,    rapuerunt ;    quo    expulso,  constituerunt    comitem  illius 
provincial  Mercberum,  filium  Algari  consulis,  regi  nuntiantes, 
quod  ipsum  in  comitatu  confirmaret ;  quod  cum  rex  Eadwardus 
annuisset,  Tostius  mox  cum   uxore    sua   in  Elandriam   divertit  Flor.  Wig. 
ad  comitem  Baldewinum,  et  apud    Sanctum  Audomarum  bye-P-613A- 
mem  transegit. 


Dedication 
of  S. 
Peter's, 
West- 
minster. 


De  revel  a- 
tione  regi 
Eadwardo 
facta  ante 
mortem. 


De  dedicatione  monasterii  beati  Petri  extra  Londonias. 

Anno  Domini  mlxvi.     Eex  Anglorum  Eadwardus  in   TSTativi-  Id. 
tate  Domini   curiam   suam   apud  Westmonasterium   tenuit,   et 
ecclesiam    quam    extra2    urbem    Londoniarum   a    fundamentis 
construxera,t,  in  die  Sanctorum  Innocentium,  in  bonore  Sancti 
Petri  Apostolorum  principis  cum  magna  gloria  dedicari  fecit ; 
sed   inter    bujus    dedicationis   festiva    solemnia   et    ante,   idem  Aelred, 
rex  gravi  infirmitate  detentus  fuerat.     Ingruente  morbo,  lecto  co^  399- 
decubuit,  in  quo  cum  per  biduum   elinguis  et  quasi   exanimis  Malmesb. 
jacuisset,  die  tertia  velut  a  morte  resuscitatus,  graviter  et  pro-  Gest-  -^e8 
funde  suspirans  ait:   "  Deus,"  inquit,   "  omnipotens,  si  non  est    "  go,' 
"  illusio  phantastica,  sed  visio  vera,  quam  vidi,  concede   mibi 
"  facultatem  earn  astantibus  exponendi,  vel,3  si  e  contrario  sit 
"  falsa,  mibi  rogo  facultatem   subtrabas  referendi;"    sed  mox 


1  alios]  delicias,  W. 

2  extra  urbem  Londoniarum~\   In- 
troduced by  the  compiler. 

3  vel  .  .  .  referendf\    aut   e  con- 


verso,  Malmesb.  The  Avhole  of  this 
is  enlarged  from  Malmesbury's  ac- 
count. 


CHRONICA   MAJORA. 


535 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  226, 
p.  381. 


oratione  finita,  expedite  satis  et  aperte  loquens  dixit:  "Duos,"  A.D.  1066. 

inquit,   "  modo  nionachos  vidi  mihi  assistere,  quos    adolescens 

"  olim  in  !N~ormannia  videram  religiosissime  vixisse  et  Christi- 

"  anisshne  cognovi  obisse.     Hi,  se  Dei  nuntios  esse  et  ad  me 

"  missos    asserentes,   talia   subjunxerunt,    '  Quoniam   primores  Prophecy 

"  '  Anglias,  duces,  episcopi,  et  abbates,  uon  sunt  niinistri  [Dei]  of  future 

"  '  sed  diaboli,  tradidit  Deus  hoc  reguum  uno  anno  eb  die  uno  troubles. 

"  '  [in  manu]  inimici,  demonesque   terrain   hanc  totam  perva- 

"  '  gabunt.'     Cunique  ego  hoc  nie  ostensuruni  populo  dicerem, 

"  ut  jpeccatores  facta  confessione  et  satisfactione  resipiscerent  et 

"  niisericordiani  consequerentur,  more  Ninivitarurn,  '  Neutrum 

"  '  erit,'  inquiunt,  'quia  nee  ipsi  poenitebunt,  nee  miserebitur 

"  '  eis  Deus.'     Et  ego,  '  Quando,'  inquam,   '  tantarum  calami- 

"  '  tatum  poterit  sperari  remissio  ? '    Ad  hoc  illi  responderunt, 

"  '  De  boc  ita  erit,  quasi  si  arbor  viridis  succidatur  in  medio  et 

"  '  pars  abscisa  longius  deportetur  a  stipite,  cum,  sine  quolibet 

"  '  auxilio,  iterum   connexa   trunco    coeperit    florere  et  fructus 

"  '  producere,  tunc  poterit  sperari  talium  remissio  malorum.' " 

Hujus   itaque   vaticinii  veritatem  postea  experti   sunt 1  Angli, 

quod  videlicet  Anglia   alienigenarum   babitatio  fuerit   et  exte- 

rorum   dominatio,  quia  paulo   post  nullus  Anglus  vel   dux  vel 

pontifex  vel  abbas  fuit,  nee  etiam  ulla  spes  erat 1  hujus  miseriae 

finiendge. 


De  morte  regis  Eadwa/rdi  tertii  et  virtutihus  ejus. 

Pacificus    igitur    rex    Eadwardus,    Anglorum    decus,    regis  Deatb.  0f 
Ethelredi  Alius,  postquam  viginti  quatuor  annis  regnum  tenu-  king  Ed- 
isset,  quarta   indictione   et  in  vigilia  Epiphania)  Domini,  feria  ward. 
quiuta,  pro  regno  temporali  commutavit  asternum.     Defunctus 
autem  rex  beatissimus,  in   crastino   sepultus  est  Londoniis,  in  His  burial 
ecclesia  quam  ipse  novo  compositiouis   genere   construxerat,  a  at  West- 
bur.  Gesta  qua  post  multi,  ecclesias  construentes,  exemplum  adepti  opus  miIlster- 
Regum,       illud   sumptuosis   a3mulantur    expensis.      In  hoc   denique  rege 
linea  regum    Angliaa   defecit,    quaa    a    Cerdicio,    primo   West- 
Saxonum  rege  ex  Anglis,  quingentis  et  septuaginta  uno  annis 
non    legitur   interrupta,   praster2  paucos  Danos,    qui,   peccatis 
exigentibus  gentis  3  Anglorum,  aliquandiu  regnaverunt. 

Nunc  ergo,  quoniam  superius  de    hujus    beatissimi   regis  et  Legend  of 
confessoris  Eadwardi  saecularibus  curis  et  bellorum  occupationi-  bis  vision 
bus   sufficienter   coutinetur   expressum,  congruum  nihilominus  of  tbe  seven 


Flor.  Wig 
p.  613  a. 


Malrnes- 


ii.  228, 
p.  385, 


1  Altered  from  Malmesbury's  pre- 
sent tense  to  the  past. 


'-  prater 
Malmesbury. 

3  gentis']  gentibus,  W 


regnaverunt]   Not  in 


536 


MATTHJEI   PAMSIENSIS 


A.D.  106G.  videtur,  ut  de  ejus  sanctitate  et  virtutibus  vel  pauca  dicamus. 
sleepers  of  Nam  adbuc  in  mortali  corpore  constitutes,  cum  secretorum 
Ephesus.      cselestium  indagator  esset  sollertissimus,  nonnulla  ei  Rex  regum 

per  prophetise  spiritum  relatu  digua  revelavit  arcana ;  nempe  Malmesb. 
cum  quodam  tempore  apud  Westmonasterium,  in  die  Pascb.Ee,  9est-r^eS- 
regali  more  curiam  tenuisset,  rex  sedens  ad  mensam,  vocem  '  377' 
subito  in  risum  exaltans  nimis  aperte,  omnium  in  se  oculos 
convivantium  provocavit.  Mirantibus  autem  cunctis,  quod  sine 
causa,  ut  putabant,  risisset,  cum  rex  post  prandium  in  tbalamum 
divertens  inter  pontifices  et  magnates  consedisset,  dux  Haroldus 
regi  dixit,  "  Eem  insolitam,  domine  rex,  vidimus  bodie,  unde 
"  omnes  mirati  sumus,  quia  te  nunquam  conspeximus  tam 
"  aperte  ridentem."  Cui  rex,  "  Mira  vidi,  et  ideo  non  sine 
"  causa  risi."  Tunc  assidentes  proceres,  tantum  virum  de 
vanitate  risisse  non  suspicantes,  cceperunt  suppliciter  ilium 
rogare,  ut  occasionem  tantae  laatitias  illis  exponere  dignaretur ; 
et,  cum  multis  precibus  ab  illis  coactus  fuisset,  ait,  "Plusquam 
"  anni  ducenti  sunt  evoluti,  ex  quo  septem  dormientes  in 
spelunca  Ccelii  montis  apud  EjDbesum  supra  dextrum  latus 
quievei-unt;  sed  nunc,  postquam  ad  mensam  sedimus,  supra 
sinistrum  latus  conversi  usque  ad  septuaginta  annos  jace- 
bunt."  Heec  autem  audientes  qui  affuerunt,  interrogabant 
quid  baec  conversio  significaret ;  et  ille,  "  Ista  nimirum  con- 
versio  dirum  mortalibus  omen  portendit ;  nam  bella  et 
"  oppressiones  gentium  genus  bumanum  intolerabiliter  torque- 
"  bunt,  et  multorum  mutationes  regnoruru  erunt,  et  pagani 
a  Cbristianis  Cbristi  virtute  conterentur."  His  et  multis 
aliis  auditis,  proceres  praafati  cum  admiratione  a  rege  rece- 
dentes,  legates  ad  bujus  rei  veritatem  indagandam  mittere 
decreverunt ;  Haroldus  vero  dux  misit  militem,  episcopus  qui- 
dam  qui  affuit  clericum,  abbas  vero  monachum,  cum  regiis 
muneribus  et  litteris  regio  sigillo  munitis  ad  Michaelem,  Con- 
stantinopolitanum  imperatorem,  postulantes  ut  regis  Anglorum 
Eadwardi  legatis  septem  juberet  dormientes  ostendi.  Imperator 
autem  legates  Angliee,  de  partibus  tam  remotis  venientes, 
benigne  suscipiens,  praedictos  septem  dormientes  eis  monstrare 
fecit,  qui  omnia  de  Sanctis  dormientibus  indicia,  quas  rex 
Eadwardus  in  Anglia  prasdixerat,  invenientes,  oblatis  muneribus 
et  Deo  gratias  agentes,  ad  propria  sunt  reversi. 


His  chas- 
tity. 


De  corporis  munditia  regis  Eadivarcli. 

Hoc  autem  de  rege  sanctissimo  non  est  tacendum,  quod  nee  id.  ii.  197, 
propriam    laeserit    aliquando    carnis    munditiam,    nee    alicujus  P-  334. 
pudicitiam  mulieris.     Habuit  tamen  reginam,  Godwini  comitis 


CHRONICA  MAJORA. 


537 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  197,  pp. 
333,  334. 


Aelred, 
Vit.  Ed- 
war  di, 
col.  378. 


ufc  supradictum  est,  filiam,  nomine  Edytham,  in  cujus  pectore 
omnium  liberalium  artium  repositum  erat  magisterium,  sed 
modicum  in  rebus  ssecularibus  ostendebat  ingenium ;  banc 
quoque  rex,  ut  conjugem,  tali  arte  tractavit,  quod  nee  tboro 
removit,  nee  earn  virili  more  carnaliter  cognovit;  quod  utrum 
patris1  illius,  qui  proditor  erat  convictus,  et  familias  ejus  odio, 
quod  prudenter  pro  tempore  dissimulabat,  an  amore  castitatis 
id  fecerit,  incertum  babetur;  sed  boc  summopere  praesumenduni 
est,  quod  rex  religiosus  de  genere  proditoris  hasredes,  qui  sibi 
succederent,  noluerit  procreare. 


A.D.  106C. 
Eadgyth's 
accom- 
plishments. 

Reasons 
for  her 
husband's 
behaviour. 


p.  173. 


Cf. 

Malmesb. 
Gest.  Reg. 
iii.  238, 
p.  408. 
(Not  in 
Malmesb.) 


Id.  ii.  228, 
p.  385. 

Id.  p.  386. 


De  coronatione  Haroldi  regis,  et  qualiter  regem  Noricorum 

vicit." 

Defuncto,  ut  prasdictum  est,  Eadwardo,  Anglorum  rege  sanc- 
tissimo,  fluctuabant  proceres  regni,  quern  sibi  regem  praefice- 
rent  et  rectorem ;  quidam  enim  Willelmo  Normannorum  duci, 
quidam  comiti  Haroldo  filio  Godwini,  alii  autem  favebant 
Eadgaro  filio  Eadwardi.  Eadmundus  3  vero  Latus-ferreum,  rex 
naturalis  de  stb"pe  regum,  genuit  Eadwardum,  Eadwardus 
Eadgarum,  cui  de  jure  regnum  debebatur  Anglorum ;  sed 
Haroldus,  vir  callidus  et  astutus,  intelligens  quia  "nocuit 
"  semper  differre  paratis,"  in  die  Epipbanioe,  qua  rex  Ead- 
wardus sepultus  est,  extorta  fide  a  majoribus,  capiti  proprio 
imposuit  diadema.  Post  cujus  promotionem,  frater  ejus  Tostius, 
a  Flandria  veniens  cum  navibus  sexaginta,  in  ostio  Humbra? 
fluminis  applicuit,  ubi  piraticam  exercens  rapinam,  ab  Eadwino 
et  Mercardo  fratribus  de  provincia  pulsus  in  Scotiam  vela 
direxit ;  qui  ibidem  regi  Noricorum  Haroldo  in  obviam  veniens, 
foedus  per  fidem  cum  eo  pepigit.  Venit  ad  boc  in  Angliam 
trecentis  cogonibus  advectus,  ut  earn  subicere  conaretur  ;  tan- 
dem in  JSTortbanbumbria  rerum  depopulation!  insistentes,  Mer- 
cberum  comitem  cum  bominibus  regionis  bello  victum  infra 
Eboracum  intrusit.  Quo  divulgato,  rex  Anglorum  Haroldus, 
cunctis  viribus  collectis,  illuc  cum  festinatione  contendit ; 
cumque  ad  villam  qua?  Stamford  dicitur  pervenisset,  invenit 
ibi    adversarios   praadictos,    ubi,    licet    difficile    credatur,    unus 


1  patris  .  .  et]  Introduced  by  the 
compiler. 

2  At  the  foot  of  the  previous 
page  are  the  "  Scutum  et  corona 
"  regis  Haroldi  sibi  regnum  usur- 
"  pantis." 

3  Eadmundus  .  .  paratis']  Intro- 


duced by  the  compiler.  Immedi- 
ately below,  capiti  proprio  imposuit 
diadema  is  an  enlargement  of 
Malmesbury's  arripuit  diadema. 

4  i.e.    Sigebert,    col.    214.      See 
above,  p.  362. 


Question 
as  to  his 
successor. 


Harold 
places  the 
crown  on 
his  own 
head. 
Return  of 
Tostig 
from  Flan- 
ders. 

Nota  quod 
rex  Nor- 
wagise 
venit  in 
Angliam 
cum  mille 
navibus. 
Hoc  dicit 
historia 
Eusebii.4 
Battle  of 
Stamford 
Bridge. 


538 


MATTHiEI   PARISIENSIS 


A.D. 1066. 
Battle  of 
Stamford 
Bridge. 


solus  Noricus    in  ingressu  pontis    stans,  multis    interemptis  ex  Malmesb. 
'Anglis,  omnes  a  transitu  repercussit ;    qui,    invitatus    ad  dedi-  9est-      &' 


Deaths  of 
Harold 
Hardrada 
and  Tostig. 
Harold 
keeps  all 
the  plunder 
for  himself. 


tionem,  irridebat  Anglos,  dicens,  irnbecillis  animi  esse  viros, 
qui  uni  nequiverunt  resistere  bellatori.  ]STemine  igitur  propius 
audente  accedere,  eo  quod  cunctis  videretur  inconsultum  co- 
minus  1  congredi  cum  illo,  unus  tandem  de  familia  regis  in 
ilium  spiculum  dirigens  perforavit,  et  mortuus  in  flumen  cor- 
ruens  victoriam  Anglis  concessit ;  et  continuo  exercitus  Anglo- 
rum  libero  transitu  trajectus  a  tergo  ceedit  Noricos  fugientes. 
Denique  Noricorum  rege  Haroldo  et  Tostio  fratre  regis 
Anglorum  cum  multis  aliorum  interfectis,  rex  Anglorum 
ornnem  prsedam  et  manubia2  in  proprios  usus,  nulli  quicquam 
communicando,  convertit ;  unde  commilitones  ejus  plurimum 
indignantes  a  rege  unanimiter  recesserunt. 


p.  386. 


Harold's 
arguments 
respecting 
his  oath  to 
William. 


Messages 
between 
Harold  and 
William. 


Quomodo  dux  Normannorum  Willelmus  Haroldum  de  pacto 
arguit. 

Eex  igitur  Anglorum  Haroldus,  de    tarn   triumpbali   eventu  Id.  ii.  228, 

in    superbiam   elatus,   nihil   de   pacto    inter    se   et   Willelmum  P-  38?- 

•  •  •  Id  ii   938 

ISTormannicum    ducem     olim    sacramentis     firmato     cogitabat;      '400  ~     ' 

auxit  autem  securitatem  ejus  mors  filias  ducis  Willelmi,  quam 
infra  nubiles  annos  desponderat,  addito  eo,  quod  idem  Willel- 
mus ducum  conterminorum  bellis  fuerat  implicatus,  unde  minas 
ejus  nunquam  ad  factum  erupturas  sperabat.  Sacramentum 
vero,  quod  in  necessitate  fecerat,  asseruit  non  esse  tenendum,  (Not  in 
cum  regnum  non  posset,  Eadwardo  adhuc  rege  vivente,  nee  Malmesb.) 
dare,  nee  ipso,  illud  cuiquam  concedere,  inconsulto;  sed  aliud 
Haroldus  et  Willelmus  aliud  cogitavit ;  nam  protinus,  cum 
Haroldum  cognovit  diademate  redimitum,  per  nuntios  ilium  id,  p.  40s. 
leniter  de  rupto  foedere  increpavit,  affirmans  comminando 
ante  annum  sese  debitum  exacturum.  Contra  Haroldus  per 
eosdem  legatos  prsedictas  cum  Willelmo  duci  remandasset 
excusationes,  legati  inaniter  revertentes  ad  propria  ducem 
Kbrmannicum  conveniunt  in  heec  verba :  "  Mandat  vobis  rex 
"  Anglorum  Haroldus,  quod  veraciter  necessitate  compulsus, 
"  quando  filiam  vestram  desponsaverat  in  Normannia,  regnum 
"  tibi  juraverat  Anglicanum;  sed  contra  hoc  asserit,  coactum 
"  juramentum  non  esse  observandum;  nam  si  votum  vel  jusju- 
"  randum,  quod  in  domo  patris,  parentibus  inconsultis,  puella 
"  de  corpore  suo  scienter  fecit,  revocatur  in  irritum,  multo 
"  magis  juramentum,  quod  ipse  sub  virga  regis  positus,   ipso 


1  cominus]  dominus,  W. 

9  manubia]  marsupia,  West.   Mai  ■ 


mesbury    has   manubia,  ii.   239,  p. 
412. 


CHRONICA   MA.TORA. 


539 


Malm  esb. 
Gest.  Reg 
ii.  238, 
p.  409. 


nesciente,  coactus  fecerat,  debet,  ut  asserit,  irritari ;  affirmat  A.D.  1066. 
praaterea,  nimis  praesumptuosuni  fuisse,  quod  absque  generali 
consensu  regni  hasreditatem    vobis  juraverat  alienani ;    addit 
etiam,  injustum  esse  petere  ut  a  regno  discedat,  quod  tanto 
principum  favore  susceperat  gubernandum." 


Id.  ii.  238, 
p.  410. 


Be  advent u  ducis  Normannorum  Willelmi  in  Angliam. 

His  Willelnius  dux  Normannicus  assertionibus  auditis,  vehe-  William's 

menter  ccepit  indignari,  et,  ne  justam  bellandi  causam  temeritas  PrePara- 

deformaret,  ad  Papam  Alexandrum  uuntios  destinavit,  \\t  sus-  .,     :nva_ 

ceptum  negotium  auctoritate  Apostolica  firmaretur.    Unde  Papa,  S[0Q  0f 

consideratis  utrinque  litigantium  causis,  vexillum  Willelmo  in  England. 

omen l  regni    transmisit ;    quo    ille    accepto,    apud    Lillebonam  A  banner 

sent  him 


conventum    procerum  congregans,  super    dicto   negotio    singu- 


by  Pope 


lorum    sententias   requisivit;    cumque    onines  progressum  ejus  Alexander 
magnis  promissionibus  animassent,  ita  ab  invicem  discesserunt,  II. 
ut  mense  Augusti   ad   portum  Sancti  Walerici    cum   equis    et 
armis  convenirent,  mare   ilico   transituri.      Congregatis   igitur 
ad  terminum  praafixum  universis,  felix  aura,  quaa  illos   in  An- 
gliam  transferret,  defecit ;  dux  itaque  corpus  Sancti  Walerici  He  sails 
pro  vento  deprecando  foras  portari  jussit  et  sub  divo  reponi,  fr°m  »• 
et  sine  mora  ventus  optatus  vela  sinuavit.     Tunc  omnes,  navi-  i     ,J^t 
bus    ingressis,    post   prandium    cursu    rapido  Hastingas   appu-  Hastings, 
lerunt.     Dux  vero  Willelmus   in   egressu 2  navis   pede    lapsus, 
casum  in  melius   commutavit  miles  qui   prope    stabat,  dicens, 
"  Dux,"   inquit,  "  Angliam   tenes,  rex  futurus."     Qui,  mox   ut  He  keeps 
applicuit,  omnem   exercitum    a    prasda  cobibuit,    dicens    rebus  his  army 
quae    suae    erant    in   brevi  futurse  esse  parcendum ;    adeo   sese  ■,  i   " 

per    dies  quindecim    continuos    quiete    agebat,  ut   nihil   minus  builds  a 

Flor.  Wig.  quam    bellum    cogitare    videretur,    sed    castellulum    protinus  fort. 

p.  614  d.      construxit.3 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  239, 
p.  412. 
Id.  ii.  228, 
p.  387. 


Qualiter  rex  Haroldus,  audito  Willelmi  dzicis  adventu,  contra 
ewm  ad  prcelium  venerit. 

Haroldus    interea    de    pugna  Noricorum   reversus,  cum    ad-  Harold 
ventum    Willelmi   cognovisset,   rarissimo  stipatus   milite   Has-  arrives  at 
tingas  pertendit ;  nam,  praeter  stipendiaries  milites  et  conducti-     as  m^  ' 
tios,  ex  provincialibus  admodum  habebat  paucos,  ut  levi  negotio 


1  omen']  nomen,  W.,  as  A.   had. 


0.  has  n,  i.e.  nomen  ;  Par.  has  erased 
the  n.     Malmesbury  has  omen. 
2  egressu]  excessu,  W. 


3  sed  .  .  .  construxit]  om.  W., 
though  it  is  in  O.  It  is  not  in 
Malmesbury. 


540 


MATTHJ3I   PARISIENSIS 


A.D. 1066. 
Story  of 
his  sending 
spies  into 
the  Nor- 
man camp. 


Advice  of 
Gyrth  to 
Harold. 


p.  174. 


belli  possent  a  supervenientibus  superari.  Praamisit  tamen  Malmesb. 
nuntios  Haroldus,  qui  vires  hostium  et  numerum  aastimarent,  Gest-  Reg. 
quos  intra  castra  dux  Willelmus  deprehensos  circumduci,  *  .,„' 
ut  acies  viderent,  et  largis  dapibus  refectos  incolumes  domino 
jubebat  remitti.  Redeuntibus  autem  illis  percunctatur  Harol- 
dus quid  rerum  reportent ;  at  illi,  magnificam  ducis  confidentiam 
distincte  prosecuti,  serio  affirmabant,  omnes  de  exercitu  illo 
presbyteros  videri,  eo  quod  faciem  totam  cum  utroque  labio 
rasam  baberent,  quam  Angli  consuetudinem  non  habebant.  Rex 
fatuitatem  referentium  irridens  nuntiorum,  dixit  non  esse  pres- 
byteros, sed  milites  animis  validos  et  armis  invictos ;  ad  baec 
frater  regis,  Gurth  nomine,  vir  ultra  setatem  ingentis  scientiae 
et  virtutis,  rapuit  sermonem  ex  ore  ejus,  dicens ;  "  Cum,' 
inquit,  "tantam  Normannorum  praadices  fortitudinem,  incon- 
sultum  existimo  cum  ipsis  confligere,  quibus  inferior  merito 
[et]  robore  babearis ;  nee  enim  contradicere  vales,  quin 
duci  Willelmo  sacramentum  feceris  voluntarie  vel  invitus, 
unde  consultius  ages,  si  in  instanti  necessitate  te  subtrabas, 
ne,  si  perjurus  decertans,  vel  fugam  vel  mortem  incurras ; 
sed  nos  omnino  juramento  expediti  justum  suscipiemus  bel- 
lum,  pro  patria  pugnaturi ;  sed l  nobis  pugnantibus  solis, 
causa  tua  in  melius  prosperabitur,  dum 2  nos  fugientes  re- 
stituere,  vel  mortuos  valeas  vindicare."  Noluit  autem  Ha-  Id.  ii.  240, 
roldi  temeritas  aurem  placidam  prsebere  monenti,  inglorium  P* 413- 
existimans  et  vitae  prasteritse  obprobrium,  cuiquam  bosti  terga 
denudare. 


William's 
three  pro- 
posals. 


Quod  monachus  a  duce  Willelmo  missus  Haroldo  tria 
jproponebat. 

Cum  base  dicti  fratres  ad  invicem  sermocinarentur,  supervenit  Id. 
monachus  quidam  a  duce  Willelmo  transmissus,  qui3  ex  parte 
ejus  Haroldo  tria  proponebat ;  ut  vel  a  regno  juxta  suum  sacra- 
mentum decederet,  vel  sub  eo  regnaturus  regnum  teneret,  vel 
denique,  spectante  amborum  exercitu,  soli  rem  gladiis  venti- 
larent.  Haac  audiens  Haroldus,  legatum  Willelmi  nee  bono 
vultu  respicere,  nee  placido  sermone  voluit  admittere,  sed 
ilium  indignanter  abigens  boc  solum  precabatur,  ut  inter  se  et 
Willelmum  Dominus  judicaret.  Ad  base  monacbus  audacter  re- 
spondens  postulavit,  quod  si  jus  Willelmi  negare  velit,  judicio 
sedis   Apostolicse    vel    praslio    si    maluerit,    hoc    Willelmus    se 


1  sed]    si,   A.  W. 
Malmesbur. 


sed,  O.,   as 


2  dum]  cum,  W.,  though  0.  has 
dum. 

3  qui]  om.  A.  W. 


CHRONICA   MAJORA.  541 

Malmesb.     asserit  probaturum.     Haroldus   quoque   contra  has  omnes  as-  A.D.  1066. 

Gest.  Reg.   sertiones  solo  quod  supra  dictum  est  responso  contentus,  Nor- 
h.  240,  .M  -i.     j  j 

4]4  mannorum  amnios  exacuit  ad  pugnandum. 

De  hello  apud  Hastingum  commisso,  et  victoria  ducis 
Willelmi. 

Id.  ii.  241,  Deinde  partes  adverse  acies  disponunt ;  sed  Angli,  qui  noc-  Battle  of 
P-  414.  tern  totam  insomnem  cum  cantibus  et  potationibus  consump-  Hastings, 
serant,  mane  adhuc  ebrii1  contra  hostes  incunctanter  procedunt; 
pedites  omnes  cum  bipennibus,  conserta  ante  se  scutorum 
testudine,  cuneum  impenetrabilem  ordinarunt;  quod  profecto 
illis  ea  die  saluti  fuisset,  nisi  Normanni  more  suo  fuga  simu- 
lata  consertas  acies  dissolvissent.  Rex  Haroldus  pedes  juxta 
vexillum  stabat  cum  fratribus  suis,  ut,  in  commune  coasquato 
Id.  ii.  242,  periculo,  nemo  de  fuga  cogitaret ;  e  contra,  Normanni 2  nocte 
p.  415.  ^a  confessioni  peccatorum  intendentes,  mane  Dominici  cor- 
poris et  sanguinis  munimine  saginati,  audacter  hostes  super  - 
venientes  exspectabant.  Peditibus 3  cum  arcubus  et  sagittis 
Willelmus  primam  aciem  munivit,  equites  retro  divisis  alis 
constituit.  Dux  vultu  serenus  clara  voce  suas  parti  utpote 
justiori  Deum  affuturum4  pronuntians,  arma  deposcit,  moxque 
ministrorum  tumultu  iirversam  indutus  loricam,  casum  risu  cor- 
rexit ;  "  Vertetur,"  inquit,  "  fortitudo  ducatus  mei  in  regnum." 
Tunc  Rollandi  cantu  inchoato,  ut  animos  bellatorum  accenderet, 
Deique  auxilio  inclamato,  praslium  commiserunt.  Bellatum  est 
acriter  hinc  et  inde,  neutris  cedentibus,  in  multa  hora  diei ; 
quo  comperto,  Willelmus  innuit  suis,  ut  ficta  se  fuga  campo 
subtraherent,  quo  commento  exercitus  Anglorum  dissolutus 
quasi  a  tergo  hostes  cassurus  fugientes,  sibi  exitium  matu- 
ravit;  Normanni5  conversis  agminibus  adoriuntur  Anglos,  eos 
quantocius  in  fugam  cogentes.  Angli  demum,  tumulo  quodam 
occupato,  Normannos  calore  succensos  acriter  ad  superiora  ni- 
tentes  in  vallem  deiciunt,  et  levi  negotio  in  hostes  tela  retor- 
quentes  et  lapides  in  eos  rotantes,  multos  ex  eis  prosternunt ; 
item  Angli,  fossatum  quendam  praeruptum  noto  sibi  transitu 
occupantes,  tot  ibi  Normannos  contriverunt,  ut  cadavera  campi 
planitiem  tumulo  co-asquarent.  Valuit  hasc  vicissitudo,  modo 
istis  modo  illis  vincentibus,  quamdiu  Haroldi  spiritus  corpori 


1  ebrii]  Introduced  by  the  com- 
piler. 

3  Normanni]  gens  Normannorum, 

o.  w. 


bury  has  Pedites  .  .  muniunt,  and 
not    Willelmus,   whence,   probably, 
the  error  of  the  compiler. 
4  affuturum]  afflicturum,  A. 


3  Peditibus]  Pedites,  A.   Malmes-    |       b  W.  ins.  enim,  as  Malmesbury. 


542 


MATTH.EI   PARISIENSIS   CHRONICA  MAJORA. 


A.D.  1066 
Battle  of 
Hastings. 


Death  of 
Harold. 


Burial  of 
Harold  at 
Waltharn. 

Comet. 


jungebatur.  Denique  non  contentus  ut  alios  bortaretur,  quin 
militis  officium  sedulus  exequeretur,  saape  bostes  cominus  ve- 
nientes  feriebat,  ut  nullus  impune  accederet,  quern  nou  statim 
uno  ictu,  equum  et  equitem,  ab  invicem  separaret.  E  contra 
Willelmus  clamore  suos  exbortans  inter  primos  discurrebat, 
consertos  bostes  invadere  non  sinebat,  et  ideo,  dum  ubique 
saavit  et  undique  frendet,  tres  equos  electissimos  eodem  die 
sub  se  confossos  amisit ;  et,  quamvis  familiari  susurro  a  cus- 
todibus  sui  corporis  increparetur,  perstitit  tarn  magnanimi  ducis 
vigor  indefessus,  donee  Haroldus,  ictu  sagitta3  cerebro  per- 
forate, occubuit,  et  moriens  victoriam  ISTormannis  concessit ;  ja- 
centis  quoque  femur  regis  unus  rnilitum  gladio  praacidit,  unde 
a  Willelmo  turpitudine  notatus,  quod  rem  pudendam  fecisset, 
militia 1  pulsus  fuit.  Fuga  autem  Anglorum  usque  ad  noctem 
duravit,  quousque  2  plenum  ab  bostibus  triumpbum,  ut  praadic- 
tum  est,  Wormannis  nox  superveniens  donavit.  In  bac  procul- 
dubio  pugna  ducem  Willelmum  divina  manus  protexit,  dum 
tot  jaculis  ilia  die  percussus,  bostes  de  corpore  ejus  nibil 
sanguinis  elicere  potuerunt.  Dux  igitur  Willelmus,  omnibus 
bene  completis,  suos  sepelire  boneste  curavit,  atque  bostibus 
absque  calumnia,  si  qui  vellent,  idem  praabuit  licentiam  exe- 
quendi.  Corpus  regis  Haroldi  matri  petenti  sine  pretio  misit, 
licet  ilia  multum  per  nuntios  obtulisset;  quod  acceptum  apud 
Waltbam  sepelivit  in  ecclesia,  quam  ipse  ex  proprio  construx- 
erat  in  bonorem  sanctas  Crucis  et  canonicis  sascularibus  depu- 
tavit.  Hanc  3  quoque  regni  subversionem  et  sanguinis  effusio- 
nem  cometa  ingens  sanguinea  et  crinita  in  exordio  illius  anni 
apparens  praasignavit,  ut  quidam  dixit, 

"  Anno  milleno  sexageno  quoque  seno, 

"  Anglorum  metaa  flammas  sensere  cometas." 

Actum  est  autem  boc  bellum  apud  Hastingum  in  die  Sancti 
Calixti  Papas,  pridie  idus  Octobris.4 


Malmesb. 
Gest.  Reg. 
ii.  243, 
p.  416. 
Id.  ii.  244, 
p.  416. 


Id.  ii.  242, 
p.  416. 
Id.  ii.  243, 
p.  416. 

Id.  ii.  242, 
p.  416. 
Id.  ii.  244, 
p.  416. 

Id.  ii.  247, 
p.  420. 


Hen.  Hunt, 
p.  763n. 


1  militia']  om.  W.     It  is  in  0. 

2  quousque  .  .  .  donavti]    Intro- 
duced by  the  compiler. 

3  Hanc  .  .  .  effusionem]    Intro- 
duced by  the  compiler,  as  sanguinea 


et    crinita    below.      Cf.    Malmesb. 
Gest.  Reg.  ii.  225,  p.  380. 

4  At  the  foot  of  the  page  is  the 
"  Scutum  Haroldi  regis  "  reversed. 


END   OF   VOL.    I. 


LONDON: 

Printed  by  Geobge  E.  Eyke  and  William  Spottiswoode, 

Trinters  to  the  Queen's  most  Excellent  Majesty. 

For  Her  Majesty's  Stationery  Office. 

[750—10/71.] 


CATALOGUE 


OF 


RECORD    PUBLICATIONS 

ON    SALE 


BT 


Messrs.  Longman  &  Co.,  and  Messrs.  Triibner  &  Co.,  London  ; 

Messrs.  James  Parker  &  Co.,  Oxford  and  London; 

Messrs.  Macmillan  &  Co.,  Cambridge  and  London ; 

Messrs.  A.  &  C.  Black,  Edinburgh; 

and  Mr.  A.  Thorn,  Dublin. 


24552. 


M    H 


CONTENTS. 


Page 
Calendars  of  State  Papers,  &c.  -  -  -  -  3 

Chronicles  and    Memorials   op   Great   Britain  and  Ireland 

during  the  mlddle  ages        -  -  -  -  9 

Publications  op  the  Record  Commissioners,  &c.  -  -    25 

Works  Published  in  Photozincography  -  -  -    30 


CALENDARS  OF  STATE  PAPERS,  &e. 


[Imperial  8vo.  cloth.    Price  15s.  each  Volume  or  Part.] 


As  far  back  as  the  year  1800,  a  Committee  of  the  House  of  Commons 
recommended  that  Indexes  and  Calendars  should  be  made  to  the  Public 
Records,  and  thirty-six  years  afterwards  another  Committee  of  the  House  of 
Commons  reiterated  that  recommendation  in  more  forcible  words  ;  but  it 
was  not  until  the  incorporation  of  the  State  Paper  Office  with  the  Public 
Record  Office  that  the  present  Master  of  the  Rolls  found  himself  in  a  position 
to  take  the  necessary  steps  for  carrying  out  the  wishes  of  the  House  of 
Commons. 

On  7  December  1855,  he  stated  to  the  Lords  of  the  Treasury  that  although 
"  the  Records,  State  Papers,  and  Documents  in  his  charge  constitute  the  most 
"  complete  and  perfect  series  of  their  kind  in  the  civilized  world,"  and 
although  "  they  are  of  the  greatest  value  in  a  historical  and  constitutional 
"  point  of  view,  yet  they  are  comparatively  useless  to  the  public,  from  the 
"  want  of  proper  Calendars  and  Indexes." 

Acting  upon  the  recommendations  of  the  Committees  of  the  House  of 
Commons  above  referred  to,  he  suggested  to  the  Lords  of  the  Treasury  that 
to  effect  the  object  he  had  in  view  it  would  be  necessary  for  him  to  employ  a 
few  persons  fully  qualified  to  perform  the  work  which  he  contemplated. 

Their  Lordships  assented  to  the  necessity  of  having  Calendars  prepared 
and  printed,  and  empowered  the  Master  of  the  Rolls  to  take  such  steps  as 
might  be  necessaiy  for  this  purpose. 

The  following  Works  have  been  already  published  under  the  direction  of 
the  Master  of  the  Rolls  : — 

Calendarium  Genealogicum  ;  for  the  Reigns  of  Henry  III.  and  Edward  I. 
Edited  by  Charles  Roberts,  Esq.,  Secretary  of  the  Public  Record 
Office.    2  Vols.     1865. 

This  is  a  work  of  great  value  for  elucidating  the  early  history  of  our  nobility 
and  landed  gentry. 

M  M   2 


Calendar  of  State  Papers,  Domestic  Series,  of  the  Reigns  of  Ed- 
ward VI.,  Mary,  and  Elizabeth,  preserved  in  Her  Majesty's  Public 
Record  Office.     Edited  by  Robert  Lemon,  Esq.,  F.S.A.     1856-1865. 
Vol.  I.— 1547-1580.  |       Vol.  II.— 1581-1590. 

Calendar  of  State  Papers,  Domestic  Series,  of  the  Reign  of  Eliza- 
beth (continued),  preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office. 
Edited  by  Mary  Anne  Everett  Green.     1867-1871. 


Vol.  III.— 1591-1594. 
Vol.  IV— 1595-1597 
Vol.  V— 1598-1601. 


Vol.  VI.— 1601-1603,  with  Addenda, 

1547-1565. 
Vol.  VII.— Addenda,  1566-1579. 

Of  the  above  series,  seven  volumes  are  published,  extending  from  1547  to  1603. 


Calendar  of  State  Papers,  Domestic  Series,  of  the  Reign  of  James 
I.,  preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office.  Edited  by  Mary 
Anne  Everett  Green.     1857-1859. 


Vol.  I.— 1603-1610. 
Vol.  II.— 1611-1618. 


Vol.  III.— 1619-1623. 

Vol.  IV 1623-1625,  with  Addenda. 


Mrs.  Everett  Green  has  completed  a  Calendar  of  the  Domestic  State  Papers 
of  the  reign  of  James  I.  in  four  volumes.  The  mass  of  historical  matter  thus 
rendered  accessible  to  investigation  is  large  and  important.  It  throws  new  light 
on  the  Gunpowder-plot ;  the  rise  and  fall  of  Somerset ;  the  particulars  con- 
nected with  the  Overbury  murder  ;  the  disgrace  of  Sir  Edward  Coke ;  and  other 
matters  connected  with  the  reign. 

Calendar  of  State  Papers,  Domestic  Series,  of  the  Reign  of 
CnARLES  I.,  preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office,  Edited 
by  John  Bruce,  Esq.,  F.S.A.     1858-1869. 


Vol.  I._ 1625-1626. 
Vol.  II.— 1627-1628. 
Vol.  III.— 1628-1629. 
Vol.  IV— 1629-1631. 
Vol.  V— 1631-1633. 
Vol.  VI.— 1633-1634. 


Vol.  VII.— 1634-1635. 
Vol.  VIIL— 1635. 
Vol.  IX.— 1635-1636. 
Vol.  X.— 1636-1637. 
Vol.  XI.— 1637. 
Vol.  XII.— 1637-1638. 


Calendar  of  State  Papers,  Domestic  Series,  of  the  Reign  of 
Charles  I.,  preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office.  Edited 
by  John  Bruce,  Esq.,  F.S.A. ;  and  William  Douglas  Hamilton,  Esq., 
F.S.A.    1871. 

Vol.  XIIL— 1638-1639. 

This  Calendar  is  in  continuation  of  that  of  the  Domestic  State  Papers  of  the 
reign  of  James  I.,  and  will  extend  to  the  Restoration  of  Charles  II.  It  now 
comprises  the  first  portion  of  the  reign  of  Charles  I.,  but  is  in  active  progress 
towards  completion,  presenting  notices  of  a  large  number  of  original  documents 
of  great  value  to  all  inquirers  into  the  history  of  the  period  to  which  it  relates. 
Many  of  these  documents  have  been  hitherto  unknown. 

Calendar  of  State  Papers,  Domestic  Series,  of  the  Reign  of 
Charles  II.,  preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office.  Edited 
by  Mary  Anne  Everett  Green.     1860-1866. 


Vol.  I.— 1660-1661. 
Vol.  II.— 1661-1662. 
Vol.  III.— 1663-1664. 
Vol.  IV.— 1664-1665. 


Vol.  V 1665-1666. 

Vol.  VI.— 1666-1667. 
Vol.  VII.— 1667. 


Seven  volumes,  of  the  period  between  1660  and  1667,  have  been  published. 


Calendar  of  State  Papers  relating  to  Scotland,  preserved  in  Her 
Majesty's  Public  Record  Office.  Edited  by  Makkham  John  Thorpe, 
Esq.,  of  St.  Edmund  Hall,  Oxford.     1858. 

Vol.    I.,  the    Scottish    Series,   of    the    Reigns    of  Henry   VIII., 

Edward  VI.,  Mary,  and  Elizabeth,  1509-1589. 
Vol.IL,  the  Scottish  Series,  of  the  Reign  of  Elizabeth,  1589-1603  ; 
an  Appendix  to  the  Scottish  Series,  1543-1592  ;  and  the  State 
Papers  relating  to  Mary  Queen  of  Scots  during  her  Detention  in 
England,  1568-1587. 

These  two  volumes  of  State  Papers  relate  to  Scotland,  and  embrace  the 
period  between  1509  and  1603.  In  the  second  volume  are  notices  of  the  State 
Papers  relating  to  Mary  Queen  of  Scots. 

Calendar  of  State  Papers  relating  to  Ireland,  of  the  Reigns  of 
Henry  VIII.,  Edward  VI.,  Mary,  and  Elizabeth,  preserved  in  Her 
Majesty's  Public  Record  Office.  Edited  by  Hans  Claude  Hamilton, 
Esq.,  F.S.A.     1860-1867. 

Vol.  I.— 1509-1573.      |   Vol.  II.— 1574-1585. 

The  above  have  been  published  under  the  editorship  of  Mr.  Hans  Claude 
Hamilton  ;  another  volume  is  in  the  press. 

Calendar  of  State  Papers,  Colonial  Series,  preserved  in  Her  Majesty's 
Public  Record  Office,  and  elsewhere.  Edited,  by  W.  Noel  Sainsbury, 
Esq.     1860-1870. 

Vol.  I.— America  and  West  Indies,  1574-1660. 
Vol.  II. — East  Indies,  China,  and  Japan,  1513-1616. 
Vol.  III. — East  Indies,  China,  and  Japan,  1617-1621. 

These  volumes  include  an  analysis  of  early  Colonial  Papers  in  the  Public 
Record  Office,  the  India  Office,  and  the  British  Museum. 

Calendar  of   Letters  and  Papers,   Foreign   and   Domestic,   of   the 
Reign   of  Henry  VIII.,   preserved   in  Her  Majesty's  Public  Record 
Office,   the  British   Museum,  &c.     Edited    by  J.  S.  Brewer,    M.A., 
Professor  of  English  Literature,  King's  College,  London.     1862-1870. 
Vol.  I.— 1509-1514. 
Vol.  II.  (in  Two  Parts)— 1515-1518. 
Vol.  III.  (in  Two  Parts)— 1519-1523. 
Vol.  IV,  Part  1.— 1524-1526. 

These  volumes  contain  summaries  of  all  State  Papers  and  Correspondence 
relating  to  the  reign  of  Henry  VIII.,  in  the  Public  Record  Office,  of  those 
formerly  in  the  State  Paper  Office,  in  the  British  Museum,  the  Libraries  of  Oxford 
and  Cambridge,  and  other  Public  Libraries  ;  and  of  all  letters  that  have  appeared 
in  print  in  the  works  of  Burnet,  Strype,  and  others.  Whatever  authentic 
original  material  exists  in  England  relative  to  the  religious,  political,  parliamen- 
tary, or  social  history  of  the  country  during  the  reign  of  Henry  VIII.,  whether 
despatches  of  ambassadors,  or  proceedings  of  the  army,  navy,  treasury,  or 
ordnance,  or  records  of  Parliament,  appointments  of  officers,  grants  from  the 
Crown,  Sec,  will  be  found  calendared  in  these  volumes. 

Calendar  of  State  Papers,  Foreign  Series,  of  the  Reign  of 
Edward  VI.,  preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office.  1547- 
1553.  Edited  by  W.  B.  Turnbull,  Esq.,  of  Lincoln's  Inn,  Barrister- 
at-Law,  and  Correspondant  du  Comite  Imperial  des  Travaux  Historiques 
et  des  Societes  Savantes  de  France.     1861. 

Calendar  of  State  Papers,  Foreign  Series,  of  the  Reign  of  Mary, 
preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office.     1553-1558.    Edited 


6 

by  W.  B.  Turnbtjll,  Esq.,  of  Lincoln's  Inn,  Barrister-at-Law,  and 
Correspondant  du  Comite  Imperial  des^.  Travaux  Historiques  et  des 
Societes  Savantes  de  France.     1861. 

The  two  preceding  volumes  exhibit  the  negotiations  of  the  English  ambassadors 
with  the  courts  of  the  Emperor  Charles  V.  of  Germany,  of  Henry  II.  of  France, 
and  of  Philip  II.  of  Spain.  The  affairs  of  several  of  the  minor  continental  states 
also  find  various  incidental  illustrations  of  much  interest. 

A  valuable  series  of  Papers  descriptive  of  the  circumstances  which  attended 
the  loss  of  Calais  merits  a  special  notice  ;  while  the  progress  of  the  wars  in  the 
north  of  Erance,  into  which  England  was  dragged  by  her  union  with  Spain,  is 
narrated  at  some  length.  The  domestic  affairs  of  England  are  of  course  passed 
over  in  these  volumes,  which  treat  only  of  its  relations  with  foreign  powers. 

Calendar  of  State  Papers,  Foreign  Series,  of  the  Reign  of 
Elizabeth,  preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office,  &c. 
Edited  by  the  Rev.  Joseph  Stevenson,  M.A.,  of  University  College, 
Durham.      1863-1870. 


Vol.  I.— 1558-1559. 
Vol.  II.— 1559-1560. 
Vol.  HI.— 1560-1561. 
Vol.  rV— 1561-1562. 


Vol.  V.— 1562. 

Vol.  VI— 1563. 

Vol.  VII.— 1564-1565. 


Calendar  of  State  Papers,  Foreign  Series,  of  the  Reign  of  Eliza- 
beth, preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office.  Edited  by 
Allan  James  Crosby,  Esq.,  B.A.,  Barrister-at-Law.  Vol.  VHI. — 
1566-1568.     1871. 

These  eight  volumes  contain  a  Calendar  of  the  Foreign  Correspondence  during 
the  early  portion  of  the  reign  of  Queen  Elizabeth,  deposited  in  the  Public  Record 
Office,  &c.  They  illustrate  not  only  the  external  but  also  the  domestic  affairs  of 
Foreign  Countries  during  that  period. 

Calendar  of  Treasury  Papers,  preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record 
Office.  Edited  by  Joseph  Redington,  Esq.    1868-1871. 

Vol.  I.— 1557-1696.  |  Vol.  n.— 1697-1702. 

The  Papers  connected  with  the  administration  of  the  affairs  of  the  Treasury, 
from  1556-7  to  1702,  comprising  petitions,  reports,  and  other  documents  re- 
lating to  services  rendered  to  the  State,  grants  of  money  and  pensions,  appoint- 
ments to  offices,  remissions  of  fines  and  duties,  &c,  are  calendared  in  these 
volumes.  They  illustrate  civil  and  military  events,  financial  and  other  matters, 
the  administration  in  Ireland  and  the  Colonies,  &c,  and  afford  information 
nowhere  else  recorded. 

Calendar  of  the  Carew  Papers,  preserved  in  the  Lambeth  Library. 
Edited  by  J.  S.  Brewer,  M.A.,  Professor  of  English  Literature,  King's 
College,  London  ;  and  William  Bullen,  Esq.     1867-1871. 


Vol.  I.— 1515-1574. 
Vol.  II.— 1575-1588. 
Vol.  in.— 1589-1600. 


Vol.  IV— 1601-1603. 
Vol.  V.— Book  of  Howth ;  Miscel- 
laneous. 


The  Carew  Papers  relating  to  Ireland  deposited  in  the  Lambeth  Library  are  not 
only  unique  in  themselves,  but  are  of  great  importance.  Five  volumes  of  the 
Calendar  of  these  valuable  Papers  have  been  published,  which  cannot  fail  to  be 
welcome  to  all  students  of  Irish  history.    Another  volume  is  in  the  press. 

Calendar  of  Letters,  Despatches,   and  State  Papers,  relating  to  the 
Negotiations  between  England  and  Spain,  preserved  in  the  Archives 


at  Simancas,  and  elsewhere.    Edited  by  G.  A.  Bergenroth.     1862- 
1868. 

Vol.  I.— Hen.  VII.— 1485-1509. 

Vol.  II.— Hen.  VIII.— 1509-1525 

Supplement  to  Vol.  I.  and  Vol.  II. 

Mr.  Bergenroth  was  engaged  in  compiling  a  Calendar  of  the  Papers  relating 
to  England  preserved  in  the  archives  of  Simancas  in  Spain,  and  the  corresponding 
portion  removed  from  Simancas  to  Paris.  Mr,  Bergenroth  also  visited  Madrid, 
and  examined  the  Papers  there,  hearing  on  the  reign  of  Henry  VIII.  The 
first  volume  contains  the  Spanish  Papers  of  the  reign  of  Henry  VH.  ;  the 
second  volume,  those  of  the  first  portion  of  the  reign  of  Henry  VHI.  The 
Supplement  contains  new  information  relating  to  the  private  life  of  Queen 
Katharine  of  England  ;  and  to  the  projected  marriage  of  Henry  VII.  with  Queen 
Juana,  widow  of  King  Philip  of  Castile,  and  mother  of  the  Emperor  Charles  V. 

Calendar  of  State  Papers  and  Manuscripts,  relating  to  English 
Affairs,  preserved  in  the  Archives  of  Venice,  &c.  Edited  by  Rawdon 
Brown,  Esq.    1864-1871. 

Vol.  I.— 1202-1509.  I   Vol.  III.— 1520-1526. 

Vol.  II.— 1509-1519.  J    Vol.  IV.— 1527-1533. 

Mr.  Rawdon  Brown  has  published  four  volumes  of  his  Calendar,  extending 
from  1202  to  1533,  and  has  made  considerable  progress  in  the  fifth  volume. 
Mr.  Brown's  researches  have  brought  to  light  a  number  of  valuable  docu- 
ments relating  to  the  various  periods  of  English  history,  and  his  contributions 
to  historical  literature  are  of  the  most  interesting  and  important  character. 

Report  of  the  Deputy  Keeper  of  the  Public  Records  and  the  Rev. 
J.  S.  Brewer  to  the  Master  of  the  Rolls,  upon  the  Carte  and 
Carew  Papers  in  the  Bodleian  and  Lambeth  Libraries.  1864.  Price 
2s.  6d. 

Report  of  the  Deputy  Keeper  of  the  Public  Records  to  the  Master 
of  the  Rolls,  upon  the  Documents  in  the  Archives  and  Public  Libraries 
of  Venice.     1866.     Price  2s.  Qd. 

Syllabus,  in  English,  of  Rymer's  Fcedera.  By  Thomas  Duffus  Hardy, 
Esq.,  Deputy  Keeper  of  the  Public  Records.  Vol.  I.  —  Will.  I.  — 
Edw.  HI. ;  1066-1377.     1869. 

The  "  Fcedera,"  or  "  Rymer's  Fcedera,"  is  a  collection  of  miscellaneous  docu- 
ments illustrative  of  the  History  of  Great  Britain  and  Ireland,  from  the  Norman 
Conquest  to  the  reign  of  Charles  II.  Several  editions  of  the  "  Fcedera "  have 
been  published,  and  the  present  Syllabus  was  undertaken  to  make  the  contents 
of  this  great  National  Work  more  generally  known. 


In  the  Press. 

Calendar  of  Letters  and  Papers,  Foreign  and  Domestic,  of  the  Reign 
of  Henry  VHL,  preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office,  the 
British  Museum,  &c.  Edited  by  J.  S.  Brewer,  M.A.,  Professor  of 
English  Literature,  King's  College,  London.  Vol.  IV.,  Part  2. — 1526,  &c. 

Calendar  of  State  Papers  relating  to  Ireland,  of  the  Reign  of 
Elizabeth,  preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office.  Edited 
63/HANS  Claude  Hamilton,  Esq.,  F.S.A.    Vol.  III. — 1586,  &c. 


8 

Calendar  of  State  Papers  relating  to  Ireland,  of  tiie  Reign  of 
James  I.,  preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office,  and 
elsewhere.  Edited  by  the  Rev.  C.  W.  Russell,  D.D.,  and  John  P. 
Prendergast,  Esq.,  Barrister-at-Law.     Vol.  I. — 1603,  &c. 

Calendar  of  State  Papers,  Domestic  Series,  of  the  Reign  of  Eliza- 
beth (continued),  preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office. 
Edited  by  Mart  Anne  Everett  Green.     Vol.  VIII. — Addenda,  1580, 

&c. 

Syllabus,  in  English,  of  Rymer's  F<edera  ;  with  Index.     Vol.  II. 

Calendar  of  the  Carew  Papers,  preserved  in  the  Lambeth  Library.  Edited 
by  J.  S.  Brewer,  M.A.,  Professor  of  English  Literature,  King's  College, 
London  ;  and  William  Bullen,  Esq.     Vol.  VI. — 1603,  &c. 

Calendar  of  State  Papers,  Domestic  Series,  of  the  Reign  of 
Charles  I.,  preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office.  Edited 
by  William  Douglas  Hamilton,  Esq.,  F.S.A.     Vol.  XIV.— 1639. 

Calendar  of  State  Papers  and  Manuscripts  relating  to  English 
Affairs,  preserved  in  the  Archives  of  Venice,  &c.  Edited  by  Rawdon 
Brown,  Esq.     Vol.  V.— 1534,  &c. 


In  Progress. 

Calendar  of  Letters,  Despatches,  and  State  Papers,  relating  to  the 
Negotiations  between  England  and  Spain,  preserved  in  the  Archives  at 
Simancas,  and  elsewhere.  Edited  by  Don  Pascual  de  Gayangos. 
Hen.  VIII. 

Calendar  of  State  Papers,  Colonial  Series,  preserved  in  Her  Majesty's 
Public  Record  Office,  and  elsewhere.  Edited  by  W.  Noel  Sainsburt, 
Esq.  Vol.  IV.— East  Indies,  China,  and  Japan,  1622,  &c.  Vol.  V.— 
America  and  West  Indies,  1661,  &c. 

Calendar  of  State  Papers,  Foreign  Series,  of  the  Reign  of  Eliza- 
beth, preserved  in  Her  Majesty's  Public  Record  Office.  Edited  by 
Allan  James  Crosby,  Esq..  B.A.,  Barrister-at-Law.  Vol.  IX. — 
1569.  he. 


THE  CHRONICLES  AND  MEMORIALS  OF  GREAT  BRITAIN 
AND  IRELAND  DURING  THE  MIDDLE  AGES. 


[Royal  8vo.,  half-bound.     Price  10s.  each  Volume  or  Part.] 


On  25  July  1822,  the  House  of  Commons  presented  an  address  to  the 
Crown,  stating  that  the  editions  of  the  works  of  our  ancient  historians  were 
inconvenient  and  defective ;  that  many  of  their  writings  still  remained  in 
manuscript,  and,  in  some  cases,  in  a  single  copy  only.  They  added,  "  that  an 
"  uniform  and  convenient  edition  of  the  whole,  published  under  His  Majesty's 
"  royal  sanction,  would  be  an  undertaking  honourable  to  His  Majesty's  reign, 
"  and  conducive  to  the  advancement  of  historical  and  constitutional  know- 
"  ledge  ;  that  the  House  therefore  humbly  besought  His  Majesty,  that  He 
"  would  be  graciously  pleased  to  give  such  directions  as  His  Majesty,  in  His 
"  wisdom,  might  think  fit,  for  the  publication  of  a  complete  edition  of  the 
"  ancient  historians  of  this  realm,  and  assured  His  Majesty  that  whatever 
"  expense  might  be  necessary  for  this  purpose  would  be  made  good." 

The  Master  of  the  Rolls,  being  very  desirous  that  effect  should  be  given 
to  the  resolution  of  the  House  of  Commons,  submitted  to  Her  Majesty's 
Treasury  in  1857  a  plan  for  the  publication  of  the  ancient  chronicles  and 
memorials  of  the  United  Kingdom,  and  it  was  adopted  accordingly.  In 
selecting  these  works,  it  was  considered  right,  in  the  first  instance,  to 
give  preference  to  those  of  which  the  manuscripts  were  unique,  or  the 
materials  of  which  would  help  to  fill  up  blanks  in  English  history  for 
which  no  satisfactory  and  authentic  information  hitherto  existed  in  any 
accessible  form.  One  great  object  the  Master  of  the  Rolls  had  in  view  was 
to  form  a  corpus  historicum  within  reasonable  limits,  and  which  should  be 
as  complete  as  possible.  In  a  subject  of  so  vast  a  range,  it  was  important 
fehat  the  historical  student  should  be  able  to  select  such  volumes  as  conformed 
with  his  own  peculiar  tastes  and  studies,  and  not  be  put  to  the  expense  of 
purchasing  the  whole  collection  ;  an  inconvenience  inseparable  from  any 
other  plan  than  that  which  has  been  in  this  instance  adopted. 

Of  the  Chronicles  and  Memorials,  the  following  volumes  have  been  pub- 
lished. They  embrace  the  period  from  the  earliest  time  of  British  history 
down  to  the  end  of  the  reign  of  Henry  VII. 


10 


1.  The  Chronicle  op  England,  by   John  Capgraye.    Edited  by  the 

Rev.  F.  C.  Hingeston,  M.A.,  of  Exeter  College,  Oxford.     1858. 

Capgrave  was  prior  of  Lynn,  in  Norfolk,  and  provincial'  of  the  order  of  the 
Friars  Hermits  of  England  shortly  before  the  year  1464.  His  Chronicle  extends 
from  the  creation  of  the  world  to  the  year  1417.  As  a  record  of  the  language 
spoken  in  Norfolk  (being  written  in  English),  it  is  of  considerable  value. 

2.  Chronicon  Monasterii  de  Abingdon.    Vols.  I.   and  II.    Edited  by 

the  Rev.  Joseph  Stevenson,  M.A.,  of  University  College,  Durham, 
and  Vicar  of  Leighton  Buzzard.     1858. 

This  Chronicle  traces  the  history  of  the  great  Benedictine  monastery  of 
Abingdon  in  Berkshire,  from  its  foundation  by  King  Ina  of  Wessex,  to  the 
reign  of  Richard  I.,  shortly  after  which  period  the  present  narrative  was  drawn 
up  by  an  inmate  of  the  establishment.  The  author  had  access  to  the  title-deeds 
of*  the  house  ;  and  incorporates  into  his  history  various  charters  of  the  Saxon 
kings,  of  great  importance  as  illustrating  not  only  the  history  of  the  locality 
but  that  of  the  kingdom.     The  work  is  printed  for  the  first  time. 

3.  Lives  of  Edward  the  Confessor.    I. — La  Estoire  de  Seint  Aedward 

le  Rei.  II. — Vita  Beati  Edvardi  Regis  et  Confessoris.  III. — Vita 
iEduuardi  Regis  qui  apud  Westmonasterium  requiescit.  Edited  by 
Henry  Richards  Luard,  M.A.,  Fellow  and  Assistant  Tutor  of  Trinity 
College,  Cambridge.     1858. 

The  first  is  a  poem  in  Norman  French,  containing  4,686  lines,  addressed  to 
Alianor,  Queen  of  Henry  HI.,  and  probably  written  in  the  year  1245,  on  the 
occasion  of  the  restoration  of  the  church  of  Westminster.  Nothing  is  known 
of  the  author.  The  second  is  an  anonymous  poem,  containing  536  lines,  written 
between  the  years  1440  and  1450,  by  command  of  Henry  VI.,  to  whom  it 
is  dedicated.  It  does  not  throw  any  new  light  on  the  reign  of  Edward  the 
Confessor,  but  is  valuable  as  a  specimen  of  the  Latin  poetry  of  the  time.  The 
third,  also  by  an  anonymous  author,  was  apparently  written  for  Queen  Edith, 
between  the  years  1066  and  1074,  during  the  pressure  of  the  suffering  brought 
on  the  Saxons  by  the  Norman  conquest.  It  notices  many  facts  not  found  in 
other  writers,  and  some  which  differ  considerably  from  the  usual  accounts. 

4.  Monumenta  Franciscana  ;   scilicet,  I. — Thomas  de  Eccleston  de  Ad- 

ventu  Fratrum  Minorum  in  Angliam.     II. — Adas  de  Marisco  Epistolae. 

HI. Registrum    Fratrum    Minorum    Londonism     Edited    by    J.    S. 

Brewer,  M.A.,  Professor  of  English  Literature,  King's  College, 
London.     1858. 

This  volume  contains  original  materials  for  the  history  of  the  settlement  of 
the  order  of  Saint  Francis  in  England,  the  letters  of  Adam  de  Marisco,  and 
other  papers  connected  with  the  foundation  and  diffusion  of  this  great  body.  It 
has  been  the  aim  of  the  editor  to  collect  whatever  historical  information  could  be 
found  in  this  country,  towards  illustrating  a  period  of  the  national  history  for 
which  only  scanty  materials  exist.    None  of  these  have  been  before  printed. 

5.  Fasciculi   Zizaniorum    Magistri   Johannis    Wtclif    cum    Tritico. 

Ascribed  to  Thomas  Netter,  of  Walden,  Provincial  of  the  Carmelite 
Order  in  England,  and  Confessor  to  King  Henry  the  Fifth.  Edited  by 
the  Rev.  W.  W.  Shirley,  M. A.,  Tutor  and  late  Fellow  of  Wadham 
College,  Oxford.     1858. 

This  work  derives  its  principal  value  from  being  the  only  contemporaneous 
account  of  the  rise  of  the  Lollards.     When  written,  the  disputes  of  the  6chool- 


11 

men  had  been  extended  to  the  field  of  theology,  and  they  appear  both  in  the 
writings  of  Wycliff  and  in  those  of  his  adversaries.  Wycliff's  little  bundles 
of  tares  are  not  less  metaphysical  than  theological,  and  the  conflict  between 
Nominalists  and  Realists  rages  side  by  side  with  the  conflict  between  the  different 
interpreters  of  Scripture.  The  work  gives  a  good  idea  of  the  controversies  at 
the  end  of  the  14th  and  the  beginning  of  the  15th  centuries. 

6.  The  Buik  of  the  Croniclis  of  Scotland  ;  or,  A  Metrical  Version  of 

the  History  of  Hector  Boece  ;  by  William  Stewart.  Vols.  I.,  IL, 
and  HI.  Edited  by  W.  B.  Turnbull,  Esq.,  of  Lincoln's  Inn,  Barrister - 
at-Law.     1858. 

This  is  a  metrical  translation  of  a  Latin  Prose  Chronicle,  and  was  written  in  the 
first  half  of  the  1 6th  century.  The  narrative  begins  with  the  earliest  legends, 
and  ends  with  the  death  of  James  I.  of  Scotland,  and  the  "  evil  ending  of  the 
traitors  that  slew  him."  Strict  accuracy  of  statement  is  not  to  be  looked  for  in 
such  a  work  as  this  ;  but  the  stories  of  the  colonization  of  Spain,  Ireland,  and 
Scotland  are  interesting  if  not  true  ;  and  the  chronicle  is  valuable  as  a  reflection 
of  the  manners,  sentiments,  and  character  of  the  age  in  which  it  was  composed. 
The  peculiarities  of  the  Scottish  dialect  are  well  illustrated  in  this  metrical  version, 
and  the  student  of  language  will  find  ample  materials  for  comparison  with  the 
English  dialects  of  the  same  period,  and  with  modern  lowland  Scotch. 

7.  Johannis  Capgrave  Liber  de  Illustribus  Henricis.     Edited  by  the 

Kev.  F.  C.  Hingeston,  M.A.,  of  Exeter  College,  Oxford.     1858. 

This  work  is  dedicated  to  Hemy  VI.  of  England,  who  appears  to  have  been,  in 
the  author's  estimation,  the  greatest  of  all  the  Henries.  It  is  divided  into  three 
distinct  parts,  each  having  its  own  separate  dedication.  The  first  part  relates  only 
to  the  history  of  the  Empire,  and  extends  from  the  election  of  Henry  I.,  the 
Fowler,  to  the  end  of  the  reign  of  the  Emperor  Henry  VI.  The  second  part  is 
devoted  to  English  history,  and  extends  from  the  accession  of  Henry  I.  in  the  year 
1100,  to  the  year  1446,  which  was  the  twenty-fourth  year  of  the  reign  of  King 
Henry  VI.  The  third  part  contains  the  lives  of  illustrious  men  who  have  borne 
the  name  of  Henry  in  various  parts  of  the  world. 

Capgrave  was  born  in  1393,  in  the  reign  of  Richard  II.,  and  lived  during  the 
Wars  of  the  Roses,  for  the  history  of  which  period  his  work  is  of  some  value. 

8.  Historia  Monasterii   S.  Augustini  Cantuariensis,  by  Thomas  of 

Elmham,  formerly  Monk  and  Treasurer  of  that  Foundation.  Edited 
by  Charles  Hardwick,  M.A.,  Fellow  of  St.  Catharine's  Hall,  and 
Christian  Advocate  in  the  University  of  Cambridge.     1858. 

This  history  extends  from  the  arrival  of  St.  Augustine  in  Kent  until  1191. 
Prefixed  is  a  chronology  as  far  as  1418,  which  shows  in  outline  what  was  to  have 
been  the  character  of  the  work  when  completed.  The  only  copy  known  is  in  the 
possession  of  Trinity  Hall,  Cambridge.  The  author  was  connected  with  Norfolk, 
and  most  probably  with  Elmham,  whence  he  derived  his  name. 

9.  Eulogium  (Historiarum  sive  Temporis)  :  Chronicon  ab  Orbe  condito 

usque  ad  Annum  Domini  1366  ;  a  Monacho  quodam  Malmesbiriensi 
exaratum.  Vols.  L,  IL,  and  III.  Edited  by  F.  S.  Hatdon,  Esq.,  B.A. 
1858-1863. 

This  is  a  Latin  Chronicle  extending  from  the  Creation  to  the  latter  part  of  the 
reign  of  Edward  III.,  and  written  by  a  monk  of  the  Abbey  of  Malmesbury,  in 
Wiltshire,  about  the  year  1367.  A  continuation,  carrying  the  history  of  England 
down  to  the  year  1413,  was  added  in  the  former  half  of  the  fifteenth  century  by 
an  author  whose  name  is  not  known.  The  original  Chronicle  is  divided  into 
five  books,  and  contains  a  history  of  the  world  generally,  but  more  especially 


12 

of  England  to  the  year  1366.  The  continuation  extends  the  history  down  to 
the  coronation  of  Henry  V.  The  Eulogium  itself  is  chiefly  valuable  as  contain- 
ing a  history,  by  a  contemporary,  of  the  period  between  1356  and  1366.  The 
notices  of  events  appear  to  have  been  written  very  soon  after  their  occurrence. 
Among  other  interesting  matter,  the  Chronicle  contains  a  diary  of  the  Poitiers 
campaign,  evidently  furnished  by  some  person  who  accompanied  the  army  of  the 
Black  Prince.  The  continuation  of  the  Chronicle  is  also  the  work  of  a  contem- 
porary, and  gives  a  very  interesting  account  of  the  reigns  of  Richard  II.  and 
Henry  IV.  It  is  believed  to  be  the  earliest  authority  for  the  statement  that  the 
latter  monarch  died  in  the  Jerusalem  Chamber  at  Westminster. 

10.  Memorials  of  Henry  the  Seventh  :  Bernardi  Andreae  Tholosatis 
Vita  Regis  Henrici  Septimi  ;  necnon  alia  qusedam  ad  eundern  Regem 
spectantia.     Edited  by  James  Gairdner,  Esq.     1858. 

The  contents  of  this  volume  are — (1)  a  life  of  Henry  VH.,  by  his  poet 
laureate  and  historiographer,  Bernard  Andre,  of  Toulouse,  with  some  composi- 
tions in  verse,  of  which  he  is  supposed  to  have  been  the  author ;  (2)  the  journals 
of  Roger  Machado  during  certain  embassies  on  which  he  was  sent  by  Henry  VII. 
to  Spain  and  Brittany,  the  first  of  which  had  reference  to  the  marriage  of  the 
King's  son,  Arthur,  with  Catharine  of  Arragon ;  (3)  two  curious  reports  by 
envoys  sent  to  Spain  in  the  year  1505  touching  the  succession  to  the  Crown 
of  Castile,  and  a  project  of  marriage  between  Henry  VII.  and  the  Queen  of 
Naples;  and  (4)  an  account  of  Philip  of  Castile's  reception  in  England  in  1506. 
Other  documents  of  interest  in  connexion  with  the  period  are  given  in  an  appendix. 

11.  Memorials  of  Henry  the  Fifth.  I. — Vita  Henrici  Quinti,  Roberto 
Redmanno  auctore.  II. — Versus  Rhythmici  in  laudem  Regis  Henrici 
Quinti.  III. — Elmhami  Liber  Metricus  de  Henrico  V.  Edited  by 
Charles  A.  Cole,  Esq.     1858. 

This  volume  contains  three  treatises  which  more  or  less  illustrate  the  history  of 
the  reign  of  Henry  V.,  viz. :  A  Life  by  Robert  Redman  ;  a  Metrical  Chronicle  by 
Thomas  Elmham,  prior  of  Lenton,  a  contemporary  author  ;  Versus  Rhythmici, 
written  apparently  by  a  monk  of  Westminster  Abbey,  who  was  also  a  contempo- 
rary of  Henry  V.    These  works  are  printed  for  the  first  time. 

12.  Mtjnimenta  GtIldhall^e  Londoniensis  ;  Liber  Albus,  Liber  Cus- 
tumarum,  et  Liber  Horn,  in  archivis  Gildhallae  asservati.  Vol.  I., 
Liber  Albus.  Vol.  II.  (in  Two  Parts),  Liber  Custumarum.  Vol.  III., 
Translation  of  the  Anglo-Norman  Passages  in  Liber  Albus,  Glossaries, 
Appendices,  and  Index.  Edited  by  Henry  Thomas  Riley,  Esq.,  M.A., 
Barrister-at-Law.     1859-1862. 

The  manuscript  of  the  Liber  Albus,  compiled  by  John  Carpenter,  Common 
Clerk  of  the  City  of  London  in  the  year  1419,  a  large  folio  volume,  is  pre- 
served in  the  Record  Room  of  the  City  of  London.  It  gives  an  account  of 
the  laws,  regulations,  and  institutions  of  that  City  in  the  twelfth,  thirteenth, 
fourteenth,  and  early  part  of  the  fifteenth  centuries. 

The  Liber  Custumarum  was  compiled  probably  by  various  hands  in  the  early 
part  of  the  fourteenth  century  during  the  reign  of  Edward  II.  The  manuscript, 
a  folio  volume,  is  also  preserved  in  the  Record  Room  of  the  City  of  London, 
though  some  portion  in  its  original  state,  borrowed  from  the  City  in  the  reign 
of  Queen  Elizabeth  and  never  returned,  forms  part  of  the  Cottoniau  MS. 
Claudius  D.  II.  in  the  British  Museum.  It  also  gives  an  account  of  the  laws, 
regulations,  and  institutions  of  the  City  of  London  in  the  twelfth,  thirteenth,  and 
early  part  of  the  fourteenth  centuries. 

13.  Chronica   Johannis   de  Oxenedes.     Edited  by    Sir   Henry  Ellis, 

K.H.     1859. 

A  lthough  this  Chronicle  tells  of  the  arrival  of  Hengist  and  Horsa  in  England 
in  the  year  449,  yet  it  substantially  begins  with  the  reign  of  King  Alfred,  and 


13 

comes  down  to  the  year  1292,  where  it  eiids  abruptly.  The  history  is  particu- 
larly valuable  for  notices  of  events  in  the  eastern  portions  of  the  kingdom, 
which  are  not  to  be  elsewhere  obtained,  and  some  curious  facts  are  mentioned 
relative  to  the  floods  in  that  part  of  England,  which  are  confirmed  in  the  Fries- 
land  Chronicle  of  Anthony  Heinrich,  pastor  of  the  Island  of  Mohr. 

14.  A  Collection  of  Political  Poems  and  Songs  relating  to  English 

History,  from  the  Accession  of  Edward  III.  to  the  Reign  of 
Henrt  VIII.  Vols.  I.  and  II.  Edited  by  Thomas  Wright,  Esq., 
M.A.     1859-1861. 

These  Poems  are  perhaps  the  most  interesting  of  all  the  historical  writings  of 
the  period,  though  they  cannot  be  relied  on  for  accuracy  of  statement.  They 
are  various  in  character  ;  some  are  upon  religious  subjects,  some  may  be  called 
satires,  and  some  give  no  more  than  a  court  scandal ;  but  as  a  whole  they  pre- 
sent a  very  fair  picture  of  society,  and  of  the  relations  of  the  different  classes 
to  one  another.  The  period  comprised  is  in  itself  interesting,  and  brings  us, 
through  the  decline  of  the  feudal  system,  to  the  beginning  of  our  modern 
history.     The  songs  in  old  English  are  of  considerable  value  to  the  philologist. 

15.  The  "  Opus  Tertitjm,"  "  Opus  Minus,"  &c,  of  Roger  Bacon.  Edited 
by  J.  S.  Brewer,  M.A.,  Professor  of  English  Literature,  King's 
College,  London.     1859. 

This  is  the  celebrated  treatise — never  before  printed — so  frequently  referred 
to  by  the  great  philosopher  in  his  works.  It  contains  the  fullest  details  we 
possess  of  the  life  and  labours  of  Eoger  Bacon  :  also  a  fragment  by  the  same 
author,  supposed  to  be  unique,  the  "  Compendium  Studii  Theoloyice." 

16.  Bartholom^ei  de   Cotton,  Monachi    Norwicensis,   Historia    An- 

glicana  ;  449-1298  :  necnon  ejusdem  Liber  de  Archiepiscopis  et 
Episcopis  Anglise.  Edited  by  Henry  Richards  Luard,  M.A.,  Fellow 
and  Assistant  Tutor  of  Trinity  College,  Cambridge.     1859. 

The  author,  a  monk  of  Norwich,  has  here  given  us  a  Chronicle  of  England 
from  the  arrival  of  the  Saxons  in  449  to  the  year  1298,  in  or  about  which  year 
it  appears  that  he  died.  The  latter  portion  of  this  history  (the  whole  of  the 
reign  of  Edward  I.  more  especially)  is  of  great  value,  as  the  writer  was  con- 
temporary with  the  events  which  he  records.  An  Appendix  contains  several 
illustrative  documents  connected  with  the  previous  narrative. 

17.  Brut  y  Tywysogion  ;  or,  The  Chronicle  of  the  Princes  of  Wales. 
Edited  by  the  Rev.  John  Williams  ab  Ithel,  M.A.     1860. 

This  work,  also  known  as  "  The  Chronicle  of  the  Princes  of  Wales,"  has 
been  attributed  to  Caradoc  of  Llancarvan,  who  flourished  about  the  middle  of 
the  twelfth  century.  It  is  written  in  the  ancient  Welsh  language,  begins  with 
the  abdication  and  death  of  Caedwala  at  Rome,  in  the  year  681,  and  continues 
the  history  down  to  the  subjugation  of  Wales  by  Edward  I.,  about  the  year  1282. 

18.  A   Collection   of    Royal  and    Historical  Letters  during   the 

Reign  of  Henry  IV.  1399-1404.  Edited  by  the  Rev.  F.  C.  Hin- 
geston,  M.A.,  of  Exeter  College,  Oxford.     1860. 

This  volume,  like  all  the  others  in  the  series  containing  a  miscellaneous  selec- 
tion of  letters,  is  valuable  on  account  of  the  light  it  throws  upon  biographical 
history,  and  the  familiar  view  it  presents  of  characters,  manners,  and  events. 
The  period  requires  much  elucidation ;  to  which  it  will  materially  contribute. 

19.  The  Repressor  of  over  much  Blaming  of  the  Clergy.  By 
Reginald  Pecock,  sometime  Bishop  of  Chichester.  Vols.  I.  and  IT. 
Edited  by  Churchill  Babington,  B.D.,  Fellow  of  St.  John's  College, 
Cambridge.     1860. 

The  "  Repressor  "  may  be  considered  the  earliest  piece  of  good  theological  dis- 
quisition of  which  our  English  prose  literature  can  boast.     The  author  was  born 


14 

about  the  end  of  the  fourteenth  century,  consecrated  Bishop  of  St.  Asaph  in 
the  year  1444,  and  translated  to  the  see  of  Chichester  in  1450.  While  Bishop  of 
St.  Asaph,  he  zealously  defended  his  brother  prelates  from  the  attacks  of  those 
who  censured  the  bishops  for  their  neglect  of  duty.  He  maintained  that  it  was  no 
part  of  a  bishop's  functions  to  appear  in  the  pulpit,  and  that  his  time  might  be 
more  profitably  spent,  and  his  dignity  better  maintained,  in  the  performance  of 
works  of  a  higher  character.  Among  those  who  thought  differently  were  the 
Lollards,  and  against  their  general  doctrines  the  "  Repressor  "  is  directed.  Pecock 
took  up  a  position  midway  between  that  of  the  Roman  Church  and  that  of  the 
modern  Anglican  Church ;  but  his  work  is  interesting  chiefly  because  it  gives  a 
full  account  of  the  views  of  the  Lollards  and  of  the  arguments  by  which  they  were 
supported,  and  because  it  assists  us  to  ascertain  the  state  of  feeling  which  ulti- 
mately ledto  the  Reformation.  Apart  from  religious  matters,  the  light  thrown  upon 
contemporaneous  history  is  very  small,  but  the  "  Repressor "  has  great  value 
for  the  philologist,  as  it  tells  us  what  were  the  characteristics  of  the  language  in 
use  among  the  cultivated  Englishmen  of  the  fifteenth  century.  Pecock,  though 
an  opponent  of  [the  Lollards,  showed  a  certain  spirit  of  toleration,  for  which  he 
received,  towards  the  end  of  his  life,  the  usual  mediaeval  reward — persecution. 

20.  Ann  ales  Cambrle.    Edited  by  the  Eev.  John  Williams  ab  Ithel, 

M.A.     1860. 

These  annals,  which  are  in  Latin,  commence  in  the  year  447,  and  come  down 
to  the  year  1288.  The  earlier  portion  appears  to  be  taken  from  an  Irish  Chronicle, 
which  was  also  used  by  Tigernach,  and  by  the  compiler  of  the  Annals  of  Ulster. 
During  its  first  century  it  contains  scarcely  anything  relating  to  Britain,  the 
earliest  direct  concurrence  with  English  history  is  relative  to  the  mission  of 
Augustine.  Its  notices  throughout  though  brief,  are  valuable.  The  annals 
were  probably  written  at  St.  Davids,  by  Blegewryd,  Archdeacon  of  Llandaff, 
the  most  learned  man  in  his  day  in  all  Cymru. 

21.  The  Works  of  Giraldus  Cambrensis.  Vols.  I.,  II.,  and  HI.  Edited 
by  J.  S.  Brewer,  M.  A.,  Professor  of  English  Literature,  King's  College, 
London.  Vols.  V.  and  VI.  Edited  by  the  Rev.  James  F.  Dimock, 
M.A.,  Rector  of  Barnburgh,  Yorkshire.     1861-1868. 

The  first  three  volumes  contain  the  historical  works  of  Gerald  du  Barry,  who 
lived  in  the  reigns  of  Henry  II.,  Richard  I.,  and  John,  and  attempted  to  re- 
establish the  independence  of  Wales  by  restoring  the  see  of  St.  Davids  to  its 
ancient  primacy.  His  works  are  of  a  very  miscellaneous  nature,  both  in  prose 
and  verse,  and  are  remarkable  chiefly  for  the  racy  and  original  anecdotes  which 
they  contain  relating  to  contemporaries.  He  is  the  only  Welsh  writer  of  any 
importance  who  has  contributed  so  much  to  the  mediaeval  literature  of  this 
country,  or  assumed,  in  consequence  of  his  nationality,  so  free  and  independent 
a  tone.  His  frequent  travels  in  Italy,  in  France,  in  Ireland,  and  in  Wales,  gave 
him  opportunities  for  observation  which  did  not  generally  fall  to  the  lot  of  mediaeval 
writers  in  the  twelfth  and  thirteenth  centuries,  and  of  these  observations  Giraldus 
has  made  due  use.  Only  extracts  from  these  treatises  have  been  printed  before, 
and  almost  all  of  them  are  taken  from  unique  manuscripts. 

The  Topographia  Hibemica  (in  Vol.  V.)  is  the  result  of  Giraldus'  two  visits  to 
Ireland.  The  first  in  the  year  1183,  the  second  in  1185-6,  when  he  accompanied 
Prince  John  into  that  country.  Curious  as  this  treatise  is,  Mr.  Dimock  is  of 
opinion  that  it  ought  not  to  be  accepted  as  sober  truthful  history,  for  Giraldus 
himself  states  that  truth  was  not  his  main  object,  and  that  he  compiled  the  work 
for  the  purpose  of  sounding  the  praises  of  Henry  the  Second.  Elsewhere,  how- 
ever, he  declares  that  he  had  stated  nothing  in  the  Topographia  of  the  truth  of 
which  he  was  not  well  assured,  either  by  his  own  eyesight  or  by  the  testimony, 
with  all  diligence  elicited,  of  the  most  trustworthy  and  authentic  men  in  the 
country  ;  that  though  he  did  not  put  just  the  same  full  faith  in  their  reports  as 
in  what  he  had  himself  seen,  yet,  as  they  only  related  what  they  had  themselves 
seen,  he  could  not  but  believe  such  credible  witnesses.  A  very  interesting  portion 
of  this  treatise  is  devoted  to  the  animals  of  Ireland.  It  shows  that  he  was  a  very 
accurate  and  acute  observer,  and  his  descriptions  are  given  in  a  way  that  a 
scientific  naturalist  of  the  present  day  could  hardly  improve  upon.  The  Expug- 
natio  Hibernica  was  written  about  the  year  1188,  and  maybe  regarded  rather 


15 

as  a  great  epic  than  a  sober  relation  of  acts  occurring  in  his  own  days.    No 
one  can  peruse  it  without  coming  to  the  conclusion  that  it  is  rather  a  poetical 
fiction  than  a  prosaic  truthful  history. 
Vol.  VI.  contains  the  Itinerarium  Kamhrise  et  Descriptio  Kambriaj. 

22.  Letters  and  Papers  illustrative  of  the  Wars  op  the  English 
in  France  during  the  Eeign  of  Henry  the  Sixth,  King  of  Eng- 
land. Vol.  I.,  and  Vol.  II.  (in  Two  Parts).  Edited  by  the  Rev.  Joseph 
Stevenson,  M.A.,  of  University  College,  Durham,  and  Vicar  of  Leighton 
Buzzard.      1861-1864. 

The  letters  and  papers  contained  in  these  volumes  are  derived  chiefly  from 
originals  or  contemporary  copies  extant  in  the  Bibliotheque  Imperial,  and  the 
Depot  des  Archives,  in  Paris.  They  illustrate  the  line  of  policy  adopted  by 
John  Duke  of  Bedford  and  his  successors  during  their  government  of  Normandy, 
and  such  other  provinces  of  France  as  had  been  acquired  by  Henry  V.  We 
may  here  trace,  step  by  step,  the  gradual  declension  of  the  English  power,  until 
we  are  prepared  to  read  of  its  final  overthrow. 

23.  The  Anglo-Saxon  Chronicle,  according  to  the  several  Original 
Authorities.  Vol.  I.,  Original  Texts.  Vol.  II.,  Translation.  Edited 
and  translated  by  Benjamin  Thorpe,  Esq.,  Member  of  the  Royal 
Academy  of  Sciences  at  Munich,  and  of  the  Society  of  Netherlandish 
Literature  at  Ley  den.     1861. 

This  Chronicle,  extending  from  the  earliest  history  of  Britain  to  the  year 
1154,  is  justly  the  boast  of  England  ;  for  no  other  nation  can  produce  any  history, 
written  in  its  own  vernacular,  at  all  approaching  it,  either  in  antiquity,  truthful- 
ness, or  extent,  the  historical  books  of  the  Bible  alone  excepted.  There  are  at 
present  six  independent  manuscripts  of  the  Saxon  Chronicle,  ending  in  different 
years,  and  written  in  different  parts  of  the  country.  In  this  edition,  the  text 
of  each  manuscript  is  printed  in  columns  on  the  same  page,  so  that  the  student 
may  see  at  a  glance  the  various  changes  which  occur  in  orthography,  whether 
arising  from  locality  or  age. 

24.  Letters  and  Papers  illustrative  of  the  Reigns  of  Richard  III. 

and  Henry  VII.     Vols.  I.  and  II.     Edited  by  James  Gairdner,  Esq. 
1861-1863. 

The  Papers  are  derived  from  MSS.  in  the  Public  Record  Office,  the  British 
Museum,  and  other  repositories.  The  period  to  which  they  refer  is  unusually 
destitute  of  chronicles  and  other  sources  of  historical  information,  so  that  the 
light  obtained  from  these  documents  is  of  special  importance.  The  principal 
contents  of  the  volumes  are  some  diplomatic  Papers  of  Richard  III.  ;  correspon- 
dence between  Henry  VH.  and  Ferdinand  and  Isabella  of  Spain ;  documents 
relating  to  Edmund  de  la  Pole,  Earl  of  Suffolk ;  and  a  portion  of  the  corre- 
spondence of  James  IV.  of  Scotland. 

25.  Letters  of  Bishop  Grosseteste,  illustrative  of  the  Social  Condition 

of  his  Time.   Edited  by  Henry  Richards  Luard,  M.A.,  Fellow  and 
Assistant  Tutor  of  Trinity  College,  Cambridge.  1861. 

The  Letters  of  Robert  Grosseteste  (131  in  number)  are  here  collected  from  various 
sources,  and  a  large  portion  of  them  is  printed  for  the  first  time.  They  range  in 
date  from  about  1210  to  1253,  and  relate  to  various  matters  connected  not  only 
with  the  political  history  of  England  during  the  reign  of  Henry  IH.,  but  with 
its  ecclesiastical  condition.  They  refer  especially  to  the  diocese  of  Lincoln,  of 
which  Grosseteste  was  bishop. 

26.  Descriptive  Catalogue  of  Manuscripts  relating  to  the  History 
of  Great  Britain  and  Ireland.  Vol.  I.  (in  Two  Parts)  ;  Anterior 
to  the  Norman  Invasion.  Vol.  H.;  1066-1200.  Vol.  III.;  1200-1327. 
By  Sir  Thomas  Duffus  Hardy,  D.C.L.,  Deputy  Keeper  of  the  Public 
Records.     1862-1871. 

The  object  of  this  work  is  to  publish  notices  of  all  known  sources  of  British 
history,  both  printed  and  imprinted,  in  one  continued  sequence.    The  materials, 


16 

when  historical  (as  distinguished  from  biographical),  are  arranged  under  the 
year  in  which  the  latest  eventi  s  recorded  in  the  chronicle  or  history,  and  not 
under  the  period  in  which  its  author,  real  or  supposed,  flourished.  Biographies 
are  enumerated  under  the  year  in  which  the  person  commemorated  died,  and  not 
under  the  year  in  which  the  life  was  written.  This  arrangement  has  two 
advantages  ;  the  materials  for  any  given  period  may  be  seen  at  a  glance  ;  and 
if  the  reader  knows  the  time  when  an  author  wrote,  aad  the  number  of  years 
that  had  elapsed  between  the  date  of  the  events  and  the  time  the  writer  nourished, 
he  will  generally  be  enabled  to  form  a  fair  estimate  of  the  comparative  value  of 
the  narrative  itself.  A  brief  analysis  of  each  work  has  beeD  added  when  deserving 
it,  in  which  the  original  portions  are  distinguished  from  those  which  are  mere 
compilations.  When  possible,  the  sources  are  indicated  from  which  such  com- 
pilations have  been  derived.  A  biographical  sketch  of  the  author  of  each  piece 
has  been  added,  and  a  brief  notice  has  also  been  given  of  such  British  authors  as 
have  written  on  historical  subjects. 

27.  ItOYAL   AND  OTHER   HISTORICAL   LETTERS   ILLUSTRATIVE   OF   THE   REIGN 

of  Henry  III.  Vol.  I.,  1216-1235.  Vol.  II.,  1236-1272.  Selected 
and  edited  by  the  Rev.  W.  W.  Shirley,  D.D.,  Regius  Professor  in 
Ecclesiastical  History,  and  Canon  of  Christ  Church,  Oxford.  1862- 
1866. 

The  letters  contained  in  these  volumes  are  derived  chiefly  from  the  ancient 
correspondence  formerly  in  the  Tower  of  London,  and  now  in  the  Public  Record 
Office.  They  illustrate  the  political  history  of  England  during  the  growth  of 
its  liberties,  and  throw  considerable  light  upon  the  personal  history  of  Simon  de 
Montfort.  The  affairs  of  France  form  the  subject  of  many  of  them,  especially 
in  regard  to  the  province  of  Gascony.  The  entire  collection  consists  of  nearly 
700  documents,  the  greater  portion  of  which  is  printed  for  the  first  time. 

28.  Chronica  Monasterii  S.  Albani. — 1.  Thom^e  Walsingham  Historia 

Anglicana  ;  Vol.  I.,  1272-1381  :  Vol.  II.,  1381-1422.  2.  Willelmi 
Rishanger  Chronica  et  Annales,  1259-1307.  3.  Johannis  de 
Trokelowe  et  Henrici  de  Blaneforde  Chronica  et  Annales, 
1259-1296  ;  1307-1324  ;  1392-1406.  4.  Gesta  Abbatum  Monasterii 
S.  Albani,  a  Thoma  Walsingham,  regnante  Ricardo  Secundo, 
ejusdem  Ecclesle  PRjECENTORE,  compilata  ;  Vol.  I.,  793-1290 : 
Vol.  II.,  1290-1349  :  Vol.  III.,  1349-1411.  5.  Johannis  Amundesham, 
Monachi  Monasterii  S.  Albani,  ut  videtdr,  Annales;  Vols.  I. 
and  II.  Edited  by  Henry  Thomas  Riley,  Esq.,  M.A.,  of  Corpus 
Christi  College,  Cambridge;  and  of  the  Inner  Temple,  Barrister-at-Law. 
1863-1871. 

In  the  first  two  volumes  is  a  history  of  England,  from  the  death  of  Henry 
III.  to  the  death  of  Henry  V.,  written  by  Thomas  Walsingham,  Precentor  of 
St.  Albans  and  prior  of  the  cell  of  Wymundham,  belonging  to  that  abbey. 
It  is  printed  from  MS.  VII.  in  the  Arundel  Collection  in  the  College  of  Arms, 
London,  a  manuscript  of  the  fifteenth  century,  collated  with  MS.  13  E.  LX.  in  the 
King's  Library  in  the  British  Museum,  and  MS.  VII.  in  the  Parker  Collection 
of  Manuscripts  at  Corpus  Christi  College,  Cambridge. 

In  the  third  volume  is  a  Chronicle  of  English  History,  attributed  to  William 
Rishanger,  monk  of  Saint  Albans,  who  lived  in  the  reign  of  Edward  I., 
printed  from  the  Cottonian  Manuscript,  Faustina  B.  IX.  (of  the  fourteenth 
century)  in  the  British  Museum,  collated  with  MS.  14  C.  VII.  (fols.  219- 
231)  in  the  King's  Library,  British  Museum,  and  the  Cottonian  Manuscript, 
Claudius  E.  III.,  fols.  306-331:  Also  an  account  of  transactions  attending  the 
award  of  the  kingdom  of  Scotland  to  John  Balliol  by  Edward  I.,  1291-1292, 
from  MS.  Cotton.  Claudius  D.  VI.,  attributed  to  William  Rishanger  above 
mentioned,  but  on  no  sufficient  ground:  A  short  Chronicle  of  English  History, 
from  1292  to  1300,  by  an  unknown  hand,  from  MS.  Cotton.  Claudius  D.  VI. : 
A  short  Chronicle  from  1297  to  1307,  Willelmi  Rishanger  Gesta  Edwardi 
Primi  Regis  Angliae,  from  MS.  14  C.  I.  in  the  Royal  Library,  and  MS.  Cotton. 
Claudius  D.  VI.,  with  an  addition  of  Annales  Regum  Angliae,  probably  by  the 
same  hand:  A  fragment  of  a  Chronicle  of  English  History,  1299,  1300,  from 
MS.  Cotton.  Claudius  D.  VI. :  A  fragment  of  a  Chronicle  of  English  History, 


17 

1295  to  1300,  from  MS.  Cotton.  Claudius  D.  VI. :  and  a  fragment  of  a  Chronicle 
of  English  History,  1285  to  1307,  from  MS.  14  C.  I.  in  the  Royal  Library. 

In  the  fourth  volume  is  a  Chronicle  of  English  History,  by  an  anonymous 
writer,  1259  to  1296,  from  MS.  Cotton.  Claudius  D.  VI.  :  Annals  of  Edward  II., 
1307  to  1323,  by  John  de  Trokelowe,  a  monk  of  St.  Albans,  from  MS.  Cotton. 
Claudius  D.  VI. :  A  continuation  of  Trokelowe's  Annals,  1323,  1324,  by 
Henricus  de  Blaneforde,  from  MS.  Cotton.  Claudius  D.  VI. :  A  full  Chronicle 
of  English  History,  by  an  anonymous  writer  of  St  Albans,  1392  to  1406,  from 
MS.  VII.  in  the  Library  of  Corpus  Christi  College,  Cambridge  ;  and  an  account 
of  the  benefactors  of  St.  Albans,  written  in  the  early  part  of  the  fifteenth 
century,  from  MS.  VI.  in  the  same  Library. 

The  fifth,  sixth,  and  seventh  volumes  contain  a  history  of  the  Abbots  of 
St.  Albans,  and  of  the  fortunes  and  vicissitudes  of  the  house,  from  793  to  1411, 
mainly  compiled  by  Thomas  Walsingham,  Precentor  of  the  Abbey  in  the  reign 
of  Richard  II.,  and  transcribed  from  MS.  Cotton.  Claudius  E.  IV.,  in  the 
British  Museum  ;  with  a  brief  Continuation,  extracted  from  the  closing  pages 
of  the  Parker  MS.  No.  VII.,  in  the  Library  of  Corpus  Christi  College, 
Cambridge. 

The  eighth  and  ninth  volumes,  in  continuation  of  the  Annals,  contain  a 
Chronicle,  probably  written  by  John  Amundesham,  a  monk  of  St.  Albans. 

29.  Chronicon  Abbatle   Eveshamensis,  Auctoribtjs  DOMINICO  Priore 

EVESHAMLffi    ET  THOMA   DE    MARLEBERGE    ABBATE,  A    FuNDATIONE    AD 

Annum  1213,  una  cum  Continuatione  ad  Annum  1418.    Edited  by 
the  Rev.  W.  D.  Macrat,  M.A.,  Bodleian  Library,  Oxford.     1863. 

The  Chronicle  of  Evesham  illustrates  the  history  of  that  important  monastery 
from  its  foundation  by  Egwin,  about  690,  to  the  year  1418.  Its  chief  feature  is 
an  autobiography,  which  makes  us  acquainted  with  the  inner  daily  life  of  a 
great  abbey,  such  as  but  rarely  has  been  recorded.  Interspersed  are  many 
notices  of  general,  personal,  and  local  history  which  will  be  read  with  much 
interest.    This  work  exists  in  a  single  MS.,  and  is  for  the  first  time  printed. 

30.  Ricardi  de  Cirencestria  Speculum  Historiale  de  Gestis  Regum 

Anglije.    Vol.  I.,  447-871.    Vol.  II.,  872-1066.  Edited  by  JohnE.B. 

Mayor,  M.A.,  Fellow  of  St.  John's  College,  Cambridge.  1863-1869. 
The  compiler,  Richard  of  Cirencester,  was  a  monk  of  Westminster,  1355- 
1400.  In  1391  he  obtained  a  licence  to  make  a  pilgrimage  to  Rome.  His 
history,  in  four  books,  extends  from  447  to  1066.  He  announces  his  intention 
of  continuing  it,  but  there  is  no  evidence  that  he  completed  any  more.  This 
chronicle  gives  many  charters  in  favour  of  Westminster  Abbey,  and  a  very  full 
account  of  the  lives  and  miracles  of  the  saints,  especially  of  Edward  the  Con- 
fessor, whose  reign  occupies  the  fourth  book.  A  treatise  on  the  Coronation,  by 
William  of  Sudbury,  a  monk  of  Westminster,  fills  book  iii.  c.  3.  It  was  on  this 
author  that  G.  J.Bertram  fathered  his  forgery,  De  Situ  Brittanice,  in  1747. 

31.  Year  Books  of  the  Reign  of  Edward  the  First.  Years  20-21, 
30-31,  and  32-33.  Edited  and  translated  by  Alfred  John  Horwood, 
Esq.,  of  the  Middle  Temple,  Barrister-at-Law.     1863-1866. 

The  volumes  known  as  the  "  Year  Books  "  contain  reports  in  Norman-French 
of  cases  argued  and  decided  in  the  Courts  of  Common  Law.  They  may  be  con- 
sidered to  a  great  extent  as  the  "  lex  non  scripta  "  of  England,  and  have  been  held 
in  the  highest  veneration  by  the  ancient  sages  of  the  law,  and  were  received  by 
them  as  the  repositories  of  the  first  recorded  judgments  and  dicta  of  the  great 
legal  luminaries  of  past  ages.  They  are  also  worthy  of  the  attention  of  the 
general  reader  on  account  of  the  historical  information  and  the  notices  of  public 
and  private  persons  which  they  contain,  as  well  as  the  light  which  they  throw 
on  ancient  manners  and  customs. 

32.  Narratives  of  the  Expulsion  of   the  English  from  Normandy, 

1449-1450.— Robertus  Blondelli  de  Reductione  Normanniae  :  Le  Re- 
couvrement  de  Normendie,  par  Berry,  Herault  du  Roy  :  Conferences 
between  the  Ambassadors  of  France  and  England.     Edited,  from  MSS. 

24552.  N  N 


18 

in  the  Imperial  Library  at   Paris,  by  the  Rev.  Joseph  Stevenson, 
M.A.,  of  University  College,  Durham.     1863. 

This  volume  contains  the  narrative  of  an  eye-witness  who  details  with  con- 
siderable power  and  minuteness  the  circumstances  which  attended  the  final  ex- 
pulsion of  the  English  from  Normandy  in  the  year  1450.  The  history  commences 
with  the  infringement  of  the  truce  by  the  capture  of  Fougeres,  and  ends  with 
the  battle  of  Formigny  and  the  embarkation  of  the  Duke  of  Somerset.  The 
whole  period  embraced  is  less  than  two  years. 

33.  Histokia  et  Cartularium  Monasterii  S.  Petri  Glotjce  stride.     Vols. 

I.,  II.,  and  III.  Edited  by  W.  H.  Hart,  Esq.,  F.S.A.,  Membre  corre- 
spondant  de  la  Societe  des  Antiquaires  de  Normandie.     1863-1867. 

This  work  consists  of  two  parts,  the  History  and  the  Cartulary  of  the  Monastery 
of  St.  Peter,  Gloucester.  The  history  furnishes  an  account  of  the  monastery 
from  its  foundation,  in  the  year  681,  to  the  early  part  of  the  reign  of  Richard  II., 
together  with  a  calendar  of  donations  and  benefactions.  It  treats  principally  of 
the  affairs  of  the  monastery,  but  occasionally  matters  of  general  history  are 
introduced.  Its  authorship  has  generally  been  assigned  to  Walter  Froucester, 
the  twentieth  abbot,  but  without  any  foundation. 

34.  Alexandri  Neckam  de  Naturis  Rerum  libri  duo  ;  with  Neckam's 
Poem,  De  Laudibus  Divine  Sapientije.  Edited  by  Thomas  Wright, 
Esq.,  M.A.     1863. 

Neckam  was  a  man  who  devoted  himself  to  science,  such  as  it  was  in  the 
twelfth  century.  In  the  "  De  Naturis  Rerum  "  are  to  be  found  what  may  be 
called  the  rudiments  of  many  sciences  mixed  up  with  much  error  and  ignorance. 
Neckam  was  not  thought  infallible,  even  by  his  contemporaries,  for  Roger  Bacon 
remarks  of  him, "  this  Alexander  in  many  things  wrote  what  was  true  and  useful ; 
"  but  he  neither  can  nor  ought  by  just  title  to  be  reckoned  among  authorities." 
Neckam,  however,  had  sufficient  independence  of  thought  to  differ  from  some 
of  the  schoolmen  who  in  his  time  considered  themselves  the  only  judges  of  litera- 
ture. He  had  his  own  views  in  morals,  and  in  giving  us  a  glimpse  of  them,  as 
well  as  of  his  other  opinions,  he  throws  much  light  upon  the  manners,  customs, 
and  general  tone  of  thought  prevalent  in  the  twelfth  century.  The  poem  entitled 
"  De  Laudibus  Divinse  Sapientise "  appears  to  be  a  metrical  paraphrase  or 
abridgment  of  the  "  De  Naturis  Rerum."  It  is  written  in  the  elegiac  metre  ; 
and  though  there  are  many  lines  which  violate  classical  rules,  it  is,  as  a  whole, 
above  the  ordinary  standard  of  mediaeval  Latin. 

35.  Leechdoms,  Wortcunning,  and  Starcraft  op  Early  England  ;  being 

a  Collection  of  Documents  illustrating  the  History  of  Science  in  this 
Country  before  the  Norman  Conquest.  Vols.  L,  II.,  and  III.  Collected 
and  edited  by  the  Rev.  T.  Oswald  Cockayne,  M.A.,  of  St.  John's 
College,  Cambridge.     1864-1866. 

This  work  illustrates  not  only  the  history  of  science,  but  the  history  of  super- 
stition. In  addition  to  the  information  bearing  directly  upon  the  medical  skill 
and  medical  faith  of  the  times,  there  are  many  passages  which  incidentally  throw 
light  upon  the  general  mode  of  life  and  ordinary  diet.  The  volumes  are  interesting 
not  only  in  their  scientific,  but  also  in  their  social  aspect.  The  manuscripts  from 
which  they  have  been  printed  are  valuable  to  the  Anglo-Saxon  scholar  for  the 
illustrations  they  afford  of  Anglo-Saxon  orthography. 

36.  Annales   Monastic!.      Vol.   I. : — Annales    de    Margan,    1066-1232  ; 

Annales  de  Theokesberia,  1066-1263  ;  Annales  de  Burton,  1004-1263. 
Vol.  II.  : — Annales  Monasterii  de  Wintonia,  519-1277;  Annales  Mo- 
nasterii de  Waverleia,  1-1291.  Vol.  III.  : — Annales  Prioratus  de  Dun- 
staplia,  1-1297  ;  Annales  Monasterii  de  Bermundeseia,  1042-1432. 
Vol.  IV. : — Annales  Monasterii  deOseneia,  1016-1347;  Chronicon  vulgo 
dictum  Chronicon  Thomse  Wykes,  1066-1289  ;  Annales  Prioratus  de 
Wigomia,  1-1377.    Vol.  V.  : — Index  and  Glossary.     Edited  by  Henry 


19 

Richards  Luard,  M.A.,  Fellow  and  Assistant  Tutor  of  Trinity 
College,  and  Registrary  of  the  University,  Cambridge.     1864-1869. 

The  present  collection  of  Monastic  Annals  embraces  all  the  more  important 
chronicles  compiled  in  religious  houses  in  England  during  the  thirteenth 
century.  These  distinct  works  are  ten  in  number.  The  extreme  period 
which  they  embrace  ranges  from  the  year  1  to  1432,  although  they  refer  more 
especially  to  the  reigns  of  John,  Henry  III.,  and  Edward  I.  Some  of  these  narra- 
tives have  already  appeared  in  print,  but  others  are  printed  for  the  first  time. 

37.  Magna  Vita  S.  Hugonis  Episcopi  Lincolniensis.     From  Manuscripts 

in  the  Bodleian  Library,  Oxford,  and  the  Imperial  Library,  Paris.  Edited 
by  the  Rev.  James  F.  Dimock,  M.A.,  Rector  of  Barnburgh,  Yorkshire. 
1864. 

This  work  contains  a  number  of  very  curious  and  interesting  incidents,  and, 
being  the  work  of  a  contemporary,  is  very  valuable,  not  only  as  a  truthful 
biography  of  a  celebrated  ecclesiastic,  but  as  the  work  of  a  man,  wbo,  from  per« 
sonal  knowledge,  gives  notices  of  passing  events,  as  well  as  of  individuals  who 
were  then  taking  active  part  in  public  affairs.  The  author,  in  all  probability, 
was  Adam  Abbot  of  Evesham.  He  was  domestic  chaplain  and  private  confessor 
of  Bishop  Hugh,  and  in  these  capacities  was  admitted  to  the  closest  intimacy. 
Bishop  Hugh  was  Prior  of  Witham  for  1 1  years  before  he  became  Bishop  of 
Lincoln.  His  consecration  took  place  on  the  21st  September  1186  ;  he  died  on 
the  16th  of  November  1200  ;  and  was  canonized  in  1220. 

38.  Chronicles  and  Memorials  of  the  Reign  of  Richard  the  First. 
Vol.  I. : — Itinerarium  Peregrinorum  et  Gesta  Regis  Ricardi. 
Vol.  II.  : — EpiSTOLiE  Cantuarienses  ;  the  Letters  of  the  Prior  and 
Convent  of  Christ  Church,  Canterbury ;  1187  to  1199.  Edited  by 
William  Stubbs,  M.A.,  Vicar  of  Navestock,  Essex,  and  Lambeth 
Librarian.     1864-1865. 

The  authorship  of  the  Chronicle  in  Vol.  I.,  hitherto  ascribed  to  Geoffrey 
Vinesauf,  is  now  more  correctly  ascribed  to  Richard,  Canon  of  the  Holy  Trinity 
of  London.  The  narrative  extends  from  1187  to  1199;  but  its  chief  interest 
consists  in  the  minute  and  authentic  narrative  which  it  furnishes  of  the  exploits 
of  Richard  I.,  from  his  departure  from  England  in  December  1189  to  his  death 
in  1199.  The  author  states  in  his  prologue  that  he  was  an  eye-witness  of  much 
that  he  records  ;  and  various  incidental  circumstances  which  occur  in  the  course 
of  the  narrative  confirm  this  assertion. 

The  letters  in  Vol.  H.,  written  between  1187  and  1199,  are  of  value  as 
furnishing  authentic  materials  for  the  history  of  the  ecclesiastical  condition  of 
England  during  the  reign  of  Richard  I.  They  had  their  origin  in  a  dispute  which 
arose  from  the  attempts  of  Baldwin  and  Hubert,  archbishops  of  Canterbury,  to 
found  a  college  of  secular  canons,  a  project  which  gave  great  umbrage  to  the 
monks  of  Canterbury,  who  saw  in  it  a  design  to  supplant  them  in  their  function 
of  metropolitan  chapter.  These  letters  are  printed,  for  the  first  time,  from  a  MS. 
belonging  to  the  archiepiscopal  library  at  Lambeth. 

39.  Rectjeil  des  Croniqtjes  et  anchiennes  Istories  de  la  Grant  Bre- 

TAIGNE  A  PRESENT  NOMME  ENGLETERRE,  par  JeHAN  DE  WAURIN.    Vol.  I., 

Albina  to  688.  Vol.  II.,  1399-1422.  Edited  by  William  Hardy,  Esq., 
F.S.A.     1864-1868. 

40.  A  Collection  of  the  Chronicles  and  ancient  Histories  of  Great 
Britain,  now  called  England,  by  John  de  Wavrin.  Albina  to  688. 
(Translation  of  the  preceding  Vol.  I.)  Edited  and  translated  by 
William  Hardt,  Esq.,  F.S.A.     1864. 

This  curious  chronicle  extends  from  the  fabulous  period  of  history  down  to  the 
return  of  Edward  IV.  to  England  in  the  year  1471,  after  the  second  deposition  of 

N  N  2 


20 

Henry  VI.  The  manuscript  from  -which  the  text  of  the  work  is  taken  is  pre- 
served in  the  Imperial  Library  at  Paris,  and  is  believed  to  he  the  only  complete 
and  nearly  contemporary  copy  in  existence.  The  work,  as  originally  hound, 
was  comprised  in  six  volumes,  since  rebound  in  morocco  in  12  volumes,  folio 
maximo,  vellum,  and  is  illustrated  with  exquisite  miniatures,  vignettes,  and  initial 
letters.  It  was  written  towards  the  end  of  the  fifteenth  century,  having  been 
expressly  executed  for  Louis  de  Bruges,  Seigneur  de  la  Gruthuyse  and  Earl  of 
Winchester,  from  whose  cabinet  it  passed  into  the  library  of  Louis  XII.  at  Blois. 

41.  Polychronicon  Ranulphi  Higden,  with  Trevisa's  Translation.  Vols.  I. 

and  II.  Edited  by  Churchill  Babington,  B.D.,  Senior  Fellow  of 
St.  John's  College,  Cambridge.  Vol.  III.  Edited  by  the  Rev.  Joseph 
Rawson  Lumby,  M.A.,  late  Fellow  of  Magdalene  College,  Cambridge. 
1865-1871. 

This  is  one  of  the  many  mediaeval  chronicles  which  assume  the  character  of  a 
history  of  the  world.  It  begins  with  the  creation,  and  is  brought  down  to  the 
author's  own  time,  the  reign  of  Edward  III.  Prefixed  to  the  historical  portion,  is 
a  chapter  devoted  to  geography,  in  which  is  given  a  description  of  every  known 
land.  To  say  that  the  Polychronicon  was  written  in  the  fourteenth  century  is  to 
say  that  it  is  not  free  from  inaccuracies.  It  has,  however,  a  value  apart  from  its 
intrinsic  merits.  It  enables  us  to  form  a  very  fair  estimate  of  the  knowledge  of 
history  and  geography  which  well-informed  readers  of  the  fourteenth  and  fifteenth 
centuries  possessed,  for  it  was  then  the  standard  work  on  general  history. 

The  two  English  translations,  which  are  printed  with  the  original  Latin,  afford 
interesting  illustrations  of  the  gradual  change  of  our  language,  for  one  was  made 
in  the  fourteenth  century,  the  other  in  the  fifteenth.  The  differences  between 
Trevisa's  version  and  that  of  the  unknown  writer  are  often  considerable. 

42.  Le  Livere  de  Reis  de  Brittanie  e  Le  Livere  de  Reis  de 
Engletere.  Edited  by  John  Glover,  M.A.,  Vicar  of  Brading,  Isle  of 
Wight,  formerly  Librarian  of  Trinity  College,  Cambridge.     1865. 

These  two  treatises,  though  they  cannot  rank  as  independent  narratives,  are 
nevertheless  valuable  as  careful  abstracts  of  previous  historians,  especially  "  Le 
Livere  de  Eeis  de  Engletere."  Some  various  readings  are  given  which  are 
interesting  to  the  philologist  as  instances  of  semi-Saxonized  French. 

It  is  supposed  that  Peter  of  Ickham  must  have  been  the  author,  but  no  certain 
conclusion  on  that  point  has  been  arrived  at. 

43.  Chronica  Monasterii  de  Melsa,  ab  Anno  1150  usque  ad  Annum 

1406.  Vols.  I.,  II.,  and  III.  Edited  by  Edward  Augustus  Bond,  Esq., 
Assistant  Keeper  of  the  Manuscripts,  and  Egerton  Librarian,  British 
Museum.     1866-1868. 

The  Abbey  of  Meaux  was  a  Cistercian  house,  and  the  work  of  its  abbot  is  both 
curious  and  valuable.  It  is  a  faithful  and  often  minute  record  of  the  establishment 
of  a  religious  community,  of  its  progress  in  forming  an  ample  revenue,  of  its 
struggles  to  maintain  its  acquisitions,  and  of  its  relations  to  the  governing 
institutions  of  the  country.  In  addition  to  the  private  affairs  of  the  monastery, 
some  light  is  thrown  upon  the  public  events  of  the  time,  which  are  however  kept 
distinct,  and  appear  at  the  end  of  the  history  of  each  abbot's  administration.  The 
text  has  been  printed  from  what  is  said  to  be  the  autograph  of  the  original 
compiler,  Thomas  de  Burton,  the  nineteenth  abbot. 

44.  Matth^i  Parisiensis  Historia  Anglorum,  sive,  ut  vulgo  dicitur, 
Historia  Minor.  Vols.  I.,  II.,  and  III.  1067-1253.  Edited  by  Sir 
Frederic  Madden,  K.H.,  Keeper  of  the  Department  of  Manuscripts, 
British  Museum.     1866-1869. 

The  exact  date  at  which  this  work  was  written  is,  according  to  the  chronicler 
1250.  The  history  is  of  considerable  value  as  an  illustration  of  the  period  during 
which  the  author  lived,  and  contains  a  good  summary  of  the  events  which  followed 


21 

the  Conquest.  This  minor  chronicle  is,  however,  based  on  another  work  (also 
written  by  Matthew  Paris)  giving  fuller  details,  which  has  been  called  the 
"Historia  Major."  The  chronicle  here  published,  nevertheless,  gives  some 
information  not  to  be  found  in  the  greater  history. 

45.  Liber  Monasterii   de   Htda  :    a  Chronicle   and   Chartulary   op 

Hyde  Abbey,  Winchester,  455-1023.  Edited,  from  a  Manuscript  in 
the  Library  of  the  Earl  of  Macclesfield,  by  Edward  Edwards,  Esq. 
1866. 

The  "Book  of  Hyde  "  is  a  compilation  from  much  earlier  sources,  which  are 
usually  indicated  with  considerable  care  and  precision.  In  many  cases,  however, 
the  Hyde  chronicler  appears  to  correct,  to  qualify,  or  to  amplify—  either  from 
tradition  or  from  sources  of  information  not  now  discoverable — the  statements 
which,  in  substance,  he  adopts.  He  also  mentions,  and  frequently  quotes  from, 
writers  whose  works  are  either  entirely  lost  or  at  present  known  only  by  fragments. 

There  is  to  be  found,  in  the  "Book  of  Hyde,"  much  information  relating  to  the 
reign  of  King  Alfred  which  is  not  known  to  exist  elsewhere.  The  volume 
contains  some  curious  specimens  of  Anglo-Saxon  and  Mediaeval  English. 

46.  Chronicon  Scotorum  :  a  Chronicle  of  Irish  Affairs,  from  the 
Earliest  Times  to  1135  ;  with  a  Supplement,  containing  the  Events 
from  1141  to  1150.  Edited,  with  a  Translation,  £y  William  Maunsell 
Hennessy,  Esq.,  M.R.I. A.     1866. 

There  is,  in  this  volume,  a  legendary  account  of  the  peopling  of  Ireland  and  of 
the  adventures  which  befell  the  various  heroes  who  are  said  to  have  been  con- 
nected with  Irish  history.  The  details  are,  however,  very  meagre  both  for  this 
period  and  for  the  time  when  history  becomes  more  authentic.  The  plan  adopted 
in  the  chronicle  gives  the  appearance  of  an  accuracy  to  which  the  earlier  portions 
of  the  work  cannot  have  any  claim.  The  succession  of  events  is  marked,  year  by 
year,  from  a.m.  1599  to  a.d.  1150.  The  principal  events  narrated  in  the  later 
portion  of  the  work  are,  the  invasions  of  foreigners,  and  the  wars  of  the  Irish 
among  themselves.  The  text  has  been  printed  from  a  MS.  preserved  in  the 
library  of  Trinity  College,  Dublin,  written  partly  in  Latin,  partly  in  Irish. 

47.  The  Chronicle  of  Pierre  de  Langtoft,  in  French  Verse,  from 
the  earliest  Period  to  the  Death  of  Edward  I.  Vols.  I.  and  II. 
Edited  by  Thomas  Wright,  Esq.,  M.A.     1866-1868. 

It  is  probable  that  Pierre  de  Langtoft  was  a  canon  of  Bridlington,  in  Yorkshire, 
and  that  he  lived  in  the  reign  of  Edward  I.,  and  during  a  portion  of  the  reign  of 
Edward  II.  This  chronicle  is  divided  into  three  parts ;  in  the  first  is  an 
abridgment  of  Geoffrey  of  Monmouth's  "  Historia  Britonum,"  in  the  second,  a 
history  of  the  Anglo-Saxon  and  Norman  kings,  down  to  the  death  of  Henry  HI., 
and  in  the  third  a  history  of  the  reign  of  Edward  I.  The  principal  object  of  the 
work  was  apparently  to  show  the  justice  of  Edward's  Scottish  wars.  The 
language  is  singularly  corrupt,  and  a  curious  specimen  of  the  French  of  Yorkshire. 

48.  The  War  of  the  Gaedhil  with  the  Gaill,  or,  The  Invasions  of 
Ireland  by  the  Danes  and  other  Norsemen.  Edited,  with  a 
Translation,  by  James  Henthorn  Todd,  D.D.,  Senior  Fellow  of 
Trinity  College,  and  Regius  Professor  of  Hebrew  in  the  University, 
Dublin.    1867. 

The  work  in  its  present  form,  in  the  editor's  opinion,  is  a  comparatively  modern 
version  of  an  undoubtedly  ancient  original.  That  it  was  compiled  from  contem- 
porary materials  has  been  proved  by  curious  incidental  evidence.  It  is  stated  in 
the  account  given  of  the  battle  of  Clontarf  that  the  full  tide  in  Dublin  Bay  on  the 
day  of  the  battle  (23  April  1014)  coincided  with  sunrise ;  and  that  the  returning 
tide  in  the  evening  aided  considerably  in  the  defeat  of  the  Danes.  The  fact  has 
been  verified  by  astronomical  calculations,  and  the  inference  is  that  the  author  of 
the  chronicle,  if  not  himself  an  eye-witness,  must  have  derived  his  information 
from  those  who  were  eye-witnesses.  The  contents  of  the  work  are  sufficiently 
described  in  its  title.  The  story  is  told  after  the  manner  of  the  Scandinavian 
Sagas,  with  poems  and  fragments  of  poems  introduced  into  the  prose  narrative. 


22 

49.  Gesta  Regis  Heneici  Secundi  Benedicti  Abbatis.  The  Chronicle 
or  the  Reigns  of  Henry  II.  and  Richard  I.,  1169-1192;  known 
under  the  name  of  Benedict  of  Peterborough.  Vols.  I.  and  II. 
Edited  by  William  Stubbs,  M.A.,  Regius  Professor  of  Modern  His- 
tory, Oxford,  and  Lambeth  Librarian.     1867. 

This  chronicle  of  the  reigns  of  Henry  II,  and  Richard  I.,  known  commonly 
under  the  name  of  Benedict  of  Peterborough,  is  one  of  the  best  existing  speci- 
mens of  a  class  of  historical  compositions  of  the  first  importance  to  the  student. 

50.  Munimenta  Academica,  or,  Documents  illustrative  of  Academical 
Life  and  Studies  at  Oxford  (in  Two  Parts).  Edited  by  the  Rev. 
Henry  Anstey,  M.A.,  Vicar  of  St.  Wendron,  Cornwall,  and  lately 
Vice-Principal  of  St.  Mary  Hall,  Oxford.     1868. 

This  work  will  supply  materials  for  a  History  of  Academical  Life  and  Studies 
in  the  University  of  Oxford  during  the  13th,  14th,  and  15th  centuries. 

51.  Chronica  Magistri  Rogeri  de  Houedene.  Vols.  I.,  II.,  IH.,  and  IV. 
Edited  by  William  Stubbs,  M.A.,  Resius  Professor  of  Modern  History, 
and  Fellow  of  Oriel  College,  Oxford.   ^1868-1871. 

This  work  has  long  been  justly  celebrated,  but  not  thoroughly  understood  until 
Mr.  Stubbs'  edition.  The  earlier  portion,  extending  from  732  to  1148,  appears 
to  be  a  copy  of  a  compilation  made  in  Northumbria  about  1161,  to  which 
Hoveden  added  little.  From  1148  to  1169 — a  very  valuable  portion  of  this 
work — the  matter  is  derived  from  another  source,  to  which  Hoveden  appears  to 
have  supplied  little,  and  not  always  judiciously.  From  1170  to  1192  is  the 
portion  which  corresponds  with  the  Chronicle  known  under  the  name  of 
Benedict  of  Peterborough  (see  No.  49) ;  but  it  is  not  a  copy,  being  sometimes 
an  abridgment,  at  others  a  paraphrase ;  occasionally  the  two  works  entirely 
agree  ;  showing  that  both  writers  had'access  to  the  same  materials,  but  dealt 
with  them  differently.  From  1192  to  1201  may  be  said  to  be  wholly  Hoveden's 
work  :  it  is  extremely  valuable,  and  an  authority  of  the  first  importance. 

52.  Willelmi  Malmesbiriensis  Monachi  de  Gestis  Pontificum  Anglo- 
rum  Libri  Quinque.  Edited,  from  William  of  Malmesbury's  Auto- 
graph MS.,  by  N.  E.  S.  A.  Hamilton,  Esq.,  of  the  Department  of 
Manuscripts,  British  Museum.     1870. 

William  of  Malmesbury's  "  Gesta  Pontificum"  is  the  principal  foundation  of 
English  Ecclesiastical  Biography,  down  to  the  year  1122.  The  manuscript 
which  has  been  followed  in  this  Edition  is  supposed  by  Mr.  Hamilton  to  be  the 
author's  autograph,  containing  his  latest  additions  and  amendments. 

53.  Historic  and  Municipal  Documents  of  Ireland,  from  the  Archives 

of  the  City  of  Dublin,  &c.  1172-1320.    Edited  by  John  T.  Gilbert, 
Esq.,  F.S.A.,  Secretary  of  the  Public  Record  Office  of  Ireland.     1870. 

A  collection  of  original  documents,  elucidating  mainly  the  history  and  condition 
of  the  municipal,  middle,  and  trading  classes  under  or  in  relation  with  the 
rule  of  England  in  Ireland, — a  subject  hitherto  in  almost  total  obscurity. 
Extending  over  the  first  hundred  and  fifty  years  of  the  Anglo-Korman 
settlement,  the  series  includes  charters,  municipal  laws  and  regulations,  rolls  of 
names  of  citizens  and  members  of  merchant-guilds,  lists  of  commodities  with 
their  rates,  correspondence,  illustrations  of  relations  between  ecclesiastics  and 
laity  ;  together  with  many  documents  exhibiting  the  state  of  Ireland  during  the 
presence  there  of  the  Scots  under  Robert  and  Edward  Bruce. 

54.  The  Annals   of  Loch    Ce.     A  Chronicle  of  Irish  Affairs,  from 

1014   to    1590.      Vols.  I.  and  II.      Edited,     tvitk   a    Translation,  by 
William  Maunsell  Hennessy,  Esq.,  M.R.I.A.     1871. 

The  original  of  this  chronicle  has  passed  under  various  names.  The  title  of 
"  Annals  of  Loch  Ce  "  was  given  to  it  by  Professor  O'Curry,  on  the  ground  that 
it  was  transcribed  for  Brian  Mac  Dermot,  an  Irish  chieftain,  who  resided  on  an 
island  in  Loch-Ce,  in  the  county  of  Roscommon.     It  adds  much  to  the  materials 


23 

for  the  civil  and  ecclesiastical  history  of  Ireland ;  and  contains  many  curious 
references  to  English  and  foreign  affairs,  not  noticed  in  any  other  chronicle. 

55.  Monument  a  Juridica.    The  Black  Book  of  the  Admiralty,  with 

an  Appendix.     Vol.  I.    Edited  by  Sir  Tea  vers   Twiss,  Q.O.,  D.C.L., 

Her  Majesty's  Advocate-General.     1871. 

This  Book  contains  the  ancient  ordinances  and  laws  relating  to  the  navy, 
and  was  probably  compiled  for  the  use  of  the  Lord  High  Admiral  of  England. 
Selden  calls  it  the  "jewel  of  the  Admiralty  Records."  Prynne  ascribes  to  the 
Black  Book  the  same  authority  in  the  Admiralty  as  the  Black  and  Red  Books 
have  in  the  Court  of  Exchequer,  and  most  English  writers  on  maritime  law 
recognize  its  importance. 

56.  Memorials  op  the  Reign  of  Henry  VI. : — Official  Correspondence 

of  Thomas  Bekynton,  Secretary  to  Henry  VI. ,  and  Bishop 
of  Bath  and  Wells.  Edited,  from  a  31S.  in  the  Archiepiscopal 
Library  at  Lambeth,  tvith  an  Appendix  of  Illustrative  Documents,  by  the 
Rev.  George  Williams,  B.D.,  Vicar  of  Ringwood,  late  Fellow  of  King's 
College,  Cambridge.     Vols.  I.  and  II.     1872. 

These  curious  volumes,  which  are  of  a  very  miscellaneous  character,  were,  in 
all  probability,  compiled  under  the  immediate  direction  of  Bekynton,  and  com- 
menced before  he  had  attained  to  the  dignity  of  the  Episcopate.  They  contain 
many  of  the  Bishop's  own  letters,  and  several  written  by  him  in  the  King's 
name.  Besides  these,  there  are  letters  sent  to  himself  while  he  was  the  Royal 
Secretary,  as  well  as  others  addressed  to  the  King.  This  work  will  elucidate 
some  obscure  points  in  the  history  of  the  nation  during  the  first  half  of  the 
fifteenth  century. 

51.  Matth^i  Parisiensis,  Monachi  Sancti  Albani,  Chronica  Majora. 
Vol.  I.  The  Creation  to  A.D.  1066.  Edited  by  Henry  Richards 
Luard,  M.A.,  Fellow  of  Trinity  College,  Registrary  of  the  University, 
and  Vicar  of  Great  St.  Mary's,  Cambridge.     1872. 

This  volume  contains  the  first  portion  of  the  "  Chronica  Majora  "  of  Matthew 
Paris,  one  of  the  most  valuable  and  frequently  consulted  of  all  the  ancient 
English  Chronicles.  It  is  now  published  for  the  first  time.  The  editions  by 
Archbishop  Parker,  and  William  Wats,  severally  commence  at  the  Norman 
Conquest. 


In  the  Press* 

A  Collection  of  Sagas  and  other  Historical  Documents  relating  to 
the  Settlements  and  Descents  of  the  Northmen  on  the  British  Isles. 
Edited  by  George  Webbe  Dasent,  Esq.,  D.C.L.  Oxon. 

Roll  of  the  Privy  Council  of  Ireland,  16  Richard  II.  Edited  by  the 
Rev.  James  Graves,  A.B.,  Treasurer  of  St.  Canice,  Ireland. 

The  Works  of  Glraldus  Cambrensis.  Vol.  IV.  Edited  by  J.  S.  Brewer, 
M.A.,  Professor  of  English  Literature,  King's  College,  London.  Vol. 
VII.  Edited  by  the  Rev.  James  F.  Dimock,  M.A.,  Rector  of  Barn- 
burgh,  Yorkshire. 

Chronicon  Radulphi  Abbatis  Coggeshalensis  Majus;  and,  Chronicon 
Terr^;  Sancti  et  de  Captis  a  Saladino  Hierosolymis.  Edited 
by  the  Rev.  Joseph  Stevenson,  M.A.,  of  University  College,  Durham. 

Iter  Britanniarum  :  the  Portion  of  the  Antonine  Itinerary  of  the 
Roman  Empire  relating  to  Great  Britain.  Edited  by  William 
Henry  Black,  Esq.,  F.S.A. 


24 

Yeah  Books  of  the  Reign  of  Edward  the  First.  Years  21-22.  Edited 
and  translated  by  Alfred  John  Horwood,  Esq.,  of  the  Middle  Temple, 
Barrister-at-Law. 

Chronicle  of  Robert  of  Brunne.  Edited  by  Frederick  James  Fur- 
nivall,  Esq.,  M.A.,  of  Trinity  Hall,  Cambridge,  Barrister-at-Law. 

The  Anglo-Latin  Satirists  of  the  Twelfth  Century.  Vols.  I.  and  II. 
Edited  by  Thomas  Wright,  Esq.,  M.A. 

Documents  relating  to  England  and  Scotland,  from  the  Northern 
Registers.  Edited  by  the  Rev.  James  Raine,  M.A.,  Canon  of  York, 
and  late  Fellow  of  the  University,  Durham. 

Materials  for  a  History  of  the  Reign  of  Henry  VH.  Edited  by  the 
Rev.  William  Campbell,  M.A. 

Polychronicon  Ranulphi  Higden,  with  Trevisa's  Translation.  Vol.  IV. 
Edited  by  the  Rev.  Joseph  Rawson  Lumby,  M.A.,  late  Fellow  of 
Magdalene  College,  Cambridge. 

Chronica  Monasterii  S.  Albani. — 6.  Registrum  Abbatle  Johannis 
Whethamstede,  Abbatis  Monasterii  S.  Albani,  Secundo  ;  Roberto 
Blakeney,  Capellano,  huc  usque,  ut  vldetur,  adscriptum.  Edited 
by  Henry  Thomas  Riley,  Esq.,  M.A.,  Cambridge  and  Oxford,  and 
of  the  Inner  Temple,  Barrister-at-Law. 

Chronicle  of  Walter  of  Coventry.  Edited  by  William  Stubbs,  M.A., 
Regius  Professor  of  Modern  History,  and  Fellow  of  Oriel  College, 
Oxford. 

Matth^i  Parisiensis,  Monachi  Sancti  Albani,  Chronica  Majora. 
Vol.  II.  Edited  by  Henry  Richards  Luard,  M.A.,  Fellow  of  Trinity 
College,  Registrary  of  the  University,  and  Vicar  of  Great  St.  Mary's, 
Cambridge. 


In  Progress, 

The  Metrical  Chronicle  of  Robert  of  Gloucester.  Edited  by  William 
Aldis  Wright,  Esq.,  M.A. 

Recueil  des  Croniques  et  anchiennes  Istories  de  la  Grant 
Bretaigne  a  present  nomme  Engleterre,  par  Jehan  de  Waurin. 
Vol.  III.     Edited  by  William  Hardy,  Esq.,  F.S.A. 

Lives  of  Archbishop  Dunstan.  Edited  by  the  Rev.  John  Richard 
Green,  M.A. 

Descriptive  Catalogue  of  Manuscripts  relating  to  the  History  of 
Great  Britain  and  Ireland.  Vol.  IV. ;  1327,  &c.  By  Sir  Thomas 
Duffus  Hardy,  D.C.L.,  Deputy  Keeper  of  the  Public  Records. 

Monumenta  Juridica.  The  Black  Book  of  the  Admiralty,  with 
an  Appendix.  Vol.  II.  Edited  by  Sir  Travers  Twiss,  Q.C.,  D.C.L., 
Her  Majesty's  Advocate-General. 


25 


PUBLICATIONS 

OP 

THE  RECORD  COMMISSIONERS,    &c. 


Rotulorum  Originalium  in  Curia  ScAccARn  Abbreviatio.  Henry  III. 
— Edward  III.  Edited  by  Henry  Platford,  Esq.  2  Vols,  folio 
(1805 — 1810).     Price  25*.  boards,  or  12s.  6d.  each. 

Calendarium  Inquisitionum  post  Mortem  sive  Esc aet arum.  Henry  III. 
— Richard  III.  Edited  by  John  Calet  and  John  Bayley  Esqrs. 
Vols.  3  and  4,  folio  (1821—1828),  boards  :  Vol.  3,  price  21*.;  Vol.  4, 
■price  24*. 

LlBRORUM      MANUSCRIPTORUM      BiBLIOTHECjE       HARLEIAN-ffl       CATALOGUS. 

Vol.  4.  Edited  by  the  Rev.  T.  Hart  well  Horne.  Folio  (1812), 
boards.     Price  18*. 

Abbreviatio  Placitorum.  Richard  I. — Edward  II.  Edited  by  the  Right 
Hon.  George  Rose  and  W.  Illingworth,  Esq.  1  Vol.  folio  (1811), 
boards.     Price  18*. 

Libri  Censualis  vocati  Domesday-Book,  Indices.  Edited  by  Sir  Henry 
Ellis.     Folio  (1816),  boards,  (Domesday-Book,  Vol.  3).     Price  21*. 

Libri  Censualis  vocati  Domesday-Book,  Additamenta  ex  Codic.  An- 
tiques. Edited  by  Sir  Henry  Ellis.  Folio  (1816),  boards,  (Domes- 
day-Book, Vol.  4).     Price  21*. 

Statutes  of  the  Realm.  Edited  by  Sir  T.  E.  Tomlins,  John  Raithby, 
John  Caley,  and  Wm.  Elliott,  Esqrs.  Vols.  7,  8,  9,  10,  and  11, 
including  2  Vols,  of  Indices,  large  folio  (1819—1828).  Price  31*.  6d. 
each  ;  except  the  Alphabetical  and  Chronological  Indices,  price  30*. 
each. 

Valor  Ecclesiasticus,  temp.  Hen.  VIIL,  Auctoritate  Regia  institutus. 
Edited  by  John  Caley,  Esq.,  and  the  Rev.  Joseph  Hunter.   Vols. 
3  to  6,  folio  (1817-1834),  boards.    Price  25s.  each. 
*#*  The  Introduction,  separately,  8vo.,  cloth.     Price  2s.  6d. 

ROTULI    SCOTIJE    IN    TuRRI    LONDINENSI    ET    IN    DoMO    CAPITULARI    WeST- 

monasteriensi  asservati.  19  Edward  I — Henry  VIIL  Edited  by 
David  Macpherson,  John  Caley,  and  W.  Illingworth,  Esqrs.,  and 
the  Rev.  T.  Hart  well  Horne.  Vol.  2,  folio  (1819),  boards. 
Price  21*. 

Foedera,  Conventiones,  Litters,  &c.  ;  or,  Rymer's  Foedera,  New 
Edition.  Vol.  3,  Parts  1  and  2, 1344—1377,  folio  (1825—1830)  :  Vol.  4, 
1377 — 1383  (1869).  Edited  by  John  Caley  and  Fred.  Holbrooke, 
Esqrs.     Vol.  3,  price  21  *.  each  Part ;  Vol.  4,  price  6s. 


Ducatus  Lancastrle  Calendaeium  Inquisitionum  post  Mortem,  &c. 
Part  3,  Calendar  to  the  Pleadings,  &c,  Henry  VII. — Ph.  and  Mary  ; 
and  Calendar  to  the  Pleadings,  1 — 13  Elizabeth.  Part  4,  Calendar 
to  the  Pleadings  to  end  of  Elizabeth.  (1827—1834.)  Edited  by  R.  J. 
Harper,  John  Caley,  and  Wm.  Mtnchin,  Esqrs.  Folio,  boards,  Part 
3  (or  Vol.  2),  price  31s.  6d. ;  and  Part  4  (or  Vol.  3),  price  21s. 

Calendars  of  the  Proceedings  in  Chancery,  in  the  Reign  of  Queen 
Elizabeth  ;  to  which  are  prefixed,  Examples  of  earlier  Proceedings 
in  that  Court  from  Richard  II.  to  Elizabeth,  from  the  Originals  in  the 
Tower.  Edited  by  John  Bayley,  Esq.  Vols.  2  and  3  (1830—1832), 
folio,  boards,  price  21s.  each. 

Parliamentary  Writs  and  Writs  of  Military  Summons,  together  with 
the  Records  and  Muniments  relating  to  the  Suit  and  Service  due  and 
performed  to  the  King's  High  Court  of  Parliament  and  the  Councils  of 
the  Realm.  Edited  by  Sir  Francis  Palgrave.  (1830 — 1834.)  Folio, 
boards,  Vol.  2,  Division  1,  Edward  II.,  price  21s.  ;  Vol.  2,  Division  2, 
price  21s.  ;  Vol.  2,  Division  3,  price  42s. 

Rotdli  Litterarum  Clausarum  in  Turri  Londinensi  asservati.  2  Vols, 
folio  (1833,  1844).  Vol.  1,  1204—1224.  Vol.  2,  1224—1227. 
Edited  by  Thomas  Duffus  Hardy,  Esq.  Price  81s.,  cloth ;  or 
separately,  Vol.  1,  price  63s.  ;  Vol.  2,  price  18s. 

Proceedings  and  Ordinances  of  the  Privy  Council  of  England. 
10  Richard  II. — 33  Henry  VIII.  Edited  by  Sir  Nicholas-  Harris 
Nicolas.  7  Vols,  royal  8vo.  (1834—1837),  cloth.  Price  98s.  ;  or 
separately,  14s.  each. 

Rotuli  Litterarum  Patentium  in  Turri  Londinensi  asservati.  1201 
— 1216.  Edited  by  Thomas  Duffus  Hardy,  Esq.  1  Vol.  folio  (1835), 
cloth.     Price  31s.  6d. 

*#*  The  Introduction,  separately,  8vo.,  cloth.     Price  9s. 

Rotuli  Curiae  Regis.  Rolls  and  Records  of  the  Court  held  before  the 
King's  Justiciars  or  Justices.  6  Richard  I. — 1  John.  Edited  by  Sir 
Francis  Palgrave.    2  Vols,  royal  8vo.  (1835),  cloth.    Price  28s. 

Rotuli  Normannle  in  Turri  Londinensi  asservati.  1200 — 1205  ;  also, 
1417  to  1418.  Edited  by  Thomas  Duffus  Hardy,  Esq.  1  Vol.  royal 
8vo.  (1835),  cloth.     Price  12s.  6d. 

Rotuli  de  Oblatis  et  Finibus  in  Turri  Londinensi  asservati,  tem- 
pore Regis  Johannis.  Edited  by  Thomas  Duffus  Hardy,  Esq.  1 
Vol.  royal  8vo.  (1835),  cloth.     Price  18s. 

EXCERPTA    E    ROTULIS    FlNIUM  IN  TuBRI   LONDINENSI  ASSERVATIS.      Henry 

III.,  1216 — 1272.  Edited  by  Charles  Roberts,  Esq.  2  Vols,  royal 
8vo.  (1835,  1836),  cloth,  price  32s. ;  or  separately  Vol.  1,  price  14s.  ; 
Vol.  2,  price  18s. 

Fines,  sive  Pedes  Finium  ;  sive  Finales  Concordle  in  Curia.  Domini 
Regis.  .7  Richard  I.— 16  John,  1195—1214.  Edited  by  the  Rev. 
Joseph  Hunter.  In  Counties.  2  Vols,  royal  8vo.  (1835 — 1844),  cloth, 
price  lis. ;  or  separately,  Vol.  1,  price  8s.  6d.;  Vol.  2, price  2s.  6d. 


27 

Ancient  Kalendars  and  Inventories  of  the  Treasury  of  His  Ma- 
jesty's Exchequer  ;  together  with  Documents  illustrating  the  History 
of  that  Repository.  Edited  by  Sir  Francis  Palgrave.  3  Vols,  royal 
8vo.  (1836),  cloth.     Price  42s. 

Documents  and  Records  illustrating  the  History  of  Scotland,  and  the 
Transactions  between  the  Crowns  of  Scotland  and  England  ;  pre- 
served in  the  Treasury  of  Her  Majesty's  Exchequer.  Edited  by  Sir 
Francis  Palgrave.     1  Vol.  royal  8vo.  (1837),  cloth.     Price  18s. 

Rotuli  Chartarum  in  Turri  Londinensi  asservati.  1199 — 1216. 
Edited  by  Thomas  Duffus  Hardy  Esq.  1  Vol.  folio  (1837),  cloth. 
Price  30s. 

Report  of  the  Proceedings  of  the  Record  Commissioners,  1831 — 
1837.     1  Vol.  (folio  1837),  boards.     Price  8s. 

Registrum  vulgariter  nuncupatum  "  The  Record  of  Caernarvon,"  e  codice 
MS.  Harleiano,  696,  descriptum.  Edited  by  Sir  Henry  Ellis.  1  Vol. 
folio  (1838),  cloth.     Price  31s.  6d, 

Ancient  Laws  and  Institutes  of  England  ;  comprising  Laws  enacted 
under  the  Anglo-Saxon  Kings,  from  JEthelbirht  to  Cnut,  with  an 
English  Translation  of  the  Saxon  ;  the  Laws  called  Edward  the 
Confessor's  ;  the  Laws  of  William  the  Conqueror,  and  those  ascribed  to 
Henry  the  First ;  also,  Monumenta  Ecclesiastica  Anglicana,  from  the 
7th  to  the  10th  century  ;  and  the  Ancient  Latin  Version  of  the  Anglo- 
Saxon  Laws  ;  with  a  compendious  G-lossary,  &c.  Edited  by  Benjamin 
Thorpe,  Esq.  1  Vol.  folio  (1840),  cloth.  Price  40s.  Or,  2  Vols, 
royal  8vo.  cloth.     Price  30s. 

Ancient  Laws  and  Institutes  of  Wales  ;  comprising  Laws  supposed  to  be 
enacted  by  Howel  the  Good  ;  modified  by  subsequent  Regulations  under 
the  Native  Princes,  prior  to  the  Conquest  by  Edward  the  First ;  and 
anomalous  Laws,  consisting  principally  of  Institutions  which,  by  the 
Statute  of  Ruddlan,  were  admitted  to  continue  in  force.  With  an 
English  Translation  of  the  Welsh  Text.  To  which  are  added,  a  few 
Latin  Transcripts,  containing  Digests  of  the  Welsh  Laws,  principally 
of  the  Dimetian  Code.  With  Indices  and  Glossary.  Edited  by 
Aneurin  Owen,  Esq.  1  Vol.  folio  (1841),  cloth.  Price  44s.  Or,  2 
Vols,  royal  8vo.  cloth.     Price  36s. 

Rotuli  de  Liberate  ac  de  Misis  et  Pr^estitis,  Regnante  Johanne. 
Edited  by  Thomas  Duffus  Hardy,  Esq.  1  Vol.  royal  8vo.  (1844), 
cloth.     Price  6s. 

The  Great  Rolls  of  the  Pipe  for  the  Second,  Third,  and  Fourth 
Years  of  the  Reign  of  King  Henry  the  Second,  1155 — 1158. 
Edited  by  the  Rev.  Joseph  Hunter.  1  Vol.  royal  8vo.  (1844),  cloth. 
Price  4s.  6d. 

The  Great  Roll  of  the  Pipe  for  the  First  Year  of  the  Reign 
of  King  Richard  the  First,  1189 — 1190.  Edited  by  the  Rev. 
Joseph  Hunter.     1  Vol.  royal  8vo.  (1844),  cloth.     Price  6s. 


28 

Documents  Illustrative  of  English  History  in  the  13th  and  14th 
centuries,  selected  from  the  Records  of  the  Department  of  the  Queen's 
Remembrancer  in  the  Exchequer.  Edited  by  Henry  Cole,  Esq.  1  Vol. 
fcp.  folio  (1844),  cloth.     Price  45s.  6d. 

Modus  Tenendi  Parliamentum.  An  Ancient  Treatise  on  the  Mode  of 
holding  the  Parliament  in  England.  Edited  by  Thomas  Duffus 
Hardy,  Esq.     1  Vol.  8vo.  (1846),  cloth.     Price  2s.  6d. 

Monumenta  Historica  Britannica,  or,  Materials  for  the  History  of 
Britain  from  the  earliest  period.  Vol.  1,  extending  to  the  Norman  Con- 
quest. Prepared,  and  illustrated  with  Notes,  by  the  late  Henry 
Petrie,  Esq.,  F.S.A.,  Keeper  of  the  Records  in  the  Tower  of  London, 
assisted  by  the  Rev.  John  Sharpe,  Rector  of  Castle  Eaton,  Wilts. 
Finally  completed  for  publication,  and  with  an  Introduction,  by  Thomas 
Duffus  Hardy,  Esq.,  Assistant  Keeper  of  Records.  (Printed  by  com- 
mand of  Her  Majesty.)     Folio  (1848).     Price  42*. 

Registrum  Magni  Sigilli  Regum  Scotorum  in  Archivis  Publicis  asser- 
vatum.  1306—1424.  Edited  by  Thomas  Thomson,  Esq.  Folio  (1814). 
Price  15s. 

The  Acts  of  the  Parliaments  of  Scotland.  11  vols,  folio  (1814 — 1844). 
Vol.  I.  Edited  by  Thomas  Thomson  and  Cosmo  Innes,  Esqrs.  Price 
42s.     Also,  Vols.  4,  7,  8,  9,  10,  and  11  ;  price  10s.  6d.  each. 

The  Acts  of  the  Lords  Auditors  of  Causes  and  Complaints  (Acta 
Dominorum  Auditorum).  1466 — 1494.  Edited  by  Thomas  Thomson, 
Esq.     Folio  (1839).     Price  10s.  6d. 

The  Acts  of  the  Lords  of  Council  in  Civil  Causes  (Acta  Dominorum 
Concilii).  1478 — 1495.  Edited  by  Thomas  Thomson,  Esq.  Folio 
(1839).    Price  10s.  6d. 

Issue  Roll  of  Thomas  de  Brantingham,  Bishop  of  Exeter,  Lord  High 
Treasurer  of  England,  containing  Payments  out  of  His  Majesty's 
Revenue,  44  Edward  III.,  1370.  Edited  by  Frederick  Devon,  Esq. 
1  Vol.  4to.  (1835),  cloth.    Price  35s.     Or,  royal  8vo.  cloth.     Price  25s. 

Issues  of  the  Exchequer,  containing  similar  matter  to  the  above ; 
James  I. ;  extracted  from  the  Pell  Records.  Edited  by  Frederick 
Devon,  Esq.  1  Vol.  4to.  (1836),  cloth.  Price  30s.  Or,  royal  8vo. 
cloth.     Price  21s. 

Issues  of  the  Exchequer,  containing  similar  matter  to  the  above; 
Henry  III. — Henry  VI.  ;  extracted  from  the  Pell  Records.  Edited  by 
Frederick  Devon,  Esq.  1  Vol.  4to.  (1837),  cloth.  Price  40s.  Or, 
royal  8vo.  cloth.     Price  30s. 

Handbook  to  the  Public  Records.  By  F.  S.  Thomas,  Esq.,  Secretary 
of  the  Public  Record  Office.     1  Vol.  royal  8vo.  (1853),  cloth.     Price  12s. 

Historical  Notes  relative  to  the  History  of  England  ;  from  the 
Accession  of  Henry  VIII.  to  the  Death  of  Queen  Anne  (1509 — 1714). 
Designed  as  a  Book  of  instant  Reference  for  ascertaining  the  Dates  of 
Events  mentioned  in  History  and  Manuscripts.  The  Name  of  every 
Person  and  Event   mentioned  in  History  within  the  above  period  i3 


29 

placed  in  Alphabetical  and  Chronological  Order,  and  the  Authority 
whence  taken  is  given  in  each  case,  whether  from  Printed  History  or 
from  Manuscripts.  By  F.  S.  Thomas,  Esq.  3  Vols.  8vo.  (1856),  cloth. 
Price  40s. 

State  Papers,  during  the  Reign  of  Henry  the  Eighth  :  with  Indices 
of  Persons  and  Places.  11  Vols.,  4to.  (1830—1852),  cloth.  Price 
51.  15s.  6d.  ;  or  separately,  price  10s.  6d.  each. 

Vol.  I. — Domestic  Correspondence. 

Vols.  II.  &  III. — Correspondence  relating  to  Ireland. 

Vols.  IV.  &  V. — Correspondence  relating  to  Scotland. 

Vols.  VI.  to  XI. — Correspondence  between  England  and  Foreign  Courts. 


30 


WORKS  PUBLISHED  IN  PHOTOZINCOGRAPHY. 


Domesday  Book,  or  the  Great  Survey  of  England  of  William  the 
Conqueror,  1086  ;  fac-simile  of  the  Part  relating  to  each  county,  sepa- 
rately (with  a  few  exceptions  of  double  counties).  Photozincographed, 
by  Her  Majesty's  Command,  at  the  Ordnance  Survey  Office,  Southampton, 
Colonel  Sir  Henry  James,  R.E.,  F.R.S.,  &c.,  Director.  35  Parts, 
imperial  quarto  and  demy  quarto  (1861-1863)  boards.  Price  4s.  6d.  to 
11.  Is.  each  Part,  according  to  size  ;  or,  bound  in  2  Vols.,  181. 

This  important  and  unique  survey  of  the  greater  portion  of  England*  is  the 
oldest  and  most  valuable  record  in  the  national  archives.  It  was  commenced 
about  the  year  1084  and  finished  in  1086.  Its  compilation  was  determined  upon 
at  Gloucester  by  William  the  Conqueror,  in  council,  in  order  that  he  might 
know  what  was  due  to  him,  in  the  way  of  tax,  from  his  subjects,  and  that  each 
at  the  same  time  might  know  what  he  had  to  pay.  It  was  compiled  as  much 
for  their  protection  as  for  the  benefit  of  the  sovereign.  The  nobility  and  people 
had  been  grievously  distressed  at  the  time  by  the  king  bringing  over  large  num- 
bers of  French  and  Bretons,  and  quartering  them  on  his  subjects,  "  each  accord- 
"  ing  to  the  measure  of  his  land,"  for  the  purpose  of  resisting  the  invasion  of 
Cnut,  King  of  Denmark,  which  was  apprehended.  The  commissioners  appointed 
to  make  the  survey  were  to  inquire  the  name  of  each  place  ;  who  held  it  in  the 
time  of  King  Edward  the  Confessor  ;  the  present  possessor  ;  how  many  hides 
were  in  the  manor  ;  how  many  ploughs  were  in  demesne  ;  how  many  homagers  ; 
how  many  villeins  ;  how  many  cottars ;  how  many  serving  men ;  how  many  free 
tenants  ;  how  many  tenants  in  soccage  ;  how  much  wood,  meadow,  and  pasture; 
the  number  of  mills  and  fish-ponds  ;  what  had  been  added  or  taken  away  from 
the  place  ;  what  was  the  gross  value  in  the  time  of  Edward  the  Confessor  ;  the 
present  value  ;  and  how  much  each  free-man  or  soc-man  had,  and  whether  any 
advance  could  be  made  in  the  value.  Thus  could  be  ascertained  who  held  the 
estate  in  the  time  of  King  Edward ;  who  then  held  it  ;  its  value  in  the  time  of 
the  late  king ;  and  its  value  as  it  stood  at  the  formation  of  the  survey.  So 
minute  was  the  survey,  that  the  writer  of  the  contemporary  portion  of  the  Saxon 
Chronicle  records,  with  some  asperity — "  So  very  narrowly  he  caused  it  to  be 
"  traced  out,  that  there  was  not  a  single  hide,  nor  one  virgate  of  land,  nor  even, 
"  it  is  shame  to  tell,  though  it  seemed  to  him  no  shame  to  do,  an  ox,  nor  a  cow, 
"  nor  a  swine  was  left,  that  was  not  set  down." 

Domesday  Survey  is  in  two  parts  or  volumes.  The  first,  in  folio,  contains  the 
counties  of  Bedford,  Berks,  Bucks,  Cambridge,  Chester  and  Lancaster,  Corn- 
wall, Derby,  Devon,  Dorset,  Gloucester,  Hants,  Hereford,  Herts,  Huntingdon, 
Kent,  Leicester  and  Rutland,  Lincoln,  Middlesex,  Northampton,  Nottingham, 
Oxford,  Salop,  Somerset,  Stafford,  Surrey,  Sussex,  "Warwick,  Wilts,  Worcester, 
and  York.  The  second  volume,  in  quarto,  contains  the  counties  of  Essex, 
Norfolk,  and  Suffolk. 

Domesday  Book  was  printed  verbatim  et  literatim  during  the  last  century,  in 
consequence  of  an  address  of  the  House  of  Lords  to  King  George  HI.  in  1767. 
It  was  not,  however,  commenced  until  1773,  and  was  completed  early  in  1783. 
In  1860,  Her  Majesty's  Government,  with  the  concurrence  of  the  Master  of  the 
Bolls,  determined  to  apply  the  art  of  photozincography  to  the  production  of  a 
fac-simile  of  Domesday  Book,  under  the  superintendence  of  Colonel  Sir  Henry 
James,  B.E.,  Director  of  the  Ordnance  Survey,  Southampton.  The  fac-simile  was 
completed  in  1863. 

*For  some  reason  left  unexplained,  many  parts  were  left  unsurveyed ;  Northumberland,  Cumberland, 
Westmoreland,  and  Durham,  are  not  described  in  the  survey ;  nor  does  Lancashire  appear  under  its 
proper  name ;  but  Furness,  and  the  northern  part  of  Lancashire,  as  well  as  the  south  of  Westmoreland, 
with  a  part  of  Cumberland,  are  included  within  the  West  Riding  of  Yorkshire.  That  part  of  Lancashire 
which  lies  between  the  Ribble  and  Mersey,  and  which  at  the  time  of  the  survey  comprehended  688 
manors,  is  joined  to  Cheshire.  Part  of  Rutland  is  described  in  the  counties  of  Northampton  and  Lincoln. 


31 

Fac-sbiiles  of  National  Manuscripts,  from  William  the  Conqueror  to 
Queen  Anne,  selected  under  the  direction  of  the  Master  of  the  Rolls, 
and  Photozincographed,  by  Command  of  Her  Majesty,  by  Colonel  Sir 
Henry  James,  R.E.,  Director  of  the  Ordnance  Survey.  Price,  each 
Part,  with  translations  and  notes,  double  foolscap  folio,  16s. 

Part  I.  (William  the  Conqueror  to  Henry  VII.).    1865. 
Part  H.  (Henry  VIII.  and  Edward  VI.).    1866. 
Part  III.  (Mary  and  Elizabeth).    1867. 
Part  IV.  (James  I.  to  Anne).    1868. 

The  first  Part  extends  from  William  the  Conqueror  to  Henry  VII.,  and  contains 
autographs  of  the  kings  of  England,  as  well  as  of  many  other  illustrious  per- 
sonages famous  in  history,  and  some  interesting  charters,  letters  patent,  and 
state  papers.  The  second  Part,  for  the  reigns  of  Henry  VIH.  and  Edward  VI., 
consists  principally  of  holograph  letters  and  autographs  of  kings,  princes,  states- 
men, and  other  persons  of  great  historical  interest,  who  lived  during  those 
reigns.  The  third  Part  contains  similar  documents  for  the  reigns  of  Mary  and 
Elizabeth,  including  a  signed  bill  of  Lady  Jane  Grey.  The  fourth  Part  con- 
cludes the  series,  and  comprises  a  number  of  documents  taken  from  the  originals 
belonging  to  the  Constable  of  the  Tower  of  London  ;  also  several  records  illus- 
trative of  the  Gunpowder  Plot,  and  a  woodcut  containing  portraits  of  Mary  Queen 
of  Scots  and  James  VI.,  circulated  by  their  adherents  in  England,  1580-3. 


Public  Record  Office, 
March  1872.